Nie chce tego dziecka..............

[zosia2811]

Salimko,
wiele osób na tym forum pisało, że miłość przyjdzie z czasem. Uwierz w
to.Bardzo nie chciałam drugiego dziecka, przez całą ciąże byłam niezadowolona z
tego faktu (wszyskie plany padły), bałam się, że los mnie ukarze za takie
podejście do przyszłego macierzyństwa. Nie umiałam sobie z tym poradzić, ale
kiedy Syn przyszedł na Świat, to miłość, czułość wybuchły, jak wulkan. Nie
twierdzę, że tak zawsze jest w takich sytuacjach, ale zdarza sie bardzo często.
Serdecznie Cię pozdrawiam
Zosia

[natalia433]

po pierwsze Salimka mogła usunąć ciązę , ot to wcale nie taki problem w
dzisiejszych czasach, a jednak zdecydowała się urodzić, oddać nie odda!
a to że w 12tc. nie cieszy się i nie kocha dziecka? ja tam uwazam że jeszcze
się wszystko może zmienić, dziewczyna potrzebuje czasu na zaakceptowanie nowej
sytuacji a wydaje mi się że milość przyjdzie prędzej czy później.

ja wpadłam z trzecim dzieckiem, teraz mi wstyd ale moje pierwsze myśli były
bardzo negatywne, przez pierwsze dwa tygodnie nie zależało mi kompletnie na tej
ciązy, nie chciałam nawet myśleć o dziecku, a teraz??? to dopiero 13tc. a ja
zbzikowałam na jego/jej punkcie. Naprawde jest inaczej kiedy się dziecko
planuje a wpadka potrafi być ogromnym szokiem i wywołać negatywne uczucia, u
mnie było o tyle łatwiej że ja mam już dwoje dzieci i wiem co znaczy kochac
dziecko i jaka siłę ma ta miłość.

[granadax]

Kochane kobiety, to bardzo poważna sprawa, to juz nie gadka o tym co zrobic z
nudnościami, jak się wam seks uprawia, czy dobrze sie wypróżniacie, jak się
ogolić itp.
Apeluje stancie na wysokosci zadania i nie kompromitujcie sie. Pisze Wy ogólnie
do niektórych dziewcząt. Autorka zapewne nie poczuje sie lepiej gdy będzie
słuchała o ruchach , kopnięciach, że jest dla dziecka całym
światem....kochaniu...małych raczkach....ani też o tym czym według niektórych z
was należy myśleć.
Może się myle, ale wydaje mi się, że brakuje w tych postach empatii. Nie może
być tak, że jeśli ktoraś z was starała sie o dziecko bardzo długo, ocenia
salimkę przez własny pryzmat.
Komentarze typu trzeba było myslec... traktuje jako zart, bo inaczej przepraszam
ale nie wiem jak moga płynąć z ust dorosłej i zdrowej kobiety.
Zadałyście sobie pytanie, po co Salimka może to pisać? Czego chce, czego szuka
na tym forum?
Salimka, jest mi strasznie smutno i przykro z Twojego powodu. Nie daję rady, ale
bardzo sie staram wyobrazić sobie jak się czujesz, Jak mogę Ci pomóc?
Rozmawiałaś z partnerem? czy to jest jakiś problem? mam na myśli partnera. Może
chcesz się jeszcze wygadać. Na pewno potrzebujesz wsparcia, ale myślę że nie
znajdziesz go na tym forum. Odezwij się, jeśli chcesz na priv, chętnie pogadam.
Ogromnie mnie wzruszyłaś.
Na koniec rada: faszystowskie posty olewaj, ignoruj

[kasia2705]

Ja bym tego lepiej nie napisala
Granadax - buzka dla Ciebie
Salimko - wierze, jak juz wczesniej pisalam, ze wszystko sie ulozy. Daj sobie
czas, jeszcze bedzie pieknie, jestem pewna. Moje priv tez otwarte
kasia

[asik_cz]

Popieram wszystkie przedmówczynie, które pisały, że masz prawo czuć, to co
czujesz. Nie wiem, czy Twoje uczucia sie zmienią, ale na pewno jest na to duża
szansa, jesli dasz Wam czas. Nie obwiniaj sie nigdy za to, że go nie chciałaś.
Na tym etapie ważne jest, że sie go nie pozbyłaś. A Twój post dowodzi, że
szukasz pomocy w pokochaniu Twojego przyszłego dziecka. Może dobrym pomysłem
byłaby wizyta u psychologa - tylko jakiegoś naprawde mądrego człowieka, nie
tylko teoretyka. mógłby Ci pomóc uporządkować uczucia.
Współczuje szczerze Twojego strachu i zagubienia. Uwierz, to naprawdę jest dość
częste u ciężarnych. Tylko mało kobiet jest na tyle odważnych, żeby sie
przyznać do takich uczuć w czasach, które produkuja gazetkowe obrazki
szczęśliwych rodzin, radosnych bobasków, rozkochanych w swoich brzuchach
ciężarnych, kobiet planujących swoje ciąże rok przed poczęciem. Rzeczywistość
jest tak że wiele z nas (wliczam sie do tej grupy) było delikatnie mówiąc
zaskoczonych takim darem losu i potrzebowało czasu by sie z tą myslą pogodzić A
miłość do dziecka nie musi przyjść automatycznie po zrobienu testu. nawet nie
po porodzie. To jest jednak nowy, obcy człowiek - trzeba go poznać, żeby
naprawdę pokochać. Moja koleżanka powiedziała mi ostatnio, że potrzebowała
roku, by poczuć miłość do pierwszego dziecka, dwóch lat przy drugim. Wcześniej
wszystko robiła przy nich jak automat. A były to dzieci planowane, wyczekiwane,
poprzedzone poronieniami, problemami w ciąży.
na początku jest po prostu silny pierwotny instykt nakazujacy chronić dziecko,
jest płacz noworodka (jedyny w swoim rodzaju dźwięk) ustawiony w takiej
tonacji, że nie można go przeoczyć lub zlekceważyć. I nie oszukujmy się - nie
każdy po 18 godzinach bez snu, zmuszony do zajęcia sie wrzeszczącym maluchem
robi to z miłości, lecz po to, żeby wreszcie zasnęło i było cicho.
Jest tez twarz noworodka, która ma podobno proporcje tak dobrane, żeby nas
rozczulić maksymalnie No i pierwsze dziecko jest też zwykle podobne do ojca,
co jemu też ma pomóc sie oswoić z nową rolą i upewnić ...że to jego potomek.
Życzę Ci z całego serca, żebyś znalazła spokój. Pisz tu o swoich uczuciach,
rozmawiaj o nich z bliskimi. Zawsze znajdziesz kogoś, któ Cie zrozum ie i
wysłucha. A to czasem wystarczy.
I juz trochę na marginesie - Ksiądz Twardowski w jednym ze swoich wierszy
napisał "tak łatwo się wyrzec, tak trudno utracić" Zawsze przy tym myslę o
dziecku. Gdy już je pokochasz, jest to tak silne uczucie, że większy może być
tylko strach przed jego utratą. Czasem nie pozwalamy sobie kochać za mocno
właśnie z obawy przed stratą.

Masz prawo tak się czuć

[atlantis75]

I wiesz, nie jesteś ani żałosna, ani głupia, ani wyrodna. Zawsze znajdą się
tacy, co z pozycji wygodnego fotela będą wołać o pomstę do nieba. W ich oczach
przyznanie się do tego, że nienarodzonego dziecka się nie chce i że się do
niego nic nie czuje, to zbrodnia. Takich ludzi spotkasz na swojej drodze
mnóstwo, będą Ci ględzili o kobietach, które marzą, by mieć taki problem, będą
Ci wmawiały, że nie jesteś nic warta, bo nie sikasz z radości po nogach, że
zaszłaś w ciąże. Odłoż te wszystkie słowa do muzeum osobliwości.
To, że napisałaś o swoim lęku, złości, pustce - wiele znaczy. Przede wszystkim -
myślisz. Zastanawiasz się, czy nauczysz się go kochać. Zastanawiać się nad
tym, to być gotowym, by spróbować.
Napisałaś o tym odważnie, a to zawsze spotyka się z krytyką. Powinnaś ryczeć w
poduszkę, a na zewnątrz prezentować piękny uśmiech. A Ty napisałaś, ze nie
chcesz. Matka-polka powinna chcieć co Bóg daje, a jak nie chce, to założyć
solidny pas cnoty. A Ty tak szczerze piszesz o swoich prawdziwych uczuciach...
Rozumiem Cię. Gdy zaszłam w pierwszą ciąże, planowaną i chcianą, nagle
wystraszyłam się, że nie będę kochać tego dziecka. Przez długie miesiące to był
ktoś obcy. Ktoś, kto miał przeorganizować moje życie, narzucić dodatkowe
obowiązki. Bałam się. Myślę, że czujesz się o wiele gorzej, bo Twoje dziecko to
wynik wpadki, zaskoczenia, silnego stresu. Masz prawo tak się czuć, bo jesteś
prawdziwa. Bo to jest Twoje życie, a nie pani Mieci, co szczebiocze o wyprawce
z przyjaciółką.
Spróbuj. Najpierw zaakceptować sytuację. Nie stawiaj sobie wysoko poprzeczki.
Małe kroki są dobrą metodą. Nie słuchaj ludzi, którzy chcą Cię umniejszyć, bo
to oni są mali.
Spróbuj. Z całego serca życzę powodzenia

[maretina]

jak zwykle dobrze piszesz

[baenshee]

jak zwykle pie..sz...

[atlantis75]

baenshee napisała:

> jak zwykle pie..sz...

Życie bez seksu byłoby do d.u.p.y

[maretina]

prawda

[bajmejek]

maretina napisała:

> prawda

atlantis, to do materiny było offkors :)

[baenshee]

[atlantis75]

maretina napisała:

> jak zwykle dobrze piszesz

Hormony ciążowe szaleją i pewnie dlatego ))

[monka.g]

Ja pragnęłam mieć dziecko. Miałam 30 lat, gdy zaszłam w ciążę z mężczyzną, z
którym rozstałam się wcześniej. Niby się ucieszyłam, ale później nie umiałam
się przystosować do bycia w ciąży. Wykonywałam ciężkie prace fizyczne, tak
jakby nie zależało mi na dziecku, ale jednocześnie płakałam i przepraszałam je
w myślach za to. Potem bałam się co będzie, jak się urodzi z wadą w wyglądzie
lub chory, zaczynałam go kochać. Jednak po porodzie nie odczułam euforii. Było
dziecko, niby moje, ale jednak trochę obce. Dopiero później... Teraz w 5
miesięcy po porodzie uwielbiam moje cudo. Mam pięknego synka, dla mnien jest
najpiękniejszy, ale również spotkani ludzie mówią, że jest ładnym dzieckiem.
Wkrótce wracam do pracy, nie wyobrażam sobie rozłąki.

[madjak]

witam... bardzo mnie dotykają takie historie, dlatego ze ja na dziecko jestem
nastawiona od pazdziernika 2005, kiedy sie dowiedzielismy ze zostaniemy
rodzicami... i co z tego, plany, kochanie dziecka nad życie, mimo ze od 20
tygodnia wiedzielismy ze ma wade serduszka... Wierzylismy do samego konca ze
sie uda,zaplanowane operacje, w zasadzie wszystko....i 19 czerwca 2006 roku
czar prysnął, nasz ukochany Antos obumarł w brzusio w 36 tygodniu.....
Wiecie od tamtego momentu pragnienie dziecka było tak silne, ze po porodzie, 9
miesiecy sie stralismy, zebysmy zobaczyli 2 kreski...narazie jestem w 20
tygodniu, przerazliwie sie boje, kocham bardzo Antoska i strasznie za nim
tesknie......wszystko bym oddala zeby był z nami, chory.....naprawde..mam
nadzieje ze Bóg da nam tym razem cieszyc sie z ziemskiego rodzicielstwa...
Madzienka mamka pysia 20 tygodniowego w brzusio
i kochanego aniołka Antośkja(*) 19.06.2006

Bądź cierpliwa

[paola2121]

Bądź cierpliwa, miłość do dziecka sama do Ciebie przyjdzie. Może nie od razu,
ale przyjdzie. Nie irytuj się, bądź po prostu dobrym człowkiem dla Twojego
maluszka, a pewnego dnia poczujesz w sercu miłość. Nie wszystko jest zawsze tak
jak byśmy chcieli, macierzyństwo to wyzwanie. Przyjmij dziecko jak dar, który z
czasem docenisz. Pozdrawiam Cię

[paola2121]

Piszesz wcześniej, że nie lubisz dzieci. To, że nie lubisz dzieci nie znaczy że
nie polubisz swojego dziecka. A dar, który dostałaś potraktuj jak dar
niespodziewany, przyjmij go i nie gań siebie za ten brak miłości od samego
początku. Daj sobie szansę, każdy jest inny i każdy inaczej wkracza w sferę
macierzyństwa. Miość sama przyjdzie, jakoś tak niespodziewanie. Bardzo się
cieszę, że nie chcesz oddać maluszka, będzie miał super mamę. Jeszcze raz Cię
pozdrawiam

[granadax]

ludzie ona nie chce słuchac jak sie ze swojej ciazy cieszycie, czy aby wszystkie
z was to dojrzałe kobiety?

[maretina]

pokochasz, zobaczysz. ta milosc przychodzi powoli. staje sie intensywniejsza
kazdego dnia. zobaczysz.

[granadax]

ja mysle, ze wcale nie musisz akceptowac tej sytuacji jesli nie chcesz wsłuchaj
się w siebie, przeczytaj moj poprzedni post zginą w zalewie innych (do Salimki)

[granadax]

poprzedni to znaczy pirwszy , ten jest czwarty

[madjak]

ten swiat jest niesprawiedliwy, bo ci co chca miec dzieci maja problemy
zazwyczaj, a ci co nie chcą dzieci, tym rodza sie zdrowe i zywe dzieciaki....

[maretina]

madjak napisała:

> ten swiat jest niesprawiedliwy, bo ci co chca miec dzieci maja problemy
> zazwyczaj, a ci co nie chcą dzieci, tym rodza sie zdrowe i zywe dzieciaki....
nie ma sensu porownywac tych dwoch sprzecznych wzgledem siebie sytuacji.
kobiety, ktore moga miec dzieci nie sa winne problemow prokreacyjnych innych
kobiet.

Do łóżka też wlazłaś bez przekonania? ;>>>

[naprawdetrzezwy]

A dlaczego masz zmuszać się do kochania?

-urodź i oddaj
lub
-nie rodź

tak czy owak, zacznij myśleć przed, nie po.

[zosia2811]

Ty też zacznij myśleć, przed pisaniem....

jasne, on zły ona dobra. bo dała i nie chce

[vanilla.dream]

zosia2811 napisała:

> Ty też zacznij myśleć, przed pisaniem....

[zosia2811]

Ale kto jest zły, a kto dobry?
Fajnie wskoczyć na forum, przeczytać jeden, dwa ostatnie wpisy i się wymądrzać.

[vanilla.dream]

Wg ciebie przedmówca. Tak by wynikało z komentarza. nie wymądrzam się. Mam
dzieciaka. powstrzymam się od dalszych komentarzy - byłoby źle, gdybym coś
takiego usłyszał od mojej małżonki (coś takiego, czyli meritum dyskusji)

[zosia2811]

Jak chodzi o meritum dyskusji: salimka ma zupełnie inny problem!!! Dlatego
przeczytaj raz jeszcze z uwagą, co napisała. Fajnie, że masz dzieciaka. Życzę
pociechy z Pociechy.

I zwnowu spudłowałaś.

[naprawdetrzezwy]

Czytałem tylko pierwszą wiadomość.
I na nią odpisywałem.


Jakiś zakaz odpisywania autorce?
;>>>

[gesta]

NIETRZEZWY to najpierw przeczytaj wszystkie wypowiedzi autorki, zamiast
pierd...ic głupoty. Zakaz żaden ale nie potrzebnie ją denerwujesz, nosi dziecko
w sobie, nieeeeeeeeeeee???????

A po co? Wszystko napisała w pierwszej.

[naprawdetrzezwy]

I na nią dostała odpowiedź.

Ma usunąć ciążę, urodzić i oddać lub urodzić i wychować.

Nie ma innej opcji.
Ale nie czuję się bogiem (jak spora część osób tutaj) i nie wydam jej polecenia co ma zrobić.


NAtomiast z całego serca sugeruję jej myślenie PRZED, nie PO fakcie.


I raz jeszcze: zrobić dziecko była pierwsza?
Co dalej, przyszło potem?
Ale to _ja_ jestem winien takiej bezgranicznej nieodpowiedzalności?
;>

[ewelina1115]

Nie pisz jeżeli nie masz pojęcia. Bo szkoda miejsca na takich jak ty.

oczywiście, jasne. białe jest czarne

[vanilla.dream]

ewelina1115 napisała:

> Nie pisz jeżeli nie masz pojęcia. Bo szkoda miejsca na takich jak ty.

Nie mam szacunku do takich kobiet

[rmzzz]

Dziewczyno, pomyśl najpierw.
Ciąża nie jest łatwa i zmienia całe życie.
Ale dzięki maleństwu które w Tobie żyje już nigdy nie będziesz sama ani samotna.

Kiedy dowiedziałam się, że jestem w ciąży byłam przerażona.
Potem okazało się, że można ułożyć swoje życie. Zaczęłam czekać na moją fasolkę.
Odeszła. Poroniłam w 8 tygodniu.
Teraz oddałabym wszystko co mam żeby mój orzeszek znów był ze mną.

Nie potrafię zrozumieć kobiety, która nie kocha nowego życia w sobie.
Pomyślałaś, że to maleństwo żyje dzięki Tobie???

Zadbaj o nie, a da Ci wiele radości.

I módl się, żebyś nigdy w życiu nie straciła dziecka kiedy będziesz go potrzebować.

[zosia2811]

A ja nie mam szacunku do kobiet, które myślą takimi właśnie kategoriami:"I módl
się, żebyś nigdy w życiu nie straciła dziecka kiedy będziesz go potrzebować" Co
to znaczy? Z jakiego powodu chciałaś mieć dziecko?

dajcie spokój i uszanujcie dziewczyne OK

[mikula78]

a masz szacunek dl;a matki która w wyniku depresji poporodowej przez 2-3 msc
wogóle nie podchodzi nawet do łóżeczka dziecka?
a w ciąży była w skworonkach, radosna i przeszczęśliwa i dziecko w swoim łonie
kochała

świat nie jest czarno-biały
nie palmy na stosie a raczej przytulmy wirtualnie i zamknijmy szczekaczki

[maretina]

wlasnie!

[maretina]

ja nie mam szacunku dla takich jak ty. pisza zeby pisac, wszystkich oceniaja z
gory i laskawie wskazuja co moga zrobic, zeby zasluzyc na laske i akceptacje.
takim nalezy pokazywac srodkowy paluszek.

[baenshee]

a skad wiesz jaka ona jest ?? nie zakładasz aby tego z góry ??
idź ty,dziewcze, do radia na M, tam pasujesz jak ulał.
a może ty jesteś jakimś potomkiem ojca dyrektora??

no proszę, no i mamy matkę dyrektorkę CI...

kobito, ewidentnie masz za duzo kompleksów

[tadaam]

wyluzuj więc i przestań się czepiać

[baenshee]

ja czy ta wariatka wszechwiedząca ??
ja kompleksów nie mam , ja po prostu lubię sie czepiac P tym bardziej jak mnie
ktoś wkutfia . a ona to robi. i jus P

orzeszek i fasolka aaaaaaaaa

[tadaam]

[gesta]

"I módl się, żebyś nigdy w życiu nie straciła dziecka kiedy będziesz go
potrzebować. "
Chryste, to dobrze,że to dziecko odeszło do "Bozi"skoro Ty płodzisz dzieci ,bo
Ty ich potrzebujesz.brrrrrrrrr

[netka6666]

Głowa do góry. Do mnie jakoś przez całą ciążę nie docierało, że będę miała
dzidziusia. Dopiero gdy na porodówce dano mi go odrazu do piersi-pokochalam go
bez pamięci. Ale u mnie była to ciąża planowana. A dzieci wcześniej tak jak ty
też nie lubiłam. I prawdę mówiąc dalej nie lubię. Ale za moim już miesięcznym
synusiem szaleję

[e.day]

Nie zmuszaj się do miłości. To kłamstwo, że kobieta w ciąży "musi kochać swoje
nienarodzone dziecię". Rozumiem Cię, czytam Twoje posty i odnoszę wrażenie, że
to są moje odczucia... sprzed wielu lat.
Mnie łatwo nie było, ale ułożyło się i dziś jest dobrze.
Życzę Ci wszystkiego dobrego. Może pokochasz swoje dziecko, może zdecydujesz się
na adopcję. Teraz masz kilka ważnych miesięcy przed sobą. Możliwe, że będą to
trudne miesiące, ale przecież wcale tak nie musi być, prawda?
Nie zmuszaj się do miłości, jeśli ma przyjść, to przyjdzie. Postaraj się jakoś
przetrwać i znaleźć jaśniejsze strony życia.
Będzie dobrze.

[paulina1206]

Mam nadzieję, że kiedy po raz pierwszy maleństwo Cię kopnie , kiedy zobaczysz
jak śmiesznie porusza Twoim brzuchem, kiedy będziesz czuła delikatne łaskotanie
pod sercem zrozumiesz, że masz w sobie kogoś, kto już Cię kocha i ma nadzieję,
że Ty jego też. Bo to nie jego wina, że się tu pojawi i liczy na to, że
przyjmiesz go jak kogoś na kogo się czeka ... I mam nadzieję, że już niedługo
naprawdę zaczniesz czekać na tą małą, bezbronną cząstkę siebie! Wyobraź sobie
jego pierwszy uśmiech, spojrzenie, jego zapach, uważam, że nie ma nic
piękniejszego ... Pozdrawiam i życzę DUŻO MIŁOŚCI !!!

[gosiags0]

dziecko jest dla Ciebie, wiem co mowie bo dokonalam zabiegu-wydawalo mi sie ze
tez go nie chce, to bylo prawie 5 m-cy temu!!! strasznie tego zaluje, to
dopiero przychodzi po fakcie, kiedy juz go nie ma...swiat mi sie zawalil wtedy
ale teraz jeszcze bardziej-nigdy nie sadzilam ze cos takiego sie czuje po
zabiegu..jesli moge ci doradzic to nie decyduj sie na zabieg..urodzisz i
zdecydujesz czy chcesz dac szczescie innym ludziom..czy pokochasz tego malego
czlowieczka..nie ma dnia zebym o tym nie myslala..na widok kobiety w ciazy
placze, na widok dziecka tak samo-to juz nie jest zycie..

[wioola_13]

Kiedy dowiedzialam sie bylam zla na caly swiat!Mowilam rozne okropne rzeczy.
ale kiedy w 28 tyg ciazy trafilam do szpitala i trzy dni pozniej moj synek sie
urodzil nie dopuszczalam do siebie mysli ze cos mu sie moze stac!!! teraz ma 13
miesiecy i jest moim jedynym SKARBEM. A cala wine za ten wczesniejszy porod
ponosze ja -to KARA za moje slowa!!! czasami sie zastanawiam co ja bym robila
gdyby nie bylo ze mna mojego Synka: jedno wiem napewno to byla by ogromna
pustka!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Zycie oddam za mojego Norberta!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

To nie jest kara!

[asik_cz]

Wiola - jak możesz myśleć, że wcześniejszy poród to kara! Gdyby Bóg (czy los)
miał nas karać za rzucane w gniewie słowa, to większość naszych dzieci nie
przeżyłaby pierwszego roku. To nie jest Twoja, ani zapewne niczyja wina - tak
jak niepłodność, poronienia, obumarcia płodu i wszystkie problemy w ciąży.
Jeśli jesteś wierząca, to myslenie w ten sposób jest
strasznie "starotestamentowe". Jezus tłumaczył swoim uczniom, że to nie jest
tak, że złe rzeczy spotykaja ludzi za karę, a tak właśnie Żydzi sobie
wyobrażali - że jak jesteś "miły Bogu" to cie nagradza (drowiem, bogactwem) a
jak ci sieźle wiedzie, to znaczy, że zgrzeszyłeś.
Wiem, że post nie w temacie, ale uderzyło mnie to zdanie w Twoim poście, bo
takie poczucie winy może być niszczące. Najważniejsze, że kochasz synka.
Kobiety - wyrażajmy swoje uczucia, nawet te negatywne (a może przede wszystkim
te), bo tłumione potrafią wyjść bokiem w postaci chorób i nerwic. Autorka wątku
nie bała sie poruszyć pewnego rodzaju tabu, my też się nie bójmy.
NIE OBWINIAĆ SIĘ!!!

Trzymac kciuki?

[cassandra571]

Tak wyglada 12-to tygodniowy plod:
patterico.com/images/12weeks.jpg

[soemi]

Nie wiem czy czytasz jeszcze kolejne posty... Wiem, że każdy daje Ci dobre rady
lecz żadna z nas nie jest w Twojej skórze i nie odczuwa niechęci do tego
dziecka. Spróbuj przełamać się, by donosić ciążę do końca, w tej chwili nie ma
problemów by oddać dziecko. Żyj tak ak żyłaś do tej pory, z zachowaniem zasad
zdrowego rozsądku. Ciąża to nie choroba. Nie odbieraj proszę szansy na życie
dziecku, które zostało poczęte. Napewno znajdziesz rodziców, którzy obdarzą
Twoje dziecko miłością już od pierwszych dni życia. Pobierznie przejrzałam, że
jedna z forumowiczek chce się z Tobą w tej sprawie skontaktować.

[niebieska_konewka]

hmm.. nie zazdroszczę...

zapraszam do lektury

fuga.blox.pl/2007/07/Ciaza.html#ListaKomentarzy
fuga.blox.pl/2007/08/Wieczorem.html#ListaKomentarzy

radze poczekac-na rozwój sytuacji

[rivia]

a potem albo kochac,albo odsac tym co bedą kochac.
a Paniom zyczę żeby rozgrywały walki na priva bo odbiegacie od tematu.
Pozdrawiam

[atram_marta]

a ja polecę Ci książkę przedstawiona w tym wątku
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=572&w=31156185&a=31156185 i wbrew temu
co jest w pierwszym poście można ja kupić. Książka dobrze opisuje co dzieje sie
w głowie przyszłej i świeżo upieczonej mamy. I odpowiada na pytania właśnie
takie jak ciebie nurtują. polecam i trzymam kciuki za was

[salimka]

dzięki za wszystkie odpowiedzi,dziękuje tym osobom,które starają się zrozumieć
moje uczucia,wahania,niepewność,moja niechęć do ciąży,do dziecka ja z kolei
staram się zrozumieć te osoby,które tak jawnie mnie potępiają za to co czuję i
za to,że się w ogóle ośmieliłam o tym powiedzieć,bo wg większości powinnam
tryskać radością,miłością,na prawo i lewo opowiadać o tym,jakie to fantastyczne
uczucie być w ciąży i,że odkąd zobaczyłam dwie kreski na teście to kocham to
dziecko bezgraniczna miłością!tak nie jest,prawda jest taka,że nic nie
czuję,może tak jak dziewczyny piszą może poczuję coś jak sie zacznie ruszać może
tak,może nie w każdym razie nie zamierzam dziecka oddać,to,że napisałam,że go
nie chę(co jest absolutną prawdą)nie oznacza,że chciałam go oddać,mogłam ciążę
usunąć ale nie zrobiłam tego,nie potrafiłabym czegoś takiego zrobić i żyć z tą
świadomością,że dokonałam aborcji,nie wiem jak się potoczą moje losy,może za
dwa,trzy,pięć miesięcy będę się wstydzić tego,że coś takiego czułam i tez (jak
niektóre tu osoby)nie będę w stanie zrozumieć jak można nie kochać,czy nie
chcieć swojego własnego dziecka ale na dzień dzisiejszy czuję sie beznadziejnie
z tą świadomością,że jestem w ciąży i na prawdę nic do tego dziecka nie
czuję,zupełnie nic,jest dla mnie problemem i tyle,szanuje wasze wszystkie
wypowiedzi,jedynie co w tej sytuacji było nie ma miejscu wg mnie to określenia
typu "trzeba było myśleć głową a nie dupą" o kopaniu w d...pe,itd insynuacje o
tabletkach wywołujących poronienie ale jak widać nie każdy dobrze odczytał mój
post pozdrawiam wszystkich

Święte-Oburzalskie

[tw.zenek]

"Jak można nie kochać"????

- otóż jak widać - widocznie można.

Moherem zapachniało.

A Salimce gratuluje odwagi..

[swiadekm]

Nie myśl o sobie źle - jestem mamą 2 chłopców (w tej chwili uważam to za
największe szczęście), ale jak zobaczyłam te dwie kreski czułam się podobnie do
Ciebie - wybiegłam z toalety zaryczana. Niestety nie miałam wtedy tyle odwagi
aby pogadać o tym na forum, więc tłukłam się z myślami o sobie jako wyrodnej
matce, która nie kocha swojego dziecka. Miłość do dziecka wcale nie jest
oczywista i nie zawsze przychodzi od razu. Każdy z nas jest inny, jedni czują
coś takiego natychmiast, innym potrzeba więcej czasu - daj go sobie i Twojemu
dziecku. Zobaczysz, że czas jest wspaniałym lekarstwem. Powodzenia.

[ewelina1115]

Ja jak zobaczyłam 2 kreski na teście to przez dłuższy czas ryczałam jak bóbr, bo
ani nie byłam na to przygotowana, "tatuś" dziecka chciał żebym usunęła, nawet
umówił mnie na wizytę, a jak sie nie zgodziłam to olał i mnie i dziecko. W sumie
do tej pory, a to już końcówka nie do końca do mnie dociera że będę mamą, i nie
pomaga fakt braku wsparcia. No ale cóż... Teraz już nie ryczę bo nie nie mam na
to siły, i też nie byłam zachwycona - bo też nie przepadam za innymi dziećmi. A
jaką będę mamusią to wyjdzie w praniu. Cieszę się z tego, że z dnia na dzień
moje podejście do całej tej sytuacji jest spokojniejsze. A na miłość, na razie
teoretyczna przychodziła z czasem i powoli.
Więc! Tych co nie potrafią postawić się w Twojej sytuacji to zlekceważ, bo nie
warto się denerwować, pustymi czy zdewociałymi poglądami.
Pozdrawiam, buziaki PAPA!

[pani_z_corka]

Nazywasz zdewocialymi matki, kotre kochaly swoje dzieci odkad wiedzialy, ze
istnieja???
swietnie!

[ewelina1115]

Nie "pani z córką", nazywam tak ludzi którzy w żaden sposób nawet nie potrafią
spróbować postawić się w takiej sytuacji. Chyba nieuważnie przeczytałaś.

[pani_z_corka]

moze maja troche mniej egoizmu w sobie...

jesteś w błędzie

[mocarabia]

wcale nie powinnaś tryskac radością;
w ciązy miotają czlowiekiem uczucia, o których myśli z przerazeniem, a
następnie wpada w spiralę wyrzutów sumienia;
nikt Cię nie potępia;
spójrz na to z innej strony: wszystkim, którzy tu pozornie krzyczą na Ciebie,
tak naprawdę nie jest obojętny Twój los; ani Twojego dziecka; gdyby mieli to w
d_pie, minęliby ten wątek jak zeszłoroczne liście;
jeśli chcesz, napisz do mnie na pocztę; odpowiem;

[ewsien79]

mocarabia masz absolutną rację i dziękuję za zauważenie tego, bo dla mnie jest
to logiczne, ale widocznie nie dla wszystkich.
Nawet krzyki i złości mają w sobie różnoraki przekaz tylko trzeba go zrozumieć,
oczywiście może poza tymi o wykastrowaniu i o tym, że z dzieckiem to nikt
salimki nie będzie chciał, bo to jest poniżej krytyki.

[wandula11]

DLACZEGO PESYMISTYCZNIE PODCHODZISZ DO CIĄŻY PRZECIEŻ TO CZĄSTKA CIEBIE .JEŻELI
NIE CHCESZ TO PO URODZENIU ODDAJ DO ADOPCJI.ALE UWAŻAM IŻ TERAZ PRZECHODZISZ
KRYZYS MOŻE ZE WZGLĘDU NA OJCA DZIECKA. GDY POCZUJESZ RUCHY ZOBACZYSZ ZMIENISZ
ZDANIE. WYTRWAŁOŚCI I POWODZENIA

[miauka]

Bardzo dobrze Cię rozumiem, też nie chciałam swojego dziecka. Niestety nie mam
dla Ciebie dobrych wieści, takie dziecko bardzo trudno jest pokochać, a pierdoły
nawiedzonych mamuś, co to mają "maleństwa" i "dzieciątka", sobie odpuść.
Oczywiście kocha się je w tym sensie, że to Twoja krew, jeśli je zatrzymasz,
stworzy się więź, ale tak naprawdę dać sobie zgodę na miłość do niechcianego
dziecka jest trudno i wymaga to dużej pracy i dużej pokory. Ja długo nad tym
pracowałam i dopiero teraz (mój syn ma 17 lat) mogę powiedzieć, że naprawdę go
kocham, bez nadopiekuńczości, bez presji, bez złości. Czuję smutek, że nie
umiałam, bo jest wspaniałym chłopakiem i zawsze był cudnym dzieciakiem. Czasem
trudno jest przyjąć dziecko i kochać je, po prostu. I nie można się do tego
zmusić! I takich kobiet jak Ty, jest całkiem sporo, tylko nie mają dostępu do
swoich negatywnych emocji, więc się nakręcają na matkopolczane macierzyństwo
doskonałe. Nie sprawia to jednak, że bardziej kochają swoje dzieci, wręcz
odwrotnie, są biernoagresywne, nadopiekuńcze itd.

Życzę Ci, żebyś pokochała to dziecko, pewnie będzie Ci ciężko, ale jeśli Ci się
uda, będzie pięknie. Pamiętaj, że dzieci są największymi nauczycielami życia

Trzymaj się, pozdrawiam Cię bardzo serdecznie.

[titta]

Ciaze jakos wytrzymasz. A potem polaza ci takie mokre i cieple na brzuszku,
spojrzysz w oczy i zakochasz sie. A jesli nawet nie wtedy, to kilka dni
pozniej. glowa do gory i nie przejmuj sie gadaniem idiotow bez serca.

[maxikazz1]

Po to jest te 9 miesięcy aby zdążyć pokochać dziecko, przyzwyczaić się do myśli,
że nasze życie juZ nie będzie takie jak dotychczas ale nie oznacza to, że będzie
gorzej. Zobaczysz jak wszystko się zmieni na dobre!!! Miałam takie same
rozterki, a teraz mam takie kochane dziecko,że nawet nie chce myśleć o tym o
czym myślałam będąc w ciąży.

[trzezwa_puenta]

przerażające myśli, ale skoro wylane aż na forum, to chyba faktycznie szczere ;/

nie wiem, co w takich sytuacjach się mówi: przemyśl, pozbądź się, spróbuj
pokochać?!
nie wiem.

graciarnia.blox.pl/html

[pani_z_corka]

to je oddaj. jest adopcja ze wskazaniem. masz dosc czasu, zeby znalezc kogos,
kto je pokocha jeszcze zanim sie urodzi, skoro sama nie potrafisz.
zabawa w "sprobuje i zobacze jak to jest" jest totalnym egoizmem z twojej
strony.

Przeciez mialas wybor??!!

[wenussa]

Nie rozumiem czemu ludzie doprowadzaja sie do takiej sytuacji? Piszesz, ze nie
ten czas, nie teraz.No ale trzeba bylo o tym wczesniej pomyslec.Od czego do
licha sa pigulki antykoncepcyjne? Slyszalas kiedys o nich? PIGULKI
ANTYKONCEPCYJNE, zapytaj ginekologa na przyszlosc Ja uwazam ze to dla mnie
nie czas na dziecko, dlatego je przyjmuje i wiem ze nie znajde sie w tak
ciezkiej sytuacji jak Ty. Wspolczuje. Slyszalam, ze czasem matka jak urodzi to
nagle budza sie w niej instynkty macierzynskie, moze tak bedzie i u Ciebie?
Zawsze tez mozna usunac ciaze, jesli bylabys w stanie to zrobic..

beznadziejnie głupia idiotka

[tadaam]

z ciebie. ciebie celowo mala literą. nawet na małą nie zasługujesz.

[gesta]

przymknij się ,bo jestes smierdzącym leniem, nawet nie chciało Ci sie doczytać
infromacji, które zamiesciła autorka o tym ,że była zabezpieczona właśnie
tabletkami i z tym"trzeba było pomyśleć" to wiesz, co Ci powiem,i innym Twoim
pochodnym- dramatem naszych czasów jest to ,ze głupota zabrała sie do myślenia.

[wjw2]

PIGULKI
> ANTYKONCEPCYJNE, zapytaj ginekologa na przyszlosc Ja uwazam ze to dla mnie
> nie czas na dziecko, dlatego je przyjmuje i wiem ze nie znajde sie w tak
> ciezkiej sytuacji jak Ty.

Nie wymądrzaj się tak,
bo pigułka nie daje 100% pewności. Co pięćsetna kobieta stosująca pigułki
zachodzi w ciążę...