5 years in Australia

[sugar_mama_danielcia]

Pamietacie moje batalie z mezem o wyjazd do Australii? Wiec meludje, ze
doszlismy do porozumienia Na razie..he he

Zdecydowalam sie na wyjazd na 5 lat i w ciagu tego okresu zobaczymy jak sie
sprawy beda ukladaly, czy nam sie bedzie podobalo czy nie i wtedy ostatecznie
zdecydujemy. Mysle, ze to ma jakis sens. Chyba tak bedzie sprawiedliwie
ocenic wszytsko mieszkajac juz tam, a nie tu marzac plany patykiem po
wodzie

Drogie mamy Australijki, w tym roku zaczynamy skladanie podan i innych
pierdolek, na pewno bede miala do Was cala mase pytan.

Na razie staram sie zaprzyjaznic z domowymi pajakami rozmiaru mini (w
porownaniu z tymi w Waszym obecnym kraju choc to mi przychodzi strasznie
trudno. Moze i jest to smiechu warte ale to WIELKIE robactwo, o ktorym sie
nasluchalam, ze buszuje w niemalze kazdym domku czy apartamencie stanowi dla
mnie WIELKI problem.

To chyba na tyle.

Pozdrawiam
Sugar

[agnieszka_syd]

Z tym robactwem to bez przesady. Owszem, o australijskich pajakach mozna sie
nasluchac, ale akurat te najwieksze sa najmniej szkodliwe.
W ciagu ostatnich paru lat tylko jeden taki zawedrowal mi do domu.

Zycze pomyslnego zalatwiania spraw papierkowych (australijska biurokracja
niestety jak wszedzie...).
Pozdrawiam
Agnieszka

[evee1]

No, nareszcie!! A gdzie zdecydowaliscie sie jechac. Ja baaaardzo polecam
Melbourne, ale widomo dlaczego!
A co do paskudztw. Tez mi to sen z powiek spedzalo jak sie tu wybieralam. NO
i jeszcze susza i brak wody, a ja kocham prysznicowanie sie. Z woda nie jest
wcale tak zle, a przez 10 lat pobytu tutaj (odliczam 3 spedzone w UK) mialam w
domu pare pajakow, ale one byly co prawda obrzydliwe, ale niezbyt szkodliwe,
weza widzialam raz w buszu, a innych robali jakos nie ma... Zreszta co do
pajakow, to akurat bardzo latwo mozna przewidziec gdzie one moga byc i mozna
ich unikac. Nie wiem jak w innych miastach, ale widocznie nie jest to takie
straszne skoro o ugryzieniach slyszy sie baardzo rzadko, a media sa tu lase
na kazda tego typu informacje.
Za to ten ocean i te plaze.... W Polsce morza nie cierpialam, a tutaj kocham!

[sugar_mama_danielcia]

No to pocieszylyscie mnie jesli chodzi o insekty..brrr. Zdazylam sie juz nawet
zaprzyjaznic z 3 domowymi pajakami - he he he...w ramach walki z moja spider
phobia ))

Co do miejsca to maz chce zaczac od Sydney (wiem, ze nie kazdemu sie podoba,
evee1 ty nam chyba nawet odradzalas), ale nie wykluczamy, ze zagniezdzimy sie
gdzie indziej. Poprostu z tamtad bedzie nam chyba latwiej cos wybrac. Ja nie
mam zielonego pojecia o Australii, maz mieszkal przez pare lat jako dziecko
wlasnie w Melbourne i malo co pamieta. Tak wiec szansa jest ogromna, ze nie
bedzie to wkoncu Sydney.

Pozdrawiam
Sugar

[agnieszka_syd]

Ja tam Sydney bardzo lubie.
Owszem, jest tu najdrozej, ale i zarobki adekwatne.
Moze sie wydawac nieco nazbyt gwarne i z lekka chaotyczne, ale taki juz
sydneyski urok.
A Sydney Harbour, a ta zielen wszedzie, a te plaze....
I pogoda na pewno bardziej przyjazna niz w Melbourne

[evee1]

Faktycznie z ta pogoda jest podobno lepiej, ale w Sydenj czesto bywa parno,
a ja tego bardzo nie lubie. Wole juz te zimne noce i ranki w Melbourne.
Ale ja od zawsze tu mieszkam, wiec musze jakos moj patriotyzm krzewic ).
Faktycznie Melbourne nie ma takiej ciekawej zatoki
Mi tez calkiem podoba sie Canberra, ktora nie cieszy sie zbyt duza popularnoscia
wsrod Australijczykow . No i jest jeszcze Perth, ktore pod wzgledem klimatu
jest chyba najlepsze z australisjkich stolic.
A, no i Adelajda, ktora zawsze wydaje mi sie "urlopowym" miastem. Nie wiem
na czym to polega, ale ma dla mnie taki klimat, ale moze to tylko moje wrazenie.
Darwin to juz tak daleko (odleglosc i klimat), jakby go w ogole nie bylo ).
Nikogo stamtad nie znam, a sama nie bylam, wiec nawet opinii innych nie znam
(w Perth tez co prawda nie bylam, ale mam znajomych, ktorzy przez lata mieszkali
w Melbourne, a potem przeniesli sie za praca do Perth).

[olenka12]

A u nas robactwa jest sporo. Te duze pająki maja sezon między wrześniem a
listopadem więc co roku jakieś 10 wypędzamy z chałupy (czyt. mąż wypędza bo ja
histerii dostaję). One faktycznie są zupełnie niegroźne.
A karaluchy i mrówki przyłażą latem. Dom murowany, uszczelniony a i tak raz na
pół roku totalne trucie robimy (przy dziecku to mały kłopocik).
Ale my mieszkamy już w subtropiku i może dlatego takie tutaj bogactwo flory i
fauny
Poza tym Brisbane to bardzo ładne miasto a klimat ciepły i słoneczny.

4 months in Australia - duran - humorystycznie

[mharrison]

Mój przyjaciel wyjechał 2 miesiące temu do Melbourne w ramach swojej firmy.
Jego "australijskim konikiem" jest obecnie próbowanie różnych nieznanych u nas
owoców.

Ostatnio kupił durana (przysłał mi jego zdjęcie) - wygląda jak duży kasztan, w
srodku jest kilka jamek wypełnionych zawartością o konzystencji i ZAPACHU!!!
dziecięcej kupki. W smaku przypominał mu zmielone orzechy. Na internecie
wyczytałam zaś o smaku skarmelizowanej cebuli.

Dziewczyny "Australijki", jadłyście durana?
Podzielcie się proszę wrażeniami.

Jestem kwestią durana niezwykle zaintrygowana.

Pozdrawiam

[olenka12]

A czy ten duran jest bardzo duży? Ja jadłam owoc chlebowy, który troszkę
przypomina ten opis. Tyle, że jest wielki i ma duże pestki a reszta mniej
więcej podobna

[abiela]

Duran i owoc chlebowy sa podobne ale to zupelnie inne owoce. Duran moze byc
ogromny, jest zielony z takimi kolcami - smierdzi nieprzecietnie a smakuje jak
dla mie jak sfermentowane mieso kurczaka. Nazywany jest jednak krolem owocow,
podobno trzeba go skosztowac kilka razy zeby nauczyc sie nim rozkoszowac. Mnie
i po 5 razach nie samkowal.
Nie wolno go pod zandym pozorem wnosic do autobosow itp, bo tak smierdzi.

A tu sa zdjecia plus opis:
www.biology.pl/owoce_egzotyczne/My%20Webs/durian1.htm
Ania

[sugar_mama_danielcia]

Dziewczyny mam takie pytanie. Maz kupil taki przewodnik o przeprowadzce i zyciu
w Australii i w sumie pierwszym rodzialem jaki przeczytalam byl ten o
pajakach Juz mnie troche oswiecilyscie pod tym wzgledem.
Kolejna rzecza o ktora chce Was zapytac jest dyskryminacja tych z Europy
Wschodniej czyli nas W przewodniku jest napisane, ze jestesmy tam dosc
dyskryminowani. Czy to prawda? W jakim stopniu? Zakladam, ze byc moze nie jest
tak zle, co jak co Polacy w UK czesto uchodza za...(ach to w tym 'goracym'watku
powyzej)i ja jakos szczegolnie nie zdolalam ucierpiec.

Dzieki za odpowiedzi,

Sugar

[agnieszka_syd]

Mieszkam w Australii od 8 lat i nigdy nie spotkalam sie z dyskryminacja w
stosunku do mnie. Moj akcent uwazany jest za "czarujacy", a moje
pochodzenie "egzotyczne". Z moim imieniem maja tu troche problemow, ale niech
sie gimnastykuja (Australijczycy sa pod tym wzgledem leniwi i wszystko by
skracali).
Przyznam, ze nie utrzymuje kontaktow z Polonia jako taka, wiec nie wiem, jaka
jest powszechna opinia w tym temacie.

[evee1]

Co do dyskryminacji, to ja tez nic takiego nie zauwazylam. Mam raczej
podobne doswiadczenia co Agnieszka tj. piekny akcent, ktorego Bron
Boze mam sie nie pozbywac! Jak sie dowiaduja, ze z Polski to oczywiscie
pada imie papieza i Walesy, a w ogole wszyscy goraczkowo staraja sobie
przypomniec, czy przypadkiem nie znaja czy nie spotkali kiedys jakiegos
POlaka. Jak kogos sobie przypominaja, to na ogole okazuje sie, ze byl
to rowny facet (czy babka).
Zreszta tutaj rzadko zdarza sie w miescie spotkac Australijczyka z dziada
pradziada ). I o ile w Londynie wsrod ludzi wyksztalconych (takie sa
moje doswiadczenia z pracy) glownie sa Anglicy, a inni w mniejszosci,
tak tutaj wrecz odwrotnie. Australijczycy chyba gdzies sie pochowali.
Zreszta kazdy bardzo chetnie przyznaje sie do swoich korzeni, moze
dlatego, ze Australijczycy maja pewnien kompleks Europy, jej historia,
tradycji itp.
Poza tym na wizerunek emigrantow wplywa jeszcze inna sprawa. Proces
imigracyjny jest dlugi i kosztowny i nie tak znowu wiele ludzi "najezdza"
Australie. Sa oczywisice obozy i "boat people", ktorzy przyplywaja z
polnocy, ale oni nie sa raczej widoczni dla nas tak na co dzien, szczegolnie
w miastach bardziej na poludniu. I nie ma tutaj prawie w ogole takich
co to przyjezdzaja z 10 dolarami i spia na dworcach. Nawet jak sie jakis
taki zdarzy to jest to kropla w morzu ludzi, ktorzy przygotowali sobie
zaplecze i sa jakos tam przygotowani.
Ja podobnie jak Agnieszka zupelnie nie kontaktuje sie Polonia, chodzi mi
o taka zorganizowana z domami Polonii itp, bo mam swoich przyjaciol i
prawde mowiac nie odczuwam takiej potrzeby. Zreszta poza mowieniem po
polsku to z wieloma Polakami, z ktorymi sie spotkalam, czy chwile rozmawialam
naprawde nic mnie nie laczy. Takich ludzi w ogole nie spotykalam w Polsce
w swoim srodowisku, to dlaczgo niby mialabym teraz utrzymywac jakies kontakty?
Sugar, Ty sie tymi pajakami naprawde nie przejmuj. W Anglii tez sa jadowite
pajaki, o!

[olenka12]

Osoby, które spotykam najczęściej czyli mój mąż, syn, teściowie, sąsiadka
finka, i ekspedientka w sklepie są dla mnie mili, nie czuję się
dyskryminowana
Nie utrzymuję kontaktów z polonią, mamy zaprzyjaźnioną tylko jedną polską
rodzinę i z Australijczykami też nie. Najwięcej czsu spędzam z moim synem w
domu i w ogrodzie więc nie mam za bogatych doświadczeń w tym temacie.
Na kursie angielskiego również nie czułam się dyskryminowana.
Ja bym zamieniła dyskryminację na izolację bo to w moim przypadku jest bardziej
adekwatne.
Za to mój mąż z amerykańskim akcentem często wyczuwa chłód, zwłaszcza w
urzędach.

[olenka12]

Zapomniałam dodać, ze mam również innych sąsiadów (druga strona płotu),
australijców z dziada i chyba pradziada, którzy wyzwali mnie od polskiej dziwki
a męża jeszcze jakoś tam gorzej. To był tylko jeden taki incydent, udajemy, że
się nie znamy i staramy się o tym nie pamiętać.
No ale chamstwo jest wszędzie

Polonia

[olenka12]

To jeszcze raz ja. Wejdz na forum Polonia bo tam faktycznie duzo Australii
jest. Poczytaj to odechce wam sie przyjezdzac
Co sie z nami emigrantami dzieje ?

[evee1]

E tam, przyjezdzac, przyjezdzac, tylko sie z emigrantami nie zadawac ).

No, albo z tymi dobrze sprawdzonymi. Czasami metoda "trial and error".
Zreszta ja mam wrazenie, ze na takim forum (i nie tylko, bo sa tez inne
bardziej "realne", jak na przyklad polskie radio) ludzie czesto lecza swoje
kompleksy. A niektorzy najlepiej sie czuja jak komus doloza, niestety.
Mozna sie tez wtedy dowiedziec czym to oni nie byli w Polsce, albo czym
to oni nie sa tutaj, albo jacy Ci tybulcy glupi (a w domysle jacy to oni
genialni). Ten typ tak ma i od nich jak najdalej....

[agnieszka_syd]

Zgadzam sie z Eve. Ja sama czasem zagladam na forum Polonia i zastanawia mnie,
co to za ludzie tam pisza, bo naprawde bzdur sie mozna naczytac. Wiekszosc
piszacych tam narzeka, ze ta Australia to taka "dupa swiata", ze brak zycia
kulturalnego, ze nuda, ze beznadzieja, ze dyskryminacja, ze jedzenie okropne,
ze tubylcy wrogo nastawieni albo glupi itp, itd. Czy ja w jakiejs innej
Australii mieszkam??
Ja bowiem naprawde Australie lubie. Uwazam, ze ludzie sa tu sympatyczni i
wyluzowani. Przyroda owszem, odmienna, ale to przeciez caly urok Australii, tak
pelnej kontrastow. Nigdy sie tu nie nudzilam, bo w Sydney zawsze cos sie
dzieje, wystarczy wziac do reki lokalna gazete aby znalezc rozrywek mnostwo,
wiele zupelnie za darmo. Jedzenie tez mi odpowiada, bo lubie jadac egzotycznie,
a w Sydney restauracji jest bez liku i mozna pokosztowac jakiej tylko kuchni
sie zechce. Poza tym jakosciowo zywnosc jest bardzo dobra i jak sie rozsadnie
kupuje, to wcale drogo byc nie musi. Zwlaszcza owoce morza, trudno chyba
znalezc lepsze na swiecie.
Jesli chodzi o prace, to mysle ze jak sie zna jezyk i sie chce, to znalezc
mozna. Ja sama nigdy problemu nie mialam. Wprawdzie nie pracowalam w zawodzie
zwiazanym z kierunkiem ukonczonych studiow, ale to juz wina typu tej mojej
edukacji. Tutaj znow studiowalam i zastanawiam sie nad ponownym zawitaniem w
szeregi studentow. Siedze teraz w domu z moim synkiem i znow zmiana kariery mi
sie marzy (jak czas na powrot do pracy przyjdzie).
Od kiedy urodzil sie nasz synek naprawde doceniam Australie - klimat jest
odpowiedni, by dzieci mogly spedzac wlasciwie caly rok na swiezym powietrzu.
Wszedzie parki, place zabaw, w kinach seanse dla mam z dziecmi, palygroups,
mothers' groups itd. Zupelnie nie czuje sie odizolowana od swiata, wrecz
przeciwnie.
Jesli chodzi o opieke medyczna w Australii, mam raczej pozytywne doswiadczenia.
Nawet pobyt w szpitalu po urodzeniu malego wspominam milo. Ostatnio mielismy
tez pare problemow z synkiem, a wiec wizyty u lekarza i na dyzurze w szpitalu
dla dzieci. Przyznac musze, ze jestem bardzo zadowolona i z opieki medycznej, i
z podejscia lekarzy i pielegniarek.
Duzo wiecej moglabym pisac o pozytywnych aspektach zycia w Australii. Moze ja
mam po prostu dobre zdolnosci adaptacyjne? Moze fakt, ze moj maz jest
Australijczykiem pomogl mi w latwej asymilacji? W kazdym razie Australia nie
taka straszna, jak ja na forum Polonia maluja. Odradzam wiec brania sobie do
serca wiekszosci wypocin z tegoz forum.

Pozdrawiam serdecznie
Agnieszka

[evee1]

> Zgadzam sie z Eve.
A ja z kolei zgadzam sie z Agnieszka. Zreszta my tez, bo moj maz i moja mama
tez mamy chyba te zdolnosci adaptacyjne )).

> Ja sama czasem zagladam na forum Polonia i zastanawia mnie,
> co to za ludzie tam pisza, bo naprawde bzdur sie mozna naczytac. Wiekszosc
> piszacych tam narzeka, ze ta Australia to taka "dupa swiata", ze brak zycia
> kulturalnego, ze nuda, ze beznadzieja, ze dyskryminacja, ze jedzenie okropne,
> ze tubylcy wrogo nastawieni albo glupi itp, itd. Czy ja w jakiejs innej
> Australii mieszkam??
Ja mialam takich znajomych, ktorzy mieszkali tu 5 lat i ciagle na Australie
narzekali. Wszystko bylo zle, ze to zadupie, ludzie nieszczerze mili itp.
No i co to za kultura tutaj, tak daleko od Europy. W czasie tych pieciu
lat pobytu tutaj nie poszli ani razy do kina, teatru czy na koncert. A
mozna bylo, bo sporo tutaj jednak sie dzieje.

> Ja bowiem naprawde Australie lubie. Uwazam, ze ludzie sa tu sympatyczni i
> wyluzowani. Przyroda owszem, odmienna, ale to przeciez caly urok Australii,
tak
> pelnej kontrastow. Nigdy sie tu nie nudzilam, bo w Sydney zawsze cos sie
> dzieje, wystarczy wziac do reki lokalna gazete aby znalezc rozrywek mnostwo,
> wiele zupelnie za darmo. Jedzenie tez mi odpowiada, bo lubie jadac
egzotycznie,
>
> a w Sydney restauracji jest bez liku i mozna pokosztowac jakiej tylko kuchni
> sie zechce. Poza tym jakosciowo zywnosc jest bardzo dobra i jak sie rozsadnie
> kupuje, to wcale drogo byc nie musi. Zwlaszcza owoce morza, trudno chyba
> znalezc lepsze na swiecie.
Ha, ha, ja akurat od owocow morza znacznie bardziej wole zwierzeta morza,
czyli ryby, ale to nie przeszkadza mi cieszyc sie z wielu innych urokow
tego kraju. Ja mieszkam w Melbourne i bardzo to miasto lubie. Pod wzgledem
kulturalnym i restauracyjnym jest tu rownie atrakcyjnie ).

> Jesli chodzi o prace, to mysle ze jak sie zna jezyk i sie chce, to znalezc
> mozna. Ja sama nigdy problemu nie mialam. Wprawdzie nie pracowalam w zawodzie
> zwiazanym z kierunkiem ukonczonych studiow, ale to juz wina typu tej mojej
> edukacji. Tutaj znow studiowalam i zastanawiam sie nad ponownym zawitaniem w
> szeregi studentow. Siedze teraz w domu z moim synkiem i znow zmiana kariery
mi
> sie marzy (jak czas na powrot do pracy przyjdzie).
> Od kiedy urodzil sie nasz synek naprawde doceniam Australie - klimat jest
> odpowiedni, by dzieci mogly spedzac wlasciwie caly rok na swiezym powietrzu.
> Wszedzie parki, place zabaw, w kinach seanse dla mam z dziecmi, palygroups,
> mothers' groups itd. Zupelnie nie czuje sie odizolowana od swiata, wrecz
> przeciwnie.
> Jesli chodzi o opieke medyczna w Australii, mam raczej pozytywne
doswiadczenia.
>
> Nawet pobyt w szpitalu po urodzeniu malego wspominam milo. Ostatnio mielismy
> tez pare problemow z synkiem, a wiec wizyty u lekarza i na dyzurze w szpitalu
> dla dzieci. Przyznac musze, ze jestem bardzo zadowolona i z opieki medycznej,
i
> z podejscia lekarzy i pielegniarek.
Moja mama twierdzi, ze Australia to bardzo dobry kraj dla dzieci i starszych
ludzi. Fakt, ze jezeli ktos musi zyc na bardzo wysokich obrotach, to pewnie
lepiej mu bedzie w Stanach, bo tutaj jest ogolnie dosyc luzno i przyjemnie.

> Duzo wiecej moglabym pisac o pozytywnych aspektach zycia w Australii. Moze ja
> mam po prostu dobre zdolnosci adaptacyjne? Moze fakt, ze moj maz jest
> Australijczykiem pomogl mi w latwej asymilacji? W kazdym razie Australia nie
> taka straszna, jak ja na forum Polonia maluja. Odradzam wiec brania sobie do
> serca wiekszosci wypocin z tegoz forum.
Ale my jestesmy wszyscy Polakami (dzieci twierdza, ze sa Australijczykami ),
a nam tez jest dobrze. Znam zreszta jeszcze wiele innych polskich rodzin, ktore
tutaj juz sie zadomowily i lubia ten kraj. Moze dlatego, ze do dobrego latwo
sie czlowiek przyzwyczaja ).

[sugar_mama_danielcia]

Z ciekawoscia czytam Wasze wypowiedzi. Na Polonie jeszcze nie zagladalam i w
takim razie nie wiem czy bede sie stresowac

Mam pytanie do Was o to jak wyglada sytuacja medyczna dotyczaca lekarza
rodzinnego/gp? Jak oni sie nazywaja w Australii? Slyszalam, ze za wizyty trzeba
placic.

Pozdrawiam
Sugar

[evee1]

Po piersze, nie ma tutaj przywiazania do lekarza rodzinnego tak jak w Anglii
(nie bardzo wiem jak jest teraz w Polsce). Chodzisz praktycznie do tego
do ktorego chcesz.
Po drugie, istnieje tutaj pojecie tzw. bulk billing, to znaczy sa lekarze,
ktorzy za wizyte pobieraja tyle ile za wizyte zwraca Medicare i zamiast
pobierac oplate od Ciebie, to pobieraja od Medicare. Ty tylko podpisujesz
swistek dla Medicare i wychodzisz.
Sa tez lekarze, ktorzy biora wiecej i wtedy reszte musi doplacic pacjent.
Na przyklad w przychodni, do ktorej ja chodze placimy $45 dolarow, a potem
Medicare nam zwraca $25 (czy jakos tak, dokladnie nie pamietam). Jak
idziemy "rodzinnie", to drugi pacjent placi tylko $35 (ale zwrot z Medicare
nadal jest ten sam). Tylko, ze tutaj do lekarza moge pojsc wieczorem, oraz
w soboty i niedziele. Fakt, ze moja pani doktor nie zawsze jest osiagalna,
ale przeciez trudno wymagac, zeby pracowala 80 godzin w tygodniu, od rana
do nocy, w niedziele i swieta. I wtedy ide do kogos innego, ale nie jestem
skazana jedynie na emergency department w szpitalu.
Prawde mowiac jednak wole ten system niz darmowy system angielski. Jak nie
chce placic za wizyte u lekarza z byle glupota, to ide do bulk billing.
A jak mam cos powazniejszego i zalezy mi na lekarzu do ktorego mam zaufanie,
to wybieram go sobie sana. Mam jeszcze jednego GP na bardzo powazne okazje,
ale on jest po drugiej stronie miasta i chodzimy do niego tylko jak chcemy
uzyskac druga opinie, bo sprawa jest powazna.

Niestety lekarstwa dla dzieci sa platne i sa dosyc drogie. To faktycznie moze
po kieszeni uderzyc jak dzieciak duzo choruje, ale jak sie osiagnie jakis tam
pulap na rodzine na rok, to wtedy placi sie mniej. Z tym ze mowimy tu o
lekarstwach typu antybiotyki itp. Nie wiem czy na przyklad jezeli dziecko
cierpi na astme i musi stosowac leki stale, to byc moze sa jakies inne zasady.
Ale tego nie jestem do konca pewna. Wiem, ze na przyklad za zastrzyki na
uczulenie (moje dzieci musza miec przy sobie zastrzyki w razie reakcji
uczuleniowej, zeby sie nie udusily) na recepte od GP musialabym placic
$120, ale na recepte od alergologa sa juz dofinansowane i place tylko $25.

A, nie po kazde odnowienie recepty trzeba biegac do lekarza. Jak masz leki
"powtarzalne" to dostajesz recepte z repeats i masz spokoj na pol roku, albo
i dluzej. Ja wlasnie biore takie leki i czesciej musze chodzic na wizyte
kontrolna, niz samo odnowienie recepty ). Podejrzewam, ze podobnie jest
ze srodkami antykonc. ale tych nie biore wiec nie jestem do konca pewna.

[olenka12]

Mnie ten caly GP nie pasuje. Nie mam zaufania do lekarzy od wszystkiego. Poza
tym jak do tej pory oprocz milych usmiechow wlasciwie nie dostalam zadnej
konkretnej pomocy. Jesli dziecko nie ma 40 stopni i zapasci to wszystko jest
ok. Nie wazne, ze wyje przy kolkach non stop, nie wazne, ze nie spi w nocy, ze
ma katar juz 3 miesiace itd.
Ale ja zaliczylam dopiero 2 lekarzy, moze powinnam szukac dalej tylko, zeby
jeszcze moj maz mial na to czas.

Jesli chodzi o platnosci to nigdy problemu nie bylo. Tak jak evee napisala.
Poza tym jesli rodzina ma niski dochod dostaje tzw. Health care card i placi za
wszystkie lekarstwa na recepte 3.70

[agnieszka_syd]

Troche denerwujace w australijskim systemie jest tez to, ze gdy dolega ci cos
konkretnego, to nie mozesz po prostu udac sie do specjalisty, ale najpierw
musisz udac sie do GP po skierowanie.
Warto chyba tez dodac, ze oprocz publicznego systemu Medicare, na ktory placimy
z podatkow, jest tu tez system prywatny. Gdy osiagnie sie pewien pulap zarobkow
(chyba $100k na pare), placi sie dodatkowo 1% wiecej na Medicare. Oplaca sie
wiec wykupic ubezpieczenie prywatne, bo przy podstawowym "hospital cover"
placisz mniej niz ten 1% wiecej na Medicare.

[evee1]

> Troche denerwujace w australijskim systemie jest tez to, ze gdy dolega ci cos
> konkretnego, to nie mozesz po prostu udac sie do specjalisty, ale najpierw
> musisz udac sie do GP po skierowanie.
A mi to wlasciwie odpowiada. Taki GP (jak jest fajny) to leczy Cie calosciowo.
Ma w tym swoim komputerze cala moja historia rodzinna i wie jakie lekarstwa
biore i ile i od kiedy i co najwazniejsze co z tego moze wynikac.
Jak zalatwiam z nia na przyklad sprawy kobiece, to dopiero jak mam zle wyniki,
to ide do specjalisty. Nie ma sensu, zeby wymaz czy badanie piersi robil mi
specjalista ginekolog. On jest od powazniejszych spraw, to znaczy od patologii.
Mi sie wydaje, ze tu troche pokutuje przyzwyczajenie z Polski, gdzie internista
jest lekarzem wlasciwie od niczego i z byle glupota trzeba bylo isc do
specjalisty.

[olenka12]

> Mi sie wydaje, ze tu troche pokutuje przyzwyczajenie z Polski, gdzie
internista
> jest lekarzem wlasciwie od niczego i z byle glupota trzeba bylo isc do
> specjalisty.

Masz racje evee. Tyle tylko, ze ja nie mam zamiaru pokazywac tylka lekarzowi,
ktory wczesniej ogladal migdalki poprzedniego pacjenta
I dlatego w Polsce zaliczylam ginekologa, stomatologa i pediatre. Inni
specjalisci nie wydawali mi sie potrzebni. Nastepne wizyty pewnie za 3 lata.
Z dzieckiem chodze do pilegniarki w lokalnym centrum zdrowia (za darmo). Czesto
wiecej z tego mam niz po wizycie u lekarza.

[olenka12]

Ja fcale nie mam zamiaru zniechecic Sugar. Wrecz przeciwnie uwazam, ze powinna
przyjechac i zobaczyc jak tu jest. To co jednemu nie pasuje dla drugiego moze
byc super. Dziwi mnie tylko, ze na tej naszej Poloni tyle sfrustrowanych i
niezadowolonych ludzi a 3/4 z nich mieszka wlasnie w Australii.
Dla jednych to zadupie dla innych eldorado, prawda pewnie lezy po srodku.

[olenka12]

"Wcale" mialo byc oczywiscie przez "w", hi, hi.

[sugar_mama_danielcia]

Czytajac Wasze posty o lekarzach tylko sie pocieszam, ze nasza obecna sytuacja
sie moze zmieni. Choc niektore rzeczy sa bardzo podobne do tych panujacych w UK
to mimo wszytsko wyglada to duzo lepiej. Mi tez w sumie nie przeszkadza idea
placenia za wizyte u lekarza, bylebym zadowolona byla z serwisu. Tutaj
wlasciwie nie mam zadnego wyboru - albo GP koniowal, albo standardowe
odczekanie 4-6 godzin w szpitalnej kolejce na A&E.

Pozdrawiam
Sugar

Dzieki raz jeszcze
Sugar

[stufka1]

pytanie z innej beczki (tak z czystej ciekawosci):
jak w Sydney wyglada sprawa z wężami???? Nieco glupie pytanie, ale panicznie
boje sie węży i wizja spotkania jednego pelzajacego mi przed nogami to dla mnie
koszmar niczym z ulicy wiazow!!!)
Byc moze, ze kiedys mialabym okazje odwiedzic kogos w Australii ale strach
przed wężami paralizuje mnie do tego stopnia, ze wyprawa tam raczej nie wchodzi
w gre choc strasznie bym chciala!!!
Czy ktoras z Was miala jakies doswiadczenia w tym temacie?
Bede wdzieczna z odpowiedzi!
I plissss, nie smiejcie sie ze mnie! To naprawde masakratyczna fobia!!!))
Pozdrawiamy
Marta i Oliwka

[agnieszka_syd]

Mieszkam w Sydney od lat i nigdy nie widzialam tu weza, chyba ze w zoo.
Tesciowie mieszkali do niedawna na obrzezach Sydney, ich ogrod to bylo
praktycznie kawal buszu, widzialam tam goanny i rozne inne jaszczurki, a wezy
ani sladu.
Nawet podczas moich podrozy po pustyni i tropikach weze widzialam tylko dwa, a
i to nie te jadowite.
Wprawdzie w Australii mieszkaja te najjadowitsze gatunki, ale natknac sie na
nie nie jest chyba wcale tak latwo. Bo one przeciez zaczepki nie szukaja i same
pewnie wola unikac kontaktu z ludzmi.

[evee1]

Ja weza widzialam raz, wlasnie w busze, a chodzenie - nie tylko po
buszu - uprawiamy namietnie. Ja mieszkam blisko "terenow zielonych"
czyli ogromego dzikiego parku i bywamy tam czesto i czlowiek bardziej
przejmuje sie pod wieczor, ze go komary pogryza, niz ze spotka weza ).
Fakt, ze jak sie ma dom w bezposrednim sasiedztwie jakiegos dziekiego
buszu, to zalecaja, zeby kosic trawe, bo wtedy weze nie wchodza.
Ale chyba w srodku buszu nie zamierzacie mieszkac? ).
Weze specjalnie do ludzi sie nie pchaja i uciekaja przed halasem.
A jak sie idzie na wycieczke w bush, to lepiej miec porzadne buty
zamiast klapek i halasowac.

[mama_szefusia]

Mój mąż jest australijczykiem. Kiedyś mieszkał w Melbourne, przez chwilę w
Sydney, a przez lata w Perth - i zdecydowanie poleca Perth jako miejsce do
mieszkania. Z tego co wiem pozostałe stany traktują Western Australia jako
troszke zacofany region i Perth jako taka trochę dziurę (może to się ostatnio
zmieniło, w końcu od 6 lat mieszkamy w Polsce, a do Australii jeździmy tylko na
wakacje). Ja byłam tylko w Perth i bardzo gorąco polecam. Klimat podobny do
śródziemnomorskiego, łagodny, w lecie obecność oceanu łagodzi upały, w zimie
temperatury w granicach 15-20 stopni (tylko mocno wieje). Bardzo czysto i
elegancko, plaże piękne, ocean niebieściutki. Jeden minus, że wszędzie
cholernie daleko, na wschodnim wybrzeżu jest troszkę inaczej.

Jeśli chodzi o ludzi to są rzeczywiście fajni - nie traktują imigrantów jako
obywateli drugiej kategorii, są otwarci i szalenie wyluzowani (przysłowiowy
Foster's i japonki). Też nigdy nie poczułam się źle ze względu na mój akcent.
Część ludzi nawet nie zauważała, że jestem z innego kraju (ponieważ
wielu "australijczyków" mówi z dziwnym akcentem) i dziwili sie dopiero na widok
na przykład karty kredytowej z Polski.

Z służbą zdrowia miałam do czynienia przy okazji przeziębień synka i
najbardziej podobała mi się szybkość i bezproblemowość załatwiania formalności.
Zresztą wszelkie formalności załatwialismy bardzo szybko - mężowi skończyła się
ważność prawa jazdy. Pojechaliśmy na Police Station, byliśmy na wakacjach i nie
mieliśmy miejsca zamieszkania, mąż nosi okulary więc potrzebne było badanie
wzroku, nie miał zdjęcia - wszystkie formalności trwały 20 minut i dostał nowe
prawko od ręki (dla mnie to dopiero była egzotyka).

Jeśli chodzi o Polonię to myslę, że najgorszą opinię wyrabia sobie tzw. Polonia
zorganizowana w jakiś klubach itp. To rzeczywiście polskie piekiełko z
ambicjami, urazami, pretensjami itp. Ja spotykałam się z kupą Polaków po prostu
mieszkających w Perth i w większości byli to bardzo sympatyczni ludzie.

O pająkach tez się asłuchałam ale na szczęście na miejscu okaało się, że to nic
strasznego.

Co do formalności wizowych to nie zazdroszczę. Tutaj rzeczywiście objawia się
diabeł biurokracji, ale dacie radę.

Pozdrawiam

OLA

[olenka12]

A dlaczego do Polski wrocilas? Jak twoj australijski maz odnalazl sie w naszym
kraju?
Ja tez chce wracac tyle, ze u mnie rozbija to chwilowo rodzine. Maz woli Au i
narazie nie doszlismy do porozumienia.

[mama_szefusia]

Myśmy poznali się w Polsce (a właściwie w Chorwacji na wspólnym rejsie). Mąż
jest Polakiem, który wyjechał do Australii we wczesnej młodości, ale część
rodziny mieszka w Polsce. Zastanawialiśmy się gdzie zamieszkać na stałe, ale w
końcu zdecydowalismy się na Polskę, na razie. Dla męża to troche ciężkie bo w
Australii została jego córka z pierwszego małżeństwa (ale ponieważ to już
dorosła panna, to wybraliśmy opcje odwiedzania się nawzajem co roku). Póki
Jasio jest mały to mamy jeszcze wolność wyboru. Dalismy sobie czas dopóki
Szefuś nie będzie miał 5 lat - i nie będzie musiał iść do szkoły.

Córka męża (już zupełna Australijka, chociaż mówi po polsku) przyjechała do nas
na rok. Na początku była bardzo negatywnie nastawiona do Polski, ale pod koniec
pobytu odkryła, że tu jednak jest fajnie i wyobraża sobie, że mogłaby tu kiedyś
mieszkać. Myślę, że najgorsze dla Australijczyka w Polsce jest to, że tu dużo
trudniej się żyje, nie ma tego bezpieczeństwa i beztroski jak w Australii,
ludzie są mniej życzliwi, tempo życia jest dużo szybsze. Z drugiej strony córka
męża była zafascynowana autentycznością stosunków międzyludzkich w Polsce. W
Australii wszyscy są dla siebie mili, uśmiechnięci, ale jest to pewnego rodzaju
poza, wyczuwa się sztuczność. W Polsce (ponoć) ludzie są wobec siebie do bólu
szczerzy i to jest fajne. Takie są opinie Australijki. Nie mówiąc o tym, że
córka męża najbardziej tęskniła za morzem i słońcem (Bałtyk ją mocno
rozczarował - bo jakiś taki bury).

Jeśli chodzi o mnie to myślę, że odnalazłabym się też w Australii. Podoba mi
się ten kraj, lubię go. Jednym poważnym minusem jest ta potworna odległość do
Polski (uwielbiam latac samolotami ale nawet dla mnie podróż do Perth to
katorga).

Pozdrawiam

Brisbane tez ladne.

[olenka12]

Slyszalam, ze Perth to piekne miasto. Brisbane tez ma wiele uroku i klimat
podobny i plaze i ocean. Miasto przecina rzeka, niedaleko gory i do rafy
stosunkowo blisko. Tyle, ze u nas niestety jest robactwo ale wezy nie
widzialam

[stufka1]

Heheh......dzieki za pocieszenie!Troszke mnie uspokoilyscieMoze jednak kiedys
skusze sie na odwiedziny Waszego "Edenu") i mam nadzieje, ze
zaden "przesympatyczny" pelzajacy stwor nie bedzie chcial sie ze mna
zaprzyjaznic) bo na sama mysl az mnie ciarki przeszywaja!!!
brrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!))
Pozdrawiamy!
Marta i Oliwka