WYJECHAĆ CZY NIE ? AUSTRALIA , NOWA ZELANDIA

[Gość: GERONIMO]

Od kilku lat biję się z myślami - chciałbym być polskim patriotą w Australii
lub w Nowej Zelandii , bo taka forma patriotyzmu - w odróżnieniu od tej , którą
trzeba reprezentować w kraju - bardziej mi odpowiada.Proszę zatem o radę : mam
33 lata , rodzinę , pracę w zawodzie , studia kończyłem w Irlandii.Czy taki
układ może mieć jakiś sens ? Wiem , że łatwo nie będzie - pytam raczej o to jak
bardzo będzie trudno i jak są w tych krajach traktowani ludzie z kochanej
ojczyzny ? Czy lokalne władze udzielają jakiegoś wsparcia ? Czy odradzacie ?

[Gość: upbeat]

Geronimo,



Gość portalu: GERONIMO napisał(a):

> Od kilku lat biję się z myślami - chciałbym być polskim patriotą w Australii
> lub w Nowej Zelandii , bo taka forma patriotyzmu - w odróżnieniu od tej , którą
> trzeba reprezentować w kraju - bardziej mi odpowiada.

Jerzeli ty nie morzesz sam podjac decyzji, to znaczy ze ty nie jestes
gotowy na wyjazd. Nie bardz rozumiem twoja dyskusje o patriotyzmie.
Patriotyzm powiniem sie skonczyc jak sie otwiera kata bankowe.
Jezeli czlowiek emocjonalnie nie potrafii sie odciac to nie ma po co
wyjerzdzac aby sie meczyc za granica.




Proszę zatem o radę : mam
> 33 lata , rodzinę , pracę w zawodzie , studia kończyłem w Irlandii.Czy taki
> układ może mieć jakiś sens ?

Tak jezeli ktos ma psychiczne nastawienie!

> Wiem , że łatwo nie będzie - pytam raczej o to jak bardzo będzie trudno i jak
> są w tych krajach traktowani ludzie z kochanej ojczyzny ?

To zalezy od ciebie jak bedziesz tractowany, a nie skad ty jestes.
Ludzie ktorzy cos soba representuja sa wszedzie dobrze tractowani.


>Czy lokalne władze udzielają jakiegoś wsparcia ?
Zasada: Nie polegaj na poparciu od nikogo, zawsze polegaj tylko na sobie!
> Czy odradzacie ?
Ja nigdy nikomy nic nie odradzam, ani doradzam. To musi byc tylko twoja
decyzja.

Jak bedziesz dluzej czekal to na pewno nic nie osiagniesz.
Czas jak woda, plynie ....

[Gość: GERONIMO]

Patriotyzm w moim mailu miał znaczyć dokładnie to , co piszesz.Pytam o to jak
jest w pierwszych dniach , tygodniach i miesiącach - zawsze polegałem na
sobie , dlatego mam to co mam.Nie żebym narzekał , ale sądzę że to mnie otacza
w Polsce nie zmieni się ( chyba , że na gorsze ) a nie stać mnie na ochronę
domu , dzieci , żony itp. przed byle bandytą.
Wyobrażam sobie , że im dalej od Polski tym bezpieczniej - to główny powód.

[Gość: australi]

w Australi ludzi sie traktuje jak LUDZI w zaleznosci od tego jak chca byc
traktowani ,jest to chyba najlepszy kraj do emigracji .australijka od 20 lat

[Gość: GERONIMO]

Gość portalu: australi napisał(a):

> w Australi ludzi sie traktuje jak LUDZI w zaleznosci od tego jak chca byc
> traktowani ,jest to chyba najlepszy kraj do emigracji .australijka od 20 lat

Gdybyś była na moim miejscu i dzisiaj ( nie 20 lat temu ) wyjechałabyś ?

[Gość: dorota]

Gość portalu: GERONIMO napisał(a):

> Gość portalu: australi napisał(a):
>
> > w Australi ludzi sie traktuje jak LUDZI w zaleznosci od tego jak chca byc
> > traktowani ,jest to chyba najlepszy kraj do emigracji .australijka od 20 l
> at
>
> Gdybyś była na moim miejscu i dzisiaj ( nie 20 lat temu ) wyjechałabyś ?

zawsze mozesz wrocic najwyzej stracisz pare groszy,a coz to ma za znaczenie w
stosunku do wiecznosci.Wyjezdzajac z polski mialam 23 lata (Luty 81)Matka moja
mieszkajaca na stale joz w Szwecji martwila sie o jedyna coreczke i namawiala
mnie na wyjazd z Polski,co uczynilam a majac do wyboru wiele panstw wybralam
Australie bo jak joz jechac to gdzies daleko i tajemniczo(cztales SZklarskiego?)
no wiec przez oboz w Latinie/Italia wyladowalam sama jak przyslowiowy palec w
Adelajdzie.Mialam 120$usa w kieszeni,bez zawodu,bez znajomosci jezyka
angielskiego.Poznalam troche ludzi-polakow ,australijczykow,wlochow (bo mowilam
wtedy lepiej po wlosku niz po angielsku)szukalam pracy pracujac w gabinecie
kosmetycznym u wlochow,chodzilam na rozne kursy bardziej hobbistyczne i tak
nauczylam sie mowic po angielsku.To byl poczatekpotem20 lat uplynelo jak z bicza
strzelil.Jestem samotna matka 9 letniej dziewczynki i jest mi tak dobrze a bardzo
watpie w to czy bylo by mi dobrze w tej samej sytuacji w Polsce???Tu sie czuje
bezpieczna pod kazdym wzgledem.Kocham pozatym nature,swierze
powietrze,przestrzen,moje hobbi to wyjazdy do
buszu ,norkowanie,podroze,artystyczne sztuki pod kazda postacia pa pa dorota

[Gość: Stan]

To niesamowite, co napisalas.
Az chcialoby sie tam pojechac.
Czy pojechalas do Australii z Twoja mataka, czy ona zostala w Szwecji?

Pozdrowienia

[Gość: dorota]

sama tu wyladowala ,mama nadal mieszka w szwecji i odwiedzala mnie czesto,za
kazdym razem byla bardziej spokojna o moja glowe moze martwily ja moje
finansowe zmagania raz pod wozem raz na wozie.ja nie narzekam,mam artystyczna
dusze,ciagoty do wiecznej akcji,dalam sobie rade bez specjalnego wysilku po
mimo tego ze nie jestem geniuszem pod jakim kolwiek wzgledem,po prostu lubie
wolnosc,niezaleznosc i niepodleglosc a moglabym ci tu jeszcze tak pisac ale po
co po prostu albo masz odwage do zycie na pelny gaz albo tylko do biernej
egzystenci w wiecznym strachu ze co by bylo gdyby.decyzje podejmij sam i uwierz
w jej prawidlowosc.dorota

[Gość: XXX]

Gość portalu: dorota napisał(a):

>
> zawsze mozesz wrocic najwyzej stracisz pare groszy,a coz to ma za znaczenie w
> stosunku do wiecznosci.Wyjezdzajac z polski mialam 23 lata (Luty 81) Matka moja
> mieszkajaca na stale joz w Szwecji martwila sie o jedyna coreczke i namawiala
> mnie na wyjazd z Polski,co uczynilam a majac do wyboru wiele panstw wybralam
> Australie bo jak joz jechac to gdzies daleko i tajemniczo(cztales SZklarskiego?
> )
> no wiec przez oboz w Latinie/Italia wyladowalam sama jak przyslowiowy palec w
> Adelajdzie.Mialam 120$usa w kieszeni,bez zawodu,bez znajomosci jezyka
> angielskiego.Poznalam troche ludzi-polakow ,australijczykow,wlochow (bo mowilam
>
> wtedy lepiej po wlosku niz po angielsku)szukalam pracy pracujac w gabinecie
> kosmetycznym u wlochow,chodzilam na rozne kursy bardziej hobbistyczne i tak
> nauczylam sie mowic po angielsku.To byl poczatekpotem20 lat uplynelo jak z bicz
> a
> strzelil.Jestem samotna matka 9 letniej dziewczynki i jest mi tak dobrze a
> bardzo watpie w to czy bylo by mi dobrze w tej samej sytuacji w Polsce???

> Tu sie czuje bezpieczna pod kazdym wzgledem.
> Kocham pozatym nature, swierze powietrze,przestrzen,moje hobbi to wyjazdy do
> buszu ,norkowanie,podroze,artystyczne sztuki pod kazda postacia pa pa dorota


To mi sie podoba!
Dziewczyna z wyobraznia i ikrą!

Lubię artystki! Lubię Sahimi i Sushi!

[Gość: paul]

Ja wyjechalem do Australii niecale trzy lata temu, mam juz obywatelstwo i
wlasnie wybieram sie na dluzszy pobyt do Polski (pierwszy raz od wyjazdu).
Nigdy nie zalowalem, nie traktuje tego jak zadnej emigracji, tylko wolny wybor.
I nie wyobrazam sobie, zeby wczesniej czy pozniej tu nie wrocil.

[Gość: Rajmund]

Jestem w Melbourne od 74. Przez pierwsze 2 lata moglem wracac wplaw ale powoli zaczelem widziec co tu
dobre. Dla ludzi z Europy, z duzych miast jest tu poczatkowo ciezko ale w twoim wieku, gdzie juz sie chyba
wyszumiales, powinno byc OK. Klimat jest OK, jesli CHCESZ pracowac nie powinienes miec problemow.
Srodowisko polskie jest duze, dla osob po studiach dziala Stowarzyszenie Technikow Polskich, ktore moze
pomoc.

[Gość: Stary]

Gość portalu: GERONIMO napisał(a):

> Od kilku lat biję się z myślami - chciałbym być polskim patriotą w Australii
> lub w Nowej Zelandii , bo taka forma patriotyzmu - w odróżnieniu od tej , którą
>
> trzeba reprezentować w kraju - bardziej mi odpowiada.

Taka sama dobra motywacja jak kazda inna. Zobacz www.immi.gov.au



Proszę zatem o radę : mam
> 33 lata , rodzinę , pracę w zawodzie , studia kończyłem w Irlandii.Czy taki
> układ może mieć jakiś sens ?

Moze miec. Irlandzki dyplom bedzie nostryfikowany bez zadnego klopotu. Studia w
Irlandii zalatwiaja ci wymog wizowy znajomosci angielskiego. Czy dyplom sie
przyda, to inna sprawa. Papiery nie maja tu tej magicznej sily, co w Polsce,
warto jeszcze umiec cos robic.


Wiem , że łatwo nie będzie

Latwo moze nie bedzie, ale nie trudniej niz gdzie indziej, a zdecydowanie latwiej
niz np. w Niemczech


- pytam raczej o to jak bardzo będzie trudno

Przecietnie.


i jak są w tych krajach traktowani ludzie z kochanej
> ojczyzny ?

Tak jak z kazdego innego kraju, czyli tak, jak powinni byc traktowani.


Czy lokalne władze udzielają jakiegoś wsparcia ?


Zasilek dla bzrobotnych przysluguje dopiero po dwoch latach pobytu (naturalnie
legalnego). Ubezpieczenia medyczne (takie sobie) od zaraz.


Czy odradzacie ?

Wrecz przeciwnie, ja doradzam. Mieszkam w Australii od ponad 20 lat i ani dzien
mi nie mija, zebym sobie przed lustrem przy goleniu nie powinszowal tej decyzji,
pomimo ze nie zrobilem tu fortuny. A w dni, kiedy czytam to forum, to i kilka
razy sobie winszuje, ze od 'polskiego kotla' dzieli mnie 19 000 km i dwa oceany.

Tutaj, gdzie za oknem kontynent jak od Lizbony do Uralu i ani jednej na nim
granicy, gdzie w kazdym autobusie slychac kilkanscie jzykow, i gdzie ponad 25%
ludnosci urodzilo sie poza Australia, czujesz sie naprawde wolny.

[Gość: bonza]

zgadzam sie w 100% ze "Starym" Australia to wolnosc,to przestrzen bez granic,to
tysiace mozliwosci ulozenia sobie zycia,bez zadnych presji ,bez szpanowania,bez
tytulomani ,kazdy jest respektowany niezaleznie od kultury-pochodzenia...
Stary ma racje mowiac ze czasem jest sie szczesliwym ze ten ukochany KRAJ jest
daleko od nas wlasnie tutaj na tym forum wyraznie widac kulture naszych
rodakow,kompletny brak tolerancji kazdy kto ma odmienne zdanie w dyskusjach to
zyd,komuch,kacap,szwab,huj ,pedal,pojebaniec....i ci sa przyczyna wszelkich
nieszczesc naszego NARODU.
Czesto zadaje sobie pytanie czy to te 2%-3%niekatolikow wystepuje na tym
forum,bo to chyba niemozliwe zeby kosciol zbieral efekty swojej pracy?
Geronimo musze cie zapewnic ze trudno tu w australi znalesc z przepychem
budowanch swiatyn,sa tylko nedzne chalupki na palach gdzie ludzie w zaleznosci
od potrzeb sie modla ale jeszcze trudniej spotkac debili skaczacych do oczu z
powodu ,pochodzenia,przekonan religijnych czy politycznych.
W ubieglym tygodniu w zwiazku z urczystosciami zalobnymi w jedwabnem,bylem
przez chwile dumny ze chociaz pan Prezydent(ktorego moi rodacy uwazaja za huja
komucha...itp) mial tyle odwagi i elementernej przyzwoitosci ze powiedzial
przepraszam, i za to mu dziekuje.(a gdzie byli dostojnicy koscielni)
A tobie Geronimo zycze zeby twoje dzieci wychowywaly sie w naprawde wolnym
demokratycznym kraju..pozdrawiam bonza

[Gość: david]

...takich Polakow mozna znalezc tylko poza granicami Polski. W takich momentach
czuje sie dumny z tego, ze urodzilem sie w Warszawie... chociaz mieszkam w Tel
Avivie.

[Gość: PawelJD]

Zupelnie na boku:
Dawidzie: szukam przyjaciela z dziecinstwa, wyjechali Barcelony po 68;
czy masz sugestie jak ich znalezc?
1. Prawdopodobnie zmienili nawiska- bo znalem ich jako Me,nzynskich
moj rowiesnik (r.1958) mial na imie Krzysztof, jego brat (1955?) Andrzej..
czy jest jakis specjany website?
2. Byl piekny film o tym jak zydzi zw jakims obozie zorganizowali ,,powstanie i
ucieczke" - pamietasz tytul?
A poza tym: zapraszam do Australii - piekny kraj )

Pawel

[e-mail]

www.SekretyNegocjacji.com

[Gość: Delphi]

Gość portalu: Stary napisał(a):

> Gość portalu: GERONIMO napisał(a):
>
> > Od kilku lat biję się z myślami - chciałbym być polskim patriotą w Austral
> ii
> > lub w Nowej Zelandii , bo taka forma patriotyzmu - w odróżnieniu od tej ,
> którą
> >
> > trzeba reprezentować w kraju - bardziej mi odpowiada.
>
> Taka sama dobra motywacja jak kazda inna. Zobacz www.immi.gov.au
>
>
>
> Proszę zatem o radę : mam
> > 33 lata , rodzinę , pracę w zawodzie , studia kończyłem w Irlandii.Czy tak
> i
> > układ może mieć jakiś sens ?
>
> Moze miec. Irlandzki dyplom bedzie nostryfikowany bez zadnego klopotu. Studia w
>
> Irlandii zalatwiaja ci wymog wizowy znajomosci angielskiego. Czy dyplom sie
> przyda, to inna sprawa. Papiery nie maja tu tej magicznej sily, co w Polsce,
> warto jeszcze umiec cos robic.
>
>
> Wiem , że łatwo nie będzie
>
> Latwo moze nie bedzie, ale nie trudniej niz gdzie indziej, a zdecydowanie latwi
> ej
> niz np. w Niemczech
>
>
> - pytam raczej o to jak bardzo będzie trudno
>
> Przecietnie.
>
>
> i jak są w tych krajach traktowani ludzie z kochanej
> > ojczyzny ?
>
> Tak jak z kazdego innego kraju, czyli tak, jak powinni byc traktowani.
>
>
> Czy lokalne władze udzielają jakiegoś wsparcia ?
>
>
> Zasilek dla bzrobotnych przysluguje dopiero po dwoch latach pobytu (naturalnie
> legalnego). Ubezpieczenia medyczne (takie sobie) od zaraz.
>
>
> Czy odradzacie ?
>
> Wrecz przeciwnie, ja doradzam. Mieszkam w Australii od ponad 20 lat i ani dzien
>
> mi nie mija, zebym sobie przed lustrem przy goleniu nie powinszowal tej decyzji
> ,
> pomimo ze nie zrobilem tu fortuny. A w dni, kiedy czytam to forum, to i kilka
> razy sobie winszuje, ze od 'polskiego kotla' dzieli mnie 19 000 km i dwa oceany
> .
>
> Tutaj, gdzie za oknem kontynent jak od Lizbony do Uralu i ani jednej na nim
> granicy, gdzie w kazdym autobusie slychac kilkanscie jzykow, i gdzie ponad 25%
> ludnosci urodzilo sie poza Australia, czujesz sie naprawde wolny.
>
>

Dodam pare slow od siebie, choc ja wyemigrowalem do Kanady. Miewam jednak takie
same odczucia i przemyslenia. Sprowadzaja sie one do jednego: wyjazd z Polski i
przyjazd do Kanady byl najlepsza rzecza jaka kiedykolwiek w zyciu zrobilem. Nie
zaluje niczego, choc przyznaje, ze w pierwszym roku pobytu w Kanadzie bylo bardzo
trudno. Ale dzisiaj...mam bardzo dobra prace w zawodzie wyuczonym w Polsce, dobra
place, niezaleznosc materialna...odwiedzam Polske regularnie i przygladajac sie
temu jak wiekszosc moich znajomych meczy sie tak jak meczylo sie 13 lat temu, jak
Polacy traktuja siebie nawzajem, ciesze sie, ze mieszkam za oceanem i nie musze
na to wszystko patrzec...odnosnie obaw tego typu, ze Polacy sa tutaj w Kanadzie,
czy w Australii zle traktowani...szczerze mowiac smiac mi sie chce...z mojego
punktu widzenia tego typu obawy sa jedynie odzwierciedleniem tego jak bardzo nasi
rodacy przywykli do bycia traktowanym zle...przez wlasne panstwo i wlasnych
rodakow...

[Gość: dorota]

rozmawialam na ten temat na PALTALK( to taki program za darmo sprobuj go sobie
wgrac,przypominam iz nie trzeba za niego nic placic)wszyscy za tym zebys
wyjechal (oczywiscie to bylo anonimowe)ogolnie kazdy mowil o tym ze jak masz na
to pieniadze,mozliwosc pozostania,znasz jezyk,to ci bedzie latwiej.nowa
zelandie ci odradzaja bo tam jest bieda wieksza niz tu w australii.podam ci
swoj e mail bo pewnie nie wszystko mozesz tu napisac [e-mail] pa
zajrze tu za pare dni,panowie tez dobrze ci tu doradzaja pa dorota

A ja wolę Nową Zelandię

[Gość: Piotr]

Witam polskich Aussie

Czy Nowa Zelandia jest biedna... Cóz - z pewnoscia jest biedniejsza od Australii i akurat
w moim zawodzie zarabia sie tutaj okolo 20% mniej w przeliczeniu na inne waluty. Nie
zgadzam sie jednak z sugestia z poprzedniego postu, ze bieda tutaj okropna.
Uprzedzenia i stereotypy sa jednak silne na calym Swiecie. W Australii na przyklad
pokutuje stereotyp Nowozelandczyka, najczesciej Maorysa albo Polinezyjczyka, przyjezdzajacego
do OZ i naciagajacego tamtejsze panstwo na zasilek dla bezrobotnych. Jaki jest stereotyp
Polaka w Niemczech czy w Stanach wiedza chyba wszyscy. Wszyscy wiedza tez ile to ma
wspólnego z rzeczywistoscia. Fakty natomiast sa takie, ze z NZ do OZ wyjezdza czy to
sie dorobic czy tez na stale znacznie wiecej osób mlodych i wyksztalconych, chcacych
pracowac niz bezrobotnych (zostawia to miejsce dla nas, imigrantów i w sumie bilans wychodzi
na zero). Fakty sa tez takie, ze wielu wraca.
Nie mialem okazji pobyc dluzej w Australii (od poczatku celowalem w NZ) i informacje mam
raczej z rozmów niz bezposrednie, ale zaryzykuje stwierdzenie, ze standard i styl zycia
jest w tych krajach bardzo podobny. Stopa bezrobocia i nastawienie pracodawców do
imigrantów tez jest podobne (generalnie przyjazne, chociaz Nowozelandczycy maja opinie
bardziej ostroznych).
Jako ze nie mam za duzo czasu i miejsca postaram sie wypunktowac róznice:

- Nowa Zelandia jest bardziej "brytyjska" i konserwatywna, Australia jest bardziej
"amerykańska" (z nadętym patriotyzmem i przeświadczeniem o potędze co przy
populacji jak pół Polski i bliskości Indonezji i Chin wyglada dosc zabawnie).

- Nowa Zelandia jest ostatnio bardziej lewicowa i pakuje (niestety) wielkie
pieniadze w opieke spoleczna. Ma tez silna partie zielonych i polityke otwarcie
przeciwna energii jądrowej (czym sie bardzo narazila Amerykanom bo nie wpuszcza
ich okretów wojennych).

- Australia to wiocha i koniec Swiata, Nowa Zelandia to totalne zadupie i
calkowity koniec Swiata. Przy w miare sprawnej ekonomii ma to swoje zalety.

- Powierzchnia. Australia faktycznie jest ogromna. W NZ nie znajdzie sie raczej
niezaludnionej pustyni. Co najwyzej łąki, pola, góry dookola zadnych ludzi
tylko owce i krowy. (Ale nie spotkanie nikogo jadacego z przeciwka przez
godziny w "szczycie urlopowym" na Wyspie Poludniowej to normalka). Gestosc
zaludnienia jest tez na tyle mala, ze znalezienie latem plazy gdzie 100 metrów
do najblizszego sasiada to tlok nie sprawia trudnosci.

- Klimat. Nowa Zelandia jest chlodniejsza i wiecej tu pada. Za to latem jest
przyjemnie cieplo, nigdy okropnie upalnie. Na poludniu sa normalne zimy ze śniegiem
i mrozem i fajne tereny narciarskie. Na północy zimy są raczej wilgotne niż
zimne. Przez spora ilosc opadów kraj ten raczej nigdy nie bedzie zagrozony brakiem
wody pitnej (i energii elektrycznej, której większość pochodzi tu z elektrowni
wodnych).

- Przyroda. W NZ nie ma zagrożeń ze strony tutejszej fauny. Nie wystepuja wogóle
węże, jadowity pajak jest jeden, strasznie rzadki i pod ochrona. Nie ma też
oczywiscie krokodyli, a ataki rekinów także należą do rzadkosci. W Australii z
kolei na pajaki i weze trzeba uwazac (choć z pewnością nie dotyczy to miast).
Z drugiej strony jednak niewielkie trzesienia ziemi są w NZ codziennoscia,
spore i robiace szkody wystepuja co kilkanascie lat (choć to też zależy od
regionu). Nie wiadomo też dokładnie co zamierzają zrobić aktywne wulkany.
Jesli chodzi o piękno przyrody to obydwa kraje sa porównywalne. Niesamowicie
piękne.

- Bezpieczenstwo. Podstawa polityki obronnej NZ jest byc daleko i wygladac
niegroznie i nieistotnie. Jak na razie sie sprawdza. Australia stawia na ścisłą
wspólprace z USA.
Jesli chodzi o bezpieczenstwo na codzien to w duzych miastach jest podobnie -
znacznie bezpieczniej niz w Polsce, ale w pewne okolice lepiej w nocy nie
chodzic. NZ ma opinie kraju o mniejszej przestepczosci niz Australia, ale
pewien nie jestem - trzeba by przestudiowac statystyki.
Czescia bezpieczenstwa sa tez problemy rasowe. To jak biali Australijczycy
traktuja Aborygenów moze kiedys sie zemscic. Maorysi w NZ maja sie znacznie
lepiej. Codziennosc nie dogania oczywiscie oficjalnej politycznie poprawnej
propagandy, sa uprzedzenia, ale generalnie "maoryskość" stała się tu prawie
częścią tożsamosci narodowej i wszyscy to akceptuja. Trick ten sprawia, że
sami Maorysi traktują państwo nowozelandzkie jako swoje, chociaż mogliby
mieć powody aby uważać je za okupanta. Polinezyjczycy, mimo że odpowiedzialni
za większość przestępstw, tez sa uwazani raczej na "naszych",
tylko troche biedniejszych. Z innych napięć zauważam pewną niechęć do Azjatów,
ale zdaje sie ze Australia ma tez ten problem.
Z racji sporej ilosci wody dookola wysp problem nielegalnej imigracji i pracy
na czarno jest niewielki.

- Na końcu to co zdecydowalo u mnie o wyborze kraju. Polacy, a raczej ich brak.
Polonia w NZ jest nieliczna i w zwiazku z tym Nowozelandczycy nie mają
o Polakach żadnej wyrobionej opinii ani uprzedzen. Czysta, niespaprana
przez "kochanych rodaków" karta. O sile uprzedzen i o roli tych nielicznych,
którzy psuja opinie innych pisalem powyzej. Sprawdziło się. Nawet byłem
nieco zaskoczony życzliwością i bardzo pozytywnym nastawieniem do imigrantów.
Na prawde miło poczuć się potrzebnym i pożądanym przybyszem.
Druga sprawa to "polskie piekielko" za granica. Mala ilosc Polaków w tym kraju
sprawia, ze nie musze sie z rodakami spotykac gdy nie chce. Nawet w kosciele.
Kumpli dobieram jak chcę, od oficjalnych organizacji polonijnych trzymam
sie z daleka i tyle. Zadnego podkladania swini, ciemnych interesów, znajomych
znajomego itp. Oczywiście tu też nie należy generalizować. Znam tutaj kilka
na prawdę bardzo fajnych osób z Polski (które też podchodzą do innych
Polaków ostrożnie), z drugiej strony jednak pierwszy Polak którego tu
spotkałem chciał wrobić mnie w jakikeś podejrzane interesy.
Także czytając niektóre nagłówki postów w tej grupie utwierdzam się w słuszności
decyzji o trzymaniu się z daleka od Polaków za granicą.


Tyle w skrócie. O róznicach i podobienstwach między NZ a Australią możnaby
napisac tomy. Co do biedy to, jak wszędzie, zależy gdzie się patrzy i gdzie
się jej szuka. Z klimatyzowanego biura w centrum Auckland jakoś tej biedy
nie widzę. Nie widzę jej też w okolicy gdzie mieszkam. Wiem, że musiałbym
wybrać się na południe Auckland, gdzie osiedlają się Polinezyjczycy albo
do Nortrhland dotkniętego strukturalnym bezrobociem. Wberew pozorom biedy
raczej nie znajdzie się na rolniczej wsi. Od kilku lat trwa tu boom mleczarski i
farmerzy dorabiają się podobno niezłych pieniędzy. W Australii też pewnie
w centrum Sydney czy też w osiedlach domków na peryferiach żadnej biedy
nie widać. Trzeba by wybrać się na głęboką prowincję.
Faktem jest natomiast, że Nowa Zelandia dysponuje jako kraj mniejszym
kapitałem, Nowozelandczycy za granicą mają mniej pieniędzy, a że wielu
ma szkockich przodków to dodatkowo sknerzą. Nie świadczy to jednak o biedzie
ani o wielkiej różnicy w poziomie życia gdy się w tych krajach mieszka.
Ceny tu są niższe niż w Australii i wychodzi na to samo.

Jedno widac nawet po krótkim pobycie. Te dwa kraje, tak różne a jednocześnie
tak podobne są na siebie skazane i są sobie na wzajem potrzebne. Powiązania
ekonomiczne natomiast są tak silne, że przy dobrym zawodzie ciężko znaleźć
jakieś różnice w poziomie życia.

Podsumowując - jeśli chce się wyemigrować dobrze jest porozglądać się
za odpowiednim krajem. Kanada, Australia, Nowa Zelandia przyjmują na
podobnych zasadach. Nic tylko wybierać. Ja wybrałem NZ i na razie
(po półtora roku, zobaczymy jak będzie później) nie żałuję. Wręcz

[Gość: Stary]

Bardzo celne podsumowanie.

Nie zgodzilbym sie tylko z jednym:

Pan kolega Kiwi pisze:
"Australia jest bardziej "amerykańska" (z nadętym patriotyzmem i
przeświadczeniem o potędze co przy populacji jak pół Polski i bliskości
Indonezji i Chin wyglada dosc zabawnie)."

Jest bardziej "amerykanska" ze wzgledu na wieksza skale i wieksze pieniadze do
zrobienia przez duze firmy miedzynarodowe (gornictwo, turystyka). Ale z tym
patriotyzmem jest tak, ze przy jakichs niedawnych uroczystosciach okazalo sie,
ze polowa czlonkow gabinetu Australii nie zna tekstu hymnu narodowego -
uratowaly ich karteczki z tekstem, jakie przezornie zapewnil im szef protokolu.
I bardzo dobrze. Jak ktos chce praktykowac nacjonal-patryotyzm, to moze w
kraju, bez fatygowania sie do Oz czy NZ.

Poza tym wszystko sie zgadza, zwlaszcza komfort psychiczny jaki sie czerpie z
dystanssu od kraju. Zapraszam, doradzam i zachecam. Szczegoly pod
www.immi.gov.au

Pozdrowko z Sydney
(wlasnie wyjrzalem przez okno biurowca, zgodnie z rada pana kolegi z Auckland,
ale biedy rzeczywiscie jakos nie bylo widac; nawet facet na ruchomym pomosciku,
myjacy okna na 40 pietrze, byl schludnie odziany, dobrze odzywiony, i wygladal
na zadowolonego)

australia-cairns-norkowanie,polowanie,golf,dobre towarzystwo..........

[Gość: Dorota]

Mieszkam w malej miescinie (120.000 mieskancow)Cairns ponad 14 lat i ciagle
cieszy mnie swiat .Moze za malo tych $$$ czasem ale ile by ich nie bylo tyle by
ich bylo malo,nauczylam sie cieszyc podstawowym darem tego zycia:piekna pogoda
przez 8 miesiecy,wyjazdy w plener gdzie rzadko kiedy mija cie samochod ktorego
kierowca zawsze cie pozdrowi ,przyroda tropicalna ,wyspy,gory,rafa coralowa,to
wynagrodzenie za to ze wyjechalam z Polski (luty 1981)kiedy ruski staly na
granicy.Chcialam tu przekazac swoje proste spojrzenie na emigracje do
Australii.pozdrawiam Dorota

[Gość: ja]

cos ten temat spadl

[Gość: wojtas]

Czy w Australii i Nowej Zelandii jest taki sam jak w Polsce nabożny stosunek do
tzw Wielkiej Piątki?

[Gość: Stary]

Gość portalu: wojtas napisał(a):

> Czy w Australii i Nowej Zelandii jest taki sam jak w Polsce nabożny stosunek do
>
> tzw Wielkiej Piątki?


A co to jest ta twoja wielka piatka? W Australii nie ma naboznego stosunku do
czegokolwiek - panuje zdrowy cynizm i praktyczny pragmatyzm.

[Gość: wojtas]

KPMG, Arthur Andersen, Deloitte, PwC, Ernst@Young

[Gość: patryk]

Wkrotce rozpoczynam nauke w jednym z Instytutow w Sidney [Radwick].Wybralem
szkole w Australii , poniewaz jest to kraj wielokulturowy i dlatego mam
nadzieje , ze nie bede traktowany tam jak intruz , a takze ze wzgledu na
wspaniala przyrode i niewysokie koszty utrzymnia w porownaniu z innymi krajami
anglojezycznymi.Od czterech lat mieszkam za granica gdzie przywyklem do zycia z
dala od kraju .Prosze o opinie Polakow mieszkajacych w Australii; czy mam duzo
wieksze szanse na znalezienie tam pracy jesli zdobede zawod w Australii?
Piszcie co myslicie o Polakach tam mieszkajacych ? Jak widza nas Aussie ?

[Gość: PawelJD]

na pewno bedzie ci latwiej z tutejszym wyksztalceniem;
teoretycznie to powinno byc wszystko jedno, ale...

Pawel

[Gość: DOROTA]

Gość portalu: GERONIMO napisał(a):

> Od kilku lat biję się z myślami - chciałbym być polskim
patriotą w Australii
> lub w Nowej Zelandii , bo taka forma patriotyzmu - w
odróżnieniu od tej , którą
>
> trzeba reprezentować w kraju - bardziej mi
odpowiada.Proszę zatem o radę : mam
> 33 lata , rodzinę , pracę w zawodzie , studia kończyłem
w Irlandii.Czy taki
> układ może mieć jakiś sens ? Wiem , że łatwo nie będzie
- pytam raczej o to jak
>
> bardzo będzie trudno i jak są w tych krajach traktowani
ludzie z kochanej
> ojczyzny ? Czy lokalne władze udzielają jakiegoś
wsparcia ? Czy odradzacie ?

WIDZE ZE TEMAT SPADL BARDZO NISKO I NIE MOGLAM GO ZNALEZC
CHOC PARE RAZY CHCIALAM <wiec dla pdtrzymania go na gorze
tylko krotko dodaje ze:AUSTRALIA TO NAJLEPSZE MIEJSCE DO
EMIGRACJI!!!!!!!pozdrawiam doraota

UWAGA BAGNO

[Gość: STAN]

Oczywiscie jak kazde miejsce ma swoje wady i zalety. Jesli chodzi natomiast o
bezpieczenstwo tzw. crime w Auckland jest porownywalny z tym w USA.
Bylem zaskoczony niedawno czytajac raport ONZ w jednej z Bytyjskich gazet ze
jesli chodzi o crime. I tak Australia jest przodownikiem i mimo powszechnej
opini o amerykaniskiej
kryminalistyce, to wlasnie Australia jest na przodzie sztafety. Jesli chodzi o
porownania czterech angielskojezycznych krajow najbezpieczniejszym krajem jest
Kanada a nie NZ. W skali porownan (srednia przestepczosc wszystkie rodzaje
crime) najbardziej "niebezpieczne" miasto Kanady czyli Vancouver, BC ma polowe
mniej przestepstw niz "najbezpieczniejsze" miasto w Australii czyli Melbourne,
Vic. Toronto w Kanadzie jest 8 razy bezpieczniejsze niz Brisbane, Australia i
dwa razy bezpieczniejsze niz Auckland, NZ. Pozorne bezpieczenstwo postrzegane
nie jest poparte nawet statystykami ktore rowniez moga byc mylace jako ze
najbezpieczniej jest tam gdzie nie ma "krajmu" czyli nigdzie. Poczucie
miedzynarodowego bezpieczenstwa w NZ jest nawet bardziej mylace niz tego
wewnetrznego a to z uwagi na brak armi zdolnej do odparcia przeciwnika jak
rowniez brak sojusznikow do pomocy (rzad i izaolacjaonizm).
Jeden zrzut spadochronowy armi chinskiej 500 zolnierzy jest w stanie przejac
kontrole nad krajem.
W razie koniecznosci raczej proponuje wyspy NZ jak Cook czy Nuie (wspamialy w
smaku miod maja, inne przczoly inne kwiaty).
Oczywiscie z zimna woda przesadzilem (troszke)jesli mowimy o polnocnej wyspie
ale 100% prawda na poludniowej.
Dla wzystkich potencjalnych kandydatow do NZ zamieszkalych w Polsce mam jeszce
raz porade, NZ jest bardzo przyjemnam krajem do rzycia, ale dobrze jest troche
$$$ ze soba pzrywiesc nawet 10-20 tys USD, moze w niesamowity sposob ulatwic
start tam i naprawde kozystac z piekna tego kraju. Jezeli wyladujesz ze 100 NZD
w kieszeni i jestes na dodatek kawalerem, zapewniam cie ze pobyt twoj ograniczy
sie do gora 5 lat. Po czym znajdziesz sie w Australi (latwiej sie dorobic) ale
rowniez mozesz byc niezadowolony. Okolo polowa polakow opuscila NZ na dobre i
wiekszosc do Australi, spora czesc opuscila tez Australia. Rodziny z dziesmi
raczej maja tendencje to pozostawania dluzej i w jednym i w drugim kraju z
roznych przyczyn.
A generalna zasada jest taka ze spoleczenstwa w USA, CANADY, NZ i Australii
sa bardzo "ruchome", ludzie sie ciagle przemieszczaja szukajac tam czegos
nowego
raczej niz lepszego. Jest to proces zupelnie normalny tutaj, choc z perpektywy
Europy a w szczegolnosci Polski moze wydawac sie zupelnie nie normalny.
Zycze pzryjemnego pobytu w NZ
Zenek, USA

[Gość: Stefan]

Bylem kiedys w Christchurch w zimie (lipiec, Sierpien) zamiast peknej NZ
zobaczyle zasmrodzone miasto od dymu z kominkow w domach i to w niesamowitym
stezeniu (dusznosci i lzawienie).
Warunki narciarskie przesadzone. Austrii nikt nie zastapi. Whistler kolo
Vancouver w Kanadzie jest piekniejszy niz Queenstown plus duzo lepsza swiatowa
klasa.
W domach zimno jak zima w Stalingradzie. No ale swojsko, ludzie przyjemni ale
nie w samochodach, jakos tak dziwnie pozdrawiaja sie jednym palcem zamiast cala
reka. Szczytem chamstwa motoryzacyjanego jest Australia. Gdzie wyprostowany
paluszek jest nawet bardziej popularny niz w NZ. Przechodzenie na przejsciu
nawet na zielonym swietle nie gwarantuje przezycia czy chocby calych nog.
Stan "taboru" samochodowego moze byc nawet gorszy niz nieszcesnego polskiego.

do GERONIMO

[Gość: Kassia1]

Przyjezdzaj .. tylko martwi mnie to ,ze sie zastanawiasz ja jestem tutaj na
stale od prawie 2 miesiecy i nigdy nie mialam takiego dylematu jak Ty
Bylam tutaj wczesniej kilka razy i od pierwszego przyjazdu wiedzialam ,ze
tutaj chce zostac
A ludzie? Oni sa niesamowici Uwierz mi ... wczoraj bylam w klubie ,w ktorym
wiekszosc byla ode mnie conajmniej 20 lat starsza Mimo to bawilam sie super.
Australijczycy nigdy sie nie starzeja !

[Gość: PIPI]

Wiekszosc opowiesci tutaj so jedynie
odzwierciedleniem opini jednej osoby. W bardzo wielu przypadkach
nie prawdziwe lub poprostu wypaczone. Zjezdzilam swiat bardzo dokladnie
i np. pozytywne opinie na tym forum o Australi i N. Zelandii nie
znajduja poparcia w moich doswiadczeniach i nie tylko.
Najwieksza liczba samobojstw w cywilizowanym swiecie wlasnie wystepuje w tych
dwoch krajach. Skoro ludzie sa tacy sczesliwi tam to dlaczego tak sie dzieje?
Dlaczego masowo wyjezdzaja z obydwu tych krajow (rodacy tez)???

[Gość: Stary]

Czy moglabys przytoczyc jakies statystyki, tak, zeby to nie byla NIEKORZYSTNA
opinia jednej osoby? W sprawie tych samobojstw i wyjazdu? Jak dotad, to jest
poltora miliona podan rocznie na 80 000 wiz emigracyjnych (Australia). Mieszkam
w Australii od 20 lat i dzien mi nie mija bym sobie tej decyzji nie powinszowal.
Ale to naturalnie tylko opinia jednej osoby.

[Gość: pipi]

Gość portalu: Stary napisał(a):

> Czy moglabys przytoczyc jakies statystyki, tak, zeby to nie byla NIEKORZYSTNA
> opinia jednej osoby? W sprawie tych samobojstw i wyjazdu? Jak dotad, to jest
> poltora miliona podan rocznie na 80 000 wiz emigracyjnych (Australia). Mieszkam
>
> w Australii od 20 lat i dzien mi nie mija bym sobie tej decyzji nie powinszowal
> Ale to naturalnie tylko opinia jednej osoby.

Oczywiscie kazda opinia na tym Forum jest opinia jednej osoby i nic konkretnego
nie mowi.
Statystyki sa zawsze mylne np:

10 mln ludzi bierze co roku udzial w loterii wizowej w USA. 50 tys dostaje wizy a
3 mln przyjezdza nielegalnie z samego Meksyku.
Oficialna emigracja do USA 1 mln na rok.

Podobnie jest z kazdym krajem z NZ i Australia wlacznie. Jedni znajduja szczescie
a drudzy zjadaja butleczke prozaku na raz.
Oficjalna statystyka: przedawkowanie lekarstw.

niektore statystyki
http://www.nzhis.govt.nz/stats/youthsuicide.html

Australia ma lepsze wyniki niz NZ ktora jest on top (mlodzi ludzie)

Wybrane kraje nie najnowsze dane
Changing rates (per 100,000 of population) for death by suicide, males 15 to 24
years-old, selected industrial countries, 1981 to 1993
Country 1981-1982 1984-1985 1987-1988 1991-1993
New Zealand 17.5 19.6 35.7 39.9
Norway 20.2 21.9 26.6 28.2
Switzerland 38.2 34.1 26.3 25.0
Australia 19.3 24.0 27.8 24.6
United States of America 19.8 20.5 21.9 21.9
France 15.7 17.0 14.7 14.0
Denmark 17.1 17.0 16.5 13.4
Germany 21.2 19.4 15.8 13.0
United Kingdom 7.0 8.2 12.3 12.2
Japan 14.7 14.1 10.4 10.1
Netherlands 5.3 10.6 9.2 9.1
Spain 5.0 5.3 8.4 7.1
Italy 5.3 na 5.1 5.7

[Gość: Kliken]

Oficjane statystyki podaja ze kanadyjczycy sa naszczesliwszymi ludzmi na
ziemi.Powyzsza statystyka zdaje sie to potwierdzac....

[Gość: maz]

szkoda ze PIPI na kazdym temacie podaje innego nicka ,bo latwiej by bylo
poznac caly jego sposob rozumowania.Chyba nie bardzo musialo mu sie powiesc w
Australii ,skoro tak na nia psioczy.Dobrze ze odnalazl swoje mijsce w Kanadzie.
Prawda ,wedlug mnie,jest taka ze to my sami jestesmy odpowiedzialni za swoj
sukces lub porazke bez wzgledu na to w jakim panstwie czy na jakiej szerokosci
geograficznej zyjemy.Znalem nowozelandczykow przyjezdzajacych do Australi
i......wracajacych z powrotem , polakow przyjezdzajacych do Nowej Zelandji czy
Australii i.....wracajacych z powrotem ,Ale znam rowniez duzo takich co sa tu
szczesliwi i bardzo zadowoleni ze swojego wyboru.
Moge sie tylko zgodzic ze Starym ,bo tak jak on mieszkam juz w Australii ponad
dwadziescia lat i nigdy nie zalowalem swojego wyboru ,choc mysle ze zwiedzilem
wiecej swiata niz Pipi i bardziej dokladnie.
maz

Kazdy sobie przyczyny skrobie. I bardzo dobrze.

[Gość: Stary]

Przyjcielu pipi, wolnosc na tym moim skromnym zdaniem polega, zeby kazdy sobie
zycie urzadzal, tak jak sam uwaza. Kto w Australii, kto w Kanadzie, kto w
Lepperlandzie.

Ja moge sie tylko wlasnymi doswiadczeniami z Australii podzielic, a te sa
pozytywne. Co nie wyklucza, zes ty mogl miec negatywne. Naturalnie, kazdy
chetny do emigracji gdziekolwiek powinien miec pelna swiadomosc, ze moze mu to
nie wyjsc, i miec to "wliczone w koszta", emocjonalne i inne. Ale jak kto
zostanie w kraju, to tez mu moze nie wysjc, z podobnych zreszta powodow.

Moge sie podzielic swoimi powodami, ktore kazdy naturalnie moze miec inne. Moje
sa z grubsza takie:

- wole mieszkac w panstwie, gdzie prawo jest prawem, policjant policjantem a
zlodziej zlodziejem; takie panstwo za mojego zycia w Polsce nie nastanie;

- wole mieszkac w panstwie, ktore funkcjonuje; w panstwie, w ktorym praktykuje
sie minimalistyczna szkole sprawowania wladzy, w ktorym nie wystepuje
bezinteresowna zlosliwosc panstwa wobec obywatela, ktoremu panstwo nic nie
pokazuje ("ja panu pokaze") bo nie odczuwa takiej potrzeby;

- wole mieszkac w panstwie, w ktorym obywatel ma na codzien swiety spokoj od
panstwa, ktore nie czuje swietego obowiazku wtykania panstwowego nosa we
wszystko, poczynajac od rachunkow bankowych, a konczac na jajnikach.

Obywatel australijski moze w zasadzie (z niewielkimi wyjatkami) nie zauwazac,
ze panstwo istnieje. O takim panstwie (minimalistycznym) daremnie marzy w
Polsce Donald Tusk dla swoich wnukow.

Kto inny moze miec jeszcze ze dwadziescia calkiem innych przyczyn na tak albo
na nie, ale mnie te trzy wystarczaja.

[luiza-w-ogrodzie]

Weszlam na to forum z checia niesienia porady, ale widze, ze wielu juz to
zrobilo bardziej wyczerpujaca niz ja moglabym. Szczegolnie Stary.

Jestem tu od prawie 10 lat i od samego poczatku czulam sie znacznie lepiej niz
w Polsce. Bylam doceniana, panstwo pomoglo mi finansowo i nie tylko (np kursy
angielskiego i zawodowe). W pracy nikt nie opowiada zartow o Polakach, w naszym
wydziale (30 osob) jest bodajze 11 narodowosci i wszyscy czuja sie u siebie.

Kto chce pracowac, ma prace. Kto nie chce, ma zasilek (ale dopiero po dwoch
latach od przyjazdu!) i lezy brzuchem do gory na tutejszych plazach. Kto czuje
sie pewniej wsrod rodakow, moze ich spotkac w polskich klubach, kosciolach czy
imprezach. Kto chce trzymac sie z dala od Polonii, moze przezyc tu lata slyszac
jezyk polski tylko przypadkowo na ulicy.

Znam Polakow (imigracja z lat 90tych), ktorych Australia wyksztalcila -
nauczyli sie jezyka, dostali prace w zawodzie - i wykorzystali to doswiadczenie
dla zdobycia pracy w USA, Kanadzie, Anglii, Szwecji. Niewielu z nich chce
wrocic do Polski i wszyscy wspominaja milo pobyt w "OZ".

Australia jest daleko od wszystkiego; "zadupie swiata" - tak, ale jakie ciche i
rozlegle! No ale nie kazdy lubi uczucie zasciankowosci i izolacji. To tez
trzeba brac pod uwage.

Reasumujac: czy przyjezdzac? TAK.

[Gość: krysia]

Bylam niedawno w polsce po 27 letnim pobycie. Nie moge odzalowac ze mnie
rodzice wywiezli! w polsce jest tyle zycia i ciepla, tutaj pustka,straszne
odleglosci i kompletny brak duszy.mezczyzni kompletnie zniewiesciali.polac w
polsce sa bardzo mescy i opiekunczy.sa dzentelmentani:otwieraja drzwi,podaja
plaszcz is maje inicjatywe.Tutaj kobieta nie czuje sie kobieta, bo mezczyzni to
baby!Pozatym duze uprzedzenie do nieanglosasow! I tak strasznie daleko od akcji
w Europie! od warszawy do sydney ok 30 godzin plus koszty! gdybym miala
wybierac to polska ewentualnie Europa! Czlowiek tu chamieje i czuje sie
niedowartosciowany chociaz mam wyzsze studia itp.Jezeli mozesz zyc jako tako
finansowo w Polsce (a jest tu raczej drogo - to zstan w Polsce!). CZEMU NIE
WYBIERZESZ EUROPEJSKIEGO KRAJU!!???

[Gość: Piotr]

Krysiu, wyglada na to, ze cierpisz na powszechna w tych stronach
przypadlosc - brak dluzszego overseas experience. Wielu Nowozelandczyków
twierdzi, ze tu jest pusto, nudno i wogóle koniec Swiata póki nie pomieszkaja
troche w Europie lub w Stanach i nie spróbuja tam zarabiac i sie utrzymac.
Ci co tam zostaja - dobrze im, znalezli to czego szukali, wola nowe warunki i inne
tempo zycia. Ci co wracaja natomiast pieknie pokornieja i nabieraja uczuc patriotycznych.
Doprawdy, overseas experience powinno byc w Australii i NZ obowiazkowe, na
przyklad jako warunek uzyskania prawa do glosowania.
Ja osobiscie wole gdy dzieje sie za malo niz za duzo, w Polsce juz
swoje pomieszkalem.

Jesli chodzi o zniewiescialych mezczyzn to jest to calkiem inna sprawa. Wcale nie
sa zniewiesciali. Boja sie! Otwarcie drzwi, czy tez podanie plaszcza - toz
to smiertelna obraza dla feministycznej godnosci! Niemalze napastowanie
seksualne. Zapewniam Cie, ze robiliby to gdyby tylko bylo to dozwolone.
Zdaje sie, ze ten strach i poczucie winy sa zaszczepiane juz od przedszkola
lub szkoly podstawowej. Przeciez zawod nauczyciela jest sfeminizowany w
tych krajach w ponad 90%. Nawet nieswiadomie panie nauczycielki obarczaja
rod meski wina za przemoc w rodzinie, kolonializm, wojny i co tam jeszcze.
A z czegoz to wynika taki dramatyczny brak mezczyzn nauczycieli?
(przynajmniej w NZ, nie wiem jak jest w Australii)
Ponownie ze strachu. Wystarczy na prawde jakis duperel czy zlosliwosc
aby z oskarzeniem o pedofilie facet nauczyciel mial spaprany zyciorys do
konca zycia. Faceci wola nie ryzykowac i sie w to nie pchaja. Logiczne
i zrozumiale.
Niestety, zniewiescialosc mezczyzn jest cena. Juz nie za rownouprawnienie,
to mozna osiagnac bez szkod dla zadnej ze stron, ale za zadanie specjalnych
praw, za wojujacy feminizm, za agresywnosc kobiet. Jest cena za przesade
z polityczna poprawnoscia, za to, ze coraz trudniej jest byc bialym
normalnym facetem, nie daj Boze jeszcze Anglosasem i Protestantem.
Za to gdy jest sie Maoryska (Aborygenka, Murzynka) - lesbijka -
- wegetarianka - buddystka to wszyscy dookola pieja z zachwytu.
Niedawno jakas pani napisala w nowozelandzkim "Heraldzie" aby przemianowac
dzien ojca na dzien wstydu dla wszystkich mezczyzn za przemoc w
rodzinie. Doprawdy - im bardziej faceci beda zmuszeni czytac takie
rzeczy tym bardziej beda zlopac piwo i patrzec na rugby we wlasnym
gronie (to jeszcze nikogo nie obraza) a coraz mniej im w glowie bedzie
bycie opiekunczymi, dzentelmenskimi i z inicjatywa. Zbyt ryzykowne.
Rozwscieczona feministka jest jedna z niewielu rzeczy, ktorych boi sie
prawdziwy mezczyzna - nie wiadomo po prostu jak z tym zjawiskiem
walczyc.

Piotr

[Gość: maz]

Krysiu albo Pla czy obojetnie jak chcesz zeby Cie nazywac.
Czy mozesz mi wytlumaczyc OD CZEGO JEST DALEKO w Australi??????
Zgadzam sie w duzej mierze z Piotrem jesli chodzi o podsumowanie praw i
przywilejow jakie maja tutaj kobiety,ale dziwie sie Tobie bo w Sydney jest
wiecej Polakow niz w niejednym miasteczku Polskim, a Ty dopiero teraz odkrylas
gentelmenskosc i polskie maniery.Jak to moglo sie stac ???????
Piszesz ze Rodzice Cie tu przywiezli i masz o to do Nich pretensje,nie wierze ze
Twoji Rodzice nie spotykali sie z zadnymi Polakami ,i co ????? Czy to sa jacys
inni" zniewiesciali" faceci??????
Jezeli chcesz posluchac rady starego polonusa to.....wsiadaj w samolot i
przeprowadzaj sie do Europy lub Polski ,bo jesli tylko tam mozesz czuc sie
szczesliwa to jaki sens marnowac sobie dalej zycie w Australii?
A tak przy okazji to dobrze spojrzec na globus i odkryc ze Kanada wcale nie
jest w Europie.
maz

[Gość: DundeeGi]

A ja sie z Toba Luiza nie zgodze. Pisalam wczesniej gdzie pracuje, w naszym
Centrum mamy tez pomoc dla imigrantow, ktorzy szukaja pracy (nie jest to biuro
posrednictwa czy cos takiego, pomagamy w pisaniu resume, Application Letter,
generalnie jak wyglada rozmowa o prace). Przychodzi tu coraz wiecej Polakow,
ktorzy po prostu nie moga sie odnalezc w Australii, sa to ludzie ktorzy albo sa
tu od niedawna 2-3 lata albo dluzej jak Ty 7-10, maja wyzsze wykasztalcenie,
doktoraty, kursy w Australii i niestety nie moga znalezc pracy, i nie jest to
kwestia nieznajomosci jezyka angielskiego.
Jasne, potwierdze ze latwo i przyjemnie sie tu zyje. Jestem tu ponad rok i
zaczynam sie przyzwyczaiac (choc nie bylo mi latwo na poczatku), ale latwosc
zalezy od tego czy masz do kogos/ czegos przyjechac. Przeciez nawet teraz rzad
ograniczyl pomoc finansowa dla nowo przybylych, ktorzy nie maja statusu
uchodzcy.

Pozdrawiam

[starywiarus]

Gość portalu: DundeeGi napisał(a):

> A ja sie z Toba Luiza nie zgodze.(...)

Przychodzi tu coraz wiecej Polakow,
> ktorzy po prostu nie moga sie odnalezc w Australii, sa to ludzie ktorzy albo sa
>
> tu od niedawna 2-3 lata albo dluzej jak Ty 7-10, maja wyzsze wykasztalcenie,
> doktoraty, kursy w Australii i niestety nie moga znalezc pracy, i nie jest to
> kwestia nieznajomosci jezyka angielskiego.(...)




Zycie jest w ogole brutalne, a bezrobocie w Polsce (19%) jest prawie trzy razy
takie jak w Australii (6.6%). Te doktoraty w Polsce jak widac nie pomogly, ale
niestety nie ma zadnej gwarancji, ze cokolwiek pomoga gdzie indziej.

Emigracja zawsze ma w sobie element ryzyka. Oraz na ogol calkowitej zmiany stylu
zycia. Jesli ktos nie jest przygotowany na robote ponizej standardu PhD, to
rzeczywiscie moze z nim byc cienko...

[luiza-w-ogrodzie]

Gość portalu: DundeeGi napisał(a):

> A ja sie z Toba Luiza nie zgodze. Pisalam wczesniej gdzie pracuje, w naszym
> Centrum mamy tez pomoc dla imigrantow, ktorzy szukaja pracy (nie jest to biuro
> posrednictwa czy cos takiego, pomagamy w pisaniu resume, Application Letter,
> generalnie jak wyglada rozmowa o prace). Przychodzi tu coraz wiecej Polakow,
> ktorzy po prostu nie moga sie odnalezc w Australii, sa to ludzie ktorzy albo sa
> tu od niedawna 2-3 lata albo dluzej jak Ty 7-10, maja wyzsze wykasztalcenie,
> doktoraty, kursy w Australii i niestety nie moga znalezc pracy, i nie jest to
> kwestia nieznajomosci jezyka angielskiego.

Dundee, widzisz Polakow w Australii z perspektywy bezrobotnych, ktorzy przychodza
po pomoc. A potrzebuja pomocy nie tylko dlatego, ze maja problemy z
kwalifikacjami, ale i z przyczyn osobistych albo dlatego ze rzeczywistosc nie
zgadzala sie z ich planami i zamiast zmieniac plany, obrazaja sie na
rzeczywistosc. Mam znajoma, ktora pracuje w Polish Welfare i udziela porad
psychologicznych i mowila mi ze wiele osob nie powinno wogole wyruszac na
emigracje, tak bardzo ich oczekiwania sa rozbiezne z rzeczywistoscia.

Zawsze na emigracji beda tacy, ktorzy nie powinni emigrowac bo sie do tego nie
nadaja. Wiekszosc jednak daje sobie rade i to calkiem dobrze - nie tylko
finansowo. Mam wielu znajomych Polakow podobnych do mnie - przyjechali tutaj,
douczali sie, pracowali na poczatku ponizej wlasnych kwalifikacji. Teraz dobrze
zarabiaja, znaja kraj i zwyczaje, czuja sie tu u siebie.

> Jasne, potwierdze ze latwo i przyjemnie sie tu zyje. Jestem tu ponad rok i
> zaczynam sie przyzwyczaiac (choc nie bylo mi latwo na poczatku), ale latwosc
> zalezy od tego czy masz do kogos/ czegos przyjechac. Przeciez nawet teraz rzad
> ograniczyl pomoc finansowa dla nowo przybylych, ktorzy nie maja statusu
> uchodzcy.

To prawda, ze nowo przybylym do Australii jest teraz trudniej, niz bylo dziesiec
lat temu. Jednak kandydaci na emigrantow wiedza z gory o tym, ze przez dwa
pierwsze lata nie dostana zasilku i ze nikt nie ma gwarancji otrzymania pracy
tylko dlatego ze postawil stope na czerwonej ziemi. Jesli w takich warunkach
decyduja sie na przyjazd bez pieniedzy lub wsparcia rodziny/znajomych juz
bedacych w Australii, to jak takich nazwac? Hopeful dreamers?

Rowniez pozdrawiam

Luiza-w-Ogrodzie

Amen, Luizo

[Gość: Stary]

Luiza - jak zwykle zwięźle i trafnie, w samo sedno. Sam bym tego lepiej nie
ujął. Nie każdy nadaje się do emigracji.

Tragikomiczne jest, kiedy ludzie, którym w Polsce przeniesienie się z Krakowa
do Warszawy w celu znalezienia sobie lepszej roboty wydaje się za trudne,
przenoszą się z Polski do Australii, a następnie oczekują, że Opatrzność i
Australia ich wynagrodzą za okazaną w ten sposób odwagę i determinację. A jak
nikt nie spieszy z nagrodami, to naturalnie znaczy, że australijska
rzeczywistość jest nie w porządku, zła, ułomna, nie taka jak powinna być etc. .
No, bo jakby ta Australia była taka, jak należy, to przecież czekałaby tu
ciekawa, lekka i dobrze płatna praca na stanowisku całkowicie zgodnym z
kwalifikacjami nabytymi w Polsce, gustownie urządzony dom z dobrze utrzymanym
ogrodem, dobra prywatna szkoła dla dzieci, pies seter irlandzki bez pcheł, i
nowiutki Holden Commodore, jasnoniebieski metallic, z silnikiem 5.7 litra i
skórzaną tapicerką. Wtedy zaraz by pokazali, co są warci. Obrażają się, jak
się im powie że owszem, wszystko to jest w Australii w ich zasięgu, ale trzeba
to sobie załatwić samemu.
W Australii jest pewna (niewielka na szczęście) populacja Polaków, którzy będą
nieszczęśliwi wszędzie na świecie. Nie ma takiego kraju, który by im dogodził.
Ta odmiana polskich emigrantów wie lepiej, jak się powinno Australię urządzać.
Bardzo chętnie doradzają, jaka ta Australia powinna być, i jakie tu należy
wprowadzić poprawki, żeby oni mogli ją zaaprobować. Schody zaczynają się,
kiedy im wreszcie świta, że nie zostali tu zaangażowani jako konsultanci od
reformy ustrojowej, a aprobata Polaków zupełnie nie jest Australii nieodzowna
do istnienia. Wtedy biegają po poradniach dla imigrantów, gdzie doradcy
konstatują że, w znakomitej większości wypadków, problemy adaptacyjne znajdują
się przede wszystkim między uszami takiego delikwenta. Więc się obrażają i
szukają innego doradcy, żeby im przyznał rację, że to Australia ich zawiodła.

Czytałem kiedyś sprawozdanie ze spotkania informacyjnego, jakie dwa lata temu
urządziła w Warszawie ambasada kanadyjska dla zainteresowanych emigracją do
Kanady. 90% zadanych pytań było typu: "co mi Kanada oferuje?" albo " co mi
Kanada da za to, że ja tam wyemigruję?". To jest totalne pomieszanie pojęć.
Nowy Świat (USA, Kanada, Australia) nikomu nic nie oferuje w charakterze
wynagrodzenia czy rekompensaty za doznane prawdziwe czy urojone krzywdy czy
przeciwności losu w Starym Kraju. Nie mam pojęcia, skąd się bierze to
przekonanie, że cały świat współzawodniczy, albo powinien, w zabiegach o
względy Polaków, a potencjalny polski emigrant tylko prowadzi przetarg na
najlepszą ofertę - "a ja sobie stoję w kole i wybieram kogo wolę". We wczesnych
latach 80-tych, australijscy "social workers" nazywali to EPES (Exaggerated
Polish Expectations Syndrome)

Osobiście zawsze bylem zdania, że na emigracji na ogół odnoszą sukces ludzie,
którzy dobrze zdają sobie sprawę **** OD**** czego wyjechali, czyli ludzie,
którzy zdecydowali, co w ich rodzinnym kraju było dla nich nie do przyjęcia aż
do tego stopnia, że byli gotowi ten kraj na zawsze opuścić, puszczając się na
każde ryzyko, jakie podyktowało życie.

Ja twierdzę, że na emigracji odnoszą sukces nie tyle ci, którzy wyjeżdżają z
Polski, żeby sobie kupić lepsze buty, co ci, którzy już mieli przyzwoite buty,
tyle że w Polsce ich w tych butach uwierał jakiś (metaforyczny) kamień czy
wystający gwóźdź, z którym nie chcieli albo nie mogli dłużej wytrzymać.

Ciebie na przykład, jak to swego czasu opisywałaś, uwierała nachalna
indoktrynacja religijna małych dzieci i załatwianie wszystkiego po znajomości.
Mnie (kilkanaście lat wcześniej) uwierało w Polsce nachalne wciskanie się
agresywnego i konfrontacyjnego państwa między przysłowiową wódkę i zakąskę,
czyli drobiazgowa państwowa nadregulacja wszystkiego i rozszalały absurd
urzędowania dla urzędowania (jedno i drugie zresztą, jak słyszę, trwa dalej w
najlepsze).

Wielu przybywających do Australii rodaków uważa, z niewiadomych powodów, że
sprawiedliwość historyczna wymaga, aby mogli tu pominąć etap 10 lat ciężkiej
roboty, i przejść bezpośrednio do gry w golfa trzy razy w tygodniu. Strasznie
się obrażają, kiedy się okazuje że owszem, kto chce, może grać w golfa tak
często jak zechce, ale członkostwo klubu, kije, piłeczki i spodnie w kratkę
musi sobie kupić z własnej kieszeni.

[Gość: Baloo]

Pieknie to , Stary, napisales , sama prawda ....

Ale mozna co nieco dodac : widzisz, wiele osob usiluje wyjechac z Polski, mimo
iz tam niezle sobie radzili, bo mimo wielu staran, ciezkiej prac itd, maja
uczucie "buksowania w blocie" (to znaczy, ze najmniejszy postep czy zmiana
wymagaja 100 razy wiecej wysilku niz gdzie indziej , z powodu "oporu
materii") . Dochodza do wniosku, ze robiac to samo za granica, tym samym
kosztem moga osiagnac wiele wiecej ( i chodzi tu nie tylko o kase, ale takze
o satysfakcje zawodowa czy rodzinna ) ... czaszami sie sprawdza, czasami
nie ... i zdziwisz sie, ale rzeczywiscie wyjazd za granice jest w sumie
psychologicznie latwiejszy niz wyjazd z Warszawy do Krakowa (sam nie wiem
dlaczego, ale zaobserwowalem ze tak jest ... ). Moze dlatego, ze taka radykalna
zmiana ma wiekszy sens ??? W koncu - z bagienka w bagienko , to zadna zmiana ...
I jeszcze jedno : dla wielu ludzi takie kraje jak Kanada czy Australia to sa
kraje mityczne, cos miedzy Utopia a Eldorado , rozczarowanie bywa zawsze
bolesne ..
Ciekawostka: wiesz , ze ponad 54 % moich gospodarzy (Szwajcarow) chcialoby
mieszkac w innym kraju ? Najlepiej w Kanadzie lub Australii (chyba cos ok.
2/3). Na pewno nie z powodu braku pieniedzy ... Ale taki Szwajcar ma gorzej :
gdziekolwiek by pojechal, zawsze bedzie mial biedniej i mniej wygodnie ....
A propos Utopii : nie potrzebujecie tam jakichs dodatkowych archeologow ? ;oD

pozdrowienia

Baloo

czy Australijczy to rasisci

[Gość: aga]

Mam pytanie do rodakow w Australii. Czesto slysze od moich Afrykanskich
znajomych, ze Australia mimo swojej wielonarodowosci to kraj rasistow, gdzie
czarni sa bardzo zle traktowani. Czy to prawda. Czy zaobserwowaliscie cos
takiego?

[Gość: maz]

Gość portalu: aga napisał(a):

> Mam pytanie do rodakow w Australii. Czesto slysze od moich Afrykanskich
> znajomych, ze Australia mimo swojej wielonarodowosci to kraj rasistow, gdzie
> czarni sa bardzo zle traktowani. Czy to prawda. Czy zaobserwowaliscie cos
> takiego?

Zaobserwowalem cos wrecz odwrotnego.
W dzisiejszej Australi najlepszym kolorem skory jest kolor czarny.
I to wcale nie jest przesada.
Takie uprawnienia ,dotacje rzadowe ,ulgi itp jakie teraz maja miejscowi aborygeni
moga sie tylko zamarzyc komus z innej rasy.
Widzialem juz i czytalem odezwy ,zeby zniesc dyskryminacje w stosunku do bialego
czlowieka.Czy to cos Ci mowi?????

[Gość: boss]

Najwpierw wyjedz palancie !!! - a potem dyskutuj na Forum czy warto jechac!!!
A zacznij od pytania kto ci da wize ????!!!!

[Gość: aga]

Dziekuje za odpowiedz. Tylko, ze Aborygeni to jedno - ale jak wyglada na
przyklad sytuacja Murzynow z Afryki albo Stanow. I czy w Australii tak jak w
Europie jest roznica miedzy duzymi miastami a dziurami w poziomie ksenofobii?

[Gość: Stary]

Gość portalu: aga napisał(a):

> Dziekuje za odpowiedz. Tylko, ze Aborygeni to jedno - ale jak wyglada na
> przyklad sytuacja Murzynow z Afryki albo Stanow. I czy w Australii tak jak w
> Europie jest roznica miedzy duzymi miastami a dziurami w poziomie ksenofobii?

Murzyni ze Stanow to u nas albo turysci z dobra kasa albo zawodowi koszykarze,
bozyszcza tlumow. Emigracja z Afryki jest nieduza, i nigdy nie zauwazylem, zeby
ktokolwiek o czarnej skorze mial z tego powodu jakies zasadnicze trudnosci.
Zreszta nie musi byc Murzyn z Afryki albo ze Stanow - sa Tamile ze Sri Lanka, sa
Etiopowie, jest kupa ludzi z Bliskiego Wschodu, wszystko to kolory skory od
mlecznej kawy do wegla w dobrym gatunku; systematycznych badan zadnych nie
prowadzilem, ale na oko nie widac, zeby to komu przeszkadzalo. Moze dlatego, ze
nie tworzy sie "masa krytyczna"? Azjaci bardziej zwracaja uwage, bo ich wiecej.

Male miasteczka to w Australii margines marginesow, to sa miasteczka po 1000-5000
mieszkancowmiasteczka obslugujace region rolniczy czy gorniczy, ale ponad 80%
populacji mieszka w 6 wielkich miastach. Imigranci prawie nigdy nie osiedlaja sie
poza tymi szescioma miastami, nie z powodu rasizmu, tylko dlatego ze tam jest
praca, mieszkanie, szkoly, uslugi. Z tego powody nigdy nie slyszalem, zeby
wystapil gzdies problem razsizmu w malym miasteczku.

[Gość: Jurek]

Nie.

[komentator]

Gość portalu: Jurek napisał(a):

> Nie.

Tak lub nie. Ale najpierw przeczytac co Stary tu napisal.

Ewenement

[Gość: Stary]

komentator napisał(a):

> Gość portalu: Jurek napisał(a):
>
> > Nie.
>
> Tak lub nie. Ale najpierw przeczytac co Stary tu napisal.


Nooo, swiat sie konczy! Komentator podaje Starego jako zrodlo...

[komentator]

Gość portalu: Stary napisał(a):

> komentator napisał(a):
> > Gość portalu: Jurek napisał(a):
> > > Nie.
> > Tak lub nie. Ale najpierw przeczytac co Stary tu napisal.
> Nooo, swiat sie konczy! Komentator podaje Starego jako zrodlo...

Heh, jak widac zawsze komentujemy obiektywnie.

P.S. Popychamy tez zrzekanie, na 30 kwietnia debata w Senacie o emigrantach.
W projekcie uchwaly:

"Z satysfakcją przyjmujemy przede wszystkim złożoną przez Prezesa Rady
Ministrów i ministrów zapowiedź szybkiego uregulowania spraw dotyczących
uprawnień Polaków za granicą oraz ułatwień wizowych."

Podrzuc swoja zrzeczeniowa tworczosc do Senatu, peerelowskie komuchy zalatwia
ci ta sprawe i bedziesz ofiara paradoksu historii, haha.

Ewenement dopiero bedzie

[Gość: Stary]

komentator napisał(a):
>
> P.S. Popychamy tez zrzekanie, na 30 kwietnia debata w Senacie o emigrantach.
> W projekcie uchwaly:
>
> "Z satysfakcją przyjmujemy przede wszystkim złożoną przez Prezesa Rady
> Ministrów i ministrów zapowiedź szybkiego uregulowania spraw dotyczących
> uprawnień Polaków za granicą oraz ułatwień wizowych."
>
> Podrzuc swoja zrzeczeniowa tworczosc do Senatu, peerelowskie komuchy zalatwia
> ci ta sprawe i bedziesz ofiara paradoksu historii, haha.
>

Stary bral udzial w opracowaniu stanowiska dwoch sposrod delegacji polonijnych,
jakie beda obecne w Warszawie podczas senackiej debaty. Zapewniam, ze tym razem
nie bedzie tak milusio, jak na bankietach w Domu Polonii w Pultusku, gdzie
polityke panstwa wobec Polonii przykrywa na ogol alkoholowa mgielka wznoszonych
bez przestanku toastow "Kochajmy sie". Ale nie uprzedzajmy faktow.

Ewenement a kompleks Napoleona w III RP

[Gość: Stary]

Dopiero teraz zwrocilem baczniejsza uwage na ten smaczny fragment:
>
> "Z satysfakcją przyjmujemy przede wszystkim złożoną przez Prezesa Rady
> Ministrów i ministrów zapowiedź szybkiego uregulowania spraw dotyczących
> uprawnień Polaków za granicą (...)

Dzieki wam, o bwana Miller, za propozycje "uregulowania" moich "uprawnien", ale
jako obywatel australijski mam juz wszystkie uprawnienia, jakich potrzebuje. Zas
reguluje je w niezbednym zakresie miejscowe prawo tam, gdzie stale mieszkam.
Widac na WUML-u o jurysdykcji terytorialnej nic nie mowili... Regulowac, o wielki
bwana, mozecie sobie u siebie - cokolwiek tam jeszcze zostalo nieuregulowane.
Chyba ze juz wyczerpaliscie zapasy anarchii i nic wiecej sie na terytorium RP
uregulowac nie da?

No i poczekajcie, Miller, na dyplomatyczne efekty propozycji, ze RP
bedzie "regulowac uprawnienia" niektorych, wybranych wedlug wlasnego uznania i
kryteriow obywateli amerykanskich w USA, kanadyjskich w Kanadzie albo
australijskich w Australii. Ten ruch bezwizowy polskich bezrobotnych na zamorskie
rynki pracy i rurociag z ich dolarami prosto w dziure budzetowa to wy zobaczycie,
Miller, jak wlasne ucho...

Uwaga, znowu kuku

[komentator]

Gość portalu: Stary napisał(a):

> Dzieki wam, o bwana Miller, za propozycje "uregulowania" moich "uprawnien", ale
> jako obywatel australijski mam juz wszystkie uprawnienia, jakich potrzebuje. Za
> s reguluje je w niezbednym zakresie miejscowe prawo tam, gdzie stale mieszkam.

Kuku ci znowu sie nasililo. Mowa jest o uprawnieniach obywateli polskich a
ty o australijskich.

Chyba znowu zacznie sie ostrzal zrzeczeniowo-paszportowy...

[pixis]

a czy nie jest tak, ze jak nie potrafimy byc szczesliwi w Polsce to nigdzie nam
sie nie uda?
nie wiem czy to precyzyjna odpowiedz na pytanie, ale taka mam oto refleksje.
adios!

[Gość: mb]

pixis napisał(a):

> a czy nie jest tak, ze jak nie potrafimy byc szczesliwi w Polsce to nigdzie nam
>
> sie nie uda?
> nie wiem czy to precyzyjna odpowiedz na pytanie, ale taka mam oto refleksje.
> adios!

Nieprawda.