Pary dwukulturowe

[vereena]

Drogie Mamy,
Jestem dziennikarką, mamą pięciomiesięcznej Hani, od niedawna mieszkam w
Londynie. Współpracuję z polskim magazynem Goniec Polski. Zbieram materiały
do artykułu o parach pochodzących z dwóch różnych kultur. Wiem, że na forum,
które śledzę od dawna jest dużo osób będących w takich związkach. Będę
wdzięczna za pomoc. Interesują mnie zarówno pozytywne, jak i negatywne
doświadczenia. Może pomogą Wam pytania:
- Jakie stereotypy udało Wam się przełamać w tym związku?
- Jaki model rodziny jest dominujący w kraju Twoim, a jaki w kraju
Współmałżonka i który z nich wybraliście dla Waszej rodziny?
- Jaki model wychowania dzieci przyjęliście? (czy jedna z kultur dominuje,
jeśli tak to dlaczego?)
- Jak podejmujecie decyzje dotyczące wychowania dzieci?
- Czy różnice wyznaniowe mają istotny wpływ na Wasze życie?
- Czy zdarzają się Wam konflikty na tle różnic kulturowych, obyczajowych?
Jeśli przychodzi Wam do głowy jakakolwiek historia związana z tematem (z
życia Waszego lub przyjaciół), piszcie proszę. Czekam na odpowiedzi na priv i
na forum.
Pozdrawiam serdecznie
Magdalena Gignal

ps. Chętnie widziałabym również zdjęcia Waszych rodzin do ilustracji
wypowiedzi. Jednak jeśli nie życzycie sobie, żeby Wasze imiona były ujawnione
w gazecie, możemy je zmienić.

[vereena]

Drogie Mamy,
Odezwijcie się, proszę. Bardzo mi zależy na Waszych wypowiedziach.
Pozdrawiam serdecznie
Magda

[jagienkaa]

ale chodzi o np małżeństwa polsko-angielskie/szwedzkie/amerykańskie czy takie
bardziej zmieszane (np Polka-Pakistańczyk)?

[vereena]

O wszystkie! Polsko-angielskie jak najbardziej też. Oczywiście domyślam się, że
różnic kulturowych będzie więcej w małżeństwie Polki z Pakistańczykiem, ale
interesują mnie wszystkie historie. Jeśli żadnych różnic i dylematów związanych
z różnym pochodzeniem nie ma - taka opinia też będzie cenna.
Jagienko, liczyłam na Twój odzew Czekam na obszerniejszą wypowiedź.
Pozdrawiam serdecznie
Magda

[jagienkaa]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=29377&w=25715929
tutaj jest link do podobnego wątku na innym forum. Moja wypowiedź jest na
końcu, ewentualnie możesz ją przytoczyć - chociaż wolałabym zapytać męża czy
nie ma nic przeciwko, daj znać. Zresztą zapytam go co on sądzi na ten temat jak
wróci z pracy, on ma lepszą pamięć niż japostaram się odpowiedzieć na te
zadane pytania później.
Ale muszę przyznać że rzadko mamy jakieś kłotnie, mąż mieszkał w Polsce i się
przyzwyczaił może to że kiedyś się pokłóciliśmy o firnaki - ja chciałam mieć
żeby mi nikt nie zaglądał do domu a on stwierdził że tylko stare babcie mają
firanki w domu. I chociaż w Londynie widzę dużo firanek w oknach to poza
stolicą rzadko się zdarzają.
A resztę napiszę na priv.

[kokolores]

A wystarczy Polka - Slązak ??Hihi!!
:o)

[ewunia_uk]

Jestem zona Anglika od bardzo dawna i "dwukulturowe" brzmi dziwnie w naszym
kontekscie, bo po tylu wspolnych latach Brian jest mi blizszy kulturowo niz
Polacy

vereena napisała:

> - Jakie stereotypy udało Wam się przełamać w tym związku?

Ozieblosc Anglikow i niechec do okazywania uczuc - rodzina meza bardziej chyba
odpowiada stereotypowi wloskiemu niz angielskiemu. Wiezi rodzinne sa bardzo
silne, na jakakolwiek impreze schodza sie wszyscy, ciotki, kuzyni, dzieci, i
robia taki halas, ze niejedna latynoska rozdzina by sie nie powstydzila. Przy
tym rozgardiaszu moi rodzice wypadaja bardzo cicho i powsciagliwie. Poza tym
ja nie mam jakiejs rozbudowanej, wielopokoleniowej rodziny, moi dziadkowie nie
zyja juz od dawna, a oboje rodzicow byli jedynakami, wiec rodzinki z polskiej
strony niewiele.

Nastepny obalony stereotyp to "kobiety z Europy Wschodniej wychodzace
za "dewizowca" dla pieniedzy" ))

Kiedy Brian i ja "got it together" jak to sie mowi po anglijsku, on byl na
studiach jako "mature student", a ja pracowalam w dobrze platnym zawodzie.
Przez pierwszy rok po mojej przeprowadzce na stale do UK, to ja utrzymywalam
jego i dom.

Reszte dopisz jutro, bo w tej chwili nie mam za bardzo czasu.

[zapomnialamnicka]

forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=28377
tu spytaj

[vereena]

Bardzo dziękuję za odpowiedzi i czekam na kolejne. Jeśli nie chcecie, żeby
Wasze prawdziwe imiona zostały ujawnione w gazecie, mogę je zmienić. Jeśli
macie do powiedzenia coś, czym niekoniecznie chcecie dzielić się na forum -
piszcie na priv. Jeszcze raz dziękuję za pomoc.
Pozdrawiam serdecznie
Magda

[jolkapolka1]

Wyszlam za maz za Amerykanina, mamy juz 5 letni staz i dwojke dzieci. czego
nauczylam sie i bardzo doceniam w moim mezu to optymizm i radosc z zycia. Nawet
jak nie jest najlepiej on zawsze mysli pozytywnie. Strasznie mnie denerwuje
ciagle narzekanie Polakow, nawet jak jest dobrze to lepiej sie nie wyhylac, oby
nas nie pokaralo. Moj maz nie mowi "nie stac nas, tego nie mozemy.." tylko "co
by tu zrobic aby do tego dojsc" Z takim podejsciem naprawde zyje sie lepiej.
Dzieci wychowujemy partnersko, zdecydowalismy, ze bede z nimi w domu do czasu
przedszkola. Maz zarabia na rodzine choc nie znaczy to iz ja nic nie robie,
jestem tlumaczem w sądach oraz licencjonowanym agentem nieruchomosci.
Zwiazki z obcokrajowcami, mimo roznic na pierwszy rzut oka, moga byc bardzo
udane, to chyba kwestia otwarcia sie na druga osobe i kompromisow.

[vereena]

Drogie Mamy,
Dziękuję za odpowiedzi i baaaardzo proszę o jeszcze. Odezwijcie się proszę,
może na priv będzie Wam łatwiej?
Pozdrawiam
Magda

[aitee]

Jestem z moim mężem od prawie 5 lat, we wrześniu będzie 4 lata odkąd jesteśmy
małżeństwem. Mój mąż jest Brytyjczykiem z irlandzkimi korzeniami (nie ma w nim
w ogóle angielskiej krwi), ja jestem mieszanką polsko-rosyjską (urodzona i
wychowana w Polsce). Mamy 15 miesięczną córkę, obecnie jestem w drugiej ciąży
(14 tyg.). To tytułem wprowadzenia...
- Jakie stereotypy udało Wam się przełamać w tym związku?
Wbrew pozorom nie kulturowe jedynie a i wiekowe. Kiedy się pobraliśmy ja miałam
31 lat, mój mąż 23. Jedynie znajomi z polskiej strony patrzyli na to dziwnie...
- Jaki model rodziny jest dominujący w kraju Twoim, a jaki w kraju
Współmałżonka i który z nich wybraliście dla Waszej rodziny?
Modele rodziny są raczej podobne, my mamy nasz własny
- Jaki model wychowania dzieci przyjęliście? (czy jedna z kultur dominuje,
jeśli tak to dlaczego?)
Zdecydowanie zdroworozsądkowy. Nie odpowiada nam ani polska nadopiekuńczość i
przesada ani brytyjski luz i brak wymagań w stosunku do dzieci.
- Jak podejmujecie decyzje dotyczące wychowania dzieci?
Wspólnie. Generalnie ja proponuję coś, mąż uzupełnia. Ale to wynika z naszych
charakterów bardziej niż z narodowości...
- Czy różnice wyznaniowe mają istotny wpływ na Wasze życie?
Nie ma takowych.
- Czy zdarzają się Wam konflikty na tle różnic kulturowych, obyczajowych?
Nie.
Co mogę dodać... Im dłużej jestem żoną mojego męża i im dłużej mieszkam wśród
Anglików tym mniej rozumiem Polaków.
Bzdurą jest pogląd, że pary mieszane nie są w stanie osiągnąć głębszego
porozumienia emocjonalnego. To nie jest kwestia języka a osób. To w jaki sposób
potrafię wyrazić swoje uczucia w stosunku do męża i w jaki sposób on je odbiera
i odwzajemnia nie wynika z języka a z chęci, potrzeby i otwartości. Nie miałam
tak głębokiej więzi emocjonalnej z żadnym Polakiem.

[vereena]

Aitee, bardzo Ci dziękuję za odpowiedź.
Pozdrawiam
Magda

[jagienkaa]

napiszę Ci póxniej na priv.

[izabella.vugrin]

Czesc mile Dziewczyny!
Od 6 lat jestem zona Chorwata.Mamy dwie coreczki.Przed malzenstwem nie
wiedzialam nic o Chorwacji i kulturze krajow balkanskich.Mieszkamy w Austrii,
gdzie moj maz sie urodzil.
- Jakie stereotypy udało Wam się przełamać w tym związku?
Moze ten, ze pomimo zycia poza Polska, w kraju dla cudzoziemcow trudnym, cala
nasza rodzinka mowi biegle po polsku?A Polacy nie wierza, ze moj maz nie jest
Polakiem-podobno "mazurzy"
- Jaki model rodziny jest dominujący w kraju Twoim, a jaki w kraju
Współmałżonka i który z nich wybraliście dla Waszej rodziny?
Modele rodziny nie roznia sie az tak bardzo, w Chorwacji jest bardziej
konserwatywnie, jednak my zyjemy po europejsku, maz robi w domu wszystko co
ja-no moze prasuje o wiele rzadziej, ale poza tym- superman
- Jaki model wychowania dzieci przyjęliście? (czy jedna z kultur dominuje,
jeśli tak to dlaczego?)
Z kazdej kultury staramy sie wydobyc co najlepsze.Mowimy po polsku, choc teraz
juz wszyscy mozemy sie komunikowac i po chorwacku, i po niemiecku, gdy sa goscie
mowiacy tymi jezykami.Muzyki sluchamy balkanskiej, bo polskie piosenki moj maz
uwaza za wyjatkowo smetne(czego moze chciec od zycia taki gosc jak ja...)Ale i
jemu podoba sie Kaja i Bregovič , takze muzyka goralska.Mysle ze waznym punktem
jest kuchnia, bo wokol stolu skupia sie zycie rodzinne.Siniša uwielbia polska
kielbase, ogorkowa, zur, pierogi z grzybami i wiele innych, ale na stole nie
brak ajvaru, sarmy(to jakby nasze golabki w kiszonej kapuscie), salaty zrobionej
na poludniowy sposob, oliwek i chorwackiego wina czy oliwy.Mniam mniam!!!
- Jak podejmujecie decyzje dotyczące wychowania dzieci?
Tu mam wiecej do powiedzenia ja lecz czesto dyskutujemy i wymieniamy nasze
poglady.Czesto tlumacze mezowi takie a nie inne moje postepowanie ale to chyba
normalne , ja jestem z dziecmi non stop, on-bywalo roznie.
- Czy różnice wyznaniowe mają istotny wpływ na Wasze życie?
Oboje jestesmy katolikami.
- Czy zdarzają się Wam konflikty na tle różnic kulturowych, obyczajowych?
Czesto.To naturalne dla mnie, ze polnoc sciera sie z poludniem, jak zimne i
gorace powietrze tworzac burze.On jest strasznie wybuchowy, ale zdazylam sie
przyzwyczaic i wiem ze to niegrozne.Wybaczam mu gdyz jest wspanialym ojcem a
jako partner bardzo mi imponuje swoja sila, zdecydowaniem i charyzma.Jest moim
idolem ale skrzetnie to przed nim ukrywam ))

[ewunia_uk]

Obiecalam dopisac reszte...

> - Jaki model rodziny jest dominujący w kraju Twoim, a jaki w kraju
> Współmałżonka i który z nich wybraliście dla Waszej rodziny?

Wydaje mi sie, ze Brytyjczycy maja bardziej zakorzenione w psychice
rownouprawnienie, rowniez w domu. Moj maz byl juz nauczony w swoim rodzinnym
domu, zeby przykladac sie do sprzatania, gotowania i innych obowiazkow. Nie
oczekuje "obiadu na stole", tylko kto pierwszy jest w domu wieczorem, ten cos
pitrasi do jedzenia dla nas i dla dzieci. Nie wyobrazam sobie zycia z mezem,
ktory oczekiwalby trzydaniowego obiadku, a po powrocie z pracy wkladal nos w
gazete, telewizje albo komputer.

> - Jaki model wychowania dzieci przyjęliście? (czy jedna z kultur dominuje,
> jeśli tak to dlaczego?)

Przyznam sie bez bicia, ze brytyjska kultura dominuje, uzywajac Twojego
sformuowania. Dzieci mowia po angielsku o niebo lepiej, niz po polsku -
starszy syn po polsku wlasciwie tylko rozumie prostsze sformuowania i wyrazy,
mowic nie potrafi za bardzo. Jedynie dluzszy pobyt w Polsce i koniecznosc
komunikowania sie tam z innymi dziecmi zmusza go do wysilku w jez. polskim.
Ale nawet wtedy jest to troche na zasadzie "Kali jesc, kali pic". Niestety
utrzymanie jez. polskiego w sytuacji, gdzie w domu mowi sie po angielsku (bo w
koncu w jakim jezyku rozmawiac przy rodzinnym stole?), a w okolo nie ma zadnego
kontaktu z innymi Polakami, jest syzyfowa praca. Ale to osobny temat.

> - Jak podejmujecie decyzje dotyczące wychowania dzieci?

Chyba tak, jak kazde malzenstwo - na zasadzie kompromisu. Zreszta nasze
podejscie do wychowania dzieci jest bardzo zblizone, no moze Brian jest
bardziej "postepowy", ale to w pewnym sensie bierze sie z jego wyksztalcenia i
doswiadczenia - na co dzien pracuje z tzw. trudna mlodzieza.

> - Czy różnice wyznaniowe mają istotny wpływ na Wasze życie?
Nie.

> - Czy zdarzają się Wam konflikty na tle różnic kulturowych, obyczajowych?

Nie, i nie przypominam sobie, zeby kiedykolwiek sie zdarzaly. Jak juz pisalam,
ja czuje sie bardziej "u siebie" wsrod Anglikow niz wsrod Polakow, lepiej
rozumiem niuanse w ich zachowaniu i ich zycie codzienne.

[zmaher]

droga Vereeno!
czytalam ostatnio Twoj artykul w Goncu Polskim.bardzo interesujacy.mam
nadzieje,ze jakos odnajdujecie sie w Londynie i Hania jest szczesliwa.moja
coreczka ma osiem miesiecy a ja jestem tutaj juz od czterech lat. moj maz jest
Egipcjaninem, z brytyjskim obywatelstwem, od 16 lat mieszkajacym w
Londynie.chcialabym podzielic sie moimi odczuciami zwiazanymi nie tylko z
faktem,iz jestesmi razem ale rowniez z ostatnimi wydarzeniami. postaram sie
odpisac szybciutko.pozdrawiam
zuza

[vereena]

Serdecznie dziękuję za odpowiedzi i czekam na kolejne historie. Wasze opowieści
są bardzo interesujące, dzięki nim mam już pomysł na kolejny artykuł, ale o tym
później
Pozdrawiam
Magda

[vereena]

Serdecznie Wam dziękuję za odpowiedzi. Bardzo mi pomogłyście, wszystkie
wypowiedzi wykorzystałam w artykule. Tekst ukaże się w Gońcu Polskim, dam znać
na forum, w którym numerze. Pozdrawiam serdecznie wszyskie Żony Obokrajowców
Magda

[monika_dbn]

czesc,
obawiam sie ze sie spoznilam ! Bardzo chcialam podzielic sie swoimi
doswiadczeniami.Od 23 lat w RPA,od 5 lat w malzenstwie z Anglikiem z RPA.Dwoje
dzieci.Starsze bardzo niechetne jezeli chodzi o nauke polskiego.Do mlodszej
corki zdecydowalam sie zwracac wylacznie po polsku.(Ma niecale 2 lata )
Na pewno kultura angielska dominuje u nas.Moze tez czesciowo dlatego ze w RPA
potomkowie Anglikow sa "bardziej angielscy niz rodowici Anglicy" tzn sa
strasznie dumni ze swej ancestry i ja bardzo kultywuja.
Moi tesciowie mimo ze inteligentni i raczej uwazaja sie za kulturalnych nie
uznaja Polski za czesc cywilizowanego swiata.Niedawno moja tesciowa stwierdzila
ze polski brzmi dla niej jak "gibberish" (jazgot!!!)Moze po prostu mnie nie
lubi !!!!
Stereotypy,ktorymi np moj maz operuje (szczegolnie gdy chce mnie zdenerwowac)
to np ze Polacy to pijacy i ze maja wasy od ucha do ucha.Gdy mieszkalismy w
Anglii jakis czas po slubie zabralam go do Polski na wakacje.(ja sama
wyjechalam z kraju w wieku lat 13)Byl zachwycony .Jednego wieczora jedlismy
kolacje u mojej ciotki w Gdansku i na stole pokazala sie butelka wina.Maz
probowal na ten temat zartowac,mowiac cos o tym "tradycyjnym rozpiciu Polakow".
Moja ciotka historyk sztuki i byla Radna Gdanska, jest weganka
i nie pije ,nawet kawy czy zwyklej herbaty,a wujek,specjalista od antykow i
pisarz jest tez abstynentem i bardzo "kulturalnym starszym panem",totez bylo
niezrecznie i moj maz szybko przeprosil za gafe.
Dla mnie malzenstwo z facetem z RPA nie bylo kulturowym szokiem bo mieszkajac
tu tyle lat dobrze poznalam tutejsza kulture ,chodzilam tu do szkoly.Meza
poznalam w Anglii,gdy tam oboje przebywalismy na wakacjach pracujacych.On sie
wydawal kims bliskim,w porownaniu np do Polakow tam spotykanych z ktorymi
mialam malo wspolnego.

[dursun]

Mieszkam w Stanach od czterech lat. Tutaj tez poznalam mojego meza ktory
pochodzi z Turcji. Pomimo wszelkich stereotypow nasze malzenstwo uznaje za
bardzo szczesliwe. W tej chwili spodziewamy sie naszego pierwszego dziecka a w
przyszlosci planujemy powrot do Europy. Nie ma miedzy nami poroznien
religijnych poniewaz moj maz nie wyznaje zadnej wiary. Nie ma on rowniez
zadnych silnie zakorzenionych przyzwyczajen kulturowych czy pogladow.
Slyszalam wiele od Polakow na temat kultury tureckiej i musze przyznac ze nic z
tego sie nie potwierdza. Mojego meza uwazam za najwieksze szczescie jakie moglo
mnie spotkac a o jakim nie mialam pojecia wczesniej, bedac z innymi
mezczyznami
pozdrawaim serdecznie,
Agnieszka

[lucasa]

artykul juz sie ukazal
A

[jaquelline]

lucasa napisała:

> artykul juz sie ukazal
> A
Ja nie znalazlam.

[aniaheasley]

W Goncu z data 3 wrzesnia. Tutaj www.goniec.com jest jeszcze stary numer.