34 tc - dalej pracuję

[rhynox]

zastanawiam się co o tym myślicie. mam fajną pracę, acz dość stresującą (ale
ten stres ma na mnie pozytywny wpływ), jestem w 34 tc i jakoś nie mogę się
zdecydować by iść na zwolnienie. pracuję dziennie ok 8-10 godzin, ale czuję
się naprawdę dobrze, dziecko się rozwija też jak należy. czy uważacie, że źle
robię?
powód jest jeszcze taki, że dopiero co zmieniłam pracę (miesiąc temu) i mimo,
że pracodawca wiedział, że jestem w ciąży (raczej trudno było to ukryć)
zatrudnił mnie nawet jeśli miałabym iść od razu na zwolnienie (bo obiecałam,
że nie pójdę na wychowawczy tylko po macierzyńskim od razu wracam).
jakie jest wasze zdanie.
są tutaj jeszcze takie jak ja?

[black_currant]

W poprzedniej ciąży pracowałam do końca 37 tygodnia (urodziłam 10 dni po
terminie). Te dwa tygodnie 'wolnego' były mi potrzebne, żeby przygotować sobie
wszystko w domu przed porodem. Pracowałam 4-5 dni w tygodniu po 12 godzin.

Teraz jestem w 32 tygodniu (termin na 12 października) i chcę być w pracy
przynajmniej do końca września. Czuję się świetnie i nie widzę potrzeby żeby
iść na zwolnienie

Pozdrawiam

Ania

[rhynox]

to miło słyszeć, że nie tylko ja mam taki stosunek do pracy. tak sobie nawet
myślę, że chyba popracuję do końca (do oporu ) bo w domu prawie wszystko
przygotowane, torba spakowana. po co mam siedzieć i się stresować?? To moja
pierwsza ciąża, boję się porodu, jak każda i praca pomaga mi o tym zapomnieć.
dzięki za twoją odpowiedź

[antylopa1]

a ja uważam że to kretynizm i nieodpowiedzialnośc. ot co! Kto jest
za????????????

[ddorcia]

Wiesz co ...ale dlaczeho od razu mówisz ze to kretynizm i
nieopowiedzialnośc..to jest naprawde indywidualna sprawa każdej z nas!!!!

Jeżeli czujemy sie dobrze, nie idziemy do pracy z przymusu, nie pracujemy
cięzko fizycznie - to nie widze powodu zeby na siłe siedziec w domu!!
Ja tez jestem teraz w 37 tyg i dopiero od kilku dni jestem w domu tak zupełnie,
bo wypadałow końcu wszytsko przygotować, spakowac sie , zrobic zakupy, sprzatam
cały dom itp. Wysłałam starsza córe na wakacje z dziadkami a sama troche
nabieram sił przed porodem i pierwszymi miesiacami juz z drugim dzieckiem. Ale
wcale nie potrzeebne mi były do tego kilka miesięcy. Dla mnie...
Mam fajna pracę po prostu, zresztą to moja własna firma, i nie mogłabym jej tak
ot tak porzucic... Zupełnie inaczej jezeli dziewczyny pracują fizycznie, -
wtedy jestem przeciwna pracy i wtedy zwolnienie jest koniecznie.
Takie jest moje zdanie.

[black_currant]

antylopa1 napisała:

> a ja uważam że to kretynizm i nieodpowiedzialnośc. ot co!

A co w tym kretyńskiego czy nieodpowiedzialnego? Nieodpowiedzialnym byłoby nie
chodzenie do lekarza, czy skakanie na bungie, ale zwykła praca? I to do tego nie
wymagająca wysiłku fizycznego?

Myślę, że dużo zależy od samego pracodawcy. Ja mam teraz naprawdę duże luzy -
mogę się spóźniać, bez problemu wychodzę na badania w trakcie pracy. I naprawdę
wolę siedzieć tam, w klimatyzowanym pokoiku, niż w moim nagrzanym mieszkaniu,
gdzie przy tych upałach jest prawie 40 stopni.

Poza tym lubię moją pracę i póki dobrze się czuję nie mam zamiaru z niej
rezygnować. Co w tym złego?

Pozdrawiam

Ania (zdziwiona)

[judytak]

antylopa1 napisała:

> a ja uważam że to kretynizm i nieodpowiedzialnośc. ot co! Kto jest
> za????????????

jestem absolutnie przeciw
ciąża nie jest chorobą
zdrowa, pracująca kobieta w ciąży, jeśli decyduje się spędzać całe miesiące na
zwolnieniu lekarskim, sama z siebie robi inwalidę na własne życzenie

pozdrawiam
Judyta

[nunieczka]

> ciąża nie jest chorobą
> zdrowa, pracująca kobieta w ciąży, jeśli decyduje się spędzać całe miesiące
na
> zwolnieniu lekarskim, sama z siebie robi inwalidę na własne życzenie
>
> pozdrawiam
> Judyta

Popieram, popieram!!!!!!
Ciąża to nie choroba, a w Polsce jest traktowana jakby nią była, mało tego,
jakby była chorobą śmiertelną!
Jeśli same bedziemy tak sie zachowywać, nasi pracodawcy z pewnością zarażą sie
tym podejściem i do czego to nas doprowadzi?
I tak kobety w Polsce mają problemy ze znalezieniem pracy a potem z awansem.
Dziewczyny, jeśli jesteśmy zdrowe i ciąża nie jest zagrożona, pracujmy i
cieszmy sie życiem!

[catalina1]

Ja pracuję a jestem w 33 t.c. i czuję się dobrze - fakt upały troszke dają sie
we znaki ale cóż, w domu z tym lepiej by nie było, w p[racy chociaż klimę mam.
Lubię swoja rpacę, lubie ludzi z którymi pracuję, nie znoszę natomiast siedzieć
bezczynnie w domu. Szlag mnie wtedy trafia.
Mam zamiar popracować jeszcze trochę, nie wiem jak długo - na pewno tyle na ile
starczy mi sił.

[myelegans]

Jestem w 36tc i zamierzam pracowac do konca. Czuje sie znakomicie, o wiele
lepiej niz po weekendowym leniuchowaniu w domu, bo lubie byc w ruchu i aktywna.
Po pracy codziennie chodze na basen. Poza tym tu gdzie mieszkam lekarze nie
daja zwolnien, mozna w tym celu wykorzystac urlop, a ten wole zatrzymac na czas
jak juz synek bedzie na swiecie.
Bez przesady, ciaza to nie choroba, trzeba sluchac wlasnego organizmu.
Moje ciocie i kuzyki-rolniczki pracowaly w polu przy zniwach i sianach do konca
ciazy i rodzily szybko i szybko dochodzily do siebie.
Oszalalabym siedzac w domu i wsluchujac sie we wlasny organizm. Nawet przy 8-10
godzinach pracy, mam juz wszystko przygotowane dla malucha, torbe spakowana,
wiec wole pracowac.

[kocianna]

Ja zamierzam pracowac jak długo się da, choć teściowa namawia mnie, żeby tak od
25 tygodnia iść na zwolnienie. Ale po pierwsze - wtedy spadną nieco moje
dochody (tak o 1/4), bo pracuję z nadgodzinami ( łącznie 23h w tygodniu - to
chyba nie tak strasznie), pracę mam męczącą, ale nie fizycznie, stojąco-
chodzącą - ale to mój styl, zawsze w koncu mogę usiąć przy/na biurku. Teściowej
chodzi głównie o to, że mam termin w styczniu, będzie ślisko i paskudnie.

Ale mnie, moim uczniom i dyrekcji chyba najwygodniej będzie, jak dociągnę do
Gwiazdki (ok. 36 tygodnia), bo wtedy kończy się u nas semestr i będzie można
ułożyć nowy plan już bez mojego udziału.

W domu bym chyba umarła z nudów, każde wakacje to dla mnie koszmar!

[judytak]

myślę, że jeśli dobrze się czujesz, to sobie pracuj
siedząc w domu można zwariować ;o)
ewentualnie powoli przyzwyczajaj siebie (i szefa) do tego, że przychodzisz
trochę później, wychodzisz trochę wcześniej, robisz sobie spokojniejszą przerwę
obiadową, wypełniając jednak swoje obowiązki

ja z Dużą pracowałam do ostatniego dnia (urodziłam w niedzielę, bo przecież "w
tygodniu nie mam czasu" ;o))
z Średnim też, ale to akurat żaden wyczyn, bo on był wcześniakiem :o(
z Małym przestałam do pracy chodzić 2 tygodnie przed porodem, przy czym przez
ostatnie 3 miesiące brałam sobie zwolnienia - ok. tygodnia na miesiąc, i na to
konto byłam w domu 1-2 dni, a z pozostałych dni odpuszczałam sobie godzinę -
dwie (też dobrze się czułam, ale po wcześniaku bałam się przedwczesnego porodu,
to "się oszczędzałam" (a o pracę nie było co walczyć, bo było wiadomo, że w tym
czasie będą zwolnienia, ok. 50% załogi, w tym ja zaraz po powrocie...)

pozdrawiam
Judyta

[koko8]

jestem w 33 tc i rowniez pracuje, czasem dosc intensywnie...
nie popieram siedzenia w domu tylko z powodu ciazy, a nawet mnie to irytyje...
oczywiscie w przypadku ciazy zagrozonej nic poza wlasnym zdrowiem i dziecka sie
nie liczy - natomiast lewe zwolnienia wymuszane od lekarzy, tylko dlatego
ze "jestem taka ociezala, powolna i zdekoncetrowana" sa wdlug mnie naduzyciem i
cwaniactwem... przepraszam, jezeli tymi mocnymi slowami urazilam ktoras z pan
czytajaca to forum , ale nie bylo to moja intencja...
mam wrazenie ze pracujace kobiety w ciazy sa mniej zgnusniale, pogodne,
bardziej zadbane i... szczuplejsze :-0)
ale kazda z nas przeciez moze inaczej na to patrzec :-0))))
pozdrawaiam wszytskie te zabiegane i te wypoczywajece przyszle mamy

[marjotka]

Bardzo mi sie podoba takie podejscie do sprawy. Ja tez czułam sie caly czas
bardzo dobrze i pracowalam do wczoraj tj. do 37 tc po 8-10 godzin dziennie.
Wczoraj jednak okazalo sie, ze musze odstawic fenoterol i porod moze sie
rozpoczac w kazdej chwili (bylam na bardzo duzej dawce), wiec byłoby raczej
wskazane, zebym została w domu. Mam nadzieje, ze faktycznie nie bede musiala
długo czekac,bo bardzo nie lubie bezczynnosci...
Pozdrawiam wszystkie pracujace przyszle mamy!!

[azia2004]

tez uwazam, ze pracowac jest milo najdluzej jak sie da. Nie dziwie sie, ze
wielu pracodawcow obawia sie zatrudniac kobiety mogace zajsc w ciaze (choc
uwazam, ze jest to bardzo nie fair), skoro mozna miec takie nastawienie i
marzyc tylko o tym, zeby zamnknac sie w 4 scianach. Jestem przekonana, ze do
dzielnych kobiet swiat nalezy! Chetnie pracowalabym do konca ciazy, ale chyba
nie uda mi sie. Jestem teraz w 28 tc i czasami nie czuje sie najlepiej. Mysle,
ze od 30 tc zajme sie mieszkaniem, bo przed nami generalny remont i bede
pracowac w domu. Pozdrawiam serdecznie
Asia

[kati1977]

popieram wszystkie pracujące przyszłe mamy, jestem w 27 tygodniu ale zamierzam
pracować tak długo jak się da, na razie czuję się bardzo dobrze, ale jeżeli
poczuję się źle to oczywiście skorzystam z L4, pozdrawiam

[limes1]

Jestem w prawie 32 t.c. i też zamierzam dalej pracować (od początku ciąży nie
miałam zwolnienia z tego powodu, bo nie było potrzeby). Oczywiście, jeżeli ze
względu na dobro dziecka będzie to konieczne - pójdę bez szemrania na
zwolnienie. Natomiast antylopa1 siebie i swoje zachowanie może nazwać kretynką:
szanowna panno, jeżeli jesteś na zwolnieniu, to uświadom sobie, że żerujesz na
składkach, które my - pracujące ciężarne odprowadzamy do ZUS. Przemyśl to sobie
i nie nazywaj kretynizmem zdrowych zachowań zdrowych i odpowiedzialnych osób.

[isabela_1974]

limes1 napisała:

Natomiast antylopa1 siebie i swoje zachowanie może nazwać kretynką:
>
> szanowna panno, jeżeli jesteś na zwolnieniu, to uświadom sobie, że żerujesz
na
> składkach, które my - pracujące ciężarne odprowadzamy do ZUS. Przemyśl to
sobie
>
> i nie nazywaj kretynizmem zdrowych zachowań zdrowych i odpowiedzialnych osób.

Ja jednak bałabym się uogólniania w każdą stronę. Kiedy pracowałam to sumiennie
odprowadzałam od wielu lat składki na ubezpieczenie chorobowe, z którego nie
wykorzystałam ani dnia, nawet opieki na dziecko. Dodatkowo opłacam bandyckie
składki na ZUS, z których moja "państwowa" emerytura będzie głodowa. Nie
byłabym więc taka skłonna do szafowania argumentem, że za mnie ktoś płaci. I na
pewno nie odczuwałabym wyrzutów sumienia wobec instytucji, która stawia sobie
ogromne marmurowe gmachy także z moich skłądek i opłaca bezsensownie drogie
systemy informatyczne, których nie potrafi obsługiwać.
Kiedy zaszłam w ciążę miałam plan pójść na zwolnienie możliwie szybko. Bez
wyrzutów sumienia wobec pracodawcy - bo kiedy pracowałam dawałam z siebie
wszystko, nie chodziłam na zwolnienia, nie bumelowałam. Uważałam, że lepsze
byłoby wcześniejsze pójście na zwolenienie i przygotowanie sobie zastępcy niż
branie wolnego w przypadku złego samopoczucia, bo akurat u mnie w pracy nie ma
nikogo, kto by mnie zastępował. Życie potoczyło się tak, że moja ciąża
rozpoczęła się długim pobytem w szpitalu na podtrzymaniu, więc już siłą rzeczy
nie wrócę do pracy i tylko modlę się, aby wszystko dobrze się skończyło.
Ale reasumując - gdy ktoś się dobrze czuje i chce pracować, to świetnie. Jeśli
jednak ktoś ma ciężką pracę, albo bardzo stresującą (co też ma niewątpliwie
wpływ na dziecko), lub też fatalnie się czuje i nie jest w stanie wykonywać
swoich obowiązków z należytą dokładnością, to nie ma sensu krytykować go za to,
że chce być na zwolnieniu. To zawsze jest bardzo indywidualna sprawa. A państwo
powinno robić wszystko, aby przy tak strasznie malejącym przyroście naturalnym
jaki mamy w Polsce, zachęcać ludzi do posiadania dzieci nawet inwestując w to
duże pieniądze (lepiej inwestować w zdrowie nienarodzonyh jeszcze, niż w nowe
limuzyny czy jakieś inne worki bez dna).
serdecznie pozdrawiam - równo i te pracujące i te niepracujące

[magdalenax]

U mnie 30 tc i tez pracuje i nie dziala to na mnie budujaco ze wszyscy dookola
lacznie z naszym dyr. administracyjnym mowia ze moze powinnam dac sobie spokoj
z praca. Dlaczego? Moze nie jestem tak bardzo wydajna jak przed ciaza ale nie
znosze bezczynnosci i lubie moja prace. A po 2 tygodniach na zwolnieniu wpadlam
w strasznego dola i maz musial sie zrywac z pracy coby mi potowarzyszyc.

Poza tym moj szef ma do mnie zaufanie i mowi ze daje do zrozumienia ze czuje
sie bezradny jak mnie nie ma. Stara sie jednak za bardzo mnie nie przeciazac.

Bede pracowac tak dlugo jak bede miala sily i bede dobrze sie czula.Jezeli
poczuje sie kiepsko to przestane chodzic do pracy. Moja Ania jest najwazniejsza.

Pozdrawiam,

[jadzinska]

Zgadzam się z Izabelą, pierwsze dziecko urodziłam mając 20 lat w ciązy czułam
się świetnie, mając 21 lat poszłam do pracy, zarabiałam sporo a moje zusowskie
składki były dosyć wysokie. Nawet mając w domu małe dziecko nie chodziłam na
zwolnienia ani na opieki, jeśli ja lub córcia byłyśmy chore to brałam URLOP lub
zostawiałam dziecko pod opieką mojej mamy !
No cóż, uważam, że było to głupie, bo po 12 latach cięzkiej pracy z
nadgodzinami, na szkoleniach, przy wdrazaniach, na inwenturach, w czasie sobót
i niedziel, po usciskach rąk prezesów i zapewnieniach jaka to jestem cenna,
zwolniono mnie i tyle.
Teraz mam 33 lata ,jestem w drugiej ciąży i od 6tc jestem na zwolnieniu. Czuję
się zle, bardzo utyłam, wymiotuję choć to już 18tc i boli mnie kręgosłup
(skrzywiony w 1 ciąży). Dopiero teraz wiem jak wyglądają dolegliwosci ciążowe,
te co je w książkach opisują.

Powoli ze słowami Drogie Panie, ja na nikim nie żeruję chyba, że na swoich
własnych składkach i nie jestem też zadną kaleką ani z nikgo kaleki nie czynię.
Jesli czujecie się dobrze - pracujcie ! Jeśli czujecie się zle - na zwolnienie !
Ale darujcie sobie złość i ironię bo same nie wiecie co wam życie przyniesie.

pozdrowienia
mama Ani (13lat) i Bobulka (18tc)

[koko8]

> Jesli czujecie się dobrze - pracujcie ! Jeśli czujecie się zle - na
zwolnienie
> !
> Ale darujcie sobie złość i ironię bo same nie wiecie co wam życie przyniesie.


pani jadzinska - mimo wysilku nie doszukalam sie w poprzednich postach ani
ironii, ani zlosliwosc - wiekszosc z nas zaznaczyla, ze gdyby byly zmuszone
zostac w domu ze wzgledu na stan zdrowia - zrobilyby to bez wahania...
osobiscie nienawidze kombinatorstwa i oportunizmu prze duze O... to, ze
pracodawcy nie zawsze sa fair wobec ciezarnych, nie zwalnia nas z obowiazku
bycia uczciwymi,
pozdrawiam

[yoyo11]

Dobrze się czujesz, lubisz pracę - bardzo podoba mi sie takie podejście. Nie
cierpię gdy kobiety kombinują by jak najwcześniej iść na zwolnienie lekarskie i
nie trafia do mnie argumentacja, że mam paskudnego szefa. Jest to w jakiś tam
sposób robienie drugiej osobie świństwa. Pomijam przypadki gdy ciąża jest
naprawdę zagrożona.
Osobiście pracowałam do ostatniego dnia. Następnego urodziła się moja córka.
W tej ciąży zamierzam zrobic dokładnie to samo.

[gusiak_mama_kacperka]

A ja pracowałam do 40 tygodnia. W piatek byłam jeszcze w pracy - zwykłe 8
godzin, a w niedziele urodziłąm. To nie była nieodpowiedzialność - miałam fajna
pracę, świetnych ludzi i ciążę, któej zyczę każdemu. Niesttey teraz jestem w 6
TC i jestem na zwolnieniu, bo mam krwiaka i czuje się fatalnie w domu- dostaję
na głowe, mam napady depresji - dla dzidzi pewnie lepiej by było gdybym
pracowała, a tu trzeba leżeć. Kazdy przypadek jest inny - nie martwicie się -
jeśli możecie - pracujcie dla dobrego samopoczucia. Ja mam nadzieje, że jak się
krwaczysko wchłonie to tez wróce do pracy. I już. Oszukiwanie państwa zeby
wyłudzić trochę kasy jest nie w porządku, jak się ma dobrą ciążę, której każdej
z Was życzę

[aquaplus]

Witam
Ja pracowałam do ostatniej chwili - tzn. rano poszłam do pracy , około 15
urwałam sie zrobić KTG a o 19 urodziłam
Nie wyobrażam sobie spedzać ciąży w domu leżąc jak słonica. Na pewno jest to
indywidualna sprawa, ale jeśli czujesz się na siłach to nie ma chyba
przeciwwskazań. Pozdr