Jas i małgosia rymowanka

[boryska]

Szukam od dłuższego czasu tej bajki. Wiem, że się zaczyna Gadu gadu gadka
stała sobie chatka a w tej chatce mieszkał Jas i Małgorzatka. Chłopiec urwis
panna trzpiot a łakome niczym kot. I bardzo byłabym wdzięczna gdyby, kto to
pamieta albo ma napisał mi reszte. Wiem, że ta bajka pochodzi z wypisów dla
klasy 1 W szkole i na wakacjach.

[to-ja12]

Jaś i Małgosia- Anna Świrczyńska
Gadu, gadu gadka. Stoi sobie chatka.Kto w tej chatce mieszka? Jaś i
Małgorzatka.
Chłopiec próżniak, panna - leń, nic nie robią cały dzień.Chłopiec - urwis,
panna trzpiot. A łakome niby kot.
Był to właśnie koniec latka. Niebo jasne, śliczny czas. Poszła z Jasiem
Małgorzatka na jagody w ciemny las.
Wzięli z sobą dwa koszyczki,ten- braciszka, ten- siostrzyczki. Lecz zbieranie-
nudna rzecz,więc rzucili kosze precz.
Wiewióreczka- śmieszka, co to w dziupli mieszka,bawiła sie z dziećmi na
zielonych ścieżkach. Goniła za nimi gąszczami leśnymi, wodziła po krzaczkach
pannę i chłopaczka.Biegali, skakali, dróżeczki nie znali. Biegali, chodzili,
dróżeczkę zgubili.
Stoją w rozpaczy- wtem- co to znaczy? W lesie jest domek niczym pałacyk. Z
cukru ściany, z cukru drzwiczki, piernikowe okienniczki. Płot z migdałków, próg
z migdałków - zjemy sobie po kawałku. Drzwiczki słodkie, ściana słodka- zjadła
Gosia kawał płotka. Schrupał Jasio dachu kawał. Jak zabawa, to zabawa!Co kto
może, zajada.Wtem ktoś z chatki wypada. W ręku trzyma dwa kije, pewnie dzieci
wybije!
W piernikowych bucikach biegnie babka z piernika. Łapie Jasia, Małgosię i w
komórce zamyka.
- Czy to rzeczy słyszane, by ogryzać mi ścianę? Czy to dzieciom wypada płot z
migdałów objadać?
Zamknęła ich na trzy spusty w komóreczce ciemnej, pustej. Na trzy spusty, na
trzy klucze.
- Ja rozumu was nauczę!
Płacze jedno i drugie. Wypłakali łez strugę. Mówi Małgoś do Janka:
- Co to będzie do ranka?
Całą nockę płakali, ani jedli, ni spali. Kiedy ranek zaświtał, klucz z
hałasem zazgrzytał.
Ktoś drzwi z wolna odmyka, dzieci trwoga przenika. W piernikowym kapturze
wchodzi baba z piernika.
- Macie tutaj trzy beczki pełne owsa i sieczki. Macie cztery koszyki pełne
prosa i gryki - krótko babka im powie. - Trzeba przebrać ten owies, trzeba
przebrać te jagły! - Wyrok srogi i nagły.
Słuchają z trwogą trzpioty, wzięły się do roboty. Pracują niestrudzone
calutką noc i dzionek. Pracują tydzień cały, nie w głowie im figielki. Trzy
beczki już przebrały, przebrały trzy koszyczki.
Wtedy babka z piernika drzwi komórki odmyka. Wypuściła panienkę, wypuściła
chłopczyka. I na drogę im dała pół słodkiego migdała.
- Będzie teraz matusia już pociechę z was miała!
Pozdrawiam.

[boryska]

Wielki wielkie dzięki