broneknotgeld
12.01.04, 18:21
Raciborsko legynda
We tyj okolicy miyszkała rodzina
Raci - tako zwani i mieli tyż syna
Kery chcioł se uczyć kowalskego fachu
W świat szoł po nauka bo niy mioł łon strachu
Robota se znoloz w kuźni u Madziara
Już nawet ło cera majstra mioł sie starać
Roz poloz na rynek - złodzieja ścinali
Skiż niego mu życie inaczyj szło dali
Bo rabczyk przed śmierciom coś godoł ło złocie
Przi Odrze ukrytym - "Tam dymby czi mocie
Ze skarbym bogatym - som beczki pod niymi
Dyć trza je wykopać terozki ze ziymi"
Niym ducha wyzionoł - zgładziyli go kaci
Dowiedzioł se jeszcze tyn nasz Antek Raci
Że jedna z tych beczek na kościoł mo dać
Drugo do ubogich - trzecio dlo sia brać
W mig wrocioł czeladnik do swoji rodziny
Wykopali beczki ze boru dziedziny
Bogaci se teroz pierońsko tu stali
Łoni tyn Raciborz ciyngym budowali
Jejich miano nosioł i fortuny z bora
Na starość mynczyła jednak Antka zmora
Poszły na to przeca cołke beczki czi
A Ponboczek paczy - ło grzysznikach wiy
Jak już Raci pomar - mioł grob we kościele
Strach wielgachny naszoł raciborske sztele
Co nocy świontynia łopryskano juchom
Wlyź tam - to niy zdało sie nojwiynkszym zuchom
W końcu poszukali jednego skazańca
Śmierć abo tyn kościoł? - spytali "wybrańca"
Wolnościom do tego mocno połechtali
No i poleciało to wszysko już dali
Farorz go w kościele na nocka łostawioł
Uwidzioł co Raci we połnoc wyprawioł
Bo wyloz ze grobu - seblyk śmiertelnica
I zaroz krew wyszła trupowi na lica
Co potym sie dzioło - naszkryflać niy idzie
Potympione dusze zebrały sie w biydzie
I Antka smagały kaj yno sie dało
Stond sie juchy tela w kościele zbiyrało
Kur zapioł -już dniało - duch wdzioł swo koszula
I poloz do grobu - dziyń noc mioł utulać
Skazaniec co widzioł pedzioł farorzowi
A łon na to godo co mu niy łotworzy
Mioł schować koszula - no ta śmiertelnica
I ducha zapytać ło swo tajymnica
Za kero durś ciyrpi na padole naszym
Bogobojnych ludzi w Raciborzu straszy
Dyć tako sie stało - ksiondz sie chnet dowiedzioł
Za co Antek Raci we czyśćcu durś siedzioł
Majontek po niymu łon zocnie podzieloł
Raciborz już szczyńście swym miyszkańcom ścieloł
