Dziecko w drodze a pies w domu?

[agaipawel12345]

Dziecko urodze we wrzesniu,a mam psa taki nieduzy kundelek.
Grozny to on troche jest obcych nietrawi ,listonosza ,dzieci-szczeka
na nie jak ktos przychodzi. Do odczytyu wodomierzy czy innych
licznikow pies musi byc zamykany w pokoju.Niby weterynarz powiedzial
mi ,ze nie trzeba specjalnie przyzwyczajac psa do dziecka ,bo
niemowle bedzie pachnialo rodzicami i to nie bedzie obce tylko
swoje.? ja to niewiem co o tym myslec.Dziecka i tak z psem nie bede
zostawiac ale boje sie np,reakcji poloznej srodowiskowej wiadomo to
jak kobita zareaguje na psa? i dziecko w domu wiadomo to gdzie one
potem zdaja realacje i do kogo?Uspic psa to tak jakby zabil ale
zycia dziecka tez niechce narazac.

[green_naranja]

Kobieto, a skad ty sie urwalas, bo twoj post to jakby zywcem z jakiegos
ciemnogrodu wyciety.
Pies to nie zabawka i nie mozna sie tak po prostu go pozbyc, a polozna
srodowiskowa -co cie obchodzi jej reakcja?Od kiedy to nie mozna miec psa, gdy
sie urodzi dziecko??

No ludzie trzymajcie mnie...gdy czytam takie posty, to mi sie nie tylko scyzoryk
w kieszeni otwiera, ale i jestem za opcja, by przed zajsciem w ciaze badac
poziom inteligencji. Przeciez nie powinno sie ewentualnego dziecka narazac na
tak durna matke...

[monikka77]

Położna podczas wizyty u mnie zapytała tylko czy pies gryzie, ale to
chyba bardziej z troski o siebie niż o dziecko
Niemowlaka pies zwykle ignoruje, więc nie ma się czym przejmować.
Trochę trudniej jest, jak dziecko raczkuje i (tak jak moje) ciągle
czegoś od psa chce. Wtedy dobrze jest raz na jakiś czas dać psu
odpocząć i odstresować się (nawet zamykając go w innym pokoju).
A korzyści, które ma dziecko z wychowywania się z psem - bezcenne.

[pagaa]

możecie też zanim przywieziecie Dziecko ze szpitala, przynieść do domu pieluszkę
czy ciuszek, który Dziecko miło na sobie i dać psu do wąchania, obeznania się,
wtedy jak przywieziecie Malucha do domu, to nie będzie on taki obcy dla psiaka.
pies to nie zabawka, tak go wychowaliście i takiego macie, nie usypia się
zwierzęcia kiedy staje sie niewygodne..

[princy-mincy]

skad Ty sie urwalas?
psa chcesz uspic tylko dlatego, ze w ciazy jestes?
szkoda mi psiaka, ze w takie rece trafil
nie rozumiem tez co ma reakcja poloznej- doniesie komus ze pies jest
w domu?
poczytaj troche literatury- dzieci lepiej wychowuja sie w domu,
gdzie jest zwierze, bo to je uczy od malego odpowiedzialnosci i
troski o inne stworzenia

jesli zauwazysz ze pies jest agresywny na widok dziecka, wtedy
bedzie trzeba go wydac, inaczej nie widze potrzeby

[anutek115]

Ty poważnie piszesz czy to jakas dziwna prowokacja? jesli poważnie, to... no nie
wiem, co napisać, ręce opadają!

Mam psa, kota i dwoje dzieci, w tym jednego wcześniaka. Położna środowiskowa psa
po głowie poklepała na dzień dobry i tyle było tematu, druga położna (ta, co do
wcześniaka przyszła) bardzo pochwaliła fakt posiadania psa (kota wtedy jeszcze
nie było), jako, że dzieci się lepiej chowają i uodparniają na różne zarazki.
Położne pewnie są różne, ale jedna z koleżanek słusznie napisała - co cię
obchodzi, co powiedzą? Uważasz, że co, doniesienie na policję złoży i ci dziecko
zabiorą?

O położną bym się nie obawiała, ale to, co piszesz mnie przeraża. Pies to nie
jest zabawka. Czego ty swoje dziecko nauczysz?

Teraz czekam na prośbę o rade w sprawie kota, wiadomo, że (zwłaszcza czarne)
wysysaja życie z niemowląt...

[deodyma]

a czemu ma przeszkadzac Ci pies w domu?
ja sama mam psa w domu i pojawil sie on na rok przed urodzeniem
dziecka.
nawet przez mysl mi nie przeszlo, zeby go uspic, czy tez sie go
pozbyc.
gdy wrocilam do domu z dzieckiem ze szpitala, pozwolilam naszej
psicy dziecko powachac a ona polizala dziecie po uchu
gdy byl mniejszy, to mu matkowala a teraz musze dziecia pilnowac.
ma 19 msc i wszedzie za psica chodzi.
to jeszcze pol biedy, ale wkurza mnie to, gdy sie na niej kladzie i
wtedy natychmiast interewniowac.
co do poloznej, to gdy moja przyszla do domu, nie byla jakos
zdziwiona tym faktem, ze mam zwierza w domu i pediatra mojego
dziecka tez, bo sami maja psy w domu.

[jotka_k]

a co ma położna do twojego psa?
no nerwy mnie tłuką na takie posty
sama mam w domu niespełna dwuletnią sznaucerkę olbrzymkę i martwię
się o jedno- żeby Afera nie poczuła się mniej ważna jak się mała
urodzi

[i-norbi]

Ja mam termin na jutro, i oczywiscie psa w domu. Nie martwie się o to że zrobi
małemu krzywdę, mam lalkę w domu i może głupio to zabrzmi ale jak udaję że to
nasz synek (żeby przyzwyczaić niepełnosprawnego brata do nowego członka rodziny)
to pies tylko wącha i kiwa ogonem. w życiu bym go nie uśpiła. Moim zdaniem jeśli
ktoś nie potrafi zając się psem nie poradzi sobie przy dziecku. W obu
przypadkach trzeba być odpowiedzialnym. a nie pozbywać się problemu.

[agaipawel12345]

Kobiety! tylko tak wspomnialam o uspieniu ,pies jest od 5 lat. Wy
chyba nie wiecie jaki on jest, pies nigdy nie wychowywal sie przy
dzieciach i kiedys sie zdarzylo ze skoczyl na dziecko skonczylo sie
na strachu i placzu dziecka .W moim przypadku raczej niemozliwe jest
zeby puscic psa do dziecka i nie jestem morderczynia tylko martwie
sie o reakcje psa! a pies u mnie w domu jest bdb traktowany ale
agresywny wobec doroslych i dzieci obcych.

[mumi7]

Tak tylko wspominialaś... żałosna jesteś

[mumi7]

Masz wnecie i nie tylko mnóstwo informacji na temat oswajania posa
z dzieckiem, począwszy od momentu na długo przed porodem. Więcej
światłości życzę, no ale się zdenerwowalam....skąd sie biorą tacy
ludzie??? To chyba ci, co wyrzucają psy z domu, czuję tę samą woń
nieodpowiedzialności...

[deodyma]

> Kobiety! tylko tak wspomnialam o uspieniu

tak tylko wspomnialas...
nie mysli sie o uspieniu psa tak, bez powodu.
ja ropzumiem, jesli zwierze jest chore , meczy sie, ale w tym
wypadku?
mnie to zawsze rozwalaly takie teksty panius z mojego osiedla, ktore
swojego czasu pytaly, jak ja sobie dam rade, gdy dziecko sie urodzi,
albo co zrobie wtedy z psem.
teraz tez sa niepomiernie zdziwione co niektore, ze mam psa w domu,
ze w ogole wylaze z nim na spacery, ze psica wychodzi z nami na
spacery itd...
ale im akurat sie nie dziwie, bo jedna z druga to cale rodziny
sciagaly do opieki nad dzieckiem a one jeszcze plakaly, jak to im
strasznie im ciezko jest.
wiec rzeczywiscie taka nie jest w stanie sobie wyobrazic do tego psa
w domu, z ktorym trzeba kilka razy dziennie wyskoczyc na dwor, by
zalatwilo swoje potrzeby. a im dziecko wieksze, tym bardziej trzeba
pilnowac jego i psa a oczy miec dookola glowy.

Na głowę upadłaś

[boo-boo]

To teraz zastanówmy się jaki byłby odsetek usypianych psów z powodu pojawienia
się dziecka w domu....
Co ma piernik do wiatraka,że pies nigdy nie wychowywał się przy dzieciach.
Starsze rodzeństwo do jakiegoś czasu jak się nie pojawi młodsze też nie
wychowuje się z innymi dziećmi- i co do domu dziecka starsze oddasz,żeby szoku
nie przeżyło z powodu pojawienia się młodszego członka rodziny?
O reakcję psa się martwisz- dobrze,że biedny nie rozumie co to znaczy "uśpienie"
bo chyba sam by samobójstwo popełnił z faktu posiadania takich właścicieli.
Weterynarza zapytaj jak psa przygotować na pojawienie się dziecka, dostęp do
netu masz to poszperaj co się robi w takich przypadkach, są fora specjalistyczne
od tego. Mój pies był agresywny w stosunku do każdego oprócz mnie i rodziców i
wiesz nigdy do głowy by mi nie przyszło go uśpić tylko dlatego,że dziecko
miałoby się pojawić- a dzieci wręcz szczególnie nie trawił- wiem,że ugryzłby jak
nic. Tylko,że decydując się na psa, a potem na dziecko za obydwoje bierzesz
odpowiedzialność opieki i wychowania- na tym polega odpowiedzialność/dorosłość.
Problemy się rozwiązuje w normalny-racjonalny sposób, a nie pozbywa się ich.

[kiniak22]

moj pies tez z tych co dzieci nie lubi, tez sie balam jak to bedzie jak dziecko
przywieziemy do domu, a mial wtedy 9 lat- i tu ogromne zaskoczenie: pies nie
odstepowal dziecka na krok! lezal calymi dniami przy lozeczku, wspinal sie i
wachal, czesto kiedy nie bylo mnie w pokoju nie pozwalal sie nikomu zblizyc do
dziecka drugie dziecie juz nie zrobilo na nim takiego wrazenia
najwazniejsze to nie izolowac psa od dziecka, ale zarazem od poczatku musisz
zaznaczyc ze w waszym stadzie psisko spadlo stopien w dol i dziecko to rzecz
swieta ktorej mu ruszyc nie wolno
najlepsze jest to, ze po 4 latach obcowania z dziecmi moj pies nadal nie lubi
dzieci "swoje" dzieci toleruje czasem nawet zrobi im ta przyjemnosci i zechce
sie z nimi pobawic, za to obce dzieci lepiej zeby do niego nie podchodzily

na razie nie masz sie czym przejmowac, poczekaj i zobaczysz jak to bedzie jak
juz maluch bedzie z wami, jesli pies bedzie sie zachowywal agresywnie w stosunku
do malucha to wtedy zaczniesz sie nad tym zastanawiac

[haan87]

w mojej suczce z kolei po pojawieniu sie niemowlaka w domu uruchomil
sie instynkt macierzynski nie odstepowala i nie odstepuje go na krok
, a to juz dwa lata

[sasetka.0]

My mamy jamnika. Pies ogólnie przyjażnie nastawiony do ludzi, dzieci. Jak to
jamnik szybki, skoczny.
Gdy przywieźliśmy synka do domu (adoptowany jak miał 1 roczek w życiu nie
widział psa) jamniczka zaczęła skakać i szczekać a mały w ryk.
Po kilku dniach oswajania dziecka i psa było ok.
Po prostu nauczyliśmy psa, że dziecko może głaskać, czasami zdaży się że
pociągnie za ucho a jamnik ma na to pozwolić - żadnego gryzienia, warczenia
najwyżej ma zaszyć się w koncie. Oczywiście takie oswajanie było pod ścisłym
nadzorem i nie pozwalaliśmy synkowi na wyrządzanie zwierzęciu krzywdy !!!!!!
Chodziło jedynie o nauczenie psa, że dziecko jest wyżej od niego w hierarchii
naszego "stada" i może psem rządzić.
Dzisiaj synek ma 4 latka przy naszej pomocy wyprowadza psa na spacer, karmi a
nawet zabiera miskę z jedzeniem a pies się go słucha.
Za kilka dni urodzę drugie dziecko i nie martwię się, że pies w domu.
Tak jak pisały poprzedniczki pies w domu ma bardzo dobry wpływ na dziecko.
Pod warunkiem że dziecko ma rozsądnych rodziców a pies opiekunów

[mw144]

Moja położna jakoś nikomu nie donosiła, że mam w domu hodowlę
morderców, po tym jak ją przywitały w drzwiach dwa wypasione,
dorodne, uśsmiechnięte rottweilery Życie dziecka też nie było
narażone, wręcz przeciwnie to jego najlepsi przyjaciele, mimo że
obcych dzieci nie cierpią, a ewentualny intruz, który wtargnąłby do
domu bez zgody domowników zostałby prawdopodobnie spożyty przez nie
na drugie śniadanie.

[jotka_k]

jak można "tak tylko wspomnieć" o uśpieniu psa?!

[ona3010]

Szkoda słów na takie tok myślenia, mogłaś sie podwiązać i nie byłoby
problemu z psem!
Głupia PUSTA babo. I Ty wychowasz dobrze dziecko???
A pózniej narzekamy na społeczeństwo....

[black.joanna]

Po pierwsze tak jak radziły dziewczyny, przynieść mokrą pieluszkę do obwąchania,
nawet zostawić ją w pobliżu posłania psa na noc, po drugie kiedy będziecie
wracać do domu niech ktoś wyjdzie z psem i wróci jak już będziecie w domu. Pies
łatwiej zaakceptuje kogoś kto już jest w domu, niż nowoprzybyłego gościa..

[anyx27]

Boże, dziewczyny, czemu naskakujecie tak na autorkę postu?
dziewczyna ma psa, który bywa agresywny i się martwi. Każde zwierzę
jest inne. ja miałam kiedyś małego psa, który był dość agresywny i
na pewno nie pozwoliłabym, żeby był w domu, kiedy ja urodzę dziecko.
Zresztą uważam, że pies w mieszkaniu, z dzieckiem czy nie, to
pomyłka. i właśnie ci "pseudomiłośnicy" zwierząt powinni stuknąć się
w głowę, a nie pisać, że współczują dziecku takiej (głupiej) matki.
Tak kochacie zwierzątka, to ich nie męczcie w swoich 40metrowych
klitkach.
Ja na miejscu autorki nie usypiałabym psa, ale poszukałabym dla
niego nowego domu, jeśli przed zakupem psa nie pomyślała o
ewentualnym późniejszym zajściu w ciążę i dziecku w domu. Jeśli ma
się dziewczyna stresować i na każdym kroku pilnować psa, to chyba
nie ma sensu. Dobre samopoczucie i bezpieczeństwo dziecka i matki są
najważniejsze

[agaipawel12345]

Powiem tak; pies pojawil sie na dlugo w domu jak jeszcze bylam panna.
Pies domownikow traktuje bdb ,tylko chodzilo mi o dziecko jak bedzie
reagowal jak bede sie dzieckiem zajmowac przewijac itd,a te obelgi
pod moim adresem?smieszne dlugo z mezem czekalismy na dziecko,i
jestem porzadna osoba ,a idiotka nie jestem i dziecko wychowam na
dobrego czlowieka ,a martwie sie bo pies jest takze bardzo o mnie
zazdrosny niepozwoli ,aby nawet ktos w zartach podniosl na mnie
reke ,bo pies zaraz warczy.

[nglka]

Ga, każdy normalny człowiek spodziewający sie dziecka ma podobne obawy. pomyśl,
gdyby było tak, jak się obawiasz, to nikt z dzieciatych nie miałby psa a życie
pokazuje, że psy akceptują dzieci. mało jest takich, które absolutnie nie
akceptują i są to najczęściej psy totalnie agresywne.. i nie możemy tu
porównywac twojego przykładu - agresji wobec obcych. Bo chodzi o psy agresywne w
ogóle. Ugryzł Cię kiedyś twój pies? Twojego męża? jak nie, to nie masz powodów
do obaw. W ogóle uwazam, że na nieodpowiednie forum trafiłaś. powinnaś o tym
podyskutować np na forum dogmanii bo siedzą tam osoby doświadczone, które mają i
psy i dzieciaki. Dobrym miejscem na dyskusję o tym jak przygotować psa na
przybycie nowego członka rodziny - jest.. gabinet lekarza weterynarii Nikt
nie zna lepiej psychiki zwierzęcia niż zapalony miłośnik zwierząt.
Nie dziw się reakcji dziewczyn na tym forum bo o fakcie uśpienia napisałaś z
taką lekkością jakbyś faktycznie brała to pod uwagę w imię zapobiegania
problemom a to nie jest w porządku. Piszesz, że jesteś porządnym człowiekiem,
zatem mam nadzieje, że zasięgniesz opinii specjalisty zanim popełnisz błąd.
niestety wiele zachowań zwierzęcych sprowokowanych jest przez bezmyślność
człowieka. Zwierzęta myślą inaczej niż my. Jeśli chcesz, by zaznajomienie psa z
dzieckiem przebiegło przewidywalnie i w miarę bezproblemowo, to jednak zagłęb
się w fora miłośników psów.
Bardzo często pies traktuje dziecko jako członka niższego szczeblem w hierarchii
i co za tym idzie, pies czuje się za dziecko odpowiedzialny, broni je przed
innymi - zamiast atakować, czego się obawiasz.
Zostawiać z dziecka psem nie wolno pod żadnym pozorem bez względu na charakter
psa dlatego, że zwierzę zawsze pozostanie w pewnej części nieprzewidywalne a
dzieci mogą czasem zupełnie niecelowo zrobić pod twoją nieobecność psy krzywdę,
wtedy zdarza się, że zwierzę atakuje we własnej obronie. To niestety błąd
rodzica, nie agresja psa. Dlatego będąc odpowiedzialną, po prostu nie zostawiaj
dziecka z psem sam na sam a cała reszta ułoży się łagodnie.

[boo-boo]

No tak, bo akurat pies musi być obecny przy wszystkich czynnościach związanych z
pielęgnacją dziecka.......
Skoro nie widzisz siebie jako osoby potrafiącej sobie poradzić z dzieckiem i
psem to wiesz samo poradzenie z dzieckiem może być trudne- a nie daj boże jak ci
się drugie przytrafi.
Piszesz,że nie mieszkasz sama- to co nikt ci pomagać nie będzie- w grafiku
pewnie od razu ci zapiszą opieka nad dzieckiem i psem.

"Pies domownikow traktuje bdb "
No właśnie- dziecko domownikiem się stanie i skąd w ogóle wiesz jak będzie przez
psa traktowane- masz rację, za dobre traktowanie przez psa, najlepiej jest go
uśpić,albo dać kopa w doopę.

Anyx

[antyka]

Podpisuje sie oburacz, pod Twoim postem
Nie pierwszy raz z reszta.

[kasiak37]

Anyx,rece opadaja.Tobie nie powierzylabym opieki nawet nad chomikiem.

[maadzik3]

Nie histeryzuj. Narazanie zycia dziecka??? Pilnuj zeby pies nie zostawal sam na
sam z dzieckiem. To rozsadne. Nigdy nie karm psa przed dzieckiem, nigdy nie
przytulaj psa przed dzieckiem, jednym slowem stale pokazuj psu ze dziecko ma
pierwszenstwo. I bedzie dobrze. Tez mielismy psice przed urodzeniem syna
(niestety juz nie zyje), rozpuszczona jak dziadowski bicz, Mlodego pokazalam
jej zaraz po przywiezieniu ze szpitala. Obrzucila mnie pytajacym spojrzeniem i
warknela, spokojnie skarcilam. Otrzymalam drugie podobne spojrzenie i polizala
go po stopce. Pochwalilam. Wiecej problemow nie bylo (oczywiscie zachowywalam
rozsadne nawyki ale zupelnie na wszelki wypadek bo nigdy nie bylo najmniejszej
scysji czy incydentu miedzy dzieckiem i psem). Mnostwo dzieci wychowuje sie z
psami co jest cudowne (znaczy w domach gdzie jest pies). Grozne incydenty sa
bardzo rzadkie (wiem, zawsze opisywane, w koncu nie napisza w prasie ze dziecko
ladnie i spokojnie bawi sie z psem). A usypianie psa bo ma sie pojawic dziecko
uwazam za nieodpowiedzialne.

[red-truskawa]

A ja jestem lekarzem wtererynarii i jak czytam co te babsko wypisuje "tylko wspomnialam o uśpieniu" to mam ochote wrzasnąc- SZKODA ŻE EUTANAZJA NIE JEST LEGALNA W STOSUNKU TAKICH LUDZI JAK TY !!!!
Sorry, ale poniosło mnie. Nóz się w kieszeni otwiera. Wiecie co, psom sie robi testy psychologiczne, a co z ich durnymi włascicielami?!?!
Jak sie wzieło psa to trzeba byc odpowiedzialnym do KOŃCA za niego(!!!). Masz problem, nie jestes pewna reakcji psa- idz do tresera, do behaworysty i zapytaj, a nie od razu "czapa w łeb" chociaż pies jeszcze nic złego nie zrobił, tylko tobie sie wydaje...

[wiewiorka76]

Straszne, najgorsze, ze w naszym kraju każdy moze mieć psa, kota i
co mu się tam jeszcze uwidzi... Potem się takiemu odechciewa i pies
kończy na bruku, o ile właściciel nie wpadnie na bomba pomysł, żeby
go uśpić. Zwierzę, to nie przedmiot, który się likwiduje, albo
oddaje komukolwiek, to czująca istota, kochająca i przywiązana.
Kiedy wreszcie ludzie to zrozumieją?!
A jeśli chodzi o dzieci i psy, to w tym układzie akurat pies ma się
czego obawiać, bo dziecko często ciągnie za ogon itd nie czując, że
to moze być dla zwierzaka nieprzyjemne. Wielu rodziców "mądrych
inaczej" nie reaguje, a potem kiedy pies się w koncu odgryzie
wyrzucają go, bo pies jest "agresywny". Na taką głupotę i brak
odpowiedzialności ręce opadają.

Ja mam duzego psa i małe dziecko :)

[agar2208]

Mamy w domu owczarka niemieckiego. Długo nie mieliśmy dziecka i Bary stał się
naszym pupilkiem. Spał z nami w łóżku, był rozpieszczany. Obecnie ma 7 lat.
Do obcych jest agresywny, lecz do domowników łagodny jak aniołek.
Kiedy zaszłam w ciąże , wszyscy mnie straszyli, ze pies nie będzie tolerował
dziecka.
Dodam, że ja pies je, to nikt poza mną i mężem nie może do niego podejść, bo warczy.
Synek ma juz 13 mc i Bary traktuje go jak domownika, tzn tak jak mnie i męża.
*Jak urodzi Wam się już dziecko, to nie możecie odtrącać psa, nie wyganiajcie go
z kąta w kąt.

*Jak będziesz wracać z dzieckiem ze szpitala, to psa nie powinno być w tedy w
domu. Dziecko musi być pierwsze, a później należy przyprowadzić psa.

*Zanim wyjdziesz ze szpitala, mąż powinien dać do powąchania jakieś ubranko
dziecka (żeby poczuł zapach)

*Po przyjściu z dzieckiem do domu, dajcie, żeby pies je powąchał i pokażcie mu je.

* Pies powinien mieć nadal zachowany swój rytm dnia, czyli jedzenie i
wychodzenie o tych porach, co przed narodzeniem dziecka.

My nie pozwalamy naszemu synkowi aby dokuczał psu. może go głaskać, bawić się z
nim, ale pod naszą kontrolą. Nasz pies pozwala na bardzo dużo naszemu synkowi.
Daje mu swoje zabawki, a synek dzieli sie z nim swoim jedzeniem.
Pies ma juz 7 lat, więc nie chce mu się brykać z małym.Większość czasu spi, nie
pozwalamy aby synek wtedy mu dokuczał.

Pies to duża odpowiedzialność, jest jak członek rodziny. Nie martw się na zapas
i nie słuchaj co mówią inni ( że pewnie pogryzie wam dziecko itp). Nam tez
wszyscy mówili, nie wyobrazają sobie jak to będzie z tak duzym psem.
Pamiętajcie, aby nie odtrącać psa, poświęcać mu w miarę możliwość czas, i uczyć
od samego początku, żeby dziecko nie dokuczało psu.
Będzie dobrze

[agar2208]

Zapomniałam się spytać autorki , co ma położna srodowiskowa do psa i czemu tak
się tym martwisz???

[wiesia140]

Położna już pewnie nie raz w domu widziała psy, koty, kanarki , rybki i co tam
jeszcze...więc dziwić się nie będzie. Weź pod uwagę rady dziewczyn zwłaszcza
tę o hierarchii w domu.

[sysia000inc]

WYdaje mi, się że przede wszystkim sama musisz ocenic, jaki piesek ma charakter. Ja też mam psa, Dzidzia jest w drodze, ale na prawdę nie mam obaw. Moja psina kocha wszystkie Dzieciaczki, łazi za nimi niczym mama Ma na prawdę potężny instynkt opiekuńczy. Pewnie, że zwierzęciu nie można w 100% zaufać - ale myślę, że przy odpowiedniej dozie rozsądku, bez specjalnego wysiłku można pogodzić Dzidzię z pieskiem.Pozdrawiam

[kinia-81]

ja też mam pieska - yorka problemowego, parę lat temu kompletnie nie myśląc o
dziecku w przyszłości kupiliśmy go od pańci, której właśnie urodziło się dziecko
i piesek dotychczas totalnie rozpieszczony, kochany nagle z łóżka wylądował pod
żywopłotem.Spodobał nam się, odkupiliśmy go, pies był nieufny, ale udało nam sie
go znów rozpieścić na maksa, problem jest taki, że podejrzewam, że od czasu jak
parę lat u pierwszych właścicieli pojawiło się dziecko i pies został wywalony na
dwór - dzieci nie cierpi, jest zazdrosny, niby nie ugryzie, ale solidnie malucha
wystraszy. teraz za kilka dni ja rodzę, wiemy z mężem że z naszym ulubieńcem
będziemy mieli problem, ale za chiny nie przyszło mi do głowy, że można go
uśpić!! Albo nawet oddać! Kochamy tego potwora jak diabli i koniec! Będziemy
próbować z pieluszką przywiezioną ze szpitala, będziemy oswajać i uważam, że
ostatecznie pies musi przyzwyczaić się do dziecka a dziecko do psa.Teraz nasz
yorkuś jest na pierwszym miejscu, i pewnie będzie mu przykro jak spadnie w tej
hierarchii, ale wydać lub co gorsza uśpić na bank go nie zamierzam, jakoś dzień
za dniem damy radę

[killah_kg]

nikt nie zabroni CImiec psa, musza zrozumiec ze to normalne i trudno zeby
kazdyoddawal albo usypial psa jak rodzi mu sie dziecko bez obaw, tylko przed
przyjsciem dziecka do domu wypierz legowisko i wyczesz go na dworze oczywiscie.
Kazdy kto jest w domu np jak ieszkasz z rodzicami porzychodzi do dziecka i sie z
nim wita pozwol tez psu. Dal polizac nozki i powachac, dziecku nic sie nie
stanie tylko nie dawaj psa blizko twarzy dziecka ani raczek,. Do pokoju moze
wchodzic tylko miejcie na niego oko, to tez czlonek rodziny i ma prawo zobaczyc
kto bedzie z nim mieszkal nie rozumiem ludzi ktorzy trzymaja dziecko ja w
zamknieciu i nie pozwalaja dziecku diotknac niczego co nie jest sterylne no bez
przesady dizecko musi miec stycznosc z bakteriami tez inaczej jak jest
agresywny pies w stosunkudo dziecka, wedy zastanowcie sie powaznie nad tym co
wolicie czy psa czy dziecko

[anieszka76]

nie uważam żeby autorka wątku była żałosna, właśnie to te osoby które nie biorą
pod uwagę takich ewentualności potem widać w wiadomościach jak tłumaczą "a to
przecież taki dobry piesek był"- lepiej przewidywać niż potem płakać

[sniezka999]

o Boze, jak to czytam to mi sie smiać i płakać naraz chce
Moją ukochaną Nutkę marki Shih Tzu dostałam na urodziny od męża w
październiku rok temu w grudniu na świat przyjdzie nasza pierwsza
dzidzia.
Nie wyobrażam sobie jak mogłabym pozbyć się mojej Nuci! Owszem, jest
ona agresywna wobec obcych, ale nikogo nie chce zjeść, najwyżej robi
troche hałasu. Ogólnie ,od tak sobie' nie szczeka, mieszkamy w
bloku, jeśli ktoś chodzi po klatce, szczekała, ale teraz już ją tego
oduczyliśmy. Gożej jest jak ktoś zapuka do drzwi. Ale myślę że moja
dzidzia juz się przyzywczaja w brzuszku do ,,hau hau", przecież są
dzieci, które wprost uwielbiają spać w hałasie (moja kolezanka
przebywała w hałasie podczas ciąży, po urodzeniu małej nie
przeszkadzała jej dość głośna VIVA, spała przy dance jak suseł ).

Jak w ogole można pomyśleć żeby się psiaka pozbyć!!! Odkąd jestem w
ciąży moja Nucia zachowuje się jakby inaczej, jakby coś czuła, jakby
sama była w ciąży, lub miała ciąże urojoną (jest to niemożliwe
ponieważ jeszcze nie miała cieczki). Położy się u nas w nogach, po
chwili, cmyk na podłoge, poleci do innego pokoju, przyleci - z
misiem w pyszczku, wskakuje na łóżko, kładzie misia obok siebie i
zasypia. Po prostu kochane stworzenie!
A najbardziej rozwala mnie teściowa, której psiak faktycznie
przeszkadza - z gówy przewidziała że dzidzia będzie miała uczulenie,
że będziemy musieli się psa pozbyć itd, i nie dociera do niej fakt
że Shih tzu podobnie jak York to pies o włosiu nie wywołującym
alergii. Kiedy już jej to 5 razy powiedziałam, wymyśliła - ,,a co
jak dziecko zacznie raczkować i wyżerać psu z miski karme? tak nie
może być"... Po prostu...!!!! bez komentarza
Tak samo kolezanka, pani Magister Pedagogiki, przyjechała kiedyś do
nas w gości i dziwiła się że głaskam psa - jak mówiła - ona się
uczyła o tym, na 100%, że psów też w ciąży nie mozna miec, bo tak
samo jak koty wywołują toksoplazmozę.
Owszem - jest to możliwe, ale bardzo mało prawdopodobne, np jesli
pies pogryzie się z kotem, może przenieść biernie chorobę, ale do
cholery - nie powoduje jej. Odpowiednie badania mam już za sobą i w
życiu nie słyszałam, ani ja, ani moja mama, która też kocha psiaki,
że psa trzeba się pozbyć w ciąży (co jesli chodzi o koty jest
oczywiste od wielu wielu lat).

Owszem, skożystamy z porady specjalistów, piesek w listopadzie
zostanie zaszczepiony, odrobaczony itd, jak już będę w szpitalu, mąż
przywiezie jej ciuszek córci, aby oswoiła się z zapachem, postaramy
się zrobić jej w domu własny kącik do spania.
Obiecałam sobie, że nawet kiedy Córcia będzie już z nami postaram
się choć troche uwagi poświecić mojej Nuci, bo to straszne, jak
ludzie potrafią w takich sytuacjach postąpić z istotami, które tak
bardzp nas kochają.

[loganmylove]

"Owszem - jest to możliwe, ale bardzo mało prawdopodobne, np jesli
pies pogryzie się z kotem, może przenieść biernie chorobę, ale do
cholery - nie powoduje jej. Odpowiednie badania mam już za sobą i w
życiu nie słyszałam, ani ja, ani moja mama, która też kocha psiaki,
że psa trzeba się pozbyć w ciąży (co jesli chodzi o koty jest
oczywiste od wielu wielu lat). "
Tak czytałam i czytałam i nawet wydawało mi się mądre to co napisałaś (tylko
nieco chaotyczne i ckliwe)az doszłam do tego fragmentu Co jest oczywiste?? Że
kota nalezy się pozbyć z domu jak się jest w ciąży?? Większej bzdury nie
słyszałam od dawna...

[sniezka999]

wiele źródeł podaje, że kotów w ciąży należy unikać, ponieważ w
ślinie przenoszą chorobę, tą całą toksoplazmozę, pytałam lekarza,
potwierdził, jak również potwierdził fakt że zarazić można się np
pijąc nieprzegotowane mleko od krowy która zjadła trawe pobrudzoną
kocimi odchodami czy śliną, można też bawiąc się na trawie, która
jest zabrudzona, i - właśnie jeśli jakies zarazki znajdują się na
psiej sierści.
Unikać kotów, tak mówią lekarze i inne źródła, przez unikanie mozna
rozumieć pozbycie się (znajoma miała kota 7 lat i kiedy zaszła w
ciążę oddała go koledze), lub może ograniczenie kontaktu z kotem.
Osobiście nie przepadam za kotami i gdyby mi lekarz doradził
pozbycie się go - pozbyłabym się, oddając komuś (napewno nie
usypiając). Liczy się dobro dziecka, nie ryzykowałabym, tym bardziej
że koty raczej aż tak jak psy nie przyzwyczajają się do swoich
właścicieli.
Dziwie się że o tym nie słyszałaś...

[miska_malcova]

sniezka999 napisała:

> wiele źródeł podaje, że kotów w ciąży należy unikać, ponieważ w
> ślinie przenoszą chorobę, tą całą toksoplazmozę, pytałam lekarza,
> potwierdził, jak również potwierdził fakt że zarazić można się np
> pijąc nieprzegotowane mleko od krowy która zjadła trawe pobrudzoną
> kocimi odchodami czy śliną, można też bawiąc się na trawie, która
> jest zabrudzona, i - właśnie jeśli jakies zarazki znajdują się na
> psiej sierści.
> Unikać kotów, tak mówią lekarze i inne źródła, przez unikanie mozna
> rozumieć pozbycie się (znajoma miała kota 7 lat i kiedy zaszła w
> ciążę oddała go koledze), lub może ograniczenie kontaktu z kotem.
> Osobiście nie przepadam za kotami i gdyby mi lekarz doradził
> pozbycie się go - pozbyłabym się, oddając komuś (napewno nie
> usypiając). Liczy się dobro dziecka, nie ryzykowałabym, tym bardziej
> że koty raczej aż tak jak psy nie przyzwyczajają się do swoich
> właścicieli.
> Dziwie się że o tym nie słyszałaś...

Bzdury opowiadasz sprzed wielu lat, kiedy nie było wiadomo co to toksoplazmoza.
Z reszta Twój lekarz też ma wiedzę lekko przeterminowaną. Po to robi się badania
na przeciwciała toksoplazmozy, aby nic nie zagrażało matce i dziecku. Poza tym
jak sie dba o higiene, to zarażenie sie toksoplazmozą wcale nie jest takie łatwe.
Mam 3 koty i wszystko można o nich powiedzieć, ale nie to, że się nie
przyzwyczajają do właścicieli.
Poza tym psa byś sie nie pozbyła, ale kota chętnie?

[sniezka999]

zacznijmy od tego, że nigdy nie trzymałabym w domu kota, ponieważ
nie przepadam za tym zwierzęciem.
Wiem wiem, są koty czyste, ale mi niestety kot kojarzy się z kotem
na wsi, który wszędzie łazi itd. (młodość spędzałam u babci na wsi
która ma mase kotów ,,łazęgów")
Faktycznie wiedze mam przeterminowaną, nie przeczę.
A propo lekarza to powiedział mi jeszcze, że nawet jeśli ktoś
przechodził tokso to wcale nie wyklucza, że nie może przejść ją
poraz 2., też się zdziwiłam no ale cóż, nie mi podważać wiedze
lekarza.
Tak samo jeden lekarz mówi że filiżanka kawy w ciąży nie szkodzi,
drugi kategorycznie odradza

Osobiście wole dmuchać na zimne, i przepraszam wszystkie miłośniczki
kociaków

[lelabo]

sniezka999 napisała:

> zacznijmy od tego, że nigdy nie trzymałabym w domu kota, ponieważ
> nie przepadam za tym zwierzęciem.
> Wiem wiem, są koty czyste, ale mi niestety kot kojarzy się z kotem
> na wsi, który wszędzie łazi itd. (młodość spędzałam u babci na wsi
> która ma mase kotów ,,łazęgów")

Prosze, przestan juz pisac o kotach, bo piszesz takie bzdury, ze sie
slabo robi. A potem przeczytaja to przyszle matki o poziomie
edukacji jak autorka watku i kolejne niewinne stworzenie zostanie
wywalone na bruk.
Co do watpliwej czystosci kotów, mialam wiele kotow, w tym i takich
co lazily tu i tam i nigdy nie byly brudne. Ale znalam tez psa co na
spacerze tylko patrzyl jakby sie tu wytarzac w znalezionym g**nie.
Sam sie raczej po tym nie oczyscil.

[deodyma]

> wiele źródeł podaje, że kotów w ciąży należy unikać, ponieważ w
ślinie przenoszą chorobę, tą całą toksoplazmozę,


gowno prawda.
mialam do czynienia z kotami, gdy bylam w ciazy, nawet kuwety im
czyscilam i nie mam ani nie mialam toksoplazmozy.
co za bzdety.

[miska_malcova]

te bzdety niestety sa do sprawdzenia, ale łatwiej powiedzieć, że
kot=toksoplazmoza niż poszukać, popytać...

[deodyma]

oczywiscie, ze bzdety.
z kotami to mam do czynienia od urodzenia, wiec cos na ten temat
wiem
jesli kot nie wychodzi na dwor, cale zycie siedzi w domu, nie jest
nosicielem zadnych chorobsk, wiec jakim cudem masz cokolwiek od
niego zalapac?
czemu nie jestem chora?
no ciekawe

[sniezka999]

Wy nie jesteście chore, i bardzo dobrze, ale są osoby, które
naprawdę sie rozchorowały a ich dzieci urodziły się z poważnymi
wadami. Nikt przecież nie wyssał z palca sobie powiazania
toksoplazmozy z kotami
pewnie miały do czynienia z kotami ,szlajaczami'
Zwracam honor i pozdrawiam wszystkie miłośniczki kotów leniuchów,
śpiących godzinami na podusi

[kawka74]

Nikt przecież nie wyssał z palca sobie powiazania
> toksoplazmozy z kotami

Całkiem niedawno uważano, że wrzody żołądka biorą się z nerwów; w medycynie poglądy zmieniają się z prędkością turbiny.
Zarazić się można także jedząc nieumyte owoce lub warzywa, niedokładnie myjąc ręce po grzebaniu w ogródku albo po obróbce surowego mięsa.

[kasiak37]

Sniezka tokso mozna zarazic sie sto x czesciej od surowego miesa i od niemytych
warzyw i owocow niz od kotow!

[mamciulka-nikulka]

sniezka999 napisała:

> Wy nie jesteście chore, i bardzo dobrze, ale są osoby, które
> naprawdę sie rozchorowały a ich dzieci urodziły się z poważnymi
> wadami. Nikt przecież nie wyssał z palca sobie powiazania
> toksoplazmozy z kotami
> pewnie miały do czynienia z kotami ,szlajaczami'
> Zwracam honor i pozdrawiam wszystkie miłośniczki kotów leniuchów,
> śpiących godzinami na podusi

Kot, który nie wychodzi na dwór nie ma prawa być chory, chyba, że rozkopuje
ziemię z kwiatków doniczkowych to może (ale nie musi) się zarazić. To samo tyczy
się ciężarnej, która nie mając nawet kota w domu przesadza kwiatki, czy pracuje
w ogródku. Nie tylko koty mogą być bezpośrednim zagrożeniem.

[red-truskawa]

Kot, który nie wychodzi na dwór nie ma prawa być chory, chyba, że rozkopuje
ziemię z kwiatków doniczkowych to może (ale nie musi) się zarazić<

Chyba się o czyms zapomniało....Po pierwsze: koty sa miesozercami i bardzo
czesto sa karmione surowym miesem a to jest potencjalne zródło zarazenia. A kot
który jest w domu (nawet jak nie je surowego miesa i nie wychodzi na dwóri nie
kopie w doniczkach) moze byc tak zwanym okresowym siewca oocyst.

[mamciulka-nikulka]

red-truskawa napisała:

> Kot, który nie wychodzi na dwór nie ma prawa być chory, chyba, że
rozkopuje
> ziemię z kwiatków doniczkowych to może (ale nie musi) się zarazić<
>
> Chyba się o czyms zapomniało....Po pierwsze: koty sa miesozercami
i bardzo
> czesto sa karmione surowym miesem a to jest potencjalne zródło
zarazenia. A kot
> który jest w domu (nawet jak nie je surowego miesa i nie wychodzi
na dwóri nie
> kopie w doniczkach) moze byc tak zwanym okresowym siewca oocyst.

Uważam się za osobę myślącą i ani siebie, ani rodziny, ani też
zwierząt nie karmię surowizną, bo wiem z czym to się może wiązać.
Dla mnie jest to oczywiste.

A co do oocyst (co prawda nie do końca wiem co pani weterynarz miała
na myśli) to nie bardzo rozumiem wywód? Czy mamy przez to rozumieć,
że nawet jeśli zwierze nie jest nosicielem i nigdy nie połknęło
cysty i tak może być siewcą cyst?

[miska_malcova]

red-truskawa napisała:

> Chyba się o czyms zapomniało....Po pierwsze: koty sa miesozercami i bardzo
> czesto sa karmione surowym miesem a to jest potencjalne zródło zarazenia.

zgadza się, z jedna małą uwagą: koty należy karmić przemrożonym, ok. przez 3 dni
surowym kurczakiem, albo wołowiną. W ten sposób ginie wiele potencjalnych
powodów do chorowania

[red-truskawa]

Nie do końca tak z tym mrożeniem.... Tylko tzw głebokie mrożenie czyli powoduje
zniszczenie pasozytów, ale w Polsce nie stosuje sie tego typu
przechowywania/konserwacji miesa nawet w rzeżniach i zakładach miesych. Dlatego
własnie mieso jest poddawane badaniom parazytologicznym a nie od razu wymrazane.

[sandra246]

Jak wogóle możesz myśleć nad uśpieneim psa?? "Uspic psa to tak jakby
zabil " ?? Przecież to jest członek Twojej rodziny, pies jest jak
dziecko,napewno Cie bardzo kocha swoją psią miłością. To tak samo
jakbyś myślała o aborcji dziecka według mnie. Ja mam wielkiego doga
w domu który myśli że jest malutki i chce wskakiwać ludzią na
kolana,czasem coś nabroi zebsuje pogryzie w domu czasem chce
pożądzić i nie słucha się mnie ale nigdy nie pomyślałabym o tym żeby
sie jej pozbyć bo spodziewam sie dziecka, przecież biorąc psa do
domu wiedziałąm z góry że to żywe stworzenie za które jestem
odpowiedzialna dokońca jego życia, to członek mojej rodziny,i nie
moge go poprostu wyrzucić bo jest "niesforny". Poszukaj na
internecie jest z tysiąc sposobów jak przygotować psa na przybycie
dziecka. Napewno sobie poradzisz.

[anik_29]

spodziewam się dziecka i też mam doga. nie powiem, ze nie mamy
żadnych wątpliwości co do zachowania psa, gdy maluch się pojawi, ale
też pies nie jest u nas od wczoraj. pies nie wykazuje agresywnych
zachowań w stosunku do dzieci ( obcych dzieci..) - wręcz przeciwnie,
wydaje się być niezwykle delikatny i całkowicie zdominowany.
jestesmy doroslymi, odpowiedzialnymi ludżmy i zdajemy sobie sprawę,
że to tylko zwierzę, tak więc będziemy uważnie obserwować te relacje
i starać się, aby od początku były poprawne...nie ma innego
wyjścia.

[miska_malcova]

pies, kot, ani chomik nie zagraża życiu dziecka. Ja mam 3 koty i psa (owczarka
berneńskiego) złego dla obcych jak cholera. Nigdy ani przez moment nie
pomyślałam, że trzeba zwierzęta oddać, ponieważ są członkami rodziny. Wszystko
zależy ode mnie i męża. Dziecko musi zostać zwierzętom pokazane. Zwierzęta mogą
się obok niego położyć, obwąchać, przytulić (oczywiście pod kontrolą dorosłych).
Muszą go uznać "za swojego", a nie za konkurencję.

Dla Ciebie i wszystkich, którzy mają podobne wątpliwości polecam poniższy link -
mnie to przekonało, że zwierzęta świetnie funkcjonują z dziećmi w jednym domu

kocia_stronka.republika.pl/kot_i_dziecko.html

[mamciulka-nikulka]

miska_malcova napisała:

> Dla Ciebie i wszystkich, którzy mają podobne wątpliwości polecam poniższy link
> -
> mnie to przekonało, że zwierzęta świetnie funkcjonują z dziećmi w jednym domu :
> -)
>
> kocia_stronka.republika.pl/kot_i_dziecko.html

Na kociej stronce był kiedyś też tekst o chorych na alergię i azs niemowlakach.
Lekarze podejrzewali alergię na sierść kotów. Niestety, należy mieć świadomość,
że właściciele zarażają się od swoich pupili lambliami. Leki odrobaczające,
które podaje się zwierzakom co roku niestety nie działają na lamblie, bo są
pierwotniakami i chętnie przenoszą się ze zwierzęcia na człowieka.

[red-truskawa]

Co do Gargii (stara nazwa już nie używana to własnie Lamblia intestinalis)
czesciowo masz racje ale mówie czesciowo. Faktycznie raz do roku nie wystarczy
odrobaczac swojego zwierzaka, ale nie wiem który lekarz weterynarii w obecnych
czasach zaleca odrobaczanie 1 x w roku??? Obecnie program odrobaczania zaleca
psa dorosłego domowego min 4 x w roku przez 3 dni z rzedu , kota domowego (nie
wychodzacy, nie jedzacy surowego miesa) 4 x w roku, a wychodzacy - co miesiac.
Przy obecnosci dzieci (do 12 roku zycia dziecka)odrobaczamy wszystkie zwirzeta
co miesiac (ze względu na larwy wedrujace toxocara canis).
Preparaty odrobaczajace podawane przez 3 dni z rzedu niszcza Gargie.
A z własnego doswiadczenia zawodowego (jestem lekarzem weterynarii) wiem, ze to
własnie własciciele nie chca odrobaczac tak czesto zwierzat-co mówia
własciciele-> nic nie widziałam w kale, ale on jest taki czysty,nigdy nie miał
robaków, albo, o zgrozo zdarzaja się i tacy- przeciez on nie je cukierków !!!! itp

[mamciulka-nikulka]

red-truskawa napisała:

> Co do Gargii (stara nazwa już nie używana to własnie Lamblia
intestinalis)
> czesciowo masz racje ale mówie czesciowo.

Wiesz jakoś nie chce mi się wieżyć, że jesteś weterynarzem, skoro
nawet nie umiesz poprawnie napisać nazwy pasożyta: Gargia (?),
Lamblia to potoczna nazwa nadal używana, nie wiem czy chciałaś
zabłysnąć wiedzą, ale pierwotniak ten to Giardia lamblia, bądź
lamblia intestinalis.

Obecnie program odrobaczania zaleca
> psa dorosłego domowego min 4 x w roku przez 3 dni z rzedu , kota
domowego (nie
> wychodzacy, nie jedzacy surowego miesa) 4 x w roku, a wychodzacy -
co miesiac.

Nie znam takich wytycznych, za to znam takowe:

Zalecany terminarz odrobaczania psów:

pierwsze - 10.-14. dzień życia
drugie - 4. tydzień życia
trzecie - 6. tydzień życia
czwarte - 3. miesiąc życia
piąte - 6. miesiąc życia.
Psy dorosłe - profilaktycznie 1-2 razy w roku.

Nie znam też weterynarza, który pytałby się o wiek dzieci, w celu
zalecenia częstotliwości odrobaczania, pasożyty nie wybierają sobie
żywiciela ze względu na wiek, każdy jest dobry i każdy może się
zarazić od swojego pupila.

> Preparaty odrobaczajace podawane przez 3 dni z rzedu niszcza
Gargie.

A to jest tekst, z którym absolutnie się nie zgadzam. To nie czas
trwania kuracji decyduje o jej skuteczności tylko trafność podanego
leku. To tak jakbyś chciała pozbyć się lamblii u dziecka podając mu
Pyrantelum, stosując zasadę, że podasz go przez więcej dni niż
zaleca się w leczeniu owsików. To totalna bzdura. Związkiem czynnym,
który niszczy lamblie jest febantel, a z przykładowej listy 21
preparatów odrobaczających, tylko 4 z nich mają ten związek. Tak
więc należy, albo zaznaczyć wetowi, że leczenie ma być też skuteczne
na lamblie albo zbadać kał psa żeby mieć potwierdzenie ich obecności.
Kolejna sprawa to powtarzanie leczenia, 3 dni to zdecydowanie za
mało - nawet u ludzi odrobaczanie powtarza się po 2,3 tygodniach, a
czasami i to nie wystarczy. Dlatego bardzo ważne jest odrobaczać też
wszystkich domowników, w tym samym czasie, aby nie doszło do
wtórnego zakażenia.


> A z własnego doswiadczenia zawodowego (jestem lekarzem
weterynarii) wiem, ze to
> własnie własciciele nie chca odrobaczac tak czesto zwierzat-co
mówia
> własciciele-> nic nie widziałam w kale, ale on jest taki
czysty,nigdy nie m
> iał
> robaków, albo, o zgrozo zdarzaja się i tacy- przeciez on nie je
cukierków !!!!

Zdarzają się też tacy weterynarze, którzy mylą pierwotniaki z
robakami

[red-truskawa]

>
> Nie znam takich wytycznych, za to znam takowe:
>
> Zalecany terminarz odrobaczania psów:
>
> pierwsze - 10.-14. dzień życia
> drugie - 4. tydzień życia
> trzecie - 6. tydzień życia
> czwarte - 3. miesiąc życia
> piąte - 6. miesiąc życia.
> Psy dorosłe - profilaktycznie 1-2 razy w roku<

Przykro mi ze masz takiego lekarza weterynarii, ktory z wiedza i kalendarzem odrobaczania zatrzymał sie kilka lat temu.Pierwsze odrobaczanie u szczeniat mozna już zastosowac w 4-5 dniu zycia ze wzgledu na larwy mogace przechodzic zprzez łozysko i z mlekiem suki) nastepne w 14 dniu, 4 tyg a potem profilaktycznie co miesiac do ukończenia przez szczenie 6 miesiaca życia; potem odrobacza się PROFILAKTYCZNIE co 3 miesiace !!!! Odrobaczanie 1-2 x w roku to średniowiecze!!!


> Nie znam też weterynarza, który pytałby się o wiek dzieci, w celu
zalecenia częstotliwości odrobaczania, pasożyty nie wybierają sobie
żywiciela ze względu na wiek, każdy jest dobry i każdy może się
zarazić od swojego pupila.<

No to znowu powtazam- przykro mi z powodu wyboru niedouczonego lek wet. A zarazeniu faktycznie moze ulec kazdy, ale z róznym skutkiem, np larwy wedrujące Toxocara canis.


>To tak jakbyś chciała pozbyć się lamblii u dziecka podając mu
Pyrantelum<

nie biore sie za odrobaczanie dzieci a Pyrantelum nie stosuje sie u zwiarzat bo jest gów** warte.

>Związkiem czynnym,który niszczy lamblie jest febantel (..)> więc należy, albo zaznaczyć wetowi, że leczenie ma być też skuteczne
> na lamblie albo zbadać kał psa żeby mieć potwierdzenie ich obecnośc<

powtarzam, przykro mi z dokonanego wyboru lekarza wet, w mojej placówce stosowane sa tylko takie srodki i nikt nie musi zaznaczac ze ma byc na takiego czy innego "robala" (bo to moja głowa,po to jest badanie kału aby dostosowac odpowiedni schemat odrobaczania do pasozyta, a w odróznieniu od lekarzy medycyny nie trzeba się dopominac o skierowania na badania dodatkowe lub zalecenia jakiegos leczenia wspomagajacego).


> Zdarzają się też tacy weterynarze, którzy mylą pierwotniaki z
> robakami

Oraz zdarzaja się lekarze którzy nie wiedza jaki jest cykl rozwojowy np Toxocara spp lub Toxopasma gondii oraz ich wektory przenoiszenia, ba- nawet kaza usmiercic wszystko co jest w domu bo jeden z domowników "cos" złapał, a w swojej niewiedzy najłatwiej jest zwalic na zwierzaka zamiast troche ruszyc głowa i "wyjsc zza biurka przychodni rejonowej".

[mamciulka-nikulka]

> Przykro mi ze masz takiego lekarza weterynarii, ktory z wiedza i
kalendarzem od
> robaczania zatrzymał sie kilka lat temu.Pierwsze odrobaczanie u
szczeniat mozna
> już zastosowac w 4-5 dniu zycia ze wzgledu na larwy mogace
przechodzic zprzez
> łozysko i z mlekiem suki) nastepne w 14 dniu, 4 tyg a potem
profilaktycznie co
> miesiac do ukończenia przez szczenie 6 miesiaca życia; potem
odrobacza się PROF
> ILAKTYCZNIE co 3 miesiace !!!! Odrobaczanie 1-2 x w roku to
średniowiecze!!!

Wiesz co, powiem ci wprost, piep...sz głupoty. Możesz sobie
powtarzać 100 razy, że mam kiepskiego weterynarza, może w końcu w to
uwierzysz. Moi rodzice byli hodowcami psów jeszcze zanim przyszłam
na świat. Mieli do tej pory wielu znanych specjalistów, którzy
zajmowali się psami dorosłymi i szczeniętami, przyjmowaliśmy bez
asysty lekarza w domu wszystkie porody, odchowaliśmy koło 150
szczeniąt i do tej pory nigdy nie spotkałam się z odrobaczaniem 4-
dniowego szczeniaka. Jak podają wiarygodne źródła prawie każdy
szczeniak jest zarobaczony. Mógł zarazić się w łonie matki bądź
poprzez mleko matki w pierwszych tygodniach życia. Typowym objawem
zarobaczenia jest gruszkowaty brzuszek, szczenię ogólnie źle
wygląda, ma matową sierść, skóra jest mało elastyczna, wymiotuje,
występują biegunki. Częstym objawem są też uporczywe czkawki i
odruchy wykrztuśne. Również saneczkowanie wskazuje na zarobaczenie,
ale tego raczej nie zaobserwujesz u 4-dniowego ślepego i wijącego
się szczeniaka. Więc jeśli objawy na to nie wskazują, nie ma
potrzeby odrobaczać szczeniaka wcześniej jak w 14 dniu życia.

Poza tym odrobaczanie to nie jedzenie cukierków, wiąże się też z
pewnym ryzykiem i trzeba to robić rozważnie, gdyż nie wydalone
obumarłe robaki mogą zostać nie wydalone i wówczas rozkładając się
wytwarzają bardzo szkodliwe dla szczenięcia toksyny, które powodują
zaburzenia nerwowe a nawet mogą spowodować śmierć zwierzęcia.
Normalnie pies powinien być odrobaczany dwa razy w roku!!! Jeśli
właściciel uważa, że pies powinien być odrobaczany częściej to
oczywiście można go odrobaczać raz na kwartał, ale to nie jest
ogólnie przyjęte założenie.


A zaraz
> eniu faktycznie moze ulec kazdy, ale z róznym skutkiem, np larwy
wedrujące Toxo
> cara canis.

No i co z tego, jaki to ma związek z wytyczną odrobaczania, jeśli w
domu jest dziecko do 12 lat, skoro:
Inwazja może przebiegać bezobjawowo, bądź w postaci uogólnionej
(zespół larwy wędrującej trzewnej - VLM), ocznej (larwa wędrująca
oczna – OLM) lub mózgowej. Przy czym w postaci uogólnionej obserwuje
się pogorszenie samopoczucia, spadek apetytu i masy ciała, gorączkę,
ból brzucha, powiększenie wątroby, wysypki skórne, obrzęki i kaszel.
Z czasem może pojawić się zapalenie płuc, mięśnia sercowego, astma
oraz nasilenie objawów alergicznych, niekiedy zagrażające życiu.
Postać oczna stwierdza się najczęściej u starszych dzieci oraz
młodzieży. Towarzysza jej zaburzenia widzenia, bielmo, zez, a także
całkowita utrata wzroku. Postać mózgowa najczęściej obserwuje się u
dzieci. Objawia się ona zaburzeniami w zachowaniu i śnie,
rozdrażnieniem oraz nadpobudliwością. W cięższych przypadkach może
dojść do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych i mózgowia, niedowładów,
porażeń.
Czy w twoich nowatorskich wytycznych dot. częstotliwości
odrobaczania jest aż tak wielka różnica pomiędzy następstwami typu
zapalenie mięśnia sercowego w postaci uogólnionej u dorosłego
człowieka, bielmie czy utracie wzroku w postaci ocznej u młodzieży a
zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych w postaci mózgowej występującej u
dzieci???


> >To tak jakbyś chciała pozbyć się lamblii u dziecka podając mu
> Pyrantelum<
>
> nie biore sie za odrobaczanie dzieci a Pyrantelum nie stosuje sie
u zwiarzat bo
> jest gów** warte.

Pisałam o Pyrantelum podawanym dziecku, nie musisz za wszelką cenę
wysuwać bezsensownych kontrargumentów.


w mojej placówce stosowa
> ne sa tylko takie srodki i nikt nie musi zaznaczac ze ma byc na
takiego czy inn
> ego "robala" (bo to moja głowa,po to jest badanie kału aby
dostosowac odpowiedn
> i schemat odrobaczania do pasozyta, a w odróznieniu od lekarzy
medycyny nie trz
> eba się dopominac o skierowania na badania dodatkowe lub zalecenia
jakiegos lec
> zenia wspomagajacego).

No to jak to w końcu jest w tej twojej placówce, odrobaczacie
środkami o szerokim spectrum działania wszystkie zwierzaki czy
robicie najpierw badania kału. I rozumiem, że to tak co miesiąc te
badania, przed każdym odrobaczeniem? Rozumiem też, że powtarzacie
badania, bo przecież zwierze może być okresowym siewcą cyst i w
pierwszej lepszej kupie można ich nie znaleźć?
Jedyny wniosek jaki mi się nasuwa, to że jesteś z rodzaju lekarzy,
którzy to dają co chwilę skierowania, co chwilę odrobaczają,
szczepią jak najczęściej się da i na wszystko na co się da, bo w
odróżnieniu od lekarzy medycyny weterynarze za tą każdą czynność
biorą kasę.

[red-truskawa]

Moi rodzice byli hodowcami psów jeszcze zanim przyszłam
> na świat

hahahaha, rozbawiłaś mnie do cna...tak własnie myslałam... no cóz, nie
pomyliłam sie... dobrze ze zaznaczyłaś- "byli" i tylko "hodowcami"... a moze z
taka wiedza nalezeało by użyc sformuowania "rozmnażaczami" skoro wiedza na takim
poziomie?

>nigdy nie spotkałam się z odrobaczaniem 4-
dniowego szczeniaka<

no to trzeba się dokształcić bo z postepem wiedzy troche do tyłu...

>Typowym objawem
zarobaczenia jest gruszkowaty brzuszek, szczenię ogólnie źle
wygląda, ma matową sierść, skóra jest mało elastyczna, wymiotuje,
występują biegunki. Częstym objawem są też uporczywe czkawki i
odruchy wykrztuśne. Również saneczkowanie wskazuje na zarobaczenie,
ale tego raczej nie zaobserwujesz u 4-dniowego ślepego i wijącego
się szczeniaka. Więc jeśli objawy na to nie wskazują, nie ma
potrzeby odrobaczać szczeniaka wcześniej jak w 14 dniu życia<
> Normalnie pies powinien być odrobaczany dwa razy w roku!!!<

widac ugruntowana wiedze z podreczników dla hodowców z lat 80-siątych...A pies
powinien być odrobaczany jak jest potrzeba, po profilaktycznym badaniu
kału...ale rozumiem ze o tym tez nie słyszałas...

Czy w twoich nowatorskich wytycznych dot. częstotliwości
> odrobaczania jest aż tak wielka różnica pomiędzy następstwami typu
> zapalenie mięśnia sercowego w postaci uogólnionej u dorosłego
> człowieka, bielmie czy utracie wzroku w postaci ocznej u młodzieży a
> zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych w postaci mózgowej występującej u
> dzieci???

nie wiem, czy zwróciłas uwage- pisałam o sposobie odrobaczania psów a nie ludzi
(ale widze ze tobie wszystko jedno)i nie wypowiadam sie na temat leczenia ludzi
gdyz to nie moja dziedzina i tobie radze to samo, bo to ty pieprz...farmazony i
szerzysz wiedze weteryneryjną (w twoim mniemaniu) i z połowy lat 80-tych zdobyta
z ksiazek dla hodowców. Nawet jezeli jestes/ byłas "Hodowcą" to do lekarza
weterynarii daleka droga z tego miejsca a wiadomosci czas odświeżyć; nawet
jezeli jest lekarzem medycyny (pewnie z niedługim stazem sadzac po
rozgoryczeniu)- to przypominam- pies to nie człowiek i odwrotnie, pozostań przy
tym co do ciebie nalezy, bo się błaźnisz ze swoja wiedza a w pewnym zawodom nie
wypada...


>odróżnieniu od lekarzy medycyny weterynarze za tą każdą czynność
biorą kasę<

I tu chyba boli najbardziej, co? To ze nas stac na extra szkolenie z własnej
kieszeni (dzieki którym wiem jak sie m.in. odrobacza współcześnie i nie
pozostajemy z wiedza w latach 70-siatych) i nie musimy czekac na sponsoring
firmy farmaceutucznych za przepisanie kilkudziesieciu opakowań tego samego
antybiotyku "na kuski stojenie i głowy bolenie" jak to robią lekarze- bo po co
zrobic antybiogram jak mozna przywalić 4 antybiotyk z rzedu i jeszcze profit z
tego będzie...


A tak na sam koniec: nie mam nic przeciwko lekarzom medycyny,wielu z nich leczy
swoje zwierzaki u mnie a ja lecze sie u nich; nie mam nic przeciwko hodowcom
psów/kotów itp- tez mam wielu takich klientów. Jeden warunek- kazdy orze swoje
poletko i zna swoje zadania i nie włazi z buciorami w czyjes kompetencje bo "mu
się wydaje, ze wie". Własnie, Ty tez "coś tam wiesz".
I tym akcentem konczę polemikę z tobą bo szkoda mojego ATP tak bezproduktywna
wymiane zdań i oszczerstw z kims, kto spogląda w lustro i widzi swoją boską
wszechwiedze. Pław sie dalej w niezmierzonym ogromie wiedzy którą zdobyłas. Za
"duza" jestem na taka zabawe.

[mamciulka-nikulka]

red-truskawa napisała:

> Moi rodzice byli hodowcami psów jeszcze zanim przyszłam
> > na świat
>
> hahahaha, rozbawiłaś mnie do cna...tak własnie myslałam... no cóz,
nie
> pomyliłam sie... dobrze ze zaznaczyłaś- "byli" i
tylko "hodowcami"... a moze z
> taka wiedza nalezeało by użyc sformuowania "rozmnażaczami" skoro
wiedza na taki
> m
> poziomie?

Nie wiem co cię tak śmieszy, znowu próbujesz się wywyższać?
Jeśli ktoś jest hodowcą od ponad 30 lat, jego psy są medalistami,
jego szczenięta również, linia rozrodcza jest rozpoznawalna w kraju
i za granicą to nie wiem czy to "tylko" hodowcy i nie wiem o jaki
poziom wiedzy ci chodzi tychże hodowców, skoro to weterynarze
odrobaczają i szczepią szczenięta. Nie lubię jak się miesza w
dyskusji, tak samo jak to robisz dalej:

> >nigdy nie spotkałam się z odrobaczaniem 4-
> dniowego szczeniaka<
>
> no to trzeba się dokształcić bo z postepem wiedzy troche do tyłu...

miałaś na myśli chyba weterynarzy pod opieką których były
szczenięta...?

> widac ugruntowana wiedze z podreczników dla hodowców z lat 80-
siątych...

Rozumiem, że objawy chorobowe się zmieniły od lat 80-tych, jako
światowej klasy wet może powinnaś oświecić tu na forum ludzi takich
jak ja, nawet bym cię o to prosiła, bo chciałabym być świadoma jakie
teraz objawy występują przy robaczycy

A pies
> powinien być odrobaczany jak jest potrzeba, po profilaktycznym
badaniu
> kału...ale rozumiem ze o tym tez nie słyszałas...

Tak, wejdź do kojca i zbieraj kupy tych 4-dniowych szczeniąt, żebyś
jeszcze do dnia 5-tego ich życia miała czas je odrobaczyć. A może
lepiej zmuś sukę, żeby wyrzygała te kupki, które zjadła pomagając
maleństwom je zrobić

> nie wiem, czy zwróciłas uwage- pisałam o sposobie odrobaczania
psów a nie ludzi
> (ale widze ze tobie wszystko jedno)

Napisałaś, że jeżeli w domu jest dziecko do 12 lat to odrobaczamy
wszystkie zwierzęta co miesiąc, a ja się zapytałam co to ma za
znaczenie skoro zarażeniu może ulec każdy? Odpowiedziałaś, że może
zarazić się każdy, ale z różnym skutkiem i pisałaś jak wnioskuję o
ludziach, stąd moje pytanie jaką widzisz różnicę w skutkach pomiędzy
następstwami typu
zapalenie mięśnia sercowego w postaci uogólnionej u dorosłego
człowieka, bielmie czy utracie wzroku w postaci ocznej u młodzieży a
zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych w postaci mózgowej występującej u
dzieci???
A ty nie umiesz mi na nie odpowiedzieć i kręcisz, że o odrobaczaniu
ludzi nie pisałaś. Ja też o tym nie pisałam i nie wiem o co ci
chodzi.


> >odróżnieniu od lekarzy medycyny weterynarze za tą każdą czynność
> biorą kasę<
>
> I tu chyba boli najbardziej, co?

Mnie osobiście nic nie boli, miałam już nie raz doczynienia z
naciągaczami, zdobywam wiedzę z różnych źródeł i konsultuję się z
kilkoma wiarygodnymi specjalistami, więc nie ma mnie co boleć. Ale
chętnie będę polemizować z osobą, która twierdzi, że typowe objawy
chorobowe, na które należy zwrócić uwagę nie obowiązują, i mam
uwierzyć na słowo bez żadnego poparcia, bo tak napisała jakaś
anonimowa kobita na forum podająca się za wybitnego lekarza z
kliniki o niewiadomej nazwie. Jakoś nie potrafię od tak odrzucić
informacji przekazywanych przez lekarzy, którzy do tej pory nie
zawodzili, na rzecz anonimowego weta.

Pław sie dalej w niezmierzonym ogromie wiedzy którą zdobyłas. Za
> "duza" jestem na taka zabawe.

A co do tego tekstu, to już sama o sobie napisałaś. Mi możesz
jechać, bo mam to głęboko, możesz uważać, że informacje, które
posiadam wyssałam z palca czy średniowiecza, ale jechanie po innych
weterynarzach, którzy przekazują wiedzę właścicielom psów i leczą
ich pupile uważam za szczyt arogancji. Widać wszyscy inni z branży
są dużo mniejsi od ciebie, gratuluję więc wyjątkowości i na tym
kończę. Bez odbioru.

[kasiak37]

Mamciulka,badz laskawa zabierac glos jak masz do tego wiedze zdobyta w toku
studiow kierunkowych a nie rzucac debilizmami wyczytanymi "gdzies tam".I
zachowuj sie kulturalnie w dyskusji,daz szacunkiem inne osoby mimo odmiennego w
niej zdania czyli zwracaj sie "tykajac" przez wielka litere.

[red-truskawa]

Zdaje się, ze Pani Mamciulka w ogóle jest dosc konfliktowa osobą, sądzac po innych postach ( forum.gazeta.pl/forum/w,1144,101252007,101252007,Szkodliwe_warunki_pracy_pracodawca_umywa_rece.html ) chyba ze to wina dopiero 9 tyg ciązy oraz hormonów i moze wraz z 2 trymestrem złagodnieje. A moze to kolejny troll forumowy...A moze tylko to, że jest tu "nowa" i tak strasznie się wszystkim ekscytuje...

[kasiak37]

tutaj moze i jest nowa z racji poczatku ciazy a ze buzie ma ze ho ho ho i
"ogrom" wiadomosci z kazdej dziedziny to pragnie zablysnac.Do tej pory Mamciulka
kojarzy mi sie ze sluzem zimnym i cieplym,ktory wytwarza sie w organizmie i ten
cieply jest dobry a zimny zly
I co Ty na to Red?

[red-truskawa]

No cóz, chyba zagalopowałam sie i za "wysoko" oceniłam Twoje kwalifikacje Mamciulka, bo przeleciało mi przez glowe ze mozesz byc lekarzem... Prostuje, nie, na pewno nim nie jesteś... Za wysokie progii...No cóz, wiem ze pewnie był to dla Ciebie nie lada komplement...Alez nie dziekuj,nie ma za co, prosze.
A co do wyzszania się- tak , nad osoba z tak płaskimi wiadomosciami jak Twoje , zdobytymi wyłacznie w internecie i sadzaca o sobie, że jej wiedza w zakresie MOJEGO zawodu, powtarzam MOJEGO a nie Twojego, jest wyzsza niz moja- mam prawo się wywyższac, bo mam ku temu własciwe podstawy. I tak, majac na uwadze Twoje niespełnione ambicje, jestem dla Ciebie arogancka, ale Twoje postrzeganie mojej wiedzy jako arogancję, wcale mnie nie dziwi.

[patrycja-myszak]

Twój pies z tego co wnioskuje jest bardzo przywiązany do was, trochę
rozpieszczony jak to jedynak i zazdrosny. To dlatego może w ten
sposób reagowac na obcych, szczególnie dzieci ponieważ czuje w nich
rywali o waszą uwagę. W tym wypadku powinnaś już dużo wcześniej
przygotawac psa na nowego członka rodziny. Musisz go po przez
zabawę(np. z lalką, misiem lub innym dzieckiem)nauczyc że nie musi
byc zazdrosny.Musisz też poświęcac mu z czasem miej uwagi( udając że
karmisz, przebierasz, bądź bawisz się z dzieckiem), żeby nie reagował
nerwowo i zazdrośnie z chwili pojawienia się nowego małego
człowieczka. Jeżeli poświęcasz mu dużo czasu na zabawę, co chwilę go
głaskasz, pies może byc strasznie zazdrosny o dziecko, jeśli nagle po
porodzie zaczniesz poswięcac mu miej czasu,zwierzak będzie wówczas
nerwowy,nie co agresywny, będzie udawał obrażone dziecko.
Powinnaś przed porodem dac mu obwąchac ubranka dziecka, wózek,
łóżeczko, żeby przygotował się już w jakimś stopniu do czegoś nowego.
A także ojciec dziecka mógłby przynieś ze szpitala pieluszkę lub coś
innego co by pachniało dzieckiem.Psa nie powinno byc w domu w czasie
twojego powrotu ze szpitala, ktoś np. matka, siostra, sąsiadka
mogłaby wyprowadzic zwierze na długi spacer, żeby w tym czasie
dziecko przeszło zapachem domu, a w mieszkaniu pachniało dzieckiem.
Jeżeli nie ufasz swojemu zwierzęciu to nie pokazuj mu dziecka i nie
dawaj ,żeby je wywąchało na twoich rękach, ale powinnaś pozwolic mu
pokręcic się koło łóżeczka i przyzwyczajac się do nowego zapachu i
nowego członka rodziny.

Jeżeli coś z tego zrozumiesz, to mam nadzieje, że tobie pomoże. Nie
powinnaś usypiac psa tylko dlatego, że jesteś w ciąży i mu nie ufasz

[dagmara-k]

nasz pies jest rozpieszczony, jest mocno przywiazany, wazy 40kg, jest duzy jak
troche wieksza koza, ale jest tez szkolony i uczony lagodnosci wobec dzieci.
mimo wielkiego zaufania jakie mam do niego i tego jak bardzo dobrze znam jego
mozliwe reakcje nigdy nie zostawie go sam na sam z dzieckiem. ale juz teraz
uczymy go wszystkiego co wydaje sie nam ze bedzie potrzebne.

mozna poczytac sporo o wprowadzaniu dziecka do domu, gdzie mieszka od jakiegos
czasu pies.

[pulenka]

Ciekawe...Planujesz zabic psa, bo boisz sie co powie polozna
srodowiskowa??? Ja nawet nie goscilamtakiej w domu, a g... ja
obchodzi, ze masz psa. Ale skoro masz do zwierazka takie podejscie,
to znajdz mu innych wlascicieli, bo u nich chyba bedzie
szczesliwszy...

[justi_555]

ja też mam dużego psa - berneńczyka i oczywiście wysłuchuje komentarzy rodziny, że trzeba go oddać bo na pewno zje dziecko i nie wiadomo co jeszcze A ja kocham psy od momentu, jak bedąc dzieckiem, pierwszy raz je zobaczyłam. Nie wiem jak mogliby pomyśleć że oddam psa, wyrzucę jak stary telewizor pod śmietnik. Wiem, że gdyby pies oszalał, nie wiem stal się zazdrosny, agresywny mam go gdzie oddać, bo teściowei maja dom na wsi. Ale na samą myśl o tym, rośnie mi w gardle góla. O uśpieniu to nawet nie chcę myślec, co za pomysł!!!! Moja bestia jest łągodna, ale to tylko zwierzę więc trzeba miec ograniczone zaufanie. Jednak co chciałam podkreśłić. Nie mozna oddawać psa tylko dlatego, że przestanie byc nam wygodnie. Pies i dziecko to większy obowiązek, bo trzeba miec tą radosną gromadkę cały czas na oku ale nie mozna od razu zakładac, że będzie źle. Bo tego, jak będzie nikt nie przewidzi, trzeba spróbować oswoic zwierzę z niemowlakiem. A swoją drogą, nie pomyłałaś nigdy o tym, by po zajściu w ciążę rozstać sie z męzem, bo zdarza sie że faceci molestują dzieci???? Przeciez tego tez wykluczyc sie nie da! Sorry za to porównanie ale moim zdaniem dzieciom bardziej zagrażają pijani, nieodpowiedzialni i znęcający sie nad nimi rodzice niż zwierzęta.

[red-truskawa]

Rany boskie dziewczyny nie szalejcie z ta Toxoplazmoza (ile to mozna walkowac i zawsze to samo?)i oddawaniem psów. Pomyślcie sobie tak, ze jezeli pies jest prawidłowo wychowany i ułożony to jego psychike mozna przyrównać do psychiki 1,5-2 letniego dziecka- takie dziecko tez róznie reaguje na pojawienie się maleństwa w domu i tez sa przypadki skrajnego postepowania. i co byście zrobiły w takiej sytuacji- tłumaczyły, szukały pomocy u psychologa, i jedyną recepta na zmianę postepowania takiego rodzeństwa jest zmina postepowania rodziców. Tak samo jest z psami- to jak się zachowa Wasz pies jak pojawi się dziecko w domu zalezy tylko od Waszego postepowania i zachowania. Zeby nie było przykrych niespodzianek trzeba niestety troche wysiłku a nie pójscie na żywioł i załozenie ze "jakos to bedzie". Trzeba sie troche postarac aby zrozumiec psia psychike i jego sposób postrzegania otoczenia- i tu macie ksiazki, treserów, behawiorystów. Zaprowadziły byście swoje nieznosne starsze dziecko które sprawia problemy do psychologa, zróbcie to samo z psem !!!

[papuga_5]

Wiem ze dobra metoda zeby noworodka zapoznac z psem jest dac mu do
obwachania posikana pieluszke noworodka zanim wroisz z dzieckiem do
domu, tak radza specjalisci. Ja tak zrobilam jak sie urodzilo nasze
pierwsze dziecko troche sie balam bo mamy duzego psa owczarka
niemieckiego, ale nie bylo zadnych problemow. Pies czasami zagladal
do pokoiku gdzie bylo dziecko ale wachal tylko z daleka, nie
dotykal. Teraz bardzo lubi naszego syna ale nie lubi sie bawic z
dziecmi, ale nasze dziecko jest wyjatkowo delikatne do zwierzat i to
akceptuje nigdy psu nie dokucza. Jak przychodza znajomi z dzieckiem
to nieraz dzieci troche psu dokuczaly bo sie chcialy z nim bawic,
ale nasz pies nigdy nawet nie warknal na dzieci tylko jak ma dosc to
ucieka i wtedy go zamykam zeby dzieci mu nie dokuczaly. Wiadomo
zawsze trzeba miec na oku dziecko i psa, nie powinno ich sie razem
zostawiac bez nadzoru.

[papuga_5]

Mysle ze pies potrafi to w jakis sposob wyczuc ze spodziewamy sie
dziecka, przez swoj instynkt, wie wiecej niz myslimy, czuje tez na
pewno zmiany naszych hormonow, nasz zapach. Jak kiedys wrocilam ze
szpitala to po zachowaniu mojego psa uwazam ze wiedzial ze cos zlego
mnie spotkalo, wital mnie zupelnie inaczej niz zwykle, inaczej jak po
wczasach, wital mnie ale mial straszny smutek w oczach, merdal ogonem
ale mial smutek w oczach i byl taki przygarbiony, wtedy bardziej
zaczelam wierzyc w psi instynkt.

[antyka]

Mialam kota. Mialam, bo oddalismy go tesciowej.
Dlaczego?
Bo oprocz tego, ze byl wyjatkowo wredny - potrafil upierdzielic bez
zadnej przyczyny, po prostu rzucic sie na noge, podrapac ja,
atakowal dziecko, gdy te pojawilo sie na odleglosc mniejsza niz 1
metr, to dodatkowo byl nosicielem lamblii.

Gdybysmy zostawili kota (zaznaczam, ze wcale nie uwazam, ze mala
zlapala lamblie od kota), wygladaloby to tak.


Odrobaczamy kota, siebie (koszt dla calej rodziny - nie liczac strat
zdrowotnych ok. 600 zl), przychodzimy do domu, zdejmujemy buty, na
ktorych nanosimy lamblie z ulicy (psy sraja, gdzie popadnie), kot
lazi po tym, lize lapy, polyka, lize swoj tylek, potem siersc i
roznosi te cholerstwo. Lamblie w sprzyjajacych warunkach zyja nawet
pol roku.

Nie wyobrazam sobie wytepienia pasozytow, i jednoczesnego mieszkania
ze zwierzeciem pod jednym dachem.

Gdyby moja tesciowa nie zgodzilaby sie wziac kota, szukalibysmy
innego domu, w przeciwnym razie uspilabym kota. Z ciezkim sercem,
ale jednak zrobilabym to.

Moja dziecko mialo anemie, bardzo duza niedowage, zle spalo, mialo
alergie. Dla mnie zycie i zdrowie dziecka bylo wazniejsze niz zycie
kota.

[red-truskawa]

>Mialam kota (...)byl wyjatkowo wredny - potrafil upierdzielic bez
> zadnej przyczyny, po prostu rzucic sie na noge, podrapac <

sorry za brutalną szczerosc- ale temu sami jestescie sobie winni, zakłądajac ze
tego kota macie od małego i Wy go wychowywaliscie; to ze Ty nie widziałas
przyczyny to nie znaczy ze jej nie było...
i prosze nie mów ze kota się nie da wychowac, bo to nieprawda, trzeba tylko umiec.


>przychodzimy do domu, zdejmujemy buty, na ktorych nanosimy lamblie z ulicy<

i tu racja ale jak słusznie zauwazyłas nie trzeba zarazonego kota aby miec
giargiozę w domu; nikt mi nie wmówi ze po zakładaniu i sciaganiu butów zaraz
myje rece, ze jak podniesie cos z podłogi- to myje rece, itp


>Nie wyobrazam sobie wytepienia pasozytow<

nikt nie odpowiada za czyjąs wyobrażnię...


Jedna smutna dygresja- Twój kot musiał gdziec przeciez złapac tą Giargię (z
twoich butów?) wiec dlaczego nie został przebadany w tym kierunku wczesniej np w
momencie zakupu, podczas wizyty, szczepienia?

[red-truskawa]

Chciałam tylko dodać, ze moze jakbys znalazła "porzadnego" lekarza weterynarii,
który powiedziałby Ci o Giargii i o ew badaniu w jej kierunku, to pewnie
uniknęłabys kłopotów zdrowotnych u dziecka (zakładajac ze przyczyną byl kot a
nie co innego, np piaskownica, nieumyte jabłuszko, itp)

[antyka]

Nie zakladam, ze kot przekazal lamblie dziecku. Raczej my przynieslismy do domu,
a kot mogl zlapac od nas. Kot to kot. Nie moge miec pretensji do zwierzaka,
najwyzej do siebie, ze sobie ubzduralam, ze musze wziac zwierze do domu, nie
zastanawiajac sie nad tym, jakie to rodzi konsekwencje.

Cale szczescie, ze mialam go komu oddac, wiec nikomu krzywda sie nie stala. Kot
mieszka u tesciowej, ta go pasie frykasami - wyglada na mega szczesliwego.

[mamciulka-nikulka]

> >przychodzimy do domu, zdejmujemy buty, na ktorych nanosimy
lamblie z ulicy
> <
>
> i tu racja ale jak słusznie zauwazyłas nie trzeba zarazonego kota
aby miec
> giargiozę w domu; nikt mi nie wmówi ze po zakładaniu i sciaganiu
butów zaraz
> myje rece, ze jak podniesie cos z podłogi- to myje rece, itp

Dużo łatwiej jest podłapać lamblie mając zwierzę w domu niż go nie
mając. Przy zdejmowaniu butów nie trzeba używać rąk, a jeśli nawet
to przecież raczej nie podeszw, choć jednak ludzie świadomi, że
pasożyty są wśród nas myją ręce po przyjściu do domu. Po
podniesieniu czegoś z podłogi w domu nie trzeba myć rąk, jeśli w
domu jest czysto, nie chodzi się w butach po domu, choć wiadomo, że
to też nie do końca daje gwarancję.

> Jedna smutna dygresja- Twój kot musiał gdziec przeciez złapac tą
Giargię (z
> twoich butów?) wiec dlaczego nie został przebadany w tym kierunku
wczesniej np
> w
> momencie zakupu, podczas wizyty, szczepienia?

To również nie daje gwarancji na resztę życia. To, że odrobaczy się
zwierzę przy zakupie nie oznacza, że problem w późniejszym czasie
się nie pojawi.

[red-truskawa]

>Dużo łatwiej jest podłapać lamblie mając zwierzę w domu niż go nie mając<

Taka sama filozofia złapania Giarii ja w przypadku toksoplazmozy i posiadania kota...



>Przy zdejmowaniu butów nie trzeba używać rąk<

zakładam ze tak samo stosujesz się przy zakładaniu czyli macie same wsuwane buty

>To również nie daje gwarancji na resztę życia. To, że odrobaczy się
zwierzę przy zakupie nie oznacza, że problem w późniejszym czasie
się nie pojawi<

nie zauwazyłam abym powiedziała ze wystarczy raz na całe zycie odrobaczyc zwierze, przypuszczam ze nie przeczytałas poprzednich postów...

Słuchaj, ja jestem lekarzem weterynarii, który pracuje w zawodzie klinicznie ponad 12 lat...Posiadam i psy i koty i żółwia w domu, każdego dnia pracy stykam się z zarobaczonymi, parchatymi, zawszawionymi i zapchlonymi psami, kotmi, zółwiamy które sa potencjalnymi nosicielami salmonellii i jakims cudem zyje Nie mam robali (i w życiu nie miałam), zadnej Salonellii, Giarii czy Toxo.
CUD co? przeciez w powszechnym rozumowaniu powinnam już niezyc od pasozytów odzwierzecych Zaden cud, zwykła higiena...

[mamciulka-nikulka]

red-truskawa napisała:

> >Dużo łatwiej jest podłapać lamblie mając zwierzę w domu niż go
nie mając&#
> 60;
>
> Taka sama filozofia złapania Giarii ja w przypadku toksoplazmozy i
posiadania k
> ota...

Przeczytaj sobie pracę doktorską (jest gdzieś w necie) pani dr n.
Bogdanowicz-Kamirskiej na temat częstości występowania lamblii u
psów i ich właścicieli w mieście i na wsi. W skrócie, na wsi psów
się nie trzyma w domu, nie śpi się z nimi w łóżku, nie całuje się
jak to często ma miejsce wśród właścicieli psów domowych, którzy
traktują psa jak domownika i członka rodziny. Wnioski wyciągnij
sama, wiem, że potrafisz.

> >Przy zdejmowaniu butów nie trzeba używać rąk<
>
> zakładam ze tak samo stosujesz się przy zakładaniu czyli macie
same wsuwane but

Buty zakładam łyżką, zdejmuję stopami, a wkładając je do szafki nie
dotykam podeszw i ich okolic, dodatkowo zawsze po powrocie do domu
myję ręce.

> CUD co? przeciez w powszechnym rozumowaniu powinnam już niezyc od
pasozytów odz
> wierzecych Zaden cud, zwykła higiena...

Widać od razu, że ludzi traktujesz z góry. Ja nie zauważyłam, żeby w
powszechnym rozumowaniu ludzie traktowali pasożyty jako śmiertelne
zagrożenie. I to żaden cud, higiena jest podstawą, tylko że
zwierzęta trochę inaczej dbają o higienę, wylizują sobie łapy,
tyłek, jajca, a potem ochoczo okazują miłość swoim właścicielom
liżąc ich po twarzy.

[red-truskawa]

>I to żaden cud, higiena jest podstawą, tylko że
zwierzęta trochę inaczej dbają o higienę, wylizują sobie łapy,
tyłek, jajca, a potem ochoczo okazują miłość swoim właścicielom
liżąc ich po twarzy<

wydaje mi się to zupełnie logiczne ze zwierzeta inaczej dbają o higienę niż
ludzie bo przeciez sa tylko zwierzetami i trudno oczekiwac tego samego- ze beda
myły łapy mydłem po przyjsciu z dworu.Ale chyba od własciciela zalezy czy daje
się lizac po twarzy czy nie? to chyba człowiek mieni się najbardziej rozumną
istota która ma zdolnosć abstrakcyjnego myslenia w odróznieniu od zwierząt?

[d.o.s.i.a]

Sorry, ze brutalnie sie wyraze (i pewnie admin wytnie to, ale trudno, choc do
nikogo personalnie nie napisze), ale...

Zarowno czytajac forum, jak i obserwujac kobiety w realu dochodze do wniosku, ze
niechec do zwierzat, paranoiczne opowiesci o robakach i smiertelnych
zagrozeniach dla czlowieka (i dzieci w szczegolnosci) rodza sie przewaznie w
umyslach kobiet o znikomym IQ. I prosze nie traktowac tego jako obraze, a raczej
za obserwacje zwykla. Generalnie zauwazylam regule, ze im prostsza matka (mniej
wyksztalcona), tym bardziej zeswirowana na punkcie dziecka i tym wieksze
prawdopodobienstwo opowiadania przez nia bzdur o zagrozeniach jakie niosa ze
soba zwierzeta (tokso, lamblie itp.). I tym wieksze szanse na to, ze zwierzak
wyleci z domu. Obraz ten czesto dopelnia karmienie dziecka danonkami, parowkami
i czipsami, he he ) Ale kot w domu? NIGDY! Bo to zaraza, robaki i zlo wszelakie.

Inteligentne kobiety po prostu takich bzdur nie wymysla za Chiny. No nie da rady.

[red-truskawa]

Ze tak powiem... z ust mi wyjęłaś ))

[antyka]

Bardzo madry wywod.
Tylko ciekawe jakos, ze ludzie zarazaja sie lambliami od zwierzat
A gliste to niby gdzie lapia? Dzieciaki glownie w zasranych przez
psy piaskownicach.

Zyjcie sobie w przeswiadczeniu, ze pies/ kot nie roznosi pasozytow.
Otoz roznosi. Wiem, bo bardzo dokladnie przekopalam chyba wszystkie
strony internetowe na ten temat, przeczytalam kilka ksiazek, wiele
artkulow i 99 proc. z nich mowi, ze zwierzeta roznosza pasozyty.

Zwierzetom w mieszkaniu/ domu mowie nie - na podworku, ok. Ale nie w
domu. Dom jest dla ludzi, nie dla zwierzat - moim zdaniem oczywiscie.
A kazdy ma prawo do wlasnego zdania (chociaz ja jej sobie wyrobilam
na podstawie lektur).

Lamblie dodatkowo sa wyjatkowo wredne, bo nie sa sie ich zniszczyc
normalnymi srodkami - trzeba poprosic wetarynarza o specjalne srodki.
Z reszta wystarczy wrzucic do wyszukiwarki "lamblia+pies"
a wszystko stanie sie jasne.

Myslenie nie boli

PS. Pani wetarynarz, nie mogla sie Pani zarazic Giaria
Bo takiej choroby nie ma

[d.o.s.i.a]

Nikt nie mowi, ze od zwierzat zarazic sie nie mozna. Bo mozna. Ale chodzi o
poziom paranoi, jaka prezentuja niektorzy. Wywalic zwierzaka, dom dla ludzi, a
nie dla zwierzat itp. To JEST paranoja, bo tego inaczej nazwac nie mozna. Jest
tyle chorob na swiecie, ktorymi mozna sie zarazic nie od zwierzat, ze nie
rozumiem, jak mozna sie tak trzasc ze strachu przed tym biednym zwierzakiem.
Toxo predzej zarazisz sie jedzac surowe mieso, robakami w piaskownicy. Milion
innych chorob Ci dziecko przyniesie z przedszkola. Skad wiec ta fiksacja na
punkcie tego biednego kota/psa w domu?? Naprawde, jakby miliony ludzi codziennie
umieralo w meczarniach z powodu lamblii przywleczonych przez ich domowe koty.
Glupota i tyle.



---------

A po co tu jakaś logika, racjonalizm, konkrety? Katolikowi styka jak jest
patetycznie i lekko mrocznawo.

[red-truskawa]

Oj przepraszam szanowna pania za literówkę, jak widze u pani sie one nie zdarzają...

> Zyjcie sobie w przeswiadczeniu, ze pies/ kot nie roznosi pasozytow.
> Otoz roznosi. Wiem, bo bardzo dokladnie przekopalam chyba wszystkie
> strony internetowe na ten temat, przeczytalam kilka ksiazek, wiele
> artkulow i 99 proc. z nich mowi, ze zwierzeta roznosza pasozyty.

Tak roznosza, ale własnie caly problem w MĄDROŚCI ich włascicieli i tu własnie
niektórych "myslenie boli". Bo zeby zwierze nie było rezerwuarem pasożyta to
trzeba go badac i odrobaczac i w ten sposób eliminujemy wektor lub/i żródło
zarażenia. Nie wystarczy oddać zwierzaka aby nie stanowił zagrozenia dla nas, bo
w innym domu tez będzie nosicielem, na innym podwórku tez sa dzieci- ale
przeciez to nie moje wiec co mnie to obchodzi(?)... Jezeli decydujemy sie na
zwiarze to własnie- "Myslenie nie boli"- trzeba liczyc się z tym ze nalezy go
odrobaczac, karmić, dbać. Niestety jak widać (i to nie rzadko) przewidywanie
boli...


"Tylko ciekawe jakos, ze ludzie zarazaja sie lambliami od zwierzat A gliste
to niby gdzie lapia? Dzieciaki glownie w zasranych przez
psy piaskownicach."
pewnie tak, ale możliwe ze ten pies z glistami tez zmienił własciciela zamiast
zostac odrobaczony.

Tak, zgadzam się-" Myslenie nie boli "



----
GROCHU- MOJE ŻYCIE WEWNĘTRZNE

[red-truskawa]

A tak swoją drogą jestem bardzo ciekawa jakby pani zareagowała jakby na rutynowej wizycie z kotem (jeszcze przed tym jak się okazało ze państwo jesteście chorzy) jakiś lek wet poinformował pania, ze 90% psów i kotów jest rezerwuarem pasozytów, które mogą być potencjalnym zagrożeniem dla człowieka i ze trzeba zrobic takie a takie badania oraz testy i tak a tak czesto odrobaczac i to odpowiednimi preparatami a nie srodkami stosowanymi u ludzi (jak czesto chca to robic własciele bo jest tanio). Wydaje mi się, ze jak wiekszosci ludzi, doszłaby pani do wniosku że problem jej nie dotyczy bo nie ma objawów, a lekarz wet chce pania tylko naciagnac na kasę. Jak to się mówi "mądry Polak po szkodzie".

Dosia

[kasiak37]

i amen,nic dodac nic ujac.

[mamciulka-nikulka]

d.o.s.i.a napisała:

> Sorry, ze brutalnie sie wyraze (i pewnie admin wytnie to, ale
trudno, choc do
> nikogo personalnie nie napisze), ale...
>
> Zarowno czytajac forum, jak i obserwujac kobiety w realu dochodze
do wniosku, z
> e
> niechec do zwierzat, paranoiczne opowiesci o robakach i
smiertelnych
> zagrozeniach dla czlowieka (i dzieci w szczegolnosci) rodza sie
przewaznie w
> umyslach kobiet o znikomym IQ.

To nie niewiedza świadczy o zainteresowaniu matki zdrowiem dziecka.
Wręcz przeciwnie. Zauważ, że o tych sprawach na ogół piszą matki,
które miały jakiekolwiek doświadczenie w tej sprawie. Z reguły
ludzie twierdzą, że oni na pewno nie mają robaków, że to ich nie
dotyczy, że tylko ludzie ciemni i niewykształceni mają robaczyce, a
to jest dopiero ciemnota. Nie chodzi o krwawe opisy i grożenie
śmiercią, bo to już twoja bujna wyobraźnia, tylko o fakt, że takie
zjawisko niezaprzeczalnie ma miejsce i należy zdawać sobie z tego
sprawę. Symptomy mogą być bardzo suptelne, 2-letnie dziecko mojej
koleżanki jadło tylko słodkie jogurty i słodycze, często wpadał w
histerie, zaczął obgryzać paznokcie, lekarz zbadał kał w kierunku
lamblii po tym jak stwierdził, że głowa za wolno rośnie - test
wyszedł pozytywny. Szok dla rodziców, popadli w paranoje, bo nigdy
nie brali pod uwagę takiego scenariusza. W głowach mieli prawie, że
sterylizację całego mieszkania, naświetlanie lampami
przeciwbakteryjnymi, ale uspokoili się jak się okazało, że zarówno
młodsze niemowlę, mama i tata są zdrowi. Lamblie miały obie babcie,
które zajmowały się chłopcem.
I wyobraź sobie, że osoby te są bardzo wykształcone, a mimo wszystko
popadli przez moment w paranoję, bo chodziło o zdrowie ich dziecka.

A co do traktowania zwierząt to też nie sądzę, aby miało to
cokolwiek wspólnego z inteligencją. Ludzie po prostu albo lubią
zwierzęta albo nie, albo trzymają zwierzęta na podwórku albo we
własnym łóżku albo pozwalają się wylizywać albo tylko przytulać i
głaskać psa. Ja uwielbiam psy, miałam ich trochę w swoim życiu, ale
odkąd mam w domu małe dziecko, które w międzyczasie raczkowało,
wkładało wszystko do ust, nie zdecyduję się na kolejnego psa.
Nikogo tym nie krzywdzę, po prostu psa nie mam, to jest moja
decyzja. Mój pies żył do czasu, aż synek skończył 8 miesięcy, zmarł
w wieku 13 lat, ale do tego czasu bardziej niż zwykle dbaliśmy o
higienę i psa i w domu, chociażby w taki sposób, że pies miał swój
fotel, na inne meble wchodzić nie mógł, regularnie był odrobaczany,
miał wyparzane miski, a dziecko uczyło się raczkować w basenie, a
nie po całym mieszkaniu. Nie piszę o prasowaniu bielizny dziecka,
czy dokładnym myciu owoców i warzyw i nie jedzeniu surowego mięsa,
bo to nawet bez posiadania zwierzęcia stanowi profilaktykę w
zapobieganiu zarażenia pasożytami. I tu zapewniam cię, że zarówno
wśród kobiet inteligentnych jak i tych mniej inteligentnych często
jest wielkim zaskoczeniem.

A tutaj na stronie firmy bayer można sobie poczytać o zoonozach i
sposobach zarażenia się zwierząt i ludzi, bardzo ciekawa lektura,
tylko nie popadajcie w paranoje pasożyty zawsze były, są i będą
wśród nas
www.bayer.molosy.pl/robaki/robaki_zoonozy_bayer.htm

[d.o.s.i.a]

> które miały jakiekolwiek doświadczenie w tej sprawie. Z reguły
> ludzie twierdzą, że oni na pewno nie mają robaków, że to ich nie
> dotyczy, że tylko ludzie ciemni i niewykształceni mają robaczyce,
a to jest dopiero ciemnota.


Ciemnota jest twierdzenie, ze robaki u dziecka = znaczy kot zawinil
oraz w druga strone: kot w domu = murowane robaki i zastanawianie
sie, czy polozna srodowiskowa nie odbierze przypadkiem praw
rodzicielskich jak kota w domu zastanie. Robaki dziecko moze zlapac
gdzie indziej. Ciemnota jest niezauwazenie i nieleczenie w pore
objawow. Jak sa robaki to sie je LECZY i zyje sie dalej. Po prostu.


> młodsze niemowlę, mama i tata są zdrowi. Lamblie miały obie
babcie, które zajmowały się chłopcem.


No wlasnie. Babcie mialy lablie. I co zrobisz? Babcie z domu
wywalisz? Moze od razu wyrzucic babcie, koty, psy, buty i generalnie
caly swiat eksterminowac, lacznie z soba (bo przeciez tez mozesz byc
donicielem), a dziecko zamknac w domu, bo sie moze zarazic? Bzdura.
Jeszcze raz. Jak sie cos dzieje (trudno, zdarza sie) to trzeba to po
prostu leczyc i tyle, a nie wpadac w paranoje. Choroby sie zdarzaja,
ale robienie paniki, ze wszystkiemu winne zwierze w domu, to wlasnie
brak inteligencji.


> A co do traktowania zwierząt to też nie sądzę, aby miało to
> cokolwiek wspólnego z inteligencją. Ludzie po prostu albo lubią
> zwierzęta albo nie, albo trzymają zwierzęta na podwórku albo we
> własnym łóżku albo pozwalają się wylizywać albo tylko przytulać i
> głaskać psa.

Lubienie/nielubienie to jedno. Zwalanie winy za lamblie i inne
nieszczescia tylko na kota jak najbardziej ma wiele wspolnego z
inteligencja. Bo inteligentny czlowiek wie, ze zarazic sie mozna
zupelnie gdzie indziej, a zwierzeta sie po prostu odrobacza.

[mariolka55]

chcesz uśpić psa bo przyjdzie położna środowiskowa?????

ręce opadają i słów brakuje ,jak się czyta takie posty

[mariolka55]

watek z czerwca wyciągacie

ja jeszcze odnośnie toxo i robaków

mam kotkę 10 lat,mam dwoje dzieci
kot chodzi wszędzie po domu,wszystkiego dotyka,spi z nami,śpi z dziećmi
dzieci nie latają myć rąk po każdym dotknięciu kota
nie mieli,ani nie mają robali ,z tego co ja wiem to robalami łatwiej się zarazić
od innych dzieci niż od zwierzaka
nie miałam toxo,w ciąży zaostrzyłam czujność nie sprzątałam kuwet i robiłam
badania w kierunku toxo,wiem tez ze toxo można się zarazić niekoniecznie od kota
dzieci sa dla mnie najważniejsze na świecie,ale kot jest CZŁONKIEM mojej rodziny
i kocham go baaardzo
kot jest kochany,nigdy dzieci ani nikogo nie drapał,nie gryzł
dzieci go kochają i nie traktuja jak maskotkę do męczenia
pamiętam jak mnie teściowa wkurzała swoimi durnymi tekstami (i jeden "lekarz")
jak byłam w ciąży ,że kota się będę musiała pozbyć bo przecież dziecko i kot nie
mogą mieszkać razem.przecież kot może zagryzc/udusić malucha dziecko moze mieć
na kota alergie CIEMNOGRÓD!

aaa i od wiosny mam jeszcze żółwia to też robaczywe stworzenie

oj mariolka

[antyka]

toxo sie nie przejmuje,
ale zalamblione mieszkanie naprawde ciezko wysprzatac, odlamblic,
odgliscic, gdy ma sie w domu zwierzaka,
uwierz mi

Mi sie udalo w koncu wytepic, jestem szczesliwa.
Zaluje tylko, ze nie wiedzialam tego wszystkiego, zanim podjelam sie
przygarniecia kociaka do domu.

[anieska_81]

Ja od 2 lat mam pieska w domu (sznaucer miniaturka) ciągle przesiaduje w pokoju,
śpi z nami w pokoju (z tym że ma swój koszyczek wiklinowy) a dziś dowiedziałam
się, że jestem w ciąży ... ale ja nie mam zamiaru psiaczka się pozbywać.

[lukina]

Jakie choroby ,nie przesadzajmy.Wychowałam się z psem,teraz mam 3 dzieci i 2
psy.Nikt nigdy nie chorował i nikogo nie gryzł.Żyjemy w pełnej symbiozie a nasze
psy to znajdy wyrzucone z domu bo się komuś znudziły ,były chore i
zagłodzone.Doprowadzenie ich do "stanu używalności" dużo kosztowało ale warto.Są
bardzo nie ufne ale nie ma co się dziwić.Wystarczy regularnie
odrobaczać,szczepić i kochać.