napiszcie coś!!

[rafka37]

Proszę Was o pomoc.Wiem że na pewno jest tu wiele kobiet które
miałay różne problemy a i takie jak ja którym dziecko zmarło. Może
nawet któraś z Was zna moją sytuację bo je tu opisywałam /a dopóki
było wszystko dobrze byłam wpisana na termin marcowy z innymi
radosnymi mamami/Do 18 tyg. wszystko było dobrze/robiłam wszelkie
bad.bo miałam skończone 35 lat nawet kariotyp wyszedł prawidłowy/ a
na połówkowym pokazało ciężko chore serce /i przez to później
problemy z płucami/powiekszone komory mózg. dziecko przestało rosnąć
i tak chodziłam z moim maleństewm do 40tyg. i urodziłam martwe
dziecko /zmarło we mnie 2 dni przed pójściem do szpitala/. Wszystkie
badania i sekcja dziecka pokazały to co już wiedziałam.
Jak się o tym dowiedziałam /na bad. połówkowym/ jezdziłam po
wszytkich najlepszych specjalistach - nikt nie był w stanie
powiedzieć mi dlaczego tak się stało - naczęstsza jednak odpowiedz
to albo że tak po prostu się stało i miałam strasznego pecha, albo
miałam jakąś infekcję na poczatku która to wszystko
spowodowała /wszystkie wyniki miałam dobre łącznie z
toxo,róży.cytomegal. itp./ Najgorsze dla mnie jest teraz to że boję
się o następną ciąże w którą bardzo bardzo chciałabym zajść.
Większość lekarzy mówiło mi odczekać po porodzie 2-3 miesiące i
zacząć się starać bo teraz powinno być dobrze /poprzednia ciąża to
wielki pech i przypadek że tak się stało/ ale też jest kilku lekarzy
którzy powiedzieli że ze względu na wiek/37/ może to sie
powtórzyćale nie musi.
Mój lekarz należy do 1 grupy i mówi żeby przestać myśleć że może się
powtórzyć i zacząć starania / oczywiście wcześnij dostałam od niego
listę badań - który wyszły dobrze/.Może jest wśród Was ktoś kto miał
podobna sytuację i przy 2 ciąży było ok, czy może jeszcze odczekać
trochę? /chociaż bardzo bym chciała zacząć starania - nie jestem już
taka młoda/ - najczęściej czytam na tych forach o poronieniu w
początkowych tyg. czy miesiacach , a ja przeszłam całą ciążę - tylko
wiedziałam że z moim dzieckiem jest źle.
Proszę napiszcie jak coś wiecie czy coś słyszałyście, bo od lekarza
mam zielone światło ale bardzo się boję a tak chciałabym tego
maleństwa. Pozdrawiam Was wszystkie gorąco i czekam na odpowiedzi.

[waryszka]

znam Twoją historię i bardzo Ci wspólczuje. Ja poroniłam trzy razy ale w początkowych stadiach ciązy(do 11tc)jedną ciążę zakończyłąm w 34tc- córeczka zdrowa i już dwu letnia i teraz ciążą bliźniacza na razie bez problemowa(odpukać). Wiem jednak że takie historie już znasz. Z własnego doświadczenia mogę tylko apisać żę te dwie ciążę udane przeszłam/przechodzę na lekach(duphaston i clexane). Wracając do Twojego pytania to mam bliską znajomą która urodziła martwego synka w 30tc - przyczyna nieznana( albo koleżanka nie chce nic mówić- co oczywiście trzeba uszanować) W następna ciąże "wpadkę" zaszła po ok2-3m-cach od urodzenia synka - ciąża bezproblemowa zakończona sukcesem - zdrowa córeczka i po dwóch latach znowu zdrowa córeczka! Więc może warto jeszcze raz spróbować?

[wuika]

Nie jest to moja osobista historia, ale mojej bliskiej znajomej - pierwsza ciąża
obumarła na takim etapie, że to był już poród martwy, a nie poronienie. Też nie
umiano wskazać konkretnego powodu, badania wychodziły ok. Było to 8 lat temu, a
teraz synek (starszy) idzie do szkoły we wrześniu, a młodsza jest w środku
przedszkola, dzieciaki zdrowe

[chiyo28]

rafka ja Cię pamietam.
Miałam podobną historię. Druga córka zmarła w moim brzuchu z powodu
wady serca. Tyle, ze ja miałam wywoływany poród w 16 tc, kiedy
okazało sie, że maleństwo nie żyje. Odczekałam 3 miesiace i dość
szybko zaszłam w kolejną ciążę. Syn też ma wadę serca, ale na
szczęście nieoperacyjną. Ciąża była trudna, ale wyleżałam do samego
końa i w 38 tc zrobili mi cc.
Odetchnij troszkę i spróbuj ponownie. Pozdrawiam ciepło.

[sonia-3]

Jak najbardziej starajcie się o dzidziusia. Zapewne będzie Wam towarzyszył lęk o zdrowie dziecka, ale przede wszystkim POZYTYWNE nastawienie. Już Ci kiedyś pisałam, że rzadko kiedy historia się powtarza. Mam do czynienia z dziećmi urodzonymi z wielowadziem, i z wywiadu wiem, że dzieciaszki te mają zdrowe rodzeństwo. Tak że -do roboty- i zobaczysz, że tym razem będziesz miała zdrową dzidzię. Powodzenia.

[foczkaka]

Rafko ja mysle ze zaufałabym lekarzowi. Jesli mówi ze mozna zacząć się starać,
to zacznijcie. O ile oczywiście jesteście na to gotowi.
Nie wiem czy korzystałaś z pomocy jakiegoś psychologa w czasie ciąży i po
stracie. Ale moze warto byłoby pogadac z kims kto pomoze Ci teraz oswoić lęk,
który jest oczywiscie całkowicie zrozumiały, ale który moze przeszkadzac w
ponownym zajsciu w ciążę.
Pamiętam Twoja historię i trzymam mocno kciuki za Ciebie.

[pola.cocci]

Ja ci napisze, ze zycze ci, zebys jak najszybciej zaszla w ciaze i
doczekala sie zdrowego i slicznego dziecka, ktory bedzie radoscia
twojego zycia i "wynagrodzi" ci przezyte smutki.
Musisz uwierzyc w to, ze sie uda i wszystko bedzie dobrze i tak
bedzie. Na pewno bedziesz martwic sie o zdrowie twjego dziecka, jak
kazda z nas, ale musisz wierzyc, ze bedzie dobrze.
Skoro wszystkie wyniki masz jak trzeba i lekarz dal zielone swiatlo,
to masz takie same szanse jak kazda inna kobieta, ze urodzisz zdrowe
dziecko.
Pozdrawiam, zycze powodzenia oraz owocnych i przyjemnych staran

[rafka37]

Bardzo Wam wszystkim dziękuję za te słowa otuchy - jak zwykle jak to
czytam to płaczę - tak bym chciała przytulać teraz moje
dziecko,chodzić na spacery itp. a zamiast tego chodzę na cmentarz i
do kamieniarzy żeby zrobić piękny nagrobek - tyle tylko mogę! Z
jednej jednak strony cały czas mam wielką nadzieję i wiarę że zajdę
w ciążę i urodzę zdrowego maluszka a z drugiej strony strasznie się
boję. Raz jeszcze dziękuję i pozdrawiam.

rafka37

[ciotka.aka]

ja też pamiętam Waszą historię. Przyjmij wyrazy współczucia.

Moja koleżanka miała podobną sytuację. Mniej więcej w połowie ciąży dowiedziała
się o poważnej wadzie serca i narządów wewnętrznych swojego dziecka. Były
niejednoznaczne diagnozy jednak dziecko urodziło się w bardzo ciężkim stanie,
zmarło po 1 czy 2 dniach. PO dwóch latach koleżanka urodziła zdrową, cudowną
córeczkę. Dłuższa przerwa spowodowana była morzem lęku (także o własne zdrowie)
- pierwszy poród (cc) odbył się z ogromnymi komplikacjami (znajoma wylądowała
na dłuższy czas na OIOM0-ie).

Życzę Wam żebyście wkrótce przywitali na świecie swoje zdrowe i ukochane dziecko.

[blanka_1982]

żona kuzyna przechodziła historię podobną do twojej- pierwsze dziecko bez
problemu, druga ciąża niby też, potem się okazało, że dziecko ma wadę serca,
synek zmarł na drugi dzień po porodzie. Bardzo bała się zajść w kolejna ciążę,
chociaż lekarze nie widzieli przeciwwskazań. Dała się namówić i urodziła
zdrowego syna, ciążę przechodziła bez leków i komplikacji. Trzymam kciuki!

[8kucharek]

Mam koleżankę, która przeszła przez 2 poronienia we wczesnych ciążach- z
przyczyn niewiadomych,poród martwego dziecka w 9m-cu ciąży- załapała jakiegoś
parwowirusa(czy coś podobnego), podobno taki wirus to jak wygrana w totka.
Pomimo tych przejść nie poddała się i dziś ma zdrowego dwuletniego synka.
Myślę, że warto próbować. Trzymam kciuki.

[annajustyna]

Rafko, tez pamietam Twoja historie. Nie poddawaj sie, na pewno bedzie teraz
dobrze!

[vanilia_cz]

rafko wiem jak ogromna jest twoja chec posiadania dziecka, moja byla taka sama i
udało nam sie bardzo szybko bo w trzecim cyklu. trzymam za ciebie kciuki i
wierze ze tym razem urodzimy zdrowe dzieciaczki pozdrawiam cie i zycze duzo sily

[malutka552.2]

Witam .Pierwsza ciaza zakonczyła sie wywoływanym porodem 16tc synek
mial liczne wady , przepukliny serduszko przestało bic. Lekarz
powiedział , ze jakby przezył byłby roslinką. Druga ciąża(ogromny
strach) poród przedwczesny w 32tc Kubuś 2420 dzis 5 latek zdrowy
bawi sie z braciszkiem Miskiem poród w 38tc ciąża na podtrzymaniu
dzis zdrowy 1,5 roczny chłopczyk.Strach pozostanie az do porodu ale
warto spróbować jeszcze raz inaczej do końca zycia nie darujesz
sobie ze nie spróbowałaś.Wiec do roboty kochana i Powodzenia życzę.

[qu_esse]

bardzo współczuję

sama nie przeżyłam podobnej historii, ale znam koleżankę, której pierwszy synek
miał wadę serca i niewykształcony układ moczowy, w skutek czego zdiagnozowano
małowodzie, urodziła w 32 tc, maluch zmarł po kilku godzinach

teraz jest szczęśliwą mamą dwóch zdrowych synków, 2,5 roczku i 3 miesiące, obie
ciąże i porody bez komplikacji

trzymam kciuki za Wasze starania!

[elutka24]

Rafciu ja tez znam Twoja historie Bardzo,ale to bardzo Wam
wspolczuje!!!! Kochanie,jezeli czujesz,ze jestes gotowa,to nie
czekajcie!!! Robcie dzieiaczka Trzymam mocno kciuki za Twoja
Rodzine

[rafka37]

Raz jeszcze bardzo Wam wszystkim dziękuję za miłe słowa /nie
sądziłam że będzie tyle odpowiedzi/. Każdy kto mi mówi żeby jednak
próbować dodaje mi sił i wiary że bedzie dobrze - choć wiem że może
być różnie. Tak więc od czerwca zaczynam!! mam nadzieję że zbyt
długo nie będę czekać na te 2 kreski - bo z zajściem w ciążę to też
jest różnie czasem od razu a czasem są problemy.POZDRAWIAM.

[mamadi]

Podobną tragedię przeżyła moja koleżanka. W 5 miesiącu dowiedziała się o wadach genetycznych dziecka, które uniemożliwią mu życie nawet jeśli dotrwa do porodu. Usunęła. Ciebie podziwiam za to, że do końca dałaś szansę dziecku, co nie oznacza,że oceniam kobiety, które podjęły inną decyzję. Pocieszę Cię, jej drugi synek ma już 5 lat i jest okazem zdrowia. Życzę Ci zdrowego dzidziusia, który przyniesie wiele szczęścia.

[zabcia35]

rafciu kochana!
Nie mysl nawet o tym , ze moze sie powtórzyc.
Doskonale rozumiem Twój lęk, bo sama go doswiadczyłam.
Pisałam Ci kiedys o tym.
W wieku 26 lat -super dobrym na rodzenie dzieci, straciłam synka z
powodu wady nie dajacej szans na przezycie.
Umierałam ze strachu, ze mogło by mnie to spotkac raz jeszcze. Tak
jak w Twoim przypadku nikt nie wiedział DLACZEGO? Jedyny podejrzeany
wynowajca to grypa na poczatku ciąży, która mogła zaburzyc
organogeneze.
Nie mogłam się pozbierać po tym co sie stało.Zaszłam w ciążę kilka
miesiecy później i urodziłam zdrową dorodną dziewuszkę , 5 lat
póżniej kolejną dorodną i zdrową. W styczniu tego roku doczekałam
się na trzecią zdrową sliczną dziewuszkę. Mam obecnie 38 lat
Czekam na dobre wieści od Ciebie, ze pod Twoim serce zamieszkał mały
człowieczek
Sciskam Cie ciepło. Jesli chcesz znac jaies szczegóły z mojej
przeszłości pisz na gazetową pocztę.

[nowi-jka]

moja znajoma urodziła dziecko wiedząc ze nie ma szans przezycia, odrazu
zaszła w kolejna ciaze bo było z nia ciezko psychicznie i lekarze
starsznie namawiali ze tylko dziecko ukoi jej bol, teraz ma jzu synka i
córeczke
staraj sie bez obaw, jzu wyczerpałaś limit neiszczesc bedzie dobrze

[elfik100]

Ja także pamietam Twoja historię...
Moja jest trochę inna. Synek przezył poród. Miał dużo wad. My
poznaliśmy ich przyczynę - nieprawidłowy kariotyp męża. Dawid
odziedziczył po tacie translokacje niezrównoważoną. Dodam jeszcze ,
że staraliśmy sie o niego 6 lat, przżyłam jedno poronienie. Genetycy
obliczyli nam prawdopodobieństwo posiadania zdrowego dziecka 50 na
50. Nie zrezygnowałam mimo wszystkich złych prognoz. Tak bardzo
marzyłam i pragnęłam aby było mi dane jeszcze raz trzymać swoje
dziecko w ramionach....
Teraz jestem w 31 tygodniu ciąży. Nie zdecydowałam sie na
aminopunkcję, ale wszystkie wykonane jak dotąd usg wskazują na to,
że synek jest zdrowy. Nie ma sie czego przyczepić jak ujęła to pani
profesor.
Wierzę, że Tobie też się uda... A napewno wiem, że warto próbować..
Pozdrawiam!

[majeczka200]

Droga Rafko również doskonale pamiętam Twoją historię.Płakałam czytając ją.Mnie nie spotkała taka tragedia ale mam znajomą która pierwsze dziecko poroniła,drugie urodziła martwe w 25tc a tera doczekała się synka który ma teraz pół roczku i jest radosnym zdrowym smykiem.Życzę Ci jak najszybciej upragnionych dwóch kreseczek na teście a potem narodzin zdrowego maluszka.
Serdecznie pozdrawiam i trzymam za Ciebie kciuki.

[rafka37]

Elfik jak możesz to napisz czy miałaś robioną amniopunkcję na
początku ciąży ? czy dopiero sekcja z. synka pokazała nieprawidłowy
kariotyp? U naszego dziecka wszystkie badania łącznie z kariotypem
wyszły dobrze i podobnie jak u Żabci u mnie prawdopodobnie
przeziębienie,grypa na początku ciąży.

[rafka37]

Za kilka dni mamy zamiar zacząć starania o dzieciątko. Ja ze strachu
cały czas zasypuję mojego lekarza tysiącem pytań czy zrobiłam
wszystkie bad. które powinnam zrobić czy może jeszcze jakieś zrobić
dodatkowo?? i wiecie co wczoraj coś mi się znowu ubzdurało - może to
głupie ale wolę się Was spytać za nim pójdę do lekarza bo może mnie
wyśmieje. Czy tabletki które bierze mąż na serce mogą zaszkodzić nie
narodzonemu dziecku?/czy mogły zaszkodzić w poprzedniej ciąży?/
Bierze je na nadciśnienie i w opisach pisze że KOBIETA nie może ich
stosować przy zajściu w ciążę i w trakcie ciąży, ale czy to też
dotyczy mężczyzny jeżeli stara się z żoną o dziecko? Jak coś wiecie
na ten temat to proszę napiszcie!!!!

[elfik100]

Nie miałam aminopunkcji. Moja ciąża przebiegała bezproblemowo. USG w
21 tygodniu wskazywało, że wszystko jest w porządku. Teraz wiem, że
to wina lekarza, który je wykonywał. Taki z niego specjalista, że
nic nie widział. Dopiero po 31 tygodniu zaniepokoiły go poszerzone
komory w mózgu. Trafiłam do kliniki w Poznaniu i wtedy się
zaczęło... Odkrywali jedną wadę za drugą. Badań inwazyjnych nie
robili, bo już było za późno. Byłam tam już do samego porodu. Niebo
zwaliło mi sie na głowę. Modliłam się żeby to był tylko jakiś
koszmar, z którego sie obudzę. Do końca wierzyłam w to, że to
wszystko nie prawda, że moje dziecko nie może mieć aż tyle wad.
Prosiłam Boga, żeby lekarze się mylili...
Dawid urodził sie o czasie, ważył tylko 2030. Nigdy nie zapomnę słów
profesora, który w trakcie samego porodu pytał czy ktoś mnie,
przygotował na to, że moje dziecko umrze. Dawid walczył. Nie umarł
tak jak wszyscy prorokowali. Po miesiącu byliśmy w domu. Dostaliśmy
skierowania na badania kariotypu. Mój jest prawidłowy, mąż ma
translokacje zrównoważoną, a synek odziedziczył po nim taką sama
tylko niestety niezrównoważoną. Był z nami 9 miesięcy, 9
najpiekniejszych miesięcy w moim życiu. Dzięki niemu jestem innym
człowiekiem. Walczyliśmy razem z nim. Miał najlepszych lekarzy i
rehabilitantów. Jak mnie wyrzucali drzwiami to wchodziłam oknami.
Dawid był dzieckiem niepełnosprawnym i byłam gotowa oddać za niego
życie. Zmarł po operacji serduszka... z winy pielęgniarek. Odebrała
nam go ludzka bezmyślność i głupota.
Bardzo się bałam drugiej ciąży, i nie ma co ukrywać boję się nadal.
Nie niepełnosprawności tylko tego, że nie będę wstanie pokochać
dziecka tak mocno jak kochałam Dawida. Boję sie jak poradzi sobie z
tym moja psychika. Czuje , że dziecko będzie zdrowe i wszystkie
badania na to wskazują. Ma swojego braciszka aniołka który nad nim
czuwa. Chodząc na jego mały grobek cały czas się o to modlę...

Ale się rozpisałam.... Pozdrawiam cieplutko... Wierzę że Ci się uda.
My mieliśmy tylko 50% szans na zdrowe dziecko, u Ciebie może
zadecydował tylko przypadek.

[rafka37]

Bardzo Ci współczuję ale wiem co przeszłaś-ja o moim chorym dziecku
wiedziałam od 19-20tyg. ciąży i ja raczej trafiłam na bardzo dobrych
lekarzy - ale i to nic nie pomogło. Pozdrawiam Cię i wierzę że jak
tylko zobaczysz swoją nowo narodzoną kruszynkę to pokochasz całym
sercem. Dzieci które utraciłyśmy na zawsze pozostaną w naszych
sercach jako te pierwsze upragnione i nigdy nie zastąpione, ale to
nie znaczy że kolejne dziecko nie będzie kochane,uwielbiane - bo
same nawet nie wiemy jak wielkie pokłady miłości są w Nas!!!!

[zabcia35]

Rafko, niewiem jakie leki przyjmuje Twój mąz, ale jakiekoliek by one
nie były, nie musisz bać się o zdrowie maluszka. Niektóre leki moga
wpływac jedynie na jakość nasienia, czyli moze pojawić się problem z
poczeciem, ale nie należą do nich leki na nadcisnienie.
Przestan już mysleć , bedzie dobrze.
Przeczytaj słynny,,SEKRET" , jesli jeszcze tego nie zrobiłaś i myśl
pozytywnie Ja przeczytałam w cyklu w którym zaszłam w ciążę, po 2
latach niepowodzeń
Psychika jest niepojętą potęgą, przekonałam się o tym nie raz!
Pamiętaj Cud jest najukochanszym dzieckiem WIARY !!!

[patite]

Rafko też płakałam czytając Twoje posty, trzymam mocno za Ciebie
kciuki! I wierzę gorąco, że za rok będziesz tulić swojego zdrowego
maluszka!
Ściskam!

do żabcia35

[rafka37]

Zabcia35 Ty to zawsze potrafisz pocieszyć))
Zaraz idę do Empiku po książkę Pozdrawiam.

[zabcia35]