Kryzys

[agnesta]

Moje dziecko oznajmiło mi dziś, że nie idzie do przedszkola. Nie
pomogły namowy, prosby, próby przekupstwa. Po 20 min odpuściliśmy.
Co innego jak dziecko odmawia zostania w przedszkolu jak już tam
jest. Zostawiamy i juz. Ale co robić jak nie chce wyjść z domu ?
Jak zaprowadzić do przedszkola rozwrzeszczaną i wierzgającą prawie
czterolatkę ? Przecież nie będę jej oszukiwać, że idziemy gdzie
indziej. Pewnie w poniedziałek historia się powtórzy. Poradzcie co
zrobic.

[kugorki]

wydaje mi się, że nie należy odpuszczać...wczoraj nasza też wychodziła z
płaczem, ale poszła. dziś nie poszła, ale ma potworny katar. ale wiem, że z
punktu widzenia nauki chodzenia do przedszkola ten katar bardzo nam zaszkodził.
ale zdrowie ważniejsze. trochę zachachmęciłam, że niby to już weekend i że w
weekend się nie chodzi...

[mrowka777]

Moja trzylatka dokładnie to samo mi dzisiaj oznajmiła: nie ide do przedszkola i
w ryk (pierwsze 3 dni nie płakała). Podejrzewałam już wczoraj, że taka sytuacja
będzie miała miejsce, bo jak ja odbierałam z przedszkola była jakas rozbita),
więc wcześniej wstałam, aby się "wyrobić" w czasie.
Byłam konsekwentna i ją zaprowadziłam, po drodze płakała, ale jej mówiłam żeby
przestała, gdyz i tak pójdzie, bo w przedszkolu jest fajnie, jest duzą
dziewczynką itp......
Oczywiście wrzask i wyrwanie z ode mnie przy rozstaniu, ale ja sie odwróciłam i
wyszłam do szatni. Po kilku minutkach jedna z matek powiedziała mi, że dziecko
siedzi na kolanach u pani i sie uspokoiło.
Juz raz rozstanie z córką przezyłam , jak miała 1,5 roku zostawiałam ją z
opiekunką i wiem, że konsekwencja to podstawa, przeciez dziecku się krzywda nie
dzieje a z czasem się przyzwyczai.
Nie jest to łatwe, ale da się przezyć.

A w poniedziałek pewnie też rozwrzeszczaną zaprowdze i zostawie- na pewno nie
zostanie w domu!!!

Skoro ją zostawiłaś w domu, to w poniedziałek tez będzie wrzask z nadzieją, że
ja znowu zostawisz. A jak kilka razy zapłakana zaprowadzisz, to wkrótce
zrozumie, że płacz nic nie zmieni!!

[monis250]

Trudne to wszystko, ja też przez to przechodziłam. Ale obawiam się,
że macie teraz posprzątane. Jak raz została w domu, to teraz będzie
się tego domagać wszelkimi możliwymi sposobami. Trudny czas przed
Wami, ale wierz mi wszystko jest do przeżycia.

[agamamaoli]

Ja w takiej sytuacji mówię, że wszyscy musimy iść do pracy, Ola
idzie do zeróki, a Michał jeśli chce może zostać w domu, ale sam. I
tu jednak wybiera przedszkole.
U niego najgorszy był pierwszy dzień, tera przypomina sobie raz na
jakiś czas że nie idzie do przedszkola, ale za chwilę zapomina i
mówi że idzie. Wiedzę, ze jest zagubiony, taka sierotka kiedy
wchodzi do sali, nie ma w nim tej radości, ale i tak się cieszę że
jakoś to znosi, bo pierwszy dzień myślełam że oszaleję.Płakał i z
płączu usnął. Złapał katar, ale prowadzę, bo wiem że jeśli teraz
przerwiemy to wszystko zaczniemy od początku.

[wimperga]

Moim mówię, że nie mam ich z kim zostawić a do pracy iść muszę. I że też
najchętniej zostałabym w łóżku pod kołdrą.

[zo_79]

- obiecać, że się przyjdzie wcześniej
- zacząć jeszcze raz małymi kroczkami od poniedziałku, najpierw może tylko
godzinę, potem dwie itd. do skutku
- nie opowiadać, że "w przedszkolu jest fajnie", bo jeżeli dziecko uważa, że nie
jest, to tym bardziej będzie się czuło oszukane
- nie straszyć, że jak nie to,...
- nie mówić "nie bój się, wszystko będzie dobrze"
- a przede wszystkim samemu zachować spokój
Zobaczycie, potem nie będą chciały wychodzić z przedszkola. 15 minut przed
zamknięciem to nadal będzie za wcześnie. Trzymam kciuki za wszystkich debiutantów.

[alina1]

Ja mam pytanie do ZO_79
piszesz zeby nie mówić, że w przedszkolu jest fajnie to jakich argumentów używać na plus dla przedszkola, czym dziecko przekonać
Mój płacze 4 dzień, jak wychodzi zabiera wszystkie rzeczy i mówi, że nie chce wracać. Póki co jest ciężko.
Nic nie chce mówić, jest zgaszony, mówi, że nie bawi sie z dziećmi, faktycznie widziałam, ze jest samotny. Ale daliśmy sobie miesiąc. Jeśli nie odnajdzie sie tam zrezygnujemy.

[monique76]

Niestety zrobiłaś chyba najgorszą rzecz jaką mogłaś zrobić Dzieci
doskonale wykorzystują nasze słabości niestety..
W poniedziałek po prostu rano zaprowadz dziecko do przedszkola - jak
nie chce samo wyjść to wynieś nawet ryczące i wierzgające,
powtarzając spokojnie, że nie ma innej opcji, bo mama idzie do
pracy, tata do pracy, a dziecko do przedszkola. I nie ma miejsca na
namowy, prosby czy próby przekupstwa (to ostatnie w ogóle nie
wchodzi w gre..). Idziemy do przedszkola i koniec. Łatwe to nie
będzie, ale dasz sobie radę. Tylko podstawowa rzecz - Ty musisz być
pewna, że dobrze robisz. Jak sama jesteś niepewna w kwestii czy
dziecko faktycznie musi do tego przedszkola chodzić, to dziecko
natychmiast to wyczuje i niestety pięknie to wykorzysta.

[gajmal]

Ja też uważam, że zrobiłaś najgorszą możliwą rzecz - trzeba było jej
powiedzieć, że przyjdziesz po nią wcześniej, ze jutro i w niedzielę
będzie z Wami w domu, ale dzisiaj wszyscy mają swoje obowiązki i
wszyscy muszą je wypełniać.
Jak dzisiaj odpuśliście to w poniedziałek będzie tak samo, albo
gorzej, bo Mała będzie pamiętała, że jak będzie wystarczająco dużo
wrzeszczeć, to odpuście.Musicie być konsekwentni - trzymam kciuki i
życzę powodzenia.

[agnesta]

Dzięki za rady. Wiem, że źle zrobiliśmy ale tak się zaparła, że nie
dało jej się nawet ubrać. Kurcze, to będzie trudne, żeby zabrać ją
siłą ale chyba nie bedę miała innego wyjscia. Dziś uzyłam wszystkich
proponowanych przez was argumentów i nic nie podziałało. Wygląda na
to, że po dobroci się nie uda. Już boję się poniedziałku.

[monique76]

Nie nakręcaj się tak - jak Ty się będziesz denerwowała to córka na
100% to wyczuje.. Krzywdy jej w tym przedszkolu nie robią, więc
spokojnie Dacie radę Napisz w poniedziałek jak poszło

a ja swoim grzecznie powiedziałam

[ciri_77]

ze jak nie chcą to nie musżą iśc. Potem roztoczyłam wizje ze dzieci naucza sie
nowej zabawy, porysują itp a one w domu będa siedzieć i to same bo ja do pracy.
wieczorem kategorycznie oświadczyły ze jutro idą, bo co one beda robić

[lucyna_83]

Witaj, czytam Twój wątek i mam wrażenie że czytam o sobie i o moim 3-
latku. U nas jest identycznie!
1 dnia nie płakał przy pożegnaniu ale gdy po niego poszłam to już
płakał bo tęsknił,
2 dnia płakał przy pożegnaniu i dzień w przedszkolu był dla niego
trudny, przy odbiorze widziałam że się kręci po sali ale gdy mnie
zobaczył to wybuchł płaczem,
3 dnia płakał przy pożegnaniu ale później ponoć świetnie się bawił i
w domu opowiadał jak było fajnie; gdy po niego przyszłam to się
bawił ale gdy mnie zobaczył to zaczął płakać
4 dzień dzisiejszy najgorszy chyba z możliwych, nie chciał się ubrać
i pojechać do przedszkola, przepłakał całą drogę, w szatni i
oczywiście przy pożegnaniu, teraz nie wiem jak spędza dzień... Mówił
że chce zostać w domu,ale nie odpuściłam..... A w przedszkolu przez
te 3 dni nic nie zjadł i nie chce usiąść z dziećmi na dywanie itp.
Odbieram go o 13 przed leżakowaniem bo nie chce się z dziećmi
położyć.
Mój syn ma problem żeby się ze mną rozstać, do tej pory zostawał z
babcią w domu i często płakał gdy szłam do pracy,chociaż od 2
miesięcy nie robił już z tego dramatu i mowił mi "narazie"
Jest mi baaaaaardzo ciężko ale nie mam zamiaru się poddać, wiem że
okres adaptacji potrwa około 2 tygodni i jeśli on w 3-4 tygodniu
będzie nadal tak przeżywał to rozważe rezygnację z przedszkola.

[monis250]

U nas adaptacja trwała 3 miesiące.