amnipunkcja "na żądanie"

[blablabla15002900]

Dzień dobry. Czy któraś z Was miała może takie badania na własne
życzenie? Jak podchodzą do tego lekarze? Chciałabym uniknąć
przepychanek z moim lekarzem czy są wskazania do takich badań czy
nie. Szanuję decyzję każdej przyszłej mamy ale dla mnie niestety
testy Pappa czy inne podobne są mało wartościową statystyką i nie
powierzę swojej ani dziecka przyszłości w ich ręce. Mam też niestety
taki charakter, że żaden ich wynik najpewniej nie dałby mi spokoju i
niezależnie od wyniku określonego prawdopodobieństwa denerwowałabym
się i tak niesamowicie całą ciążę. Zawsze jest ten jeden prawda?
Chciałabym mieć 100% pewność, że przynajmniej pewne choroby (zdaję
sobie sprawę, że nie wszystkie) są wykluczone. Nie lubię pozostawiać
spraw ich własnemu biegowi i chciałabym wykorzystać maximum
możliwości jakie daje dzisiejsza medycyna. Zdaję sobie sprawę z
istnienia ryzyka powikłań przy amnipunkcji, jednakże w moim
przekonaniu jest ono niewielkie i mniejsze niż ewentualne ryzyko
urodzenia chorego dziecka i jestem przygotowana na jego podjęcie.
Chciałabym też z mężem przynajmniej móc podjąć świadomą decyzję co
zrobić w przypadku gdyby się okazało, że dzidziuś mógłby cierpieć na
jedną z tych chorób. Czy któraś z mam pomimo początkowej niechęci
lekarza prowadzącego związanego z brakiem wskazań do amnipunkcji
mimo wszystko o nią poprosiła i miała zabieg przeprowadzony? Mój
lekarz to dr. Hadas z Damiana, który przy pierwszej wizycie
zaproponował tylko USG oraz testy z krwi. Będę też miała USG w 12
tyg u dr. Roszkowskiego i słyszałam, że on przy nie niepokojącym USG
również proponuje tylko testy Pappa. Wiem, że są to specjaliści
wysokiej klasy jednakże wszyscy jesteśmy tylko ludźmi i możemy
popełnić błędy. Czy któraś z Was miała może takie badania na własne
życzenie i jakie było do nich nastawienie lekarzy prowadzących?
Jestem gotowa na przeprowadzenie takich badań odpłatnie, gdyby było
trzeba.

[osa551]

Wejdź na stronę CM Damiana, jest tam cennik. Możesz tam zrobić amniopunkcję za
1700 zł.

www.damian.pl/ginekologia-cennik.html

[umber82]

Dr Roszkowski jest ponoć jednym z najlepszych specjalistów USG może
nawet i w Polsce- takie słysząłam o nim opinie, sama byłam na 1
wizycie... dlatego zanim dasz sobie pokłuć brzuch poczekaj na USG
genetyczne i wyniki testu Papa, wyniki testu papa są 2 tyg po
pobraniu, bedziesz miała czas się zastanwoić może razem z lekarzem
czy jest sens robić amniopunkcję.

[blablabla15002900]

No niestety, ale jak pisałam, test Pappa nie jest dla mnie w ogóle
miarodajny i choćbym na niego czekała dwa dni, czy dwa miesiące i
choćby mi wyszedł wynik 1:50, 1:400 czy 1:3000 dla mnie nie zmienia
to sytuacji, że NIE WIEM na pewno, tylko przypuszczam, a to jest dla
mnie zdecydowanie za mało w tak ważnej sprawie. Ja chcę mieć
amnipunkcję bo niczemu innemu nie zaufam i już. Właśnie dzwoniłam do
Damiana i powiedziano mi, że muszę mieć na to badanie skierowanie,
czego się spodziewałam, i że lekarz może odmówić wydania takiego
skierowania, co mnie zdziwiło. Czy lekarz ma prawo odmówić mi
skierowania na amnipunkcję pomimo moich obaw i zdecydowania w tej
kwestii?

[lilith76]

A może lepiej te 1700 złotych zainwestować w wizyty u psychologa? Szczerze radzę.
Ryzyko, że poronisz w czasie badania jest większe niż ryzyko, że dziecko jest chore. Ale co za ulga, że dziecko było zdrowe...

[blablabla15002900]

Ryzyko ma to do siebie, że ma nie tylko określony procent
prawdopodobieństwa ale i swoją wagę dla danej osoby. Więc z łaski
swojej daruj sobie umoralnianie mojej osoby i psychologizowanie na
mój temat. Nie chcesz sama robić badań, nie widzisz takiej potrzeby
i w razie czego będziesz w stanie ponosić tego konswekwencje z
pokorą bądź radością, to nie rób. Ja uważam to za swój moralny
obowiązek przede wszystkim względem swojego dziecka.

[lubie_gazete]

Blablabla-nie słuchaj Lilith-ta kobieta ma od lat traumę poronieniową,przeczytaj
jej wszystkie wpisy 99 na 100 są na temat poronienia(na różnych
forach),wysyłałem ją nawet do psychologa z tym,ale jak widać nie poskutkowało.

[lilith76]

Pochlebia mi, że masz traumę na moim punkcie.
I pociesza, że nie tropisz mnie na wszystkich forach skoro ci taka śmieszna statystyka wychodzi.

[memphis90]

Czy lekarz ma prawo odmówić mi
> skierowania na amnipunkcję pomimo moich obaw i zdecydowania w tej
> kwestii?
Cóż, lekarz ma dbać zarówno o Ciebie, jak i Twoje dziecko. To też jest człowiek
i należy mu się ochrona zdrowia i życia. Więc jeśli ryzyko chorób uwarunkowanych
genetycznie ustalone na podstawie badań nieinwazyjnych jest mniejsze niż ryzyko
uszkodzenia płodu podczas amniopunkcji- to moim zdaniem może odmówić wydania
skierowania na takie badanie. Tak samo jak bez potrzeby nie skieruje ciężarnej
na rtg ani nie zapisze bez powodu szkodliwych dla płodu leków.

[14kj]

Możesz zawsze poprosić dowolnego lekarza "państwowego"(może być rodzinny,
internista) o skierowanie do poradni genetycznej. Polecam Ci udanie się do IMID
na Kasprzaka i rozmowę z genetykami.Byłam u nich w lipcu i bez problemu dostałam
skierowanie na amniopunkcje.

[hania2005]

Witaj, ja miałam niedawno amniopunkcje u dr Roszkowskiego. Usg nie
bylo w/g niego prawidlowe ale nie tragiczne i dał mi wybór test
pappa czy od razu amniopunkcja. Zdecydowałam sie na test ale dzisiaj
wiem, że to bylo bez sensu. Wynik miałam po 4 dniach i nic nie dał
tak naprawde. Amniopunkcje zrobił mi dr choc powtarzał, że usg nie
jest złe i mam duże szanse na to ze jest wszytsko Ok.
Musiałam miec skierowanie od lekarza rodzinnego i do poradni
genetycznej i do szpitala Orlowskiego gdzie dr robi amniopunkcje. Dr
o tym nie przypomina, nie daje skierowania, wiec trzeba samemu tego
dopilnować. Ja musiałam miec też opis usg od dr co jest powodem
robienia amniopunkcji i tak sie zastanawiam czy jesli masz
prawidlowe usg, nie masz wyników testu pappa - złych zresztą to czy
Ci zrobią za darmo. Mam watpliwości - chyba trzeba będzie zapłacić.

Nie mnie oceniać dlaczego chcesz robic to badania skoro nie ma
podstaw, ale może nie warto?
pozdrawiam

[sanciasancia]

> Nie mnie oceniać dlaczego chcesz robic to badania skoro nie ma
> podstaw, ale może nie warto?
Ja też nie miałam podstaw, żeby robić porządne badania prenatalne, więc nikt nie
wpadł na to, żebym je zrobiła i ich nie zrobiłam. W efekcie urodziłam dziecko z
letalną wadą genetyczną, o której nikt nie wiedział, bo lekarz robiący połówkowe
zrobił błąd. Potem okazało się, że wszystko spowodowane zostało defektem
genetycznym, ktorego jestem nosicielka. Ten defekt (rodzinny zresztą) nieczęsto
się ujawnia, więc nie byłam w żadnej grupie ryzyka.
Też zawsze bałam się wady u dziecka, więc rozumiem blablabla.
Wizytę w IMiDzie polecam, tylko tam są dość długie terminy, może lepiej IPiN na
Sobieskiego? A poza tym przypominam sobie jakieś wywiady z
genetykami/ginekologami na sieci, którzy mówili, że zawsze wysyłają kobietę na
amniopunkcję, jeżeli ona sie boi, więc może warto troche pogooglać.

[blablabla15002900]

Dziękuję za odpowiedzi. Liczę się z tym, że za darmo nie będzie. A
ten lekarz rodzinny nie miał problemów z wypisaniem takich
skierowań? Dostałaś je bez problemu? Nie rozumiem tego naszego
systemu. Lekarz ginekolog, który wykonywał usg ciążowe nie wypisał
skierowania na amniopunkcję a jakiś koleś od powiększonych migdałków
ma prawo je wypisywać?

[kaktusonline]

Sanciasancia, a czy moglabys opisac, na czym polega choroba Twojego dziecka i
czy wiesz dokladnie jaka jest przyczyna. Czy ma to cos wspolnego z translokacja
chromosomow?
Przepraszam ze pytam, ale wlasnie mam ten problem i chcialabym sie dowiedziec.

Ja przyznaje szczerze, ze tez moja "amniopunkcja" byla na zyczenie. Wlasnie
chcialam ja zrobic z takich samych powodow jak blablabla. Musze przyznac, ze
troszke mnie wynik uspokoil, aczkolwiek w moim przypadku wynik jest dobry, ale
nie idealny, stad dodatkowe drazenie tematu.

Blablabla, trzymam kciuki zeby Ci sie udalo dostac jednak to skierowanie.
A moze bys sprobowala, przy ewentualnych trudnosciach powiedziec, ze np nie
znasz polowy Twojej rodziny i np Twoj maz rowniez, dlatego nie wiecie i nie
macie mozliwosci dowiedziec sie, czy w rodzinie sa przypadki chorych dzieci.
Pozdrawiam

[sanciasancia]

Mam translokację robertsonowską 13-tego i 14-tego chromosomu
(45XXder(13;14)(q10,q10)), mała miała zespół Patau z translokacją. Urodziła się
żywa i umarła po 11-tu dniach.
Czyli klasycznie.
Byłam pierwsza w rodzinie . Podobno mojej prababci zmarło jedno dziecko (ale w
tamtych czasach śmiertelność niemowląt była daleko większa) i jedna z dalszych
kuzynek miała 4 poronienia. Translokacja jest rodzinna, a nie de novo, oczywiście.
Teraz znowu jestem w ciąży i muszę przyznać, że jednym z pierwszych ruchów było
ustalenie terminu amniopunkcji.
kaktusonline, trzymam kciuki

[blablabla15002900]

Sanciasancia, przykro mi, że to cię spotkało, ale dziękuję ci za ten
post, bo Twoja sytuacja jeszcze utwierdziła mnie w moich
przekonaniach. Trzymam kciuki za Ciebie i Kaktusa i wszystkie inne
mamy oczywiście też

[sanciasancia]

Cóż, taka rzyć. Te wszystkie statystyki konstruuje się w końcu na bazie
przypadków rzeczywistych ludzi, na kogoś musiało wypaść.
Trzymam kciuki za Ciebie, żeby wynik rozwiał wszystkie obawy.

[kaeira]

Nie wiem, ile masz lat: wiek po 35 jest wskazaniem do amnio, nie można jej odmówić.

Na tej stronie, wśród wskazań do amnio przeprowadzonych przez Zakład Genetyki
występuje także "lęk o dużym nasileniu": www.resmedica.pl/ffxraport1299.html

PS. Doskonale rozumiem takie podejście do amnio.

[blablabla15002900]

Mam lat 33, ale jeszcze parę lat temu nas też przecież uważali za
ciężarne staruszki. Denerwują mnie te całe wskazania. Co to znaczy,
że w rodzinie nie było wcześniej takiego przypadku to nie ma wskazań
do badań prenatalnych? W każdej rodzinie dotkniętej takim problemem
ktoś był pierwszy przecież.
Dzięki za linka, przeczytam uważnie.

[owianka]

Jeśli jesteś z jakiegoś powodu zdecydowana, Twoje prawo... Amniopunkcję
odpłatnie na żądanie robiła triss_merigold6 i kilka razy o tym pisała, poszukaj,
np. tu:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=585&w=83108124&a=83173702
Powiem Ci tylko, że ja miałam od początku skierowanie (mam 38 lat), byłam
zapisana (państwowo) do Roszkowskiego, i w ostatniej chwili wymiękłam i nie
poszłam. Inne dziewczyny tu na forum też tak miały. Licz się i z takim
niespodziewanym obrotem sprawy

[kaktusonline]

No wlasnie to jest tak, jesli juz masz skierowanie i jednak w ostatniej chwili
rezygnujesz z badania, to jest Twoj wybor.
Kiedy robisz badanie, to czekanie na wynik dluzy sie niemilosiernie. Wiadomo. W
momencie otrzymania wyniku, kiedy sie okazuje, ze wszystko jest ok, pewnie
niejedna nachodzi mysl, ze niepotrzebnie robila te amniopunkcje, bo miala
ostatnie dwa- trzy tygodnie wlasciwie wyjete z zyciorysu. Praktycznie caly czas
sie jednak o tym mysli. Ale.... kiedy przychodzi wynik, ktory powala na
kolana..., to jest wtedy czas na podjecie swiadomej decyzji, nie, przerwe te
ciaze, badz, damy rade, decydujemy sie na urodzenie dziecka.

Nie chce nikogo tu obrazic, ale moim skromnym zdaniem nie pojscie na badanie to
troche "chowanie glowy w piasek". Jesli faktycznie wada chromosomalna istnieje,
to ona nie zniknie ot tak sama z siebie, jesli natomiast jest wszystko w
porzadku, to chociaz czesc chorob mozemy dzieki temu wykluczyc.
Wiem, sa silne kobiety, czesci wystarcza modlitwy, ale ja osobiscie wszystko
musze miec na papierze .

Dodam tylko, blablabla, ze w moim przypadku wystarczylo powiedzenie, ze chce
tego badania, zeby sie nie zamartwiac na darmo. Test Pappa pominelam, bo dla
mnie (dokladnie jak dla Ciebie), nie jest miarodajny, to tylko cyfry, ktore o
niczym nie swiadcza tak naprawde.

[blablabla15002900]

> Dodam tylko, blablabla, ze w moim przypadku wystarczylo
powiedzenie, ze chce
> tego badania, zeby sie nie zamartwiac na darmo.

Kaktus, czyli wystawił ci je twój lekarz po prostu po takiej
rozmowie? A gdzie przeprowadzałaś to badanie?

[hania2005]

Ja dostałam skierowanie bez problemu od swojego lekarza rodzinnego.
Nie wiem jak to jest w sumie jak nie ma wskazań, bo u mnie były.

Amniop.miałam 11 wrzesnia i do dziś nie dostałam wyników pisemnych,
a na telefoniczne czekałam do 8.10. Ten okres oczekiwania jest
okropny, różne myśli człowiekowi przychodzą, ja siebie o niektóre
nie podejrzewałam
Na szczęście wyniki sa OK i jutro prawdopodobnie dostane z instytutu
list z wynikami. Nie moge sie doczekać!

Wiem, że amnio wykrywa tylko niektóre wady i moze jeszcze wiele sie
wydarzyc, ale musi byc dobrze.

Trzymam za ciebie kciuki!! Dobrych wynikow i spokojnej ciązy.

[malwes]

kaktusonline napisała:

"Nie chce nikogo tu obrazic, ale moim skromnym zdaniem nie pojscie
na badanie to troche "chowanie glowy w piasek".

Akurat z tym to ciężko byłoby mi się zgodzić bo uważam wręcz
odwrotnie. To znaczy, jeśli nie jest się w grupie podwyższonego
ryzyka to ryzyko amnio 1:100 jest wg mnie bardzo duże vs ryzko, że
jednak maluch jest chory - a decydując się na ciążę człowiek bierze
na siebie ryzyko i świadomość, że dziecko może być chore i trzeba je
będzie wychować (tak samo, jak może na coś ciężkiego zachorować nasz
mąż, rodzice czy my sami).

Po prostu czuję (ale mówię tylko o sobie), że nieodpowiedzialnością
jest wymaganie potwierdzenia, że na 100% dziecko jest zdrowe i nie
będzie trzeba przechodzic piekła. Oczywiście, że to jest tragedia
ale na tej samej zasadzie powinniśmy żądać od przyszłych mężów
potwierdzenia na piśmie i badań, że są zdrowi, płodni, nie noszą
zadnych chorób genetycznych, nie mają w rodzinie ludzi chorych na
nowotwory czy chorych psychicznie - żebyśmy na 100% miały pewność,
że nie będziemy musiały przechodzić potem w życiu małżeńskim przez
takie próby.

Oczywiście uważam, że każda kobieta ma prawo wiedzieć i ma prawo
podjąć decyzję o nieurodzeniu chorego dziecka. Jednak też rozumiem
dlaczego lekarze odmawiają. Jeśli nie ma wskazań, to ryzyko 1:100
jest znacznie większe niż ryzyko choroby dziecka. A jeśli po amnio
kobieta straci ciążę, która jeszcze potem w badaniach okaże się
zdrowa - to na 99% okazuje się, że kobieta pozywa lekjarza do sądu,
że skierował na badania gdzie nie byo wskazań, i nie uprzedził itp...

Oczywiście nic w życiu nie jest czarno-białe i nie jestem w stanie
opowiedzieć się jednoznacznie za tym co jest lepsze czy
słuszniejsze. Mogę mówić tylko o sobie i podstawach własnych decyzji,

[kaeira]

malwes napisała:

> jeśli nie jest się w grupie podwyższonego
> ryzyka to ryzyko amnio 1:100 jest wg mnie bardzo duże

W 2006 ogłoszono wyniki badan, które wskazują, że podawane zwykle ryzyko amnio (0,5-1 proc) jest oparte na mocno przestarzałych danych. Obecnie, wraz z postępem medycyny (USG, itp) ryzyku określa się na 0,1, a nawet 0,06 proc (czyli 1 na 1600). Tu link (ang.)
www.medicalnewstoday.com/articles/55680.php
Nie wszyscy do końca zgadzają się z tymi wynikami, ale wszyscy zgadzają się, że ryzyko jest sporo mniejsze niż 1 na 100. Amerykanska Akademia Położnictwa i Ginekelogii) (American College of Obstetricians and Gynecologists) w aktualnych zalecaniach dla lekarzy mówi, aby informowali oni pacjentki, że ryzyko jest pomiędzy 1:300 a 1:500 (czyli 0,3 do 0,2 procenta), a być może jeszcze niższe.

PS. Oczywiście, te statystyki dotyczą USA, gdzie tych badań jest o wiele więcej, a co za tym idzie są bezpieczniejsze (bardzo dużo zależy od doświadczenia i umiejętności lekarza), ale mimo wszystko...

Do Keiry a propos statystyk

[malwes]

...o. to dobre wieści. Im więcej doświadczeń tym większa szansa na
to, że te badania będą coraz bezpieczniejsze.

Gdzieś na dniach słyszałam też w TV, że udało się wymyślić metodę na
dokładniejsze, prawie pewne, określanie występowania choroby
genetycznej u dziecka z krwi matki (nie chodzi o Pappa, potrojny czy
poczwórny ale coś zupełnie innego). To jest jeszcze w fazie badań
potwierdzajćych skuteczność i w najbliższych latach powinno wejść
do "asortymentu" badań i ograniczyć konieczność wykonywania
inwazyjnych. Z tym, że chyba nie wszystkich chorób to będzie
dotyczyć.

[sanciasancia]

To jest tak, że każdy ustala sobie sam, co jest dla niego gorsze.
I każdy taką decyzję podejmuje sam. I każdy, kto chce się przebadać, powinien
mieć taką możliwość.
A osoba odpowiedzialna przed podjęciem decyzji o reprodukcji, powinna się
przebadać i zastanowić nad badaniem kariotypu. Ja tego niestety nie zrobiłam,
więc zamiast dwóch miesięcy żartów o posiadaniu 45-ciu chromosomów i Daenikenie
do znudzenia, mam traumę na całe życie i o jedno dziecko za mało. Mądry Polak po
szkodzie.
A z tym pozywaniem lekarza o błędy, to nie jest takie proste.
A poza tym trochę sobie zaprzeczasz w wypowiedzi, ale to szczegół.

[rupiowa]

Ja nie chce sie nikogo czepiac, nie wyrazam tez swojego zdania o samych
badaniach, zastanawia mnie tylko jedna rzecz, bede wdzieczna jesli ktos mnie
uswiadomi: co takie badanie moze zmienic? W sensie swiadomosc o chorobie
dziecka? Czy usunelybyscie taka ciaze? W koncu mimo choroby to nadal Wasze
dziecko, prawda?

tak. bez wahania

[sanciasancia]

Wiem, jak to jest, jak się rodzi dziecko w wadą letalną i wiem, jak to jest, jak
się patrzy, jak umiera. Nie widzę powodu, żebyśmy mieli z mężem takie
doświadczenie powtarzać. Gwoli ścisłości, zamierzam tego oszczędzić i nam i
dziecku.

amnio

[mawta]

Blablabla. Powiedz dr. Roszkowskiemu, ze chcesz amnio i że chcesz ją
u niego zrobić. Fakt, że formalnie nie masz wskazań oznacza, że
raczej na bank będziesz musiała za nie zapłacić. Ostrzegam też, że
dr. Roszkowski bywa w różnych nastrojach (chociaż ja sama tego nie
doświadczyłam) i może nie chcieć przeprowadzić amnio u babki bez
wskazań. Ale powiedz mu otwarcie co i jak i on Ci powie co dalej. Ja
miałam u niego zabieg (nastaw się na wielogodzinne czekanie w
kolejce w szpitalu im. Orłowskiego!!).
Jeśli sama pokrywasz koszty, to nie musisz mieć skierowania od
rodzinnego. Takie skierowanie jest potrzebne, jeśli amnio Ci się
należy za darmo - a u Ciebie takiego wskazania nie ma. Jednak jeśli
chcesz poczytać jak wyglądały formalności, odsyłam gdzieś do mojego
starego postu (wrzuć na przeglądarkę mój nick to znajdziesz).
Pozdrawiam.

[blablabla15002900]

Mawta, znalazłam Twojego posta o formalnościach. Bardzo pomocny,
dzięki. W przyszłym tygodniu idę do dr. Hadasa to obgadam z nim tę
sprawę a na początku listopada mam to usg u dr. Roszkowskiego więc
zamierzam z nim porozmawiać. Mam nadzieję, że któryś z nich wesprze
moje starania o amnio. Może w takim razie na mniej więcej wtedy
umówię się już teraz do przychodni rejonowej do gina, skoro się
długo czeka, żeby mi wypisał to skierowanie do instytutu genetyki na
Sobieskiego - mam nadzieję, że nie będą robić problemu.
Zrobiłam mały wywiad rodzinny i jeśli chodzi o moją rodzinę to
raczej nie ma wskazań, ale w rodzinie męża zdarzały się różne
nieciekawe przypadki więc może lekarze wezmą je pod uwagę jako
argumenty do przeprowadzenia amnio.

[kaeira]

rupiowa napisała:
> Czy usunelybyscie taka ciaze?

Tak.

[blablabla15002900]

Na ten moment nie wiem co bym zrobiła i to chyba nie jest miejsce na
rozstrząsanie takich dylematów, bo podejrzewam, że jest wiele
kobiet, które czytają to forum i właśnie stoją przed taką decyzją.
Nie nam je oceniać a pisanie umoralniających postów uważam za
nietakt, bo nie mamy pojęcia co czują.
Będąc młodą siksą byłam bardzo radykalna w swoim liberalizmie i
wyznawałam zasadę, że to kobieta powinna decydować o takich
sprawach. Teraz już taka nie jestem, a i im dłużej mam moją fasolkę
tym ją bardziej kocham, dlatego nie wiem, co bym zrobiła.
Dowiedziałabym się tego pewnie dopiero doświadczając tego na własnej
skórze, choć mam nadzieję, że nigdy nie będę musiała. Ale chciałabym
móc podjąć świadomą decyzję i zmierzyć się ze swoją siłą bądź
słabością, poznać stopień i charakter choroby i związane z nią
zagrożenia dla dziecka i co to będzie oznaczało dla jakości jego
życia i na tej podstawie i zgodnie z moim sumieniem podjąć decyzję.

[pitu_finka]

Ja miałam terminowaną ciążę w lutym 2008 r. ze względu na wadę
latalną nerek i wady mózgu. Tylko że w moim przypadku amino nic nie
dałaby - córka miała (najprawdopodobniej) prawidłowy kariotyp.
Byliśmy kilka razy na Sobieskiego, trochę sama poczytałam, i teraz
wiem, że lista wad które amino wykrywa jest o wiele, wiele krótsza
od listy wad których amino nie wykrywa. Wiele zespołów
dziedziczonych autosomalnie recesywnie (czyli jak u nas - ryzyko
25%) przebiega przy prawidłowym mariotypie. Na zamkniętym forum
Terminacja ciąży (podforum Dlaczego) jest wiele dziewczym których
dzieci miały prawidłowe kariotypy. Piszę to dlatego, żebys miała
świadomość że prawidłowy wynik amino to jesczze też nie pewność.

Jeśli chodzi o amino to mój lekarz kazał mi mieć skierowanie z
poradni genetycznej - to w następnej ciąży, czyli tej w której
jestem teraz. Ja się jednak nie zdecydowałam na amino - szansa że
wykryłaby wade była minimalna a na samą myśl o pobycie w szpitalu,
tłumach lekarzy, ewentualnym - nawet minimalnym - ryzyku itd. robiło
mi sie słabo. Może zresztą też nie chciałam wiedzieć o ewentualnej
chorobie. Człowiek jest słaby psychicznie w obliczy takich
wiadomośći, a terminacja ciąży, nawet w przypadku wady letalnej jes
ttak potwornym obciążeniem psychicznym, że teraz wiem że dziecka z
zespołem Downa nie usunęłabym. Ale jestem po usg połókowym, mój syn
wygląda na zdrowego i tego się trzymam. Pewność, jak każda matka
zyskam po porodzie.