adaptacja to zawracanie głowy

[dorek3]

Poczytuję to forum juz prawie rok i przez ten czas nabrałam przekonania o
olbrzymim znaczeniu jakie niosą ze sobą dobrze poprowadzone dni adaptacyjne.
Wybierając przedszkole kierowałam się min tym, żeby adaptacja była jak
najdłuższa i pozwoliła na stopniowe wprowadzenie w życie przedszkolne.
Zajęcia były prowadzone juz od stycznia,z przerwą urlopową w lipcu, a od
połowy sierpnia miały odbywać sie juz codziennie (w tym następowała zmiana
organizacji-3 godziny, włączony jeden posiłek, zajęcia "programowe").
Wydawałao mi sie to idealnym rozwiązaniem tym bardziej że widziałam jak wiele
moje dzieci zyskały chodząć na te spotkania przez pół roku.
A wczoraj, na pierwszych zajęciach po przewie okazała się, że tak jak ja (i
kadra przedszkola)to myśli tylko dwoje innych rodziców. W 18 osobowiej grupie
przez 3 tygodnie sierpnia na zajęcia miało chodzic tylko 4! dzici. To samo w
grupie żłobkowej. Co myśli reszta rodziców nie wiem, ale generalnie ma temat
w nosie jak widać. Nawet na te ostatnie 1,5 tygodnia nie wszyscy się
wybierają. Mam tylko nadzieję, że albo jakims cudem wszystkim dziciaczkom
wystarczy ta końcówka, albo grupa zaadoptowana będzie na tyle silna, że nie
da się ponieść płaczom reszty.
Mam nadzieję, że to nie jest przedsmak "olweczej" postawy innych rodziców,
którzy nawięcej wymagaja od innych a nie wiele od siebie.
Wszystkim w każdym razie z całego serca polecam każdą formę adaptacji, a im
dłuższa i łagodniejsza to tylko lepiej.

[anetina]

u nas niestety nie ma takiej formy adaptacji
a może rodzice wyjechali
a może nie ma kto dziecka posłać do przedszkola na tyle czasu

[magdalenkaaa78]

Jak ktoś ma czas to moze chodzić z dzieckiem co dzień...
Przedszkole z załozenia jest dla dzieci rodziców pracujących. Nie puszczasz
dziecka dla przyjemności czy też po to, by sobie w łóżku w spokoju poleżeć.
Ja nie mam czasu. Takie codzienne wyjścia byłyby w mojej pracy bardzo źle
widziane i na pewno nie dostałabym wolnego.

Do magdalenkaaa78

[edytek1]

A kto w tym czasie jest z dzieckiem? Przecież nie musisz iść ty ważne by było
dziecko. A dobra adaptacja to bardzo wazny element edukacji przedszkolnej
dziecko nie idzie do obcego miejsca , ale do dobrze znanego którym ma już
kolegów w którym dobrze sie czuje mniejsza jest szansa na płacz we wrześniu i
niecheć do przedszkola.

[magdalenkaaa78]

dziecko jest w żłobku. Poszło bez zadnego przygotowania jak moało 2 lata i 3
misiące, zaklimatyzowalo się bardzo szybko.
Pewnie, ja nie muszę iść - trzylatek może pójść sam
Dla mnie adaptacja ( własnie tego typu ) nie jest niezbędna i o niczym nie
przesądza. W złobku synek dołaczył do istniejacej już grupy - dzieci od razu go
zaakceptowały, mimo że nie mówił to chciały od razu bawić się z nim.
Poza tym jest ogromna różnica jak idziesz z dzieckiem i jak zostawiasz je same.
Z kimś innym puścić nie mogłam gdyż: dziecku byłoby przykro że wszystkie dzieci
z mamami a on z obcą osoba, 2. u mnie w rodzinie ludzie pracują. od 8 do 16 a
często i długo po 16.
Kuba w żłobku był szczęśliwy - trafił na świetne "ciocie" Przedszkole wybrałam
bardzo starannie, liczę, że tam też tak będzie

[mdulniak]

Zajęcia adaptacyjne sa zapewne bardzo istotne. Problem jednak w tym taki że np.
w przedszkolu do którego będzie uczęszczało moje dziecko były 4 zajęcia
adaptacyjne w soboty tak mniej więcej co miesiąc przez 2 godziny z rodzicami.
Ten czas jest wazny ale w przypadku mojego dziecka i tak nic nie da bo on ze
mną pójdzie chętnie wszędzie, ale jak będzie miał zostać sam na 8 -9 godzin to
zapewne będzie rozpaczał.
Taka forma długotrwałej adaptacji jest dobra ale tylko dla dzieci matek
niepracujących lub majcych pod ręką babcię. Ja pracuję i nie ma mowy o
posyłaniu małego na 2 - 3 godziny przez kilka miesięcy do przedszkola bo nie
miałby go kto odbierać. Tak myślę, że brak dzieci na zajęciach adaptacyjnych
wcale nie oznacza niezainteresowania rodziców. Mój mały nie chodził na te 2
godzinne bo najzwyczajniej w świecie szkoda było nam marnować cały wekeend
tylko po to żeby mały razem ze mną posiedział 2 godziny w ogródku
przedszkolnym. Nie przybliży go to w żaden sposób na chętnego chodzenia do
przedszkola. Po prostu dziecko bez rodzica przez wiele godzin tęskni i żadne
zajęcia adaptacyjne tego nie zmienią. Choć pewnie są dzieciaki które lepiej
znoszą rozłakę. Mój synek do takich nie należy.

[jagna_jagna]

Moje dziecko poszło do żłobka bez zadnej adaptacji i do przedszkola też tak
pójdzie bo zajęć adaptacyjnych nie ma. I da sobie radę jak tysiace innych
dzieci przed nim i po nim.

[anetina]

racja

tylko trzeba pamiętać, że dziecko po żłobku a dziecko po przebywaniu tylko w
domu, inaczej zareaguje na przedszkole

[dorek3]

Zajęcia adaptacyjne (z wyjątkiem tych w końcówce sierpnia) odbywają sie po
południu od 17-tej więc problemu z praca nie ma raczej. Przedszkole własnie
apelowało aby uwzgędnić fakt zajęć w sierpniu w swoich planach urlopowych.
Myślę, że nie jest to wielkim wyrzeczenie, w końcu te zajęcia sa dla naszych
dzieci a nie dla Pań przedszkolanek. dziwi mnie to że tak rodzice dyskutuja o
jakości przedszkola a jak przydzie co do czego to brakuje tej współpracy.
Pewnie że dzieci jakoś dadzą radę, ale dla czego "jakoś" skoro może byc dobrze
niewielkim kosztem?

[magdalenkaaa78]

A wiesz, ile jest zawodów , gdzie pracuje się do 18, 20?

[dorek3]

A na tym etapie rodzice nie są juz z dziećmi (tak było do kwietnia) i co
najwyżej moga zrobić sobie prasówkę, wyskoczyć na zakupy itp. To co mnie
zadziwia to fakt, że nie chodzi o zupełnie nowych rodziców (chociaz na ich
miejscu właśnie najintensywniej mysłałabym o adaptacji) tylko rodziców dzieci,
które chodziły na zajęcia co niestety nie jest równoznaczne z pelną adaptacja

[magdalenkaaa78]

Wiesz, trochę się dziwię rodzicom. jestem w stanie wytłumaczyć pewną część (
praca, obowiązki, wyjazdy ) ale nie wszystkich. Bywa i tak. W kazdym razie
fajne przedszkole trafiłaś, widać że "ciociom" zależy

[koci]

Wydaje mi się, że często rodzice z lenistwa lub żeby nie robić sobie kłopotów
(czasami na pewno rzeczywiście nie mogą inaczej)pierwszego września oddają
takiego trzylatka do przedszkola na 9 godzin i potem dumnie opowiadają jak to
ich dziecko fantastycznie się zaklimatyzowało i nie potrzebowało żadnej
adaptacji. Chyba wstyd im przyznać się nawet przed samym sobą, że nie zrobili
absolutnie nic żeby pomóc własnemu dziecku.
Naprawdę NIE WIERZĘ, że dziecko pozostawione w obcym miejscu, z obcymi ludźmi
na cały dzień tego nie przeżywa! Nawet dorośli ludzie idąc do nowej pracy
przeżywają ogromny stres, a co dopiero taki malec. Uważam, że rzucanie dziecka
na szeroką wodę to najgorsza rzecz jaką można zrobić własnemu dziecku, sorry
jeśli ktoś poczuje się urażony, ale każdy ma prawo do własnego zdania.

[anetina]

nikt się nie czuje urażony

moje dziecko idzie na 8 godzin
bo po pierwsze ja idę do pracy, więc nie mam możliwości wcześniej je odebrać
chociaż nie mówię, że jak dostanę telefon, to przyjadę zaraz po dziecko

po drugie, moje dziecko zna przedszkole
zna sale wszystkie
wie, która jest jego
zna wychowawczynie, dyrektorkę

nie zna tylko dzieci
ale tego akurat się nie boję, bo jest bardzo kontaktowny
da radę szybko z dziećmi się zaznajomić

ps. niektórzy rodzice naprawdę nie mają wyjścia, aby dziecka nie rzucać od razu
na głęboką wodę

[koci]

Anetina, ale Ty nie rzucasz dziecka na głęboką wodę, bo jak sama napisałaś
dziecko zna sale, panią i nie będzie czuło się całkiem obco, a to zupełnie
zmienia postać rzeczy. Raczej odnosiłam się tu do wypowiedzi osób z innych
wątków (ostatnio aktywnie czytam to forum ), które zapowiadały, że zostawiają
2,5 latka na 8 godzin bez żadnego "przygotowania". Ja jestem nadopiekuńczą
matką, niewątpliwie przeginam w drugą stronę (jest to problem nad którym
pracuję ) ale czasami ufność rodziców co do dojrzałości emocjonalnej ich
dzieci mnie przeraża.

[dorek3]

Własnie miałam okazję zobaczyć w ramach wspomaninych wcześneja zajęc jak
dzieci, które na pozór wyglądaja na bardzo śmaiłe i wygadane maja problem aby
pozostać w sali bez rodzica pomomo iz miejsce znaja. Pozory naprawdę moga mylić!

[anetina]

właściwie masz rację

Mały nie będzie znał tylko dzieci
ewentualnie chyba i wychowawczynię - chyba będzie nowa

Mały zna przedszkole, swoją salę, swoją łazienkę i swoje zabawki w sali
wie, gdzie jest kuchnia, szatnia
wie, gdzie są inne sale i co się na nich znajduje
wie, że w każdym momencie może znaleźć znane sobie osoby - dyrekcję i inne
wychowawczynie

[judytak]

koci napisała:

> Wydaje mi się, że często rodzice z lenistwa lub żeby nie robić sobie kłopotów
> (czasami na pewno rzeczywiście nie mogą inaczej)pierwszego września oddają
> takiego trzylatka do przedszkola na 9 godzin i potem dumnie opowiadają jak to
> ich dziecko fantastycznie się zaklimatyzowało i nie potrzebowało żadnej
> adaptacji. Chyba wstyd im przyznać się nawet przed samym sobą, że nie zrobili
> absolutnie nic żeby pomóc własnemu dziecku.

jak ja to lubię, kiedy ktoś wypowiada taki ładne, ogólnikowe sądy o ludziach,
których w życiu nie widział :oP

wyobraź sobie, że są dzieci, dla których najważniejsze, żeby wiedziały
dokładnie, co i jak będzie się działo w przedszkolu, wtedy od pierwszego dnia
czują się w miarę bezpiecznie - wałkowałam to z kazdym przez pół roku przed
pójściem do przedszkola, każde znało na pamięć rozkład zajęć :o)

najlepszym przygotowaniem dziecka do przedszkola jest stopniowe oswajanie ich
ze światem, przyzwyczajanie do pozostawania pod opieką różnych osób na dłużej
czy krócej, i wyrobienie u nich zaufanie do świata i do rodzica ("jeśli mama
mnie zostawia z panią X, to znaczy, że mogę na panią X liczyć" oraz "jeśli mama
powiedziała, że przyjdzie zaraz po podwieczorku, to wiadomo, że nie przyjdzie
ani wcześniej, ani później"

są też dzieci, które muszą się przyzwyczaić osobno do każdej zmiany
dorosłemu może się wydawać, ze jak już dziecko do tego przedszkola poszło, to
drobne zmiany typu "już zostaniesz bez mamy" albo "od dzisiaj odbieram cię po
obiedzie, a za dwa tygodnie po drzemce popołudniowej", to już żaden problem
tymczasem mogą być takim samym problemem, dodatkowo dziecko może tracić
pewność, bo nie wie, "co jeszcze mama wymysli za tydzień czy dwa"

pozdrawiam
Judyta