JESTEM W CIĄŻY...MAM 15 LAT!!!!!!!

[iga90]

dzisiaj sie dowiedzialam ze jestem w 8 tyg. ciazy.Nie wiem co mam zrobic,ja
mam 15 lat,stalo sie to z moim chlopakiem ktorego bardzo kocham (on ma 16
lat.Co my mamy zrobic?Zabezpieczlismy sie i nie wiem jak to sie stalo ze
jestem w ciazy.CZy mozna zostawic dziecko po urodzeniu w szpitalu?Bo nie
chce go zabijac.Jak mamy o tym powiedzeiec rodzicom?????Oni mnie zabija
(obydwoje sa...ginekologami).Jestem zalamana...

[illka1]

NAlezy wziąć odpowiedzialność za swoje czyny - jesli decydujesz sie na
współżycie z drugą osobą to zawsze musisz się liczyć z zajściem w ciążę. Weź
się w garść, powiedz jak najszybciej rodzicom, pogodzą się z tym i na pewno Ci
pomogą !!!!!!!!!!!!!!!!Nie bąź załamana bo to źle wpłynie na dziecko, musisz
się ztym pogodzić i dbać o siebie, urodzić i wychować!! Emocje opadną niedługo
i na pewno dasz sobie radę!!!!!!!

[nikus1]

Faktycznie znalezliscie sie w nielatwej sytuacji, ale z drugiej strony sa
wieksze tragedie w zyciu. Biorac pod uwage Wasz wiek, cokolwiek byscie nie
zdecydowali, musiecie powiedziec rodzicom i chyba im szybciej tym lepiej. Oni
na pewno Ci nie zabija, zakladam, ze nie beda zachwyceni, ale chyba oni sa w
stanie najbardziej Wam pomoc. Im dluzej bedziecie z tym zwlekac, tym bardziej
bedzie Was zzerac przerazenie. Co do zostawienia dziecka w szpitalu, to z
pewnoscia jest mozliwe - wiele ludzi czeka na adopcje, ale do porodu masz
jeszcze mase czasu, wiec skup sie na razie na najblizszych miesiacach. i
powiedz rodzicom - zobaczysz, ze juz po chwili poczujesz sie znacznie lepiej -
sam moment romowy na pewno nie bedzie latwy, ale potem przestaniecie byc z tym
problemem sami! Pozdrawiam, trzymajcie sie.

[mruwa9]

a na poczatek kup kwas foliowy i zazywaj codziennie, tego teraz naprawde
potrzebujesz! Trzymam kciuki za spokojna rozmowe z rodzicami. Trzymaj sie
cieplutko!

[mazuba]

najpierw podejmijcie wspolnie z chlopakiem decyzje czy dzidzia ma sie urodzic
czy nie , a dopiero pozniej powiedzcie rodzicom. w odwrotnej kolejnosci rodzice
mogliby podjac decyzje za Was i z calym szacunkiem dla rodzicow Twoich i jego ,
jesli masz w domu dwoch ginekologow ta decyzja moglabybyc niekorzystna dla
dzidzi. dlatego lepiej jesli Wy najpierw bedziecie zdecydowani.
ja nie bylam zdecydowana kilka miesiecy temu (mimo, ze jestem od Ciebie duuuzo
starsza) i gdyby nie moj partner to stracilabym dzidziusia, ktorego mam w
brzuchu od 34 tygodni a ktorego kocham teraz ponad zycie.

i tak jak napisala ktoras z dziewczyn przede mna: sa wieksze tragedie, nie
zalamuj sie.
pozdr
magda

[dazzle]

Nie czas teraz na prawienie morałów, zresztą powiadasz, że zawiodło Was
zabezpieczenie. No trudno, zdarza się, chociaż podejmując decyzję o współżyciu
ZAWSZE i bez względu na okoliczności trzeba się liczyć z możliwością poczęcia.

Myślę, że teraz najważniejsze dla Was trojga jest powiedzenie o wszystkim
rodzicom - bo podzielicie ciężar, który Was niewątpliwie przygniótł na siebie i
dorosłych. Rodzice Cię nie zabiją, bo nie po to się męczyli wychowując Cię,
żeby teraz to przekreślać (tak mi zawsze mówiła mama, jak się bałam do czegoś
przyznać ) Rozmowa będzie trudna, ale jak się zrobiło a, to trzeba powiedzieć
b. Myślę, że jest kilka opcji, które będziesz miała, w tym także opcja
zrzeczenia się praw do dziecka i oddania go do adopcji - ale o tym może
powinnaś rozmawiać dopiero jak nieco ochłoniesz.

No i koniecznie spraw, aby Twój chłopiec brał udział w tym co się dzieje i
będzie działo - jesteście w tym razem, razem podjęliście decyzję i razem,
wybacz niefortunne określenie, wpadliście. Nie zwalniaj go z odpowiedzialności.

Na pewno się wszystko jakoś ułoży. Tylko nie panikuj, nie rób głupstw, pogadaj
z rodzicami. I pamiętaj, że w niczym nie jesteś ani pierwsza, ani sama.

Pozdrawiam,
dazzle

[elza78]

porozmawiaj z rodzicami, to najblizsze ci osoby i na pewno beda cie wspierac,
oddanie malucha do adopcji po porodzie to jest jakies wyjscie, na pewno lepsze
niz aborcja, ale na to macie jeszcze 9 miesiecy aby dokladnie wszystko sobie
przemyslec...
jak na razie to porozmawiaj z rodzicami... bedzie dobrze, nie ma co wpadac
teraz w panike, stalo sie i sie nie odstanie wiec trzeba teraz pomyslec gdzie
szukac pomocy.

trzymam kciuki za ciebie i maluszka
elka

[e_rubi]

Wiem, ze jest ci ciezko i czujesz sie zalamana.
Musisz porozmawiac z rodzicami jak najszybciej, nie ma dobrej metody, nie bedzie latwo, na pewno beda zszokowani ale cie nie zabija. Trudno stalo sie i juz sie nie "odstanie", wiec nie ma co zwlekac. Wspolnie znajdziecie jakies wyjscie. Trzymam za Was kciuki. I koniecznie daj znac, co sie dzieje. Rodzice na poczatku moga zareagowac ostro, ale jak ochlona na pewno Wam jakos pomoga. Bedzie dobrze.

[zuzka.slavo]

Pare lat temu, moja sasiadka, urodzila w wieku 16 lat...blizniaki!
Tez wpadla z chlopakiem rok starszym i co gorsze, ten chlopak nie dal jej od
poczatku gwarancji ze z nia bedzie..nie przerwala ciazy, nie oddala
dzieci...urodzila!. Miala bardzo rozsadna rodzine, rodzice wlacznie z babciami,
zaangazowali sie. Dokonczyla liceum i zaczela studiowac..Ojciec dzieci nie
zostal z nia, ale dla niej te blizniaczki to caly swiat! Zobaczysz, na poczatku
bedzie trudno rodzicom pogodzic sie, i Wam..ale jak dzieci sie pojawia, to
powoli sie zmienia podejscie do tych spraw..Masz wyksztalconych rodzicow, i
mysle ze zrozumieja i pomoga..i duchowo i finansowo Wiec glowa do gory i
ciesz sie dzidziusiem!
Zuzka

[pipsztok]

Iga! Przede wszystkim sprobuj na to wszystko spojrzec inaczej niz na tragedie.
Ja wiem, ze to nielatwe, sama sie o tym przekonalam. Co prawda jestem DUZO
starsza od Ciebie, ale w kwestii gotowosci do urodzenia dziecka wcale nie wiek
jest najwazniejszy. Rozumiem Cie, bo mnie tez zawiodlo zabezpieczenie (tabletki
antykoncepcyjne!)i tak samo jak Ty WCALE nie bylam gotowa na dziecko i... przez
pierwsze 3 miesiace wcale jej nie chcialam, a teraz (37 tydzien) nie wyobrazam
sobie zycia bez mojego skarba na ktorego z utesknieniem czekam. Na szczescie
okazalo sie, ze moj obecny chlopak, teraz juz maz, byl bardziej dojrzaly i
odpowiedzialny niz ja, wzial cala nielatwa sytuacje na siebie, wytlumaczyl mi,
ze Swiat sie nie zawali, ze to dziecko to przeznaczenie i... nauczyl mnie
kochac nasza coreczke! Twoj facet juz wie? Mam nadzieje, ze znajdziesz w nim
oparcie- jest nieocenione- i bedzie Ci bardzo potrzebne w rozmowie z rodzicami.
Bo rozmowe, tak jak radza Ci dziewczyny, lepiej przeprowadzcie z rodzicami jak
naszybciej. Sa lekarzami, ludzmi wyksztalconymi i na pewno pomoga podjac Wam
wlasciwa decyzje- a jaka ona bedzie- czas pokaze. Mysle, ze czas w Waszym
przypadku bedzie najlepszym doradca. Gdy opadna emocje, latwiej bedzie spojrzec
na wszystko z wiekszym optymizmem. To, ze w ogole nie bierzesz pod uwage
aborcji swiadczy o Twojej odpowiedzialnosci i wrazliwosci. Znam wiele
przypadkow, ze dziewczyny zdecydowalay sie na zabieg, a potem: depresja, zal,
wyrzuty sumienia do konca zycia i zadna nie jest ze swoim chlopakiem- decyzja o
aborcji nie jest wlasciwa, a to, ze zabijamy niewinna istotke odciska sie
pietnem na cale zycie. Nie ma sie co ludzic, ze bedzie dobrze.Oddanie dziecka
do adopcji nie jest zlym rozwiazaniem- jest tyle rodzin, ktore pragna miec
dziecko, a nie moga.Mysle, ze potrzebujesz duzo czasu na podjecie decyzji czy
urodzic dziecko i byc mama wbrew wszystkiemu, czy moze oddac do adopcji.Na
szczescie ciaza trwa 9 miesiecy i zdazysz na pewna podjac (oczywiscie z
chlopakiem) wlasciwa dla Was decyzje. Tego Wam zycze! Glowa do gory! Bedzie
dobrze, choc teraz jest tylko rozpacz i wizja tragedii.
Odwaz sie i jak najszybciej powiedzcie rodzicom, na pewno podadza Wam pomocna
dlon.A Tobie nie pozostaje nic innego jak dbac o siebie. Kochanie, jak bys na
te sytuacje nie patrzyla- bedziesz mama, masz w sobie nowe zycie- to piekne!
Docen te sytuacje i... zacznij lykac kwas foliowy, bo czego bys nie
postanowila, dobro i zdrowie dziecka sa najwazniejsze.
Trzymaj sie!Daj znac jak Ci poszlo.
Pozdrawiam-Asia

[amelia42]

Iga! Wiem że na pewno jesteś załamana i kompletnie nie wiesz co dalej robić ale
dziewczyny mają rację, musisz porozmawiać z rodzicami bo tylko na nich tak na
prawdę możesz liczyć.Musisz się odważyć, wiem że to nie łatwe ale jeśli nie oni
to nikt Ci nie pomoże. Zobaczysz że jak tylko z nimi porozmawiasz to zrobi Ci
się lżej i mimo że pewnie na początku nie będą zadowoleni postarają się Tobie
pomóc najlepiej jak będą potrafili. Nie martw się, to nie koniec świata, teraz
trzeba tylko trzeźwo na to wszystko spojrzeć i nie wpadać w panikę.
Będzie dobrze. Jeśli będziesz miała ochotę się wyżalić to
napisz :[e-mail]

a co ty robisz o tej godzinie w domu ??

[gagat100]

nie powinnas byc w szkole, cos mi sie wydaje ze to nie jest powazny post !!!!

[elza78]

hej hej, w szkolach przeciez maja dostep do internetu, moze pisala ze szkoly
juz nie czepiajmy sie tak

[mijaczek]

albo miec na 8.00 i trzy lekcje.... to nie tak jak w Stanach, gdzie dzieci
codziennie chodza na 8.40 do szkoly i siedza do 15.00 i wtedy wiadomo, ze jak
jakis sie szweda po ulicy to znaczy, ze zwial...
a co do samego problemu... jesli to prawda, to po pierwsze gratuluje postawy i
ciesze sie, ze nie myslisz o aborcji. po drugie, mozna zostawic dziecko w
szpitalu bez ABSOLUTNIE zadnych konsekwencji, po trzecie, moze do rozwiazania
zmienisz jeszcze zdanie... a co do rodzicow... to, o ironio, powinnas miec
swietna opieke.
Pofodzenia zycze!
Mia
ps. zapraszam na
forum dla
pazdziernikowych mam bo wnosze, ze termin masz na pazdziernik :o) bedzie dobrze,
zaopiekujemy sie Toba i Twoim malenstwem :o)
Mia

[illka1]

JAk ja w wieku 15 lat dowiedziałabym się że jestem w ciązy to nie bardzo
miałabym ochotę iść do szkoły....

[pipsztok]

ZGADZAM SIE. NIE WYOBRAZAM SOBIE, ZEBYM MOGLA SPOKOJNIE SIEDZIEC W SZKOLE,
GDYBYM W TYM WIEKU DOWQIEDZIALA SIE, ZE JESTEM W CIAZY. SKAD TO PYTANIE?

Pipsztok,błagam wyłącz CAPSy +n/t

[dazzle]

To już któraś Twoja wypowiedź, gdzie wrzeszczysz (tak odbierane są w necie
teksty pisane CAPSLOCKIEM). Wyłącz je, proszę.

A swoją drogą - masz racje. Jakbym się dowiedziała w wieku 15 lat, że jestem w
8 tc, to nie szkoła by mi była w głowie.

[pipsztok]

A JA UWIELBIAM TAK PISAC, A ZE Z NATURY JESTEM NIEPOKORNA... ZRESZTA NIE JESTEM
W TY ODOSOBNIONA. JAK MI SIE ZNUDZI- WYLACZE, A NA RAZIE POZDRAWIAM I WIECEJ
TOLERANCJI DLA ZBOCZEN I UPODOBAN CZYSTO LUDZKICH CZASAMI FAKTYCZNIE
CHCIALOBY SIE WRZESZCZEC...
MYSLE, ZE MOGE TO ZROBIC I OD TEJ CHWILI...pisac bez capsa
Usatysfakcjonowana?
Pozdrawiam- Asia

[bonkreta]

Nie wiem, jak poprzedniczka, ale mnie się czyta znacznie lepiej ostatnie dwie i
pół linijki

[magdek2]

ja tekstów w CAPSie po prostu nie czytam, przykro mi ale nie jestem w stanie...

[e_rubi]

Mnie tez sie zle czyta caly tekst pisany duzymi literami
Gdy jest dluzszy to w ogole omijam, a szkoda, bo moze autorka ma cos ciekawego do powiedzenia.

[tufda]

Ma feria dziewczyna.

[martaglowacka]

A poza tym są ferie

[iga90]

Dziekuje Wam za słowa otuchy i wsparcia.Dzisiaj porozmawiam z rodzicami
(najpierw z mama)i zobaczymy...ale znajac moich rodzicow to nie bedzie latwo.A
najgorsze jest to ze ja nie jestem jakas puszczalska,latwa i glupia
dziewczyna.Bylam juz od malutkiej uswiadamiana a tu taki wstyd...Wiem juz teraz
ze to bylo za wczesnie na pierwszy raz,ze moze powinnam poczekac i zaczac gdy
Jacek bylby starszy i ja starsza.Ale stalo sie...kiedys czytalam taki
artykul "kiedy dzieci maja dzieci" i tylko sie dziwilam ze w wieku 15,16,17 czy
18 lat mozna miec dziecko,a tu...ja sama bede je miec,choc jeszcze sama jestem
dzieckiem....

[elza78]

jaki wstyd?, przeciez kazdemu moze sie to zdarzyc jesli wspolzyje, to normalne
ze z tego sie biora dzieci, czasem "stety" czasem "niestety" i trzeba sie z tym
pogodzic, z enie ma 100% metody antykoncepcyjnej... zobaczysz, bedzie ok,
rodzice pewnie jak mowisz beda w szoku, ale na pewno cos madrego doradza... a
ty patrz na cala ta sytuacje przede wszystkim wlasnym "serduchem" bo tym sie w
zyciu trzeba kierowac i wtedy czlowiek nie ma sobie nic do zarzucenia
dasz rade zobaczysz, wierze w ciebie

pozdrowka
elka

[amelia42]

Mimo, że masz dopiero 15 lat podejście do tej sprawy masz poważniejsze niż
niektóre starsze i "doświadczone" życiowo kobiety. Najważniejsze to nie wpadać
w panikę.

Mocno trzymam kciuki za Ciebie, daj znać jak sprawy potoczą się dalej

jaki wstyd?

[moje-cudo]

przecież to nie jest wstyd, zostaniesz mamusią, troszkę szybciej dorośniesz niż
inni, ale to nie jest katastrofa. Znam wiele dziewczyn w twojej sytuacji,
ochłoniesz i spojrzysz na to z innej strony.
A rodzice napewno ci pomogą we wszystkim nie martw się

[mazuba]

ja tez uwazam , ze to nie wstyd.
nie wszyscy oceniaja reputacje dziewczyny po wpadce...
jest wiele osob , ktore wpadly na "pierwszym razie" i mialy troche wiecej lat
niz Ty.
pozdr
magda, 34 tc

[elza78]

iga, wiesz kiedy jest wstyd, kiedy ktos jest tchorzem i nie bierze
odpowiedzialnosci za swoje czyny, wtedy to jest wstyd, ty nie przyjmujesz nawet
ewentualnosci aborcji, wiec dla mnie jestes bardzo odwazna mloda osoba, nic w
tym wstydliwego, zebys tylko miala sile walczyc o siebie i tego maluszka w
kazdym przypadku, zycze ci tego z calego setca...

[bonkreta]

Trzymam za Ciebie kciuki ! I daj znać, jak Ci poszła dziesiejsza rozmowa.
Będzie dobrze !

[iga90]

Zeby moi rodzice byli tacy kochani ja Wy,zupełnie obce osoby, które mają więcej
zrozumienia jak oni (tak ogólnie).

[elza78]

posluchaj, ja tez kiedys myslalam ze z moimi trudno sie dogadac,
jednak "starzy" maja zazwyczaj to do siebie, ze w na prawde podbramkowych
sytuacjach staja za toba murem bo w koncu jestes ich kochanym dzieckiem,
wiec jesli sie cos dzieje z czym trudno samemu sobie poradzic, to jak nic
trzeba sie z tym zwrocic do rodzicow, bo moze to ci sie wyda dziwne, ale
wlasnie oni sa osobami ktore powinny wszystko zrozumiec i wszystko wybaczyc,
jasne ze sobie troche "pomarudza" ale z pewnoscia beda cie wspierac w twojej
decyzji, zwlaszcza z emaluch ktory jest w twoim brzuchu to ich wnuczek...

[andaba]

Myślę, ze dziewczyny mają rację. Twoi rodzice są przecież światłymi ludźmi i na
pewno nie wyrzucą Cie z domu. Wściekli pewnie będą, nie ma się co łudzić, ale
przeżyją. Podejrzewam, że jeżeli są lekarzami, to sytuacja finansowa nie jest
tragiczna, więc dodatkowa istotka wielkim obciążeniem nie będzie. Nie oddawaj
dziecka, nigdy byś sobie tego nie wybaczyła. I mam nadzieję, że rodzice też
będą tego zdania. Wiele dziewcząt kontynuuje naukę po urodzeniu dziecka, Tobie
też sie uda!

[agusiakrz]

Ja Ci powiem tylko jedno podejrzewam ze rodzice wcale cie nie zabiją jesteś ich
dzieckiem... napewno nie skoczą z radości do góry... ale na pewno Cię wesprą...
Nie martw się to Ci w tej chwili nie służy a przede wszystkim nie służy
maleństwu... Dbaj o Was i pamiętaj nosisz w sobie cząstkę samej siebie... Zyczę
powodzenia

[blum5]

ten post to totalna bzdura i podpucha

[gagat100]

blum5 napisała:

> ten post to totalna bzdura i podpucha


Oj tez mam takie wrazenie i to bardzo !!

[andaba]

Czemu tak myślicie?

[jagoda56]

Może dziewczyna chce poznac reakcje ludzi na taki temat.Możliwe że tak sobie
poruszyła wątek.

[jagoda56]

Zobaczymy czy sie Iga odezwie,czy będzie stałą bywalczynią na forum.Jeśli sie
juz nie pojawi pod tym nickiem to będzie znaczyło,że ściemniała.To sie okaże.

[variacja]

Przede wszytskim pomyśl jak będzie super, gdy będziesz miała lat np. 26 - tak
jak ja teraz! Z głowy urodzenie perwszego dziecka! Urodzisz, rodzice pomoga CI
wychować, jeśli to prawdziwa miłość to tylko Was wzmocni, a za parę lat będziesz
szczęśliwa (tylko nie rzucaj nauki!), ze masz już odchowane dziecko i możesz
"robić karierę" bez obawy, ze nie starczy Ci czasu na zajście w ciążę!

Rodzice na pewno przeżyją szok, tym bardziej, ze jeśli są jak piszesz,
ginekologami, to zakłądam, że wtajemniczyli Cię w arkana antykoncepcji dość
dobrze...Mimo wszystko nie martw się...ja kieruję się mottem "co komu pisane" -
nie ma co żałowac rzeczy, które już się stały!
Moze masz urodzić geniusza???

Pozdrawiam
VARI

[sylwiawm]

Tym głupim pisamiem, że to jest bzdurny post, bo trudno w niego uwierzyć
możecie tylko kogoś skrzywdzić. Znam przypadek dziewczymy z forum ciąża, która
napisała do mnie na gg, że @ jej sie spóżnia. Zaproponowałam jej aby zrobiła
test to będzie wiedziała i okazało się, że jest w ciąży. Po jakimś czasie miała
wypadek samochodowy i poroniła. Dziewczyny z forum "ciąża" zaproponowały jej
napisać na forum "poronienie". I wiecie co? Została tam wyśmiana. Zarzucono
jej, ze bawi się kosztem osób, które poroniły itp. Więc zanim coś napiszecie
zastanówcie się, bo możecie komuś sprawić przykrość.

P.S Iga!!! Nie martw się wszystko z czasem się uloży. Może teraz ten problem
jest nie do rozwiązania, ale wkrótce spojzysz na to z innej strony. Daj znać
jak zareagowali rodzice.

[anetka05]

[karolka201]

Witam ja też zaszłam w ciąże mając 15lat.Też się bałam powiedzieć rodzicom.Na
pewno cię nie zabiją,będą żli na początku ale to minie,stalo się i nieda się
nic już zrobić.Nie usówaj ciąży.Oczywiście możesz zostawić dziecko w
szpitalu.Ale jak zobaczysz tą małą istotke która żyła w tobie przez 9m.to
zmienisz zdanie.Ja mam tera 20 lat i 4letniego synka i nie wyobrażam sobie
życia bez niego.Pozdrawiam i trzymam kciuki.

[mika_p]

Nie pokazując palcami, mamy tu na forum matkę, która zaszła w pierwszą ciążę w
wieku plus minus Twoim, Igo, kilkanaście lat temu. Teraz ma dzieci gromadkę, o
mężu dobrze się wyraża i doktorat pisze. Z tego świetlanego przykładu należy
wnosić, że wszystko zależy od człowieka i wczesne macierzyństwo nie przekreśla
życia.

Mika_P, co wpadła mając lat 19

[niepytana]

No widzisz Ty "wpadlas" jak mialas 19 lat a ja majac 19 lat zaszlam w ciaze jak
najbardziej planowana ) Dla mnie pierwsza polowa 20 to najodpowiedniejsza
pora. Drugie mialam tez planowane jak mialam 25. A teraz 29 i niespodzianka
zupelnie nieplanowana. Nie rownam sie jednak z 15letnia dziewczyna bo mam juz
ustabilizowana sytuacje, kochajacego meza od ooo 12 lat i nawet nie musze sie
martwic opinia rodzicow hehehehe. Ale zachodzac w ciaze jako 19latka nie mialam
tego wszystkiego. Coprawda mialam kochanego meza i "ok" od rodzicow (wiedzieli
ze mamy zamiar miec dziecko) ale rowniez nie mialam szkoly. Highschool
konczylam ostatnie dwa kursy miesiac przed urodzeniem. Potem dwa miesiace po
urodzeniu zaczelam studia, ktore skonczylam i sa mi dzis zupelnie niepotrzebne.
Wystarcza praca meza a ja siedze w domu z dziecmi i do zadnej pracy sie nie
wybieram. Nie zawsze w zyciu jak sie leci w/g jakis tam planow to wszystko sie
uklada jak myslimy. Ja np. bardzo zaluje tych studiow i ze od poczatku nie
zostalam z synem w domu + oczywiscie koszt szkoly. Ale coz kto wiedzial ze tak
sie ulozy. Wtedy mi sie zdawalo ze robie dobrze. A tak apropos to jeszcze dodam
ze mam kolezanke ktora urodzila jak miala 15 lat syna. Teraz mieszka w Kanadzie
z ojcem chlopala - mezem i ma 31 lat, a syn 16. Wlasnie pare tygodni temu
przeslali mi zdjecia z wakacji na Kubie i syn i ona wygladaja jak rodzenstwo i
to naprawde nie wiadomo ktore mlodsze ) Wiele razy kolezanka opowiadala mi
historie jak wpadla i jak na poczatku sasiadki w bloku wytykaly ja palcami a
rodzice byli zalamani, ale potem zmienilo sie. Wiele ludzi zaczelo ja doceniac
za to ze nie poszla "na latwizne" i nie usunela ciazy. Wiecej dzieci nie miala.
Bardzo sie z mezem starali o drugie i z niewiadomych przyczyn nie moga.
Przechodzili przez sztuczne inseminacje i Bog sam wie jeszcze co. Teraz
kolezanka mowi ze az jej ciarki przechodza na sama mysl co by bylo jakby
usunela. Ponadto jeszcze mowila ze zaluje ze wtedy sie tak uzalala nad soba ze
jest w ciazy, bo teraz poczula najwiekszy bol kiedy nie moze zajsc znowu.
Dodala ze jakby wiedziala jak w zyciu bedzie to by sie modlila zeby jeszcze raz
wpasc rok pozniej (jako 16latka) i miec ta wymarzona przez nich dwojke dzieci
niz przechodzic przez pieklo walki z nieplodnoscia. Ciaza z wpadki czy nie to
nie tragedia. Tragedia to jak Ci powiedza ze jestes nieuleczalnie chora
naprzyklad. Te tzw. zalamanie rodzicow jest chwilowe i moze pozniej przeobrazic
sie w najwieksze szczescie, choroba jak rak nigdy, takze czuj sie blogoslawiona
nie skrzywdzona.
PS. Do dziewczyn: Co za roznica czy historia jest prawdziwa czy nie. Mogla sie
przeciez kiedys wydarzyc i napewno nieraz podobny scenariusz juz mial miejsce.
Jezeli nawet macie watpliwosci co do faktycznosci historii potraktujcie to jako
forme "zabawy" - co bym powiedziala dziewczynie ktora spotkalo cos takiego, jak
bym ja pocieszyla, pouczyla. Co wiem dzis czego nie wiedzialam jako 15latka z
moich zyciowych doswiadczen itd. Nie ma sie co zrazac czy wnikac czy to
prawdziwa historia. W koncu dziewczyna nie zadala pytania czy chcemy adoptowac
jej dziecko. Pozdrawiam.

[e_r_i_n]

Po przeczytaniu Twojego postu przypomina mi sie zdanie mojej mamy na wiesc o
mojej ciazy (mialam lat 20, bylam na pierwszym roku studiow): 'lepiej miec
dziecko wczesnie, niz pozniej z jakichs powodow nie miec go wcale'. I to sie
zgadza. Dziecko niczego nie przekresla, niczego nie uniemozliwia. Posiadanie
dziecka daje czesto 'kopa', aby sie wziac w garsc i isc do przodu.
Powodzenia zycze mlodej mamie

[hiacynta7]

Niestety post Igi nei wyglada mi na poważny.
Miłe jest to, ze forumowiczki rzuciły się na pomoc i tyle jest w nas ciepła. To
jest fajne, ale sorry batory - w tym przypadku nie jestem przekonana, czy tak
bezkrytycznie podejść do IGU. Język w jakim pisze daje uczucie, zę jest to ktos
starszy, kto sili sie w wypowiedziach na cofnięcie się w klimaty 15-letnie...

Może laska chciała poznać reakcje na taki przypadek. Myslę, zę jest zadodolona?
Pełne poparcie i chęć tchnięcia w nią siły do walki.

2 rodziców ginekologów nie przygotowało małej do życia? nie zadbało o
dobrze "wyważone" tabletki dla małoletniej? Coś mi sie nie chce wieżyć.

A jeśli jednak to jest prawda, to obawiam się , ze tata zdejmie pas i wsadzi
pannę na fotel, a potem wezmie vacuuma...
I tak to się biednie skończy.

takl czy siak - cokolwiek to jest: prawda, czy fałsz,
życzę wszystkim miłego dnia, ale nie lubie być podpuszczana. A tak się właśnie
czuję... Podobnie jak kilka innych forumowiczek.

no cóż, forum to forum )
pa pa (+nikomu nie życze podobnej - za przeproszeniem - wpadki)

[magdalena_27]

dobrze, że admini po IP komputere mogą ustalać adres żartownisia. I z całą
pewnością, gdyby sprawa była poważniejsza, to tak by zrobili

[sylwiawm]

A ja mam wrażenie, że te osoby (moze nie wszystkie), które tak upierają się
przy tym, że to napewno jest podstęp, nie mogą zajść w ciążę i mają żal do
losu, że taka 15-latka wpadła, a one planują i nic. Może się mylę?

[elza78]

w ogole chyba takie troche niefajne jest zycie ludzi ktorzy wszedzie wietrza
podstep moze przesladuje was rowniez tajny agent KGB, ktory wyglada zza
kazdego rogu kiedy idziecie po chleb do sklepu
wyloozujcie, jesli to podpucha, to co z tego, najwyzej ktos sobie poczyta i
pocieszy sie ze zrobil ekstra kawal, a jesli nie, to trzeba dziewczynie dobrym
slowem pomoc, w kazdym razie ja nie ryzykowalabym rzucania podejrzen z ten post
to klamstwo, bo jesli jest to brawda i mylicie sie to wasze podejrzenia bylyby
kopaniem lezacego...

[andaba]

Ostatecznie nawet jeżeli to podpucha, to może ktoś inny poczyta i weźmie do
serca? Młodych dziewcząt zachodzących w ciążę nie jest tak mało, wśród dzieci
lekarzy też...

[miszaczek]

Masz 15 lat i jestes w ciąży.Nie ty pierwsza i nie ostatnia.Skoro uwazałas sie
za dorosła i poszłas z chopakiem do łózka musisz teraz stawic temu czoło.Na
spokojnie porozmawiaj z rodzicami,napewno w pierwszym mamencie przezyja szok!
Ale jakos to przełkna.Jesli masz rodzicow ktorzy sa w miare wyrozumiali to
powinni pomoc.Jeszcze zostaja Tobie rodzice chłopaka .W ostatecznosci mozesz
dziecko oddac do adopcji ale z wiekiem bedziesz czuc do siebie wstret ze
czastke ciebie oddałas obcym ludziom

[iga90]

przykro mi ze sadzicie ze to jakis zart...w sumie moglam sie nie odzywac,bo to
bylo do przewidzenia,ze wiekszosc bedzie moj post traktowac jak jakas
podpuche.Dla osob ktore mi wierza,powiem ze wczoraj nie zdobylam sie na odwege
rozmowy z rodzicami-chce zrobic to dzisiaj (poza tym wczoraj nie mieli dobrego
humoru)Wypowiadal sie ktos tu ze dziecko ginekologa na pewno bylo uswiadamiane
od malego-to prawda,bylam.Tyle tylko ze ja sie zabezpieczylam, prezerwatywa nie
tabletkami (bo moi rodzice nawet nie wiedzieli ze sie z nim kochalam,moze gdyby
wiedzieli dostalabym od nich tabletki).

[elza78]

sluchaj iga nie przejmuj sie glupotami a rozmowe z rodzicami przeprowadz w
momencie kiedy ty bedziesz do tego gotowa i pewna ze dobrze zniesiesz wszystko
co ci powiedza (wiesz, roznie to bywa, jak ktos sie zdenerwuje, to czasem nie
pomysli i powie cos przykrego, musisz sie na to przygotowac). bedzie ok
zobaczysz...

[sylwiawm]

Nie przejmuj sie tymi co ci nie wierzą, przeciez nie pisalas po to aby ktos ci
wierzyl tylko po to aby sie zwierzyc. Na szczęście większość z nas jest za
tobą

Igo90

[dazzle]

Posłuchaj, nie musisz się tu nikomu tłumaczyć ze stanu swojego uświadomienia,
zabezpieczenia itd. Nie jesteśmy od rozliczania Cię! Stało się, co się stało,
zwróciłaś się do nas o radę, ujawniłaś tyle szczegółów ile chciałaś i kropka.
Pogadaj z rodzicami, koniecznie wciągnij w sprawę chłopaka i nie przejmuj się
tymi, które tak chętne są do tego, aby Cię rozliczać tu na forum. Ani nie
jesteśmy do tego upoważnione, ani żadna z nas nie weźmie na siebie Twojego
ciężaru - łatwo jest dużo i mądrze gadać po fakcie. Nos do ula!

Uważam, że zachowujesz się bardzo odpowiedzialnie, cieszy mnie, że nie przyszła
Ci na myśl aborcja jako rozwiązanie. A co będzie dalej z Tobą i z dzieckiem -
zdecydujesz. I pamietaj, że żadna z nas tu na forum nie ma też tak naprawdę
prawa mówić Ci co MASZ zrobić, bo to Ty poniesiesz konsekwencje KAŻDEJ swojej
decyzji. Ty i ewentualnie Twoi rodzice. Nie daj się więc rozliczać, tylko czym
prędzej pogadaj z rodzicami. I koniecznie pamiętaj o jednym jeszcze - dziecko
jest, mimo okoliczności, cudownym darem. Przy pomocy, którą - jestem pewna -
uzyskasz od najbliższych, możesz je wychować, skończyć szkołę i budować waszą
przyszłość. Najważniejsze jest byś się nie poddała strachowi i zwątpieniu. TO
NAPRAWDĘ NIE JEST KONIEC ŚWIATA. A ciąża ma, w odróżnieniu od choroby, ten
wielki plus, że trwa tylko 9 miesięcy.

Serdecznie Cię pozdrawiam,
d.

[magdalena_27]

myślę, że gdyby Twoi rodzice wiedzieli, że zaczęłaś współżycie w wieku 15 lat (
a może i wcześniej), to raczej przeprowadziliby z Wami poważną rozmowę, bo to
na litość Boską, nieco za wcześnie!!!
Ale nie czas na moralizowanie! Wszystkie dziewczyny tu na forum, które Ci
doradzały podchodzą do tego spokojnie i wyrozumiale, bo z dystansem. Bo nie są
Twoją mamą, ani Twoim tatą.
Teraz dopiero będziesz miała pole do popisu w temacie swojej dorosłości, bo jak
widać chodzenie z facetem do łóżka o takiej dorosłości nie świadczy.
Ja też przezywałam podobne stresy do Twoich, mimo, że mam 27 lat, studia za
soba i dobrą pracę. Tak czasem bywa, że sytuacja z partnerem nie jest za jasna,
a Twojej rodzinie może się to nie podobać.
Bądź teraz silna, masz dla kogo!!!! i nawet jak się rodzice wkurzą, to przecież
sa światłymi ludźmi i miłość do Ciebie to przezwycięzy.
Tylko faktycznie zmotywuj do udziału swojego chłopaka - co on w ogóle o tym
sądzi??? Jakie sa jego plany?? W jaki sposób chce uczestniczyć w życiu
dziecka?? A jaka jest postawa jego rodziców?
Poiszesz, że to 8 tydz, musisz zacząc dbać o siebie i o swoje dziecko,
odpowiednie badania, witaminy...
To, co mi się podoba w Twojej postawie, to że nie chcesz zabijać swojego
dziecka. I mam nadzieję, że nikt Cię do tego nie będzie naklaniał!

[annak25]

Nie zwlekaj z rozmowa z rodzicami, bo tylko sie dolujesz(moze calkiem
niepotrzebnie). Choc jestem troszke starsza, mieszkalam ze swoim chlopakiem
(obecnie mezem) i uswiadomialam rodzicow od kilku lat, ze moim celem zyciowym
jest posiadanie dziecka, to tez balam sie im powiedziec, ze jestem w ciazy.Oni
mieli wobec mnie inne plany...Odkladalam to ciagle na pozniej, calymi dniami i
nocami myslac jak zareaguja. A gdy w koncu sie odwazylam, okazalo sie,ze to
wszystko bylo nipotrzebne. Rodzice maja to do siebie, ze moze reaguja gorzej
niz bysmy chcieli, ale lepiej niz sie tego spodziewalismy. Teraz wzystko jest
super, (choc tata sie przez pierwszy miesiac do mnie wcale nie odzywal).Nie
zamartwiaj sie wiec dalej, bo najgorsza jest niepewnosc i wersje wydarzen,
ktore tworzy nasz umysl. Mozesz najpierw powiedziec temu rodzicowi, z ktorym
jestes blizej, bedzie Ci latwiej.
Zycze odwagi i pozdrawiam.

[mifka]

czy te 27 kolo twojego imienia to twoj wiek? Bo moze powinno byc 72. To ze dla
ciebie 15 lat bylo za wczesnie na wspolzycie nie znaczy ze dla innych tez.
Kazdy z nas jest inny a 15-16 to wiek kiedy WSZYSTKIE znajome mi kobiety (w
wieku 25-35)rozpoczely wspolzycie. ja mialam lat szesnascie i bylam do tego
gotowa zarowno fizycznie jak i emocjonalnie.

[magdalena_27]

dla tej dziewczyny było za wcześnie - sama napisła o sobie, że bedzie kolejnym
dzieckiem, które bedzie miało dziecko. czytaj uważnie!

[magdalena_27]

ponadto rozpoczęcie współżycia seksualnego zawsze niesie za sobą możliwość
zajścia w ciążę, nawet jeśli wydaje ci sie, że się świetnie zabezpieczasz. więc
jeśli 15-latka jest wystarczająco dorosła na to, żeby uprawiac sex, mieć
dziecko, to skąd ten dramat w jej poście?? skąd ten strach????
mądra ty jesteś?
a to, że wszystkie znajome Ci kobiety zaczęłu współżycie w wieku 15 lat, nie
jest żadnym miernikiem!

[mifka]

wlasciwie wszystko co robimy w zyciu niesie ze soba ryzyko. tragedia w jej
zyciu wynika przede wszystkim z ukladow spolecznych w jakich zyje i cos co dzis
moze jej sie wydawac najstraszniejsza rzecza w zyciu, jutro moze uwazac za
najpiekniejsza. ale nie w tym rzecz. powiedzenie komus, ze 15 lat to za
wczesnie na rozpoczecie sexu jest dla mnie niepoprawne, gdyz kazdy z nas jest
inny i kazdy wiek jest ok jesli wyniknal ze swiadomej decyzji (Iga zdawala
sobie z ryzyka). Przeciez swiadomosc, ze mozemy sie sparzyc przy pieczeniu
ciasta nie powinna nas odstreczac od wypiekow. szczerze wspolczuje Idze, ze
padlo na nia ale nadal uwazam, ze w wieku lat 15 jest sie wystarczajaco
doroslym by podjac taka decyzje. pozdrawiam

uswiadamianie z zachodzeniam ma niewiele wspolnego

[wieczna-gosia]

jako dziecko endokrynologa nie tylko wiedzialam skad sie boora dzieci, do czego
potrzebny jest tatus, ale takze jakie hormony biora w tym udzial.

To ze sie wiedze posiada, nie znaczy ze bedzie sie z tej wiedzy korzystac-
przypomnijcie sobie casus fotelikow- wszyscy wiedza ze pozyteczne a co chwila
ktos stwierdza ze noworodkowi w nim niewygodnie, ze 50 metrow to mozna bez itp....

Iga, ja mysle ze z chlopakiem powinnas porozmawiac najpierw, i wymyslic jak te
cala sytuacje zamierzacie rozegrac. Tzn zatrzymac ciaze czy nie, gdzie mieszkac,
jak to poukladac, co ze szkola, co z finansami itp. I z tym przyjsc do rodzicow
RAZEM, bo nie da sie ukryc ze zaloztyliscie wlasnie rodzine.....

[1jagienka]

Wiesz, nie zwlekaj z rozmową, bo niedługo Twój organizm może zacząć dawać
sygnały (mdłości, zmęczenie, itp), co dla rodziców ginekologów będzie oczywiste
i tak rozpocZęta rozmowa może mieć "gorętszy" przebieg.
Pamiętaj, nie ma tego złego ..

[welkar]

Myślę,że to nie powód do rozpaczy.Z perspektywy czasu sama ocenisz, że dziecko
będzie dla Ciebie powodem dumy.
Muszę ci powiedzieć,że miałam w domu podobną sytuację. Moja młodsza siostra
sprawiła nam taką niespodziankę.Początki były dla niej bardzo cieżkie.Ale była
silna i wytrwała. Teraz mała Sarcia jest dla niej całym światem. Rodzinka też
nie wyobraża sobie życia bez tego "SZKRABA".
Nie martw się będzie dobrze, przecież masz w sobie nowe życie. To cudowne
uczucie. Zacznij się troszcyć o wasze maleństwo, a zobaczysz,że będzie ono
waszym największym skarbem.Trzymam za Was kciuki.

[lorunia]

Jestem od ciebie starsza o 3 lata, bo właśnie w tym roku kończę osiemnaście
lat. W październiku zaszłam w ciążę sama nie wiem kiedy to się stało no ale
cóż, może jestem młoda ale dzidzia jest u mnie już 19 tc i 1 dzień. Ja i mój
chłopak bardzo się cieszymy chociaż trudno było powiedzieć moim rodzicom.
Przyjeli to jakoś ( mama gorzej chociaż myślałam, że bardziej mnie zrozumie niż
tata ale było na odwrót). Chociaż moj chłopak ma 24 lata to i tak decyzja o
powiedzeniu rodzicom nie była łatwa. Jak chcesz pogadać albo co to zagadan mój
nr gg. 2195159

powiedziałam...

[iga90]

Właśnie przed chwilą skończyłam rozmowę z rodzicami...Najpierw mamie, ona powie
później tacie.Tyle tylko moge Wam powiedzieć, że nawrzeszczała na
mnie,powiedziała, że nie myslala ze jestem az tak głupia, ze mam pic piwo ktore
sobie sama nawarzylam i ze porozmawia z ojcem co z tym "fantem" zrobic.Czyli
wiecie co to znaczy?!Zaprowadza mnie na...

[elza78]

posluchaj iga, wszystko zalezy od ciebie i twojego chlopaka to wasz maluch w
koncu i mozecie rodzicom przedstawic jak cala sprawe widzicie, ze nie
zamierzasz usuwac... mysle ze jak mama ochlonie po tym co dzis uslyszala to
dopiero bedzie mozna z nia porozmawiac rozwazajac wszystko dokladnie, dzialanie
na hurra pod wplywem emocji nic dobrego tutaj nie przyniesie, nie martw sie
bedzie dobrze...

[mifka]

Iga pozwol mamie przespac sie z ta wiadomoscia. Niech ochlonie, przemysli. daj
jej czas. poza tym "zobaczymy co z tym zrobic " oznacza zastanowimy sie co jest
dla ciebie najlepsze a nie zrobimy ci ... . Trzymam kciuki i powodzenia.

[mandarynka333]

W świetle prawa od 13 roku życia możesz decydować sama w sorawach swojego
zdrowia. To znaczy musi być też Twoja zgoda na zabieg. Od 15tki podejmujesz
takie decyzje samodzielnie. Wcale nie musi tak być że Twoi rodzice będą od razu
chcieli żebyś usuneła ciążę - to bardzo niebezbieczne dla zdrowia i sami
powinni o tym najlepiej wiedzieć. Narozrabiałaś - konsekwencje będa ale
rzeczywiście alternatyw jest więcej niż w tej chwili sobie wyobrażasz. Znam
mnóstwo osób które nie mogą miec dzieci i czekają na adopcję - a będa naprawde
oddanymi kochającymi rodzcami. Na pewno dojrzalszymi niż Ty - ale wcale nie
znaczy że sama z pomoca najbliższych nie jestes w stanie wychować tego dziecka.

[iga90]

tylko ja przeciez nie mam 18 lat!!!to od nich zalezy co zrobia z tym
dzieckiem,ja nie bede miec nic do gadania!a przeciez nie pojde na bruk...

[elza78]

ja rozumiem dlatego musicie wszystko uzgodnic z rodzicami, ale daj mamie
ochlonac po tym co dzis uslyszala, nikt nie podejmuje tak szybko decyzji, ona
na pewno takze musi wszystko przemyslec...
a ty masz prawo do wlasnego zdania na ten temat pomimo tego ze masz tylko 15
lat i to zdanie mozesz rodzicom przedstawic i je zwyczajnie przedyskutowac...
na razie poczekaj na to az mama sie uspokoi i wszystko przemysli...

[ajlii]

no to musisz się zastanowić czy jesteś bardziej: dzieckiem swoich rodziców czy matką swojego dziecka... i co jest dla Ciebie ważniejsze: ich zdanie na ten temat, czy Twoje... w końcu tu chodzi o TWOJE życie i życie Twojego dziecka... każda decyzja jaką podejmiesz w obecnej sytuacji będzie związana z konsekwencjami... ale myślę że powinna to być Twoja decyzja... trzymam za Ciebie kciuki...

[eemka]

Droga Igo.
Przedewszystkim Ty i twoi rodzice to tylko połowa, to ze twoi mogą podjąc za
ciebie decyzje o przerwaniu ciąży to jedno ale weż pod uwagę że druga połowa
też ma coś do powiedzenia. Nie piszesz nic na temat tego jaki stosunek ma do
całej sytuacji twój chłopak, czy jego rodzice już wiedzą??
Być może jak nie znajdziesz wsparcia ze strony swoich rodziców to może rodzice
twojego chłopaka będą bardziej po waszej stronie.

myślę ze obie strony powinny razem porozmawiać i obrać wspólny kierunek.

jeżeli nie chcesz przerywać ciąży to moim zdaniem nikt na siłę nie powinien
tego robić nawet jezeli masz 15 lat. To jest twoje ciało i ty dasz życie małej
istotce która może być największą radością w twoim życiu.

nawet jezeli teraz sytuacja jest podbramkowa to napewno z czasem będzie lepiej.
Ciąża wiele komplikuje ale otwiera tez przed wami nowy rozdział życia, nie
poddawaj się, myślę ze jesteś młodą osóbką ale bardzo dojzałą i podejmiesz
właściwą decyzję.

NIE KIERUJ SIĘ CHWILĄ! Pamiętaj czasu nie da się cofnąć!

[jaga211]

Jak przeczytałam Iga to co napisałaś już na początku, pomyślałam
że jest to kolejny jakiś żart postowy, bo sory ale tak nie opisuja
15 latka. 15 jest poprostu jest poprostu załamana i właśnie o tym pisze.
A Ty piszesz o całaj sprawie i rozmowie z rodzicami tak spokojnie, że nie wieżę
w całą chistorię. Chyba że jesteś wyjątkiem i jesteś tak opanowana i nie
załamana jak by była pewnie każda 15 latka.
Pozdrawiam wszystkie babki.

[madzia9916]

Ale narozrabiałaś

do jaga221

[sylwiawm]

A co ma pisać, ze cały czas płacze, e myśli, że ja rodzice zabiją, albo wywalą
na próg. Może już ochłonęła i stara się patrzeć na to trzeźwo i nie panikować.
Istnieją jeszcze osoby opanowane. Czasami się dziwie niektórym dziewczynom. Jak
nie przeczytaja jak ktoś się nad sobą użala to zaraz troakują post jako podstęp.

[e_rubi]

Mnie nie trudno jest uwierzyc, ze 15 - latka moze pisac w ten sposob, normalnie sie wypowiadac. O dojrzalosci nie decyduje tylko wiek. I nie jest dla mnie tez dziwne, ze rozpoczela wspolzycie w tym wieku z chlopakiem, ktorego kocha. Ja doskonale pamietam jaka bylam i co czulam w jej wieku, choc minelo juz ponad 10 lat od tego czasu. Dokladnie taka sama sytuacja mogla sie zdarzyc rowniez mnie. Przykre sa komentarze niektorych dziewczyn na ten temat - odbieram je jako cos w stylu - a dobrze tak smarkuli.

Coz Igo - masz trudna sytuacje, daj rodzicom sie troche oswoic z ta wiadomoscia. Jesli podjelas decyzje ze urodzisz dziecko - to walcz o nie. Powiedz im kategorycznie, ze nie zgadzasz sie na usuniecie, nie moga tego zrobic wbrew twojej woli. Nie wybaczylabys sobie i im tego. Trzymaj sie.