Śląskie słowa nie umieją siedzieć na pufach

[Gość: lojtek]

Tragedia. Dwóch panów o sobie, a zero w tym prawdziwego Śląska.
Zenada. Nieporozumienie. Ślązak z pradziadów.

Śląskie słowa nie umieją siedzieć na pufach

[Gość: e]

Paskudny ten tekst. Niby recenzja, a taka jakaś obchodząca wokół;
bardziej zanurzona w sobie samej, w swoim języku, niż w tekście.
Laurka raczej. Jak dotąd nie ma lepszej ksiązki "o Śląsku"
niz "Nagrobek ciotki Cili" Szymutki.

Śląskie słowa nie umieją siedzieć na pufach

[Gość: ;)]

Ach, och: pan (Wincenty) Kadłubek się rozmarzył - jeżeli nie ma w niej
kutzowego umiłowania do Sosnowca to chyba nie kupię:)))

[Gość: harc mistrz =---->]

- Ani chybi, lecom oba na Nobla.
Bydymy mieli nowego śląskiego nobliste!
(HKP)
...
KAJ TO IDZIE KUPIĆ???

Kiepura

[synek_ze_sosnowca]

śpiewak z Sosnowca

[only-avianca]

A co on ma wspólnego ze Śląskiem? Rzeka Brynica-nasza granica.

[Gość: kapelmajster]

Szykowńe śpjywoł po ... mjymjecku!

Kożdy gorol tu śpjywo i tańcuje jak mu zagrajóm. :-)

[Gość: ndgmnhrtm]

> Szykowńe śpjywoł po ... mjymjecku!
"Ob blond, ob braun - ich liebe alle Fraun." itp.


No ale jakos sie musiol umiec z zonom Eggertowom dogadac, wegierskom Zydówkom,
dyc niy po angielsku, hehe.

[Gość: jkwszghfkfgkq]

Ja, gorol, Zyd i "powstaniec" (terrorysta). Dzie-ku-je-my.

[Gość: Wachsmann+Jarry]

No tych fajnych ksiazek o G.Slasku,
to jednak juz troche bylo,
last but not least H.BIENIEK,
na przyklad.

Tekst recenzji mi sie nie podoba.
Jest taka zmanierowana "sztuka dla sztuki".


Ale to jednak fakt, ze doslownie co drugo
komik, muzyk, konferansjer, autor piosenek czy muzyki filmowej
w Niemczech jest z Górnego Slaska albo pochodzi przynajmniej
"z naszych okolic" (np. D.Slask, Czechy-morawy). Lub pochodzi
z rodzin takiego pochodzenia. Podpada tez spora ilosc
(tych lepszych) reporterów i zurnalistów. Przypadek ??

[helmut.volker]

U nos bou Karol Szyndzielorz.

Śląskie słowa nie umieją siedzieć na pufach

[Gość: harc mistrz (.)(.)]

Śląskie słowa nie umieją siedzieć na pufach
Zbigniew Kadłubek - czyli...

(.)(.) CYCATE CYTATY Z KADŁUBKA "TŁUSTYM DRUKIEM" WYPISANE (.)(.)

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Czytam "Piątą stronę świata" - powieść Kazimierza Kutza - ze wściekłością,
z nienawiścią, z miłością, z obrzydzeniem, z uwielbieniem. Z mocą wariata. Bez
dystansu - pisze Zbigniew Kadłubek

Nie można niczego, co górnośląskie, opowiedzieć inaczej, jak zaczynając od
samego początku, od źródeł istnienia, od stworzenia świata, od Adama i Ewy, od
kołyski Alojza i Lucjana, od bebechów tej małej planety, narodzin bogów i
bożków, czyli najpoważniej w świecie: od kosmogonii i teogonii.

"Śląsk zawsze obdarzony był śpiewakami" - słowa Maxa Herrmanna-Neißego (Nysa,
1886 - Londyn, 1941). Można o wszystkim, co śląskie, zapomnieć, a radziłbym
powoli zapominać, ale jak zapomnieć o słowach Herrmanna-Neißego? Ślązacy to
wielcy śpiewacy. Wyskoczyli Demiurgowi z garści i spadli nad Rawę, nad Odrę,
nad Rudę (bo zawsze lubią się określać przestrzennie względem rzeki, prawdziwi
z nich marzyciele Wodnicy, majaczące Wassermanny).

Każdy piszący Górnoślązak zawsze jest Hezjodem*. Orze w kamienistej ziemi,
targa skały, pot kapie mu z czoła (i nie tylko z czoła), a jednocześnie słowa
układa w bukiety, istne girlandy plecie z myśli w ukropie i mordędze wysiłku
fizycznego. Duszę mu śpiew rozrywa (czasem także pylica). Ślązak chce
opowiedzieć cały świat. Rozprzestrzenić i rozplenić narrację na
historię powszechną życia na ziemi. Wszystko opowiedzieć, choć tak jak Hezjod
siedzi gdzieś w kącie (czyli Kutzowym "zadupiu"), kąciku najdalszym, i oddaje
się zwykłym, pospolitym zajęciom. Pospolitość dla Ślązaków jest matką (a
"matki przędą osnowę codzienności").

To tajemnica - a dzieje się tak, gdyż Górny Śląsk istnieje poza czasem i
poza przestrzenią, bo Górny Śląsk to piękne marzenie, obiekt surrealistyczny.
Śląskie życie wyjęte zostało z czasu - ale także przestrzeni. Śląskie sprawy
wymykają się zegarom i kalendarzom. Śląskie sprawy nie poddają się
podręcznikowym regułkom i uczonym dysertacjom, umykają wielkim uczonym
socjologom (im szczególnie!) i zwykłym szeregowym gramatykom, którzy
wyjaśniają wiersze. Górny Śląsk to piąta strona świata, a więc ta krawędź
przestrzeni, która nie istnieje.


b]Kazimierz Kutz, malujący filmowe obrazy, wszystko to wyśpiewał na stronach
"piątej strony". Jest jakiś król marzeń mocarniejszy od Kutza na Górnym Śląsku
- albo w tej części Unii Europejskiej?
[/b]
Piąta strona świata. Kto pierwszy użył tej frazy? Och, wstyd, ale nie wiem.
Po co miałbym zresztą wiedzieć? Jestem pewny, że wymiar piątej strony świata
od teraz to przestrzeń tej prozy Kutza. Czytam ją ze wściekłością, z
nienawiścią, z miłością, z obrzydzeniem, z uwielbieniem. Z mocą wariata. Bez
dystansu.

Mierzy się tu wzniosłość z plebejskim, niskim, najniższym. Mierzy się niebo
z plwocinami i spermą. Ale książka Kutza zaczyna się od swoistej uwagi na
temat pneumatologiczny - od pneumy***: "[ ] wszystko zależy łod tego, jak
pódzie ci pierwszy dmuch". Kutz pisze dalej: "Pora nabrać pełny dych powietrza
w płuca, przyhaltować je w sobie aż w gołkach zacznom lotać gwiostki, potym
wypuścić tyn zużyty luft na głos, czyli westchnąć głośno, przeżegnać się i
hajda z górki!".

Oświadcza, iż będzie przemawiał w natchnieniu, że ducha w sobie posiada, że
powie jak prorok, wieszcz. Że jest śląskim Tejrezjaszem****.

~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~ ~

Takiego "wodolejstwa".... w życiu nie czytałem!!!
(HKP -
hiper Kutza powieść!)
...
CZUWAĆ, LITERATY-PSUBRATY!!!
- Z niesamowitego wrażenia aż siadłem sobie na d...!!!
(Och, pardon: na pufie.)

Za to Poloucy poradzoom śedźeć w ... pufach?!

[Gość: Pytek]

Kejby`śće jesce "Harcydupku" poradźyli pojmować szloonzky worta?
To by jus booło coś!

Puf - to je przeca polski ... burdel! :-)

Śląskie słowa nie umieją siedzieć na pufach

[Gość: dichter]

Najpiękniejsze śląskie słowo, teraz jakoś mi się przypomniało: DŻISTNĄĆ.

Śląskie słowa nie umieją siedzieć na pufach

[Gość: stary slonzok]

Slonskie slowa nie umieja siedziec na pufach,-na slonsku godalo sie
na zogowki-poduszki-pufy,czyli tlumaczac to mialo by byc ,ze slonske
slowa nie umieja siedziec na poduszkach.Rozumuje to tak,ze slowa nie
chca wygody siedzac na pufach tylko chca byc slowami
zywymi,aktywnymi.Tak to sobie tlumacze-czy ktos ma inne tlumaczenie?

[Gość: korada]

Dyc to prowda, pufy to zogowki na ktorych sie siedzi, reszta jak
godosz, godka to cos co trafio do ludzi, pyrsk

Śląskie słowa nie umieją siedzieć na pufach

[Gość: Bernard Runge]

Ksiazki jeszcze nie czytalem, ale juz sqama recenzja mi sie bardzo podoba. :))