Mamy Polki w Australii odezwijcie się.

[olenka12]

Cześć,
Mieszkam w Brisbane już prawie 2 lata ale nadal mi bardzo tęskno za krajem.
Ciekawi mnie jak wy zniosicie rozłąkę z Polską, rodzinami, przyjaciółmi?
Jak sobie tutaj radzicie?
12 maja urodziłam ślicznego chłopczyka o imieniu Daniel. Opieka w szpitalu
była super, dopisałam do listy pozytywnych doświadczeń z Australii ))

[gosiasz5]

Czesc
Mieszkam w Adelaidzie od 3 lat. Wciaz jeszcze nie moge przyzwyczaic sie do
zycia w nowym kraju. Najblizsza rodzine i przyjaciol zostawilam w Polsce.
W polowie pazdziernika spodziewam sie narodzin malenstwa.
Pozdrawiam Cie serdecznie.
Gosia

do gosi

[olenka12]

Witaj Gosiu,
Nawet nie wiesz jak się cieszę, że się odezwałaś. Już traciłam powoli nadzieje.
Mieszkam w Brisbane z mężem i teściami na piętrze. Wszyscy długoletni
emigranci, wydają się nie rozumieć mojej tęsknoty i problemów z przystosowaniem.
Ciągle słyszę tylko, że Australia to raj i że nie znajdę lepszego miejsca na
Ziemi. A mnie wcale nie chodzi o lepsze. Ja zwyczajnie już wiem, że rzadne
palmy albo super klimat nie zastąpią mi kontaktów z rodziną i przyjaciółmi.
Tutaj o nowe przyjaźnie ciężko bo mój angielski pozostawia wiele do życzenia.
Na początku okropnie się męczyłam, depresja za depresją. Wszystko się jednak we
mnie wyciszyło jak dowiedziałam się, że jestem w ciąży. Przez 9 miesięcy
koncentrowałam się przede wszystkim na dziecku i nadal to robię. Synek jest
słodki i mimo kolek sprawia nam wiele radości.
A jak ty czujesz się w ciąży, czego się boisz a czym ekscytujesz?
Jeśli będziesz miała ochotę pogadać, pisz.
Zapraszam też na naszą stronę z fotkami (link poniżej)

[gosiasz5]

Witaj Olenka,
Przepraszam, ze musialas troche poczekac na moja odpowiedz, ale ja nie
codziennie korzystam z internetu.
Ogladalam zdjecia Waszego synka, jest slicznym maluchem. Gratulacje !

Jak juz wiesz mieszkam w Adelaidzie z mezem. Moj maz przyjechal tu z rodzicami
15 lat temu. Poza tym mieszka tu jeszcze moja ciocia i wujek, tez dlugoletni
emigranci. Ale mimo to bardzo brakuje mi najblizszej rodziny i przyjaciol.
Masz racje, nic tych kontaktow nie zastapi. Rzeczywiscie, o nowe przyjaznie
nie jest tu latwo.
Moze byloby latwiej, gdybym mogla odwiedzic rodzine i znajomych w Polsce, ale
narazie nie jest to mozliwe.

Za dwa miesiace przyjdzie na swiat malenstwo. Z jednej strony nie moge sie juz
doczekac, a z drugiej boje sie jak to bedzie i czy dam sobie rade. Napewno na
poczatku bedzie trudno, to nasze pierwsze dziecko i nie mamy doswiadczenia.
Mysle jednak, ze bedzie dobrze.

Olenka, jesli chcesz, pisz na moj adres : [e-mail]

Pozdrawiam serdecznie

[dundee_girl]

Ja dopiero spodziewam sie juniora w lutym 2004, mieszkam w NSW, a w Australii
jestem od ponad 2 lat. Zdecydowanie pierwszy rok bylo mi ciezko (reszta rodziny
jest w Polsce), ale teraz juz sie przyzwyczailam.

Pozdrawiam serdecznie

[edytkus]

Wielkie dzieki za wpis do ksiegi gosci na stronie Alexandry . Nie omieszkalam
odwiedzic Waszej: Daniel jest slodziutki i super przystojny, ma przeurocze
drugie imie. Acha, Alexandra mieszka w USA a wiec niemaly dystans nas dzieli.
Buziaki dla brzdaca, Edyta

[ewa_mama_ani]

hej
jestem Ewa piszę z Polski, chciałam Was zapytać czy Wasz wyjazd do Australii
był związany z zamążpójściem? Czy może załatwiałyście to w inny sposób?
Pytam, bo zastanawiamy sie nad tym z mężem.
Pozdrawiamy E&M&A
A to nasza Ania

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=621&w=6980855

[dundee_girl]

U mnie tak :o))

Pozdrawiam i polecam Australie

[olenka12]

Mój mąż jako obywatel USA starał się o stały pobyt w Australii przez 10 lat.
Odmawiano mu bo miał żonę i dziecko. 2 lata po rozwodzie dostał papiery
(paranoja). Ja przyjechałam na wizę turystyczną, potem ślub i wiza tymczasowa,
która kończy się w marcu 2004.
Niestety przykre jest, że białemu człowiekowi trudno tu się dostać. Chińczycy
przyjeżdżają masowo, wyspiarze i hindusi też.
Najlepiej mieć kasę na końcie i wmówić im, że chcecie otworzyć tu jakiś biznes
lub załapać się na kontrakt do pracy a potem kombinować.

[ewa_mama_ani]

Bardzo dziękuje za odpowiedzi,
pozdrawiam
#Ewa

[polinetka]

Ewo ja i mój mąż też zastanawiamy się nad wyjazdem do Australii, napisz mi
proszę czy już coś załatwiliście i jak to wyglądało. Proszę o odzew
[e-mail]

[aggieman]

Czesc Dziewczyny!
Jak widze nie tylko ja usycham z tesknoty za Polska a wlasciwie za cala moja
rodzina i przyjaciolmi.Przy okazji chcialabym "dopisac" sie do listy.Nazywam
sie Agnieszka,mam dwie coreczki:Angelika 4 i Amelka 1.3 i jeszcze meza na
dokladke.Jestem tu prawie 5 lat(w lutym) ale w miedzy czasie bylam dwa razy w
kraju.Mieszkamy w Melbourne i nie moge narzekac na brak polsko-jezycznych
znajomych jako ze moj maz jest od przeszlo 20 lat na obczyznie.Mimo to
stanowczo twierdze, ze to nie to samo.
Zagladam tu niestety coraz rzadziej (brak czasu) ale gdybyscie mialy jakies
pytania,komentarze czy cos innego to smialo piszcie-odpowiem na pewno.
Pozdrawiam.Aga.

do Agnieszki

[olenka12]

Agnieszko,
Mignęłaś mi gdzieś w innym wątku i cieszę się, że się odnalazłaś tutaj.
Ciekawa jestem czy w Polsce byłaś z dziećmi, jeśli tak to w jakim były wieku?
Planuję podróż z moim synkiem w maju (będzie miał rok) i jestem pełna obaw. Z
drugiej strony minęły już 2 lata od mojego wyjazdu z kraju i boję się, że
zwariuję jak nie spotkam się z moją rodzinką.

Moi teściowie też mieszkają w Australii już ponad 20 lat ale zamknęli się w
swoim ogródku i w studio biblijnym. Mają niewielu znajomych, życia
towarzyskiego zero. Mój mąż 19 lat mieszkał w Stanach a tutaj tylko 3 i ma
znajomości głównie z pracy. Niestety czasem czuję się samotna i mój wolny czas
(też mam go niewiele) inwestuję w internetową korespondencję z rodziną i
przyjaciółmi.
Pozdrawiam serdecznie. Oleńka mama Daniela
www1.gazeta.pl/forum/794674,30353,794652.html?f=621&w=6863631&a=6863631

[aggieman]

Hej Dziewczyny!
Dzieki za tak serdeczne powitanie i mam gleboka nadzieje,ze bedziemy
sie "zaznajamiac" bardziej. Ola,ze starsza corka bylismy dwa razy w
Polsce:pierwszy-gdy Angelika miala 3 miesiace.Uwazam,ze nie ma lepszego okresu
na podrozowanie z maluchem i mimo, ze karmilam mala butelka podroz minela
bardzo spokojnie (niezastapione okazalo sie nosidelko).Komfortu dodaje
sytuacja gdy dziecko jest karmione piersia.Wracalismy po trzech miesiacach i
tez nie moge narzekac, choc juz wtedy Lala bardzo interesowala sie tym co sie
dzieje dookola.Drugi wyjazd przypadl nam gdy corcia skonczyla 1,5 roku. Moja
wiara i nadzieja,ze juz wkrotce zobacze sie z bliskimi pomogla
mi "niezauwazyc" kilku problemow.Podstawowy to oczywiscie utrzymanie
wiercipiety w tym wieku w jednym miejscu,drugi to sprawa spania.Nie jest to
juz noworodek ale i nie jest dorosly (mysle o osobnym miejscu siedzacym) i to
tyciutkie lozeczko na scianie samolotu zwyczajnie jest za male.Poza tym
wszystko inne bylo ok,jedzonko dla dziecka,zabawki dla dziecka i na cale
szczescie kanal z bajkami.Choc musze przyznac,ze podczas podrozy powrotnej
(po 6 miesiacach) z braku odzielnego miejsca dla corki prawie caly lot
przesiedzialm na podlodze a moj skarb w najlepsze podziwial widoki za oknem
(dobre i na troche).Musze w tym miejscu od razu usprawiedliwic mojego
mezusia,ze nie zachowal sie po dzentelmensku ale bidulek ma metalowe prety
wmontowane w udo i zwyczajnie nie dal rady siedziec na podlodze choc bardzo
czesto ustepowal mi swego miejsca a sam chodzil "postac".Z grubsza to tyle!
Ewo jakby co to pisz ma moj e-mail:[e-mail].
Pozdrawiam Was goraca i przepraszam za moje "gadulstwo".Aga.

[ewa_mama_ani]

hej napisałam do Ciebie na adres GAZETY, ale nie doszło. Jeśłi masz chęc podaj
inny namiar
pozdrawiam E&A

[ewa_mama_ani]

cześć Agnieszka
to znowu ja, napisałam znów na podany e-mail, ale wiadomość wraca
może masz przepełnioną skrzynkę
pozdraiwm Ciebie i Rodzinkę
Ewa

[ewa_mama_ani]

hej Aga
maile znow wracaja
pozdr E&A

[agnieszka_syd]

Czesc
Po raz pierwszy zajrzalam na forum Gazety i ucieszylam sie widzac ten watek
Mieszkam w Sydney od ponad 7 lat. Moj maz jest Australijczykiem, nie mamy
wielu polskich znajomych. Oczekujemy wlasnie narodzin naszego pierwszego synka
(termin na 9/12).
Pozdrawiam serdecznie
Agnieszka