Gliwice w okresie Republiki Weimarskiej i III R...

[pytong1]

Nie ujmując artykułowi wartości edukacyjnych, warto pochylić się nad uzywanym przez autora językiem. Wśród wielu sformułowań tekstu na literackiego nobla zasługuje zwłaszcza zwrot "Ślązacy polskiego pochodzenia" („Die Schlessier polnischer Herkunft”). Toż to język progagandy nazistowskiej! Może jeszcze dodać, że oczywiście byli potomkami germańskich Sallingów i posługiwali się tzw. wasser-polnich, będący jednym z dialektów wschodniogermańskich ...

Gliwice w okresie Republiki Weimarskiej i III R..

[glogow_1109]

Sformułowanie "Ślązacy polskiego pochodzenia" jest skandaliczne. Ciekawe czy
wystepują zdaniem autora np. Wielkopolanie polskiego pochodzenia???

Kolejny błąd to zdanie "W odpowiedzi na przegrany plebiscyt kierownictwo
polskie wydało rozkaz o rozpoczęciu III powstania śląskiego".

Otóż drogi autorze powstanie wynikło w związku z tym, że wbrew postanowieniom
traktatu Wersalskiego obliczenia w spisie dokonano globalnie, a nie tak jak to
zapisano wcześniej w traktacie g m i n a m i (czyli kto zwycięża w gminie ten
przyłacza ją do swojego kraju). Takie były ustalenia, ale wspierajacy Niemców
Anglicy i Włosi nagle po głosowaniu zmienili zasady, które jak sie okazało po
wynikach były korzystniejsze dla strony polskiej. W związku z tym więc, że
zaproponowano Polsce tylko skrawki Górnego Śląska co w oczywisty sposób nie
odpowiadało wynikom spisu, oburzeni tym faktem Ślązacy wbrew protestom
polskiego rządu chwycili za broń i zajęli prawie cały obszar Górnego Śląska by
go przyłaczyć do Polski.

[Gość: do glogow_1109]

ciekawe co piszesz biorąc pod uwagę fakt, że plany III powstania powstały w
Warszawie jeszcze PRZED plebiscytem!!!! Czyżby mieli prorocze wizje?
A ten tekst z tymi protestami polskiego rządu też dobry. Powstanie otrzymało
bowiem olbrzymie wsparcie personalne, finansowe i materialne zarówno od
polskiego rządu jak i społeczeństwa. Pisze o tym na str. 362 "Historii Śląska"
Glogow_1109 czasy sie zmieniły i już nie trzeba chamsko kłamać dla ideologii.
Na koniec nie rozrózniasz Ślązaków od Wielkopolan!

[fyrlok]

Mosz absolutnie recht.

[fyrlok]

Ja, ciekawe, ze zapomniol o "neutralnych" Francmanach,

wielokrotnie szczylajoncych do "Slonzokôw niemieckiego
pochodzenio" i sabotujoncych Italokôw,

oddajoncym do dyspozycji (lwowskim etc.) "powstancom"
skonfiskowano przedtym bron i amunicja,

tysz transfer finansôw i "doradcôw" technicznych,

wypuszczajoncym z bytomskiego wiezienia mordercôw
(H.Myrcik) "Bundowca" Theofila Kupki,

ratujoncych propolskich wojokôw w ostatniej chwili - aktywnie(!)
per ultimatum/grozba wobec strony proniemieckiej - na Annabergu.

Ja, gynau, pjyrosko ciekawe.....ano.

Boooooooooooze, jakie ksionszki
te wszechpolskie ludzie czytajom ?
Jesze moskiewskie ? W ogôle jakies ?!

Pszyszli niyzaproszone na Slonsk i ukradli nom nasz hajmat.
A tyroski chcom nom jesze gszychta i tozsamosc gwizdnonc.

[glogow_1109]

Olbrzymie wsparcie? To teza spotykana w prasie hitlerowskiej i oczywiście nie
mająca wiele wspólnego z prawdą historyczną.
Naukowcy określają pomoc ochotników dla III Powstania na około 10 % ochotników.
(bo dla I i II powstania nie było prawie żadnej pomocy), gdy po przeciwnej
stronie ze Ślązakami walczyły pochodzące aż znad Renu jednostki niedawno
wycofane z frontu I Wojny Światowej.
Powstanie miało wsparcie w kadrze dowódczej z innych ziem polskich jednak było
to wsparcie o które zabiegali sami Ślązacy (pewnie o nich nie słyszałeś m.in.
Fojkis, Korfanty, Grzesik, Wyglenda).
Co do wybuchu powstania to oczywiscie, że polski rząd był przeciw. Zachęcam do
lektury.

[Gość: do glogow_1109]

no przecież miała/eś podaną przeze mnie literaturę!!!!!! Czytać nie potrafisz??
co ty wiesz o prawdzie historycznej? Komuna ci kompletnmie mózg wyprała.
Pieprzysz coś o tezie z prasy hitlerowskiej choć dziś już oficjalnie polscy
historycy mówią o olbrzymim wsparciu (masz podane źródło!!). Historycy powinni
cię do sądu podać za te insunuacje o hitlerowskiej prasie. Poza tym jak możesz
bełkotać że rząd był przeciw skoro w Warszawie powstał plan III powstania!To
co, jednocześnie był za i przeciw?Nie potrafisz zrozumieć polityki? Oficjalnie
przeciw (co świat by powiedział gdyby oficjalnie był za) a nieoficjalnie za.
Po co też piszesz o jednostakch znad Renu? Przecież wówczas to było jedno
państwo więc te jednostki broniły własnego państwa, natomiast polscy ochotnicy
NIE BYLI NA TERYTORIUM PAŃSTWA POLSKIEGO!!!! Wiesz jak się to na świecie nazywa
gdy wojsko wkracza na obcy teren?
Powstanie miało nie tylko wsparcie w kadrze ale w licznych ochotnikach m.in. z
Krakowa i Lwowa. A skąd powstańcy mieli broń? Niemcy im dali? Albo z nieba
spadła? Zastanów się!
Coś nie doczytała/eś z tymi 10% bo to chyba tyle było miejscowych.

[fyrlok]

To nie bylo powstanie "slaskie", ino polskie.
Slonsko to bola tragedia i wieloletnie konsekwencje Wojny Domowej.

I niy pitol mi sam w stylu "chwycili za bron",
bo ta propaganda znomy i na nia rzygomy.

[glogow_1109]

A I i II powstanie to też nie były powstania śląskie? Może nie wywołali ich
Ślązacy? A III kto wywołał? Korfanty może nie był Ślązakiem?

Gliwice w okresie Republiki Weimarskiej i III R..

[fyrlok]

Polski ruch narodowy w Gliwicach rozwinął się
>>>żywiołowo<<<
po zakończeniu I wojny
..............
W okresie I i II powstania śląskiego Gliwice nie były
terenem jakichś spektakularnych walk - z powodu
>>>słabości<<<
tutejszych oddziałów powstańczych

--------------

dobre! :)))

[glogow_1109]

W Gliwicach polski ruch narodowy istaniał juz przed I wojną światową, więc bez
kłamstw proszę.

Witos i Piłsudski byli przeciw

[glogow_1109]

2 V 1921. III powstanie śląskie

Włodzimierz Kalicki
2005-05-02,
ostatnia aktualizacja 2005-04-29 17:40

Choć polityczna decyzja o rozpoczęciu powstania zapadła na przedwczorajszym
zebraniu kierownictw konspiracji cywilnej i wojskowej, choć zaprzysiężeni
powstańcy od ponad 20 godzin wydobywają ze skrytek broń i potajemnie przenoszą
ją w rejony koncentracji oddziałów uderzeniowych, to jednak formalny rozkaz o
rozpoczęciu walki zbrojnej podpisać musi Wojciech Korfanty


O świcie strajk paraliżuje Górny Śląsk. Stoją wszystkie zakłady przemysłowe.
Uchwałę o strajku i o rozpoczęciu w nocy trzeciego już powstania śląskiego
podjęto przedwczoraj na tajnym zebraniu przedstawicieli polskich ugrupowań
politycznych, związków zawodowych i dowództwa konspiracji wojskowej. Wojciech
Korfanty, polski komisarz plebiscytowy i niekwestionowany przywódca śląskich
Polaków, potajemnie dowiedział się tego dnia, że Komisja Międzysojusznicza
nadzorująca plebiscyt postanowiła przydzielić większość spornych terenów
Niemcom.

Wyją fabryczne syreny, biją dzwony kościelne. Polscy Ślązacy wyrywają sobie z
rąk wczorajszy numer "Gońca Śląskiego", organu prasowego Polskiego Komisariatu
Plebiscytowego. Z wściekłością komentują informację gazety o uchwale
przemysłowców niemieckich, którzy jakoby postanowili, że w wypadku przyznania
Polsce Górnego Śląska zniszczą tam wszystkie fabryki i kopalnie.

Choć polityczna decyzja o rozpoczęciu powstania zapadła na przedwczorajszym
zebraniu kierownictw konspiracji cywilnej i wojskowej, choć zaprzysiężeni
powstańcy od ponad 20 godzin wydobywają ze skrytek broń i potajemnie przenoszą
ją w rejony koncentracji oddziałów uderzeniowych, to jednak formalny rozkaz o
rozpoczęciu walki zbrojnej podpisać musi Wojciech Korfanty. Późnym rankiem
podpułkownik Maciej hr. Mielżyński, naczelny dowódca konspiracji wojskowej na
Śląsku, wychodzi ze swego gabinetu w ponurym gmachu bytomskiego hotelu Lomnitz.
W hotelu mieści się kwatera główna polskiego Dowództwa Obrony Plebiscytu,
rezydują tu polscy politycy. Ppłk Mielżyński niesie teczkę z najważniejszym w
jego wieloletniej karierze wojskowej dokumentem - rozkazem rozpoczęcia
powstania. Za pułkownikiem idą szef powstańczego sztabu major Stanisław
Rostworowski i pierwszy oficer operacyjny por. Remigiusz hr. Grocholski.

Ppłk Mielżyński w asyście oficerów wchodzi do obszernego gabinetu Wojciecha
Korfantego. Prócz gospodarza zastaje tam jednego z przyjaciół i najbliższych
współpracowników Korfantego, adwokata Konstantego Wolnego. Przez dłuższą chwilę
panowie rozważają, jak po wybuchu walk zmieni się sytuacja polityczna. Wreszcie
ppłk Mielżyński otwiera teczkę i podaje tekst rozkazu do podpisu. Ale ciężar
odpowiedzialności nieoczekiwanie paraliżuje Korfantego. Z piórem w ręku zastyga
nad kartką papieru. Zaskoczony ppłk Mielżyński, który świetnie wie, że nie ma
już odwrotu, poleca mjr. Rostworowskiemu i por. Grocholskiemu złożyć
szczegółowy raport o przygotowaniach do walki. Korfanty nadal wpatruje się jak
sparaliżowany w kartkę z rozkazem. Nieznośną ciszę przerywa Konstanty
Wolny: "Wojtek, skoro powiedziałeś a, powiedz też i b!".

Korfanty składa podpis. Godzinę później depeszuje do premiera Wincentego
Witosa: "Wobec stanu rzeczy i olbrzymiego rozgoryczenia ludu nie jestem zdolny
spełniać więcej naczelnego mego zadania, a mianowicie utrzymania ładu i
porządku na terenie plebiscytowym. Z tej przyczyny niniejszym składam urząd
komisarza plebiscytowego, podkreślając, że wszelkie usiłowania w kierunku
cofnięcia mego postanowienia pozostaną bez skutku". Składając dymisję z urzędu
autoryzowanego przez Warszawę, Korfanty politycznie asekuruje władze
Rzeczpospolitej.

ALE POLSKI RZĄ ZA WSZELKĄ CENĘ CHCE UNIKNĄĆ ZBROJNEJ KONFRONTACJI. Politycy i
wojskowi uważają, że powstanie jest słabo przygotowane, a rozpoczęcie walk
grozi interwencją armii niemieckiej.

Telefon z Warszawy do hotelu Lomnitz. PREMIER WINCENTY WITOS przekazuje
Korfantemu oficjalne stanowisko zajęte przez rząd na dzisiejszym tajnym
posiedzeniu:

"Rząd kategorycznie SPRZECIWIŁ SIĘ rozpoczęciu powstania".

Korfanty, który chwilę wahań nad kartką z rozkazem ma już za sobą, twardo
odpowiada premierowi, że powstania odwołać już nie można. Nie wzrusza go nawet
argument Witosa, że PRZECWINY WALCE JEST TAKŻE naczelnik państwa JÓZEF
PIŁSUDSKI.

Tuż przed godziną 19 Korfanty jeszcze raz depeszuje do Witosa. Przekazuje
pomyślną informację, że głównodowodzący wojsk międzysojuszniczych na Śląsku
Francuz gen. Gratier najwyraźniej nie ma nic przeciw zbrojnej akcji Polaków.
Prócz tego Korfanty prosi o potwierdzenie dymisji ze stanowiska komisarza
plebiscytowego.

Telegram Korfantego ląduje na stole, przy którym radzą ministrowie. Co rusz
wybuchają spory i kłótnie. Reprezentujący Narodową Partię Robotniczą Jan
Jankowski domaga się poparcia przez rząd akcji zbrojnej na Śląsku, ale
ministrowie ostatecznie podejmują uchwałę wzywającą Korfantego do zapobieżenia
powstaniu. Premier Witos wychodzi do swego gabinetu i dzwoni do
Korfantego. "Jestem niewolnikiem wypadków" - słyszy od niego. Witos wraca na
salę obrad rządu. W tej sytuacji ministrowie przegłosowują podjęcie akcji
dyplomatycznej wspierającej powstanie.

A powstańcy już się zbierają. Przychodzą z nimi niezaprzysiężeni Ślązacy,
domagają się broni. Za trzy, cztery godziny ruszą do walki, ale w wielu tajnych
punktach koncentracji atmosfera przypomina niedzielne pikniki. Ochotnicy palą
ogniska, śpiewają piosenki. Oficerowie z trudem zaprowadzają wojskowy porządek.

W tym czasie kilkusosobowe grupy dywersyjne Dowództwa Oddziałów Destrukcyjnych
polskiej konspiracji rozpoczynają akcję "Mosty". Od jej powodzenia zależy
przyszłość powstania. Chodzi o zniszczenie mostów na Odrze i odcięcie w ten
sposób sił niemieckich na prawym brzegu od dostaw i wsparcia z głębi Niemiec.
Kluczowe znaczenie ma liczący 200 metrów długości most w Szczepanowicach pod
Opolem. Dowództwo akcji w Szczepanowicach obejmuje osobiście szef Oddziałów
Destrukcyjnych kpt. Tadeusz Puszczyński "Wawelberg". Po zmroku spod klepiska w
stodołach Damboniów i Biasów dywersanci wydobywają lonty, spłonki i 320 kg
silnego materiału wybuchowego - melinitu. Dosyć, by wysadzić dwa granitowe,
grube na trzy metry filary mostu.

Ale saper Wiktor Wiechaczek nieoczekiwanie odkrywa, że kilkumetrowej długości
wolnopalny lont Bickforda prawie cały zamókł. Co robić? Na dwa ładunki lontu
nie wystarczy. "Wawelberg" decyduje, że trzeba wysadzić choć jeden filar, za to
porządnie, za pomocą całych 320 kg melinitu. Ale jak? Eksplozja tak wielkiej
ilości melinitu zainicjowana pojedynczym detonatorem może rozrzucić minę, zanim
zostanie zdetonowana całość materiału wybuchowego. A wtedy skończy się nie na
powaleniu przęsła, lecz na efektownym, ale nieszkodliwym fajerwerku.
Wiechaczek, były saper armii niemieckiej, od ręki konstruuje w stodole
specjalny detonator. Do blaszanej puszki wkłada cały zapas kilkuset spłonek z
piorunianem rtęci i dopycha jeszcze 10 kg melinitu. Powinno zadziałać. Jest
tylko jeden kłopot - nawet najlżejszy wstrząs spowoduje wybuch spłonek i
detonatora.

Oddział "Wawelberga" w ciemnościach skrada się w stronę mostu. Każdy modli się,
by niosący detonator Wiechaczek nie potknął się albo nie kichnął. Kwadrans
przed północą dywersanci minują środkowy filar mostu. Mocują na nim 50-
kilogramowe skrzynki z melinitem, a pośrodku Wiechaczkową puszkę z piorunianem
rtęci.

Gdy Wiechaczek w ciemnościach kończy mocować suchy odcinek lontu, na biurku
dowódcy wojsk powstańczych płk. Mielżyńskiego dzwoni telefon. Z Warszawy. Płk
Bogusław Miedziński na polecenie szefa sztabu generalnego gen. Władysława
Sikorskiego próbuje wymusić odwołanie powstania.

"Powstania zbrojnego nie jestem w stanie powstrzymać" - odpowiada ppłk
Mielżyński.

Pod mostem w Szczepanowicach W

[glogow_1109]

Pod mostem w Szczepanowicach Wiechaczek podpala lont. W tym momencie patrol
strzegący mostu podnosi alarm. Polacy odskakują w chaszcze. Chwila oczekiwania
i - nic. Cisza. "Wawelberg" wraz z Wiechaczkiem i 18-letnim górnikiem Hermanem
Jurzycą, uczestnikiem obu poprzednich powstań, wracają pod filar. Pół metra od
detonatora zgasł lont. "Wawelberg" i Wiechaczek wycofują się, Jurzyca podpala
niedopałek lontu jeszcze raz i zmyka co sił. Potężny wybuch. Wielkie przęsło
majestatycznie wali się na ziemię.

[pytong1]

Daj spokój Głogów! Dla Szlezjerów fakty nie mają znaczenia. Najmniejszego. Dla nich Śląsk, podobnie jak Sudetenland, Watherland etc. był, jest i na zawsze pozostanie niemiecki. Mom recht, Herr Fyrlok?

[Gość: do glogow_1109]

glogow_1109 napisała:

> W Gliwicach polski ruch narodowy istaniał juz przed I wojną światową, więc
bez
> kłamstw proszę.
jakie kłamstwa? Ty naprawdę czytać nie umiesz. Fyrlok z_a_c_y_t_o_w_a_ł 2
zdania sprzeczne ze sobą, to tyle....