Dodaj do ulubionych

jak zaakceptować ciąże

14.07.08, 09:19
Mam jedno dziecko - 1,5 roku, obecnie jestem w 4 miesiącu drugiej
(zaraz będzie 5 m-c). Wpadłam - na tabletkach, wymiotowałam bardzo,
położyli mnie do szpitala podejrzewając zatrucie, moze salmonelloze,
nikt nie brał pod uwage ciązy bo tabletki.A jednak..nie miałam
wymiotów, biegunki, tabletki o regularnych porach..a
jednak..Strasznie płakałam, meża dużo nie ma, ciągle podróze
służbowe, malutkie mieszkanko. Nie mam tu rodziny, jestem zdana
tylko na siebie. Właśnie poskładałam CV do nowej pracy, zaprosili
mnie na rozmowy, widząć w ciązy podziękowali, choc miałam jedne z
najwyższych kwalifikacji. W mojej obecnej firmie idą zwolnienia
grupowe, pewnie nie będę miałą gdzie wrócić.Poród - koszmar - przed
porodem nie wierzyłam, ze personel moze byc chamski, nieuprzejmy.
Był i to bardzo. Cały pobyt w szpitalu wspominam jako koszmar,
jeszcze pól roku po - miałam gęsią skórkę jak przejeżdżałam obok.
Nie za duże miasto, o zzo - pukają się w głowe - choć są dwa
szpitale - fanaberie..pierwsza była cc, mam nadzieje, ze i tym razem
sie uda w związku z tym. Wszystko jest na nie..wszyscy mówią -
zaakcpetujesz z czasem, a tu już 5 miesiąc i nadal nie moge sie
pogodzić. Wiem, wiem tysiące kobiet nie moze zajść, ale dla mnie to
żaden argument. Jestem tak wściekła na los, na życie, zę jeszcze
nigdy taka nie byłam. Jak zaakceptować ten stan? ja wiem, ze u nas
passe jest przyznanie sie, ze ktoś sie z ciązy nie cieszy, a
jednak..Może ktoś miał podobną sytuacje?
Obserwuj wątek
    • hanul1 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 10:10
      Hej
      Rozumiem Cie doskonale,napewno nie jest Ci łatwo i myśl o drugim
      dziecku przeraża. Odpowiadam na Twojego posta, bo chce dodać Ci
      otuchy i wskazać, że Twoje negatywne odczucia to jakby połowa tego
      co widzisz, co masz...drugą połową są rzeczy pozytywne,które wkrótce
      zobaczysz... choćby to,że Twoje dziecko bedzie miało rodzeństwo (ja
      mam starszą o 9lat siostrę-to jakbym była jedynaczkę-a to horror dla
      dziecka),zmobilizujesz sie do wielkszej organizacji przy dwojce
      dzieci, bedziesz miała większe parcie na pracę-czyli więcej pomysłów-
      może własny biznes???,pewnie zostały Ci ubranka, akcesoria itp.
      rzeczy dla malucha, no i doświadczenia!!! Zyczę Ci z całego serca
      pogody ducha!!!
      Wiesz dla mnie samej moja druga ciąża była i jest wielkim
      zaskoczeniem i nie w porę, ale cały czas myślę o mojej córce,którą
      już mam, że będzie się miała się z kim dzielić tajemnicami,
      przeżyciami, może i pieniędzmi jak mnie już zabraknie...
      • kaeira Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 13:58
        hanul1 napisała:
        > mam starszą o 9lat siostrę-to jakbym była jedynaczkę-a to horror dla
        > dziecka)

        Bycie jedynaczką to "horror dla dziecka"??? :-0
        • titta Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 14:24
          No dla wielu tak (horror bycia jedynaczka). Dla mnie byl (strasznie
          zazdroscilam tym z rodzenstwem i dziko sie cieszylam jak byli
          kuzyni. To nic fajnego byc sama. Brat pojawil sie dopiero 9 lat
          pozniej...)

          Droga mamo w przypadkowej ciazy! Rzeczy nigdy nie sa tak czarne jak
          sie nam wydaje. Porod moze byc latwiejszy, a dziecko napewno cos
          dobrego wniesie. Tylko sie nie martw, bo przeciez niewarto. (Nie
          dlatego, ze nie ma czym, tylko dlatego, ze nic to nie pomoze).
          • estis Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 14:33
            Nie daj sie tym przeklętym chamom - zapłać za cesarkę, mam koleżanki
            po naturalnym porodzie i cesarkach. Milion razy lepiej, szczególnie
            pod względem psychicznym te po cesarce...to nie taka trauma, jedna
            po naturalnym ma fobię, byłaby tez przerażona, ale mówi, że jakby
            co - tylko cesarka, miała koszmar w jednym z najwiekszych
            krakowskich szpitali, wiec to nie zalezy od miejscowości. DLACZEGO
            POLSKA to dla kobiet piekło?! sad((((((((( Niedawno pisali, że 80
            procent Brytyjek, Niemek rodzi tez przy znieczuleniu, u nas traktuje
            się nas nie jak ludzi tylko krowy. Jeśli nie wywalczymy sobie
            traktowania godnego jak ludzie,nie będziemy otwarcie mówić to co Ty,
            bo stare babska uważaja za feministyczne fanaberie to co same
            przeżywały, ból, strach, przerażenie nieraz....które trzeba ukrywać,
            człowiek czuje sie upodlony tym, ze musi się zatkać w imię
            fałszywych bredni....BOŻE! Po prostu nie mozna się tak dać traktować
            i tyle! Trzeba piętnować rzeźnikó jeśli nie zachowuja sie jak
            lekarze tylko banda chamów! Musimy wreszcie wyzwolić się na
            niepodległość. Z pracą - łacha, z płacaą -łacha, nie dość ,że
            faceciki maja tlko przyjemnosć z sexu, to jeszcze musimy radosne i
            lecitkie, chociaz coraz cięższe udawać jak to fruwamy - jasne, że
            tak też jest, ale sa dni, kiedy jest strach, lęk, niepewność, nie
            można kobietom kneblowac ust, zrozumeinie jest najważniejsze i godne
            traktowania bo i tak podca porodu czujemy się -bywa niestety- odarte
            absolutnie z minimum ludzkiej godnosci, ale to też temat tabu. Geje,
            lesbijki - nietolerancja wobec nich to nic w porównaniu z
            nietolerancją wobec kobiet, szczególnie tych w ciąży...sad
        • deodyma Re:ja sie dowiedzialam, ze jedynak to kaleka:) 14.07.08, 15:48
          dwa msc temu babka, z ktora pracowalam, zaczela mnie namawiac conajmniej na
          trojke dziecismile powiedziala, ze jedynak to kalekasmile
          • meresanch Re:ja sie dowiedzialam, ze jedynak to kaleka:) 15.07.08, 08:44
            no to jestem kaleką i się z tego cieszę - przy moich rodzicach posiadanie
            rodzeństwa to by był koszmar big_grin
            • deodyma Re:nasze dzieci to kaleki a nie my:) 15.07.08, 19:20
              babka z pracy powiedziala mi tak, ze dziecko, ktore nie ma
              rodzenstwa, jest jak kalekasmile i moj bedzie kaleka, jak mu nie
              zafunduje jeszcze dwojki rodzenstwasmile bo ona przeciez urodzila w
              wieku 40 lat...
            • deodyma Re:nie zajarzylam:) ty kaleka jestes no jedynaczka 15.07.08, 19:22

        • coccodrillo Re: jak zaakceptować ciąże 16.07.08, 09:40
          Horror to za malo powiedziane, a jaki uraz na psychicebig_grinbig_grinbig_grinbig_grin
    • moka2 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 10:19
      witaj, podobnej sytuacji moze i nie mialam ale tez nie skakalam z radosci jak
      zobaczylam 2 kreseczki. teraz 31 tc i powolutku sie ciesze. meza mam na miejscu,
      stara sie i mi pomaga ale wciaz jest to dla mnie ogomny przelom. zmiana na ktora
      na pewno nie bylam ejszcze gotowa.
      chociaz jak czuje jak sie Tymek rusza to kocham go coraz bardziej.
      moze powinnas skorzystac z porady jakiegos specjalisty. takie rozmowy naprawde
      pomagaja.
      trzymam kciuki. na pewno wszystko sie ulozy
      • mezi6 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 11:06
        Ja też nie mogłam zaakceptować ciąży, mam 2,5 letnią córkę więc uznałam że dość
        siedzenia w domu i czas pójść do pracy więc już zamierzałam wysyłać CV. Na
        dodatek jestem sama z córką bo męża mam weekendowego i póki co nic nie wskazuje
        na to że zaraz będziemy razem. Staram się zaakceptować ciążę bo nic innego mi
        nie pozostało, ale mam nadal chwile załamania i to że nie poradzę sobie sama z
        dwójką dzieci. Ja wpadłam zaraz po odstawieniu tabletek bo źle na mnie wpływały.
    • tedesca Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 11:08
      Sama chcialabym wiedziec jak zaakceptowac ciaze. Pisalam tu kilka
      miesiecy temu, ze jestem takim obrotem spraw zalamana i otrzymalam
      opdpowiedz: oczywiscie wszystko bedzie dobrze, ciaza trwa 9 m-cy,
      wiec zmienie zdanie. Teraz jestem w 9 m-cu i dalej czuje tak jak
      wtedy. Teksty typu "wszystko bedzie dobrze" doprowadzaja mnie do
      szalu. Mama ciagle wypytuje czy sie ciesze, czy maz sie cieszy i
      twierdzi, ze na pewno tak jest tylko o tym nie wiemy! Wlasciwie
      chcialam postawic podobne pytanie na tym forum...
      • nec_nec Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 11:25
        ciesze sie, ze nie tylko ja tak mam. Czekałam na swego rodzaju
        lincz, tak jak w swoim środowwisku w realnym świecie - wszyscy - jak
        mozesz tak mówić, to dar boży, najpiękniejsze co mogło ci sie
        przydarzyć. Jest jakieś odczucie, ze kobieta, która zachodzi w ciaże
        ma być z tego powodu przeszczęśliwa i w ogóle, inna wersja jest nie
        do zaakceptowania. A ja nie czuje sie ani zadowolona, nie mówiąc o
        jakimś szczęściu. Wszysyc mówia - poczujesz rcuhy będizesz
        szczęśliwa, pokazują mi niemowlęta w wózkach - ani jedno ani drugie
        na mnie nie działa , nie wzrusza mnie to. Też mam odruch
        wymiotny "na wszytsko będzie dobrze" i "poradzisz sobie". I tez miaj
        za moment 5 miesiecy, we mnie nie ma nawet minimu radości z tego
        powodu. Koszmar poordu (nic sie nie zmieniło od czasu porodu),
        połóg, nieprzespane noce, do tego mam nadciśnienie, już powoli
        zaczynam puchnąć..I tak chciałam zmienić prace..
      • liwilla1 Re: hmmmm 14.07.08, 11:42
        wiecie, tez moglabym cos powiedziec o cieszeniu sie z ciazy. a raczej NIE
        cieszeniu. w pierwszej bylam zalamana - wpadka, z facetem, ktorego znalam pol
        roku. cale moje chaotyczne zycie 24 latki, moje plany, marzenia - wszystko to
        wydawalo mi sie byc raz na zawsze przekreslone z mojej przyszlosci. nawet nie
        wiedzialam, czy chce byc z ojcem dziecka... niedokonczone studia, brak pracy,
        dramat...
        zamieszkalismy razem. miesiac po miesiacu powoli ukladalismy nasze wspolne
        zycie, budowalismy w przyspieszonym tempie zwiazek i relacje, ktore innym
        zajmuja lata. moge napisac, ze nie tylko udalo sie - M. to najwspanialszy
        przyjaciel, partner i mezczyzna - i pomimo problemow, sprzeczek, cichych dni,
        uwielbiam go i uwielbiam naszego dwuletniego juz obecnie synka. pomimo wszystko
        kontynuowalam przerwane studia - chociaz w zwiazku ze zmiana programowa
        specjalizacji cofneli mnie dwa lata wstecz, na 5 semestr - w pazdzierniku czeka
        mnie juz ostatni. znowu jestem w ciazy. termin na grudzien. znowu wpadka - na
        imprezie w 24 dc, pierwszy raz od wielu miesiecy bez zabezpieczenia. i jest,
        rosnie w moim brzucju maly troll, ktory po raz drugi totalnie wywrocil mi plany
        i zycie do gory nogami (na jesieni chcialam znalezc prace na pol etetu, teraz
        latem zrobic praktyki potrzebne mi do pracy mgr, pojechac we wrzesniu na dlugo
        oczekiwane wakacje nad morze srodziemne, odpoczac po tych intensywnych ostatnich
        kilku latach), a tu prosze bardzo - maly robal. oczywiscie na poczatku zalamanie
        i niedowierzanie. z czasem rezygnacja - stalo sie w koncu. teraz, w 18 tc gdy
        poczulam juz pierwsze kopniaki, ciesze sie smile nie caly czas, bo mam chwile
        zalamania - jak ja sobie z tym wszystkim poradze? nasze male mieszkanko,
        wynagrodzenie M. na nasz czworke, moja praca mgr , ktora mam bronic w marcu
        przyszlego roku, a z ktorej mam poki co napisana jedna strone? jak to bedzie?
        no jakos musi byc. z moich doswiadczen nauczylam sie jednego - czasem zdarzenie
        na pozor negatywne okazuja sie byc zrzadzeniem losu. gdybym wtedy nie zaszla w
        pierwsza ciaze, pewnie odstraszona zobowiazaniami plynacymi ze stalego zwiazku
        rzucilabym M., rzucilabym niesatysfakcjonujace studia (pozniejsza zmiana
        specjalizacji okazala sie strzalem w 10), do tej pory pewnie pomieszkiwalabym u
        rodzicow pracujac nie mogac ulozyc sobie zycia. stalo sie inaczej, chociaz
        poczatkowo nic tego nie zapowiadalo. jakby los czuwal nad moim szczesciem, gdy
        sama chcialam je odrzucic.
        nie wierze, ze po urodzeniu dzieci wciaz bedziecie tak negatywnie nastawione do
        nich smile
      • travka1 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 12:49
        wiesz co rozumiem kobiety,ktore nie chca miec dzieci-nie kazda z nas
        jest stworzona do macierzynstwa i nie ma nic na sile.Rozumiem,ze
        mozna byc w szoku na poczatku,nie planowalas,wpadlas...Ja sama
        chociaz moja ciaza byla planowana bylam bardzo wystraszona jak
        zobaczylam dwie kreski na tescie,w jednej chwili dotarlo do mnie ,ze
        teraz sporo rzeczy sie zmieni ale byc w 9 miesiacu i nie akceptowac
        tego to juz chyba skrajny egoizm.Czy Ty myslisz tylko o sobie?
        Pomyslalas o tym malym,bezbronnym czlowieku w Tobie?
        Dziecko na szczescie nie rozumie wszystkiego ale czuje...Mam
        nadzieje,ze nie bedziesz sie musiala kiedys wstydzic przed wlasnym
        dzickiem,ze go nie chcialas,zrob wszystko zebys byla calym swiatem
        dla niego a nie matka ,ktora go nie chciala...Stalo sie,jestes
        dorosla,odpowiedzialna osoba i pora sie z tym pogodzic...
        • tedesca Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 13:24
          Nic o mnie nie wiesz, ale chetnie osadzasz. Pewnie, ze jestem
          egoistka, ktora z nas nie jest? Poco ludzie chca miec dzieci? Z
          czystego egoizmu, aby zaspokoic instynkt, bo tak chce maz, rodzina,
          zeby dzieciak podal szklanke wody na starosc. To dopiero jest egoizm
          i brak odpowiedzialnosci. Nie odczuwam instynktu i za to jestem
          potepiana. Zadje sobie sprawe, ze wychowanie to nie spacer a ciazka
          robota. Zdrowy rozsadek na razie wygrywa u mnie z biologia. Mimo
          wszystko mam nadzieje, ze sie to zmieni.
          • travka1 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 13:57
            przepraszam Cie bardzo ale piszac na forum poddajemy sie pewnemu
            osadowi-czy tego chcemy czy niesmilea wnioskujemy po jednym,dwoch
            wpisach-tego nie zmienisz...Urazilam Cie?Przepraszam ale czytajac
            Twoj post nasuwa sie tylko jedno - pora dojrzec.
            • kiddy Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 15:11
              Dojrzeć? Odczucia tej dziewczyny nie mają nic wspólnego z
              niedojrzałością. Jest sama z malutkim dzieckiem, ma traumę po
              porodzie, boi sie przyszłości, nie ma nikogo, kto by ją wsparł. Tak
              łatwo jest osądzać, jak się nie było w danej sytuacji.

              Aha, [osiadanie dziecka nie jest miarą dojrzałości.
      • absit trudno zaakceptować mi tą ciążę.. 15.07.08, 06:32
        "Wlasciwie chcialam postawic podobne pytanie na tym forum..."
        podobnie jak i ja...często czytając forum zastanawiałam się czy naprawdę każda z Was tak naprawdę cieszy się nowym członkiem rodziny... wygląda na to, ze tak bo większość jeśli nie każda pisze w stylu "tititi, tiutiutiu itp." a przecież nie każda ciąża jest planowana, chciana, wymarzona - moja sytuacja? same oceńcie... mam dwóch synów w wieku 18 i 16 lat, skończone 38 lat, marnie zarabiam...miałam nadzieję, że skoro synowie już prawie dorośli będzie mi lżej - chłopcy pójdą na studia, zaczną życie na własny rachunek a ja wreszcie będe mogła zając się sobą na co nie miałam czasu do tej pory ( nie mogłam i nie mogę liczyć na pomoc męża w sprawach prowadzenia domu czy wychowania dzieci - on swoją rolę sprowadził do dostarczania pieniędzy na utrzymanie ( niewielkich dodam )teraz znowu ciąża - niespodziewana, rozwalająca moje zaplanowane życie na kolejne 20 lat. Czy w tej sytuacji mam się cieszyć? Nie ciesze się - jedyne co mogę zrobić to pogodzić się z tą sytuacją. Zdaję sobie sprawę, że może kiedy urodzę ( mam nadzieję, że szczęśliwie ) to zmienię zdanie i pokocham to dziecko całą miłością jaką może matka obdarzyć dziecko ale póki co.. nie odczuwam żadnej radości z widoku poruszających się rączek i nóżek w moim brzuchu.... "Kto jest bez grzechu niech pierwszy rzuci kamieniem...."
    • berna_dette Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 11:46
      Heh, nie chciałabym się znaleźć w Twojej sytuacjisad Nie przejmuj się tekstami
      typu " to dar bozy, najpiekniejszy etc." Bo byłoby to darem gdybyś ty tego
      chciała. to Twóje ciało i masz prawo nie akceptować tego co się stało. Co do
      porodu, poszukaj szpitala który ma dobre opinie. Może ZZo bedzie dla ciebie
      dobrym rozwiązaniem. Trzymam kciuki za Ciebie kiss** trzymaj się.
      • nec_nec Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 12:01
        nie ma u mnie w mieście zzo, nawet za załatwieniem, opłatą, jak to
        zwał. Trudno to zrozumieć, ale jest to traktowane jak fanaberie,
        położne rodem z PRL. Jak czytem opisy porodów z innych miast to
        pozazdrościć...
        • titta Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 14:26
          A moze mozesz sie na ten czas gdzies przeniesc? Do rodziny? Moze
          gdzies dalej jest dobry szpital?
          (ZZO pewnie nie maja ze wzgledu na brak anestezjologa).
    • bunia0001 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 11:49
      Mogę pocieszyć Cię tylko jednym, w związku z tym że nie miną jeszcze 2 lata od
      pierwszego cc i masz nadciśnienie to czeka Cię zapewne cc (o ile będziesz miała
      normalnego lekarza)Dla mnie największym problemem był poród kiedy zobaczyłam
      dwie kreski na teście, u mnie pierwszy poród był koszmarem i zakończył się cc.
      Więc kiedy okazało się że jestem w ciąży byłam nie do życia mąż próbował mnie
      mobilizować do jakiegokolwiek funkcjonowania groźbą i prośbą, kończył się to nie
      odmiennie awanturami i tekstami z mojej strony "że nie urodzę nie chu chu' "że
      on tego nie przeżył i żeby mnie nie wkur...." a on mnie pod włos "żebym w takim
      razie usunęła ciąże" i tak w kółko. Jednak pierwsza wizyta u lekarza mnie
      uspokoiła gdyż powiedział że będzie cc. później były inne problem i wątpliwości,
      teraz jestem tydzień przed cesarką i nie zmieniłabym tego stanu rzeczy chociaż
      mój synek ma niespełna 1,5 roku. A jak będzie? Tego nie wiem, mam tylko nadzieję
      że dobrze i jakimś cudem przez najbliższy rok nie zwariuję. Wam życzę tego samego.
    • berna_dette Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 13:01
      no to jeśli ci to pomoże, załatw sobie cesarkę. Z tego co pisałaś miałaś cc,
      jeśli nie było dla ciebie takie straszne to czemu nie?
      • elle2006 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 14:08
        No sorry dziewczyny ale seks bez zabezpieczenia może prowadzić do
        ciąży wink)
        Ale tak serio, jestem w pierwszej ciąży, jak najbardziej chcianej.
        Uznaliśmy z mężem że najwyższa pora... cieszę się na przyjście
        dziecka ale z drugiej strony boję się tej zmiany. Nie wiem czy dam
        sobie radę, do tej pory dzieci rodziny, znajomych były na 5 min a
        tutaj nasze maleństwo 24h smile
        Rozumiem Was że jesteście załamane, ja chyba zachodząc w drugą ciążę
        też bym była, dlatego zamierzam się od razu zabezpieczać, a z drugim
        mam zamiar poczekać ładnych parę lat.
        • titta Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 14:29
          Seks z zabespieczeniem tez moze prowadzic do ciazy. I o to tutaj
          chodzi.
        • liwilla1 Re: wiecej zrozumienia elle 14.07.08, 14:44
          wiesz, nie kazde zabezpieczenie daje 100% pewnosci. pigulki antykoncepcyjne
          niektorym szkodza, a nie kazda ma odwage i pieniadze inwestowac w spirale.
          czasami zdarzaja sie sytuacje sprzyjajace: impreza, alkohol, podwyzszone libido.
          nie badz taka krytyczna. btw tez myslalam jak Ty, nastepna ciaza za kilka lat.
          zycie czasami plata dziwne figle.
    • alicja0000 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 14:43
      Przykro mi, ze tak mówisz. Żal mi dziecka, ono czuje że jest niechciane i nie
      akceptowane. Może z czasem je uznasz i pokochasz. Jak to mówią czas leczy
      rany...Zobaczysz, że jak się urodzi nie będziesz go chciała odstąpić na krok.
      Tego Ci życzę.
      • papieska_kremowka Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 13:46
        Tak, oczywiście, czuje. Jasne. Daj sobie spokój z takim chrzanieniem.
        • alicja0000 Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 19:17
          jakaś Ty ograniczona emocjonalnie. Skoro wypisujesz takie "Tak, oczywiście,
          czuje. Jasne. Daj sobie spokój z takim chrzanieniem." posty to już nie
          współczuje autorce wątku tylko tobie...Świat dzięki takim ludziom jak ty nic nie
          zyskał, a jak umrzesz nic nie straci.
    • aleosochozi Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 15:42
      O matko, ale smutny post. To musi być straszne - jak trafi Ci się
      rodzic, który tak bardzo cię nie chce... brrr...
    • cerezanita Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 16:09
      Życzę Ci, aby ciąża minęła jak najszybciej i wszystkie kontakty ze "służbą"
      zdrowia były minimalne i krótkie smile. Potem zapewne będzie fajniej. Wierzę, że
      sama ciąża może nie być przygodą życia, nadzieja w tym, że gdy dzieci podrosną,
      będą komunikatywne, staną się ciekawymi ludźmi. A Ty będziesz znów mogła zająć
      się też sobą. Na oklepane teksty rodziny nie znam lekarstwa, sama cierpię od
      nich i nie potrafię totalnie olać.
      • ariella Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 17:25
        Dziewczyna zglasza problem, istotny, a wy ja jesczze kopieciecie! co
        to za pitolenie, ze dziecko czuje, ze jest niechciane? Niby jak to
        czuje? Z krwia matki jej mysli do niego przenikaja? Litosci... Takie
        teksty sluza chyba jedynie podbijaniu sobie bembenka, ze skoro ja
        kocham, to moej dziecko to czuje, to ma lepiej. Bezsens. I nie
        powoljucie sie na badania, bo takowych nie ma (naukowych).
        A rady typu dorosnij - tez rewelka. Autorko, zrob sobie herbate,
        usiac przed lustrem i powtarzaj sobie - jestem dorosla, akcptuje,
        kocham, bla bla bla. Trzy razy dziennie po jedzeniu.
        Autorko teraz na powaznie. Jestes dopiero w 5 miesiacu, to jeszcze
        szmat czasu przed toba. Nawet jesli nie pokochasz w brzuchu - to
        zaakceptujesz, bo przywykniesz do tej mysli. A jak juz urodzisz, to
        i pokochasz, bo jakos to tak samo z siebie przychodzi. Choc w twoim
        wypadku nie liczylabym na ten tzw wszechogarniajacy cud milosci
        macierzynskiej, ktory na ciebie splynie po polozeniu dziecka na
        piersi. Sadze, ze zajmie to sporo dluzej, pare miesiecy nawet. I to
        tez bedzie normalne. I sie nie przerazaj, ze nie kochasz. Zajmuj sie
        porzadnie i czekaj spokojnie. Dasz rade. rzeczy, na ktore nie mamy
        wplywu trezba zaakceptowac i juz.
        PS. CC - wylacznie smile, zbieraj juz kase
        pozdr
        • alicja0000 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 17:49
          "I sie nie przerazaj, ze nie kochasz." hahahaha
          • alpepe Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 11:02
            ano właśnie, te zera mówią same za siebie.
        • blog.estee Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 03:05
          ariella napisała:

          > Dziewczyna zglasza problem, istotny, a wy ja jesczze kopieciecie!
          co
          > to za pitolenie, ze dziecko czuje, ze jest niechciane? Niby jak to
          > czuje? Z krwia matki jej mysli do niego przenikaja? Litosci...
          Takie
          > teksty sluza chyba jedynie podbijaniu sobie bembenka, ze skoro ja
          > kocham, to moej dziecko to czuje, to ma lepiej. Bezsens. I nie
          > powoljucie sie na badania, bo takowych nie ma (naukowych).

          Są.
          Nauka już dawno odkryła, że myśli to nie są nieidentyfikowalne
          abstrakcyjne twory, a zjawiska ściśle związane z poziomem
          neuroprzekaźników i hormonów we krwi.

          Matka zestresowana -> wyższy poziom kortyzolu -> pępowina ->
          przekazuje hormon stresu dziecku -> zestresowane dziecko

          Matka szczęśliwa -> wyższy poziom dopaminy -> pępowina -> itd.

          Każde nastawienie, każdy nastój, emocja, jest ściśle związana z
          określonym poziomem jakiegoś hormonu lub neuroprzekaźnika we krwi
          matki, i to wszystko działa na dziecko

        • hayde Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 11:27
          O rany Ariella, wreszcie coś mądrego.. jak miło poczytać coś co nie
          jest gadaniem w stylu "smutne jest miec matke ktora cie nie
          kocha", "dziecko to cud", "dorośnij".. Brakuje tylko jeszcze czegoś
          w stylu "głupia jesteś że się nie cieszysz, jesteś chora psychicznie
          bo powinnas skakac z radości, a raczej nie skakać bo mozesz
          zaszkodzić dziecku, lepiej się połóz i leż tak 9 miesięcy, rodz w
          domu bo to takie piękne przeżycie i w ogóle miej jeszcze z 15 dzieci
          to Bóg się będzie cieszył i zesle na Ciebie worek pieniędzy i
          różowego kucyka w nagrodę". Bez kitu, babka ma problem, a tu zamiast
          sensownych rad teksty o radości i cudzie macierzyństwa.
    • magdala24 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 18:06
      ja jestem w trzecim miesiacu, niby dziecko oczekiwane, po roku
      malzenstwa, ale nadal szok, i wszystkie mysli co to sie zmieni w
      zyciu - obowiazki, praca zawodowa, bole porodowe itp, takie cos
      spada na czlowieka. Na razie jeszcze sie porodem nie przerazam, ale
      juz niedlugo, troche poczytalam juz makabrycznych histori, i moze
      bede rodzic w domu!! z prywatna polozna. A co mi tam. Z drugim
      dzieckim jest podobno latwiej. Moi rodzice jak im dwie corki
      wyfrunely z gniazda, zalowali ze nie mieli wiecej dzieciakow. Pomysl
      ze nie bedziesz wspomiac dni spedzonych a pracy na lozu smierci,
      tylko dni spedzone z rodzina - im wiecej dzieci tym wiecej radosci!
    • estta1 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 20:25
      przyszło mi do głowy, że przeciez nie da się da się tak zaakceptować
      czegoś - tylko dlatego zeby się chciało. Wszystko co możesz to
      przyzwyczaić się do myśli ze to się stało i się nie ostało i zrobić
      wszystko żeby było ci łatwiej. Wymyśl coś z tym szpitalem, na pewno
      się da, po prostu weź się za to, uświadom mężowi jak się czujesz -
      potrzebujesz jego wsparcia !!i odstaw te koleżanki które ci trują ze
      jesteś nienormalna. Najgorsze co moze byc to zebyś jeszcze popadła w
      depresję. Póki jeszcze jako tako racjonalnie widzisz jak jest
      zacznij działać. Powodzenia i nie napiszę ze się ułoży ale i tak
      wiem że się ułoży życie jest tak przewrotne że dopiero po latach
      okazjue sie ze wszystko było po coś.
    • a_lucka Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 21:02
      Jest jakas spoleczna pomoc rodzinie czy cos takiego. Sa tez
      przyjaciele i rodzina. Tu w gazecie, na forach, mozna porozmawiac z
      ekspertami na rozne tematy.
    • aga240973 Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 22:07
      Mam troje dzieci(w tym bliźniaki),pewnie że czasem jestem zmęczona,ale nie
      zamieniłabym się z nikim. Mam sporo koleżanek,które mają po jednym dziecku i
      zarzekają się,że nigdy więcej dzieci,bo to taki wysiłek,tyle roboty i ten
      poród... Nie rozumiem takiego nastawienia. Przecież jeśli w domu jest jedno
      dziecko,to stale wymaga naszej uwagi,natomiast jeśli jest ich więcej,to sytuacja
      jest zupełnie inna, one zajmują się sobą(oczywiście nie od początku). Może ja
      miałam dużo szczęścia, ale poradziłam sobie bez problemów z bliźniakami,a też
      bałam się bardzo będąc w ciąży. A może to twój mąż powinien pomyśleć np. o
      zmianie pracy żeby być częściej w domu? Zacznij myśleć pozytywnie. Pozdrawiam.
    • korlewna Re: jak zaakceptować ciąże 14.07.08, 22:21
      Wydaje mi się, że w obecnej sytuacj nie masz wyjścia... musisz
      zaakceptować tę ciążę.
      Wydaje mi się, ze duzo łatwiej byloby, gdybyś nie miała tej
      cholernej traumy, która została po poprzedniej ciąży... Piszesz
      jednocześnie o sytuacji rodzinnej, bytowej, a obok o koszmarze
      porodu... przyrównujesz mimowolnie dwie sprawy o tak różnym stopniu
      ważności... to chyba świadczy o tym, że wspomnienie jest w Tobie
      bardzo silne i zniechęcajace... (jeśli się mylę, to trudno, tak
      odczytalam Twój post).
      Ja na Twoim miejscu usiadłabym i pogadała sama ze sobą, a potem z
      dzieckiem w brzuchu...z założeniem, że musicie dojśc do
      porozumienia, bo dłuzej tak się nie da. Poszukałabym tych
      pozytywnych sron całej sytuacji (mała róznica wieku, dzieci będą sie
      wychowywac razem; jeśli planowaliście więcej niż jedno dziecko, to
      już masz z głowy; drugie dziecko to mniejszy wydatek, bo chowa
      się "na pieluchach starszego... i tak dalej).
      Nie radzisz sobie... chyba poszłabym w Twojej sytuacji do
      psychologa... albo do kogoś innego, kto byłby w stanie Ci pomóc...

      z całego serca życzę Ci, żebyś jakoś sobie w glowie to poukładała i
      żebyś pokochała to dziecko jak najbardziej wyczekiwany skarb...
      • mad-25 Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 08:07
        Wiecie co dziewczyny czytając te posty przypomniała mi się sytuacja
        mojej psiapsióły sprzed 2 lat:
        10 lat temu: 1 dziecko - wpadka , układanie zycia i ponownie
        zajście w ciąże po 3 latach po ponad roku starań- CHCIAŁA MIEĆ 2 ,
        następnie starli się o mieszkanie , zero funduszy , maż jej stracił
        pracę i więc na koncie 7 letnia córa i 4 letnia córa , nie
        spodziewali się w tym momencie, naprawdę zero kasy , mieszkali w 1
        pokoju 20 metrowych z wujkiem alkoholikiem w drugim pokoju -
        podkradał im wszystko nawet jedzenie dla dzieci - im się nie
        przelewało , znalazł pracę za 800 zł na rekę jakoś żyli w tygodnia
        na tydzień, pomagalismy trochę w miarę mozliwości, nagle wpadKA -
        po tabletkach antykoncepcyjnych - 1 numerek na 2 miechy no i
        niespodzianka, chciała usunąć , ale nie odważyła się na szczęście ,
        jak urodziła momentalnie wszyst ko zaczęło się ukłądać , dostali 2
        pokojowe mieszkanie, znalazł pracę za granicą - pospłacali długi
        mimo iż nie było lekko -sama była z 3 dzieci
        Wynik : trzy córy 10 , 6, prawie 2 letnia ostatnia najwiękwszy skarb
        jak ona sama mówi.....

        Wiem ż etak dziewnie opisane ale mam nadzieję że do zrozumiemnia..


        fotoforum.gazeta.pl/5,2,mad-25.html
        MÓJ HUBERCIK
        MOJE ZAŚLUBINY
        • absit Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 08:22
          mad-25 napisała:


          >
          > Wiem ż etak dziewnie opisane ale mam nadzieję że do zrozumiemnia..
          >

          jasne, ze do zrozumienia... co historia to inna i jaka będzie przyszłość też nikt z nas nie wie - my tu piszemy o tym co czujemy TERAZ... gdyby Twoja przyjaciółka brała udział w tym forum w czasie kiedy dowiedziała się o ciąży też nie podawałaby dobrych stron swojej ciąży tylko to co czuła w danym momencie a domyślam się, że to nie były pozytywne myśli.
          • mad-25 Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 08:36
            No nie były dobre myśli całą ciąże nie dbała o siebie, wręcz
            nienawidziła się za to że jest w ciąży, poczuła TO dopiero PO
            narodziach , więc wierzę że autorka postu też poczuje to samo co
            moja psia....Życzę z całego serca pozytywnych emocji...smile))
            • absit Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 08:39
              dziękuję w swoim imieniu - mam nadzeję, że i mi to macierzyństwo kiedyś się spodobasmile
              • nec_nec Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 10:25
                dzięki za odpowiedzi, wiele z nich dało mi wiele do myślenia,wiele z
                nich zawiera fajne wskazwóki. Ciesz sie też, że nie zostałam
                potępiona, jak to jest w realnym świecie, gdy zostałam odsądzona od
                czci i wiary - jedyna postawa to taka, iz dla kobiety ciąż apowinna
                być tylko szcześćiem. A czasem nie jest, choć inni "zatykają" uszy
                by tego nie słyszeć.
              • anitchen Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 10:44
                A ja właśnie dowiedziałam się, że jestem w 3. ciąży - mój stan na
                chwile obecną - jestem podłamana i płaczę. Mam dwie córy już w
                szkole podstawowej, właśnie zrobiły sie na tyle samodzielne,że
                mieliśmy trochę czasu tylko dla siebie, a teraz znowu powtórka z
                rozrywki. Najbardziej boję się tego, że już jestem starsza (37 lat)
                i może nie zdążę wychować tego nowego dziecka. Zresztą lęków jest
                wiele, jak ja przeżyję następne 9 miesięcy, nie wiem.
                Sytuacji bardziej skomplikowanych jest wiele - przy poprzednich
                ciążach też chodziłam załamana i z czarnymi myślami przez cały czas,
                więc chyba jednak potem coś się zmieni. Oby!!!
                • agi_78 Re: jak zaakceptować ciąże 17.07.08, 13:19
                  Niewiem, czy to bedzie dla Ciebie pocieszeniem, ale mam w rodzinie
                  podobny przypadek. Bratowa "wpadla" w wieku 39 lat. Mieli juz 2
                  odchowanych dzieci. Byla zalamana. Klocila sie z mezem, caly czas
                  plakala. Miala nadzieje, ze jak odchowali dwojke dzieci to teraz
                  beda mieli wiecej czasu dla siebie, a tu klops. Teraz najmlodsze ma
                  4 lata, a oni sobie radza i to nie najgorzej. Zaakceptowali sytuacje
                  obydwoje i chyba juz nie moga sobie wyobrazic jak by to bylo bez
                  tego najmlodszego.
                  • absit dziękuję:) agi_78 17.07.08, 15:05

    • alpepe Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 10:57
      ja miałam podobną sytuację. Brak było we mnie tej miłości macierzyńskiej, miałam
      nadzieję, że może się coś stanie i nie urodzę, choć świadomie zrezygnowałam z
      zabiegu. I... wszystko się ułożyło wg słów, że dziecko to błogosławieństwo.
      Wszystko. Córka rozwija się jak geniusz, daje nam wiele radości, z ciążą było
      wszystko super (a pierwsza ciąża była zagrożona). Nie chcę się wdawać w inne
      szczegóły (sytuacja w domu etc.), ale nie chciałam przechodzić przez ciążę,
      przez poród, przez połóg, bo pamiętałam ten pierwszy raz. Teraz było lepiej niż
      za pierwszym razem.
      Nie daj sobie wmówić, że jesteś potworem, bo nie tiutiasz do "fasolki", tylko
      czujesz, co czujesz. Nie jesteś. Miłość jeszcze przyjdzie.
    • joajan5 Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 10:57
      Mnie też było bardzo ciężko zaakceptować drugą ciążę. Miałam już
      wszystko ładnie poukładane, starsze dziecko w przedszkolu, chciałam
      zająć się pracą, w której rysowały się lepsze perspektywy.
      Budowaliśmy dom,bo mieszkanko było malutkie i strasznie już ciasne.
      Kiedy okazało się, że znowu ciąża, byłam załamana. Płkałam i
      złorzeczyłam na przemian. W dodatku nie mogłam liczyć na pomoc
      żadnej pełnoetatowej babci. Myślalam, że nie może być gorzej. Ale
      mogło: miesiąc przed urodzeniem się drugiego dziecka mąż stracił
      pracę. Jednak poradziliśmy sobie. Teraz jest dobrze, a córka jest
      taką małą iskierką radości w naszym życiu. Myślę, że nie ma żadnej
      złotej recepty ani rady w takiej sytuacji. Nie czuj się jednak
      wyrodną matką, masz prawo także do negatywnych emocji, a takich jest
      niestety mnóstwo jeśli choć trochę myśli się o przyszłości. Mnie
      samej w takich momentach totalnego załamania pomagała świadomość, że
      dla moich dzieci jestem całym światem, że beze mnie nie przeżyją.
      Więć muszę sobie dać radę.
    • nebet bardzo Ci wspolczuje 15.07.08, 12:40
      Powiem jedno-moze byc ciezko. Moja 2 ziaza to byla mega wpadka (spirala) 9 miesiecy przeryczalam. Doslownie-nie wychodzilam z domu, mialam tylko czarne mysli.... nawet w dniu porodu liczylam na cud-ze jednak to dziecko nie bedzie ze mna. Stracilam ukochana prace...

      Teraz moje dziecko ma pol roku. Wychowuje je-to dobre slowo. Robie wszystko co powinnam, ale-nie ma w tym czulosci i jakiegos nadmuchanego uczucia. Jak tylko mam okazje-chetnie i bez wyrzutow sumienia zostawiam je z dziadkami/niania i wychodze sobie. Chyba mam za duze poczucie wlasnej niezaleznosci... Czesto obwiniam je za to, ze moje zycie sie wywalilo. Ze stracilam figure. Prace. Ze jestem uziemiona w domu. Kocham je-ale nie jest to milosc tradycyjnej matki, ktora sie rozplywa nad kupka w majtkach. Moze byc ciezko. Powiem Ci jedno-jezeli nie jestes w stanie zmienic tego-dla wlasnego dobra staraj sie nie zwariowac...

      Nebet
      • monikadr1 Re: bardzo Ci wspolczuje 15.07.08, 17:04
        A ja współczuję Twojemu dziecku. Strasznie przykro czytać, jak o nim piszesz.
        Obwiniasz dziecko za stratę figury? Niedorzeczne dla mnie. A może nie zmuszajcie
        się do wychowywania swoich dzieci, tylko oddajcie je do adopcji?
        • nebet Re: bardzo Ci wspolczuje 15.07.08, 21:09
          monikadr1 napisała:
          > A ja współczuję Twojemu dziecku. Strasznie przykro czytać, jak o nim piszesz.
          Przykro mi. Wole to niz noszene frustracje w srodku. I nie wspolczuj mu-jest mu u mnie wspaniale.

          > Obwiniasz dziecko za stratę figury? Niedorzeczne dla mnie. A może nie zmuszajci
          > e
          > się do wychowywania swoich dzieci, tylko oddajcie je do adopcji?
          Tak. Ciaza zniszczyla moje cialo. Teraz ciezko pracuje by wrocic do formy. I tylko Wy-zaklamane mamuski-nie potraficie sie do tego przyznac. Celilit, nadwaga, oponka zamiast brzucha, i sex 4 razy w miesiacu po ciemku-to wg Was norma. Wg mnie nie. I wiem, ze wroce do figury-jednak cala ciezka walke ponosi ciaza-czyli posrednio dziecko.
    • polarnica Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 12:52
      hej! ja tez nie mogłam zaakceptowac ciazy i balam sie porodu.Tez wpadlam na
      tabletkach, nikt oprocz mojego meza nie wierzyl ze bralam prawidlowo. Myslalam o
      aborcji, nawet zadzwonilam do lekarza "przywracajacego miesiaczke". Ale nie
      moglam. Czekalam az ktos mi powie-nie rob tego. Bylam tak przerazona ze balam
      sie wziac ta decyzja na siebie. Pomogla mi tesciowa, ale jeszce dlugo plakalam z
      powodu ciazy.
      Balam sie porodu w szpitalu, wiec wymyslilam sobie porod w domu i udalo sie.
      Nasz synek ma 3 miesiace a maz jest cudownym tata.
      Mam nadzieje, ze u Ciebie tez wszystko sie ulozy. Przede wszystkim nie rob sobie
      wyrzutow sumienia. I nie sluchaj gdy ktos mowi ze powinnas sie cieszyc. Moze ta
      radosc przyjdzie, a moze jeszcze dlugo nie. Zycze wszystkiego dobrego
      • noemip Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 13:17
        Hej,
        ja chcialam miec drugie dziecko, ale w ciazy mialam straszne
        klopoty psychiczne. Leki sytuacyjne (balam sie, ze powtorzy sie
        wszystko, przez co musialam przejsc z pierwszym dzieckiem),
        przemeczenie i hormony zrobily swoje. Pomogly mi:
        - wizyty u psychologa i psychiatry
        - przyjazd mojej mamy, jej pomoc i rozmowy nt. naszej rodziny,
        przodkow (otwarly mi sie oczy na inne kobiece losy, i to jakze
        bliskie poprzez wiez krwi: los mojej mamy, mojej babci i jej
        rodzicow)
        - to, ze tesciowie wyjechali ze starszym dzieckiem na wakacje.
        Teraz synek ma juz prawie rok. W sumie ciesze sie, ze mam 2 fajnych
        dzieci, i ze starsze ma rodzenstwo. Ale po porodzie zalozylam sobie
        mirene, zeby zabezpieczyc sie na 99,9%.
        Jestem przekonana, ze znaczna czesc ciezarnych nie cieszy sie z
        powodu ciazy, ale nie mowia o tym, bo nie ma na to przyzwolenia
        spolecznego.
        Zycze Ci duzo sil
        N.
    • delta.x Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 14:01
      Rozumiem Cię, ja mam dwójkę dzieci (z drugim miałam olbrzymi problem z zajściem
      w ciażę, dopiero wspomaganie hormonami pomogło). I teraz kiedy córka idzie do
      szkoły, syn do przedszkola a ja wybieram się w końcu do normalnej pracy trafiła
      się ciąża. Pierwsze 3 miesiące łzy. Wszystkie plany runęły. Wiem, że będę kochać
      to dziecko jak pozostałe ale nie potrafię się tak cieszyć jak to było przy dwóch
      poprzednich ciążach. Mam z tego powodu wyrzuty sumienia, boję się, że już zawsze
      będę pamiętać jakie uczucia mną miotały w tej ciąży. Na szczęście jestem jeszcze
      w miarę młoda (30) więc nie jest tragicznie ale rozumiem doskonale jak możesz
      się czuć. Czas szybko zleci, nie obejrzymy się nawet jak nasze najmłodsze
      pójdzie do przedszkola i usamodzielni się. Trzymaj się!
    • alicja0 Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 14:46
      Nec_nec, dziś się boisz, tego co może się wydarzyć: trudnego i
      nieprzyjemnego porodu, ciasnoty w mieszkaniu, samotnego borykania
      się z dwójką dzieci, bo mąż daleko w pracy.. a sama też nie wiesz,
      jak to potem z Twoją pracą...
      Wiesz, ludzie mają to do siebie, że bardziej boją się tego co może
      przyjść, niż tego co faktycznie już jest. Nasza wyobraźnia czyni
      cuda i jak ktoś jest w smutnym nastroju to tylko nakręca się w
      wyobraźni jeszcze więcej. A kto powiedział, że te wszystkie czarne
      myśli się spełnią w najgorszym scenariuszu? To powiedziała Twoja
      wyobraźnia. Zapominając o kilku innych sprawach, które również mogą
      się wydarzyć:
      1. znasz realia porodu w Twoim mieście. Jesli nie uda Ci się nic
      zmienić (typu zzo na życzenie, wyjazd do innego miasta na poród
      itp.), to pozytyw: chamski personel już Cię nie zaskoczy. Nie
      przyjedziesz do porodu w skowronkach, ale z tęgą miną, że nie
      pozwolisz sobie na chamskie traktowanie. Jak ktoś jest pierwszy raz,
      to wiele spraw go może zaskoczyć - Ty już masz doświadczenie, możesz
      pogonić jedną położną z drugą, jak będą się panoszyły.
      2. ciasne mieszkanko jest dziś. Nie wiesz czy za kilka lat coś się
      nie wydarzy, że mieszkanko się zmieni na większe - ludzka wyobraźnia
      jest wielka, ale rzeczywistość często ją jeszcze zaskakuje. Póki co,
      kombinuj, jak w mieszkaniu poustawiać, co by było schludnie i w
      miarę wygodnie. Moja kumpela jako dziecko żyła na 38 m2 + dwójka
      rodzeństwa + mama, a wcześniej zanim zmarł, + tata. Dużo uśmiechu,
      dużo wychodzenia na dwór wink i da się przeżyć w miłej atmosferze. Ja
      sama mieszkałam z siostrą w 1 pokoju na 8m2 do końca studiów, i nie
      wiem dziś jak to możliwe, a jednak - ludzie się przyzwyczajają do
      tego co mają.
      3. brak męża w domu - chociaż to pewno wydaje się nierealne, ale
      naprawdę warto porozmawiać (nie raz, ale 100 razy, nie w kłótni, ale
      rzeczowej atmosferze), że nie wyobrażasz sobie życia rodzinnego, gdy
      męża nie ma w domu. Szczerze mówiąc, nawet bez dzieci w rodzinie -
      mąż musi być często z żoną, bo inaczej to nie da się zbudować silnej
      więzi. Niech mąż przetrawi to sobie w głowie i szuka nowej pracy.
      Przyznam, że ja podobnie miałam - 1,5 roczne dziecko w domu z
      problemami, ja w zaawansowanej ciązy i w nastroju nietęgim, trułam
      mężowi, że ma zmienić pracę, bo ciągle go gdzieś wysyłają (na
      budowy). I w końcu mąż zmienił pracę. Na te same pieniądze. Potem
      bylo nawet gorzej finansowo, ale czas płynie, pensja wzrosła, od
      niedawna nie jemy tynku ze ściany wink Kuzyn też niedawno stracił
      pracę, bo powiedział szefowi, że jako mąż i ojciec musi pojawiać się
      w domu. I po tygodniu stresów znalazł nową pracę, mimo iż
      wykształcenie ma słabe.
      Na dodatek Ty masz dobre kwalifikacje, jak piszesz. W Twojej firmie
      są zwolnienia grupowe. Jak Ty będziesz wracała do pracy, to trochę
      czasu upłynie i sytuacja może być zupełnie inna. A czasem takie
      problemy z dotychczasową pracą, dają motywację do szukania innej i
      najczęściej jest lepsza, a to dlatego, że kobiety mają tendencję do
      siedzenia w jednym miejscu i się same nie ruszą, aż ktoś ich nie
      wykopie, choć narzekają na tą pracę itd. Bardzo często widzę, że
      kobiety po urodzeniu dziecka mają chęci i okazję do zmian w życiu na
      lepsze.
      Owszem, można powiedzieć: to są tylko pobożne życzenia, a może
      przecież trafić się tylko to co najgorsze. Owszem. Tylko ten
      najgorszy scenariusz ma 50% szans przytrafienia się, podobnie jak
      50% szans ma najbardziej pozytywny scenariusz, bo to wszystko to
      tylko wyobraźnia.
      Żelazną regułą jest to, co już wcześniej pisałam: najbardziej boimy
      się tego, co nas jeszcze namacalnie nie dotyczy. Jak już musimy z
      tym i tym żyć, to życie okazuje się nie takie w 100% beznadziejne, a
      nawet - jest wiele powodów do radości.
      Kiedy urodzi się dziecko, odkryjesz, że jednak nie jest tak
      koszmarnie, jak się wydawało. Nie znaczy to, że masz się teraz
      cieszyć od ucha do ucha, bo będzie anielsko. Po prostu nie będzie
      tak źle, jak to dziś widzisz.
      A dzwoniących ludzi z pytaniem "czy już się cieszysz" pytaj sama: a
      planujesz mi pomóc? To będę się cieszyła.
      Może to niektórych zmobilizuje do pomocy, a tej nigdy nie za wiele smile
    • morepig Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 17:04
      mam podobne odczucia, z tym ze u mnie to dopiero poczatek, jakis 8 tydzien.
      porazka, leze i wyje....
    • vinike Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 17:07
      Nie załamuj się, wszystko z czasem sie ułoży. Ja miałam to samo:
      dwie córy juz zapisane do przedszkola , złożone cv, zmienione
      mieszkanie (bliżej babci-żeby mogła zająć sie córeczkami po
      odebraniu z przedszkola)praca lada dzień i kolejna wizyta u lekarza
      po następna porcje tabletek, badanie , potem usg i szok :4 miesiąc 3
      ciązy...ROZPACZ,mąż tylko w weekendy ciągle w rozjazdach za granicą
      a ja sama z 2 dzieci( 5 i 2,5 ) i niechciana ciąża(do tego ciągle
      były z nią jakieś problemy)Ciągle płakałam, chciałam nawet usunąć,
      ale to były tylko słowa rozpaczy,nie cieszyłam się wcale , bałam się
      bólu przy porodzie ,jak sobie poradze, 3 małych dzieci i ja sama
      załamana.Na szczęście urodziłam zdrowego syna,mimo ze lekarze nie
      byli tego pewni.Było ciężko nie będę ci tu bajek wypisywać, ale
      przeżyło się , zapomniało .Mały ma teraz 2,5 roku i nie wyobrażam
      sobie życia bez niego, zresztą tak jak bez córek.Mimo ze moje dzieci
      czesto chorują: Alergia i Astma(wszyscy)i jest czasami naprawdę
      ciężko( mąż nadal weekendowy)kocham moje dzieci nad życie i ty też
      pokochasz mimo wszystkich trosk,bólu i cierpienia.Wiem że to trudne
      ale jak urodzisz to pokochasz swoje maleństwo od pierwszego
      wejrzenia tak jak ja pokochałam małego.A co do pracy to jeszcze
      zdązysz się w zyciu napracować ,ja od wrzesnia posyłam małego do
      przedszkola i może wróce do pracy(nie mówie napewno bo już mam
      nauczkę od życia ze niestety nic w życiu nie jest pewne).Bedzie
      dobrze, uśmiechnij się do siebie i weż zycie takie jakim jest, nie
      warto się martwić na przyszłość , bo może ta przyszłość nie jest
      taka czarna jaką my ją widzimy.Pozdrawiam i życze udanego
      rozwiązania.
    • asik_cz Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 18:54
      Powtórzę po innych dziewczynach - nie masz obowiązku rozczulać sie
      nad ta ciązą i zmuszać sie do kochania dziecka, które nosisz. Tych
      wszystkich mądrych (na szczęście jest ich niewiele), które tak
      współczuja "niechcianym" płodom, chciałabym zapytać, jak niby to
      zrobić, żeby poczuć miłość tylko dlatego, że się "powinno". A nie
      sądzę, żeby samo udawanie, że jest wszystko pięknie, sprawiało, że
      dziecko dostanie zamiast kortyzolu, więcej endorfin.
      Trudno jest znaleźć właściwe słowa pocieszenia. Nie jestem Tobą. Nie
      powiem Ci, że po porodzie będzie super, ale jest na to duża szansa.
      Zrobiłaś na razie tyle ile mogłaś - nie usunęłaś ciąży i to była
      Twoja decyzja, Twój wybór. Bo miałaś wybór. Nie jesteś więc tylko
      ofiarą okoliczności. Ciągle masz władzę nad swoim życiem i możesz
      nim - w granicach ludzkich możliwości - kierować.
      Zwykle wyobrażamy sobie tylko złe rzeczy, które mogą nam się
      zdarzyć. Ale jak już tu pisała jedna z foremek, przecież jest taka
      sama szansa, że zdarzy się coś dobrego, więc czemu nie oczekiwać
      poprawy?
      Ostatnio usłyszałam takie zdanie - "nie zawsze to, czego chcesz,
      jest tym, czego potrzebujesz". Parafrazując - to, czego nie chcesz,
      może się okazać dla Ciebie dobre. Mam nadzieję i życzę Ci, żeby tak
      było z tym dzieckiem, żeby się okazało, że jeśli nawet zamykają się
      jakieś drzwi, to tylko po to, żeby otworzyły się inne.
      Wiem, że to może brzmieć, jak frazes - ale naprawdę wiem co mówię.
      Mam 31 lat i 4 dzieci. Miałam inne plany na życie - miałam pracę na
      uniwerku, miałam być doktorem nauk i mieszkać w wielkim mieście.
      MOje życie jest inne, ale nie gorsze. Założyłam własną firmę i mam
      duzą satysfakcję z tego co osiągnęłam. I to nie "mimo tego, że mam
      tyle dzieci" ale "dzięki temu", bo to one okazywały sie być
      drogowskazami w moim życiu. A może raczej - rozstajami, na których
      okazywało się, że sa też inne drogi.
      Było trudno, była rozpacz i zwątpienie, to nie jest wszystko proste,
      ale nikt nie obiecywał że będzie łatwo. Duzo teraz zależy od tego,
      czy pozwolisz sie opanować przez czarne wizje, czy spróbujesz
      przetrwać i dać sobie (i dziecku) czas.
      Nie wiem, czy coś Ci pomagają historie "pozytywne", czy tylko
      denerwują?
      A co Twój mąż na to wszystko?
    • pammella Re: jak zaakceptować ciąże 15.07.08, 19:25
      Ja bardzo chciałam mieć dziecko - zaskoczyłam za pierwszym razem.
      Ciąża przebiegała bezobjawowo, ale nie rozczulałam się jakoś nad
      faktem że zostanę matką. Instynkt macierzyński pojawił sie jakieś 3
      misiące po porodzie. Później chciałam mieć drugie dziecko - a tu
      problem z zajściem... W końcu po 2 latach (w tym leczenia)się udało.
      I co? Powtórka nastroju. Podejrzewam że instynkt znów pojawi się z
      opóźnieniem.
      Ja cię nie potępiam, to co czujesz to wyłącznie twoja sprawa, masz
      prawo sie tak czuć. Jednakże jeśli sama sie tak nakręcasz to
      radziłabym wizytę u psychologa, bo popadnięcie w depresję to już nie
      przelewki. To choroba gorsza od "ciąży" wink
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka