nec_nec
14.07.08, 09:19
Mam jedno dziecko - 1,5 roku, obecnie jestem w 4 miesiącu drugiej
(zaraz będzie 5 m-c). Wpadłam - na tabletkach, wymiotowałam bardzo,
położyli mnie do szpitala podejrzewając zatrucie, moze salmonelloze,
nikt nie brał pod uwage ciązy bo tabletki.A jednak..nie miałam
wymiotów, biegunki, tabletki o regularnych porach..a
jednak..Strasznie płakałam, meża dużo nie ma, ciągle podróze
służbowe, malutkie mieszkanko. Nie mam tu rodziny, jestem zdana
tylko na siebie. Właśnie poskładałam CV do nowej pracy, zaprosili
mnie na rozmowy, widząć w ciązy podziękowali, choc miałam jedne z
najwyższych kwalifikacji. W mojej obecnej firmie idą zwolnienia
grupowe, pewnie nie będę miałą gdzie wrócić.Poród - koszmar - przed
porodem nie wierzyłam, ze personel moze byc chamski, nieuprzejmy.
Był i to bardzo. Cały pobyt w szpitalu wspominam jako koszmar,
jeszcze pól roku po - miałam gęsią skórkę jak przejeżdżałam obok.
Nie za duże miasto, o zzo - pukają się w głowe - choć są dwa
szpitale - fanaberie..pierwsza była cc, mam nadzieje, ze i tym razem
sie uda w związku z tym. Wszystko jest na nie..wszyscy mówią -
zaakcpetujesz z czasem, a tu już 5 miesiąc i nadal nie moge sie
pogodzić. Wiem, wiem tysiące kobiet nie moze zajść, ale dla mnie to
żaden argument. Jestem tak wściekła na los, na życie, zę jeszcze
nigdy taka nie byłam. Jak zaakceptować ten stan? ja wiem, ze u nas
passe jest przyznanie sie, ze ktoś sie z ciązy nie cieszy, a
jednak..Może ktoś miał podobną sytuacje?