Zaufaj Mężowi

[12345]

Poród razem już 3,5 roku temu to było i jest niezapomniane dla nas przezycie.
Mój Mąż od poczęcia był w ciąży razem ze mną.Martwił się, gdy była zagrożona.
Nie tylko wiązał mi buty, ale także mył mnie i smarował kiedy było mi bardzo
cięzko. A nawet mył mi długie włosy , kiedy ja leżałam w łóżku (nosił miski z
wodą itp.)- a wcale nie moja mama pomimo, że mieszkaliśmy u niej i bardzo
chciała.Kiedy "zamki" nie trzymały tak jak normalnie i "sikałam po nogach"
kiedy mnie rozśmieszał było to dla niego coś normalnego - po prostu
fizjologia, która się zmienia w czasie ciąży.Ja początkowo byłam skrępowana,
ale on upewniał mnie, że mnie kocha i kochać będzie zawsze.O tym, ze będzie
przy mnie przy porodzie był przekonany od początku.Bo chciał być ze mną, a
nie najbardziej interesowało go jak to się odbywa (mimo że widział wychodzącą
główkę i przecinał pempowinę) W ciąży praktycznie od początku do porodu się
nie kochaliśmy, i praktycznie drugie tyle nie mógł się do mnie dotknąć po
porodzie (Synek urodził się duży (4210g/60 cm dł.) i bardzo potrzaskałam, a
po tygodniu okazało się, że mam uczulenie na nici i zamiast zagojonych ran to
mam gnijące rany.I wtedy też był ze mną.Kochał mnie nie fizycznie ale całym
sobą i tak samo kocha mnie i Synka teraz. Od początku znajomości, a
poznaliśmy się gdy ja miałam lat 18, a on 19 - nie mieliśmy tematów tabu -
rozmawialiśmy o wszystkim i nie mieliśmy tajemnic - i w tym tkwi całe sedno -
byliśmy i jesteśmy otwarci dla siebie. Więc jezeli czujecie,że wasze
małżeństwa są oparte na prawdziwej miłóści, a nie tylko na fizycznej - to nie
obawiaj się - jest i będzie z Tobą. Teraz jestem w ciąży z drugim dzieckiem -
i jest to ciąża zupełnie inna od tej pierwszej (mniej obaw i nic złego się
nie dzieje). Nawet nie rozmawiamy o porodzie, bo jest jasne, że nie będę
sama. Znajomi z pracy męża mówili, że kiedy przyszedł następnego dnia po
porodzie do pracy, to błyszczał, był dumny i to było widać.Mi powiedział, że
docenił Swoją i każdą Mamę, a ja sądzę, że po wspólnym porodzie i Ojciec może
znieść więcej - bo najważniejsze jest Dziecko. Wszystkich znajomych namawia
do wspólnego przyjęcia dziecka na świat.Jest wspaniałym Mężem i najlepszym
Ojcem dla naszego Synka - i wiem, że moge na nim w pełni polegać.Życzę wam
wszystkim takich Opiekunów. Dorota z Mateuszkiem (3,5) i Dzidzią.

[jelma]

mam wrażenie, jakbym czytała o moim mężu..............

nie mam nikogo wspanialszego na świecie
chyba mamy szczęście ???

[wiki41]

Mój przyszły tata też jest wspaniały. Ciążę przechodzę b. dobrze, ale własnie
przedwczoraj (38 tydz.) po 23-ciej poczułam, że maleństwo jakoś dziwnie
zastygło w bezruchu. Pomyslałam, że histeryzuję, ale było inaczej niż zwykle,
nie chciało się ruszyć przez parę minut, a lekarz mówiła, żeby teraz dobrze
obserwować ruchy dziecka - w razie czego kontrola w szpitalu. Czułam się
naprawdę zaniepokojona, powiedziałam o tym mężowi. A on po prostu powiedział:
Jeśli tak czujesz, to jedziemy do szpitala. Był spokojny, ale dojechał w 10
min., zrobiliśmy KTG i wszystko jest w porządku.
Jestem mu bardzo wdzięczna, że mimo mojej lekkiej histerii zaufał mi i
zadziałał bez dyskusji. Na pewno mogę mu zaufać także przy porodzie.
Panowie - wasza rola w czasie ciąży jest dla kobiety ogromnie ważna!