a co z pamiętnikiem?

[pastorka]

Jestem ciekawa co sądzicie na temat pisania dziennika? I nie mówie tu o
blogu, lub czymś podobnym do czego wgląd mają ludzie. Tylko taka Nasza
ścieżka do szczerości, gdzie same przed soba piszemy tak jak naprawdę
napisało Nam życie(tudzież choroba) bez górnolotnych przemyśleń, tak po
prostu i konkretnie...i na temat:)

[angel182]

kiedy zachorowalam postanowilam zalozyc pamietnik, oczywiscie jak uswiadomilam
sobie chorobe, i to jest do tej pory moj najlepszy przyjaciel i jestem szczera.
chociaz lepiej otworzyc sie na ludzi, a nie zamykac w kartkach

[princez]

ja pisze od jakiegoś 12 czy 13 roku życia. dużo tego jest.

to zadziwiające, jak cierpliwy jest papier, i jaką ulge potrafi przynieść
rozmowa ze sobą samym. moim zdaniem pamiętnik to świetna forma 'wyżycia się'.
uwielbiam pisać. to mnie zawsze uspokaja.

[to_ona]

też piszę, a w zasadzie pisałam taki zeszytowy pamiętnyk
rzeczywiście - daje efekty, pozwala wyładować emocje, wypisać wszystkie łzy
"cierpliwy papier" -pięknie ujęte

jednak jest i druga strona medalu - pisanie pamiętnika nie jest zbyt dobrą
opcją dla tych, ktorzy wracają do przeszłości, wspominają, przeżywają jedno
wydarzenie wielokrotnie (mam na myśli wydarzenia negatywne) - w takim wypadku
pamiętnik rozdrapuje stare rany. Przekonałam się o tym na własnej skórze :(
niemniej jednak jestem zwolenniczką "wypisywania" emocji - to naprawdę uspokaja.