Boicie się porodu?

[niunia8982.2]

Witam przyszłe mamusie,ja jestem juz w 21tc i czas leci znalazłam pare stron z
porodami,powiem wam szczerze że boję się i to bardzo,ale bardziej boje się o
swojego maluszka.Jestem straszna panikarą więc nie wiem jak to bedzie przed
porodem,zrobie z lekarzami pożądek OJ na długo mnie popamiętają piszcie
pozdrawiam

[loca20]

Jestem w 28 tc i jak na razie się nie boję, chociaż chyba każda z nas -
pierworódek - nosi w sobie jakiś niepokój, bo w końcu to coś całkiem dla nas
nowego (poród). Tyle się słyszy o tym jaki to ból itd, ale jakoś (zupełnie nie
wiem dlaczego) na razie mnie to nie przeraża. Może dlatego, że na razie bardziej
martwię się o to aby donosić Maluszka do bezpiecznego terminu (bezustanne
leżenie od 13 tc - ciąża zagrożona, szyjka 1 cm, wewnętrznie rozwarta). Jednak z
całą pewnością, mimo tego, że teraz po prostu o tym nie myślę i się nie dręczę
strachem przed porodem, to zapewne przy rozpoczęciu porodu, pierwszych skurczach
itp. popadnę w niezły popłoch i strach napewno obleci mnie na całego, bo chyba
to co wzbudza ogólny postrach, a tym bardziej jak nigdy nie miało się z tym
styczności to wszystko potrafi kiedyś przerazić Ale spokojnie, tyle kobiet co
dało radę przed nami to i my damy. Pozdrawiam!

[loca20]

A co do Twojej wypowiedzi: "zrobie z lekarzami pożądek OJ na długo mnie
popamiętają" to mój mąż stwierdził, że jeszcze przemyśli poród rodzinny
(oczywiście się zgrywa, bo od początku mówiliśmy, że taki chcemy), bo obawia się
o mój niewyparzony język w ekstremalnych sytuacjach Jak znam siebie to też
się chyba o to obawiam, bo tyle co czytałam na tym forum czy słyszałam od
znajomych o emocjach towarzyszących porodowi to kobieta nie rzadko po prostu nie
panuje nad tym co mówi. Ale przecież w połowie porodu nas z porodówki nie
wyrzucą, nie? hehe... Będzie dobrze, cały personel napewno nie jedno już
widział i słyszał od rodzących kobiet, więc zapewne są przygotowani na przeróżne
nasze reakcje

[niunia8982.2]

hehe no jasne,ze nas nie wyrzuca spróbowaliby.... My z mężem tez chcemy
poród rodzinny,lecz ja swojego już uprzedziłam,że wcale nie bedzie miło i
przyjemnie mój mąż odważny zgodził się i bardzo się ciesze,że w tak ważnym
momencie bedzie ze mna.Nie wiem czy czytałaś wątek-"poród na wesoło" no ja mam
nadzieje ze tez tak miło bede wspominała poród pozdrawiam

--
21tc

[jadziunia5]

ja boję się strasznie, mój mąz najpierw powiedział, ze nie idzie ze
mną, bo nie ręczy za siebie jak będą coś robić nie tak albo będą na
mnie wrzeszczeć, ale już zmienił zdanie i powiedział, ze mnie samej
tam nie zostawi a ja szczerze mówiąc, nie wiem czy to dobra
decyzja

[slonko1335]

A ja jakoś się nie boję, za pierwszym razem miałam cc i byłam załamana, bałam
się jak cholera, tym razem jak usłyszałam, że póki co nie ma wskazań do cc i
mogę rodzić sn zupełnie się odstresowałam. Mąż oczywiście chce rodzić ze mną do
czego ja nie jestem do końca przekonana ale wiem, że przyda się ktoś kto będzie
pilnował porządku, poza tym on zawsze wszystkie panie czaruje jak trzeba coś
szybko załatwić w urzędach to może i położną jakoś omami

[alicja0000]

Ja się w ogóle nie boję i nigdy nie bałam. Opowieści kobiet po porodzie są
nieraz mocno przesadzone poza tym to tylko ich subiektywne odczucia. Tak jak
naczytałam się o teście obciążenia glukozą- że to takie okropne i niesmaczne, że
kobiety podchodzą do tego badania i po trzy razy, że wymiotują, ze nie dają rady
tego wypić, kombinują z cytrynami... Trzy dni temu sama miałam to badanie i
byłam bardzo mile zaskoczona smakiem glukozy. To było nawet dobre,
słodziutkie.Ja uwielbiam słodycze dlatego nie miałam problemu z wypiciem. Sądzę,
że z porodem jest podobnie: jedna umiera z bólu i mdleje inną tylko pobolewa jak
na okres ale wszystko jest do zniesienia i nie zamierzam się porodem stresować.

alicja0000

[niunia8982.2]

opowiedz jak to jest z tą glukozą,idzie się do apteki i kupuje glukoze w
saszetce? a potem musze to rozrobic z woda i wypic naczczo ale gdzie w domu ?
czy tam w labolatorium? i odczekac musze godzine i po godzinie pobiora mi krew?
na to badanie jest potrzebne skierowanie? i ile takie badanie kosztuje i ta
glukoza w aptece? odpisz prosze bo za tydzien ide na polowkowe i pewnie bede
musiala to zrobic a wole za wczasu wiedziec,pozdrawiam

[anamallorca]

odpowiedz dla niuni8982.2 i nie tylko, odnosnie glukozy: glukoze
dostaje sie w laboratorium, pije, jest bardzo slodka, smakuje jak
cukier rozpuszczony w wodzie, odczekuje godzine i po godzinie
pobieraja krew, na Majorce, gdzie bede rodzic potrzebne jest
skierowanie od ginekologa prowadzacego, pozdrawiam i potwierdzam, ze
smakuje jak duzo landrynek rozpuszczonych w wodzie.

[memphis90]

Ja musiałam glukozę kupić w aptece, nie dawali jej w laboratorium. Ja miałam od
razu zalecone 75g, więc czekałam 2h i musiałam być na czczo. Piłam tę glukozę
też w lab, pod czujnym okiem laborantki

Po wielu rozmowach z dzieciatymi przyjaciółkami

[titerlitury]

daleko bardziej obawiam się połogu...

[loca20]

niunia8982.2 napisała:

> hehe no jasne,ze nas nie wyrzuca spróbowaliby.... My z mężem tez chcemy
> poród rodzinny,lecz ja swojego już uprzedziłam,że wcale nie bedzie miło i
> przyjemnie mój mąż odważny zgodził się i bardzo się ciesze,że w tak ważnym
> momencie bedzie ze mna.Nie wiem czy czytałaś wątek-"poród na wesoło" no ja mam
> nadzieje ze tez tak miło bede wspominała poród pozdrawiam
>


Tak, czytałam ten wątek jakiś miesiąc temu. Niektóre posty doprowadziły mnie
dosłownie do histerycznego śmiechu Też mam nadzieję, że mile będę wspominała
poród (mile - całą otoczkę prócz bólu itp.). Mój mąż też chętnie się zgodził,
chociaż jak pisałam wyżej żartował sobie, że jeszcze przemyśli, bo boi się, że
wstydu narobię Ale co tam, wolno nam w takiej sytuacji troszkę postękać czy
pojęczeć, że nas boli, uciska itd. Ja tylko mam nadzieję, że mój Maluszek
wytrzyma w moim brzuszku chociaż do 36 tc, bo mąż jest na szkoleniu z pracy (400
km od domu i przyjeżdża tylko na weekendy) i kończy dopiero pod koniec września,
a wtedy będzie właśnie mój 36 tc. A że ciąża zagrożona to lekarz cały czas wróży
mi wcześniaka. Mam nadzieję, że synuś poczeka na tatusia i nie wyjdzie na ten
świat dopóki tatuś nie wróci ze szkolenia Bo przyznaję, że wtedy chyba
zacisnę nogi i porodowi powiem stanowczo: NIE I JUŻ!!! Nie wyobrażam sobie
tej chwili bez męża. Bez Jego wsparcia mogłoby być naprawdę baaardzo krucho i w
szpitalu krążyły by o mnie historie jako o rozhisteryzowanej kobitce, która
chyba jako jedyna zamiast mówić: ja chce to już mieć za sobą, kiedy to się
skończy... to by w kółko powtarzała: to nie może być teraz, bez męża nie rodzę!
Także leżę i zaciskam nogi i mam nadzieję, że wyleżę jeszcze chociaż 8 tyg

loca20

[niunia8982.2]

to współczuje,ze nie ma męża,ja bym się bała zostac sama w domu w ciazy,bo to
nigdy nic nie wiadomo. Ale bądz dobrej mysli,oszczedzaj się ,nie denerwuj a
napewno wszystko bedzie ok i dotrzymasz do konca I mąż bedzie przy porodzie
pozdrawiam

[embeel]

podobnie jak Ty. Juz teraz nie ma ochoty byc od razu na wysokich obrotach .
Do lekarza mam pelne zaufanie, klinika, ktora wybralam ma b. dobre notowania na
stronie dla mam, polozne podobno bardzo OK.
Jesli czegos sie obawiam, choc to moze nie az tak straszne slowo, to tego,ze
wlaczy mi sie instynkt samozachowawczy i przestane chwytac cokolwiek po
francusku, mimo, ze b.dobrze znam jezyk, ale nie stresuje sie zbytnio, jakos
bedzie, najwyzej Zaba mnie poprowadzi swoja lamana polszczyzna

[memphis90]

Ja się nie bałam, nie boję... i chyba już nie zacznę się bać. Jeśli w ogóle się
czegoś obawiam, to żeby wszystko było dobrze- choć przecież nigdy kobiety nie
rodziły tak bezpiecznie, jak w dzisiejszych czasach. Już się nie mogę doczekać,
aż moja malutka pojawi się na świecie

[marlena_w]

Przed pierwszym porodem nie bałam się. Wiedziałam, że będzie CC i
nie miałam pojęcia, co mnie czeka.
Teraz jestem w ciąży z drugim dzieckiem (piąty miesiąc) i panicznie
się boję! Wiem już, co mnie czeka...

przez otatni miesiąc ciagle tylko o tym myślalam..

[smerfetka8801]

teraz kiedy wybiła godzina zero....i ciągle nic się nie dzieje, bo
nawet skurczy przepowiadających nie mam górę bieże
zniecierpliwienie.to co nieprzyjemne chcę mieć za sobą...i wiedzieć
już na 200% ,że dzidzia jest naprawdę cała i zdrowa.
mnie poród rodzinny nie interesuje...stanęłam okoniem nawet moja
mama czuje się urażona bo liczyła na to,ze jesli nie mój mąż to ona
będzie mogla ze mną być...
jeśli chcodzi o męża...nie jestem pewna jakby to zniósł-choć myślał
o tym by ze mną być-ja jednak chcę się skupić na sobie a nie
zawracać sobi nim głowy
a mama...heroiczna kobieta rodzila mnie 12 godzin i miała bole z
krzyża i krzyknela tylko raz tyle razy słyszałam jak irytują ją baby
co wrzeszczą na porodówce...ja raczej jestem odporna na ból,ale
jeśli będe miaal ochotę krzyczeć to będę i nie chcę by ktoś mnie
uspakajał bo skoro on nie krzyczal to ja tez nie muszę...
ufam lekarzom z krakowskiego szpitala na kopernika polożne podobno
też są ok-choć różnie to ludzie mówią poród to stres i nie zawsze
spomnienia ze szpitala są super,ale to pomocy fachowcow oczekuję w
tym dniu i liczę na to,ze mnie nie zawioda.

[koza_w_rajtuzach]

Nie boję się, choć wolałabym, żeby ktoś za mnie urodził ). Będę miała
cesarskie cięcie, więc bólu przy samym porodzie nie będzie, choć uważam, że to
bardzo stresujące gdy ktoś ci brzuch tnie . Oczywiście i tak gorsze jest potem
dochodzenie do siebie, gdy środki przeciwbólowe przestają działać i ciężko jest
się podnieść z łóżka..

[tu_mama]

ja obejrzałam wczoraj film z porodu (gdzieś wątek wyżej) i... się
popłakałam
z nerwów chyba bardziej niż ze strachu. i z bezsilności. bo nic nie
moge zrobić zeby było lepiej, łatwiej.. i nie ma odwrotu.
i boje się lekarzy na jakich trafie, bo położną planuje opłacić.
no boje się powoli coraz bardziej, a najbardziej sie boje jak
zapomne cały dzień wziąć Magnez... mój układ nerwowy wtedy wariuje.

spokojnie

[sweet.cherry]

ja do tego podeszłam czysto biologicznie, dziecko chce wyjść trzeba
je urodzić innej drogi nie ma. Myśl pozytywnie, zobaczysz, w chwili
porodu skupisz się tylko na tym by dzieciaka wypchnąć z siebie jak
najszybciej z korzyścią dla Ciebie i jego!

[margolka76]

Brawo sweet.cherry!Też staram się mieć takie podejście.Tym
bardziej,że nie wiem,czy będzie chłopczyk czy dziewczynka i dowiem
się dopiero jak urodzę.Już nie mogę doczekać się,kiedy zobaczę i
przytulę maleństwo do siebie.

[pola.2]

Ja będę miała cc i się strasznie boję

[devona25]

najważniejsze jest pozytywne nastawienie. nie przejmuj się strasznymi
opowieściami koleżanek. sama wiem po sobie ze jak było zaraz po to wydawało mi
się ze nie było tak źle jak sobie wyobrażałam. im więcej mija czasu tym wiecej
sama sobie dopowiadam i dziś wydaje mi się to gorsze niż zaraz po. serio, nie
jest źle. mnie poród nie odstraszył od posiadania ( KIEDYŚ) kolejnego dziecka

[devina]

Jakoś się nie boję. Już czekam z utęsknieniem kiedy maluszek będzie z nami a to
dopiero 24tc. Nie słucham strasznych opowieści koleżanek o porodzie. Jestem jak
na razie optymistycznie nastawiona.