Ciąza a duży stres

[wesolutka3]

Powiedzcie mi drogie Pani jak sobie z nim radzicie?? czy od razu cieszyłyście
się że jesteście w ciąży?? Mnie od samego poczęcia dziecka przesladuje pech.
Cały czas się o coś martwie, czyms się przejmuję i to przychodzi samo. To
babcia byłą w szpitalu poważnie chora, to nie mam pojęcia jaką będę miaął
przyszłoć, czy będzie mnie stać na utrzymanie rodziny, mam wątpliwości co do
ojca dziecka ( on się bardzo stara i wiem ze bedzie dobrym ojcem itd) ale
mimo tego martwię sie. nawet nie mam z kim o tym pogdać, powiedziałąm mamie (
chciałąm sie wygadać) to powiedziałą masz co chciałąś i tyle, chłopak
twierdzi że będzie dobrze( ale on jest takim optymistą). Poprostu są momenty
że żyć sie odechciewa. Już nie raz przez mamę, czy nawet faceta ( drażni mnie
każde jego słowo wypowiadane na temat naszej przyszłości)zapaliłąm papierosa
( mimo że nie pale w ciązy), płacze co chwile( na chwile to pomaga). I tak
przez całą ciąże jestem smutna, płacząca, zdenerwowana, nie potrafię spojżeć
na nic z dobrego punktu, nawet fakt ciąży mnie tak nie cieszy jak inne
kobiety 9 jestem w piątym miesiącu). Prosze bardzo o radę co mam zrobić aby
choc troche cieszyć się z bycia w ciązy. Dziekuję

[aneta.d-g]

Witaj Wesolutka (choć nie taka wesoła

Nie wiem w którym tygodniu jesteś. Ja jestem w 5, czyli dopiero na początku i
może z racji tego dopada mnie bardziej stres o zdrowie dzieciątka. Tak naprawdę
jestem jeszcze w szoku i dopiero powolutku zaczynam sobie uświadamiać, że życie
moje przekręci się o 180 stopni jak urodzę. Musimy być jednak dobrej myśli. Nie
my pierwsze i nie ostatnie jesteśmy przy nadziei, a humory... rzecz normalna
Skąd jesteś?

Pozdrawiam Cię serdecznie,

Aneta

[aneta.d-g]

Przepraszam, nie zauważyłam, że jesteś w 5 miesiącu.
Odezwij się.

Buziaki

[wesolutka3]

witam. dziękuję za odpisanie. wiesz ja niedojż że jestem hormonalnie naladowana
to ogólnie mam wszystkiego dość. Poprostu jak patrze na moje zycie to mam
wrażenie że jest jedna wielką pomyłką a moja ukochana mama mi jeszcze w tym
pomaga. a tylko mówi jakich ja wyborów dokonałam, czemu takich a nie innych
itd. poprostu żygac się chce. Wiem, ze zdrowie dziecka jest teraz najważniejsze
ale stres jest tak wielki że naprawde cięzko sobie z nim poradzić. Chyba pójde
do jakiegoś psychologa bo normalnie zachwilke zwariuje, powaga. Nigdy w całym
moim życiu nie czułąm się tak okropnie jak teraz: nonstop płacze, nic mi się
nie chce a najlbiżasza ( mama) osobo jeszcze dołuje. i Co byś zrobiła??

[aneta.d-g]

Wesolutka, skąd jesteś? Masz jakiś nr GG lub maila? Napisz...
Może uda nam się spotkać lub chociaż spisać i uspokoić wszystkie wątpliwości i
obawy.

Serdecznie pozdrawiam,

Aneta

[pkaneta]

Witaj Wesolutka.
Tyle się pisze o depresji poporodowej, a nikt nie pisze o przedporodowej.
Miałam to samo co Ty. Przez większość ciąży nie chciało mi się żyć, nie chciało
mi się z nikim rozmawiać, niczego planować - nawet wstać z łóżka.Każdy kolejny
dzień to była góra nie do zdobycia. Tylko ja wiem ile w tym okresie wylałam łez
Minęło jak ręką odjął po urodzinach mojej córeczki . U Ciebie też tak będzie -
zobaczysz )Serdecznie Cię pozdrawiam.Jeśli będziesz chciała pogadać podaję
mój nr gadu 3182154. Aneta

[dorcia75]

Szkoda ze dopiero teraz piszesz, ja jestem w 37tc i to co przeszlam w ciazy to
jakis horror, mimo ze moj zwiazek trwa juz 14 lat i jestem juz mama czyli niby
nic nowego to poprostu cala ciaze plakalam,czepialam sie do tego stopnia ze moj
maz zaproponowal ze usunie mi sie z widoku na jakis czas az mi przejdzie, teraz
sie poprawilo, choc te stany nasilaja sie w dniach kiedy mialby przypadac mi
okres, byc moze hustawka hormonalna ???
Strasznie sie martwilam ze dzidzi zaszkodzilam , tego do konca nie wiem...
niestety.Moge Cie tylko pocieszyc ze im blizej rozwiazania tym wieksza
poprawa , wizja tulenia malutkiej istotki rozbraja mnie totalnie i lagodnieje
jak baranek, ale wiem jak sie czujesz , nad tym stanem trudno jest zapanowac. A
matka twoja musi sama miec jakies flustracje skoro cie doluje, moze postaraj
sie jej unikac na okres ciazy, polecam tez kontakty na forum -dziewczyny sa
kochane i tylko ciezarna ciezarna zrozumie najlepiej
Sciskam serdecznie i napisz na priv jak masz ochote [e-mail]

[wesolutka3]

Dziękuję wam kobitki. Jesteście kochane. powiem tak że ulzyło mi gdy poczytałąm
iż nie jestem sama z moim problemem. Wiecie co teraz znowu jest dobrze.
Pogodziłam się z mamą, z chłopakiem sie nawzajem wspieramy ( powiedziałąm mu o
swoich myślach) i powiedział, że będzie dobrze. Bardzo się cieszę że was drogie
Pani miałąm okazje poznać. Jak naprawie GG to do was napisze, bo naprawde
podniosłyście mnie na duchu. Myślałąm, że tylko ja tak mam, a tu sie okazuje że
sa kobiety które też tego doświadczyły ( oczywiście nie cieszy mnie to iż
wyście to doświadczyły bo wiem co to za koszmar) ale że niejestem sama.
Pozdrawiam was z całego serca. Ja staram sie czytac jaknawijeciej gazet o
dzieciaczkach i on pomagają, gdyż tam sa naprawde fajne sprawy napisane i się
przy tym zaczynam relaksować. no. to pa

[wesolutka3]

aha mój mail to: [e-mail] / jak macie ochotę pogadać to napiszcie.

[masliwka]

Witaj nie martw się ja od samego początku zajścia w ciąże jestem strasznie
roztargniona załamana i smutna i mam te same obawy czy sobie poradze czy mój
facet będzie mi pomagał czy będzie mnie wspierał. Jestem osobą bardzo nerwową i
wszystko mnie denerwuje to co ktoś mi doradzi wiem że ta osoba nie chce żle ale
już na sam słuch o tym że jest mądżejsza i że mi radzi rozryczałabym się w
niebogłosy.Nie wiem może to tylko przejściowe bo mam nadzieje że po porodzie to
mi przejdzie bo już nie moge tego wytrzymać.Czuje się jak rozkapryszone
dziecko.Trzymaj się buziaki pa