Panika...

[anulkau]

Witam wszystkich!
Nie jestem zbyt częstym uczestnikiem forum, ale jeśli tylko mam jakiś
problem, coś mnie trapi, to piszę do Was i zawsze dostaję odpowiedź. Za to
dzięki serdeczne!
Teraz mam inny problem. Otóż okropnie boję się porodu, boję się, że coś
będzie nie tak, że nie dam rady... Boję się, że nie będę potrafiła zająć się
odpowiednio maleństwem, nakarmić, przewinąć... Boję się, że nie dam sobie
rady przy codziennej opiece... Mam jakiąś obsesję! Czy to jest normalne?
Powiedzcie, czy Wy też macie takie obawy, czy ze mną wszystko w porządku.
Jestem w 33 t.c. i jeszcze trochę przede mną, a ja już mam takie lęki...
Poza tym, doradźcie mi, jakich ubranek potrzebuje niemowlaczek i ile sztuk.
Może to głupie pytanie, ale dla mnie ważne. Mamą zostaję pierwszy raz, pewnie
stąd te moje lęki. Wierzę, że później będzie coraz lepiej.
Pozdrawiam Was i z góry dziękuję!

[krztyna]

Może szkoła rodzenia pomogłaby oswoić choć trochę lęki? A na temat wyprawki dla
dziecka polecam przeszukać forum - było kilka wątków z bardzo konkretnymi
radami, w co warto się zaopatrzyć.
trzymaj się.

[kasia062]

Czesc ja tez własnie dzisiaj zaczynam 33 tc ,niedziwie sie ze tak sie
zamarwiasz u mnie jest to samo ,bo to pierwsze dziecko z tym tylko ze
naibardziej przeraza mnie poród i wszystko co z tym zwiazane,z opieka po
urodzeniu chyba niebedzie problemu bo mam brata który ma 2 malutkich dzieci to
zawsze jakos inaczej,troche sie napaczyłam,
To muj numer gg >2755350 Napisz moze rozmowa pomoze i wspólnie sie pocieszymy!
Pozdrawiam KASIA

[mowi32]

Nie przejmuj się. Pomyśl sobie, ze przed Tobą wiele kobiet rodziło i zajmowało
się niemowlętami. Będziesz rodzić w szpitalu. Tam zawsze jest lekarz i gdybyś
rzeczywiście nie dała rady, to zrobią ci cesarkę w najgorszym wypadku. Położne
powinny Ci pomóc w pierwszych dniach, jak będziesz jeszcze w szpitalu i
zobaczysz, że szybko nabierzesz wprawy.
U mnie to dopiero 19 tc i jak na razie przeraża mnie długość porodu. Co ja tam
będę tyle godzin robić . Ale mam raczej pozytywne nastawienie, a słyszałam,
ze to bardzo pomaga.

[sala.mina]

Jakieś dwa tygodnie przed porodem człowiek już tak ma dość ciąży, że chce już
to mieć za sobą. Przytulić swoje dziecko, popatrzeć mu w oczy - i to jest wtedy
najważniejsze. Po prostu zapomina się o strachu. A co do opieki nad maluchem -
po powrocie ze szpitala przez kilka pierwszych dni łapałam się na tym, że
chciałam zawołać mamę tego dziecka, żeby je uspokoiła albo przebrała bo ja nie
umiem. I wtedy uświadamiałam sobie, że to ja jestem tą mamą i muszę umieć, bo
nikt inny tego nie zrobi. Więc po prostu robiłam to, co uważałam za właściwe
najlepiej jak umiałam. I okazało się, że to w zupełności wystarcza. Nie
musisz wiedzieć wszystkiego i wszystkiego robić perfekcyjnie. Dziecko nie
będzie Cię oceniać ani krytykować - to będzie Twój najlepszy, życzliwy
przyjaciel, który poprosi Cię o pomoc w tym, z czym sobie sam nie poradzi
(czyli właściwie we wszystkim) I będzie Cię kochał. Bezwarunkowo i
niezależnie od tego czy mu dobrze założysz pieluszkę, czy nie.

[nesla]

salamina, bardzo ladnie to ujelas

[anulkau]

Dziękuję Wam za słowa otuchy. Wierzę, że będzie dobrze! Z reguły jestem
optymistką, ale czsem dopadają mnie takie czarne myśli... Chyba wszyscy tak
mają, a co dopiero kobieta w ciąży... Będzie dobrze, dam radę. Jeszcze Was
trochę pomęczę czsem moimi rozterkami, ale przecież po to właśnie tu jesteśmy -
żeby sobie pomagać. Pozdrawiam wszystkich, pa!

[adria1977]

Tez moge Cie zapewnic, ze im blizej porodu, tym mniejszy strach i marzenie, by ten
dzien byl jak najszybciej . A z Maluszkiem na pewno sobie poradzisz, ja po
porodzie wyprowadzilam sie na drugi koniec Polski i poza ciagle pracujacym
Mezem nie mialam nikogo, kto moglby mi pomoc. I nie mialam tez zadnych
problemow, naprawde instynkt wszystko Ci podpowie. Poza tym jest przeciez
jeszcze forum... Bedzie dobrze, nie przejmuj sie . Duzo sloneczka .

[magdh26]

Witam.
Mam termin na 24X. I pewien etap paniki mam już za sobą. A teraz to u mnie
chyba jest cisza przed burzą... Jestem jakos dziwnie spokojna.
Pozdrawiam.

[atlantis75]

A ja mam pietra. Leci 35 tc. We wtorek odstawiam leki i lekarz powiedział, że
mogę potem juz w każdej chwili urodzić. I zaczęłam się bać... Ciąglę czuję się
niegotowa. Boję się porodu i właśnie tego, czy sobie poradzę z maleństwem.
Przecież nie mam pojęcia jak opiekowac się dzieckiem.
Jakoś sobie poradzimy
A tak w ogóle, czy ktos czuje się jeszcze niegotowy pomimo zbliżającego się
finału?

Pozdrawiam. Atlantis w 35 tc i 3d

[monikaj1]

atlantis75 napisała:

> A tak w ogóle, czy ktos czuje się jeszcze niegotowy pomimo zbliżającego się
> finału?

Ja!!!!!!U mnie to 34 tydzień, a ze względu na szyjkę poród może ponoć nastąpić
szybciej.A ja się chyba jeszcze do końca nie oswoiłam z tym, że jestem w
ciąży) Bo tak naprawdę, to nie dał mi się ten mój odmienny stan we znaki -
nie miałam absolutnie żadnych dolegliwości, z wyjątkiem jednego skurczu łydki.
Brzuch też nie za duży - życia i normalnego poruszania się w każdym bądź razie
nie utrudnia w żadnym stopniu. Nic mi nie puchnie, nie ciągnie, nie dolega.
Więc w zasadzie - gdyby nie kopniaki mojej chyba sportsmenki - nie czułabym, że
jestem w ciąży. I instynkty też się chyba jeszcze we mnie nie obudziły... Więc
boję się jak diabli, przede wszystkim tego, jak sobie później dam radę, bo
porodu to jestem raczej ciekawa
Pozdrawiam,
Monika

[magdh26]

A tak w ogóle, czy ktos czuje się jeszcze niegotowy pomimo zbliżającego się
> finału?
>

Ja!!!