no i chuj, pani Basiu

[hedonistka]

Pisze wlasnie z pozycji horyzontalnej, leże w łożku z laptopem na stoliczku,
wpieprzam duphaston i w zasadzie nie wiem co z tej mojej ciaży będzie.
To 8 tydzien. Przedwczoraj po badaniu ginekologicznm i pobraniu probki na
cytologie dostalam brazowego plamienia, wczoraj mialam usg. Zarodek jest i
żyje, ale trofolast sie odkleja i mam krwiaka 2 cm, czyli wiekszy od zarodka.
W trybie natyczmiastowym dostalam 2 tyg zwolnienia i zalecenie leżenia.
No i teraz ja, ktorej mottem życiowym bylo "słaby ginie" i "co nas nie zabije
to nas wzmocni" leże z zagrożoną ciążą jak jakis słabiak i sie zastanawiam czy
to w ogole ma sens, może iśc kurwa na rower a pote zrobić nowe...

[bubasio]

Olka współczuję, leż jak gin przykazał i myśl pozytywnie, a nie takie głupoty
buziaki

[danas74]

dokładnie taka sytuację miała moja koleżanka
dokładnie
poleżała
krwiak sie wchłonął i wszystko zakończyło się
dorodnym chłopcem, dziś dwuletnim
dbaj o siebie, a wszystko będzie oki
trzymam kciuki za to

moja kolezanka tez tak miała!!!

[shemsi1]

karolina ma teraz 3 lata!!!
a zona kuzyna mojego meza tez i Oliwia ma 2 lata!!!
wpierniczaj ten duphaston i LEZ!!!!
trzymamy kciuki!

[gimel4]

ja tak miałam. w 8 tygodniu, dokładnie. Mi nawet lekarz nie kazał
leżeć, tylko - cytuję - "nie przywiązywac się do tej ciąży". Ja się
przywiązałam jednakowoż i dziś Krzyś ma lat 9 i pisze niezłe
wiersze. Oraz prowadzi logiczne wywody. A ostatnio nawet sprowokował
bójkę, ale nie chciał wchodzić w szczegóły. Więc nie pisz głupstw,
tylko leż.

[izabella_g]

2,5 roku temu, kiedy w sytuacji takiej samej jak twoja ryczałam (ech te hormony)
obcej pani gin, ta powiedziala, ze rozne rzeczy widziala, w tym setki dzieci z
powaznie zagrozonych ciaz i poronienia ciaz na oko zupelnie zdrowych. no i miala
racje, moja ciaza zaliczajaca sie na oko do pierwszej kategorii pzetrwala tamten
poczatkowy kryzys i dzis jest dwuletnim lobuzem

podejscie mialam w sumie podobne do twojego- tyle sie slyszy o poronieniach, ze
jak sie nei uda to sie zrobi następne. tyle, ze po zajsciu w ciaze znajduje sie
czlowiek nagle w innym swiecie, jak uslyszalam prikaz, ze mam lezec + haslo, ze
nei wiadomo, czy ciaza jest zywa, to przeryczalam caly tydzien

jedyne co mogę doradzić, to żarcie duphastonu (btw, jesli jestes z wawy, to mam
opakowanie do oddania)+ ogladanie glupich fil;mow/czytanei glupich ksiazek (byle
nei o dzieciach), zeby troche sie oderwac. nie zakladaj z gory, ze bedzie zle, a
rower moze poczekac.

[misia12.12]

Ja też tak miałam. We wtorek dowiedziałam się o ciąży a w czwartek
leżałam już w szpitalu z plamieniem krwiakiem i innymi tego typu.
Brałam dufaston, leżałam plackiem. Dziś Michsia ma dwa lata! Uważam
że trzeba być mega twardzielem żeby wyleżeć ile trzeba. I to jest
dopiero wyzwanie! Głowa do góry, Nie ty piewrsza plamisz nie ty
ostatnia będzie dobrze!

[azille]

Miałam dokładnie to samo z tym że krwiak
był kilka razy większy od zarodka.
Dostałam hormony, wchłonął się po jakimś
czasie.

Trzymaj się.

[hedonistka]

Dzieki, dziewczyny! Najbardziej obawiałam sie, ze to takie "podtrzymanie na
siłe" ciąży która i tak jest uszkodzona i którą organizm próbuje wydalić, bo
"wie co robi". Ale skoro to dośc częsty przypadek i rodzą sie z tego zdrowe
dzieci, to warto poleżeć.
Mojej mamie dość oglednie powiedziałam o tym, że krwiak, i że lekarz kazał "dużo
wypoczywac", żeby nie panikowała. No i dziś dzwoni do mnie, co z obiadem -
powedziałam ze zaczekam az Piotrek wróci i zrobi, bo leze w lózku.
Oburzyła sie, ze jestem smierdzacym leniem! w koncu obiecała, że przywiezie mi w
takim razie leczo. Juz widze jej mine jak zobaczy ten syf w chacie... Chyba nie
ma wyjscia, musze jej dawke dramatyzmu podkrecic...

[hedonistka]

No i zajebiście, właśnie była i sie z nią pokłocilam. Zaczęła mnie opierdalać,
ze burdel, to o pomstę do nieba woła, że kto to poukłada (w sensie jak możesz
czekać na męża żeby to zrobił skoro sama caly dzien sie opierdalasz). Chyba
niepotrzebnie sie obawiałam o jej delikatna psychike, bo nawet prezentacja
zdjeci usg nie pomogła, przecież trzeba sprzątać codziennie, jakbyście to robili
regularnie to by tak nie było itd itp. Na uwagę że to moje mieszkanie i że jak
lekarz kazał leżec to niebede zapierdalać ze szmata, to jeszcze jak ja śmiem
takim tonem...
Powiedziałam ze wole suchy chleb jeść niz żeby mi wiecej obiady przywoziła,
zdenerwowałam sie jak cholera i brzuch mnie rozbolal.
Ja jebie...

[m0nalisa]

nie przejmuj sie mamą, tak czasem bywa, moja tez z tych co myslą PRZEWAZNIE
inaczej niz ja a rady ma dosc inwazyjne.
Olej to
najwazniejsza jestes teraz ty i dziecko a reszta niech po tobie splywa.
przepraszam ale mamusia tez.

a jak bedzie okazja to jej powiedz dosadnie co i jak moze wtedy do niej dotrze
twoj stan i odpusci.
Nie przejmuj sie jak widzisz dziewczyny donosily i maja sliczne dzieciaki. glowa
do gory, trzymam kciukasy!!

[pati.kowalska1]

leż wytrwale, resztę mając w dupie. mamę też.
ja leżałam od 3-go mca do końca.
przeżyłam, młody urodził się zdrowy, wszystko poszło pięknie.
tylko LEŻ!!!!!
a syf w domu jak mamusi przeszkadza to niech przyjdzie i posprząta;p

[100ania]

leż i olej wszystkich z matką na czele. Jak nie umie zrozumieć i pomóc to niech
spada. Mój Kuba też sie chciał odkleić, ale mu nie daliśmy i teraz ma 5 i pół
roku

[fajnyrobal]

Ja ci mogę powiedzieć jak to wygląda od drugiej strony. Poroniłam w
8 tyg. ciąży. To co się wtedy przeżywa nie da się opisać i to nie
jest tak- trudno, poszło, robimy następne.Dotąd zastanawiam się
jakby wyglądało to dziecko i co spieprzyłam. Wiec nie chrzań głupot,
olej wszystko włącznie z szanowną mamusią, wcinaj Duphaston i
wyluzuj się . tyle twojego co teraz sobie poleżysz i odpoczniesz,
bo jak młode będzie na świecie zacznie się lekki sajgon. Powodzenia
i niech dzieć zdrowo się rozwija

[klarysa007]

I ja sie pod robalem podpisuję! Wiem co sie czuje po poronieniu. Więc leż, a
mamusię OLEJ!

ja mam podobna mame

[shemsi1]

choc najpierw nagada, wkur.. mnie porzadnie, idzie se do siebie a
potem przemysli wszystko i jakby nic gada normalnie.
Olej ja, pojdzie po rozum, moze nawet niech twoj m z nia pogada.
Lez i sie nie przejmuj!

Przyłączam się do zaleceń ;-))

[azzure1]

Kiedy w 10 tc. dowiedziałam się, że z ciąży nici, to chociaż na początku było mi
to dość obojętne, że zaszłam (wszak się spodziewałam, bo pierwszy raz bzykałam
się "na ciążę"), to wyłam jak durna, i kiedy 1,5 tygodnia potem miałam
łyżeczkowanie, to później cały czas się zastanawiałam, że może usg się myliło,
że może jednak dziecko się rozwijało, tylko było bardzo malutkie, że może jednak
dałoby się uratować, dałam spokój dopiero, kiedy mąż mi przypomniał, że
robiliśmy cztery testy pod rząd i beta leciała na łeb.
Potem leczenie, stres, podejście do następnej ciąży i chociaż udało się
książkowo, to kiedy w 14. tc dostałam jednodniowe plamienie, to myślałam, że zejdę.
Chociaż nie miałam specjalnego ciśnienia na dzieci, chociaż pewnym głosem
mówiłam, że połowa ciąż kończy się sama, nawet zanim kobieta się zorientuje, że
co ma być, to będzie, to jednak emocje w takiej sytuacji są nie do porównania i
nikomu nie życzę tego rozmyślania "a może jednak dałoby się..."

Leż, łykaj Duphaston i syf w chacie olej ciepłym moczem.

hedonistka!!!

[ninotshka]

moim prywatnym zdankiem to probuj utrzymac ciaze tak o se lezac
to w sumie takie nic
lykasz dufaston i lezakujesz w domu wstajac only for siusiu
a twoja szanowna mama alias przyszla babcia niech sie do tego przyzwyczai i wsio
na ten temat'
zadnego pierdolenia o syfie zadnego pieprzenia o czymkolwiek co niewiaze sie z
utrzymaniem dzidziuska!
jak chcesz sie odezwac do kiedys zagrozonej to zapraszam na gg 4032000
pogadamy se i poklniemy
buzka!

[niuta_s]

leżałam od 6 tygodnia, gin mi od samego początku powtarzała że będziemy walczyć
o tę ciąże, ale żebym brała pod uwagę i przygotowała się do ewentualnej straty...
teraz jestem na etapie "buntu 2 latka"...
bałagan w domu, brak obiadu to taki problem? ja miałam chlew w domu tylko 2
tygodnie - mąż sie poczuł w obowiązku, niestety gotować się nie nauczył
chociaż i tak 3/4 ciąży nie mogłam nic jeść,
od tego czasu nie mogę patrzeć na suchary beskidzkie - choć wtedy były miodzio.
Moja mama z reguły przyjeżdza na "inspekcje" zawsze mnie to drażni ostatnim
razem zagroziłam, że kolejny raz zamówię jej hotel, i do domu nie wpuszczę jak
przyjedzie w odwiedziny - w końcu się poddała.
zapytaj mame czy woli zobaczyć za te parę miesięcy wnuczka/e czy woli porządek u
Ciebie następnego dnia...

[hedonistka]

Podziwiam wszystkie te dziewczyny, które leżaly po parę miesięcy... Ja juz po 2
dniach wiem że nie potrafię. Jestem sfrustrowana, wściekła, rozżalona, oszukana,
to nie tak miało wyglądać... Czuję się wieźniem własnego ciała, dzisiaj śniło mi
się, że jestem uwięziona w łóżku i wrzeszcze do wszystkich, że nienawidze bycia
kobietą. Po obudzeniu koszmar okazał się realny.
Tak długo nie mogłam w ogole podjać decyzji o dziecku, bo bałam sie utraty
wolnośći, organiczeń zwiazanych z ciążą i dzieckiem. Powoli przywykałam do myśli
o tym. Ale okazało się, ze mam zapłacić cenę, na która nie jestem gotowa!
Jak widzę swoją postawę, to staje sie dla mnie jasne, że jednak na matke sie nie
nadaję. Nie jestem zdolna do każdego poświęcenia, jak widać. Może jestem
niedojrzała. I bez wątpienia mam problem z akceptacją własnej kobiecości. A
problem z matką to pierdnięcie przy tym co dzieje się w mojej bani.
Dziś rano ubrałam się i poszłam na spacer po osiedlu. Świeciło słonce i skrzyła
sie cieniutka warstwa świeżego śniegu...
Tak, wiem. Jestem zwyrodniałą egoistką.

spokojnie kochana

[pati.kowalska1]

to nie tak, że my tu wszystkie jesteśmy Matki Teresy z Kalkutypełne
poświęceń i głowy pełnej wzniosłych ideałów.
to również nie tak, że ja (nie wiem jak inne dziewczyny, ale
przypuszczam, że tez) leżałam spokojnie, zadowolona z każdego dnia i
miałam jasny umysł nastawiony na przetrwanie dziecka.....
na początku zawsze jest bunt, szok, brak zgody na
takie "wegetowanie" przez kilka mcy.
przynajmniej u mnie tak było....nie mogłam się pogodzić z myślą, że
muszę się tak poświęcać...szczególnie, że inne koleżanki w ciąży
biegały sobie beztrosko.
ale...wiesz? to przechodzi z czasem, takie myśli są tylko na
początku
potem dziękowałam za każdy kolejny dzień że to znów jeden dzień
więcej dla mojego dziecka, że może jednak się uda? i się udało
co do spacerów: ja też popełniłam kilka, ale bardzo wolno szłam, nie
sama i starałam się jednak nie łazić za często.
jeśli brakuje Ci tlenu to zawsze możesz na 2-3 godziny połozyć się w
leżaku na balkonie czy w ogrodzie raz, że dotlenisz organizm ;
dwa, że po takim dotlenieniu będziesz więcej i lepiej spała, a
dzięki temu czas szybciej upływa
będzie dobrze, a Twoje myśli są normalną reakcją na zaistniała
sytuację poprawi się niedługo, zobaczysz

[surita]

Hej hedonistko )
Strasznie chciałam Ci coś napisać, ale nie zdążyłam dobrze poskładać myśli... W
każdym razie nie jesteś sama, miewałam podobne myśli, co prawda nie w ciąży, bo
przebiegała tak, że mogłabybym być w permanentnej, natomiast teraz, odkąd młody
jest na świecie, czasami myślę, że oddałabym wszystko, żeby cofnąć czas..
Nie zmienia to faktu, że kocham go nad życie, raz na jakiś czas człowiek jednak
chciałby znów być "wolny", chociaż przez chwilę

Natomiast za moment zapewne odsądzą Cię (i nas) od czci i wiary na ematce. Jakaś
uprzejma forumka wyciągnęła tam Twój wątek...

[aniazm]

no właśnie czytam "z polecenia" i nie zamierzam opieprzać. to jest tylko i
wyłącznie sprawa hedonistki i jej męża. za to mamuśkę bym opieprzyła i to równo.
za to potrójnie zgadzam się z suritą

[surita]

aniazm chylę czoła za Twoją potrójność

[aniazm]

[fajnyrobal]

Matki Polki istnieją tylko na pomnikach. I w opowieściach idiotek
próbujących się dowartościować. Przez początkowy bunt chyba każda
przechodzi. Ja, pomimo, ze staraliśmy się o dziecko pięć lat, jak
zobaczyłam dwie krechy popłakałam się...ze strachu. Czułam, że nie
jestem na to gotowa, ze matka ze mnie jak z koziej dupy klarnet. I
co z moim dotychczasowym życiem, moim hobby- Tai Chi i jazdą konną?
Stwierdziłam, że ciąża mnie nie będzie ograniczać.Ćwiczyłam, nawet
jeździłam lekkim kłusikiem (że to niby bezpieczniej ), pojechałam
w góry. Resztę już wiesz.
Za drugim razem moja reakcja była podobna, ale nie wygłupiałam się
już z końmi i górami, zresztą dostałam od gina całkowity szlaban na
wszelkie wyjazdy samochodem i prace domowe. Wiodłam życie emeryta co
wdyniało mnie niemiłosiernie. Nie czułam euforii jak usłyszałam
bicie serca dziecka po raz pierwszy, nie płakałam ze szczęścia na
sali porodowej- byłam raczej przerażona. Oli uczyłam się przez pół
roku, dotąd mam chwile, że chciałabym żeby czas się cofnął. Jestem
matką egoistką i nieco wredną ale wiesz co? Nie wyobrażam już sobie
życia bez mojej córki pomimo, że przeważnie padam mordą na twarz ze
zmęczenia. No i mam zbuntowaną dwulatkę w domu
Aktywne życie i dziecko da się pogodzić, tylko wymaga to dobrej
organizacji i wysiłku, no i czasu. Nie od razu Kraków zbudowali
A matka ze mnie jest jak z koziej dupy klarnet ale dla Turkucia
jestem całym światem.

[klarysa007]

Chyba żartujesz, że ktoś Cię za spacer od czci i wiary odsądzi
Przecież na rower nie poszłaś, a spacer w ładna pogodę, taki co to duszę koi i
ciałko uspokaja na pewno będzie miał tylko pozytywne efekty. A gdyby jednak coś
się stało to po prostu nam to napisz. Przytulimy...

[hedonistka]

Wiecie, że przez cały dzien bałam się zajrzeć do tego wątku, bo sądziłam, że
czeka mnie tu niezła zjebka? Jestem mile zaskoczona. )

pozdro,
H.

[olamad]

He he, lasencja myślała, że założyła super wącik, gdzie ematki jak zwykle do
gardeł sobie skoczą, a tu zonk!
Trzymaj się kochana. Ja co prawda tego typu problemów nie miałam, ale za to
spędziłam dwa ostatnie miesiące ciąży na patologii, bo mi ciśnienie skakało i
bali się mnie wypuścić. Myślisz, ze nie mialam myśli pt. "niech będzie co ma
być, wypisuję się na własne żądanie i mam wszystko w dupie"? I w sumie prawie
udało mi się ten pomysł zrealizować, bo już nawet umówiłam się na usg poza
szpitalem, a tu tego właśnie dnia zabrali mnie na wywołanie i już z porodówki
nie wypuścili . Ale co łez na lałam, się naklęłam, to moje..
Pozdrawiam Cię serdecznie i trzymam kciuki .
Ola

[surita]

> Wiecie, że przez cały dzien bałam się zajrzeć do tego wątku, bo sądziłam, że
> czeka mnie tu niezła zjebka? Jestem mile zaskoczona. )

Ja jestem mile zaskoczona reakcjami na emamie, o pogodne byłam spokojna
Trzymaj się A jak się czujesz tak w ogóle...?

[hedonistka]

Czesc dziewczyny!
Wczoraj bylam na badaniach krwi, dzis kontrolnie u gina, tego samego który
tydzien temu przyjał mnie w trybie pilnym zaraz po usg. Wyniki krwi ok.
Zapytalam, czy w przyszlym tygodniu bede miec drugie kontrolne usg. Okazalo sie,
ze dopiero w 12 tyg, tak jak bylo juz znacznie wczesniej zaplanowane. Tak wiec
wychodzi na to, ze bycze się w chacie do 7 grudnia a potem z powrotem do pracy.
No i co? I wychodzi na to, że dobrze zrobiłam, w dupie mając leżenie plackiem.
Po 2 tyg non-stop w łóżku chyba bym nawet nie miała sił doczołgać sie do
samochodu żeby do pracy dojechać...
Wizyte u swojej ginki mam dopiero 16 grudnia. Tak se myśle, że chyba jutro do
niej zadzwonie i skonsultuje sytuację, bo jednak spodziewalam się jakiegos usg
przed ponownym pojsciem do pracy. Z drugiej strony to troche cipowate,
konsultować sie u 2 ginow rownoczesnie... Jestem w kropce.

[surita]

Ciesze sie, ze masz dobre wiesci

Co do konsultacji.. Ja tam nie sadze, ze to cipowate. Sama raz konsultowalam u
dwoch ginow kwestie wziecia antybiotyku (siakies enterokoki mi wykryli w
posiewie..). Co prawda oboje doradzili wziac, a ja i tak zrobilam po swojemu
(czyli nie wzielam..) i wyszlo na moje, bo okazalo sie, ze macmiror zalatwil
sprawe...
I wiesz co mysle...? Jestes jedna z osob, u ktorej ocipienia sie nie obawiam ))
Odkropkuj sie

P.S. Ja mialam usg kontrolne robione raz w miesiacu. Nie wiem kto byl wieksza
cipa, ja czy moj ukochany ginekolog ))
Hmm.. mi sie wydaje czy jestes z 3city? Kto prowadzi Twoja ciaze? Jak nie chcesz
nie odpowiadaj ))

Trzymaj sie babo

[fajnyrobal]

Jasne,że skonsultuj i nie będzie to objaw ocipiena
W ciąży z turkuciem miałam robione usg początkowo co dwa tygodnie, a
potem co miesiąc, no ale mój gin uwielbia swój aparacik
Czyli mam rozumieć, że krwiak się wchłania?

[zocha16]

Miałam to samo - krwiaki w macicy. Udało się, ciążę donosiła, ale
urodziłam prawie miesiąc wcześniej (4500 kg, 60 cm długie).
Leż i nie wstawaj, bo albo dzidzius albo krwiak. Mi pojawiały sie 3
razy. Pierwszy raz wylądowałam w szpitalu własnie w 6/7 tygodniu z
takim krwawieniem, ze na izbie przyjęc powiedziano mi, że pewnie
nic z tego, a tu miła niespodzianka, serduszko nadal bije. Przez
pierwsze dwa tygodnie bałam sie palcem ruszyc. Ale warto było. nie
wyobrażam sobie, że dzisiaj mogłoby nie byc z nami mojego Mikołajka.
Zycze zdrowia i powodzenia.