adaptacja - porady

[ania721124]

Witam,
przyzwyczajam synka do przedszkola. W sumie idzie nieźle, nie płacze w
przedszkolu nawet spał trochę, co jest dla mnie wyznacznikiem, że czuje się w
miarę bezpiecznie. Niestety gorzej rano przed oraz w weekend. Płacze od
momentu jak wychodzę pierwsza; mąż odwozi. A weekend - cały czas zapewnienia,
że nie idziemy, jak obiecujemy jakąś wizytę lub wycieczkę trzeba realizować
natychmiast. Wczoraj wieczorem była zdarta płyta "nie chce do
przedszkola...". I tu pojawia się mojej pytanie, czy drążyć temat przekonując
a jeśli tak to jak czy odwracać uwagę i zajmować innymi sprawami.
I czy to rzeczywiście normalna sytuacja widać, że cały czas myśli i martwi
się przedszkolem.
Pozdrawiam,
A.

[batutka]

a w czasie zajec adaptacyjnych jestes z dzieckiem w przedszkolu? bo jesli nie,
to moze warto byloby sie zastanowic nad tym, zeby poprzebywac z maluszkiem razem
i po jakims czasie zostawic go na kilka minut, potem na dluzej (wydluzac po
prostu ten czas)

[megala]

U nas przyzwyczajanie trwalo jakies 2 tygodnie. Po tym czasie dziecko jako tako
sie uspokoilo i zadomowilo w nowym otoczniu. Ale jeszcze po wielu miesiecach
potrafi powiedziec, ze nie chce isc do przedszkola. To jednak nie wynika z
tego, ze przedszkola nie lubi, wrecz przeciwnie, on np. ma danego dnia ochote
na wycieczke z mama. Po prostu kazdemu zdazaja sie takie dni, ze sie nie chce
czegos robic. Mnie np. tez ostatnio nie chce sie chodzic do pracy.

[romantyczna_ja1]

Adaptacja dziecka w przedszkolu ( Rady pani dyrektor i rady doświadczonych
nauczycielek)

Najwięcej zależy od rodziców i ich postawy. Niewiele jest dzieci, które nie
płaczą. Płacz przeciętnie trwa do 2 tygodni z malejącym natężeniem. Są też
dzieci, które nie płaczą przez pierwsze dni a zaczynają płakać trochę później.

Rady

-Opowiadać dziecku jak wygląda dzień w przedszkolu ale powstrzymywać się
od ocen typu: będzie super, świetnie, cudownie;
-Pobawić się z dzieckiem w przedszkole w domu z misiami i zawsze na koniec
zabawy po misia przychodzi mama;
-Zapewniać , że zawsze będzie odebrane ale nie przesadzać żeby nie poczuło się
niepewnie w związku z ilością zapewnień
-Zostawiać dziecko na chwilkę i dłużej z babcią, ciocią czy opiekunką –
przyzwyczajać do rozstania

Pierwsze dni w przedszkolu

-Nie zostawiać dziecka do końca pracy przedszkola;,najwyżej od 8 do 15 godziny;
-Przyprowadzać powinna osoba, która lepiej sobie poradzi psychicznie, bez
histerii i łez;
-Rozstanie powinno wyglądać tak jak rozstanie w innych sytuacjach ( u babci,
cioci czy opiekunki ), nie wracać, nie płakać, nie przytulać inaczej niż
dotychczas;
-Jeśli jest możliwość czasowa zostać z dzieckiem chwileczke ale nie zostawać
długo i np.przez tygodnie, bo to tylko dezorganizuje pracę, nie daje komfortu
innym dzieciom i oddala faktyczną adaptacje a nasila płacz;
-Zostawić z dzieckiem jego ulubiona przytulankę,chusteczke,itp. aby dziecko
miało „kawałeczek domu” w chwili żałości;
-Nagradzać dziecko za dzielne radzenie sobie w przedszkolu , nawet te z
całodziennym płaczem;
-Nie określać godziny przyjścia tylko raczej czas, wydarzenie po którym to
nastąpi ( po spaniu ,po podwieczorku itp )
-Po przyjściu z przedszkola poświęcać dziecku możliwie dużo czasu,
rekompensując mu rozstanie;
-Pamiętać , że na początku nie jest najważniejsze żeby jadło lub bawiło się
fantastycznie albo spało wzorowo. To ciężki okres i najważniejsze żeby dziecko
przyzwyczaiło się do rozstania z domem;
-Zaufać nauczycielkom w przedszkolu,one mają większe doświadczenie w tym
zakresie;

Jest to na pewno trudny okres dla całej rodziny, rozstanie, płacz i jeszcze
wyrzuty sumienia u rodziców. Proszę uzbroić się w cierpliwość i być
konsekwentnym ,która to konsekwencja nawet czasem skutkować będzie ubraniem
dziecka na siłę i przyprowadzaniem mimo ostrych buntów, tupania i gryzienia
ale jeśli rodzic ulegnie - wszystko na nic. Proszę wierzyć, że nauczycielki
oraz inni pracownicy przedszkola robią wszystko żeby dzieci nie płakały cały
dzień i żeby okres adaptacji był jak najkrótszy.

[ania721124]

Witam,
chciałam podziękować za rady. Minęło 3 tygodnie i już jest lepiej. Nie płacze,
co prawda codzinnie wieczorem mówi, że nie pójdzie do przedszkola ale już bez
takiego przekonania. Jak na razie udało się, je i śpi w przedzkolu, niestety
malo opowiada. Co do zajęć adaptacyjnych to prowadzałam od kwietnia dwa razy w
tygodniu, było b. dobrze, ale jednak puszczenie na głęboką wodę to jednak
inaczej. Nie wiem czy moja droga pomogłaby u innych dzieci, ale u mnie te
zajęcia przez 3 miesiące, powolne przez dwa tygodnie przyzwyczajanie od 3
godzin do 7 ( w czasie urlopu więc mogliśmy przyjechać na zawołanie) pomogły a
i oczywiście wszystko w sezonie letnim (przedszkole prywatne)kiedy mniej dzieci
i ciocie mogą zająć się lepiej.