Czy zmuszać córke do treningów?

[arioso1]

Zrodził mi się problem i nie umiem sobie poradzic -prosze o radę.
Syna i córkę od roku posylam na treningi Juitsu.Z poczatku chodził
tylko syn-po kilku miesiacach i córka zapragneła równiez.Corka ma 12
lat i od jakiegos czasu nie chce chodzic na te treningi-bo uwaza je
za bezsensowne,ze jej sie nie chce itp.
Wg mnie i meza powinna tam chodzic chociazby dlatego ze nic innego
jej nie interesuje,nie ma pasji,zadnych zainteresowań-nie lubi
czytac ,nie lubi nic-jakby pozbawiona ambicji i checi dazenia do
czegokolwiek-rozumiem ze to taki wiek,iz wszystko jest głupie i
niepotrzebne.
Te treningi nie sa naszą ambicją -nie zalezy nam uparcie aby dzieci
trenowały akurat to czy cokolwiek innego.
Z jednej strony córka ma prawo samej decydowac co chce robic a z
drugiej strony moja akurat córka nie chce robic nicZego.
Czy upierac sie i czekac az jej przejdzie? czy dac sobie spokuj/
córka dobrze sobie tam radzi -zwłaszcza ze raz chce chodzic a
potem znowu długo nie-dosc juz mam utarczek z nią i zmuszania jej do
robienia tego czego nie chce-aczkolwiek jej sie to podoba tylko
chodzic sie nie chce.Nie ma daleko 3 minuty drogi dwa razy w
tygodniu.Najgorsze jest to ze ona niczego nie chce robic a przeciez
nie chce dla niej zle-chciała na tańce-była dwa razy-bo
glupie,chodziła do harcerzy-tez dwa razy,wszystko jest na chwile .

Zapisujac ją pomyslałam ze ona tam odkryje jakis cel,ze sie
wewnetrznie zdyscyplinuje,ze jakos zacznie jej zalezec na czym
kolwiek-a tu nic z tego.Zmuszac czy nie-

[arnoszta]

Ja bym nie zmuszała, trudno uszczęśliwić kogoś na siłę. Chociaż
rozumiem twoje intencje
A co robi córka w wolnym czasie?
Może jeszcze nie odryła swojej pasjii.

[arioso1]

w wolnym czasie córka robi NIC-tzn udaje ze sie uczy ,że sprzata,ze
cos robi.Ma obowiazki narzucone przeze mnie- wiesza i składa pranie
i myje naczynia raz w tygodniu-poza tym nie robi nic.Lekture czyta 3
miesiace i siedzi na kompie na NK.Ograniczam jej komp-ale nie
zabraniam-nie wymagam aby była doskonała w szkole- uczy sie w miare
tzn ma i 5 i jedynki.
Juitsu miało słuzyc jej aby wkoncu się zdyscyplinowała-ona nie
pamietao lekcjach o zadaniach a nawet nie pamieta na co idzie do
kina .
na Juitsu ucza samokontroli, koordynacji umysłu z ciałem -myslałam
ze tojej pomoze wziąsc sie w garść i ze zacznie jej w końcu zalezec
chocby na nie zapominaniu zeszytu do szkoły.........
Jak ona ma odkryc pasje skoro nie chce nawet spróbowac je poznac?

[mamalilki]

Zmuszajac nic nie osiagniesz. Odwali i wroci do domu. Ja bym postawila warunek:
moze zrezygnowac o ile sama wybierze zajecia sportowe, na ktore konsekwentnie
bedzie chodzila do konca roku. Kazdy sport dyscyplinuje i zmusza do ruszenia
tylka. Moze gdyby chodzila z kolezankami (tymi samymi z ktorymi plotkuje na nk)
albo z rodzicami to by jej sie bardziej chcialo?

[arnoszta]

A koleżanek też nie ma i nie spotyka się z nimi w realu? Trochę
dziwne u dziewczynki w tym wieku. Może jednak wolałaby zająć się
dodakowo czymś innym. Porozmawiaj, popytaj.
Może jest dobra z czegoś konkretnego: muzyka, wf, plastyka,
recytacja itd. ?

[z_lasu]

Takie pierwsze skojarzenie: wszystko, co wymieniłaś (jujitsu,
harcerstwo, taniec), to są zajęcia grupowe - może właśnie ta
grupowość jej nie odpowiada, może lepsze byłyby jakieś zajęcia
indywidualne (jakiś instrument muzyczny?). Każde zajęcia grupowe
mają w sobie element rywalizacji - może właśnie to jej nie
odpowiada?
Drugie skojarzenie: ja chyba w jej wieku też generalnie robiłam nic
(i nie nawidziłam lektur!). Co nie przeszkodziło mi parę lat później
połykać książek wagonami, zasuwać po górach, żeglować po morzu,
trenować karate i próbować wielu innych rzeczy. Tak, że nie
przejmowałabym się tak bardzo. Myślę, że to taki wiek: całkiem
samodzielnie jeszcze niewiele można zrobić, a pod kontrolą to już
dyshonor.

[azile.oli]

Nie zmuszaj jej. Sporty walki nie są dla każdego, nawet, jeśli ma
talent. Moja córka zrezygnowała z judo po 4 latach, mimo sukcesów na
miarę mistrzostw Polski i turniejów międzynarodowych. Tyle, że ona
nadal trenuje, tyle , że co innego: przerzuciła się na pchnięcie
kulą, próbuje rzutu młotem i dyskiem, na sukces musi pracować od
początku, w judo miała już ugruntowaną pozycję, była w kadrze, ale
dopiero teraz jest szczęśliwa. Na judo czuła się tłamszona.
Teraz inna sprawa - brak zainteresowań u Twojej córki. Ja nie miałam
tego problemu, bo moja miała ich za wiele, w zasadzie mogłaby
zrezygnować ze sportu, ale chodzi jej o utrzymanie formy.
Musisz dopilnować, aby skupiła się na obowiązkach, wszelkie zajęcia
dodatkowe niech wybiera sama. Pasje mogą się jeszcze pojawić. Albo
też córka należy do osób, które tych pasji nie potrzebują. Warto
rozbudzać zainteresowania dziecka w tym wieku:może zainteresuje ją
film, malarstwo, może grafika komputerowa. Nie możesz , niestety,
kierować się tym, że ma 3 minuty na zajęcia, więc jest to wygodne, a
przy tym może dziecko się rozwinie. Ja swoją córkę woziłam przez 4
lata 3 razy w tygodniu po 40 km w jedną stronę. I mimo tego
pozwoliłam jej zrezygnować. A jeśli chodzi o sztuki walki i tę
samokontrolę... Wiesz co, znam bardzo wiele osób, które trenując od
kilku lat nie potrafią zapanować nad emocjami, są rozkojarzone, tak
więc nie przeceniajmy tego aspektu. Bo do wszystkiego trzeba się
przyłożyć, samo się nie zrobi, jeden będzie patrzył w trenera jak w
obraz, drugi wogóle nie będzie go słuchał.

[arioso1]

no własnie- corka ma taka niechec do wzystkiego od zawsze.Nigdy nie
miała zainteresowań,hobby-niczego-tak sobie wegetuje.Miała
zwierząko, miała hodowle kwiatków ,chodziła na indywidualny kurs
nariarstwa, snowboardu, a takze a kilku osobowa gimnastyke
artystyczna i basen-poza sportowymi zajeciami nic jej nie obchodzi-
no oże ta grafika komputerowa-córka lubi wyczyniac rozmaite cuda
ze zdjeciami w kompie.
Problem jest jeszcze w tym ze ona nawet nie rozumie czytanego
tekstu, jej zasób słów jest ograniczony,nie czyta to nie umie sie
wysławiac- nie przebywa miedzy ludzmi to tym bardziej.
Mysle ,ze kazde zajecie dla niej bedzie nudne i
bezsensowne.Poszperam o tej grafice

[mamabasia]

Dwunastolatka nie czyta ze zrozumieniem????
Jak widzisz jej dalszą edukację wobec tego.

[green_sofia]

Rozwijać, posyłac na różne nowe zajęcia, do nowego towarzystwa,
stawac na głowie dosłownie! Z doświadczenia wiem że sie to źle
skończy- przykal;d mojej siostry- kubek w kubek to samo i mimo
niesamowitego wkładu mojej mamy i pracy nad nia nam się nie udało-
ma 25 lat i tak sobie wegetuje dalej i nic nie wskazuje ze sie to
zmieni.

[mamabasia]

W domu mamy zasadę - najpierw obowiązki potem przyjemnosci.
Zlikwidować konto na nk, ograniczyc komputer. To nie jest normalne
żeby sie niczym nie interesowac.

[asia_i_p]

A zainteresowania należą do obowiązków? Przecież to powinny być
przyjemności, nie może być tak, że "na deser" są komputer i TV, bo
się będą kojarzyły z nagrodą, a zajęcia hobbystyczne z obowiązkiem
do odbębnienia.

[mamabasia]

Np. język angielski jest obowiazkiem bo my rodzice tego wymagamy-
wraz z wynikami na ustalonym poziomie.
Pasją jest esperanto, rysunek i koszykówka.

malila

[arioso1]

duzo jest prawdy w tym co piszesz-jednak absolutnie nie jest tak,my
jako rodzicezaspokajamy swoje ambicje.
Córka owszem chodzi na treningi be zaangazowania-i to jest samo w
sobie bez sensu przeciez.
Pomyslałam sobie ,ze takie zajecia nie tylko pokażą jej ze mozna
coszrobić z wolnym czasemale i takżenauczą przedewszystkim myślenia-
że wytrenuje sobie myslenie.Córka jest raczej dzieckiem
slamazarnym,wolnym-moze mnie to boli gdyz sama jestem hop siup w
goracej wodzie kapana.Ona widocznie jest spokojniejsza niż ja.
Myslałam takze że skoo jest w takim wieku ze acznie
szukactowarzystwa, zainteresowan ,to moga to być znajomoi
niewłasciwe-chciałam jej pokazać ze mozna robic cos wiecej niz
siedziec na osiedlowym trzepaku.Nie wiem dlaczego ,ale ciągle mam
mysli ze jak dziecko nie ma zajęć to robi głupoty.
Faktycznie odpuszcze jej te treningi i pozwole samej wybrać jakies
inne zajęcie-moze niekoniecznie sportowe.
Co to rozumienia tresci przez nia czytanej -o ona po przeczytaniu
czegoś niepotrafi sensownie o tym opowiedziec czy napisać-czyli nie
umie sie wysławiać-to pewnie dla tego ,że malo czyta i ma wąski
zasób słów.Nie uczy sie zle-wręcz nawet dobrze-tym samym chce
powiedziec ze nie ma w domu gadania jak przyniesie jedynkę-bo
zapomni o sprawdzianie i sie nie przygotuje.Jest dyslektykiem,
dysgrafikiem, dysortografem,a psycholog powiedziała ze ona poprostu
taka jest i na siłe jej czytac nie mogę kazać i cwiczyć pisanie.
Mnie sie także wydaje -po glębszym zastanowieniu,ze nie jest to
niedbalstwo a poprostu nie przywiązuje wagi to takich rzeczy-moze
dla niej sa to błache rzeczy.
dziekuje a wzystkie odpowiedzi a tym pyskatym dwum kozom zyczę
więcej pokory.

off topic

[mamabasia]

Z ona nie ma kłopoptów ze zdrowiem? Tarczyca w porządku?

[arioso1]

słuszna uwaga mamabasia- leczymy tarczycę.
U mnie w rozinie czyli ja ,moja matka ,babcia ,ciotki i ich córki
wszystkie mamy niedoczynnośc.
U mojej córki jestesmy dopiero na progu leczenia.Ale cyfaktycznie
moze to byc wina tarczycy?Czytałam ze to mozliwe.

[firmenell]

moze bys zaczela czegokolwiek wymagac od swojej corki i nie
traktowac jej jak niepelnosprawna, bo jak widac jej to na reke!
12letnie dziewczynisko WIESZA pranie? i myje naczynia RAZ w tyg? Da
jej wreszcie jakies zajecia codziennie! Podejrzewam, co prawda ze
wowczas bedzie wolala chodzic na treningi niz sprzatac po sobie. No
ale osiagniesz pozadany efekt hehe. Nastolatka musi miec jakies
obowiazki domowe i niestety wieszanie prania i zmywanie raz na tydz
to stanowczo za malo!

[green_sofia]

A z jakiejż to racji nastolatka MUSI mieć codzienne obowiązki domowe?
Ja nie miałam żadnych ale to żadnych narzuconych codziennych
obowiązków domowych jako nastolatka, nawet łóżka ścielić de facto
nie musiałam bo po prostu mieszkałam w bardzo dużym domu i była
zatrudniona pani która sprzątała, prała, prasowała itd. A umycie
naczyń po sobie czy utrzymanie ładu we własnym pokoju nie uważam za
obowiązek domowy. I mimo to nie wyrosłam na trolla, chętnie
wstawałam robić mamie śniadania do pracy czy gotowałam z nią. Teraz
jak mieszkam już sama to odkurzam i sprzątam praktycznie codziennie
bo po prostu jestem przyzwyczajona do porządku i przynam nawet że
czasem sprawia mi to przyjemność

A i dodam że jako nastolatka zainteresowań i hobby miałam w cholerę
i jeszcze trochę

Nic nie jest regułą , a dziewczyne z powyższego wątku najpierw
trzeba zająć czymś ciekawym a potem nauczyć życia bo niektóre rzeczy
wykonywane w domu powinny być oczywistością a nie narzuconym
obowiązkiem.

[arioso1]

oczywiscie-obie macie racje
-obowiazki dziewczyna miec powinna czesciej-zgadzam sie.
- jednak z drugiej strony-pozadek powienien byc reguła a nie
wymuszona czynnoscią.
Ja musze stawic sprawe po srodku.
kIEDYS córka miała obowiazek codziennego mycia naczyń (PRANIE WIESZA
CODZIENNIE) TYLK GARY RAZ W TYG.
No i jak ona codziennie to robiła to potem robiła lekcje do 22 giej-
bo niby zasu nie było, -i odwrotnie-potrafiła tłuc garami o 22-bo
akurat skonczyła lekcje.
Z matematyi robi zadania w sekund 5 ,a reszta? koszmar.
W niedziele czyli po 16 dniach wolnego od szkoły o godz 21szej -
córka przypomniała sobie że-
nie odrobiła lekcji-mimo iz przysiegała ze nie zadane jak pytałam
przed swietami,
-ze ma sprawdzian z 3 przedmiotów w tygodniu
-ze ma kartkówke
-że ma test z angielskiego
NOSZ KURNA CHATA-PYTAŁAM,ZAGLADAŁAM DO ZESZYTÓW, CÓRKA PRZYSIEGAŁA
ZE NIE MA ZADNYCH LEKCJI DO ODROBIENIA!!!!!!!!!!!
Pytam jej dlaczego?????????????
-bo ona sobie odpoczac chciała
-ok ale dlaczego w swieta przed i po co chwile skuczała ze jej sie
nudzi???
-mówilam Aniu- dziecko zajrzyj do podręcznika,pocwicz
sobie,poogladaj chociaz- nie ona nie ma czasu.

Nerwy mnie poniosły wczoraj i powiedziałam jej ze jak przyniesie
jeszcze jedną jedynke od 2 semesrtu pójdzie do szkoły specjalnej i
tam może sie juz wcale nie starać ,bo w rezultacie bedzie zamiatac
ulice.
Niestety moje dzieci reaguja jedynie na terapie wstrzasową.
Mnie nie chodzi o oceny- ja chce aby moja córka nauczyla sie myslec.
DOSTALA karę- ma chodzic na treningi z usmiechem o ucha do ucha-do
końca roku szkolnego,ma zakaz kopmutera,zabrałam jej komórke, ma
myc gary wieszac pranie codziennie, nie pojedzie na ferie, na
zielona szkołę -kupiłam jej lekturnik szkoły podstawowej ma czytac
go do snu a i ma zakaz telewiji.

[green_sofia]

O wychowaniu dzieci wiem niewiele(co najwyżej o swoim ;D) ale
zamiast zabierać jej wyjazdna ferie może lepiej powiedzieć że jak
się zepnie i napisze ładnie ostatnie sprawdziany to pojedzie a jak
nie to przykro, przez ferie bedzie nadrabiać zaległości ?

[arioso1]

własnie tak zrobiłam.
zabrałam jej wszystki przyjemnosci i moze je odzyskac pod warunkiem -
karą nie do wykupienia jest trening do końca roku szkolnego.Na
zielona szkołe pojedzie pod warunkiem ze ni bdzie ani jednej trójki
na swiadectwie.Ona sie stara tylko wtedy jak ma nóż na gardle
niestety.....

[tawananna]

Arioso, a zastanawiałaś się, dlaczego córka nie powiedziała Ci wcześniej o
teście i zadaniach? Może bała się, że spotka ją coś gorszego niż kara w postaci
odebrania wszystkich przyjemności - może bała się, że te testy i zadania domowe
będą ciągnęły się za nią przez całe ferie świąteczne i nie dasz jej ani na
moment odpocząć i ponudzić się. Przecież nawet jeśli twierdziła, że nic nie jest
zadane, zachęcałaś ją do pooglądania podręczników...

Wbrew pozorom, odpoczynek i nuda są ważne - trudno odkrywać jakieś pasje i
zainteresowania, jeśli ma się czas wypełniony nauką i obowiązkami. Jeśli
odbierasz córce za karę niemal wszystkie przyjemności (strasznie to dla mnie
okrutne), to nie dziw się, że gdy w końcu odzyska przywileje, będzie raczej
siedziała na naszej klasie niż uprawiała nowy sport czy odkrywała w sobie pasje.
Kupno lekturnika dla szkoły podstawowej i polecenie obowiązkowego jego czytania
to z kolei najprostsza droga do obrzydzenia córce książek pod każdą postacią.
No, a sporty walki to już znienawidzi na 100% - będzie szczęście, jeśli innych
sportów nie znienawidzi... Co do zielonej szkoły - w niektórych szkołach
uczestnictwo w czymś takim jest jeśli nie obowiązkowe, to wskazane, i na taka
szkoła oprócz wypoczynku i integracji służy też nauce.

Podejrzewam, że z punktu widzenia Twojej córki to i tak się opłacało (16 dni
prawie świętego spokoju). I trochę wątpię, że - jak piszesz - nauczy ją to
myśleć. Raczej prędzej czy później wykombinuje, jak robić, żeby się nie narobić,
i jak Ci nie podpaść. A jeśli uniknięcie kary jest główną motywacją do nauki, to
nie zwiastuje najlepiej przyszłej edukacji.

[arioso1]

TAWANNA JA WIEM ZE MASZ RACJĘ ALE JA JUZ BEZRADNA JESTEM -POPROSTU
JESTEM BEZRADNA.
Zadania zawsze robiłysmy razem,jak tylko czegos nie wiedziala
pomagalismy jej.Jestem przekonana ze córka wykorzystuje każda okazje
aby tylko sie nie przykladac do nauki.Nie od dzis jest tak,ze dzwoni
do mnie kolezanka z pytaniem czy poradzilysmy sobie z zadaniem a ja
oczy na nia bo o zadaniu nic nie wiem.Albo czy córka zrobiła jakis
rysunek zadany tydzień wczesniej-Ania poprostu ani nie zapisze ani
nie zapamieta-i ciagle wg niej jakos to bedzie byle do wiosny.

[mamabasia]

Twoja córka cie okłamuje.

[tawananna]

> Zadania zawsze robiłysmy razem,jak tylko czegos nie wiedziala
> pomagalismy jej.

> Nie od dzis jest tak,ze dzwoni
> do mnie kolezanka z pytaniem czy poradzilysmy sobie z zadaniem

Może się mylę, ale moim zdaniem na tym może częściowo polegać problem. Chcesz
dla córki jak najlepiej, ale w ten sposób nie nauczy się sama myśleć o swojej
nauce. Poza tym Twoją troskę o jej naukę może ze swojej dwunastoletniej
perspektywy postrzegać zupełnie inaczej: że jej nie dajesz spokoju i się
czepiasz. Być może dlatego woli nie mówić Ci o zadaniach. Myślę, że ta sytuacja
jest męcząca dla obu stron.

Ania nie jest już małym dzieckiem, może spróbuj porozmawiać z nią "po
dorosłemu"? Ja bym spróbowała eksperymentu: ona mówi Ci od razu po przyjściu ze
szkoły, co ma do zrobienia na następny dzień (wtedy też możesz jej zaproponować
konkretną pomoc). Ty przez cały dzień nie kontrolujesz tego, jak gospodaruje
czasem (choćby i siedziała na naszej klasie, zanim zabierze się za lekcje - nie
każdy w końcu ma ochotę uczyć się od razu po czasem ciężkim dniu w szkole). O
wcześniej ustalonej (dość późnej) godzinie ma do Ciebie przyjść ze wszystkim
zrobionym. W międzyczasie może poprosić Cię o pomoc z zadaniem czy odpytanie
przed testem (a Ty nie skrytykujesz, że np. za późno przychodzi) - ale to musi
wyjść od niej.

Mogę się mylić, ale być może takie podejście pozwoli jej mieć upragnioną swobodę
("teraz siedzę przy komputerze i nikt mi nie truje, że mam się uczyć do
klasówki") i nauczyć się gospodarować własnym czasem - także tym na naukę (im
szybciej się nauczy, tym więcej będzie miała czasu na inne rzeczy). Daj jej
określony czas "próby" (np. tydzień) i powiedz (z góry), jakie będą
konsekwencje, jeśli okłamie Cię w sprawie zadanych lekcji (ale podaj karę w
takim wymiarze, żebyś nie musiała się z niej potem wycofywać). Powiedz, że o ile
każdemu może coś czasem nie pójść, to dla Ciebie jest ważne, że jest z Tobą
szczera i że prosi Cię o pomoc wtedy, kiedy jej potrzebuje. A Ty z kolei
rozumiesz, że jest duża i że o pewnych sprawach może myśleć sama.

Jeśli problemem jest pamiętanie o zadaniach do zrobienia (może to niemówienie
przynajmniej częściowo nie jest celowe), zaproponuj Ani jakiś system, który
ułatwi jej zapamiętywanie - np. poproś, żeby zawsze notowała sobie, co ma do
zrobienia w jednym notesie. Może (jeśli nie ma) podarowałabyś jej w prezencie
jakiś fajny kalendarz na rok 2009 z ulubionym motywem? Początek stycznia to
dobra pora . Możesz zaproponować, żeby Ania sama wybrała sobie kalendarz - i
zachęcić ją do tego, by notowała w nim np. terminy sprawdzianów i zadania
domowe. Ważne tylko, żeby były to notatki dla niej, a nie dla Ciebie.

[firmenell]

> Nerwy mnie poniosły wczoraj i powiedziałam jej ze jak przyniesie
> jeszcze jedną jedynke od 2 semesrtu pójdzie do szkoły specjalnej i
> tam może sie juz wcale nie starać ,bo w rezultacie bedzie zamiatac
> ulice.
> Niestety moje dzieci reaguja jedynie na terapie wstrzasową.
> Mnie nie chodzi o oceny- ja chce aby moja córka nauczyla sie
myslec.
> DOSTALA karę- ma chodzic na treningi z usmiechem o ucha do ucha-do
> końca roku szkolnego,ma zakaz kopmutera,zabrałam jej komórke, ma
> myc gary wieszac pranie codziennie, nie pojedzie na ferie, na
> zielona szkołę -kupiłam jej lekturnik szkoły podstawowej ma czytac
> go do snu a i ma zakaz telewiji.

trudno uwierzyc ze ty piszesz powaznie! a jesli tak, to jestes ...
delikatnie mowiac niezrownowazona! Straszenie dziecka szkola
specjalna? Czego ty uczysz swoje dziecko? ze do szkoly specjalnej
chodzi sie za lenistwo? Albo ze sie rodzicow nie slucha? I jakie ona
bedzie miala podejscie do dzieci, ktore do takiej szkoly chodzic
musza, bo sa uposledzone?
To ty masz powazne klopoty ze soba, a dziewczyna odreagowuje swoim
zachowaniem twoje szalenstwa. Ta litania zakazow jaka tu zapodalas
wygladala mi na zart, ze to taka twoja ironia na krytyke
forumowiczow, ale obawiam sie, ze ty powaznie!!! Nie za duzo tych
kar?Bo sie mamusia zdenerwowala i ją ponioslo? Jaki sens zakazac
dziewczynce wyjazdu na ferie? uwazaasz, ze jak nie odpocznie, nie
bedzie na powietrzu, z kolezankami, to bedzie chetna do nauki i
treningow? opamietaj sie, bo zachowujesz sie bardziej dziecinnie od
swojej corki!

[mamabasia]

Moim zdaniem wyjazd na zimowisko czy kolonie jest nagroda a nie
pańszczyzna którą rodzice MUSZĄ opłacic bo się dziecku należą.
Dziecko w zwiazku z takimi wyjazdami tez coś powinno musiec a nie
tylko byc. Ja za takie niewypełnianie podstawowego w sumie obowiazku
jakim jest szkoła nie posłałaby na zimowisko.
Jesli ja obijałabym się tak w pracy jak córka Arioso w szkole pewnie
długo nie popracowałabym o wypłacie nie wspomne. Szkoła jest jakas
tam emanacja zycia dorosłego więc sorry ale lenistwo nigdzie nie
jest cenione.

[firmenell]

naprawde tak ci sie wydaje?
czy twoje dzieci za trojki i dwojki przyniesione ze szkoly dostaja
chleb z maslem, a piateczkami zapracowuja na szynke?
za dwoje jablko raz na tydzien a za czworke pomaranczka?
Obowiazkiem rodzica jest zapewnic dziecku warunki rozwoju na jakie
go stac. Kwestia wyjazdu na zimowisko to problem ewentualnie
finansowy ale nie kwestia kary/nagrody bo dziecko musi byc na
powietrzu, musi uczyc sie zycia w grupie, itd. Za kare mozesz nie
kupic mu gry komputerowej, kolejnych jeansow ale nie mozesz
zabraniac czegos, co jest dobre dla jego zdrowia!

[mamabasia]

No i w taki własnie sposób "powstają" takie Anie jak u Arioso.
No bo im się nalezy.

P.S. Porównanie z jedzeniem nietrafione.

[green_sofia]

Ja tam jednak uważam że ograniczyc można inne rzeczy ale na wakacje
czy inne wyjazdy z grupą dziecko powinno jechać niezależnie od
jakichśtam przewinien. Mało co rozwija tak jak wyjazdy z
rówieśnikami a zabieranie ich dziecku jest setną głupotą.

[firmenell]

nietrafione do twojego umyslu? coz
no tak to juz jest, ze pewne rzeczy sie dziecku naleza. widocznie
nie u ciebie...

[mamabasia]

No popatrz a w niektórych krajach te obijajace się naukowo dzieci
maja dodatkowa nauke w czasie ferii czy szkoły letnie własnie po to
aby nadrobiły zaległości. Więc pewnie chory system nauki tam maja
Aby mnieć wolne trzeba najpierw popracowac.

[gacusia1]

Nie zmuszalabym. Postawilabym przed wyborem albo treningi albo cos
innego np.plywanie,koszykowka,taniec.

[arioso1]

stawiałam jej warunki-
albo treningi albo inne zajecia sportowe- poszła dwa razy i jej sie
nie chciało-nie pojdzie tez na zadn kólko zainteresowań -na te
treningi chodza jej kolezanki ale na niej to nie robi wrazenia.

[arioso1]

ma kolezanki- nie wiele ale ma-a dokładnie jedną z bloku ale nie sa
blisko.
inne dziewczynki to sa kolezanki na chwilę tzn dzis sie wyzywaja a
jutro ida za ręce-mieszkamyto od 1,5 roku, jest to osiedle niezbyt
fajne społecznie-duzo patologii i zakłamania-dlatego i brak
znajomych.
kolezanki z jej klasy wola starszych chlopców z gimnazjum i z nimi
sie spotykaja do pózna wieczór-ja nie pozwolę na lażeni po osiedlu z
niewiamo kim.
Córka ma zdolnosci matematyczne- ale nie chce chodzic nawet na
Kangura,-bo po co.
Boje sie ze córka jesli nie bedzie trenowac -moze łatwo popasc w
zle towarzystwo-ulegac innym-na treningi chodza dzieci z bardzo
dobrych rodzin,to bardzo fajni ludzie-znam ich i chciałam aby tam
zawiazały sie jakies znajomosci-a przynajmnie miałam nadzieje.

[arnoszta]

przepraszam, że znowu będę pytać (nie jestem psychologiem, jestem
tylko mamą).

Od zawsze taka była czy od jakiegoś czasu? Bo może tak zaczyna się u
twojej córki dorastanie i typowe humory?
Moja kiedy była w tym wieku, też była taka "do niczego", nic jej się
nie chciało (miała tylko jedną ambicję - pokazać kilku konkretnym
osobom w klasie, że ma lepsze oceny. Potem zaczęły się humory typowe
dla nastolatek.

[marty_chce_do_dzungli]

Trudno, żeby córka matki piszącej spokuj i walącej byki aż zęby bolą była
uzdolniona polonistycznie i literacko.

A serio, to przejrzałam twoje wpisy i zdjęcia arioso1. I nie widzisz, że ci
córka odstaje od nowego lepszego życia, ze wspaniałym mężem i najmłodszym
wunderkindem i na siłę próbujecie ją wkręcić do elyty poprzez te lub inne
zajęcia, a ona wręcz podręcznikowo się buntuje..

[2122joan]

marty_chce_do_dzungli napisała:

> Trudno, żeby córka matki piszącej spokuj i walącej byki aż zęby
bolą była
> uzdolniona polonistycznie i literacko.
>
> A serio, to przejrzałam twoje wpisy i zdjęcia arioso1. I nie
widzisz, że ci
> córka odstaje od nowego lepszego życia, ze wspaniałym mężem i
najmłodszym
> wunderkindem i na siłę próbujecie ją wkręcić do elyty poprzez te
lub inne
> zajęcia, a ona wręcz podręcznikowo się buntuje..
>
Ty tez sie chyba bardzo nudzisz ,dalej sprawdz moje tez wpisy .I
prosze badz szczera poniewaz bardzo mi zalezy na opinii tak
wspanialego czlowieka jak ty....A nie wiesz ze po polsku nie pisze
sie ELYTA tylko ELITA!!!!!Ty AS-sie od pieciu bolesci....

[lusitania2]

2122joan napisała:

> wspanialego czlowieka jak ty....A nie wiesz ze po polsku nie pisze
> sie ELYTA tylko ELITA!!!!!Ty AS-sie od pieciu bolesci...

marty_chce_do_dzungli z pewnością wie, jak po polsku poprawnie pisze
się słowo elita. Natomiast widać, że ty o kontekście kulturowym
(bo 'elyta' dobre 10 lat temu w nim zagościła) i ironii bladego
pojęcia nie masz.

[triss_merigold6]

Cóż, ma geny po Tobie więc trudno żeby była gigantem intelektualnym.
Biotatuś też sądząc z opisów był interesujący.
Zapisz ją na kurs gotowania, przynajmniej pożytek będzie.

[bei]

Pozwol jej poszukac pasji, możesz jej pomoc podrzucając pomysły. To
nic złego, ze sprobowała i nie chce chodzić na treningi.
Przyjemności powinna dobierac sobie raczej sama.

[2122joan]

Triss_merigold jestes naprawde wredna jak mozesz pisac takie rzeczy
nawet nie znajac ariso??Skad w Tobie tyle nienawisci???Co ciebie
interesuje zycie prywatne tej osoby,nudzisz sie chyba bardzo????A ty
moze wybierz sie do psychologa ,moze wyleczy cie z socjofobii....

[kra123snal]

W przypadku braku zainteresowań czymkolwiek, to bym zmuszała lub
kazała wybrać zajęcia, które jej najbardziej odpowiadają. Sport, to
zdrowie, niech się porusza trochę...

Jak znajdzie coś nowego, to oczywiście może spróbować, ale oprócz
jujitsu. Zawsze się przyda, bo nie będzie stała jak sierotka wobec
potencjalnego napastnika... Może wytłumacz, że o to Ci chodzi i
spojrzy na zmuszanie, jako element jej usamodzielniania.

Równie często słyszy się narzekania od osób zmuszanych do czegoś
(przeważnie do gry profesjonalnej na instrumencie), co narzekania
osób, których rodzice szanowali chęć nicnierobienia. Tak źle i tak
niedobrze.
A porusza się zamiast siedzieć przed komputerem

[azile.oli]

Nie należy jej zmuszać do tego jujitsu. Tego nie można robić pod
przymusem. Spróbuj upaść kilkadziesiąt razy w ciągu treningu na
tatami nie mając do tego przekonania. Nie wiem, jak wyglądają te
konkretne treningi, ale w wykonaniu profesjonalnym to nie jest bajka.
Trzeba naprawdę chcieć to robić, żeby po każdym upadku wstać i dać
się ponownie rzucić. A w przypadku potencjalnego napastnika...
Najlepszą obroną są wtedy szybkie nogi.

[kra123snal]

ale ona nie ma do niczego przekonania... Przecież nie może całymi
dniami siedzieć na NK!
Może trzeba porozmawiać dlaczego treningi są bezsensowne? Może
porównywana jest do brata, albo brat większe postępy robi i ma
poczucie, ze się ośmiesza...

Może jakieś zajęcia, gdzie będzie mogła się wykazać a grupa
początkująca... Może musi być najlepsza i zniechęca ją że ktoś ją w
czymś przewyższa, więc woli zrezygnować.

Sztuki walki uczą refleksu i umiejętności radzenia sobie z
napastnikiem. Zanim ucieknie może byc potrzeba wyrwania się...

Mam w rodzinie taką osobę, co nic nie interesowało, nic nie
interesuje, rodzice nie naciskali i biedactwo jest na jakiś
kolejnych studiach, ale bez przekonania, bo w sumie nie wie co ma
robic. Takie wielkie nic-nie-wiem.

[2122joan]

Ariso mysle ze najlepszym rozwiazaniem w sytuacji bedzie postawienie
na edukacje corki.Jesli ona nie potrafi czytac ze zrozumieniem w
wieku 12 lat ,to niestety zadne ,a to zadne hobby nie pomoze
jej.Zamiast posylac na plywanie ,czy malarstwo wyslij corke na
korki.I przedewszystkim zakaz komputera czesciowo (np.1 godzina na
dzien) lub calkowicie.Ogranicz kolezanki itp.Nie calkiem bo to
przesada w koncu nic zlego nie zrobila.

żałosny trolling

[p3nisista]

dawne nie czytał większego gówna

[smerfetka8801]

skoro to nie twoje ambicje to nie nie zmuszać.sama miała w dzieciństwie słomiany
zapal do zajęć dodatkowych i wysoka średnia w szkole w zupełności zaspakajała
moje ambicje.przeszło z czasem.

[malila]

Brak pasji w tym wieku nie jest niczym nienormalnym. Są ludzie,
którzy już w przedszkolu wiedzą, czym się będą zajmować w
przyszłości i tego się konsekwentnie trzymają. Większość jednak
dochodzi "do siebie" latami. Dzieciństwo i wczesna młodość to
najlepszy moment na odkrywanie swoich pasji. Trudno je odkrywać
będąc zmuszonym do kurczowego trzymania się jakiegoś zajęcia po to
jedynie, żeby udowodnić rodzicom, że jest się w stanie być wytrwałym
i konsekwentnym. Wytrwałość można i należy ćwiczyć ucząc się czytać
i pisać. Pasje pozaszkolne powinny należeć do dziecka. Nawet jeśli
ono po dwóch miesiącach stwierdzi, że to nie dla niego. Nawet jeśli
jest to dwudzieste trzecie zajęcie. Skoro tak twierdzi, to znaczy,
że tak jest. Może będzie podróżnikiem, który nie lubi siedzieć w
jednym miejscu, a może dziennikarzem, który co chwilę szuka nowego
tematu. A może aktorem, który co dzień wchodzi w nową rolę.
A może grafikiem, który spędza dużo czasu w swoim świecie, a jego
powołaniem jest pokazywanie ludziom fragmentów piękna tego świata.

Piszesz o swojej córce: "nic innego jej nie interesuje,nie ma
pasji,zadnych zainteresowań-nie lubi czytac ,nie lubi nic-jakby
pozbawiona ambicji i checi dazenia do czegokolwiek". Może
rzeczywiście na niczym jej już nie zależy, bo nie ma poczucia, że
jest w stanie o sobie decydować? Mam wrażenie, że usiłujesz zrobić z
niej kogoś, kto zrealizuje Twoje wyobrażenia i Twoje oczekiwania. To
nie zachęca do szukania własnej drogi.
Każesz jej trenować ju-jitsu, żeby miała odpowiednie towarzystwo i
nauczyła się realizować cudze oczekiwania czyli wyszla ze swojego
świata do tego realnego. Ale sztuki walki nie nauczą nikogo
samokontroli i nie wyćwiczą żadnego umysłu, jeśli on sam tego nie
zechce. Zresztą nie wiem nawet, czy chodzi Ci właśnie o to, czego
można się tam nauczyć. Bo wykonywane tam ćwiczenia sprzyjają
koncentracji na celu i nauce separowania się od niepotrzebnego
szumu. Twój cel nie musi być tożsamy z celem Twojej córki.

[elza78]

jako dorastajacej dziewczynie tez srednio odpowiadalby mi sport tak kontaktowy
jak jiu jitsu trenowany z facetami, bo watpie ze ta grupa w ktorej trenuje twoja
corka jest grupa kobieca...
ja bym jej odpuscila, zastanowilabym sie tez co sie tam dzieje ze nagle
dziewczynie sie odwidzialo, moze jakis konflikt z kims z klubu??
ja bym poweszyla

[mynia_pynia]

Jak miałam 12 lat to włączył mi się okres spania, mogłam cały dzień
leżeć z zamkniętymi oczami.
Trwało to z 4 miesiące do momentu, gdy usłyszałam rozmowę mojej mamy
z ciociami, które namawiały ją żeby wysłała mnie na badania i do
lekarza ... jak ręką odjął przeszło (na samą myśl o jakimś starym
pierdzielu głowiącym się nad tym co mi jest - a to był LEŃ)

[arioso1]

w grupie córki jest jednak wiekszośc dziewczyn-w sumie grupa 15
osobowa i jest 8 dziewczynek a 7 chłopców w wieku 10-15 lat
Na samym początku chodził tylko syn -potem on nie chciał gdyz jest
tam dyscyplina-a moim dzieciom dyscyplina jest nie w kolor.
I tu węsze problem-bo córka chciałachodzic a potem jak treningi
zaczeły sie na serio to juz jej nie bylo fajnie.
Moje dzieci nie lubia i nie chca aby im ktokolwiek wydawał polecenia.
Rozmawiałam wczorj ze znajomym psychologiem -innym niz córka chodzi -
ten zalecił przymuszc narazie-przez miesiac,dwa-bo byc moze jest to
chwilowy bunt.
zapowiedziałam córce albo trenuje albo czyta jedną cienka ksiazke w
tydzień- na razie bez odpowiedzi

[wieczna-gosia]

> zapowiedziałam córce albo trenuje albo czyta jedną cienka ksiazke w
> tydzień- na razie bez odpowiedzi

ksiazka w ramach kary- o mamo.....

[joxanna]

To ja pewnie trochę napiszę inaczej. Porozmawiaj z trenerem jak szybko pojawią
się jakieś sukcesy, umiejętności itp. Może warto pociągnąć do tego czasu i
umówić się z córką, że chodzi powiedzmy 3 czy 6 miesięcy, a potem wybierze, czy
chce kontynuować, czy nie. Niewiele rzeczy jest tak naprawdę atrakcyjnych od
początku, ale jak się czegoś nauczy, to może się to okazać całkiem całkiem.

[ira_07]

Alez Wy jesteście pokręcone...Ja też w tym wieku nie miałam pasji.
Owszem pochłaniałam książki tonami, spotykałam się z koleżankami,
trochę tańczyłam, ale żadne wielkie pasje. Uczyłam się dobrze.
Pasje odkryłam w sobie w LO, kiedy już dojrzałam i wiedziałam czego
chcę. Jako dziecko byłam po prostu dzieckiem!
Nie wiem skąd teraz ta moda, że dziecko musi chodzić na jakieś
zajęcia, że inaczej się będzie marnować? Pasja, zainteresowania mają
dawać przyjemność! W życiu by mi do głowy nie wpadło KAZAĆ córce
chodzić na jakieś zajęcia.
Nie lubię używania argumentu "a dawniej..." ale tu aż ciśnie się na
usta. Moje pokolenie wychowało się po prostu bawiąc i chodząc na
różne kółka zainteresowań do szkół. Ludzie byli biedniejsi to nie
mieli pieniędzy na płatne zajęcia. Teraz znajomi z dzieciństwa są na
studiach lub je kończą, są zadowoleni z życia i często wspominamy ze
śmiechem jak to było dawniej dobrze i beztrosko. 12-latka to jeszcze
dziecko.
Ktoś pisał, że zmusiłby do uprawiania sportu. Nienawidziłam sportu,
byłam kiepska z wf. Dopiero, kiedy na studiach skończyła się presja
pokochałam sport. Biegam, pływam, jeżdże na łyżwach, na rowerze,
wspinam się po górach. Bo czuję przyjemność, nie obowiązek!

[azile.oli]

Jeszcze raz powtórzę, sporty walki trzeba polubić, na siłę nic z
tego. Co to za psycholog, który tego nie rozumie. Każdy sport wymaga
dyscypliny, zwłaszcza traktowany poważnie, ale ju- jitsu, judo itp
to szczególne zagadnienie. Wiele rzeczy jest robione bo tak się
spodobało trenerowi, ma to na celu wyrobienie siły charakteru. Ale
każdy jest inny i każdy potrzebyje innej mobilizacji. Córka była
uwielbiana przez trenera kadry, wróżył jej wielką karierę, natomiast
trener prowadzący na codzień treningi potrafił ją zmieszać z błotem,
z głupoty, ona potrzebowała zrozumienia, rozmowy. Wczoraj śmiałam
się z mężem, bo piekliśmy wspólnie pierożki, bo mąż doszedł do
wniosku, że gdybyśmy postępowali tak, jak ten trener, to pierożki by
się spaliły ( na zasadzie - ktoś robi zbyt wolno, zaczynamy od
początku) i to wszystko oparty o ścianę i z kpiącym uśmiechem.
Dzieciom jest potrzebna pewna doza dyscypliny, ale nie ma co
liczyć , że nauczy się tego na treningach, których nie lubi.

[verdana]

Psycholog nie ma racji - lepiej, aby dziecko zalowalo, ze nie chodzi
na treningi- bardzo cenna nauka, niż zeby czuło się przymuszone,
nawet jesli je polubi. Trudno się dziwić, ze dziecko nie ma pasji
(zresztą to prawda - nie musi mieć), skoro wie, ze jesli się czymś
zainteresuje, to potem zostanie zmuszane, aby to robic niezaleznie
od tego, czy się mu spodobalo, czy nie. Najlepiej wobec tego
siedzieć cicho i nie zdradzać zainteresowań, ktore szybko zamienią
się w uciązliwy obowiązek.
Mnie raz w życiu zmuszano do sportu - do jazdy na nartach, gdy
mialam 6 lat. Wtedy postanowilam sobie, ze więcej na nartach nie
stane - i nigdy w życiu już nie sprobowalam. Szkoda, prawda?
A zmuszanie za karę do czytania książek to gwarancja na cale życie,
ze corka czytac nie będzie.

[arioso1]

nie miałam na mysli kary-kazac jej czytac-a raczej nie każąc.
Rozmawiałm z nia i powiedziałam ze skoro ma bezczynnie siedziec na
kompie wolałabym aby robiła cos bardziej produktywnego.Jezeli nie
chce trenowac ok- ale ten czas niech poswięci na czytanie-nawet
jeslima to byc czasopismo-niech te 45 minut dwa razy w tygodniu
poczyta.
jezeli tego nie zrobi a na trening nie pójdzie ,zapewne zasiądzie
przed kompem.

[jola_ep]

> skoro ma bezczynnie siedziec na
> kompie wolałabym aby robiła cos bardziej produktywnego

I to niby ma być czytanie? Dla mnie to rozrywka, jak każda inna (może z wyjątkiem lektur ).

"Siedzenie na kompie" może być bardziej produktywne od czytania gazet. Można nauczyć jak zgrywać muzykę (legalnie zakupionych płyt), nagrać się samemu i np. zmiksować nowy dzwonek do telefonu (jak ma model grający mp3, albo może prezent dla mamy?) (wykorzystując darmowe programu, np. Audacity).

Może własny blog? Tylko z możliwością cenzury, w tym wieku jest to konieczne. Okazja do własnych zapisków, na najróżniejsze tematy. Dodatkowo można zmieniać samemu grafikę. I tu zaczyna się zabawa. Dobór kolorów, modyfikacja zdjęć, własna grafika. My wykorzystujemy pakiet Corela (kupiliśmy wersję edukacyjną), pozwala ona m.in. na tworzenie prostych animacji. Dodatkowo korzystamy z darmowego Gimpa. Ma dodatkowe filtry do modyfikacji zdjęć, można ściągnąć darmowe fantastyczne pędzle. Z ich pomocą mając nawet dwie lewe ręce można zmontować całkiem fajne rzeczy U nas to ja najpierw szukałam jakiś tutoriali, jeśli trzeba tłumaczyłam ja na język polski, a córa je wykorzystała.

Rozumiem jeśli zamiast treningów zapropnujesz inny sport. To miałoby sens.

Inna sprawa. Co Wy robicie? Uprawiasz jakiś sport? Córa widzi, jak wybierasz się co tydzień np. na jogę? Choć czasem Ci się nie chce?
To jak spędzasz czas, ma wpływ na Twoją córę. Ja widzę, że moja bardzo dużo swoich pasji (bywają bardzo chwilowe) "ściągnęła" ode mnie, albo od mojego męża. Gdybym ja nie była pierwsza, wątliwe, czy ona by sama na nie wpadła. Tak było z grafiką (zafascynował mnie Gimp i znalazłam fajne samouczki). Teraz kończy haftowanie (haft krzyżowy) całkiem ładnego bałwanka. Twierdzi, że ją wciągnęło. W szufladzie leżą misie zaczęte ponad rok temu. Tych chyba nigdy nie skończy, ale może drugie podejście do haftu uda się? Na razie siedzimy sobie razem wieczorkiem i przez chwilkę robimy to samo (okazja do babskich plotek )

Niektóre rzeczy nie bardzo się przyjmują i muszę się pogodzić z tym, że moje dziecko nie chce zainteresować się tym, co mnie fascynuje... Trudne to.

Pozdrawiam
Jola

[mama303]

verdana napisała:

> Mnie raz w życiu zmuszano do sportu - do jazdy na nartach, gdy
> mialam 6 lat. Wtedy postanowilam sobie, ze więcej na nartach nie
> stane - i nigdy w życiu już nie sprobowalam. Szkoda, prawda?


To akurat nie jest regułą - znam dwie świetne narciarki nastolatki,
które zostały na moich oczach przymuszone do tego w wieku 4 i 5 lat.
Szczególnie jedna była oporna a teraz dziękuje rodzicom że
przymusili
Ale generalnie także jestem przeciwna "przymuszaniu" do pasji. Poza
tym nie każdy musi mieć pasję Trudne to.

[green_sofia]

Ja też byłam zmuszana do narciarstwa jako dziecko
Teraz mam uprawnienia instruktora i pomijając już moją całą miłość
do tego sportu i ogromną przyjemność to stawka za godzinę lekcji
wynosi 50-60 zł. Łatwo sobie można policzyć że przez ferie da się
zarobić zupełnie niezłe studenckie kieszonkowe

[jola_ep]

Przede wszystkim warto dojść do tego, dlaczego córce nie podbają się treningi? Czy podobało się, a potem przestało? Dlaczego? To bardzo trudne, bo dzieciaki nie zawsze mówią wprost, o co im chodzi.
A bardzo często same tego nie wiedzą.

Córkę zmuszałam do chodzenia na basen w klasach I-III (był obowiązkowy w szkole). To było głupie, bo teraz jej na basen zaciągnąć nie mogę...

Z drugiej strony zmuszałam ją w pewnym sensie początkowo do chodzenia na treningi akido. Na pierwszy zaciągnęłam siłą. Różnica polegała jednak na tym, że same treningi jej się podobały (miałam możliwość ich obserwowania) - z humorem, bez wielkiego nacisku. Dyscyplina była, ale nie "wojskowy dryl". Mojej córze najczęściej po prostu nie chciało się wychodzić z domu. Ale jak ją wyciągnęłam - to jej się podobało. W pierwszym roku miała ze dwa okresy, gdy była bliska rezygnacji. Wiązały się z tym, że jej coś tam nie wychodziło. Doszłam o co chodzi, przejściowo odrobinę "naciskałam", trochę ćwiczyliśmy w domu, dużo rozmawialiśmy (że nie musi, że w końcu jej wyjdzie, że aikido nie jest nastawione na rywalizację - przynajmniej na tym etapie, że bardziej chodzi o to, aby widzieć postęp u siebie, a nie w porównaniu z innymi).

Syn też chodzi na aikido. W tym roku miał kryzys. Parę razy doszliśmy niemal pod budynek, gdzie były treningi i wróciliśmy z powrotem... Trochę trudno było mi się pozbierać ze sobą: taki duży, chodzi trzeci rok, powinien, nie wypada, co za dzieciak, dlaczego itp. Ostatecznie pogadaliśmy, wiem, na czym polega problem, że samo aikido nadal mu się podoba, ustaliśmy wspólnie okres próby: przez miesiąc on spróbuje pochodzić i zobaczymy. Gdyby nadal nie chciał chodzić, to mieliśmy parę alternatywnych rozwiązań, ale okazały się niepotrzebne - po miesiącu wygląda na to, że nadal będzie chodził

Inne projekty moja córa realizowała krótko np. harcerstwo podobało jej się przez jakiś miesiąc
To dość normalne. Zresztą duże znaczenie ma też w tym wieku nie tylko same zajęcie, ale i osoba, które je prowadzi.

Zmuszanie (delikatne) wymaga bardzo dużego wyczucia i dobrego rozpoznania problemu.

Może nie ju-jitsu, ale np. aikido? Może inny instruktor? A może problem jest przejściowy? Albo po prostu dać spokój ze sztukami walki?

Pozdrawiam
Jola

[basiak36]

Mysle ze przede wszystkim warto wiecej rozmawiac z corka. Dowiedziec sie wiecej
o niej. I oczywiscie ograniczyc rzeczy typu tv i komputer, zaczac robic wiecej
rzeczy razem, chocby to mialo byc wspolne pieczenie ciast.
Zastanowilo mnie co napisalas o tym ze nie umie czytac ze zrozumieniem. Normalne
u dziecka od ktorego nie wymaga sie myslenia i analizowania. Ja z moim synem jak
czytam ksiazki przed snem, zadaje mu rozne pytania, takie zeby musial sie chwile
zastanowic nad tym co czytalismy. Szukanie wnioskow jest bardzo wazne, uczy
dzieci samodzielnego myslenia. Mam wrazenie ze to jest jedna z rzeczy ktora by
wam sie przydala i byc moze pomoze corce w odnalezieniu tego co lubi. Moze to
rysowanie, robienie bizuterii, plywanie, tenis, fotografia? Warto poszukac.

[kowalikm]

Bardzo niewiele wiem o wychowaniu 12-latki...

Niania mojego młodego miała podobne problemy (dodatkowo zmarł tata małej, mąż
niani - nagle i bardzo młodo). Dziewczynka była oczkiem w głowie tatusia
(rodzicom się słabo układało).

Hobby, pasją i niestety miejscem ucieczki dla dziewczynki stało się schronisko
dla psiaków.
Pomagała tam jako wolontariuszka. Może w Waszym mieście coś podobnego można znaleźć.

Potrafiła jeździć na drugi koniec miasta nawet w zimne dni - to na prawdę
wspaniała pasja i (częściowo ) uczy młodego człowieka odpowiedzialności.
Minusy to to, że często "uciekała" z problemami szkolnymi prosto po zajęciach do
schroniska i znosiła wszystkie chore zwierzaki z okolicy mamie do domu,
ewentualnie do lecznicy wet. Każdy okoliczny wróbel, kundelek czy kotek mógł
liczyć na jej pomoc

[azonka1]

ja w tym wieku nie miałam pasji mogłam nic nie robić całymi dniami,
pasje miałam narzucona przez rodziców - harcerstwo. Wściekałam sie i
chodziłam, miałam wspaniałych instruktorów, chwalili za wszystko,
wiedziałam, że sie ucze niesmowitych rzeczy, ale wolała bym siedziec
w domu. dzis uważam że to był dobry krok moich rodziców, miałam mądre
towarzystwo z konkretnymi ideałami i tego sie trzymałam. Moja córka
ma pasję, której nie podzielam - taniec, ale ma więc nie zmuszam jej
do biegania na zbiórki, ale gdyby nie miała z całą pewnością
harcerstwo było by obowiązkowe w moim domu.
Co do czytania to dowiedz sie o fajne książki i z całą pewnościa
znajdziesz cos dla córki co chętnie przeczyta. Ja dośc długo szukałam
czegos żeby zachęcić i udało sie, taraz mała "łyka" juz wszyskto i
sama lata do biblioteki, lektury czyta szybciej niz cos innego żeby
miec z głowy. Znam 12-latke która zaczytuje sie książką "Angus,
stringi i przytulanki" i bardzo ja poleca.