kto NIE robił badań prenatalnych?

[kasia191273]

Która z Was świadomie nie robiła badań prenatalnych, nawet tych
nieinwazyjnych?

[monikaps]

To zależy, co masz na myśli. Robiłam USG (3 razy) i badania krwi i moczu, tak jak lekarka zalecała. Nie robiłam żadnych dodatkowych badań, chociaż doradzał lekarz robiący USG.
Kiedy Ewa się urodziła, miałam skończone 35 lat.
Wygląda no to, że jest zdrowiutka.
Pozdrawiam

[kasza75]

Ja świadomie nie zrobiłam. Będąc w 15 tyg ciąży dowiedziałam się, że mój 6- letni synek przechodził parę miesięcy wcześniej cytomegalię. Być może był to okres mojej wczesnej ciąży. Moje wyniki badań były wg lekarza niejasne, chciał skierować mnie na amiopunkcję. Nie zgodziłam się ani ja ani mąż. Jest pewne ryzyko poronienia, w naszym przypadku nic by ten wynik nie zmienił. I tak nie usunęłabym ciąży. Lekarz gdy dowiedział się o naszej decyzji "obraził się" na nas.
Z naszej strony niezrobienie tego badania było jak najbardziej świadome i przemyślane.
Dziś tulę w ramionach miesięcznego ZDROWEGO synka.

[kasza75]

Zapomniałam dodać, że wszystkie wymagane badania, również kilkakrotne usg robiłam.

[ywwy]

W wieku 37 lat urodziłam wspaniałą i zdrowiutką córeczkę ! Świadomie nie
robiłam badań prenatalnych, bo nic by to nie zmieniło
Poza tym nie lubię zabiegów, kontakt z lekarzami ograniczam do minimum.

[mama_kotula]

Nie robiłam, choć mogły być wskazania (przeszłam wcześniej 2 poronienia).
Teraz, będąc w takiej sytuacji, pewnie bym zrobiła

[madziaaaa]

Nie robiłam, nie miałam wskazań. Tylko co miesiąc te wymagane i 4 czy5 razy
USG. Jak będę w ciąży z 2, to pewnie zrobię bo stara będę. I tak w pierwszej
ciązy przypadkowy lekarz na izbie przyjęć w szpitalu, gdzie trafiłam po
zatruciu pokarmowym powiedział, że to jest tak, jak w tym wieku się pierwsze
dziecko rodzi. A ja miałam 28 lat.

[luxfera1]

ja tylko usg
byłam zdecydowana urodzić bez względu na wszystko
miałam w chwili porodu 36,5 roku...i 3 dni

[melka_x]

Po pierwsze każde badanie płodu jest badaniem prenatalnym, także USG

Po drugie zupełnie nie rozumiem zdania 'to by nic nie zmieniło'. Kłania się
przekonanie, że badania te służą decyzji o aborcji, no dziewczyny co Wy, za
LPR -em takie rzeczy powtarzacie? Diagnostyka prenatalna może uratować dziecku
życie (np. przy niektórych wadach serca, gdy zdiagnozuje się je dopiero po
urodzeniu i wystąpieniu objawów jest za późno na operację).

melka_x

[luxfera1]

masz racje...u nas pokutuje przekonanie ze badania prenatalne maja słuzyć tylko
do decyzji o ew. aborcji.
Ja uwazałam że usg wystarczy właśnie po to zeby wiedzieć wcześniej.

[michalina7]

To zależy jakie są wskazania do zrobienia badań. Moje koleżanki, ktore robiły
nastawiały się głównie na zdiagnozownaie lub wykluczenie zespołu Downa u dziecka
a wskazaniem byl wiek (skończone magiczne 35 lat).Wade serca można juz zauważyc
przy USG. Nie zrobiłabym amnipunkcji aby dowiedziec sie czy dziecko ma zespoł
Downa, bo ryzyko uszkodzenia płodu przy takim badaniu wynosi 1:100, natomiast
to, że dziecko mogłoby mieć Z. Downa 1:900 (tu mowie o wieku). Gdyby USg
wykazało wade serca lub inne choroby, które mozna leczyc w łonie matki to na
pewno zdecydowałabym się na dodatkowe badania prenatalne gdyby one były
koniecznościa.

[michalina7]

Dodatkowe badania- mam na mysli te inwazyjne, które niosa ze sobą ryzyko dla płodu.

[mama_kotula]

melka_x napisała:

> Po pierwsze każde badanie płodu jest badaniem prenatalnym, także USG

Oczywiście
Myślę, że autorka użyła skrótu myślowego i nie miała na myśli USG tylko wszelkie
testy podwójne, potrójne, amniopunkcje itp., których nie wykonuje się wszystkim
ciężarnym

No właśnie!!!!

[vharia]

Włosy mi dęba stanęły normalnie.
Są dziesiątki wad i chorób, które się diagnozuje prenatalnie PO TO ŻEBY DZIECKO
PRZEŻYŁO właśnie. I często od tego zależy jego zdrowie na całe życie.
Co to za skrajne bzdury że "to by nic nie zmieniło"?!

[triss_merigold6]

Rezygnacja z badań (zwłaszcza z nieinwazyjnego usg) to nieodpowiedzialność.
Zwykła nieodpowiedzialność wobec siebie, przyszłego dziecka i rodziny - męża i
innych dzieci jeśli są.

[melka_x]

Myślę, że rezygnacja wynika z niewiedzy (tylko dlaczego położnik nie wytłumaczy
tego pacjentce?). Większość boi się przede wszystkim ZD i pewnie wychodzi z
założenia, że przecież tego i tak się nie leczy. Tymczasem po pierwsze są
przecież i inne wady, także te, które można leczyć, po drugie nawet przy ZD
rzecz nie jest oczywista. Z ZD często łączą się inne wady, które jak
najbardziej można i trzeba leczyć.

[verdana]

I jeszcze jednego nie rozumiem. Przecież wada sama z niewiedzy nie minie. W
wielu wypadkach znacznie lepiej być przygotowanym na urodzenie chorego dziecka,
niż przezyć szok na sali porodowej.

[tebacha]

Czy może mi któraś z wiedzących powiedzieć czy amniopunkcja wykrywa wady, które
można leczyć? Czy tylko zespoły genetyczne. Wg. mojej wiedzy wady serca wykrywa
echo serca płodu czy te dokładniejsze USG. Natomiast badanie inwazyjne, które
niesie ze sobą ryzyko poronienia, wykrywa tylko Zespoły Downa czy Edwarsa czy
inne. Jak to jet?

[melka_x]

Amniopunkcja wykrywa wady genetyczne, tyle że część z nich b. często łączy się
z innymi wadami, które można leczyć (np. częste wady serca u dzieci z ZD).
Założycielka wątku pytała również kto nie zdecydował się na badania
nieinwazyjne, czyli nie chodziło tylko o amnio. Echo serca płodu czy usg to
przecież nieinwazyjne badania prenatalne.

[kasia191273]

wiem, że termin 'badania prenatalne' jest bardzo szeroki, ale większość z nas
rozumie je jako specjalne, dodatkowe badania w kierunku wykrycia wad
genetycznych. Nie pytam więc ani o morfologię, ani o badanie moczu, ani o USG,
choć dodam, że tu, gdzie mieszkam ( Holandia) badanie przezierności nie jest
standardowe. Robi się USG w 10 i 20 tygodniu. Pytam o test PAPP-a czyli badanie
krwi genetyczne + genetyczne USG.

[tebacha]

No ja odróżniam inwazyjne od nieinwazyjnych. Pytam, czy żeby wykryć wady, które
się LECZY nie wystarczy badanie nieinwazyjne. Pytam w odpowiedzi na jakiś post
powyżej zarzucający, jakoby unikanie badań inwazyjnych mogło dziecku zaszkodzić,
przez brak medycznej pomocy przy wadach serca. Więc może podłączając się do
wątku pytam tych co wiedzą, co daje badanie inwazyjne poza wiedzą, że dziecko ma
zespół genetyczny. (W odpowiedzi na wątek główny - nie zrobiłam badań
inwazyjnych, chociaż miałam wskazania, ale miałam robione dwa razy echo serca
płodu i częste usg).

[melka_x]

A to już nie do mnie pytanie. Ja po dobrym wyniku PAPP-a nie zdecydowałam się
na amnio. Prosta kalkulacja; skoro prawdopobieństwo ZD i ZE określone u mnie na
1 do sporo ponad tysiąca, a ryzyko pęknięcia pęcherza płodowego przy amnio
wynosi 1.5 do 100 to nie zastanawiałam się. Zdecydowałabym się gdyby test PAPP-
a wyszedł źle (bo zrobiłam go po to, żeby podjąć decyzje o amnio). Generalnie -
amnio jako relatywnie ryzykowne badanie to bardzo indywidualna decyzja, nikogo
bym nie namawiała, podobnie jak nikomu bym nie doradzała. Wszystko zależy od
stopnia lęku ciężarnej, wyników badań nieinwazyjnych, ewnetualnych obciążeń
sugerujących wyższe ryzyko wystapienia wady genetycznej. Natomiast nie rozumiem
jak można zrezygnować z nieinwazyjnych badań.

[melka_x]

> nikogo bym nie namawiała, podobnie jak nikomu bym nie doradzała.

miało być "nikogo bym nie namawiała, podobnie jak nikomu bym nie ODRADZAŁA"

[kasiulka25]

Będąc w ciąży chciałam sobie zrobić jakieś dodatkowe badania, poza standardowym
usg. Ale trafiłam na koński opór mojej lekarki (skądinąd bardzo rzetelnej i
kompetentnej babeczki). Powiedziała, że jestem zdrowa jak rydz, w wieku
optymalnie optymalnym do rodzenia dzieci i że nie ma po co się stresować i
ryzykować np amniopunkcji. Usg robiła mi zawsze ok 45 min, na nowym sprzęcie,
bardzo dokładnie. W sumie miała rację. Ja tylko chciałam wiedzieć czy dziecko
jest zdrowe, żeby ewentualnie jakoś się przygotowac na tę gorszą możliwość.

Jak najbardziej jestem za robieniem badań prenatalnych. Po pierwsze dziecku
można pomóc jeszcze przed urodzeniem albo zaraz po, po drugie - można jakoś się
psychicznie do tego przygotować.

[kasia191273]

myślę, że nierobienie badań nieinwazyjnych wynika z lęku ( u mnie potwornego),
co zrobię z wynikami, jeśli będą złe.Takie samo pytanie postawił mi lekarz.
Oczywiście, jak test PAPP-a wyszedł OK, idziesz spać spokojnie. A co, jeśli
wyjdzie zły? Przecież 100% pewności nie daje w żadną stronę. Zdarzają sie
błędne diagnozy, nierzadko. Określa tylko ryzyko. I jest wskazaniem do
amniopunkcji- jeszcze bardziej kontrowersyjnej, bo groźnej dla płodu. Między
tymi badaniami trzeba odczekać kilka tygodni, w ogóle na wyniki czeka się
długo. Jak przeżyć te tygodnie w totalnym strachu i niepewności?

[triss_merigold6]

Normalnie. Nie robiłam PAPP-a, bo i tak była zdecydowana na amnio jako badanie
dające pewność a nie tylko wysokie prawdopodobieństwo. Amnio w 13 tygodniu, po
5 tygodniach wyniki. Normalnie funkcjonowałam, od wyników uzależniałam co dalej
z ciążą po prostu.
Mam troche inne podejście, bo zakładałam z góry, że podejmę taką a nie inną
decyzję w przypadku gdyby wynik był fatalny.

[spacey1]

Będąc w pierwszej ciąży miałam 34 lata. lekarz zalecił mi badanie AFP, które
wskazuje na mozliwość wystąpienia wad cewy nerwowej. Przyznam, że ja sama
dopraszałam sie o jakieś badania, gdyż uznałam się za "starą pierwiastkę". mój
lekarz praktykował wiele lat w Austrii i Niemczech, więc miała inne zdanie co do
"starości" rodzących po raz pierwszy, no ale dla świetego spokoju zapisała
badanie. Wyszło bardzo, bardzo źle. ŻADEN ginekolog nie był w stanie mi
zinterpretować badania, a zwłaszcza powiedzieć, co ono oznacza i co powinnam
zrobić, gdybym, chciała wiedzieć na pewno. Zresztą na ewentualną decyzję o
aborcji było dużo za późno, gdyby dziecko okazało się poważnie chore, a opisy w
książkach roztaczały straszną, straszną wizję...
Przeżyłam horror 3 miesięcy do porodu, po drodze co prawda USG dało mi pewną
nadzieję, że dziecko nie jest poważnie uszkodzone (bo mogło przecież mieć
mikrouszkodzenia, których na USG nie widać).
Synek urodził się zdrowy.
W drugiej ciąży (36 lat) nie zrobiłam już żadnego badania oprócz USG. Nie
chciałam tego drugi raz przechodzić.
pozdrawiam
agata

[ewa2233]

ja. Robiłam tylko te standardowe.
Urodziłam drugie (planowane) dziecko w wieku 36 lat.
Wiedziałam, że ewentualne wykrycie wady niczego nie zmieni w naszym podejściu
do tego czy urodzić.
----------------------------------------------------

nie do konca w temacie ale ;-))))))

[solween]

ja robilam badania krwi, w tym badanie okreslajace prawdopodobienstwo
wystapienia zespolu Downa u Malenstwa - nawet jesli byloby bardzo wysokie to i
tak bym urodzila a wolalabym wiedziec wczesniej, zeby sie do takiego
trudniejszego macierzystwa troszke przygotowac

w kazdym razie malo nie umarlismy ze smiechu z mezem, kiedy w kolejce do ginki
jakas kobieta przy nadziei bardzo sympatycznie zagadnela do mnie czy moze
robilam jakies badania PLANETARNE i jakie te badania PLANETARNE sie
robi........... )))))))))

[vibe-b]

W ciazy zdalam sie na prowadzacych moja ciaze- lekarza i polozna. Nie robilam
zadnych badan inwazyjnych. (zrobiono badania krwi, w tym HIV, USG, mocz,
glukoza we krwi itp).
Ale tez nie mialam zadnej "przeszlosci" ciazowej, wiek ponizej 35 rz., i
zadnych "genetycznych" przypadkow w rodzinie.