Poranek przedszkolaka

[bio.mum]

Twój dobry humor (a przynajmniej nie bardzo zły...) to podstawa udanego
poranka.




Piękne.

Do mamy Marcela

[fish79]

Tak się zastanawiam nad rozplanowaniem czasu i wychodzi mi że skoro budzisz
synka o 7 a wychodzicie 45 minut póxniej, i jeszzce pół godziny ma starczyć
na dojazd do przedszkola, Marcela przebranie sie pożegnanie i Twój dojazd do
pracy to chyba za dużo czasu zajmują Wam zajęcia w domu a za mało poświęcacie
go na pożegnanie.
Moja córka jest wprawdzie starsza (6 lat) ale ja idąc do pracy na 8, wstaje o
6,30. mam 10 minut dla siebie o 6,40 budzę córę Ona idzie do łazienki, ubiera
się zjada śniadanie(ciepłe mleko z płatkami)i o 7 ruszamy do przedszkola.
tam spokojnie sie zegnamy, przebieramy, przytulamy. Nawet jeżeli zdarz nam
sie wyjsć z domu 5-10 po i tak ruszam najpóźniej 7,25 do pracy. nie przyjmuj
tego jak krytykę, proszę, to moje przemyślenia

[anglopismak]

Do Fisha ==> hmmm, czy to nie dziwne, że komentujesz "martwy" artykuł??

[forum15]

Dobry humor nie jest zły ... popieram w pełni.

www.edukacjawpolsce.pl

Znowu to "półtorej" i "dom"

[aniaczepiel]

Po pierwsze: mówi się "półtora"; słowa typu "półtorej" to język nie powiem
kogo, bo nie chcę obrażać forumowiczów.

Po drugie: moim zdaniem, określenie "dom" na rodzinę jest dziecinne,
konserwatywne i po prostu głupie. Czy każdy ma dom? Nie!!! Nauczmy się
odróżniać dom (na przykład willę) od mieszkania (w bloku).

[chatmechant]

Po pierwsze: mówi się "półtora"; słowa typu "półtorej" to język nie powiem
> kogo, bo nie chcę obrażać forumowiczów.
Nie chce cie obrazac, forumowiczko, ale nie masz racji. Mowi sie "poltorej godziny", ale tez: "poltora
roku". Poltora zachowuje sie jak przymiotnik- dopasowuje sie do rodzaju rzeczownika. Nie mozna
mowic "poltora godziny" i "poltorej roku".

[alinaw1]

I jeszcze cóż to za stwierdzenie, że DOM jest wyrażeniem konserwatywnym?
Rozumiem, że pani mówi: "Jestem teraz w mieszkaniu (willi, apartamencie)".
Przecież słowo DOM odnosi się również do najbliższej rodziny mieszkającej
razem, o czym piszą wszystkie słowniki języka polskiego (ale opieranie się na
nich to przecież też konserwatyzm!). Pozdrawiam z domu (choć z małego
mieszkania)!

[caramia]

Półtora godziny jest poprawnie? A co to za gramatyka. Słowo półtora się odmienia, więc półtora tygodnia i półtorej godziny. Używam słowa półtora we wszystkich jego odmianach i jestem z tego dumna.

Słownik języka polskiego PWN

półtora m i n, półtorej ż ndm
liczebnik ułamkowy jeden (jedno) i pół; jedna i pół
Półtora kilograma, litra, metra.
Półtora piętra.
Półtorej godziny.
Półtorej szklanki mleka.
Coś kosztuje półtora złotego.
Coś trwało półtorej minuty.
Mija półtora dnia (półtorej doby).
Wyszedł z biura przed półtorej godziny.
Zwiększyć, zmniejszyć coś półtora raza.
pot. Wyglądać jak półtora nieszczęścia wzbudzać litość swoim wyglądem


Zamiast używać słowa dom na miejsce w którym sie mieszka, należy precyzyjnie określać typ mieszkania. Należało by wobec tego również zarzucić określenia w rodzaju domowe rymowanki i zastąpić je nazwami mieszkaniowe rymowanki, albo willowe rymowanki, czy dobrze zrozumiałam? A co ze słowem domownik czy domator?

ten sam słownik PWN
dom m IV, DMs. -u; lm M. -y
1. budynek przeznaczony na mieszkania, na pomieszczenia dla zakładów pracy, instytucji itp.
Dom murowany, parterowy, piętrowy, narożny.
Dom nowoczesny, stylowy, staroświecki, zabytkowy.
Dom jednorodzinny, wielorodzinny, własnościowy.
Dom z gankiem, z werandą.
Brama, front, ściany, wnętrze domu.
Administrator, dozorca, właściciel domu.
Budować, stawiać, burzyć, rozbierać dom.
Dom stoi przy ulicy, przy placu.
bud. Fabryka domów zakład produkujący poza miejscem budowy elementy prefabrykowane (stropy, ściany, drzwi, okna, a także całe izby, np. łazienki, kuchnie), z których potem można szybko montować obiekty budowlane w zaplanowanym miejscu
2. mieszkanie, pomieszczenie mieszkalne, miejsce stałego zamieszkania
Dom urządzony nowocześnie, po staroświecku, wygodnie, luksusowo, skromnie, ubogo.
Być, siedzieć, zostać w domu.
Przebywać stale poza domem.
Odwiedzić kogoś w domu.
Wyjść, nie wychodzić z domu.
Wrócić do domu.
Być gościem w domu rzadko bywać w domu, spędzać wiele czasu poza domem
Być panem we własnym domu samemu decydować w swoich sprawach
Czuć się, zachowywać się jak w domu, jak u siebie w domu czuć się dobrze, swojsko; zachowywać się swobodnie
Jestem w domu rozumiem, domyślam się czegoś, coś stało się dla mnie jasne
Prowadzić dom otwarty przyjmować licznych gości, często urządzać przyjęcia
Po domu, na po domu w swoim mieszkaniu, u siebie; na co dzień
Wymówić, wypowiedzieć komuś (swój) dom, zamknąć przed kimś dom zabronić bywać u siebie, nie przyjmować kogoś w swoim domu
Czyjś dom jest dla kogoś otwarty ktoś jest mile widziany u kogoś, zapraszany do kogoś
Pilnować domu dużo przebywać w domu
 Gość w dom, Bóg w dom.
 Gdy jesteś w cudzym domu, nie zawadzajże nikomu.
 Wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej.
3. rodzina, domownicy; mieszkanie wraz z jego mieszkańcami
Przyjaciel domu.
Obudzić cały dom.
Pisać list do domu.
Tęsknić za domem.
Pójść gdzieś całym domem.
Czyjś dom rodzinny a) czyjaś rodzina, czyjeś gniazdo rodzinne b) budynek, mieszkanie, w którym się ktoś urodził
Głowa domu głowa rodziny, osoba mająca największy autorytet wśród domowników, stojąca na czele rodziny (zwykle mąż, ojciec)
Pan, pani domu gospodarz, gospodyni, osoba reprezentująca rodzinę, domowników, szczególnie wobec gości
Czynić, robić honory domu przyjmować, bawić gości w imieniu domowników
Postawić cały dom na nogi a) obudzić wszystkich domowników, gwałtownie zerwać ze snu całą rodzinę b) podnieść, poderwać całą rodzinę do działania, zmobilizować do czegoś
Trząść domem rządzić despotycznie domownikami
Założyć dom ożenić się, wyjść za mąż
4. ogół spraw rodzinnych, domowych; gospodarstwo domowe
Prowadzić wystawny dom.
Utrzymywać dom.
Wydawać dużo na dom.
Zajmować się domem.
Cały dom jest na czyjejś głowie ktoś zajmuje się całym gospodarstwem, wszystkimi sprawami domu
5. ród, rodzina, dynastia
Dom szlachecki, książęcy.
Dom Jagiellonów, Habsburgów.
Potomek królewskiego domu.
Z dobrego, sławnego, zamożnego domu (zwykle o pochodzeniu mężatki).
Maria Wirtemberska z domu Czartoryska.


Czy to żart, bo aż mi się nie chce wierzyć, że pisałaś to poważnie.

[dccircle]

A cóż to za wygibasy językowe? Oczywiście, że półtora roku i pótorej godziny. I
że "dom" to coś więcej, niż budynek. Czy może dziecko tej nawiedzonej odrabia
zadania "mieszkaniowe"? A jak wraca od kolegi dto mówi "idę do miszkania"? Co za
nonsens!

[katmoso]

biedne dzieci. wygląda na to, że wogole nie maja tatusiów.
"zaangażuj swoją drugą połowę..." hmmm...

[cynick1]

droga katmoso
dzieci maja tatusiow
tatusiowie po eskapadzie robia wieczorem swoim pociechom "maly dzien dziecka"
co oznacza ze czasami pozwalaja malym brudaskom na hoop do lozka

pzdr.

[mm1124]

Jak dobrze, że moja córka może chodzić na 9.00. Mam do pracy na 9.00 lub
10.00. Czasami zaprowadzają ją dziadkowie.

[ennka]

Dzisiaj już moje wnuki chodzą do przedszkola .
Kiedy ich rodzice , a moje dzieci tam chodziły , wstawały dobrze przed szóstą .
Mąż pracował na peryferiach miasta , od godz.7 -ej , a ja zaczynałam pracę o
7,30.
O 6,40 musiałam wyść z dziećmi z domu ,żeby zdążyć do pracy.
Najgorzej było zimą , jak spadł świeży śnieg.
Brneliśmy w nim po kolana .
Gdyby ktoś pytał , mieszkamy w stolicy.Do przedszkola musiałam chodzić pieszo ,
na sąsiednie osiedle .Potem wracałam , w pobliże domu, do pracy.

[shamsa]

co za glupoty

[r3003]

A ja, jako facet, nie mam problemów ze swoim synkiem, przedszkolakiem Jaśkiem.
On jest punktualny jak zegarek - wstajemy o 6:00, czy ja tego chcę, czy nie. A
najgorsze, że w święta i weekendy też! Nie pamiętam od kilku lat takiej soboty
lub niedzieli, kiedy mogłem się normalnie wyspać. W takie dni jestem wyrywany z
pościeli wręcz na siłę i muszę się z nim bawić. Przyzwyczaiłem się do tego.
Chłopak bardziej lubi zabawy od samego rana ze mną, niż z mamą. Ja też lubię z
nim poszalećchoć chwilkę rano, wtedy wiem dla kogo idę do tej pracy.

[tereska29]

no i ja musze dodac, ze nie mamy problemu ze wczesnym wstawaniem... nasz synek
od dluzszego czasu wstaje ok. 6.00, obojetnie czy to dzien powszedni czy
weekend pije caly kubek kakao, myje zeby, ubieramy sie i o 6.30 wyruszamy do
przedszkola, na szczescie mamy blisko, wiec juz o 6.40 wyjazd do pracy...
zdarzaja sie oczywiscie gorsze dni i klopoty ze wstawaniem czy z tym, by zdazyc
do samochodu i czekajacego tatusia... ale jakos trzeba sobie radzic,
najczesciej wlasnie dobrym humorem

mój przedszkolak ma niepracującą mamę

[hotrod404]

to może sobie pospać!!! zero stresu!

[ulapopow]

Chciałam napisać parę słów o śniadaniu przed przedszkolem. Moje dzieci, które
chodzą już do szkoły, do tej pory nie zawsze jedzą śniadanie w domu. Pare razy
zdarzyło się że nie miały ochoty nic jeść a ja je jednak zmuszałam. Kończyło
się to niestety wymiotami tuż przed wyjściem albo już w przedszkolu. Nie muszę
chyba nikomu mówić jak się czułami kiedy wychowawczyni dzwoniła do mnie do
pracy i miała do mnie pretensje że wysłałam dziecko do przedszkola mimo że się
źle czuło (bo przecież mój synek nie wytłumaczył pani że się źle czuł bo nie
czhciał jeść śniadania - powiedział tylko ze już w domu było mu niedobrze). A
więc po paru takich przejściach jeśli moje dziecko stanowczo odmawia daję sobie
spokój. Mama Weroniki i Maksa

[dccircle]

ulapopow napisała:

> A
> więc po paru takich przejściach jeśli moje dziecko stanowczo odmawia daję sobie
>
> spokój. Mama Weroniki i Maksa

Brawo! Pamiętam, jak to jako dziecku matka wmuszała we mnie jedzenie, choć nie
mogłem przełknąć. Albo jak kazała mi dojeść twardą wołowinę, bo przecież "tyle
kosztowała" i "tyle się namęczyła z gotowaniem". Coś potwornego. Najgorsze, że
dziecko jest w takiej sytuacji bezbronne.

o malunkach

[windows3.1]

początkowo się przeraziłem na wieść, że pani Mama ani nie lubi, ani nie musi
się malować. Na szczęście w późniejszym akapcie okazało się, że to tylko
kokieteria, bo makijaż jest w pracy obowiązkowy.

I tak trzymać! Dodałbym jeszcze obowiązkowe kiecki (która w spodniach to
obiegówka) i szpilki.

pozdro

[madine1]

Przepraszam za idiotyczne pytanie, ale dlaczego artykuł znajduje się w dziale "kobieta"? Jestem dumnym
tatusiem dwóch przedszkolaków i sobie wypraszam! Jutro zrywamy się wszyscy skoro świt (około
dziewiątej) i ruszamy do przedszkola.

___
Mądrość dedykowana braciom Kaczyńskim:
Dwa półd*pki tworzą jedną d*pę, ale dwa półgłówki nie tworzą jednej głowy

[grali1]

5,30 pobudka taty i jego wyjazd do pracy (droga około 60 min)
6,10 pobudka mamy (mycie, toaleta, ubranie, lekkie śniadanie i takie tam inne)
6,20 pobudka trójki dzieci( mycie, przebranie z pidżamek w stroje dzienne,
miseczka mustli przy bajeczce w TV, ubranie zewnętrznej odzieży)
6,45 wyjście i dojazd do przedszkola na około 7,05
7,20 dojazd do pracy (droga około 30min)
Latem to jako tako, ale zimą - makabra. Ale to cieszy, kocham moje skarby.
Hania z Tczewa

[mama_kotula]

Cudny artykuł.
Cudny, cudny i jeszcze raz cudny. I kompletnie nie przystający do rzeczywistości.

Szanowną autorkę proszę jeszcze o patent na ubranie wijącego się w konwulsjach,
wyjącego wniebogłosy, plującego i kopiącego przedszkolaka, który wstał lewą nogą
i postanowił iść do przedszkola w piżamie, bądź leżeć jeszcze w łóżku przez
godzinę bądź dwie. Bo sławetne "buty - koguty" za Chiny nie chcą działać... ;-P