doigrałam się...

[moniszek1]

Leżę plackiem w łóżku. (Z laptopem). Chodziłam do pracy, wstawałam o piątej
rano, dojeżdżałam pociągiem, w pracy się nie oszczędzałam, wracałam do domu
szósta-siódma, gotowałam obiady, biegałam po zakupy. Pojechałam sobie w
podróż 700 km w jedną stronę, w weekendy nie leżałam, tylko chdziłam na długie
spacery, itd.itd.. I brzuch zaczął się robic twardy, dostałam skurczy. nie
bolało, ale stało sie niebezpiecznie. Leżę, łykam nospę, staram się nie
martwić. Chciałam żyć normalnie, ciąża to nie choroba. A jednak trzeba uważać,
lekarz powiedział, że problemy wzięly się ze zbyt intensywnego trybu życia.
Napiszcie, czy miałyście podobnie... Jestem w 30 tc. (lub w 28, zależy od
obliczeń...)

[pimpusia77]

Po tym co napisałaś chyba zacznę się oszczędzać...
Bo ja również bardzo aktywnie działam. Sprzątam mieszkanko, myję okna, wieszam firanki, dźwigam
siatki (bez wiedzy męża- chyba by mi kazanie przez tydzień prawił), zdarza mi się nawet podbiec do
autobusu spory kawałek, dużo spaceruję i często czuję jak twardnieje mi brzuch. Spytałam ostatnio o
to moją gin. Powiedziała mi, że jeśli nie twardnieje częściej niż około 5 razy na dobę i po odpoczynku
przechodzi, to nie należy się martwić. Ale mnie chcyba teraz twardniej częściej... I do tego zaczyna
pobolewać... Więc chyba zacznę na siebie bardziej uważać.
A jestem w 23,4 tyg.

[miimiimii]

..no.. u mnie było podobnie.. praca, basen, wyjazdy.. bo przeciez ciąża to nie
choroba.. aż w 32tygodniu potężne skurcze co 4,5 minuty.. fenoterol wraz z
całym "dobrodziejstwem" jak drgawki itp. i leżenie plackiem..
ale szybko odstawiłąm tabletki, nie mogłam już tego znieść. musiałam tylko
rzeczywiście się oszczędzać.
dbaj o siebie

[agao_72]

Hej
Ja chciałam żyć normalnie. Czyli praca - 10-11 godzin, czasami w weekendy. A
ponieważ zajmuję się tzw. promocją, więc pracę mam czasami nadmiernie ciekawą.
Zorganizowałam ileś akcji, zrealizowałam 2 gigantyczne imprezy i po drugiej
wylądowałam w łóżku - około 30 tygodnia z fenoterolem jako głównym pożywieniem.
I teraz uczę się żyć wolniej i dostojniej (ale mogę już spacerować). Całe
szczęście, że już mogę rodzić.
Moja obserwacja jest taka - że jednak trzeba dac na luz sobie troszkę. Nie
stawać na rzęsach - bo potem można sporo za to zapłacić. A nie warto.
Teraz śmieszą (a w zasadzie trochę wkurzają) mnie posty tzw. "bohaterskich
kobiet w ciąży" typu: "ja wszystko sama robię, bo ciąża to nie choroba" - jakoś
mnie życie nauczyło, ze jeżeli JA coś bez kłopotu robię, nie oznacza, że ktoś
może to równie sprawnie i błyskawicznie robić. Po prostu każda z kobiet znosi
swoją ciążę indywidualnie. I jednak trzeba uważać bardziej. I jeszcze nie dać
się odmóżdżyć wszelkimi "dobrymi radami" i zabobonami. Dostaję nerwowej wysypki
jak czytam posty typu:
"Czy poranna kawusia
nie zniszczy mego dzidziusia"
(przepraszam za rym częstochowski)
lub
o słodkim i kwaśnym - czyli czy chłopczyk, czy dziewczynka...
o kotkach - czy nie uduszą

Pozdrawiam

---
Kołysz się w miętowej mgle...

[budzik11]

No to ja cię wkurzę, albo rozśmieszę bo ja własnie jestem taką "bohaterską
kobietą, co wszystko robi sama". Nie będę wyliczać, co robię - bo robię to co
zawsze w domu + praca zawodowa + długie i przykre codzienne dojazdy. Ale co mam
zrobić? Zrezygnować z pracy i zatrudnić gosposię? Nie da rady, z czegoś trzeba
żyć. Na szczęście u mnie wszystko jest ok, jestem w 35tc, ale nie pisz, proszę,
że takie osoby jak ja cię wkurzają, bo to nie fair.

[moniszek1]

może jesteś silniejszym egzemplarzem po prostu, tylko się cieszyć.

[agao_72]

Ale cały myk jest w tym, żeby zrozumieć, że ktoś nie może/ nie powinien. A nie
mówić komuś kto musi np. leżeć: "No ale ja pracuję itp, więc nie rozumiem,
dlaczego Ty (i tu wstawiamy sobie: leżysz, jesteś na zwolnieniu, chcesz wejsć
bez kolejki)."
To co się dzieje to indywidualna sprawa. I tyle. A dzięki takiej mamie
bohaterce dziś musiałam być baaardzo niemiła w sklepie przy kasie. Miałam do
wyboru - skorzystać z uprawnień, albo zlać się w majtki . Bo jej nikt nie
wpuszczał bez kolejki - kasa uprzywilejowana była, więc ja mogę sobie postać.

[budzik11]

Zgadzam się w 100%. Ja doskonale rozumiem, że ktoś gorzej znosi ciążę, czy ma
jakieś problemy i musi leżeć, albo przynajmniej się oszczędzać. Ale proszę, nie
pisz, że posty zdrowych kobiet, którym nic nie dolega, wkurzają cię. To jest
przykre. Tak samo, jak ktoś ma prawo leżeć, czy nie pracowac, ktoś inny ma
prawo normalnie funkcjonować. Po co się wzajemnie obrażać, w dodatku tak bez
powodu? Ja sie przecież nie wkurzam na dziewczyny, które są zmuszone do leżenia
czy przebywania na zwolnieniach. Jest mi przykro z ich powodu, bo napewno by
wolały być w "bezpiecznej", zdrowej ciąży. Czy mam się wstydzić przebiegu mojej
ciąży?

[agao_72]

Mnie wkurza, jak ktoś wychodzi z założenia, ze skoro mi nic nie jest to czemu
one się pieszczą. I tyle. Dla mnie takie podejście to durna bohaterszczyzna.
To trochę tak jakbym nie była w stanie zrozumieć, że ludzie nie są w stanie
nauczyć się od ręki fizyki na poziomie akademickim, skoro mi ta fizyka
wchodziła jak jedzenie klusek . Bo skończyłam fizykę - jako pierwsze studia
i uważam, że to jest jeden z łatwiejszych kierunków studiów.

[hanka45]

Ja sie doigralam juz wczesniej. Praca na zmiany, 13-sto godzinne dyzury, 5
godzin snu dziennie. Ba, wydawalo mi sie, ze wszystko jest ok i do 11 tygodnia
biegalam do pracy na nogach (45 min w jedna strone szybkim marszem), w czerwcu
sesja, jeszcze mniej snu i...okropny bol brzucha na poczatku lipca. Czuje
dreszcze na plecach, jak sobie o tym przypomne i o mozliwych
konsekwencjach...Od tamtego czasu jestem w domu. Niedawno sytuacja sie
powtorzyla, bo myslalam, ze wszystko o.k. No i znowu twardy brzuch + diagnoza-
skrocenie szyjki. Biore magnez i nieszczesny Fenoterol (drgawki mam codziennie
juz na sam widok). Mysle, ze umiejętność zwolnienia tempa i oszczędzania się
jest bardzo trudna dla kobiet, ktore do momentu zajscia w ciąze żyły bardzo
aktywnie. Dlatego czasem dopada mnie frustracja z powodu znacznego ograniczenia
mojej swobody i przymusu siedzenia w domu. Ale da się przezyć. W końcu to tylko
kilka miesiecy...

Moj synek:
lilypie.com/days/060101/4/0/1/+10[/img][/link][/center]

[moniszek1]

ja leżę w łozku własciwie dopiero trzeci dzień.. daję sobie radę psychicznie,
staram sie nie wsluchiwać w swój organizm, czy aby się cos nie pogarsza... A z
ograniczeniem aktywności... na razie tłumaczę sobie to tak: gdybym miała biegać
wkolo domu i to mialo by pomóc, to pewnie bym biegała. więc leżę, czytam, gadam
przez telefon, marzę. a napracować się jeszcze zdążę.

[siciliana78]

ja jestem w 29. Pracuje, po około 8-10 h dziennie, dojezdzam do pracy 20km w
jedną strone, uspokoiłam się i wyciszyłam. Ale do 6 m-ca pracowałam b.
intensywnie, jezdzilam po całej Polsce, ponad 300km dziennie...nie jadłam
regularnie, nie dosypiałam i sie przemęczyłam. Nie było bardzo źle, al epolezec
troche musiałam. Teraz jak przecholuje, to jeden dzien czy dwa zostaje w domu i
pracuje w wyrku z laptopem. Ale nadal okna myje, firanki wieszam, sprzatam,
nosze siaty z zakupami. Mam nadzieje, ze do konca jako tako sprawnie dotrwam.
Ale od polowy pazdziernika postanowilam pracowac w domu, do rozwiazania. Jednak
siedzenie przy biurku i niedosypianie bardzo mecza.
Mam nadzieje, ze u Ciebie wszystko dobrze sie skonczy.Polez, odpocznij i
zwolnij...

[amwaw]

Ja w tym tygodniu( dziś 36tc 0dni) kończę pracę, bo lekarz zasugerował, że tak
byłoby "bezpieczniej"( jeżeli chodzi o poród- lepiej jechać z domu z torbą niż
z pracy).Żyję bardzo intensywnie i ostatnio kończąc ostatnie artykuły zarywałam
przez 2 tygodnie nocki. Przez całą ciążę wzięłam 2 tabletki no-spy( mimo, że na
początku ciąża była zagrożona- wg mnie jednak skurczów nie było, co potem
potwierdził gin). Więc- chyba po prostu trzeba wsłuchać się w swój organizm-
jeżeli coś niepokoi, za bardzo kobieta się męczy-powinna dać sobie na
wstrzymanie. Ale jeżeli żyłaś intensywnie, to teraz jak troszkę spowolnisz
powinno się wszystko unormować. Zobaczysz-wszystko będzie OK
Pozdrawiam

[alistar1]

Amwaw, kliknęłam na linka- gdzie robi się takie zdjęcia dzidziusiowi? Jestem w
szoku... Ja widziałam swoją córeczkę na czarno-białym zdjęciu usg, ot i tyle,
niewiele było widać a to Twoje zdjęcie wygląda jak fotka. Co za usg to robi?
Niesamowite.

[eps]

Ja też zawsze byłam bardzo aktywna.Intensywna praca, masa obowiązków domowych itd.
Koleżanka z którą pracuję, zanim zaszlam w ciaże cały czas mi powtarzała ze
ciaza to nie choroba. Chwaliła sie jak to całą ciaze pracowała po 12 godzin,
miala cały dom na glowie, w 8 miesiacu weszła na gubałówkę, normalnie piła
alkohol, i urodziła prawie w pracy. Normalnie tytanka, taż chciałam taka być.
Okazuje się że nie mogę. Zaraz od 8tc jestem na zwolnieniu. Jak zejdę z psem i
wdzwigam na 4 piętro 3 kg ziemniaków juz boli mnie brzuch. Pomimo zwolnienia
chciałam choć troche chodzić do pracy. Jak tylko wpadłam do pracy i zaczęłam
pracowac starym tempem to zaczynały sie plamienia. To że musze siedzieć w domu i
głupio patrzeć w TV dobija mnie. Czasami wpadnę w taki marazm że nawet cały
dzień przechodze w piżamie. Dobija mnie to. Już cieszyłam sie ze od października
wróce do pracy a tu nici. Lekarz powiedział że jeszcze troche czasu zostało ale
jakosć tego nie widzi.

[azija1]

Ja też sobie powtarzałam, że ciąża to nie choroba, ale pracując normalnie,
zajmując się domem i wyjeżdżając na weekendy, w 8tc po dość męczącym dniu
wylądowałam w nocy w szpitalu z krwawieniami. Teraz jestem już w domku, ale na
zwolnieniu. I pewnie bedę na nim jeszcze sporo czasu. Średnio mi to odpowiada,
nudzę się w domu, ale widocznie tak to jest - niektóre z nas bez problemu
przejdą całą ciążę, innym zaszkodzi byle drobiazg. Powtarzam sobie, że
najważniejsze, żeby dziecku nic się nie stało, a jak słusznie któraś zauważyła,
ja się jeszcze zdąże w życiu napracować.

[amwaw]

Usg 3D. Świetna sprawa. Wiele gabinetów robi teraz 3D- ja robiłam je w
Warszawie u dr Zwolińskiego-przychodnia Ceran. Są jeszcze 4D- filmiki-u mnie na
4D Mała spała i śniło jej się coś przez sen- uśmiechała się{ co jest dziwne bo
uśmiech społeczny pojawia się w 2 mś życia dziecka}, ćwiczyła "na sucho" odruch
ssania i drapała się po nosie. To jest fotka z tego filmiku ( fotka jak
pisałam to 3D)
Pozdrawiam

[agao_72]

odpowiem za amwaw. to fotka z usg 3d. mam podobne zdjęcie swojej córy. ale
największy szok przeżyłam jak porównałam pierwsze fotki córki mojego brata i
jej "zdjęcie" z usg 3d z 22 tygodnia. rysy twarzy, a nawet mina na niektórych
obrazkach były identyczne.

[iwonek34]

no ja wprawdzie jestem w trakcie starania sie, ale Twoj liscik dal mi do
myslenia. prowadze podobny, intensywny tryb zycia. wstaje o 5.30 zeby byc w
pracy na 8.30. mam do przejechania calutenka warszawe - z polnocy na poludnie.
w pracy mega stres, bo kierownicze stanowisko, czeste wyjazdy, noce w hotelach.
jem co popadnie. dwa dni temu okazalo sie, że mam helicobacter - bakterie
prowadzaca do wrzodow. biore cztery leki, z czego dwa to antybiotyk. wiec w tym
cyklu zero staran. jestem zblokowana psychicznie, bo nie mam pomyslu jak
potraktuje mnie szef kiedy sie dowie, że jestem w ciazy. zeby jeszcze bylo
malo, to mam wade serca i nie jestem juz taka mloda. wiec pewno czeka mnie
zwolnienie. ale nie ma dla mnie nic wazniejszego niz dziecko. wiec chyba bede
musiala zebrac sily i jak juz sie stanie, to przejde na zupelnie inne obroty.
pozdrawiam wszytskie zapracowane )))

[scarletta84]

nie przejmuj sie heli. mam heli od 13 roku zycia. wiem jakie to przykre bo
mialam takie ataki bolu ze ladowalam z tym w szpitalu. wazne by sie zaleczyc.
jak sie zaleczysz wszystko bedzie w porzadku. moja doktor od heli stwierdzila
ze w ekstremalnych przypadkach nawet w ciazy mozna sie leczyc przy naglym
ataku. a tak samo jak ty zazwyczaj bylam na kuracji 3-antybiotykowej. musisz
pilnowac diety i co wazny - unikac nerwow. stres powoduje przyspieszanie
powstawania zapalenia zoladka prowadzacego do wrzodow. dlatego jesli starasz
sie o dzidzie to zalecz sie i wrzuc sobie do zycia wiecej luzu. nawet a
wlasciwie zwlaszcza w pracy. to bardzo wazne i przy heli i przy ciazy.
pozdrawiam i zycze zdrowka,
beata

[iwonek34]

dziekuje Beatko. na razie siedze w domu (mam urlop tygodniowy) i nawet nie chce
myslec co by bylo gdybym z tymi dolegliwosciami miala siedziec w robocie. latam
do lazienki co pol godziny i przezywam ogromne meki. ale nie poddaje sie i
czekam kiedy to sie skonczy i zacznie cos znacznie piekniejszego. pa

[scarletta84]

u mnie konczylo sie zazwyczaj po jakis 2-3 tygodniach, a leczylam sie lacznie z
miesiac. teraz w ciazy nic mi nie dolega. przebadalam sie na chwile przed
ciaza. mialam juz nawet nawroty co pol roku wiec dlatego bylo to takie wazne.
ale uwazam na siebie i jest dobrze. trzymam za ciebie kciuki bys szybciutko z
tego wyszla.

[sabi35]

Prawda, że ciąża to nie choroba, ale czasem trzeba troszkę zwolnić, albo
przynajmniej wsłuchać się w swój organizm.
Ja też pracuję 8-9 godzin dziennie, ale po powrocie z pracy kładę się na sofie
albo do łóżeczka z książką, gram z dzieckiem w różne gry, chodzę na umiarkowane
spacery. Mycie okien, wielkie sprzątanie mogą spokojnie poczekać. I bardzo
pomaga mi mój partner zarówno w sprzątaniu jak i gotowaniu. Staramy się robić
zakupy 1-2x w tygodniu i nie wolno mi nic dźwigać.
(a przed ciążą byłam wulkanem aktywności: salsa, jogging, siłownia, rower

[scarletta84]

my od samego poczatku jestesmy w grupie podwyzszonego ryzyka, bo mamy za soba
jedna nieudana ciaze. z mezem od razu po rozmowie z lekarzem postanowilismy -
nie ma chodzenia do pracy, nie ma nerwow, nie ma dzwigania i innych
szkodliwosci. siedze w domu choc tez staram sie byc raczej aktywna a nie
siedziec na tylku w bezruchu.
ale jak raz przecholowalam bo "ciaza to nie choroba" to skonczylo sie na
utracie przytomnosci, bolach i innych smakowitosciach z tym zwiazanych. przy
okazji wyszlo ze mi sie wziela i anemia zrobila, cholera wie skad bo staram sie
odzywiac dorze, witaminki lykam itd. fakt - niektore kobiety nie maja problemu
by zyc w niezlych obrotach nawet i cala ciaze. ale nie wszystkie. ja niestety
musze sie oszczedzac.
a to dopiero 17 tygodni... zostala mi jeszcze dluga droga do konca, ale bedzie
trzeba wytrzymac i wrocic do aktywnosci juz z bobasem na reku.
pozdrawiam wszystkie lezace i sapiace brzuszki,
beata

[alex996]

A ja postawiłam na całokowity relaks.
Medytuje, robie sobie zabiegi Reiki (jestem energoterapeutą),
słucham swojego dziecka i poznaje jego dusze.
Jesteśmy karmicznie związani,więc to dla mnie bardzo ważne.
Pozdrawiam i polecam

[emilko1]

ja nie szalalam i tez leze - wiec nic sie nie martw
i wykorzystaj ten czas!!
ja jestem juz w 37 tyg i nie bylo tak zle
powodzenia

a gdzie teraz rady od chwalcych sie nie braniem ..

[annam21]

...folika? tak ciagle sie przwijalo ze ciaz to nie choroba.ze bez przyczyn do
lekarza sie biega,ze "naciag sie kase"na "nie potrzebne badania",a co w takiej
sytuacji powiedziec?!
nie denerwuje,odpoczywaj jak najwiecej i wykozystaj czas dla siebie i
malucha)) tymbardziej ze masz laptop,to umilone))hehe ja tez go ciagam do
wyrka

[amwaw]

Annam Folik odpowiada za chronienie przed wadami wrodzonymi cewy nerwowej a
nie za ochronę przed skurczami- to zupełnie inna bajka)

[annam21]

ej no bez jaj wiem za co odpowiada folik,to bylo nawiazanie i przenosnia,bo
ciagle czytam te watki w stylu "ciaza to nie choroba" i juz po woli na nie nie
wchodze bo az...brrrr.Dziewczyny sie chwala ze jezdza na wrotkach nosza torby
no i ktos nawet napisal "wygralam,...,nie bralam folika"-i po co takie
wymodrzania.Ktos moze wszystko fajnie ,ale po co sie czepiac ze kazdy
powinnien "zyc normalnie".Bo co pozniej dziewzcynie powiedziec co chciala zac
normalnie,i ma przedwczesne skurcze,ze niby zdarza sie!?
oj ale mniejsz z tym,to byl jaki watek co dziala na mnie ciagle))pozdrawiam

[yasmeen]

nie obrazcie sie prosze, ale mam wrazenie, ze tu na forum czesto pojawia
sie postawa, w pewnym sensie "negujaca" ciaze. Chodzi mi o to, ze dziewczyny
czesto na sile probuja zyc i robic wszystko kompletnie jakby nic sie nie
zmienilo. I taka postawe pelne dumy wychwalaja jako jedyna sluszna, prawidlowa
i godna wszelkiej pochwaly. Dziewczyny, ktore czuje sie troche slabsze, albo
po prostu organizm im mowi, zeby troche przystopowac, sa karmione tekstami
typu " Ja do ostatniego dna pracowalam, chodzilam po gorach, jezdzilam na
wrotkach i w podskokach mylam okna" i sa traktowane jak marudzace histeryczki,
ktorym nie chce sie pracowac i ktore tylko czyhaja jakby od Panstwa wyciagnac
pieniadze, a bliskich wykorzystac. Ciaza to nie choroba, nie nalezy klasc sie
do lozka i jeczec, jesli przebiega prawidlowo, ale cos sie jednak zmienilo. Nie
przypadkiem kiedys sie mowilo "stan odmienny".
Naprawde myslicie, ze praca po 10-12h dziennie, czeste podroze w roznych
warunkach, niedosypianie, ciagly stres, bieg, jedzenie byle czego, byle gdzie,
byle szybko jest OK?....

Ciesze sie bardzo, ze pojawil sie ten watek, bo moiwac szczerze to jest
pierwszy watek napotkany przeze mnie , w ktorym opowiedziano na wlasnych
przykladach, ze takie podejscie moze byc fatalne w skutkach...

Pozdrawiam serdecznie wszystkie ciezaroweczki - te bardziej i te mniej
zaparcowane

[amwaw]

Nie zgadzam się- po prostu jedna z nas lepiej znoszą ciąże, a drugie gorzej.
Nie jest to związane z tym, że jedna należą do herosów, a drugie nie, tudzież
jedne negują ciąże, a drugie nie. Po prostu o ile jedne mają skurcze
przedwczesne, rozwarcie, twardnienia i inne tego typu kwiatki o tyle inne
przechodzą ciąże bezproblemnowo. Tyle, że te,które przechodzą ciąże
bezproblemowo nie mówią tym, które mają problemy, że powinny iść do pracy itp
bo nie są w stanie postwić się w czyjejś sytuacji, a kiedy jest sytuacja
odwrotna zostają zakrzyczane postami, że powinny odpocząć, albo, że udają, że
ciąży nie ma i że wykazują postawę negującą i że nie powinny żyć normalnie(
znajdź post w którym ktoś mówi- źle się czujesz? pracuj- nie znajdziesz- a ja
Ci znajdę 10 pt nawet jeżeli czujesz się dobrze to powinnaś odpoczywać). I to
jest niezrozumiale. Jeżeli nic Cię nie boli nie kładziesz się do łóżka "na
wszelki wypadek" jeżeli czujesz się dobrze nie mówisz "jestem chora" prawda?A
naprawde- niektórzy ciąże znoszą dobrze, mogą pracować tyle ile chcą, mogą 10 h
dziennie, byleby się czuły dobrze i nie szkodziły ciąży. Owszem, jest to stan
odmienny, ale na tyle na ile nam przeszkadza- a nie z samego założenia. Można w
ciąży żyć normalnie, można chodzić do pracy, można prowadzić dom- to wszystko
można, jeżeli Ci nic nie przeszkadza oprócz dodatkowych kilogramów i nie trzeba
robić z siebie osoby chorej, szczególnie jeżeli ktoś po prostu zwyczajnie w
świecie nie chce i czuje się z tą ciążą dobrze. Życie aktywne nie
oznacza "jedzenia byle czego, ciągłego stresu" nie wiem skąd ten pomysł? Ciągły
stres może być znacznie większy kiedy ktoś siedzi w domu na tyłku niż jest w
pracy, albo pracuje w domu bo nie ma wymyślania sobie problemów. Dlaczego
kobieta zyjąca aktywnie ma jeść "byle co"?
Czy 10-12 h dziennie pracy przeszkadza? Nie sądze, jeżeli organizm jest silny
i jeżeli nie jest to praca fizyczna. Nie zaszkodziło mi do tej pory i nie
słyszałam czegoś takiego z ust mojego lekarza- ba! Lekarz zaleca pracę i zaleca
wysiłek fizyczny od samego początku ciąży( i jak się okazało-miał racje bo
dzięki jego zaleceniom pracowałam do teraz- 9 mś, a ciąża przebiegała świetnie-
teraz zresztą w 36tc i 2d mam w pasie 91cm i mięśnie brzucha nadal są w formie)-
zaznaczał tylko, żeby w razie jakichkolwiek dolegliwości, kiedy ten wysiłek
będzie zbyt duży przerwać- no i w tym tygodniu przerywam. Czemu bieg, pośpiech
ma zaszkodzić dziecku? To jest pewna forma poznawania życia- adrenaliny w
pewnych, niezbyt dużych ilościach- potrzebnej do funkcjonowania w świecie. Z
pewnością jest to zdrowsze i lepsze dla dziecka niż smutek i depresja, prawda?
Także- wszystko zależy od organizmu i od tego jak przebiega ciąża. Nie
zmuszajcie innych do czucia się źle bo Wy czujecie się źle:/, albo bo
to "odmienny stan"
pozdr

[justa781]

Pocieszę Cię. Podczas pierwszej ciąży latałam jakbym miała motorek w tyłku. Z
pracy miałam zwolnienie, bo siedzieć nie mogłam (problemy z kręgosłupem), ale
intensywnie studiowałam. Mieszkam w Bydgoszczy, a zjazdy miałam co tydzień w
Gdańsku. Sudiowałam na uczelni artystycznej, więc zajęcia tam były od rana do
wieczora. Minimum 4 godziny przy sztaludze, 4-5 godzin na stojaka na rzeźbie
itd. Wracałam wykończona, ale szczęśliwa. Uwielbiałam tamtejszą uczelnianą
atmosferę i studenckie życie. Rozpoczęłam sesję (7 miesiąc) i zaczęły się
problemy. Pewnego dnia wysiadłam nerwowo i znalazłam się na patologii. Tak oto
skończyły się zjazdy, a sesja ledwo skończona (z wynikami, które mnie nie
satysfakcjonowały). Brałam fenoterol i isoptin, które tak zadziałały, że mały
urodził się tydzień po terminie Moje pierwsze dziecię, przejawia zdolności
plastyczne, więc te zjazdy, w których ze mną uczestniczył jakoś go "zaraziły"
Teraz oczekuję narodzin drugiego synusia i od 5 misiaca siedzę w domu. Znowu
pojawiły się skórcze. Biorę nospę i relanium (sporadycznie). Termin mam na
połowę grudnia, więc jeszcze sobie troszkę poczekam. Chociaż druga ciaża upływa
mi dużo szybciej niż pierwsza.
Pozdrowionka i zdrówka życzę dla Ciebie i dzidziusia.
I oszczędzaj się jak tylko się da.

[smellson]

hej hej!
jak dobrze, że ktoś poruszył ten temat, bo czułam się jak jakiś wybrakowany
słabeusz. Jak większośc z Was traktowałam moją ciążę "po macoszemu", pracowałam
normalnie (czyli ok 10 h dziennie), prowadziłam dom, w weekendy starałam się
'wyżyć' na zapas, bo jak będzie dzidziuś to już odpadną tańce i kino na jakiś
czas a w 2 miesiącu pojechałam na narty i długie górskie spacery. Byłam
zdecydowana zachować jak największą aktywność i naprawdę czułam się wspaniale,
nie potrafiłam zidentyfikować żadnych niepokojących objawów, do momentu kiedy w
18 tygodniu okazało się, że mam drastycznie skróconą szyjke i bardzo realną
groźbę poronienia! A ja właśnie zaczynałam czuć ruchy mojej córeczki i ta
wiadomość po prostu zwaliła mnie z nóg!!! No i tak leżę od 20 maja, zaliczyłam 2
wizyty w szpitalu, pospacerować wolno mi tylko troszkę po domu, mama
skompletowała mi wyprawkę ale wiem, że było warto bo jestem już w 37 tygodniu!!!
Dziewczyny, nie załamujcie się i nie poddawajcie czarnym myślom. W pierwszych
tyg też dostawałam świra z nudów, ale mnóstwo czytałam, słuchałam muzyki,
odwiedzali mnie przyjaciele i wierzcie mi, że ten czas naprawdę szybko minął. A
w przyszłym tygodniu pakuję już torbę do szpitala i czekam na wielki finał.
Trzymajcie się, pozdrawiam Wszystkie serdecznie.

[sylvie1979]

Kurcze, nie powiem, troche mnie przestraszylas...ja tez intensywnie pracuje,
czasem dluzej niz te standardowe 8h...na spotkania biznesowe poza swoje miasto
rowniez jezdze. Czy moglabys napisac na czym polegalo to twardnienie brzucha?
Robil Ci sie caly twardy i taki juz zostawal? Ccialabym po prostu podpytac, co
ewentualnie powinno budzic niepokoj. Koncze 26 tydzien.

[moniszek1]

U mnie to było tak, że zauważyłam że brzuch jest napiety i twardy przez kilka
godzin w ciągu dnia, najczęściej po południu, gdy już byłam bardziej zmęczona. A
potem pojawiły się kilka razy skurcze, bezbolesne, ale bardzo niepokojące, no i
rzch mi już nie miękł. Wszystko to trwało ok. 5 dni, dopóki nie przeczytałam (na
forum Grudzień 2005 zresztą), że to może byc niebezpieczne. I faktycznie, z dnia
na dzień wyladowałam w łóżku. A jak lekarz mnie badal i po chwili milczenia
powiedział "Niedobrze", to myślalam że nie zejdę z tego łóżka, takie miałam
miękkie nogi ze strachu.
Przeczytałam całą dyskusję... Jasne, są kobiety które żyja intensywnie i nic im
nie jest, maja łatwy poród itd. (Moja babcia do konca ciązy pracowala w
polu...)U mnie też tak miało być, na wizycie trzy tygodnie wcześniej
rozmawialiśmy z lekarzem o tym, ze jak tak dalej pójdzie to będę pracować do
rozwiązania, bo czułam sie fantastycznie. Ale teraz wiem, że nigdy nie wiadomo!
I broń Boze nie chcę nikogo ostrzegac, raczej szukam kogos w podobnej sytuacji.
no i mam nadzieję, że pogoda się popsuje i nie bedzie mi żal babiego lata,
które pewnie się tam snuje po lesie... mam nadzieję, że za rok będziemy je
ganiać we trójke, mala ja i mój mąż. I dlatego wcale mi nie jest az tak
zle!!!!!!!!!!

[kaska-czarna]

Jestem w 40 tyg(termin miałam na czwartek)i przez całą ciąze latałam jak
głupia.Byłam w Irlandii,latałam
samolotem,biegałam,sprzatałam,pracowałam,robiłam wszystko...Nie przytyłam dużo
bo 10 kg(wzrost 177cm)wiec i brzuszek mam nie duzy,co pozwala i pozwalało mi
na "normalne"poruszanie się.Ostatnie 3 tyg robiłam
remont,malowałam,prałam,sprzątałam,prasowałam.Czuje sie bardzo dobrze i tak
czułam przez cała ciąże...mysle ze przedwczesne skurcze,plamienia itp są
sprawą indywidualną każdej przyszłej mamusi i jej organizmu...Ale lepiej
leżec,odpocząc i zbierać siły,bo juz niedługo sie zacznie jak maluszek pojawi
sie na swiecie ...Zycze powodzonka