Młode m a m y

[m.a.d.a]

Mam pytanko do młodych mam. Czym zajmują się wasi mężowie, prócz chodzenia do
pracy. Bo mój mąż albo śpi albo filmy ogląda; ostatnio(od narodzin) nie
potrafię go do niczego zmobilizować. Może trochę przesadzam, z pół godzinki
zajmie się naszą 4 miesięczną Oliwką. Ale z sobą mało gadamy. Czasem się na
niego wściekam i ostatnio ciągle się kłócimy. Może od niego zbyt wiele
wymagam więc piszcie proszę co wasi mężowie robią. Dodam że jestem sama w
Anglii i brakuje mi dziadków i znajomych.

[azbestowestringi]

a gdzie dokladnie w anglii?

[lucasa]

z doswiadczenia wiem, ze nawet jak mlody tatus zajmuje sie niemowlakiem, to
lepszy kontakt lapie z dzieckiem jak to juz zaczyna siedziec, chodzic, reagowac
zywiej na wyglupy.
a to czy maz siedzi przed telewizorem czy spedzacie wiecej czasu razem to chyba
nie tylko zalezy od wieku dziecka (ilosci dzieci) tylko w ogole od Waszej
relacji. i tego jak sobie chcecie ukladac zwiazek.
a co robiliscie przed urodzeniem dziecka?
A

[m.a.d.a]

może to głupio zabrzmi ale nie mieliśmy kompa i internetu w czym to mój mąż
widzi teraz cały świat, ostatnio jest wogle nie do poznania. Dawniej jego wolne
od pracy spędzaliśmy bardzo miło. Z tym co pisałaś pewnie masz rację.Dzięki za
odpowiedź, pozdrawiam

[m.a.d.a]

w northampton

[justc23]

Witam!
Poszukuję młodych mam w Northampton w imieniu "żony" mojego brata (tam w UK to
się zawsze tak ładnie nazywa - partnerka). Też ma kłopoty z aklimatyzacją i
prawie 2 dzieci - Natalia 2 latka i 3m-ce (w przedszkolu) i maleństwo, które
ma termin na jutro
Przydało by się im wszystkim jakieś towarzystwo, bo mój brat ciągle w pracy,
ale nie mają neta.
Pozdrawiam wszystkie Forumowiczki!

[werena11]

ja jestem z northampton i mam 4 miesięczną dziewczynkę, a z jakiej dzielnicy
jesteście? pozdrawiam Marta

[magdus71]

Ja mam rodzić w Irlandii Płn.Teraz siedzę w domu i na samą myśl że będę tu sama
bez Rodziny aż mi cierpnie skóra.Już teraz mi ich strasznie brakuje,a co dopiero
jak będe miała dziecka.Choć może wtedy nie będzie czasu żeby o tym myśleć.
Mój facet przesiaduje przed komputerem. Mam nadzieję że jak urodzi się dziecko
to przeznaczy troche czasu na dziecko.

[m.a.d.a]

mój też przed kompem i internetem, a jak długo jesteś w irlandii. Do mnie na
szczęscie po narodzinach przyjechała rodzinka na troche, bo inaczej chyba bym
sfiksowała. Pozdrawiam i życze dużo zdrówka

[magdus71]

W Belfaście.

[magdus71]

I chwilami mam wrażenie że już "sfiksowałam". Nie mogę tu wytrzymać>

[m.a.d.a]

W ciąży tak bywa że czasem się ma strasznie pochmurne dni, sama miałam ich
niemało. Nie martw się wkrótce słoneczko się do Ciebie uśmiechnie. A kiedy
spodziewasz się maleństwa?

[magdus71]

Koniec czerwca.
Nie wiem czy dotrwam. Te pochmurne dni trwają u mnie już od tygodni. Ta ciąża
nas tak zaskoczyła że zupełnie nie wiem co robić.

[magdus71]

m.a.d.a. a Wy jak długo tu zostajecie?

[m.a.d.a]

obawiam się że w nieskończoność

[m.a.d.a]

a pracujesz może?, jeśli nie to znajdź sobie ciekawe zajęcie to nie będziesz
negatywnie myśleć. Ja w ciąży ciągle wyszywałam lub rozwiązywałam krzyżówki i
czas szybko mi leciał. Pozdrawiam serdecznie marta

[edyta2006]

No tak czytajac wszystko to jakbym ja to pisala. Tyle tylko ze pomimo tego
staram sie konsekewntnie mobilizowac mojego meza do obowiazku bycia ojcem.
Czasami sie wscieka no ale coz...
Siedzenie w domu z dziecmi to tez praca tyle tylko ze 24/7 i wolnego nie daja.
Ja mu ciagle mowie ze to ja pojde do pracy do ludzi itd. a on niech siedzi w
domu. Przy dobrym wysilku zarobie tyle co on. No ale milczy na ten temat.
Zreszta szkoda by mi dzieci bylo. Ciagle by pewnie cukierki jadly i robily co
chcialy( zadnej dyscypliny by nie bylo). Ja uwazam ze trzeba mowic mowic i
jeszcze raz mowic do naszych mezow. Czasami stawiam go przed faktem dokonanym i
choc nieraz serce mi sie kraje jade w niedziele na sklepy i zostawiam go samego
z dziecmi. Zgadnijcie jak czesto dzwoni z pytaniem kiedy bede? Ha ha co pol
godziny. Ale staram sie nie dawac i obracam to w zart.

[m.a.d.a]

Dzięki za odpowiedź; ja podobnie - w niedzielę zaczęłam chodzić tu do kościoła
angielskiego (bo jest znacznie bliżej niż polski) tylko że ta msza trwa
półtorej godz. Ha Dla mnie to i dobrze bo mam więcej odpoczynku. Tylko żal mi
jak wracam, bo moja córunia zawsze markotna a nawet czasem zapłakana. Musi się
przyzwyczaić przecież nie może być ciągle ze mną. marta

[lucasa]

m.a.d.a napisała:

> Dzięki za odpowiedź; ja podobnie - w niedzielę zaczęłam chodzić tu do
kościoła
> angielskiego (bo jest znacznie bliżej niż polski) tylko że ta msza trwa
> półtorej godz.

no to moze byc jeszcze basen, aerobik, silownia, czy co tam maja w Twojej
okolicy. oczywiscie zakupy (czy nawet tylko lazenie po sklepach) tez
a tatus z corka tez potrzebuja troche czasu aby razem pobyc i sie przyzwyczaic.
trzymam kciuki.
wyciagaj tez wiecej meza z domu, czy wciagaj go we wspolne rzeczy w domu.
troche cieplej sie zrobi, poki dziecko male, to mozna nawet poznym wieczorem
wyjsc na spacer a ono i tak bedzie spalo w wozku (u nas skonczyly sie czeste
wyjscia gdy Karolina zaczela chodzic, bo juz sie jej nie podobalo w wozku).
planujcie weekendy z wyprzedzeniem co zrobicie razem.czasami tak jest, ze jedna
osoba w zwiazku musi wiecej rzeczy organizowac, aby to wszystko sie nie
przeksztalcilo w ze kazdy spedza czas osobno (choc oczywiscie czas "tylko dla
siebie" tez jest potrzebny).

pozdrawiam,
Agnieszka

[m.a.d.a]

wszystko byłoby pięknie gdyby mój mąż normalnie pracował. Już ponad rok pracuje
na nocki a jego wolne od pracy wyglądają tak jakby i tak pracował(nie położy
się normalnie spać wieczorem, ogląda filmy przez cała noc bo nie może zasnąc i
kładzie się nad ranem i śpi tyle jak po pracy) już mam dosyć tego jego trybu
dnia. W tym tkwi cały problem, to ciągnie się za długo a ogólnie jest dobrze.
Jestem bardzo szczęśliwą mamusią brakuje mi jedynie takich miejsc jak w Polsce
plac zabaw czy piaskownica gdzie można pójść i poogadać z innymi mamami. Może
dlatego tak żalę się na forum ale już kończę, obiecuję, mieszkam na obrzeżach
miasta i wszędzie mam daleko, nawet sklepów tu nie ma poza spożywczym i moim
ulubionym second handem, pozdrawiam wszystkich pa

[magdus71]

Widzę że obie kesteśmy bardzo "szczęśliwe" zagranicą. Gdybym tylko wiedziała że
znajdziemy w Polsce prace za 1000 zł netto, to zaraz bym wracała. Próbuję się
czymś zająć, ale cały czas myślę o mojej Rodzince w Polsce i jak my tu
wytrzymamy na stałe, poza tym ostatnio gryzą mnie podatki do zapłaty w PolsceI
nie znajduję złotego środka.
Co do facetów to trzeba się pogodzić że są z Marsa i tyle. Na świecie żyją tylko
wyjątki potwierdzające regułę.

[eballieu]

Magdus to nie jest tak jak mowisz. Nie znam cie jednak, a nie bede na forum na
tak powazne tematy rozmawiac.
Jedno tylko powiem - nie staraj sie znajdywac znajomych, ktorzy maja taka
sytuacje jak ty w kwestaich zwiazku. Bo to tylko prowadzi do jednego -
znalezienia sobie bardzo prostego wytlumaczenia, o nie tylko ja tak mam, w
zasadzie to wszystkie kobiety, a jak ktos ma inaczej to udaje lub klamie lub
wyjatek ten potwierdza regule.
Zycie jest duzo dluzsze niz tylko ten etap kiedy dziecko sie rodzi i konczy
rok. Wedlug mnie to do tego roku w zwiazku doskonale uklada sie podzial rol i
obowiazkow.
Jak wszystko to wyraznie sie nieuksztaltuje, to niestety wtedy trzeba ze soba
rozmawiac, rozmawiac, rozmawiac. A nie mowic - nie tylko ja mam meza co nie
robi nic przy dziecku.
Oczywiscie znam pary, ktore doskonale sie realizuja w tradycyjnym podziale
obowiazkow - on idzie na polowanie, ona pilnuje gniazda. Tylko te "one" sa z
tym szczesliwe i nie przeszkadza im to, ze tylko one wstaja do dziecka, tylko
one sie dziecmi zajmuja, a tato jest od zabawy, jak juz dziecko dorosnie do
tego zeby sie z tatem bawic.
Zycze powodzenia i ulozenia sobie zycia tak, abyscie byly szczesliwe. I ladnie
wygladaly w wieku 55 lat. Wyprostowane, z usmiechem na twarzy, z rekoma, ktore
bezwstydnie mozna podac do powitania. I zebyscie wtedy tez mialy cos swojego,
co was fascynuje. To moga byc dzieci i wnuki, ale trzeba sie z tym oczywiscie
dobrze czuc.
Pa,
Elka

[edyta.bujak]

A ja myśle, ze problemem Magdus71 nie jest mąż, tylko tęsknota za krajem.

Ja Cię Magdus doskonale rozumiem, ja jestem za granica drugi rok i muszę
przyznac, ze ten pierwszy rok praktycznie przepłakałam, żałując, ze podjęłam
decyzję o wyjeżdzie.
Teraz jest juz lepiej, ale nadal nie jestem do swojej decyzji przekonana.
Ty mozesz wszystko teraz odczuwać dwa razy mocniej i jest Ci ciężej, zważywszy,
ze jestes w ciązy.

Co mogę powiedzieć? Nie poddawaj się, będzie lepiej.

Mam tez radę dla Ciebie: za kazdym razem, gdy dopada Cie tęsknota i chęć
powrotu do Polski, powtarzaj sobie, ze "wrócić mozesz zawsze, że jesli juz tu
jestes, spróbujesz tu być szczęśliwa, ale jesli Ci nie wyjdzie, zawsze masz
mozliwosc powrotu do Polski". Ja sobie tak powtarzam i chyba pomaga.

I pamietaj, ze nie jestes sama!

Jesli masz ochote, napisz do mnie na maila, będzie mi bardzo miło.
Napisz tez, jak długo jesteś za granicą?

Pozdrawiam
Edyta

[lasica23]

czesc marta.
moim zdaniem wszyscy mezczyzni tacy sa. moj maz na poczatku bal sie brac nasza
mala,potem jednak bral i chetnie ja bawil. teraz jest szczesliwy kiedy nie musi
ja bawic bo jak mowi glowa go boli od tego plakania.
tacy sa. pozdrawiam

[edyta2006]

Nic dodac nic ujac. Wszedzie dobrze gdzie nas nie ma. Ja mieszkam w Chicago i
to dopiero jest daleko od domu. Nie mam mozliwosci wyjechania i powrotu tutaj
dlatego tak tkwie tu w imie czego? Zeby nasze dzieci mialy kiedys lepiej niz
my.Ciekawe czy warto. Dowiem sie dopieero za jakies nascie lat.

[magdapol75]

Witam
Moj maz przy Nel (2,5 roku) robi wszystko (kapie,ubiera,karmi,usypia),swietnie sie razem bawia,ukladaja klocki,bawia sie kolejka,czyta jej ,albo czegos ja uczy,zabiera ja na spacery.
Naszego malego synka (2 m-ce) nie zauwaza i czasem mowi ze zapomina ze mamy drugie dziecko (co mnie cholernie wnerwia,raz nawet zapomnial jak maly ma na imie ),ale z Nel bylo podobnie do poki nie miala 4 miesiecy,wtedy zaczela byc bardziej kontaktowa i wtedy zaczela sie miedzy nimi wiez.
Jak pojechalismy pierwszy raz do Polski (wlasnie jak miala 4 m-ce) moja babcia nie mogla sie nadziwic jaki wspanialy z niego ojciec.
Moze zrob jak pisaly dziewczyny,zostawiaj go z nia sam na sam ,wysylaj go w weekendy na spacery,niech sam ja wykapie,bedzie to tez dobre dla Ciebie i nie boj sie,poradzi sobie swietnie,Ty sie zrelaksuj.
A to ze nie robicie nic razem trzeba zmienic koniecznie,bo zupelnie sie od siebie oddalicie.

[edytais]

Wiez najbardziej sie rozwija u dziecka w pierwszych 2 latach, wiec czekanie az
zacznie sie bawic nie jest dobre dla wiezi ojca z dzieckiem. Poza tym jak tata
sie przyzwyczai do niezajmowania sie nim jak jest wieksza potrzeba to pozniej
jak sie dziecko moze samo bawic bedzie jeszcze trudniej zeby go zmobilizowac.
Ojca trzeba przyzwyczajac do obowiazkow przy dziecku od samego poczatku.
Ja sobie nie wyobrazam, zeby moj maz mi nie pomagal mimo, ze ja jestem w domu a
on pracuje. Przy pierwszym dziecku mi najbardziej pomagal, przy drugim musialam
go wiecej prosic, i zostawialam go z dziecmi w ramach mojego odpoczynku od domu
przynajmniej raz w tygodniu.
Trzeba porozmawiac lub po prostu oglosci wypad i zostawic meza z dzieckiem, jak
juz chcesz sie zdecydowac na przymus.

[julex]

Czesc. Ja co prawda nie moge narzekac na swojego meza bo jest cudowny!!, ale
siedze z moja corcia Julenka w domku i bardzo sie nudze. Moze ktoras z mam ma
ochote sie spotkac i poplotkowac? Moj nr gg 7228530 - Kasia.

[hanula]

Tak sobie myślę, że gdybyś napisała, gdzie mieszkasz, szansa na znalezienie
chętnych na spotkanie byłaby większa.

[julex]

Czesc, idac za Twoja rada pisze dokladnie gdzie mieszkam Polnocny Londyn -
Winchmor Hill - Enfield (blisko do Wood Green, Edmonton, Southgate, Tottenham)
Moj nr gg 7228530, mail; [e-mail].
Pozdrawiam serdecznie - Kasia, mama 3-letniej Julenki.