kryzys 3 dnia

[opieniek1]

no i stało się. Piszę do was przez łzy. Przez 2 dni było ok. Synek szedł do
przedszkola, odwoziliśmy go razem, buzi i szedł się bawić. W nocy dzisiaj
obudził się z płaczem i nie mogłam go uspokoić. W końcu przytuliliśmy się i
do rana spał z nami. rano jadł bułkę i mówi, że dzisiaj nie idzie. Nie
płakał, dał się ubrać, powiedziałam mu, że tata go odwiezie i kiedy zakładał
buty, spytał tatę, czy z nim zostanie w przedszkolu. Poszli. Niedawno
dzwoniłam do męża i... powiedział, że cienko (tzn. było b. źle). Maluch w
samochodzie powiedział, że jedzie z nim do pracy, nie do przedszkola. W
szatni wczepił się w niego i nie chciał do sali. Mąż poszedł z nim,
posiedział chwilę, a jak wyszedł, Mały zaczął płakać. I pani się nim NIE
ZAJĘŁA!!! Moje biedne maleństwo. Od maja chodziliśmy na zajęcia adaptacyjne,
pokochał to przedszkole i panie i od miesiąca pytał czy to już. A teraz
rozczarowanie. Inne dzieci płaczą, to poczuł, że nie jest już fajnie. Wiem,
że to minie, ale czuję się jak wyrodna matka. I ryczę jak bóbr.

[mysza76]

Aniu

Rozumię co przeżywasz bo sama mam taki cyrk w domu. Moja córka chodziła juz do
przedszkola od kwietnia tego roku i było ok a teraz jest poprostu strasznie.
Wczoraj błagała mnie abym jej nie zostawiała, pytała "mamusiu dlaczego mnie
juz nie KOCHASZ!!!!!!, ja juz będe grzeczna". Wróciłam do domu i ryczałam aż
do momentu kiedy nie poszłam ja odebrac. Tam dowiedziałam sie, że mała
uspokoila sie jak wyszłam ale dzisiaj rano historia sie powtórzyła tyle tylko
że bez tych okrutnych hasełek kierowanych do mnie. Czuje sie podle ucieczka
przed wlasnym dzieckiem po to tylko aby oszczędzić jej rozpaczy jest dla mnie
straszna. Pociesza mnie mysl, że okres adaptacyjny trwa jakieś 2 tyg. (tak
było poprzednim razem ale nie do tego stopnia) i potem juz będzie ok. Ta myśl
mnie trzyma na duchu uczepiłam sie jej i mam nadzieję, że mała sie
przyzwyczai. Pani jest super zresztą to moja dobra znajoma i mam do niej
zufanie mysle że mnie nie okłamuje i mówi jak jest po moim wyjściu, ale
rozstanie to jest koszmar. Serce mi pęka ale jakoś sie trzymam. Pisz jak u
ciebie czy juz lepiej musimy sie teraz wspierac to dla nas ciężkie chwile.
Pozdrawiam Ania

[opieniek1]

nic nie lepiej, ale dzięki. Wzięłam się za sprzątanie i staram nie myśleć. Pod
oknem mam przedszkole (nie to, do którego chodzi synek) i właśnie dzieci wyszły
na dwór i zastanawiam się jak tam On. Boże, nie myślałam, że to będzie takie
trudne, cieszyłam się, że wreszcie nadrobię różne zaległości, zajmę się sobą i
pracą. A tymczasem siedzę w domu i się zamartwiam. A co będzie jak pójdzie do
szkoły?

[lidkamamakuby]

Czesc!
Rozumiem Cie bardzo dobrze. Moj synek (lat 3) pierwszego dnia poplakiwal
troszke (bo wszystkie dzieciaki plakaly), ale nie bylo zle, wczoraj plakal
bardzo a inne dzieci juz nie, a dzisiaj to az sie boje spotkania z nim.
Ja poplakuje, maz pociesza, ale jest to na pewno trudny okres dla wszystkich.
Serce rwie sie do dziecka - jak moze moje dziecko plakac bo czuje sie
opuszczone!!!!!! To niedopuszczalne! Rozum podpowiada, ze tak musi byc i im
wczesniej przejdzie etap przyzwyczajania sie do przedszkola tym lepiej. Na
razie starajmy sie przetrzymac te najtrudniejsze dni(podobno ciezsze sa one dla
rodziców niz dla dzieci)
Trzymaj sie cieplo
Pozdrawiam
Lidka z troche zaczerwienionymi oczkami

[lidka_edziecko]

My też mamy dziś kryzys. Tzn,. Piotrek i ja. Już w nocy budził się parę razy i
płakał, a po wstaniu tylko mówił, że pójdzie do przedszkola ale z tatą. Jak
tylko wspomniałam, że tata go tylko zawiezie, a ja go odbiorę już był płacz.
Tata go zawiózł i powiedział ,że przyjdę po obiedzie, to Piotrek do pani " ja
chcę obiad"
Martwią mnie te nocne pobudki i płacze. Jak go odbieram z przedszkola to jest
zadowolony, pięknie zjada, 2 dania. Jezu moje dziecko w życiu 2 dań nie jadło!!!
Mam nadzieję, że się nie złamię i zostawię go w przedszkolu mimo tych płaczów.
Wiem, że to mija, ale jednak bardzo boli jak ukochane dziecko płacze i wtula
się mocno w ramiona, bo nie chce zostać samo.

Pozdrawiam Was mamuśki!

[opieniek1]

mój też zjada ( w domu kiepsko szło), ale to żadna pociecha. Właśnie dzwoniła
moja mama i znów ryczę. Wczoraj byliśmy u rodziców na chwilę wieczorem i mój
tata podobno strasznie przeżywa, że Mały jakiś dziwnie smutny był i wyciszony.
(właśnie się dowiedziałam). Faktycznie chyba jest mu w tym przedszkolu nie za
wesoło. Żal mi go bardzo, ale nie poddam się. Może będzie lepiej?

[joasiq]

Chyba w tym kryzysie 3-go dnia cos jest.Kuba jest 3 dzien w przedszkolu ,
pierwsze 2 dni minely calkiem dobrze,ale dzis musialam podstepem sciagac go z
lozka.W nocy mowil cos o kolorowankach, krzyczal, ze nie odda.Wprzedszkolu nie
placze ,ale nie wiadomo ,czy nie zacznie,gdy wokol wiekszosc dzieci
placze.Zobaczymy co dalej? Trzymamy za nas wszystkich kciuki!!!!Kuba ma 3lata
i 2miesiace

[lidkamamakuby]

Z tym jedzeniem to jakas magie czy co ?!?!?!? Moj Kuba dawniej zjadal ledwo 1/2
jednego dania i to czasem musialam biegac z widelcem. Teraz slysze, ze w
przedszkolu je 2 dania!!! Oby tak dalej!
Pozdrawiam
Lidka

[jolha]

lidkamamakuby napisała:

> Z tym jedzeniem to jakas magie czy co ?!?!?!? Moj Kuba dawniej zjadal ledwo
1/2
>
> jednego dania i to czasem musialam biegac z widelcem. Teraz slysze, ze w
> przedszkolu je 2 dania!!! Oby tak dalej!
> Pozdrawiam
> Lidka

My z rodzicami w tamtym tygodniu też dziwiliśmy się, że dzieci wszystko jedzą
w przedszkolu, a w domu takie z nich niejadki. Niektóre ponoć nawet w domu
jadły drugi obiad i dopominały się o kanapki.
Jednak po historiach z moją córką okazało się dlaczego tak jest.
Wychowawczynie nie mówią rodzicom, jak jest naprawdę z jedzeniem i tym
płaczem, co by "ich nie niepokoić i nie zrażać do przedszkola albo ich
własnych dzieci".
Przytoczę tu przykład z piatku.
Przyszłam po Olę wcześniej , jakoś na początku pory obiadowej, i pytam się jak
tam córka. Usłyszałam, że właśnie teraz płacze i siedzi sobie w kąciku tuląc
lalkę. Po tych słowach Pani na chwilę zniknęła w sali z dziećmi i wróciła
jeszcze z dwójką zapłakanych maluchów. Stwierdziła, że jak nie chcą znów jeść,
to niech posiedzą sobie na fotelach i sama dalej krzątała się po szatni.
Zapytałam ją, czy córka wogóle coś je, czy tylko sobie siedzi. Usłyszałam, że
ona nie wie jak było zed śniadaniem (?), ale teraz nie je i że jak chce to
może mi ją przyprowadzić, co też zrobiła. Z późniejszych relacji córki wyszło
na to, że nawet do śniadania jej nie poprosiły, bo płakała.
Wracając jednak do tematu - w trakcie, gdy ja ubierałam Olę, przyszła mama po
jednego z tych płaczących chłopców, który w miedzy czasie zdążył się uspokoić
i gdy spytała wychowawczyni, jak tam jej syn, usłyszała (o zgrozo!!!!!!!!!!!),
że pięknie się bawił przez cały dzień, wogóle nie płakał i ślicznie wszystko
sam zjada.
I co wy na to?
Mam nadzieję, Lidko, że w Twoim przypadku tak nie jest, bo wiadomo - różne są
przedszkola.
Jednak chyba należy patrzeć z przymróżeniem oka na to, co jest nam mówione...

[rebus2]

Mój synek reagował identycznie. Trwało to około 3 tygodni. Później było całkiem
OK. Chociaż złe chwile wracały kilka razy w ciągu roku. Dotrwaliśmy razem do
końca. Nocne koszmary, budzenie się z krzykiem. Wszystko to znam doskonale.
Teraz chodzi do przedszkola drugi rok. Jest to zupełnie inne przedszkole - do
tamtego pozostała niechęć. Tutaj wszytsko jest OK - rano uśmiech, pełen luz.
Wiem jedno - w przedszkolu liczy się atosfera. W tym do którego chodzi teraz
nie ma tragedii, płaczących cały dzień dzieci. W tamtym przedszkolu to była
norma - gdy wcześniej odbierałam synka dzieci lgnęły do mnie, a nie do pań.
Panie bardzo się starały, były piękne, nowe zabawki, a mimo to dzieci nie były
szczęśliwe. W tamtym przedszkolu było sporo dzieci, które jeszcze nie miały
trzech lat - one rozpaczały najbardziej. Niestety, gdy jedno zaczynało płakać
inne się dołączały. Dlaczego wytrwałam? Bo wierzyłam, ze będzie lepiej.

[marta_s24]

U nas też dzisiaj był kryzys, chociaż wczoraj i w poniedziałek Mój Mały też
płakał, ale dzisiaj zaczął już w domu i pochlipywał przez całą drogę do
przedszkola. Narazie nie budzi się co prawda w nocy, ale wczoraj chciałam kupić
mu noewe buty i traf chciał, że w sklepie panie badały dzieciom nóżki, Michał
tak się przeraził serdecznością tej pani że wpadła w histerię i musiałam jak
najszybciej wyjść ze sklepu.
Podobnie jak wy mam wyrzuty sumienia, że zostawiam mojego synka w przedszkolu,
ale narazie jakoś się trzymam, ale odprowadzenie go do przedszkola rano jest
dla mnie koszmarem, pocieszam się tylko, że jak Michał wychodzi z przedszkola
to jest zadowolony i mówi że mu się podoba. Mam nadzieję że te koszmarne ranki
wkrótce miną, jak narazie zleciłam mężowi odprowadzanie go rano bo ja nie
jestem w stanie.
Pozdrowienia
Marta

[monikap11]

Mała poszła do przedszkola mniej chętnie. Ale bez problemów.Po godzinie
pomachała mi pa pa , pocałowała i wyszłam Z powrotem byłam po 3-4 godzinach.
Okazała się że mała była bardzo niegrzeczna, nie chciała jeść, iść na spacer,
nie reagowała na polecenia. "Dusiła dzieci" stwierdziła Pani. jak to -
spytałam . No przytulała je zbyt mocno - to odpowiedz pani.
No i pytanie: LUDZIE JAK MOŻNA POWIEDZIEĆ W TAKIM WYPADKU, ŻE DZIECKO DUSI ????
Mała miała ostry atak alergii (katar, kichała) - dostała ją w przedszkolu
podczas mojej nieobecności, złe zachowanie przy bólu głowy i katarze jest
raczej niormalne. Nikt tego nie zauważył choć informowałam o alergii . I to ma
być dobre prywatne przedszkole ?
Rozryczałam się zamiast powiedzieć co o tym mysle. I co ja mam zrobić ? Wiem ,
mże musze porozmawiać z Panią... Ale jak o niej myśle to mam ochote zabić !
Monika

[hedom1]

Hej,
Dzisiaj to nasz drugi dzień. Małą odwiózł tata. Tak jak wczoraj nie płakała,
chociaż wczoraj po powrocie do domu powiedziała, że już nie pójdzie. Ale mam
strasznego doła bo dzisiaj mężowi Pani powiedziała, że wczoraj dzwoniła do mnie
ale mnie nie było - wyszłam z moją młodszą do sklepu osiedlowego na 15 min. po
chleb. Wiem, tak matka świeżo upieczonego przedszkolaka nie robi, ale zaraz
wróciłam i nikt do końca dnia nie dzwonił. Pani powiedziała mężowi, że mała
była potem dzielna i tylko raz przed leżakowaniem pochlipywała. Więc może w
sumie dobrze się stało, że po nią nie poszłam? Ale i tak czuję sie jak wyrodna
matka. O 10 to ja zadzwonie i zapytam o nią bo może Pani pomyśli, że jak
wczoraj mnie nie było to dziś też mnie nie będzie i w razie czego nie zadzwoni.
Kajam się i błagam o pocieszenie!
A jak u was 4 dzień?
Pozdrawiam,

nas też dopadło

[jolha]

Ola przez trzy dni szła do przedszkola bardzo chętnie i wracała zadowolona.
I wczoraj wieczorem, nagle po kąpieli zaczęła strasznie płakać, że ona nie
chce do przedszkola jutro, że już nie może słuchać, jak inne dzieci płaczą.
W nocy zmoczyła się i krzyczała przez sen, że czegoś nie chce...
Rano normalnie wstała, tylko już mnie nie poganiała tak do przedszkola, jak
przez ostatnie dni, a wręcz się ociągała. Poinformowała również, że ona idzie
dzisiaj ostatni dzień i nie będzie wychodzić z dziećmi na spacerki, a także
nie będzie tam jadła.
Upatruję przyczyny w mojej wczorajszej rozmowie z wychowawczynią, która
zaczepiła mnie tuż przed naszym wyjściem z przedszkola i mówiła o wszystkim
przy córce.
Wychowawczyni pytała się mnie, czy Ola zawsze tak długo je. Odpowiedziałam, że
tak, a ona, że po takiej dużej dziewczynce jak ona spodziewała się, że bedzie
szybciej jeść. Poza tym zwróciła mi uwagę, czy nie mogę dawać jej innych
kapci, bo jak idą na spacer, to ona nie ma tyle czasu, żeby rozsznurowywać
kapcie wszystkim dzieciom. Odpowiedziałam jej, zgodnie zresztą z prawdą, że
Ola poprzednie dwa dni miała inne kapcie, zapinane na rzep, ale chodziła na
bosaka, bo ponoć żadna z Pań nie pomogła jej ich założyć. Na moje słowa Pani
zwróciła się do mojej córki, dlaczego opowiada mi takie głupoty (wrrrrr...moje
dziecko nigdy jeszcze nie kłamało), że podobno dziewczynki tak się bawiły, że
zdejmowały kapcie,a później nie chciały ich zakładać. Moja córeczka spuściła
tylko główkę i nic nie mówiła.
Zdenerwowałam się, ale przemilczałam to, żeby nie zaostrzać sytuacji.
Jednak przypuszczam, że moja córka wzięla to bardziej do siebie i stąd ta
rozpacz wieczorna, a także poranne stwierdzenia.
Ciekawe, jak będzie dzisiaj, a boję się strasznie, żeby ktoś jej na początku
nie zniechęcił...........
Pozdrawiam,
jolha, mama Oli/12.05.2000/

[reszka2]

U nas dziś kryzys 4 dnia. Michałek buczał i nie chciał mnie puścić. Nie miałam
złudzeń, pomimo wzorcowych pierwszych 3 dni w przedszkolu to musiało przyjść.
Strasznie mi go szkoda, mam nadzieję że mu przejdzie i że nie płakał długo po
moim wyjśćiu (((

[mariajolanta1]

Witam dziewczyny!
Naszą Magdę dopadł "kryzys przedszkolny" w 8 dniu. Przez cały tydzień było
super i nagle ósmego dnia Magdula się rozpłakała i prosiła żebym nie
wychodziła z przedszkola. nie była to na szczęście jakaś straszna rozpacz ale
łzy które obeschły już po 3 minutach i przez cały dzień było super. Dużo
rozmawiałyśmy (Magda ma 3,5 roczku),starałam się Jej wytłumaczyc że niestety
łzy tutaj nic nie pomogą bo do przedszkola niestety "musi!!" chodzić...a przez
płacz będzie bolała tylko główka. Nie wiem czy to pomogło ale poranki były
smutne...nadal Magdunia uważa że pożegnania ze mną są przykre ale minęło już
miesiąc jak codziennie rano Madzia maszeruje do przedszkola i jest coraz
lepiej.
Może to zasługa pani Agnieszki,którą Madzia bardzo lubi,może to zasługa
atmosfery jaka panuje w naszym przedszkolu że mamy mogą być z maluchami ile
chcą,ze nie ma przymusowego leżakowania, że są fajne zabawy nie wiem....Ale
jak narazie łzy się nie pojawiają....nie wiem może jeszcze wrócą.....????


Mariola

[jolha]

No i dzisiaj było fatalnie.
Podobno cały dzień córka płakała i nie mogli jej uspokoić - słowa
przedszkolanki brzmiały inaczej "Pani córka dostała histerii".
Zresztą co to za uspokajanie skoro słyszałam jak jedna z wychowawczyń wydarła
się na dziecko przy obiedzie, żeby przestało ryczeć ((
Z relacji pomocy wychowawczyni wychodzi na to, że "tragedia" mojego dziecka
zaczeła się od śniadania, kiedy to ponoć "Panie jej nie przypilnowały" i
wyjęla z zupy mlecznej kulki miodowe, których nie lubi wprost na krzesło.
Przypuszczam, że musiał ktoś na nią nieźle "najechać" i się zaczęło.
Wogóle dzisiejszy dzień był trudny dla większości dzieci - to, że 4 dzieci się
zmoczyło w ciągu 3 godzin pobytu w przedszkolu chyba o czymś świadczy /w
poprzednie dni ani jedno/...
Mam doła i czuję się okropnie...z pesymizmem patrzę w przyszłość...
Trzymajcie się rodzice maluszków...

[ekii]

U nas wczoraj mała tez odmówiła pójścia do przedszkola. Dziś żałuję , że nie
posłuchałam jej i "jakoś" udało mi się ją zostawić . Jakoś tz trzymającą się
mnie kurczowo za rękę i na siłę oderwaną . Choć jak ją odbierałam to była
zadowolona i mówiła , że było fajnie. Przed zaśnięciem prosiła mnie aby już
jutro jej nie zaprowadzać . Dzisiaj tak płakała, ze została w domu... Pocieszam
się, że w razie czego nie musi chodzić do przedszkola i może zostawać w domu z
5 m. bratem. Smutno mi i różne mysli chodzą po głowie.

[kropkaa1]

Hej mamusie

U mnie to samo - koszmar. Mój synek ma 2latka i trzy miesiące. Zamiast posłać
go do państwowego żłobka, zdecydowałam się na prywatne przedszkole.
Pierwsze trzy dni bylo super, ale wczoraj i dzisiaj to tragedia. Mały zaczął
się budzić w nocy z placzem, budzi się nad ranem i juz nie chce spać. Przy
wejsciu do przedszkola jest histeria, krzyczy, i nie chce mnie puścić.
Oczywiście jak tylko wyjdę ładnie bawi się z dziećmi i jest ok.
Ale ja czuję się fatalnie - dzisiaj całą drogę z przedszkola przeryczałam. Czy
ja robię mu krzywdę??? Czy jestem dobrą mamą???
Proszę pomóżcie, jak sobie z tym radzić? Co zrobić żeby znowu zaczął sypiać
normalnie? Tak bardzo chciałąbym mu pomuc. Wiem że w przedszkolu uczy się
nowych ciekawych żeczy, i że powinno mu to wyjść na dobre ale czy napewno?

kropka

[lidka_edziecko]

Hej!

Piotrek wczoraj nie poszedł do przedszkola. Wieczorem dnia poprzedniego dostała
ataku histerii, nie widziałam go jescze takiego!!! Do końca dnia tylko mówił,
że do przedszkola nie chce iść. Posłuchałam go, został w domu i przez cały
dzień powtarzał, że jutro pójdzie tylko dzisiaj jest z mamą. Koleżanka mówiła
mi, że źle robię, bo mały się przyzwyczai, że czasem może zostawać. Tylko, że
ona czasem może zostawać, póki nie polubi przedszkola na dobre. Oczywiście
wiem, że nie każdy ma taką możliwość pozostawienia dziecka na 1 dzień w
tygodniu w domu, ale jeśli można to czemu, nie? Chcę, aby Groch zrozumiał, że
do przedszkola powinien chodzić, pozna wielu kolegów itd. a nie żeby traktował
to jako pozostawienie przez mamę, może za karę.
Dziś rano wstał chętnie, ubraliśmy się sprawnie i pojechał z tatą. Trochę
pomrukiwał, że musi iść, robił podkowy, ale ciągle sobie powtarzał "mama
przyjdzie po obiadku". mam nadzieję, że będzie coraz lepiej.
A jak tam panie waszych dzieci, jakie są, macie juz jakiś pogląd? Pani T... od
Piotrusia jest bardzo małomówna, trzeba z niej wszystko wyciągać. Na zebraniu
zajęła nam całe 5 min. tyle miała do powiedzenia. Na szczęście do grupy
rodziców 3 latków przyszła Dyrektorka ( dzięki ci Boże za tę kobietę!!!) i
opowiedziała nam trochę więcej. Mam nadzieję, że z czasem kontakt z panią się
polepszy, ona pozna lepiej nas, a my ją.

Pozdrawiam mamuśki cieplutko.

[gofer73]

A my mamy kryzys 5 dnia. Dzis rano Maks po raz pierwszy nie chciał isć do
przedzkola. Płakal ze chce zostać z mama a jak mama nie moze do z Panią Iwonką
(naszą nianią). Mąż zaprowadził go do przedzkola, synek cały czas siąkał
noskiem ale jakoś dał sie w nim zostawic (Pani przedzkolanka zaproponowała mu
karmienie rybek i na szczęście to przeważyło). Siedzę w pracy i serce mi się
ściska. Co będzie o tej 16:30 kiedy po niego pójdę??

Gofer mama Maksa

[gabi_99]

dzielne te maluchy!
ale jeśli widzicie że im ciężko skracajcie tydzień, nie wysyłajcie w
poniedziałki i/lub piątki bedzie im łatwiej a dla was ciągle konsekwentnie w
temcie "chodzimy".
jeśli bedzie dużo płaczu i niechęci zaczną wam łapać infekcje dosłownie z
niczego
po 2 tyg napewno jest lepiej ale nie pozostawiajcie ich na głebokiej wodzie bo
znacie swoje dzieci i wiecie ile dają radę sobie poradzic. Ufajcie swojemu
instynktowi

[kruszynka6]

My też mamy kryzys 5 dnia. Hubiś dziś przed wyjściem płakał, że nie chce iść
do przedszkola. Dał sie jednak przekonać do wyjścia z domu, ale po drodze
tłumaczył mężowi, że w przedszkolu dzis nie ma dzieci i pani zamknęła je na
klucz. Oczywiście poszli sprawdzić i w przedszkolu był wielki płacz
Może to tak już jest, że wcześniej lub później nasze maluszki płaczą. To dla
nich trudna, stresująca sytuacja, nowe miejsce, tręsknią za nami. Hubert mówił
mi, że płacze w przedszkolu (szczególnie na leżakowaniu), bo nie ma z nim
mamusi, bo martwi sie o mamusię ...
Łzy same cisną się do oczu,buuu
Poza tym chyba czuje się w przedszkolu dobrze - opowiada, że bawi się dziećmi,
ze pani opowiada lub czyta bajki. Może po tych kilku dniach przedszkole
przestało być nowością i dlatego tak reaguje. Ciekawe jak będzie w
poniedziałek - pweno znowu płacz, bo przyzwyczai sie do bycia w domu. Wszyscy
musimy mieć dużo siły - i my, i nasze dzielne przedszkolaki.

Pozdrawiam serdecznie

Basia (Mama Huberta - dziś równe 3 lata)

[kruszynka6]

Witam serdecznie !

Dziś mieliśmy kryzys poniedziałku. Znowu był płacz i "ja nie chcę iść do
przedszkola". Tłumaczyłam, że muszę jechać do pracy i zapewniłam, że przyjdę po
maluszka. Zostawiłam pochlipującego Bisia u pani na kolanach z "Ptasim radeiem"
Tuwima i sama wyszłam prawie z płaczem. Przedszkolanka na szczęście od razu
sie nim zajęła. Mam nadzieję, że szybko sie uspokoił... Może jutro będzie
lepiej...

Pozdrawiam wszystkie dzielne przedszkolaki i ich rodziców.

Basia

[gabi_99]

ja w wtedy mówię że male dzieci chodzą do p-la większe do szkoły a mamusie i
tatusie do pracy

kryzysu(?) ciąg dalszy

[jolha]

Ola dzisiaj też płakała. Jej rozpacz pogłębiła się, gdy Pani oświadczyła mi,
że tydzień adaptacyjny się skończył i nie mam juz prawa odprowadzać dziecka do
drzwi sali - wzięla córkę za rękę i siłą wciągnęła ją do środka, gdzie
następne dwie Panie nie ruszając się z miejsca przywitały ją słowami "A Ty
znowu płaczesz?".
Nie wiem, czy słusznie sobie zastrzegłam, żeby nie dawali jej do jedzenia
ryżu, który jest dzisiaj w menu. W piątek po mojej prośbie, żeby nie zmuszali
dziecka do jedzenia, Ola przez cały dzień nie była wogóle proszona do stołu do
posiłków, tylko kazali jej siedzieć w kąciku ze swoją maskotką, gdzie nadal
płakała, aż do mojego przyjścia po nią.
Dla mnie nie jest to ludzkie zachowanie. Jeżeli przez ten tydzień nadal się
nic nie zmieni, to będziemy musieli poszukać innego rozwiązania, bo po mału i
ja, nie tylko moje dziecko, zrażam się do placówki jaką jest przedszkole.
Pozdrawiam,
Jolha, mama Oli /12.05.2000/

[kruszynka6]

Witaj,
Bardzo mi przykro, że w przedszkolu , do którego chodzi Ola tak sie traktuje
młodych ludzi. To przecież nieludzkie i tacy "wychowawcy"powinni mieć zakaz
jakiegokolwiek kontaktu z dziećmi. Jak możesz to zmień przedszkole - szkoda
dziecka.
Wyglada na to, że mój Hubiś trafił do przedszkola, w którym wszyscy troszczą
się o dzieci. Przynajmniej takie mam wrażenie widząc serdeczny stosunek
personelu do młodych ludzi. I mam nadzieję, że takich przedszkoli jest wiecej

Pozdrawiam
Basia

[mamamoni]

wiesz, ja mam takie wrażenie, że nawet jak twoja córeczka przestanie płakać i
jakoś polubi do przedszkola chodzić, to i tak ciągle będzie coś nie tak. Te
przedszkolanki faktycznie nie powinny mieć kontaktu z dziećmi, bo się
kompletnie nie nadają. Jak tak można dziecko traktować?! Zero zrozumienia,
czułości... Moja też dziś płakała. Ale Pani od razu ją przytuliła, uśmiechała
się, mówiła, że na nią czekała itp, już tam wymyślała co będą razem robić. Po
weekendzie mamy powtórkę z rozrywki, ale w tamtym tygodniu było całkiem
nieźle, całą sobotę i niedzielę bawiła się w przedszkole, rysowała Panią
Basię, ja i mąż byliśmy przedszkolankami...to chyba znaczy, że jak płacze to
raczej się nad sobą rozczula, a specjalnie źle jej nie jest.Mam nadzieję..

A co na to wszystko mówi dyrektorka?
Pozdrawiam
Aga

[wilga_kasia]

Jolha, może poszukasz innego przedszkola? Tak nie może przecież być. U nas
rodzice są dokładnie informowani. Moja Jagódka wprawdzie nie płacze i je, ale
widzę, jak przychodzą rodzice innych dzieci: pani np. mówi: "Arturek tęsknił za
mamusią, najgorsze, że nie chciał jeść". Są bardzo uważne i naprawdę nie mam im
nic do zarzucenia. Rano przytulają dzieciaczki, chwalą je. Przecież takie
maluchy potrzebują jeszcze dużo ciepła...