Czemu nie dajecie dzieciom warzyw i owoców ??????

[alamelka]

Czemu nie dajecie dzieciom warzyw i owoców ?????? Problem wszystkim znany
szczególnie z przedszkola Przecież to chore , żeby dziecko na widok warzyw
dostawało spazmów . Co to za moda jedzenia tylko słodyczy ?????

[ariana1]

Uprzejmie donoszę,że ja daję i owoce i surówki warzywne ) Moje dziecko zjada
też od czasu do czasu słodycze. Czyli wszystko dobrze?

[jl101]

moj syn je jablka i banany. z warzyw marchewke. mam go glodzic trzy dni zeby sie
do warzyw przekonal a moze masz jakis inny sposob? chetnie wyprobuje.

[przedszkolak2]

No właśnie, moze ktoś zna sposób, żeby dziecko przekonać do jedzenia warzyw i
owoców. Moja córka woli zjeść suchy chleb niż powyższe.

[verdana]

Mnie rodzice dawali warzywa i wymagali, żebym warzywa zjadła. Efekt jest taki,
ze do dziś dostaję spazmów na widok marchewki.
Moje dzieci, którym dawała warzywa, ale nie zmuszałam - teraz, jako starsze
bardzo chętnie je jedza.
Problem w tym, że większość dzieci nie przepada za warzywami. A zmuszanie do ich
jedzenia spowoduje tylko jedno - jak tylko nię będziemy mogli wtłoczyć warzyw
dziecku prośba i groźba do buzi, to z ulka zaprzestanie ich jedzenia do końca
życia. Nie warto.

[grzalka]

aha, jeszcze mi się przypomniało- hołduje teorii, ze im później dziecko pozna
słodki smak, tym lepiej będzie zjadało owoce i warzywa właśnie- u mnie sie sprawdza

[jl101]

a u mnie wcale sie to nie prawdzilo. moj syn mial podejrzenie skazy i bardzo
dlugo nie jadl alergizujacych rzeczy co wcale nie zblizylo go do warzyw. ok 2
lat jadl sloiki potem z nich zrezygnowal i skonczylo sie jedzenie warzyw. wydaje
mi sie, ze nawet dzieci maja jakies swoje preferencje smakowe i jednym warzywa
smakuja innym nie. moj maz np. z warzyw jada ziemniaki i pomidory. moze syn ma
to po nim.

[ewis]

A u nas nie - słodki smak poznany niestety bardzo wcześnie - dosładzane kaszki
(i oczywiście no1 do tej pory), ale warzywa i owoce w ilościach hurtowych idą...
Po mamusi...

[judytak]

z mojego doświadczenia, to samo przychodzi z czasem ;o)
około 6-go roku życia dzieci zaczynają lubić/tolerować znacznie więcej rzeczy,
niż przedtem

pozdrawiam
Judyta

[grzalka]

Alez dajemy. Moja córka jada prawie wszystkie owoce, zwłaszcza te sezonowe, poza
sezonem jabłka, z warzyw marchewki surowe, ogórki, kalafior. Innych nie tknie i
nie zamierzam ja zmuszac- sama dojrzeje

Moi 11-miesięczni synowie również zjadają mnóstwo warzyw i owoców. Słodyczy nie
jadaja wcale. Córka jako przedszkolak, słodycze jada, ale przez ponad 2 lata nie
jadła ich wcale.

[alamelka]

Absolutnie żadnego nie zmuszam do jedzenia , jednak jesli nie może zjeść obiadu
składającego się z kawałeczka mięska , ziemniaczków i surówki to czemu
większość rodziców da mu czekoladę , chipsy albo coś innego ?????? To mnie
irytuje

[grzalka]

Alamelka, skąd Ty bierzesz tą większośc ???
Większośc rodziców, których ja znam, tak nie postępuje.....

[alamelka]

ze swojego przedszkola , widze jak dzieci jedza ... nic nie jedza i widze co im
rodzice przynosza . Wojne tocze o nie zostawianie batonikow itp. ,no to
rodzice przynosza po południu jak dziecko odbierają i maluch zanim się ubierze
do domu pałaszuje całą czekoladkę. Do rodziców nie dociera , ze takie
postępowanie nic dobrego nie wróży . Co najwyżej próchnicę , otyłośc...
A to że nie zjada posiłków to nic nie znaczy naje sie słodyczy i nie będzie
głodny. Gdzie tu mądrość????? Bo mnie już zwyczajnie trafia

[grzalka]

Alamelko, to zrób zebranie nt tego problemu, może do niektórych dotrze

[przedszkolak2]

Alamelko, to Ty w szatni jesteś w czasie, kiedy rodzice ubieraja swoje dzieci?
U nas wychowawczyni "oddaje" dziecko na progu sali i nie ma pojęcia o tym, czy
ja w szatni wyciągam jabłko czy cukierka (właściwie nigdy nie spotkałam się z
tym,żeby rodzice na powitanie obdarowywali dzieci jakimkolwiek jedzeniem).

"Bo mnie już zwyczajnie trafia"- Ty trochę za nerwowa jesteś jak na
nauczyciela. Myślę,że Grzałka ma dobry pomysł z omówieniem problemu na zebraniu
rodzicielskim, zwłaszce, że jak podejrzewam, Wasze przedszkolaki są generalnie
otyłe i mają próchnicę.

[verdana]

Przecież rodzice dają dziecku cukierka czy batonika "na deser" . Są, jak sądzę ,
przekonani ze ich dziecko zjadło w przedszkolu obiad. Nie widzę żadnej zbrodni w
słodyczach na deser.
Jesli w przedszkolu niemal wszystkie dzieci nie chcą jeść (jak wyglada z opisu)
to może po prostu jedzenie jest niesmaczne, monotonne (codziennie ziemniaczki,
mięsko i surówka to dla mnie, dorosłej baby, byłby dramat...), albo nie
dostosowane do gustu dzieci. Bo jak nikt nie chce tego jeść?

[e_r_i_n]

Moje dziecko je owoce i warzywa, ale nie jest do tego zmuszane, bo odnosi to
odwrotny skutek. Poza tym raz dane warzywo zjada, raz nie - zalezy od humoru.
Slodycze tez jada. Wszystko w normie i z rozsadkiem.

[karina1974]

moja nie je tylko słodyczy
owoce lubi wszelkiej maści - nawet te najdziwniejsze, ale z wazyw to tylko
włoszczyznę w zupie. Surówek, pomidorów, ogórków nie znosi na razie...

[agnieszka71]

Moja córka jak był mała to lubiała ogórki kiszone, gotowaną marchewkę, teraz
jako 3,5 letnia nie weźmie (, lubi z warzyw ziemniaki, pomidory pod każdą
postacią, z owoców jabłka i banany i od czasu do czsu manadrynki czy
brzoskwinię. Jeśli chodzi o słodycze to nie dawałam dziecku natomiast gorzej
wypadają znajomi czy Dziadki- to oni jej przynosili, jednak Mamy "walka" tyle
dała iż cukierki mogą leżeć spokojnie na stole, nie przepada za nimi, czekolada
jet "reglamentowana" i rzadko ją spotyka, prędzej wfelki - to podwieczorki w
przedszkolu ew. Dziadek.

[2julka]

Dla zdrowia z wielu powodów lepiej jak się zamieni te pomidory na tę gotowaną
marchew, zwłaszcza, że lato zaraz się skończy. Popieram ostrą reglamentację
słodyczy - to najlepsze co można zrobić dla odporności dziecka. Cukier zabiera
organizmowi energię nie dając nic w zamian.
pozdrawiam

[agnieszka71]

Z tymi pomidorami to jest tak- na kanapce 2-3 plasterki, ogólnie średnio 1
sztuka na dzień a i nie w każdy, niestety smak na gotowaną marchewkę przeszedł
i zmuszać nie będę, wszystkiego posmakuje z czasem, ja nie cierpiałam cebuli
czosnku, buraków teraz jest wszystko ok.

do Agnieszki 71

[2julka]

Pomidory mają działanie ochładzające (jem wyłącznie wtedy gdy jest bardzo
gorąco), natomiast marchew ma działanie ogrzewające (gotowana - tym bardziej).
To jest terminologia dietetyki chińskiej. Niektóre metody dietetyczne np. :
makrobiotyka - mają pomidory "za nic" i ich się w ogóle nie poleca. Marchwią (
i innymi słodkimi warzywami np. dynią) "stabilizuje" się dzieci, które jadły
dotychczas dużo słodyczy. Ponieważ większość warzyw i kasz ma smak słodki -
dzieci jedzące je regularnie nie mają takich ciągot do cukru. Zmuszanie odpada,
natomiast w zasięgu ręki dziecka powinny znajdować się zdrowe produkty
(orzechy, rodzynki, owoce itd.). Rzeczy tak ostre jak czosnek, czy cebula -
tylko w postaci przetworzonej.

[jagusia7]

Cukier zabiera
> organizmowi energię nie dając nic w zamian.

???? Rozumiem że to skrót myślowy?
Moje dziecko je dużo owoców i warzyw, ale słodycze też dostaje. Wszystko z umiarem.

do Jagusi 7

[2julka]

To nie jest skrót m. Cukry proste, a do takich należy rafinowany cukier zawarty
w słodyczach spalają się dość gwałtownie w organizmie, wyzwala się przy tym
energia, którą odczuwamy dosłownie (dzieci po słodyczach są pobudzone), ale
potem to wszystko wraca do stanu pierwotnego i stabilizuje się, co z kolei
odczuwamy jako "odpływ energii" (z różnym natężeniem - znużenie, senność,
apatia). Wówczas światowa większość populacji sięga bezwiednie po następny
słodycz, a dzieci protestują jak nie dostają itd. itd.
Nie Otrzymuje Pani przy tym procesie (spalania cukrów) nic wymiernie zdrowego
dla ciała (witamin,minerałów,substancji odżywczych), jeśli nie liczyć
tej "huśtawki" wzrostów i spadków energii ( i nastrojów !). Cukry zawarte w
warzywach i kaszach (owocach - mniej) są bardziej złożone, spalają się wolniej,
czyli wchłaniają stabilniej. Poza tym to nie są RAFINOWANE cukry, czyli
zawierają różne składniki odżywcze (jak Ktoś nie wie : rafinacja
to "oczyszczanie", proszę obejrzeć nierafinowany cukier buraczany).
Co to jest UMIAR ? Jeśli je codziennie słodycza, to żaden umiar.
Niech Pani odpowie sobie raczej na pytanie : w jakiej proporcji dziecko je te
owoce do warzyw do słodyczy do całej reszty, jaką je. Jeśli słodyczy będzie tam
nie więcej jak 5%, to jest Pani na dobrej drodze
pozdrawiam

[przedszkolak2]

Ta apatia i senność wynika z wyrzutu insuliny i następczej, przejściowej
hgipoglikemii. 2julka, masz rację,że należy jeść warzywa, nie słodycze, ale
Twoja argumentacja zwala z nóg.

[2julka]

Tak - to insulina itd. ale to trudne terminy...
Co dokładnie zwala Cię z nóg ?
Piszę to z własnego ( i nie tylko ) doświadczenia i teoretycznej znajomości
zagadnienia ( najwięcej jest tu chińskiej dietetyki 5-przemian )
pozdrawiam

[martamaria10]

Niestety, nie wszystko zależy od nas, ale również od cioć, dziadków, jedzonka w
instytucjach typu żłobek etc. Ale przede wszystkim od preferencji smakowych. Ja
i mój brat, wychowywani w tym samym domu i przez tych samych rodziców, mamy
odmienne upodobania. Na pierwszym miejscu wśród „deserów” brylowały jabłka.
Efekt tego jest taki, że mój brat je uwielbia, a ja ich nie znoszę. Słodycze, z
racji czasów „kartkowych” pojawiały się sporadycznie. Czasami, jeśli moja mama
zdobyła jajka i inne artykuły (he, he!) na stół „wjeżdżał” placek domowy.
Oczywiście, potem szybko „wyjeżdżał” w naszych żołądkach, ale to już inny
temat. Efekt? Ja uwielbiam słodycze, mój brat nie. A teraz na serio. Uważam, że
dzieciom należy wszystko dozować, nie wolno przesadzać w żadną stronę, chociaż
rarytasy typu chipsy i cola na pewno w moim domu nie zagoszczą. Ola nie znała
smaku słodkości do czasu pierwszego torta. Nigdy wcześniej nie widziałam tak
rozanielonej twarzyczki jak wówczas. Niestety, od tamtej pory uwielbia
słodkości. I staram się je ograniczać. Ale gdy zobaczyłam, ile ich wczoraj
zjadła u babci, to mnie prostu zmroziło. Ja po takiej „dawce” musiałabym iść do
toalety. Cała moja teoria „wzięła w łeb”. Oleńka, gdy babcia ją zapytała,
dlaczego je tak szybko i tak dużo czekolady – odparła: bo mama „nu, nu”. Wynika
z tego, chyba, że jednak przesadziłam z tymi ograniczeniami.
Pozdrawiam wszystkich warzywko-owoców i łasuchów
Marta

do MartaMaria 10

[2julka]

Wszystko prawda.
Co do Pani historii osobistej to za dużo musiałbym pisać. Proszę wybaczyć.
Powiem tylko - każdy jest inny i zdrowie nie dotyczy tylko ciała, ale również
psychiki - stąd przy tych samych warunkach różne reakcje.
Co do Pani dziecka ( i wszystkich dzieci) problem nie polega na tym, by wybrać
jedną z dwóch opcji : będzie jeść słodycze, nie będzie ich jeść. To nie tak.
Chodzi o STABILNOŚĆ ciała ( i psychiki - ale to "wyższa szkoła jazdy", choć
trudno to rozdzielić). Mogę Pani polecić lekarza, który jest w stanie, po
przeprowadzeniu diagnozy, zalecić środki na ustabilizowanie organizmu. Można by
powiedzieć, że ta stabilizacja to jednakowa chęć na wszystkie smaki, ale to
duże uproszczenie. W dużym skrócie wygląda to tak, że takie nadmierne ciągoty
do słodyczy wskazują na brak równowagi w układzie żołądek-śledziona-trzustka,
związanym ze słodkim smakiem. Ponieważ większość warzyw i kasz jest słodka
w "zdrowy sposób" zaleca się ich jedzenie (różnice są w detalach dla każdego
pacjenta), stabilizuje się również ziołami.
Proszę - Broń Boże - nie wpaść na pomysł, że to jakaś personalna aluzja, ale
wszystkie braki komfortu psychicznego i stresy, brak poczucia bezpieczeństwa,
niepewność itd. natychmiast kierują nas do słodyczy.
pozdrawiam

do: 2 julka

[pacynka27]

Czytałam kilka Pana postów i poczatkowo myślałam że może jakiś pediatra się odezwał. Potem czytajac o cukrze z którego powstaje w organiźmie śluz doszłam do wniosku że sie jednak Pan naczytał jakiś sekciarskich książek o zdrowym stylu życia. No i cóż za drugim razem... miałam rację.

do Pacynka 27

[2julka]

Widzę, że Pani jest zorientowana "co w trawie piszczy". Gratuluję.
Otóż - pediatrą nie jestem. Może to niedobrze, bo "lepiej" bym tu wypadł, ale
wolę swój zawód (architekt). Czytaniem książek nt. temat zajmowałem się 20 lat
temu, potem szukałem skutecznych lekarzy (pediatrów paru znalazłem). Nie mam
najmniejszych ambicji uchodzić za autorytet w omawianych sprawach. Interesuje
mnie wyłącznie SKUTECZNOŚĆ (coraz rzadsze zjawisko). Dla Pani to (nie wiem
dokładnie co Pani ma na myśli, bo sam przyznaję, że modzie pt. zdrowy styl
życia, jest bardzo dużo bzdur) sekciarstwo, dla mnie to skuteczne.
Czy w takiej sytuacji zwracałbym uwagę na nazwy czy epitety ? Po co ?
Wszystkiego dobrego

do Pacynka 27 bis

[2julka]

Zapomniałem o "cukrze i tworzeniu śluzu" (jeśli Pani jeszcze to czyta...)
Chińczycy nazywają to "wilgocią" i to powstaje nie tylko przez jedzenie cukru.
Używam słowa "śluz", bo muszę mocno upraszczać ze zrozumiałych względów.
Ale nawet upraszczając można przeprowadzić "eksperyment" w sprawie tworzenia
się śluzu. O ile ma Pani na ogół (czyli w zasadzie : często) drożne drogi
oddechowe, proszę zjeść dużo cukru wieczorem i sprawdzić drożność tych dróg po
przebudzeniu. Zwykle również podczas snu świszczy się nosem, ale tego Pani nie
sprawdzi. Eksperymentu nie mogą przeprowadzić osoby jadające często mięso - u
nich drożność dróg oddechowych jest raczej rzadka.
pozdrawiam

[anek.anek]

Alamelko, wybacz, ale nie podoba mi się Twój napastliwy ton.
To, że dziecko na widok warzyw dostaje spazmów nie znaczy, że rodzice karmią je
wyłaćznie słodyczami.
Przykład moje dziecko: owoce owszem, ale warzywa? To największy wróg. A miałam
ogromne ambicje i nadzieje jak był mały. Nic z tego. I nawet nie o to chodzi,
że młody nie lubi: on NIGDY NIE SPRÓBOWAŁ. czy mam mu wepchnąć do gardła na
siłę warzywo? Nasza dieta w domu obfituje w warzywa - raczej surowe. Słodyczy
sami z mężem nie jadamy - ja sporadycznie w postaci batona dla uzupełnienia
energii. Do domu nie kupujemy, bo nawet o tym nie myślimy. Dziecku słodyczy nie
zabraniam, ale są pewne zasady: kupujemy wyłącznie w weekend, a jesli mu coś
zostanie na później to możę to zjeść po normalnym posiłku.
I co mam z tym dzieckiem zrobić? Przy każdym obiedzie dostaje odrobinę surówki
na talerz, ale jest pieruńsko uparty i nawet językiem nie dotknął przy mnie
warzywa (innego po za "zupowym"). Parę razy go "oszukałam" i do złożonej
kanapki włożyłam plasterek pomidora czy ogórka. Była afera stulecia, a kanapka
jako ta "skażona" w ogóle nie była zjedzona - nawet po wyjęciu tego pomidora.
Na szczęscie w przdszkolu ostatnio zaczął próbować.
Ale osobiście moje oczy nie widziały w buzi syna chociaż 1 mm surowego warzywa:
((

[alamelka]

Wojny wywoływac nie chciałam , jeśli kogoś uraziłam przepraszam . Mam prawo
powiedziec ,że nie podoba mi się postępowanie rodziców. Tak samo jak wy macie
prawo dawać dzieciom tony słodyczy nawet jeśli jest to jedyne co dziecko je.
Wasza sprawa , widać żyje nie w tych czasch co trzeba . Pozdrawiam wszystkich

[mami7]

Alamelko, Twoje generalizowanie jest adekwatne do forum na jakim pisujemy, ale zupełnie mija się z rzeczywistościa jaką obserwuję.
I mnie osobiście, bardzo się podoba taka kolej rzeczy

Pozdrawiam

[ewis]

spiskowa teoria dziejów?

[mami7]

ewis napisała:

> spiskowa teoria dziejów?

Dokładnie!
I jeszcze ta gotowana marchewka, mój synek też nie znosi

[mamalalunia]

A ja się zgadzam z Panią przedszkolanką. Ludzie chyba oszaleli z tymi
słodyczami u dzieci. Jak widzę dziecko co jeszcze nie chodzi a z lizakiem w
buzi to aż oczy przecieram ze zdumienia.
Sama jestem rodzicem i sądzę, że moim zadaniem jest ukształtować
prawidłowe "nawyki żywieniowe" u dziecka. Wiadomo, że przy podaniu warzyw
trzeba się napracować - natłumaczyć, pozachęcać ale na pewno nie przez
argumentację "jak zjesz marchewkę to dostaniesz czekoladę". Ja daję warzywa,
wszystkie, raz wchodzą lepiej raz gorzej, cebuli w ogóle nie chce jeść. A
słodycze raz w tygodniu, choć sądzę że lepiej ich nie podawać wcale.
Ludzie, nie dajście się naciągnąć koncernom, słodycze nie dla maluchów!

[mami7]

Przepraszam bardzo, czy w którymś momencie napisałam, ze podaję dziecku słodycze? Dodatkowo na porządku dziennym? Synek ma 4 lata, jada słodycze w bardzo ograniczonych ilościach w sobotę i okazjonalnie.
A co to sa słodycze dla niego? Zazwyczaj domowa nieprzesłodzona szarlotka.
Lizaka dostał raz i nie smakował mu, cukierka jeszcze nie spróbował.

Ja w swoim otoczeniu nie zaobserwowałam nagminnego podawania dzieciom słodyczy i to wszystko Dlatego właśnie nie podoba mi się generalizowanie autorki wątku.

do AnekAnek

[2julka]

"Obawiam" się, że Państwa dziecko ma bardzo zdrowe odruchy tzn.: nie chce jeść
surowych warzyw, a jada gotowane. Pomijając już to, że wg mnie jest przez to
zdrowsze, o ile pamiętam - to nawet w oficjalnej (ja "reprezentuję" trochę
inną) pediatrii spotkałem zalecenie by nie dawać dziecku surowych warzyw do 2-3
roku życia, bo jego kwasy trawienne bardzo ciężko muszą pracować, by sobie z
tym poradzić. Moja Córka (3,5 roku) jada i lubi świeże ogórki i w niewielkiej
ilości marchew, kalafiora, paprykę słodką. Mam całkowite zaufanie do Jej
instynktu i pilnuję się (i resztę Rodziny, krewnych itd.) by tego "nie zepsuć".
W kwestii CUKRU wielokrotnie pisałem na tym forum - proszę szukać mojego nicku
(2julka), jeśli to Panią interesuje. Co do "uzupełnienia energii" - proszę nie
jeść przez tydzień żadnego cukru, zobaczymy co się stanie z Pani energią.
Pozdrawiam

[anek.anek]

Dziękuję za informacje.
Być może ma Pan rację, chociaż z drugiej strony surowa marchewka zawiera ogrom
witamin, a gotowana śladowe ilości i też staje się głównie dostarczycielem
cukru.
A jeśli chodzi o mnie i moje "energetyzowanie się" słodyczami to nawet do głowy
by mi nie przyszło żebym mogła sobie tego odmówić Odżywiam się zgodnie z tym
co mój organizm mówi - i odziwo nie mówi tak źle. Nie mam na szczęscie
problemów ani z wagą, ani z wynikami morfologicznymi i nawet tak na zdrowy
rozum to wiem wiem, że moja dieta jest ok. Jesli więc raz na kilka dni mój
organizm mówi: daj mi chałwę (albo jeszcze lepiej sezamki) to czemu nie Ze
względu na zasady wprowadzone wobec dziecka nie pozwalam sobie na te słodycze w
jego obecności - chyba, że jest sobotaMoże to trochę nie fair wobec syna

do AnekAnek

[2julka]

Witam
Musielibyśmy rozmawiać z parę godzin, żeby to prawidłowo zrobić. Więc wszystko
co tu piszę jest mocnym uproszczeniem.
Gotowane warzywa lepiej stabilizują, bo dla żołądka (zdrowia) jest bardzo
ważne, by był ogrzany, trawił ciepłe (dlatego nie preferuję kanapek, choć je
jem). Ta cieplna stabilizacja jest dużo ważniejsza dla zdrowia niż witaminy
(zwłaszcza w zimie - 3 ciepłe posiłki). Temat - WITAMINY :
1. Jeśli dieta jest dobrze ułożona, zrównoważona w proporcjach składników i
proporcjach :gotowane-surowe to na pewno wystarczająca ilość witamin tam jest.
Moje dziecko je prawie codziennie jakieś słodkie korzenne warzywo ugotowane lub
uduszone (marchew, pietruszka, burak) a surowe proponuję mu zawsze jak
przygotowuję warzywa - i ono chce to rzadziej (co 2-3 dzień).
Trzeba dbać o rozmaitość produktów i nabywać wiedzę (są w tej chwili takie
książki - np.:"Encyklopedia wegetariańska" gdzie są zdjęcia wszystkich
możliwych do zjedzenia produktów, a przy nich wymienione : ile i jakich
witamin, minerałów, pierwiastków, a także białka, tłuszczu itd. tam jest).
2. W kulturze zachodniej panuje wiele przesady jeśli chodzi o te kilogramy
witamin co mamy codziennie pochłonąć (absolutnie odradzam te robione do aptek).
Cukier z marchwi jest potrzebny dla zdrowia.
Co do słodyczy - ja też je jadam, bo nie mieszkam na Księżycu, odwiedzam
Przyjaciół i lubię ich wypieki itd. Chodzi o to by na swój użytek wiedzieć ile
czego można zjeść i jakie będą konsekwencje (to ideał zdrowia, bo ideałem nie
jest życie w poczuciu, że wciąż sobie czegoś odmawiamy. Nasz umysł bardzo
nie "lubi" surowości).
Poza tym słodycze, chęć na nie "reguluje" wiele naszych psychicznych
dyskomfortów. Mówiąc "oględnie" np.: jak ktoś ma stresującą pracę, to w
większości przypadków sięgnie (w zależności od własnych uwarunkowań) po :
słodycze albo papierosa albo alkohol albo sex albo gdzieś to wyładuje.
Jeśli ma Pani dobrą morfologię, czuje się dobrze to czegóż więcej chcieć.
Oczywiście nie ma "końca" zdrowia - można chcieć więcej - organizm idealnie
zrównoważony nie będzie w ogóle łaknął słodkiego oddzielonego od produktów,
będzie dietetycznie działał bardzo instynktownie i można dojść do
poziomu "zdrowego zwierzęcia" (w sferze ciała oczywiście) - np.: chodzić bez
skarpetek w zimie, bo wytwarza się samemu tyle ciepła i nie używać papieru
toaletowego (idealna przemiana materii), ale to dla amatorów...
pozdrawiam serdecznie

[ewis]

Alamelka, co za kategoryczny ton i z założenia błędne generalizowanie! wstydź
się
Równie dobrze mogłabyś napisać dlaczego bijecie swoje dzieci albo dlaczego
każecie dzieciom stac na głowie )) Ja tam nie zauważyłam w moim otoczeniu
mody na jedzenie "tylko słodyczy" i przykro mi, że Ty musisz z tą modą w swoim
otoczeniu walczyć ))
p.s. moje dziecię jest jarzynolubne (mamusiu, daj mi trochę
cebulki/marchewki/pietruszki/ogóreczka itp... ) za to spazmów dostaje na widok
gotowanej marchewki w rosole )) Znasz taką piosenkę "każdy ma jakiegoś bzika..."?

[amb25]

moje słodycze jada rzadko.
A z warzyw i owoców niczego nie chce poza ziemniakami, bobem i bananami.
Zmieniło mu się z dnia na dzień.
To co mam mu siłą wpychać warzywa do żołądka jak gęsi?

[iwwona8]

Ja daję dużo warzyw i owoców i dzieci jedzą je bardz chętnie (z gotowaną
marchwią włącznie). Słodycze bardzo rzadko i w sposób przemyślany (sporadycznie
czekolada, ciasteczka)i tylko dla starszej (trzyletniej) córeczki w ramach
posiłku jako deser do obiadu lub podwieczorek. Synek ok.1,5 roczny nie dostaje
słodyczy w ogóle. Niestety w dniu wczorajszym dowiedziałam się, że moje dziecko
w przedszkolu dostaje cukierki!!! Początkowo myślałam, że jedno z dzieci miało
urodziny i z tej okazji poczęstowało pozostałe dzieci (ewentualnie do
zaakceptowania), córeczka jednak stwierdziła, że cukierki dostała od Pani. Po
wyjaśnieniu tej kwestii w przedszkolu okazało się, że dzieci dostają cukierki w
nagrodę za swoje osiągnięcia... Zrobiło mi się naprawdę przykro! Trzy lata
walki (bynajmniej nie z dzieckiem, które tak naprawdę nie pragnęło tych
słodyczy, tylko z dorosłymi - dziadkami, rodziną, znajomymi, którzy przy każdej
okazji pragną obdarować dziecko tymi specjałami)poszło na marne. I co to w
ogóle za sposób nagradzania słodyczami? Dlaczego nie naklejki, obrazki, czy
nawet kwiatuszki wycięte z papieru, tylko słodycze? Jestem zdegustowana...

[2julka]

Witam
Proszę się nie degustować, tylko przygotować solidną listę pytań i zbadać
dokładnie miejsce z jego metodami, gdzie Pani zostawia dziecko.
Uwaga, uwaga i jeszcze raz uwaga
pozdrawiam

[iwwona8]

Rzecz jasna, że nie zostawię tego tak sobie, w końcu sprawa dotyczy mojego
dziecka. Poruszyłam jednak ten temat, aby uzmysłowić niektórym osobom, że
problemu nie stanowią wyłącznie rodzice podający dzieciom słodycze w nadmiarze,
ale również personel przedszkola, który podaje dzieciom słodycze między
posiłkami bez porozumienia z rodzicami i bez ich zgody.

[2julka]

Całkowicie popieram.
Pierwszoplanową sprawą jest zorientowanie się w przedszkolu :
na czym i w jakim zakresie będzie polegała inicjatywa personelu, bo tylko w ten
sposób można mieć podstawy do jakiegoś zaufania.
pozdrawiam raz jeszcze

[martamaria10]

Cyt.: „Proszę - Broń Boże - nie wpaść na pomysł, że to jakaś personalna aluzja,
ale wszystkie braki komfortu psychicznego i stresy, brak poczucia
bezpieczeństwa, niepewność itd. natychmiast kierują nas do słodyczy”.
Nie zaprzeczam, że czasami przeżywam te wszystkie emocje, o których Pan
napisał. Myślę, że większość ludzi odczuwa je w swoim życiu. Ja jednak, jak i
(chyba) większość łasuchów po słodkości sięga nie tylko w chwilach stresu czy
smutku, ale również wtedy, kiedy czujemy się szczęśliwi. A są przecież i tacy,
którzy w krytycznych momentach swego życia po czekoladę nie sięgają. Więc chyba
nie do końca prawdziwa jest ta teoria. Poza tym to, że uwielbiam słodycze, nie
oznacza nadmiernego „obżerania” się nimi. Pisze Pan również: „Co do Pani
dziecka ( i wszystkich dzieci) problem nie polega na tym, by wybrać jedną z
dwóch opcji : będzie jeść słodycze, nie będzie ich jeść”. Ależ zgadzam się z
tym, nie wiem tylko dlaczego Pan o tym pisze, skoro w końcowej wypowiedzi
napisałam to samo. Cyt. dalej: „W dużym skrócie wygląda to tak, że takie
nadmierne ciągoty do słodyczy wskazują na brak równowagi w układzie żołądek-
śledziona-trzustka, związanym ze słodkim smakiem”. Być może, nie wiem. Faktem
jest, że z jedzeniem słodyczy jest podobnie jak z paleniem papierosów. Trudno
się odzwyczaić. Zrezygnowałam kiedyś ze słodyczy typu ciasto czy lody i po
pewnym czasie organizm przestał się domagać większych ilości cukru. Ale, z
drugiej strony, zrobiła się ze mnie straszna sekutnica (brak endorfin?).
Zrezygnowałam, tym bardziej, że wagę mam prawidłową.
Pzdr, Marta

o słodyczach

[dar25]

To jest straszne! Ja też walczyłam z wójkami, opiekunką o te lizaki. W
przedszkolu dziecko dostaje cukierki, dostaje je od Miłych Pań w sklepie które
uważają że cukiereczek raz na jakiś czas nie zaszkodzi. A to ja chcę decydować
kiedy to będzie raz na jakiś czas! rodzice w przedszkolu stwierdzili że będziemy
obchodzić i imieniny i urodziny- bo to takie miłe, częściej dzieci będą mogły
jeść słodyczy!- super! A ja jestem dziwaczką i wyrodną matką która zabiera
dziecku kolejnego cukierka! Uważam że teoria o chorobach z powodu nadmiernej
ilości cukru jest słuszna, nie wspominajać o zębach naszych dzieci.

[2julka]

Polecam nie denerwować się, tylko spokojnie i konsekwentnie robić swoje.
Efekty nadejdą. Ja na swoje dzieci nie wydalem w ciągu 15 lat złotówki na
lekarza i dentystę.
pozdrawiam

[iwwona8]

Mam dokładnie to samo. Również traktowana jestem jak dziwaczka, która pozbawia
swoje dzieci największego na świecie szczęścia. To jakiś absurd! Pamiętam
sytuację, jak kiedyś w czasie naszej wizyty u znajomych podano naczynie z
pięknie opakowanymi w złotka czekoladkami. Moje dzieci, którym to naczynie
podsunięto w celu wiadomym, przechwyciły całe naczynie i zaczęły bawić się tymi
czekoladkami układając je w wieże, bo myślały, że to.... klocki. Nigdy nie
zapomnę tych spojrzeń pełnych politowania dla biednych dzieci, które nie znaja
smaku czekoladek. Na szczęście udało mi się przekonać najbliższych i w całej
naszej Rodzinie problem obdarowywania dzieci słodyczmi nie istnieje, choć
przyznam, dużo mnie to kosztowało. Powoli zresztą niektórzy przyznają mi rację,
widząc moje zdrowe, rumiane dzieci zajadające marchewkę, buraki i szpinak z
wielkim naprawdę smakiem. Dzieci mają zdrowe, bielutkie ząbki a na dentystę też
nie wydajemy, bo sprawa ogranicza się tylko do bezpłatnych kontroli co 3
miesiące. Super!
Starsza córeczka dostaje od nas co jakiś czas coś słodkiego, ale zauważyłam, że
nie jest to dla niej aż takie niesamowite szczęście, jakby się mogło wydawać.
Po zjedzeniu czekolady domaga sie od razu mycia rąk, buzi i ząbków, bo chyba
przeszkadza jej stan ogólnego "oblepienia" i nigdy nie prosi o następny
kawałek. Zauważyłam, że więcej frajdy sprawia jej jedzenie owoców, zwłaszcza
tych, które są soczyste.
Walczmy na każdym kroku z "dawcami" słodyczy! W gruncie rzeczy to nasze dzieci
i do nas należy decyzja czy podawać, kiedy zacząć i w jakiej ilości.
Tak naprawdę słodycze to wymysł dorosłych i koncernów, które chcą je wcisnąć
dzieciom na każdym kroku.A dzieci...moje wolą kiszonego ogórka.

[2julka]

Witam
Czy poza "dawcami" słodyczy, ma Pani może z czymś problem, w czym mógłbym
pomóc ?
Co do "bycia dziwakiem" - to żaden problem : z dwojga opcji wolę być dziwakiem,
niż człowiekiem z zepsutymi zębami, stymulowanym przez apteki.
Mam raczej problem, jak uznać za dojrzałych, dorosłych ludzi tych co wybierają
drugą opcję.
Ale,..."nie od razu Rzym zbudowano".
Oczywiście - sprawę napędza to narkotyczne działanie cukru na ośrodki mózgowe
(któż w dzisiejszym świecie z deficytem prawdziwego szczęścia nie chciałby
poczuć się na chwilę "lepiej") - więc z jednej strony koncerny, które dadzą nam
ile wlezie, z drugiej "my" spragnieni tej iluzji, krzyczymy :"jeszcze, jeszcze".
To nie wina "koncernów" - przecież sami je zbudowaliśmy.
pozdrawiam

[2julka]

Witam
Trochę nie nadążam z odpisywaniem, więc teraz w skrócie, ale proszę tu jeszcze
zajrzeć. Wszystko co Pani pisze się "zgadza". Nie trzeba obżerać się
słodyczami, by zachwiać tę równowagę w żołądku-trzustce-śledzionie. Wystarczy
że Pani "uwielbia" (tak...wystarczy słowo. W dawnych Chinach jak do lekarza
wszedł pacjent, przywitał się i usiadł naprzeciwko, to lekarz już o nim
wszystko wiedział - kiedy i na co chorował, choruje i będzie chorować. Pani
pewnie myśli że to metafora, a ja nie, bo znam - może nie tak biegłych - ale
podobnie). Napisałem, że sięga się po słodycze, ale - dokładniej (zależy od
człowieka) - sięga się też po alkohol, palenie, sex, przemoc, złość itp. i jest
możliwe określić po co dany człowiek sięgać będzie. Szczęście i słodycze nie
idą w parze. Mówię o prawdziwym, nieuwarunkowanym szczęściu, a nie osładzaniu
sobie życia. Jeśli Pani ma zaburzoną tą równowagę to odstawienie słodyczy
niewiele zmieni ( a tylko spowoduje "efekty specjalne" - o których Pani pisze,
bo wszystkie organy są współzależnie połączone). Trzeba by organizm wrócił do
równowagi i to nie w sposób, że wraca Pani do słodyczy, tylko trzeba mu dać
zdrowego cukru (vide - kasze, warzywa, owoce). Pozdrawiam
Zamierzam otworzyć nowy wątek pt. żródła i książki, który oszczędzi mi takiego
mocno uproszczonego pisania, które jednak zajmuje dużó czasu. Polecam tam
zajrzeć, jak to zrobię.

[2julka]

Temat zdrowia omawiany przeze mnie jest "rozrzucony" w wielu wątkach na
pierwszej stronie forum. Proszę szukać mojego nicku-2julka.
pozdrawiam

do MartaMaria 10

[2julka]

Temat zdrowia omawiany przeze mnie jest "rozrzucony" w wielu wątkach na
pierwszej stronie forum. Proszę szukać mojego nicku-2julka.
pozdrawiam

[thrier]

Powiem tak: są rodzice, którzy lubią widzieć radość na twarzy dziecka i może w
ten sposób próbują wynagrodzić fakt, że się paarę godzin nie widzieli...pewnie
nie jest to dobry sposób ale nie potępiam tego, jeśli dziecko wieczorem zje
porządną/zdrową kolację.
Moje dziecko po przedszkolu za nic w świecie nie zje obiadu w domu (chyba, że
to naleśniki.racuszki/placki ziemniaczane i inne słodkawe dania) i muszę się
sporo nagłowić, żeby nie rzuciała się od razu na słodycze. Stosuję zamienniki -
a to wypije Actimel, a to zje jogurt albo postawię przed nią owoce lub surową
marchew/ogórki. Jest głodna skoro musi mieć coś do przegryzania i broni się jak
lwica mówiąc, że ona obiad w przedszkolu zjadła i nie zamierza jeść drugiego...
JA bym bardzo chciała, żeby moja córka jadła "konkretnie" np. kanapkę, zupę,
drugie danie itp. a ona aż do wieczora funkcjonuje na "substytutach".
Czy to lepiej (przecież je owoce/warzywa)? Oczywiście je też słodycze. Czasem
więcej, czasem mniej ale sądząc po jej figurce i zdrowych ząbkach nic a nic jej
to nie szkodzi. Mam ją doprowadzać do płaczu przy stole?
Może lepiej niech zje tego batonika zaraz w szatni a w domu łatwiej da się
przekonać, że limit słodkiego już wyczerpała...

[2julka]

Witam
Obawiam się, że to co Pani opisuje to już wystarczająco dużo nawyków, które
warto zmieniać, natomiast - jak widać - Pani próbuje je "utrwalić", licząc że
na tym się skończy...
To jest podstawowy błąd, który popełnia wielu Rodziców, którzy "boją się płaczu
dziecka" (ale nie boją się, że Będą mieli coraz WIĘCEJ pracy i coraz więcej
płaczu...).Aby dziecko było zdrowe rodzic musi być bardzo konsekwentny w swoim
działaniu, choćby dlatego, że inne Osoby (krewni, przedszkole) wobec jego
dziecka są "poza kontrolą".
Tak jak Pani to opisuje, to następny etap może być taki jak tu na forum Ktoś
napisał o odprowadzaniu dziecka do przedszkola :"cukierek na pożegnanie,
cukierek na powitanie". A zależność od cukru jest taka, że chce się albo
WIĘCEJ, albo WCIĄŻ, do tego dochodzi z czasem uzależnienie emocjonalne, które
"pomaga" dziecku za pomocą wrzasku, buntu, histerii itd. - dostać swoje.
Można dać, czy pozwolić od czasu do czasu, ale jeśli zaczyna to dawanie mieć
cechy jakiejkolwiek SYSTEMATYCZNOŚCI, to trzeba ją natychmiast przerwać.
"Nie ma zmiłuj się" ( co jest przez Niektórych błędnie odbierane jako gest
brutalny, umniejszający rzekomo naszej miłości do dziecka - w takim wypadku
trzeba "popracować nad sobą", gdyż można być bardzo STANOWCZYM i jednocześnie
bardzo łagodnym, czułym ), a jak ktoś ma kłopot by to zastosować to niech
pomyśli czy woli dorażną politykę "na krótki dystans", czy faktycznie chce
dziecku dać "w prezencie" długodystansowym zdrowie.
Dużo ważniejsze jest zdrowe, ciepłe śniadanie. Kolacja nie powinna być obfita i
nie póżniej jak o 17-18, albo jak mówi inna metoda - co najmniej 3 godziny
przed spaniem.
pozdrawiam
P.S. Nie polecam też actimeli i innych wynalazków mających
rodowód "telewizyjny".

[mami7]

Nie wiem jak do dokładnie jest.
Moje dziecko wychowuje się (albo raczej...ało się) bez slodyczy i jaki mam teraz efekt?
Dzieci znajomych jedzą słodycze i nic. Albo mają na nie ochotę, albo nie i w przeważającej większości nie. A mój synek jak zobaczy ciasteczka to się od nich nie oderwie. Czy całkowita eliminacja to faktycznie dobra metoda?
Kolejny przykład: opiekunka do dzieci 27 lat, wychowana na bardzo zdrowej diecie. Zero słodyczy, warzywa, owoce, pieczywo wszystko z własnej uprawy.
Jaki jest efekt: kobieta odżywia się fast foodach i opycha się wprost słodyczami.
Znam mnóśtwo takich przypadków, żeby daleko nie szukać: nie znosiłam jako dziecko mleka, natomiast teraz mogłabym na nim jedynie żyć, choć wiem, ze nie powinnam Słodyczy mi nie ograniczano, nie znoszę teraz cukru.

[2julka]

Proszę Pani - to wszystko jest bardzo złożone, bo zdrowie to i ciało i psychika.
Należy zawsze rozpatrywać przypadek indywidualnie, chociaż nie jedzenia
słodyczy będę polecał zawsze w 99%, tj. palenia papierosów w 99%, bo to
WIĘKSZOŚCI w większości przypadków nie służy.
Najlepsza metoda - to nie porównywać się z Innymi, tylko zdiagnozować siebie (
definitywnie zobaczyć jaką mamy "urodę"), bo jak tylko obserwujemy to nie ma z
tego żadnej nauki, a wychodzi tak jak Pani pisze.
Muszę wyjść z Córką na dwór - odezwę się niebawem.
pozdrawiam

[mama403]

Drogi Tato! wiem, że chcesz dobrze. ja też ale lubię jak mój syn ma
niespodzianki. Po przedszkolu jest głodny i wiem, że prawie zawsze coś zje.
Wie, że w domu ok.16-18 jest tzw. "drugi obiad", ale do tego czasu jeśli
jesteśmy na dworze i wtedy mam dla niego: bułkę, chrupki, owoce, marchewka -
ale surowa, gotowana też ale to w zupie, ale nie unikam też takich rzeczy jak:
lizak, drożdżówka, ciastka z ziarenkami np. dynia słonecznik. Tak samo chętnie
zje same ziarednka czy chleb z ziarnami lub ciemny. Ja staram się coś mieć a On
decyduje. Tyle tylko, że wiemy iż póxniej albo ten spóźniony obiad albo
kolacja. Sama będąc "dużą mamą" wiem czym grożą słodycze, ale nie będę
rezygnować z drobiazgów. Nie udaję, że słodycze tylko w sobotę, ale mogę
powiedzieć, że u nas w lodówce są jajka niespodzianki czy króliki - a niedawno
jeszcze gwiazdorki z ostatnich paczek. I co Ty na to?

[2julka]

Brawo !
Tylko wyeliminowałbym lizaki - to straszne "badziewie", praktycznie - fura
cukru w płynie. Jak Pan chce, niech Pan zadzwoni do sklepu na ul. Moliera 2
(tel. [phone]) - mają tam zdrowe lizaki, tzn. tak zdrowe, że już lepiej
zdrowych zrobić się chyba nie da.
Dziękuję, że Zabrał Pan głos dzieląc się rozsądnym działaniem, bo bardzo tu
tego potrzeba.
A co z przedszkolem, Jest Pan zadowolony, poleca ? Jeśli tak - proszę o adres,
bo ja szukam.
pozdrawiam

[mama403]

Ok zadzwonię jak będę wybierać się do W-wy. P-ń się kłania. A jeśli chodzi o
lizaki, to Proszę podaj mi ich nazwę będę ich szukać. Przedszkole jest nie
najgorsze. p. Dyrektor jest chyba lepszym wychowawcą niż marketingowcem, ale to
już przepraszam "taki wiek". A o ile pamiętam to Pan chce do przedszkola na
waldorfskiego - czyż nie?

[2julka]

Witam
Przepraszam, że nie odzywałem się - trudno odnależć wszystkie posty.
Nazwy lizaków nie znam. Mój Przyjaciel prowadzący ten sklep ( W-wa ul. Moliera
2, tel. [phone]) pewnie poda ich nazwę. Nie wiem na ile są dostępne w Polsce.
Hurtownie warszawskie to sprowadzają, ale czy inne ?
pozdrawiam serdecznie

[mami7]

Takie lizaki są w każdym sklepie z tzw. zdrową zywnością. Włąściwie to taki skondensowany/skarmelizowany sok owocowy. Ponadto znaleźć można cukierki ryżowe i inne ciekawostki. Oczywiście wszystko w odpowiedniej cenie

[mama403]

W moim sklepie ze zdrową żywnością nie. A do miasta nie zawsze chce mi się
jechać. Leniwiec jestem.

[thrier]

Actimel nie jest szkodliwy a smaczny. Nawyki jedzenia słodkiego zaczynają się
już w przedszkolu, gdy:
a) dzieci przynoszą na swoje urodziny/imieniny słodycze
b) dostają w nagrodę słodycze
c) dostają w ramach deseru przedszkolnego ciastka/ciasta (boądź co bądź słodkie)
Moja córka dokąd nie poszła do przedszkola nie znała smaku słodyczy, w domu
raczej nie trzymam takowych (nie przepadamy), nie ma zwyczaju stawiania ich na
stole do przegryzania (co najwyżej jakieś płatki typu Cheerios).
Nie jestem fanką przegięc w żadną stronę. Życie z założenia jest chorobą
śmiertelną
Powinnam pić lepszą wodę, oddychać świeższym powietrzem i jadać tylko
ekologiczne (???) jedzenie. Efekt? Pewnie żaden - smog konserwuje
Uważam, ze jeśli dziecko dobrze się rozwija to ma prawo jeść to co lubi. A
jeśli potrzebuje serotoniny?? To niech ją sobie generuje...będzie szczęsliwe i
uśmiechnięte...a wtedy rodzice też będą szczęśliwi.
Uważam że zdecydowanie za dużo uwagi przywiązujemy do jedzenia. Im mniej o nim
mówimy/piszemy i myślimy tym lepiej dla nas i naszych dzieci.
Chyba 2julka przeczytałeś za dużo "mądrych" książek. Od nadmiaru wiedzy tez
można zgłupieć. I wcale nie możesz być pewny czy Twoja teoria jest najlepsza i
ta "właściwa"...a może to ty się mylisz...?? Przecież raz udowadniają że mleko
krowie jest NAJ, potem jest ZŁE a potem że ani takie ani takie...
Acha, skończyłam żywienie człowieka i technologię zywności więc temat nie jest
mi obcy...a niestety połowa z tej wiedzy się zdeaktualizowała...

[2julka]

Odpowiem wieczorem
pozdrawiam

[thrier]

2julka napisał:
Kolacja nie powinna być obfita i
>
> nie póżniej jak o 17-18, albo jak mówi inna metoda - co najmniej 3 godziny
> przed spaniem.
> pozdrawiam

Jeśeli moje dziecko idzie spać o 19 a wraca z przedszkola o 17, to kolację ma
jeść w przedszkolu czy po drodze???

[2julka]

W przedszkolu, lub po drodze, albo nie jeść w ogóle.
Optymalne pory posiłków to 7-8, 12-13, 17-18.
Wszystko jedno jak je nazwiemy.
pozdrawiam

[mama403]

Ok moje dziecko odbieram ok 15-16. Jak można jesteśmy na dworze i wtedy coś
przegryza. Jak zdarzyło się nam o 17, to też jakaś mała przegryzka i kolacja 18-
19 - najpóźniej w czasie bajki (no chyba, że jesteśmy na basenie, to wtedy po)
a młody idzie spać o 19.30-20. A wstaje o 6.30-7.00 najpóźniej. Wszystko się da
jak się chce

[2julka]

Witam
Piszę o zdrowiu, a tymczasem odkąd wszedłem na to forum - od tygodnia zarywam
noce ( nie pochwalam ), ale do rzeczy :
Pani ma bardzo dobrą sytuację - zwykle są problemy by dzieci położyć ok.22.00..
Ostatnia wersja zaleceń mojego lekarza mówi nawet o takich porach posiłków :
7:30, 11:30, 16:00 (zalecane nie jeść po 17:00). Sen dzieci od 20:00, dorośli
najpóżniej 21:30. Wypróżnienie - optymalnie 5:00-7:00. Relaks na leżąco 15-20
min. między 13:00-15:00.
Ja bym po tym basenie nie jadł, chyba, że łapie jakiś instynktowny wilczy
apetyt.
Rozumiem, że jak nie ma basenu to jest ciepła kolacja o 18-19, bo wcześniej być
nie może (wtedy nie ma co "przegryzać na dworze", bo lepiej nie jeść między
posiłkami).
Optymalnie by było zjeść ciepłą kolację na mieście zaraz po wyjściu z
przedszkola ( o ile obiad w przedszkolu nie jest np. o 15:00, bo wtedy
kolacja "nie wejdzie"...).
Ale i tak, jak Pani pisze to jest bardzo dobrze w porównaniu z resztą kraju...
pozdrawiam.
P.S. Idzie jesień - naprawdę ważne są ciepłe posiłki. Zimne potrafią "blokować"
żołądek, pojawia się gorączka, a Mamy myślą, że to wirus z przedszkola, dają
np.: taki IBUFEN do "zbicia" temperatury, który fatalnie działa na żołądek i
koło się zamyka...

[2julka]

Proszę Pani
Zarówno Actimel, jogurty, owoce i surowe warzywa - wszystko niby zdrowe - ale
wszystko to ma działanie rozprężające, wychładzające, katarotwórcze.
Lepiej jak by Pani postawiła (Actimel do kosza..), teraz jak idzie jesień :
-suszone morele, rodzynki, pestki, orzechy.
Jeśli dziecko "rzuca się na słodycze" to polecam wątek "Żródła i książki..." i
pilną lekturę.

ACTIMEL - do Wszystkich Zainteresowanych

[2julka]

ACTIMEL - do Wszystkich Zainteresowanych-bis

[2julka]

Witam
Nie mogę odnależć postu Pani "technolog żywności" (jak coś mylę w tytule - z
góry przepraszam)
Moje zdanie jest takie ;
ACTIMEL - kupa cukru i bliżej niezidentyfikowanych chemikaliów, a wszystko z
mleka w proszku. Nomen omen : MLEKO W PROSZKU - to produkt, który stracił na
popularności w Europie, w związku z tym wysyła się tony tego produktu (by nie
zepsuły się w europejskich magazynach) do głodującej Afryki, jako nasz "wkład"
w walkę z głodem (tym samym pozbawia się rolników w Afryce- tych co produkują
normalne, świeże mleko, zainteresowania ich produkcją. Bo wiadomo - mleko w
proszku jest wygodniejsze).
pozdrawiam

[grzalka]

o Actimelu był fajny reportaż w DF,m pewna dziennikarka postanowiła sprawdzic,
czy "poczuje różnicę"- zrobiła oczywiście wszystki badania przed i po -

serwisy.gazeta.pl/metroon/1,0,2429498.html
to było tutaj, ale teraz oczywiście już płatne

w każdymn razie Actimel to jedna wielka ściema