Niezadowolona rodzinka

[fiszak]

Czy, ktoś miał wrażenie, że rodzice (przyszli dziadkowie) nie byli zadowoleni
z waszych planów powiększenia rodziny? U mnie tak niestety jest i nie
potrafię się tym nie przejmować, bo chciałabym, żeby dziecko było oczekiwane
i sprawiało radość całej najbliższej rodzinie. trochę mnie to dołuje,
szcególnie jak mama stwierdza no jakoś to będzie bo przecież musi być, a za
chwię dzieli się wiadomością, że szansa na biźnieki jest większa po 30-tce
(kiedyś powiedziałam, że chciałabym bliźniaki). Tak dla uzupełnienie
wiadomości o mnie to mam 28 lat i jestem dwa lata po ślubie, mam własne
mieszkanie, samochód ...

[margonik]

Dziwni sa Twoi rodzice... Podejdź do tego z dystansem. Myślę, że jak już
wnuczek/wnuczka będzie na świecie, to zmienia swoje podejście i będą razem z
Wami szczęśliwi.

Nie jesteś już młoda, aby robić z ciąży jakiś problem, tym bardziej, że jak
piszesz, macie już ustabilizowaną sytuację.

"Nie jesteś już młoda"??????!!!!!!!!

[teresa104]

Myślę, że za niechęcią do Twojego rozmnożenia się stoi niezaakceptowanie
Twojego partnera. Może rodzice uważają, że to nie jest właściwa partia dla
Ciebie, przestraszyli się, że, kiedy będziecie mieć dziecko, klamka zapadnie.
Inaczej nie umiem sobie wyświetlić, dlaczego Twoi rodzice nie chcą zostać
dziadkami. Jest też dosyć prawdopodobne, że zmienią zdanie, kiedy będzie wnuk.
Pamiętaj jednak: to jest Twoje życie. Jakkolwiek trudno jest
postępować "wbrew", to jednak Ty sama decydujesz jak postąpić. Rodzicom zostaje
zaakceptować.

[margonik]

Nie napisałam "Nie jesteś już młoda" w kontekście tego, że dziewczyna jest
stara. Sama jestem starsza, a nadal uważam, że jestem młoda Chodziło mi o
wiek w kontekście ciąży A w tym wieku to naturalne, że planuje się
powiększenie rodziny, a tym bardziej dwa lata po ślubie.

[teresa104]

Kiedyś czytałam pewną książkę, pewnego bułgarskiego autora, gdzie stało: "Nie
była już młoda. Miała dwadzieścia trzy lata." Próchno, nie?
W każdym razie, kobieta ta, mimo zaawansowanego wieku, uległa jeszcze urokowi
pewnego rosłego powstańca, który walczył przeciwko Imperium Otomańskiemu.
Generalnie historia skończyła się źle. Ogień strawił stare drzewo...

[moofka]

zupełnie naturalne
dla ciebie to dziecko juz jest
ale dla nikogo innego, to naturalne
jestes w ciazy
ale nie mozesz oczekiwac, zeby caly swiat kochal twoj brzuch
dziecko sie pojawi to na pewno rozkocha w sobie calą blizsza i dalszą rodzine
ciezko oczekiwac, ze brzuch beda kochac wszyscy
brzuch nie jest wnukiem, siostrzencem, kuzynem, czy co tam jeszcze
dla ciebie tak, a dla nich pewnie nie
nawet ojciec nie kazdy czuje milosci do brzucha jako takiego
urodzisz i wszystko sie zmieni

[ainna79]

U nas moi rodzice od początku, jak tylko siedowiedzieli o ciąży, to zwariowali
na puknie lokatora mojego brzcha. Ale teściowe sprawiali wrażenie jakby
wręczczekali aż coś sie stanie i maludy nie bedzie A my też jestesmy 2 lata
poślubie, mamy mieszkanie, samochód, mąż ma stałą pracę a ja do czasu porodu.
Teściowa (pracuje z moim mężem w jednej firmie) wręcz nierzyczy sobie, żeby za
dużo ludzi wiedziało o ciąży, bo sie wstydzi i boi, że się beą z niej
wyśmiewać!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ja nie wiem z czego, bo moi rodzice i inni mi
znani "przyszli" dziadkowe jak tylko sie dowadują o powiększjącej sie rodzinie
to chwalą się wszem i wobec, że wnusi jest w drode. Ale jak to mówi stare
powiedzenia: są ludzie i ludziska. Najwazniejsze jest to że my rodzice czekamy
z niecierpliwością na nasze maleństwa. Postawa rodizców jest przykra i napewno
boli ale ja stweirdziłam, że trzeba wziąć na wstrzymanie. Trzymaj się

[fiszak]

Tu nie chodzi o miłośc do brzucha tylko o jakąś normalną reakcję. Na przykład
dzisiał pewna znajoma zapytała przy moim ojcu ile mam lat i kiedy planuję
dziaci (taka wścibska babka) trzeba było zobaczyć minę ojca - jakby czymś
dostał w głowę. On nawet nie bierze pod uwagę, że mogłabym kiedykolwiek być w
ciąży, taki stan jest dla niego wygodniejszy, bo na moje nieszczęście razem
pracujemy.

[krztyna]

Dziwna ta Twoja mama - zapomniała, że dla niej Ty nie byłaś brzuchem a już
dzieckiem? Moja rodzina jest zachwycona jak ja i widzę jak bardzo starają się
nie okazywać strachu (pierwsze dziecko straciłam).
A kiedyś, jak byłam bardzo młoda i rozmawiałam z mamą o "wpadkach" koleżanek ze
szkoły, to moja mama z pewnym dystansem, ale jednak stwierdziła, że każde
dziecko to zawsze radość...


------------
Aniołek Platek (21.11.2004) - pamiętamy
Czekamy na Ciebie

[moofka]

krztyna napisała:

> Dziwna ta Twoja mama - zapomniała, że dla niej Ty nie byłaś brzuchem a już
> dzieckiem? Moja rodzina jest zachwycona jak ja i widzę jak bardzo starają się
> nie okazywać strachu (pierwsze dziecko straciłam).

pewnie nie zapomniala
i ja dla niej bylam jej dzieckiem tyle ze w ciazy
i martwila sie omnie i moje zdrowie
nie stalam sie nagle inkubatorem na dziedzie ktorą wszyscy pokochali od
pierwszego testu
mnie bardziej taka dzidziowa egzaltacja calej rodziny śmieszy i wydaje mi sie
nieszczera

> A kiedyś, jak byłam bardzo młoda i rozmawiałam z mamą o "wpadkach" koleżanek
ze
>
> szkoły, to moja mama z pewnym dystansem, ale jednak stwierdziła, że każde
> dziecko to zawsze radość...
>
____________________
pewnie ze radosc
tyle ze radosc z ciązy ma jeszcze niewiele wpsolnego z miloscią do dziecka
kiedy to juz sie pojawi i tylko to mialam na mysli
> ------------
> Aniołek Platek (21.11.2004) - pamiętamy
> Czekamy na Ciebie

[krztyna]

Moofko, ja pisałam raczej do Fiszaka, ale dobrze, że piszesz...

Widzisz u mnie też wszyscy się boją. I zdaję sobie sprawę, że ja boję się o
dziecko, ale wszyscy wokół boją się bardziej o mnie. Ale moja mama twierdzi, że
jeżeli w życiu cokolwiek warto to mieć dzieci i podróżować stąd jej radość na
wieść o mojej ciąży. I nie ma w tym ani krzty egzaltacji, przesady czy
nieszczerości. Nie szczebiotają wszyscy wokół mnie ale raczej widząc, że ja się
cieszę, cieszą się razem ze mną.
Tego życzyłabym wzystkim zaciążonym - przyjaznego otoczenia.

[katrint]

Dzień po tym jak zrobiłam test ciążowy i cieszyliśmy się już nieziemsko i ja i
mój mąż i moja siostra postanowiliśmy poinformować mamę.Wiadomość przełknęła w
milczeniu a po 15 minutach milczenia rzekła- a może mogliście jeszcze z rok
poczekać......nie skomentowałam,bo ryczeć mi się chciało.Nie wiem dlaczego tak
zareagowała,może nie była na to gotowa.Potem chyba bardzo żałowała,że tak
palnęła bez zastanowienia.Wkońcu mam już swoje lata i sytuację życiową jak
najbardziej odpowiednią do zaplanowania dziecka a mama potraktowała mnie jak
małolatę.Reszta rodzinki cieszyła się od samego początku.Teraz, 1,5 miesiąca
przed terminem mama bardzo się cieszy.Myslę,że takie zachowanie wynika chyba z
faktu ,że rodzice nie są gotowi.My planujemy,więc nas ta wiadomość nie zaskoczy
no ale przecież nie informujesz mamy czy taty,że planujecie dziecko,bo każdy
zwykle informuje wtedy,gdy już się uda.a rodzice pewnie nadaj nas traktują jak
swoje maleństwa,nawet tuż przed 30 stką) i stąd to zaskoczenie i poczatkowy
brak euforii

[fiszak]

Moi rodzice są jeż dziadkami - moja starsza siostra ma dwójkę dzieci - więc są
przyzwyczajeni do posiadania wnuków.

[ikaes]

[ikaes]

Coś niechcący nacisnęłam.
U mnie raczej wszyscy już teraz zadowoleni, chociaż na początku miałam
wrażenie, że moja teściowa nie była szczęśliwa z pojawienia się drugiego wnuka.
Myślała, że Burbel pójdzie od września do przedszkola, a ona w końcu będzie
miała czas, a tu nic z tego. No, ale teraz już się chyba cieszy (albo nic już
nie mówi).

[moofka]

ikaes napisała:

> Coś niechcący nacisnęłam.
> U mnie raczej wszyscy już teraz zadowoleni, chociaż na początku miałam
> wrażenie, że moja teściowa nie była szczęśliwa z pojawienia się drugiego
wnuka.
>
> Myślała, że Burbel pójdzie od września do przedszkola, a ona w końcu będzie
> miała czas, a tu nic z tego. No, ale teraz już się chyba cieszy (albo nic już
> nie mówi).
____________________
ale skoro tesciowa jest bezposrednio zaangazowana w wychowanie waszych dzieci,
to chyba jednak ma prawo sie wypowiadac?

[ikaes]

Wybacz, ale chyba nie na temat ile chcemy dzieci. A poza tym świetnie
wiedziała, że chcemy więcej niż jedno. A jeżeli jej się nie podoba, to zawsze
może powiedzieć, że już nie chce się opiekować, przecież nikt jej do tego nie
zmusza, w końcu są żłobki.

[moofka]

ikaes napisała:

> Wybacz, ale chyba nie na temat ile chcemy dzieci. A poza tym świetnie
> wiedziała, że chcemy więcej niż jedno.

czy to jest jej problem?
ze bedac w ciazy juz zakladasz ze babcia nie bedzie maila wolnego czasu

A jeżeli jej się nie podoba, to zawsze
> może powiedzieć, że już nie chce się opiekować, przecież nikt jej do tego nie
> zmusza, w końcu są żłobki.

[ikaes]

Prawdę powiedziawszy, to ja chyba bardziej jestem niezadowolona z tego, że ona
się opiekuje moim dzieckiem, bo jest z tych, co wiedzą lepiej. Rządzi mi się w
mieszkaniu, grzebie w moich własnych rzeczach.
Jak wracam z pracy może iść już spokojnie do domu (przed piątą), ale nie,
siedzi czasem i do 9 wieczorem, nie wiedzieć czemu. Ale wiem, że z kolei gdybym
jej powiedziała, że nie chcę, żeby się opiekowała, to byłaby awantura.
CZęsto przyjeżdża któreś z moich rodziców, żeby ją odciążyć, zeby mogla sobie
sprawy pozałatwiać, mama moja siedzi i 3 tygodnie - też przyłazi nawet na 5
godzin, mimo, że prosiła, żeby mama przyjechała, bo ona nie ma czasu. Chyba
sprawdza, czy moja mama umie się zająć jej wnukiem (tylko, że moja mama
wychowala troje, a ona tylko jedno). I wtedy wygląda to tak, że dziecko bawi
sięsamo, bo teściowa gada, gada i gada a moja mama nie ma jak się zająć
dzieckiem, bo jej głupio powiedzieć, żeby przestała gadać.

[demarta]

a ja wcale nie oczekiwałabym odgórnie radości całej rodziny, wręcz informuję
ich z grzeczności, od lat żyję w przeświadczeniu, że moje życie należy przede
wszystkim do mnie, decyzje jakie podejmuję mają przecież największe znaczenie
dla mnie, a oni mają też swoje życie i swoje problemy. dodam, że ja bardzo
lubię moja rodzinę, świetnie się rozumiemy, lubimy się hurtowo spotykać, z
babciami (takie agentki, ze głowa mała!), ciotkami - świetne babki, wujkami -
super imprezowicze i kuzynostwem, ale u nas w rodzinie wychowani jesteśmy od
pokoleń na ludzi samodzielnych i niezależnych i nikomu nie przyszło by na myśl,
żeby oczekiwać akceptacji i radości z powodu podejmowanych przez nas decyzji...
my się nawzajem informujemy na bieżąco co u nas słychać, co nowego, ale nie
szukamy w rodzinie poklasku dla naszych poczynań. nikt nikogo nie pyta o
zdanie, nikt nikogo nie krytykuje, pełna tolerancja......

[patylda]

Jak słyszę takie historie, to zawsze sobie myślę, że jednak nie zdajemy sobie
sprawy z tego, że nasi rodzice to też ludzie. Mamy nie chcą się starzeć, a
słowo "babcia" klasyfikuje je do ... grupy staruszków, niestety. Tatusiowie
chcą widzieć w nas swoje córeczki, a nie dojrzałe samodzielne kobiety. Martwią
się o finanse, czas, nowe obowiązki itd. itd. I tak jak małżeństwa, które
dowiadują się o poczęciu - i cieszą się z tego albo nie - tak i starsze
pokolenie w pierwszym momencie cieszy się albo nie. A potem zwykle układa się
świetnie. A czasem nie.

patyldo martwiłam się.......

[demarta]

tak długo cię nie było, zastanawiałam sią, cóż mogło się z tobą stać........ od
dłuższego czasu brakuje mi też jasminar na forum, wiesz może co z nią???

[fiszak]

Tak jak już pisałam moi rodzice już są dziadkami dzięki mojej starszej
siostrze, więc to nie chodzi o to, że nagle zostana zaliczeniu do grupy
staruszków.

[moofka]

a mozesz jasniej napisac co cie niepokoi?
po czym poznajesz, ze sie nie cieszą?
jakich reakcji sie spodziewasz a jakie otrzymujesz?

[fiszak]

Na wspomnienie o nowym członku rodziny od razu mają niezadowolone miny,
traktują temat jak nieistniejący żadnych reakcji, pytań, nic. Gdy moja siostra
była z pierwszym dzieckiem w ciąży, to owsze nie byli zachwyceni, ale ona miała
wtedy niecałe 20 lat, gdy miała 26 zaczęli wspominać do niej, że może powinna
postarać się o drugie dziecko itd. tak więc Misio była dzieckiem przez
wszystkich oczekiwanym. W moim przypadku po prostu nie ma tematu, mogłabym być
nawet 10 lat po ślubie i nie zwróciliby uwagi, że nie mamy dzidzi. Jest mi po
prostu smutno.

[moofka]

a moze im sie przywyklo
przy pierwszym nowinka byla i sie rajcowali, przy drugim po dlugiej przewrie
a teraz to juz dla nich norma
a i niespodzianka zadna skoro lata po slubie jestes

zaintrygował mnie teskt o rozpieszczaniu nienarodzonego wnuka
nie bardzo sobie to wyobrazam

[krztyna]

Domyślam się fiszaku, że Ci smutno... Właśnie współodczuwanie zarówno radości
jak i smutków jest w otoczeniu bardzo potrzebne. Trzymam kciuki, zobaczysz, że
dziadkom się odmieni... No i nie zapominaj, ze to Twoje i Twojego męża dziecko
i zarówno ono jest dla Was najważniejsze jak i Wy dla niego


------------
Aniołek Platek (21.11.2004) - pamiętamy
Czekamy na Ciebie

[chipsi]

moofka napisała:

> zaintrygował mnie teskt o rozpieszczaniu nienarodzonego wnuka
> nie bardzo sobie to wyobrazam

To bardzo proste Nasz dzidziuś urodzi się dopiero w sierpniu a dziadkowie
juz urządzają mu kącik, ciągle mówią jak to będzie i puki co dokarmiają zdrowo
i smacznie mamusie (czyli mnie ) Pilnuja też bym się nie przemeczała, zdrowo
jadła, nie uciskała brzucha, nie denerwowała się (bo dzidziuś czuje to samo) no
i prawią mu komplemenciki. Czasami czuje się jak inkubator, potrzebny tylko
do "prawidłowego rozwoju" wnuka dla dziadków hihihi.

[moofka]

chipsi napisała:

> To bardzo proste Nasz dzidziuś urodzi się dopiero w sierpniu a dziadkowie
> juz urządzają mu kącik, ciągle mówią jak to będzie i puki co dokarmiają
zdrowo
> i smacznie mamusie (czyli mnie ) Pilnuja też bym się nie przemeczała,
zdrowo
> jadła, nie uciskała brzucha, nie denerwowała się (bo dzidziuś czuje to samo)
no
>
> i prawią mu komplemenciki. Czasami czuje się jak inkubator, potrzebny tylko
> do "prawidłowego rozwoju" wnuka dla dziadków hihihi.
____________________
o mniej więcej taką egzaltację miałam na myśli
do tego dołączyłabym jeszcze mokre oczka na reklamach pampersow

do autorki watku - to nie jest jedyny sluszny model oczekiwania na dziecko,
mozna normalnie i to nie znaczy ze rodzice są nieczuli i sie nie ciesza
bo ciesza sie na pewno, ale prawdziwa milosc do dziecka przyjdzie kiedy ono sie
urodzi

[karolah2]

Witaj doskonale Cię rozumiem! Ja też mam nie za wesołą sytuację...moja
teściowa od 3 lat ze mną nie rozmawia, bo uważa,ze jestem niedobra dla mojego
ukochanego,za brzydka, za głupia i w ogóle! nawet teraz kiedy lada chwila
pojawi się jej wnuk nie zmieniła swego nastawienia! Chociaż wszyscy twierdzą,ze
chciałaby się pogodzić tylko nie wie jak przyznac sie do tego,ze nie miała
racji...ja naprawde bardzo duzo przez nią wycierpiałam i nie mam zamiaru za nic
nikogo przepraszać...na początku martwiłam się wszystkim,ale teraz wiem,ze
maluszek jest najważniejszy! bedzie miał z mojej strony wspaniałych dziadków!
pewnie,ze zawszejest przykro ,ze nie ma radości z obojętnie, której ze
stron,ale musisz pamiętać,ze twoje dziecko, Ty i mąż jesteście najważniejsi w
takiej sytuacji! i ważne jest to żeby wam było dobrze z maluszkim i maluszkowi
z wami,a nie innym! pozdrawiam i więcej optymizmu, bo może jak sie urodzi
wszystko się na lepsze zmieni

[chipsi]

reakcje przyszłych dziadków (i pradziadków) potrafią zaskakiwać. Moja babcia i
teściowa od kilku lat truli nam kiedy bedziemy mieć dziecko a gdy w końcu
zaszłam w ciąże byli, hmmm, zniesmaczeni i rozczarowani (babcia: "mało nas tu
jeszcze jest?!" "teściowa:"to co bedzie co z tego?? hmmm..."). Dla odmiany mój
tata, który nie chciał zostać dziadkiem i zawsze mnie zniechecał do dzieci a
także druga babcia, która była (nie wiem czemu) przekonana ze dzieci miec nie
bede bardzo się z naszego dzidziusia ucieszyli. Teraz rozpieszczaja
nienarodzonego jeszcze wnuka. Jesteśmy z męzem tymi reakcjami bardzo
zaskoczeni

Moja teściowa...

[calandra]

a właściwie przyszła teściowa, nie za bardzo entuzjastycznie zareagowała na
wiadomość o dziecku. Ale cyba wiem co jest głównym problemem. Za miesiąc
bierzemy ślub, ja jestem teraz w 3 miesiącu i teściowej pewnie chodzi po głowie:
"co też ludzie powiedzą ?". O babci mojego narzeczonego że już nie wspomnę, jak
się dowie o ciązy to chyba apopleksji dostanie, że dziecko mamy przed ślubem...
A mnie to wcale, do cholery, nie przeszkadza. Dziecko planowaliśmy i było to
świadome poczęcie, zresztą urodzi się juz po ślubie, więc w czym problem ??
Ech, może musze dac teściowej więcej czasu na przywyknięcie do tej myśli o nowym
wnuku (lub wnuczce) i nie będzie tak źle.
A moi rodzice bardzo się na wiadomośc ucieszyli, tak samo zreszta jak wszyscy
moi znajomi i przyjaciele. Więc mam przynajmniej jakieś poparcie

[chipsi]

Może teściowa i babcia wierzyły że do ślubu siedzicie wieczorami i czytacie
sobie wiersze hehehe Moja powiedziała kiedyś dosadnie (gdy wruciłam
z "jescze nie mezem" z wakacji ze "gdy dziewczyna jedzie z chłopakiem na wczasy
przed ślubem to jest to ku...two", cóż...

[ata1980]

ja co powiem jedno-wiem to boli jak rodzice nie podzielają tego szczescia z
toba,ja ze strony mamy mam podobną sytuację,ale powiem ci jedno to jest wasze
szczescie i zapewniam cię ze rodzina jest piękna i kochana ale na obrazku.A to
malenstwo które przyjdzie na swiat sprawi ze zapomnisz o wszystkim

[kasiarzynap]

w naszym przypadku to rodzice męża byli i nadal są niezadowoleni. Kiedy się
dowiedzieli, pominęli wszystko milczeniem, do tej pory (jestem w 6 miesiącu)
nie pytaja jak się czuje czy o cokolwiek związanego z ciążą. Teściowa wiedząc,
że po urodzeniu pierwszego synka od razu mówilismy, że różnica między naszymi
dziećmi wyniesie 3 lata. teraz Szymuś ma skończone 3, kiedy urodzi mu się
rodzeństwo będzie miał 3,5 - czyli wszystko zgodnie z planem a ona (czyt.
teściowa) pyta nas czy to była WPADKA???? no poprostu płakać się chce. ostatnio
ma jeszcze manię nastawiania mojego synka przeciwko nienarodoznemu jeszcze
rodzeństwu hasłami typu: a teraz będziesz musiał dzidziusiowi oddać swoje
zabawaki, a będziesz musiał się podzielic z nim pokojem, a juz nie będziesz
oczkiem w głowie mamusi... itd poprostu mam ochotę omijać ja wielkim łukiem, i
niech później nie udaje że się ucieszyła jak się urodzi....