Ciąża po ciąży

[cherry_cola]

Witam dziewczyny. Ja z takim pytaniem - czy są tu mamy, które w drugą ciążę zaszły tuż po pierwszej? Albo stosunkowo szybko (do 10 miesięcy po porodzie)? Jak się nastawiałyście, jak upływała ciąża z maleństwem u boku? Jak Wasza kondycja fizyczna i pewne obciążenie dla organizmu? Czułyście większe zmęczenie niż przy pierwszej ciąży? Wszystkie informacje chętnie poczytam. A pytam, bo prawdopodobnie jestem w drugiej ciąży, a w łóżeczku obok śpi moja 8-miesięczna córka
Pozdrawiam serdecznie

[ladyann77]

Witaj!

U mnie w łóżeczku piętnastomiesięczna Ala, a ja siedzę na torbie szpitalnej (koniec 36 tc) i czekam na urodziny Adasia .

W drugą ciążę, zupełnie świadomie i z premedytacją zaszłam, gdy Ala miała 6 miesięcy. Przegadałam z mężem sprawę niejeden raz i doszliśmy do wniosku, że zaliczamy prokreację hurtem, bo potem już się nie zdecydujemy. Akurat udało się począć Adasia w pierwszym cyklu po porodzie .

Druga ciąża nie różniła się w zasadzie od pierwszej - obie znosiłam dość dobrze, nie miałam mdłości, ale w obu zaliczyłam cukrzycę ciążową. Nie ukrywam, że końcówka II c jest trudniejsza z kilku przyczyn - mam mało czasu na wypoczynek, bo trudno jest okiełznać Małą, która właśnie zaczęła chodzić i jest w 100 miejscach jednocześnie, a ja z wielkim brzuchem muszę za nią nadążać. Brzuch mam większy, zawadza mi, dokucza mi kręgosłup (noszenie bąbla i Małej jednocześnie to spory wysiłek) i zdaję sobie sprawę, że nieprędko przyjdzie mi odpocząć, ale nie martwię się na zapas. Mam tylko nadzieję, że Adaś będzie zdrowy i tak samo mało problematyczny, jak starsza siostra.

Mam zamiar kolejny raz rodzić SN, pierwszy poród zniosłam świetnie i bardzo szybko doszłam do siebie.

Mam nadzieję, że u Ciebie też wszystko będzie układać się pomyślnie - trzymam kciuki i pozdrawiam!

[cherry_cola]

Na takie pozytywne relacje liczyłam. U nas to sprawa nie do końca zaplanowana, chociaż braliśmy pod uwagę taką możliwość - właśnie ze względu na to, że później zapewne nie zdecydowalibyśmy się na dziecko tak łatwo. A tak myślę, że mała różnica wieku dobrze wpłynie na wychowanie dzieci i relacje między nimi na różnych etapach życia
Jeżeli dwie kreski na teście potwierdzi pani doktor, będziemy się bardzo cieszyć.
A jeszcze pytanie - jak odbieraliście tę drugą ciążę? Czy fascynacja pierwszymi ruchami była taka sama, czy mąż gadał do brzucha itp.? Mam nadzieję, że teraz będzie tak samo pięknie, jak za pierwszym razem, że z racji małego odstępu czasu między ciążami nie zniknie zauroczenie.
Pozdrawiam i dziękuję za odpowiedź.

[mama_ola_28]

Hej !!!!
Ja w 3 ciąże zaszłam bardzo szybko (5 mcy po poprzednim porodzie) ale i tak ze jestem w ciazy dowiedzialam sie dopiero w 16 tc okres mialam normalnie, ciagłe zmeczenie obwiniałam wstawaniem nocnym, egzaminami na studiach, jeszcze do tego chudlam wiec naprawde nie wiedzzialam ze jestem w ciazy do momentu kiedy maz mial przyjechac po 3 m-cach nieobecnosci i trzeba bylo sie jakos zabezpieczyc wiec poszlam do lekarza a ten mi mowi ze niestety nie mozemy zalozyc spiralki bo jestem w ciazy uuuuuuuuuuuuu i to w 16 t NIESPODZIANKA heheh i tak w chwili obecniej koncze 38 tc a moj synus 13 miesieczny spi smacznie w lożeczku.
Jest ciezko ale do wszystkiego da rade sie przyzwyczaic, jestem sama, maz zza granica, ja w miedzy czasie skonczylam studia obrobilam sie a teraz czekamy na przyjscie naszej Nadi
Pozdrawiam
mama Natanka i Nadi

[mama_ola_28]

ups .......... miało być obroniłam sie ( takie sa skutki pisania na leżąco)

[ladyann77]

Zauroczenie II ciążą jest nadal, mąż gładzi brzuch i śmieje się, jak młody się rusza . Oczywiście, jest mniej niespodzianek, ale to nie znaczy, że jest gorzej. Oboje wiemy, czego można się spodziewać, no i oczywiście boimy się mniej - szczególnie porodu i pierwszych dni z dzieckiem.

[kotkowa]

Ja co prawda nie jestem w drugiej ciazy, ale sie do niej szykuje i uwazam, ze to swietny pomysl - mala roznica wieku miedzy dziecmi sprzyja lepszym kontaktom, na poczatku bedzie trudno, duze zmeczenie dwoma maluchami, ale potem bedzie latwiej, bo beda sie zajmowaly soba nawzajem i nie obciazaly az tak rodzicow zabawa. Z reszta to wszystko to kwestia planow, sytuacji zyciowej. Ja mam 32 lata, 8 miesiecznego synka, stala prace i chcialabym na pewno jeszcze jedno, a nawet dwoje dzieci. Nie mam na co czekac, sytuacja jest idealna. Przygotowuje sie juz do drugiej ciazy, biore folik, obserwuje cykle ( w pierwszej mialam klopoty z progesteronem, a przed ciaza z prolaktyna, wiec teraz tez bede to badala). Musze jedynie odczekac rok ze wzgl. na cesarke. Gdyby nie to, pewnie staralabym sie juz wczesniej.

[effi23]

To ja się chyba wyłamię z tego kręgu peanów na temat szybkiego zajścia w drugą ciąże po pierwszym dziecku. Ja zaszłam gdy Mały miał 7 miesięcy, miałam mdłości i byłam wciąż masakrycznie zmęczona a noce nadal nieprzespane, potem chwila oddechu a teraz duży brzuch i brak sił na zabawę z dzieckiem, a noce nadal nieprzespane, taki nam się nocny Marek trafił. Nie ma kiedy odpocząć, mam gorsze wyniki badań niż w pierwszej ciąży. I jak pomyślę co się bedzie działo gdy maluch się urodzi to skóra mi cierpnie. Także plusy już Ci wcześniej forumki wyłuszczyły ja dodałam trochę dziegciu do tej beczki miodu.

[mama_ola_28]

Witam ponownie
Chcialam sprostować toco napisalam, myslalam o jednym a pisalam drugie (w kwietniu zaciażylam a w sierpniu sie dowiedzialam ze jestem w 16 tc) sorki jeszcze raz to z przemeczenia.
Zgadzam sie rowniez z moja przedmowczynia, nie jest slodko - rozniez mam kiepskie wyniki niz w 1 ciazy , moja kruszynka ma tylko 2300 podejrzewali zle przeplywy pepowinowe ale wszystko git, ale jak ma mi rosnac jak ja ciagle na nogach, niekiedy bylo ze zapominalam zjesc sniadania obiadu bo moj malutki jest wymagajacym dzieckiem, noce rowniez nie przespane, tragiczne zabkowanie, ach uroki macierzynstwa
ale chyba teraz moze byc tylko lepiej co???????? ty sie pocieszam
Mam chwile zalamania, rycze jak glupia ale to chyba hormony, jak sie dowiedzialam ze jestem w ciazy strasznie to przezylam ale sobie wytlumaczylam ze lepiej byc w ciazy niz dowiedziec sie że sie ma raka

Pozdrawiam

[kotkowa]

Matko, ciaza to radosc, a Ty to porownujesz do raka? Mam nadzieje, ze dziecku tego milego tekstu nie powiesz, jak zapyta czy sie cieszylas czekajac na jego przyjscie. Bez przesady, zmeczenie to rzecz przejsciowa, a dzieci sa na cale zycie.

[mama_ola_28]

moze zle sie wyslowilam, nie o to mi chodzilo, jestem bardzo szczesliwa ze jestem w ciazy ale jakis miesiac po mnie jak sie dowiedzialam ze jestem w ciazy kumpela perzyleciala do mnie ze tez jest...a co sie pozniej okazalo.....niestety to nie byla ciaza.......

[gruszka2011]

Hej. Podziwiam was wszystkie zaciazone mamy maluszkow i zycze wytrzymalosci.
Wiem, ze ciaza nawet jesli upragniona to nie sama radosc. Do zwyklych jej dolegliwosci dochodza nasze schizy i obsesje naszych lekarzy... No i te hormony!
Trzymaj sie mama_ola_28! Postraj sie nie zapominac o sniadaniu i dbaj o siebie - w koncu musisz byc w formie aby twoje maluchy mialy z ciebie pozytek

[kj-78]

Ja w planowana ciaze zaszlam, jak Ela miala 10 miesiecy. Teraz jestem w 36tc i nie jest lekko. Jednej rzeczy nie przewidzialam: ze moj maly spokojny leniuszek w wieku poltora roku wciaz nie bedzie chodzil (rozwija sie normalnie, tyle ze to mega ostrozny typ)! Rodze za bardzo niedlugo - i jak ja sama ogarne dwoje niechodzacych dzieci? Rodziny brak, partner w domu w weekendy. Mimo wszystko nie zaluje, bo sama mam siostre mlodsza o rok i 4 miesiace i uwazam, ze mala roznica wieku jest super. Jakos przezyjemy ten pierwszy rok, a potem juz z gorki.

Druga ciaza: zero oszczedzania sie, godziny na podlodze z coreczka i wielkim brzuchem, noszenie 11 kg z drugiego pietra z wozkiem (dziecko pod jedna pache, a wozek po schodku na dol w drugiej rece), nawet teraz w 9 miesiacu, da sie, choc ogolnie wszystko boli. Nie mozna sie na godzine polozyc, bo trzeba dac jesc, pobawic sie, wyjsc na spacer, wykapac, ogarniac dom itd... Ale dla chcacego nic trudnego, hehe, zwlaszcza, jak nie ma wyjscia.

To sa fakty z mojego zycia, nie zadne narzekanie. Wciaz uwazam decyzje za bardzo dobra. Juz niedlugo okaze sie, czy slusznie

[mozyna]

Ja nie chcialam zachodzic w druga ciaze tak szybko po urodzeniu pierwszego dziecka. Mala roznica wieku pomiedzy dziecmi ma i plusy i minusy. Dla mnie najlepsza wydaje sie byc 3-5 lat. Dla dzieci, ale rowniez dla rodzicow. No i o sobie takze myslalam. Zalezalo mi, aby wrocic do formy fizycznej przed kolejna ciaza, wrocic do pracy, by nie robic zbyt duzego zastoju w rozwoju zawodowym, odpoczac po najbardziej uciazliwym okresie...itp.
Miedzy dzieciakami bedzie 4 lata roznicy. Tak zaplanowalismy i jest to dla nas odpowiedni uklad.

[wereczka]

ja piszę, bo u mnie jest taka różnica - tzn. zaszłam jak mały miał 9 miesięcy. powiem tak - nie jest łatwo, choć ja ciążę przenosiłam zawsze cudownie - dostawałam siły jak wół. ale...są ciąże tzw.makabryczne - kobiety ledwo zipią same - a tu (w sumie najgorszy okres) biegające, raczkujące dziecko, którym trzeba się zająć, nie spuszczać z oczu. także - pytanie pdst. - czy w razie czego (choroba - 1-szego dziecka - np. konieczność pójścia z nim do szpitala, złamania nogi, utraty pracy itd., naszego złego samopoczucia) będzie pomoc? na przykład, przyjdzie mama, opiekunka i pomoże?
jeśli tak, uważam, że taka mała różnica jest fajna pod tym względem, że jest łatwiej potem. dzieciaki się same zabawią (moi np. 2,5 roku i 4) a mama może spokojnie zrobić obiad, posprzątać itd. nie miałam tego przy pierwszych dzieciach (różnica 5 lat) i teraz to doceniam.
także - z mojej, pewnie też ograniczonej perspektywy, coś za coś.

[kira-mira]

ja zaszłam ponad 3 miesiące po porodzie w 2 ciążę. ciąze znosze dobrze zajmuje sie 8 miesiecznym dzieckiem, który jesy wulkanem energii, wyników nie mam gorszych ni z w pierwszej "wychuchanej" ciązy, jest cięzko bo jest mało czasu na relaks, ale człowiek ma większy dystans i nie przejmuje sie "byle gównem", troche mi sie śmiac chce z koleżanek w pierwszej ciązy które tak przejmuja si eble czym i wynajduja coraz to nowe dolegliwości, chociaz tez tak miałam a co do wychowywania dzieci, to jak a różnica zajmowania sie jednym czy dwójką, wszystko sie bedzie robić za "jednym zamachem"a jedynak pochłania często uwagi za dwójke czy trójke dzieci, wydaje mi sie ze te maluszki na które czekamy musz,a byc strasznie silne, skoro sie poczęły tak szybko po porodzie i nie doszło do poronienia. bedzie ok.

[eniigmaa]

myślę, że to trochę sprawa indywidualna, zależy od kobiety, przebiegu ciąży, starszego dziecka/dzieci
ja mam dwójkę - prawie 4-latek i panna rok i 4 m-ce, zaraz zaczynam 7-my miesiąc
w ciążę zaszłam celowo z kilku powodów
w sumie nic mi w ciąży nie dolega, tylko ogólnie jestem zmęczona, boli mnie kręgosłup, młodsza nie chodzi i jeszcze nieprędko zacznie, starszego też trzeba na sedes nie raz podsadzić
z grubsza wiedziałam na co się decyduję, więc staram się nie narzekać, ale czasem brak mi już sił, szczególnie jak mi starszy wciąż znosi jakieś choróbska i potem oboje smarczą, kaszlą a czasem ja razem z nimi (starszy nie chodzi do przedszkola tylko 2 razy w tygodniu na takie zajęcia)
i w sumie bardziej mnie męczy starszy, jego humory i krnąbrność niż młodsza, choć przy niej teoretycznie więcej roboty, ale jak się razem bawią to mam trochę względnego spokoju, niestety cześciej muszę pilnować, zeby starszy młodszej nie zrobił krzywdy - niechcący lub celowo...
obawiam się że i po urodzeniu bedzie jakiś sajgon z dwójką maluchów i jeszcze 4-latkiem, ale cóż - przeżyjemy, nie mamy wyjścia

[batutka]

moja starsza córka miała 5 miesięcy jak zaszłam w drugą ciążę
powiem Ci, że o wiele lepiej znosiłam drugą ciążę niż pierwszą - mniej się męczyłam, choć byłam w ciągłym ruchu, nie miałam też opuchlizny jak w czasie pierwszej ciąży

[ladyann77]

Batutka - a jak potem z obsługą małoletnie dwójki? Nasza ma 15 mcy i zaraz rodzę dla niej brata, ciekawa więc jestem, jak to potem bywa...