dylemat osiołka

[ida_marcowa1]

pewnie było setki razy, ale jak komuś sie nie wygadam to coś we mnie
pęknie.jestem w 28 tyg ciąży i ...nie chcę być w ciąży i nie chcę rodzić.
lubię dzieci, to z nimi z nimi pracuję, ale przeraża mnie to co mnie czeka.
mam 34 lata i to nie jest przypadek, że dopiero teraz się spodziewam. zawsze
przerażał mnie poród...w państwowym szpitalu nie mogę o niczym decydować. nie
mam prawa do znieczulenia, a obecność męża tylko po szkole rodzenia. coś
takiego jak cc praktycznie nie istnieje.( z ostatnich danych akcji rodzić po
ludzku w moim szpitalu odsetek cc 16%).nie śpię w nocy, jestem drażliwa i
ciągle płaczę.nie wierzę w cud narodzin, narodziny to ból i tyle. skończyłam
liceum medyczne, widziałam porody i ... wcale to nie zmieniło mojego
nastawienia.a dzis mam ochotę walić głową w ścianę.
Ratunku!aga

[tygrysiatko1]

nie wiem czy wiesz, że rodzić po ludzku jest przeciwne cc,a w
cywilizowanych krajach zgodnie z zaleceniami WHO odestek cc powinien
być niższy jak 10%...
nie wiem gdzie rodzić z mężem można wyłącznie po szkole rodzenia,
ale ja nie spotkałam się w żadnym ze szpitali w ramach praktyk z
takim procederem...
do zzo masz prawo pod waruynkiem, że zaplacisz inaczej ze wskazań
medycznych...
nie demonizuj tak porodu, bo to ani Tobir, ani dziecku nie służy...

[azzurrina]

tygrysiątko1 może i wskazania WHO są takie jakie są ale w cywilizowanych krajach
rodzi się około 30-35% przy pomocy cc

[maurra]

tygrysiatko1 napisała:
> do zzo masz prawo pod waruynkiem, że zaplacisz inaczej ze wskazań
> medycznych...
bzdura bzdura bzdura
zapraszam do Wrocławia - przyjedź i wyegzekwuj to swoje "prawo"
powodzenia

[ida_marcowa1]

moralizowanie też nie pomaga ;-] wcale nie twierdzę, że jestem normalna i to co
przeżywam jest typowe. nie jest i nawet mam teorię skąd mi się to bierze.
ordynator za żadne pieniądze nie zgodzi się na znieczulenie, bo jak twierdzi nie
ma anestezjologów. szkoła rodzenia jest bezpłatna co prawda, ale na ostatnim
spotkaniu ordynator spotyka się z tatusiami, patrzy im głęboko w oczy i ocenia
przydatność do porodu. brzmi jak żart?
lekarz prowadzący powiedział mi, że tylko jeden szpital w moim województwie
znieczula do porodu. nie ja to wymyśliłam....

[azzurrina]

Jakie to województwo, gdzie mieszkasz??
Ja się nigdzie z czymś takim nie spotkałam a śledzę to forum kilka ładnych
miesięcy - są szpitale, w których w wybrane dni nie ma anestezjologów - ale
trzeba je omijać szerokim łukiem (np Solec w Warszawie).
Może Twój prowadzący jest z tego samego szpitala, do którego chodzisz na szkołę
rodzenia??!

[olenka_a]

A nie możesz udac się na poród do prywatnej kliniki. Wiadomo, że to
może kosztaować 2-4 tys. zł, ale uważam, że spokój i brak stresu są
warte każdych pieniędzy.

U mnie w szpitalu tez jest praktyka, że poród rodzinny może się
odbyć tylko wówczas, jeśli rodzice zalicza szkołę rodzenia za 350zł.
Na poród idzie się z atkim włąsnie zaświadczeniem.

[osa551]

Może Ty masz po prostu depresję? Mnie też przeraża poród i jakoś z
tym żyję bo nie mam innego wyjścia. Staram się po prostu o tym nie
mysleć. Proponuję po prostu omijać w internecie tematy opisujące
poród wogóle (i te cudowne i te okropne). Ja też miałam takie
dylematy przy pierwszym dziecku, ale teraz doszłam do wniosku, że
jakoś to będzie. Za pierwszym razem dziecko zadecydowało za mnie o
CC i też przeżyłam chociaż się bałam jak cholera. Przynajmniej Ty
masz lepsze nastawienie do dzieci oce mnie, bo mnie wszstkie dzieci
oprócz moich własnych doprowadzają do szału .

[zapracowana6]

Ida, to,że przyszła mama miała okazję przyglądać sie porodom, albo
je odbierać nie pomaga, a wręcz przeciwnie-nasila lęk i pobudza
wyobrażnię w niewłasciwym kierunku ( przynajmniej u mnie tak było).
Jeśli rzeczywiście tak bardzo się boisz, znajdż szpital, gdzie
będziesz mieć zapewnione znieczulenie i towarzystwo męża,( masz
jeszcze trochę czasu). Pocieszę Cię jeszcze,że kiedy kobieta
staje "twarzą w twarz" z porodem, przestaje się bać i nastawia się
na walkę.

[artdesign84]

to jakiś zacofany ten szpital, o którym piszesz...

[osska73]

Ida, rozumiem Cię doskonale. Mam 34 lata i jestem w 12 tc. To, że
zwlekałam z decyzją o macierzyństwie wynika z mojego dzieciństwa i z
faktu, że jestem DDA. Od roku dopiero jestem w terapii i pewnie
dzięki niej chcę mieć dzieci. Ale boję się bólu, traumatycznych
doświadczeń i prawdopodobnie zdecyzduję się na cc. Pracowałam ciężko
aby pozbyć się ataków żołądkowych, komplesu niższości czy też
panicznego lęku przed macierzyństwem. Ale lęk przed bólem został,
miałam go tyle w życiu, że dziekuję...
Czytam czasami posty o niższości kobiety rodzącej przez cc i wiecie
co? Nic mnie to nie obchodzi! Najważniejsza jestem ja i moje
dziecko! Nie po to podjęłam terapię żeby zrezygnowac z własnej
decyzyjności! To są moje decyzje!
Walcz o siebie i nie daj sobie niczego wmówić! Jesteś ważna, Twoje
odczucia są ważne i Twoje lęki również!!! Trzymaj się ciepło!

co to jest DDA?

[olenka_a]

[keyshia]

DDA - Dorosłe Dziecko Alkoholików, Dorosłe Dziecko Alkoholika jak
chcesz tak możesz ten skrót rozwijać.Poprostu jest to osoba
dorosła,która wychowywała się w rodzinie,gdzie występował alkoholizm
i która może mieć syndrom DDA.

[annasi23]

Ależ przesadzasz!
Nikt nie twierdzi, że poród to bułka z masłem, ale nie jest tak źle!
Naprawdę, za dużo o tym myślisz. Może akurat okaże się, że urodzisz
w kilka godzin, żadnie znieczulenie nie będzie Ci potrzebne, a mąż
przyda się głównie do przecinania pępowiny. Zapewniam Cię, że
odsetek takich porodów jest wyższy, niż cc.
Nie myśl o tym tyle, a jak nie możesz - to idź pogadać z koleżanką,
idź do kina na niezbyt mądry film, kup sobie nieprzyzwoicie fajny
ciuch ciążowy, który niedługo już ponosisz i wogóle spróbuj spojrzeć
na wszystko od jasnej strony. A poza tym - masz jeszcze trochę czasu.

[ida_marcowa1]

dzięki dziewczyny za życzliwe słowo. pewnie macie racje , strach ma wielkie oczy ;-]
a ten zabawny szpital jest w Bełchatowie ( w łódzkie), znieczula się w matce
polce w łodzi

[lejla81]

Witaj Ida,
Co mogę Ci poradzić... Sama się boję, ale to co wlazło, musi jakoś wyleźć, nie
ma wyjścia Wyobraź sobie teraz, że już do końca życia chodzisz z takim
brzuchem To już chyba poród lepszy...

[aga_bee]

pochodze z malej miejscowosci - 1 szpital, i gdyby nie to ze jestem
w anglii i tu rodze, szybciej przeprowadzilabym sie do warszawy na
ostatni miesiac niz zgodzila rodzic w szpitalu o ktorym wiem ze jest
do bani lub tez oplacila prywatna klinike nawet jesli by to
oznaczalo zaciagniecie kredytu. zawsze nawet w najfajniejszej
klinice prywatnej moga sie zdarzyc komplikacje, trudny porod itd ale
warto sobie zapewnic porod w dobrej atmosferze, bo po co do i tak
ogromnego stresu dodawac inny i narazac sie na wieksze komplikacje?
ja osobicie uwazam ze podly personel, brak osoby towarzyszacej, zle
traktowanie i stres z tym zwiazany ma wplyw na przebieg porodu i
moze najfajniesze chwile w zyciu zmienic w koszmar.

do tych dziewczyn ktore sie dziwia ze ojcowie tylko po szkole
rodzenia moga byc przy porodzie, albo ze nie daja znieczulenia:

w mojej miejscowosci:

nadal ojciec jest wyganiany z sali z porodu rodzinnego - moze byc
troche albo wcale zalezy od widzimisie (wyjatek oplacony lekarz jest
podczas porodu i "zezwala" ojcu byc do konca)

nadal 100% kobiet rodzi na plecach z nogami w gorze.

nadal prosby o znieczulenia sa komentowane: Chce sie dziecko trzeba
cierpiec itd

nadal krzyki, jeki, slowa mowione przez rodzace sa komentowane lub
gorzej: rozsiewane jako plotki przez polozne poza szpital!!!

sa takie szpitale i tyle

Jeśli mogę coś doradzić...

[z_lasu]

Zamiast czytać podręczniki medyczne, poczytaj o porodach
naturalnych. Naturalnych, czyli pozbawionych ingerencji medycznej
(nie mylić z SN, bo to dwie różne rzeczy - poród SN też można tak
zmedykalizować, że przestaje mieć cokolwiek wspólnego z naturą).
Polecam książki dotyczące porodów domowych (szczególnie: Sheila
Kitzinger "Rodzić w domu") oraz forum
forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=45447
Po takich lekturach przestałam bać się porodu i pozostał już tylko
paniczny lęk przed szpitalem. Wierzę jednak, że uda nam się szpitala
uniknąć, a jeśli nie, to przynajmniej urodzić z położną, która
rozumie pojęcie porodu naturalnego i zadba o nasze bezpieczeństwo.

Dziewczyny nie nakręcajcie się!

[annasi23]

Dajcie już spokój z tymi lekturami, wiedza jest potrzebna, ale po co
zwiększać swój strach?
Szpital to też nic strasznego - zawsze te straszne opowieści się
najlepiej pamięta, a jak ktoś opowiada o pozytywnych przeżyciach to
się zapomina.
Ja rodziłam w szpitalu, jestem cała i zdrowia, mimo że poród to nie
pobyt SPA to wspominam go dobrze, bo to jest BARDZO POZYTYWNE
PRZEŻYCIE!
Najgorzej to się nastawiać, że wszystko będzie straszne. Właśnie
nie, prawdopodobieństwo, że będzie źle jest mniejsze, niż
prawdopodobieństwo, że będzie dobrze!
Trzeba zadbać o siebie, o swoją kondycję, chodzić na spacery, dobrze
się odżywiać - wtedy to prawdopodobieństwo dobrego porodu wzrasta!
Złe emocje nikomu nie pomogą.

[boobinka]

Mieszkam w łodzi i tu będę rodzić, rodziły tu również moje koleżanki i zapewniam
Cię że zneczulenie dostaje się w każdym szpitalu w tym mieście, jeśli się za nie
zapłaci, lub dostaje się je za darmo jeśli jest takie wskazanie. Ale to chyba w
całej Polsce tak jest.

[kasiaba1]

Przepraszam szanowne panie uprzejmie, a cc to nie jest poród?
Bo w moim pojęciu jednak- tak.
Problem autorki wątku chyba jest głębszy skoro "nie chce być w
ciąży" i nie ma tu sensu kolejny spór między zwolennikami cc na
życzenie a przeciwnikami.
Może rozmowa z jakąś "dzieciatą" koleżanką, może z psychologiem...
Jeśli chodzi o strach przed bólem i fizjologiczną stroną porodu, to
jest on w pewnym stopnu normalny (strach), ale nie możesz się
zadręczać bez przerwy.
Z doświadczenia własnego- gorzej to wygląda od zewnątrz, niż samemu
się to przeżywa.
A o bólu naprawdę szybko się zapomina.
Bardzo chciałabym pomóc, ale nie do końca wiem jak

[muchaklucha]

Hej bidulko. Myslę, że nie ty pierwsza, nie ostatnia. Też się balam,
tyle że przez cala ciąże staralam się o tym nie myśleć. A jak już
zaczynalam, to staralam sobie wytlumaczyc, że jak już dziecko weszlo
to musi jakoś wyjść... NIE MA INNEGO WYJŚCIA. Wiadomo - boli. Ale da
się... Wiem, że takie bzdety jak: ZObacz... wszystkie kobiety
dookola rodza... i takie tam, są malo pocieszające. Ja rodzilam w
szpitalu gdzie matka podczas porodu jest "dodatkiem" najważniejsze
jest dziecko. Zero chodzenia, leżysz, KTG, o znieczuleniu nie
wspomnę. Modlilam się o cesarkę, nie udalo się. Ale żyję. Minęlo 3
mce i nie pamiętam. Choć narazie myśl o następnym dzieciaczku mnie
przeraża))
PS: teraz boję się pojść do dentysty, bo boli. Ale jest różnica: Od
dentysty zawsze możesz zwiać. A z porodówki ciężko Pozdrawiam

[zi-za]

Ida!Jestem mamą 16 miesiecznej dziewczynki i sama mialam takie
wątpliwosci jak ty!
Nie bede cie oklamywac ze to nie boli bo boli ale uwierz mi ze na
drugi dzien juz niebedziesz tego pamietac a ta mala istotka
wynagrodzi ci wszystko!!

[atlantis75]

Aga, widzieć cudzy poród, a przeżywać własny, to naprawdę o-g-r-o-m-
n-a różnica. To samo dotyczny relacji z cudzych porodów. Gdy 3 lata
temu byłam w ciąży, to robiłam w gacie na myśl o porodzie. Oglądałam
filmy, czytałam realacje - wyłapując tylko to, co negatywne. Poród
mnie obrzydzał, myślałam, ze to tylko ból, upokorzenie, strach. Tak
dokuśtykałam do 41 tc. I wreszcie urodziłam. Dziś wiem, że wiele
spraw demonizowałam. Bolało, jak diabli i ja ten ból do dziś
pamiętam (wbrew opiniom, że tak sie szybko zapomina), ale odnalazłam
w sobie dużo wytrzymałości, chociaż myślałam że jestem słaba.
Upokorzona nie czułam się wcale, bo trafiłam na fajny personel i
podeszłam do tego zadaniowo. Ot, jak do klasówki z przedmiotu, który
nie za bardzo się lubi. W styczniu urodzę 2 dziecko. Nie robię już w
gacie, bo jestem doświadczoną cawaniarą, ale też sie boję. Zależy mi
na tym, żeby poszło szybko i bez komplikacji. A potem wrócić do domu
z synem, pokurować krocze i zapomnieć o przygodzie na porodówce.
Cieszyć się tylko jej efektem.
Masz prawo się bać. Nie jesteś żadnym osiołkiem. Kiedyś w
wielopokoleniowych rodzinach kobiety trzymały się w kupie i miały
czas, by oswoić się z kwestią porodu. Dziś siedzimy samotnie przed
kompami i faszerujemy wyobrażnię informacjami, w których nie
potrafimy oddzielić ziarna od plew. Masz prawo nie wierzyć w
słodkopierdzące zachwyty nad cudem porodu, w te uśmiechnięte,
podrasowane komputerowo matki w czasopismach o ciąży i dzieciach.
Ważne, żebyś nie płakała w poduszkę, tylko wsparła sie na czyimś
ramieniu. Takich kobiet, jak Ty jest mnóstwo.
A o swoje prawa w szpitalu spróbuj powalczyć.

Nie napiszę Ci: będzie dobrze. Tylko - będzie lepiej niż myślisz.
Tego Ci życzę!

[ida_marcowa1]

Boże, dziewczyny jak ja wam dziękuję za wsparcie. przyznam, że bałam się napisać
o swoich lękach na forum. bałam się, że zostanę zakrzyczana, że wariatka,
histeryczka, niezrównoważona...a wy mnie zwyczajnie wysłuchałyście. i za to Wam
dziękuję ;-]
od przyszłego tygodnia idziemy z mężem do szkoły rodzenia, będzie mnie wspierał.
ja wiem, że sama muszę urodzić i to mnie będzie bolało a nie jego, ale
świadmość, że jest ze mną, że nie pozwoli mnie skrzywdzić bardzo mi pomaga.
bo przy porodzie, w stresie, ważne są drobne rzeczy. w lipcu rodziła żona mojego
kuzyna. od 2 mc wiedziała, że urodzi dziecko z rozszczepem wargi i podniebienia.
rodziła sama, bez męża i w tym bólu chciała się wyżalić lekarce, że dziecko
chore, że ona przerażona. na co lekarka na nią nawrzeszczała, że niech się
cieszy, że to tylko taka wada i rodzi bez gadania.lekarka pewnie rację miała,
ale odrobina empatii z jej strony by nie zaszkodziła.
no cóż, pewnie to jakoś będzie, głowy mi nie urwą. jeszcze raz Wam dziękuję i
życzę wszystkiego dobrego ;-]
agnieszka

[denea]

Napisałam na priv, sprawdź pocztę gazetową