Mam plan...

[martika567]

Pisałam już że nie wierze w zmiane i chyba miałam racje. Moja siostra w
piątek wyjeżdza za granice i będe sama z mamą. Kurcze teraz jest troche
kiepsko bo zawsze jest ktoś w domu a potem będzie inaczej. Już mam wszystko w
głowie poukładane nawet to kiedy i co zjem. Kurcze ja nie chce o tym myśleć
a jednak myśle. Jak dla mne to jest fajny plan teraz przystopować do
wymiotowania raz na dzień a potem więcej bo ja chyba już nie potrafie
racjonalnie myśleć.

[sasa25]

Witaj,

tez tak kiedyś myślałam i robiłam...:(
Wierz mi można inaczej, trzeba tylko chcieć.
Nie od razu ale małymi kroczkami do przodu.
Uda się Tobie, wiem to !!! Tylko musisz się troszke postarać:)
Pozdrawiam,
K.

[ikhaya]

nie planuj, nie trać energii na walkę z objawami tylko skup się i zwalcz
przyczynę. Nieodzownie lekarz i terapia. Polecam i mocno namawiam - z własnego
doświadczenia.
Można żyć inaczej i to życiem radosnym. Ja to juz wiem

[goga2007]

a to dopiero wymyśliłaś..... nie ma co Ty chyba jesteś zwolennikiem
chorowania:(

[alicenicci33]

Znam ten plan. Ja też tak kiedyś planowałam i czekałam aż dom będzie
pusty i będę mogła dowol się obrzerać i żygać.
Chyba "niedorosłaś" jeszcze by z tym skończyć, nie dotknełaś dna by
móc się odbić. Myślę ,że choroba tak długo trwa bo my myślimy ,że
to zabawa, że mamy kontrolę nad nią ale prawda jest inna:(
Zgadzam się z przedmówczynią , że bez pomocy lekarskiej i książek o
tej tematyce nie wyszłabym z tego.

[martika567]

Dzięki za odpowiedzi. Narazie "mój plan" jeśli można go tak nazwać
się sprawdza, tylko że ja coraz gorzej się czuje bo nieraz nie mam
siły nawet nic robić po tym jak dostane atak. Nie wiem czy to
normalne ale strasznie bolą mnie oczy. Szkoda że plan zmiany na
lepsze mam tylko w nocy jak nie śpie (bo ostatno nie moge spać)a nie
spradza się dnia następnego.

[wiola.82]

Dasz radę. A wiesz dlaczego? Bo jak będziesz dłużej żygać, to mogą
popękać Ci naczynka w białkach oka. Mi raz pękły. To było straszne.
Myślałam, że to nieodwracalne. Miałam czerwone oko. Moje piękne oczy
stały się obrzydliwe. Mialam szczęście, bo szybko zareagowałam, ale
pamiętaj - im bardziej się wysilasz tym większa szansa, że naprawdę
i ostatecznie popękaja.. Warto?
Poza tym, z czasem zaczną boleć cię neki. Ba! Boleć, będziesz się
budzić o 4 rano z bólu, w dolnym odcinku kręgosłupa, a ból będzie
znikał dopiero ok 11.. Nie będziesz mogła się wyprostować ani
głeboko oddychać.
Będziesz mieć fatalne paznokcie i zaczną Ci wypadać włosy.
Będzie Cię bolało serce, będzie kłuło, i zaczniesz mdleć w
publicznych miejscach.
Nie będziesz w stanie utrzymać moczu i będziesz biegać co chwilę do
łazinkę na kilka kropli..
Jeśli nie przestaniesz żygać - zrealizujesz ten schemat. Co będzie
dalej nie wiem. Ja tu się zatrzymuję. Od dziś koniec. Przemyśl to.
Nie warto. Ja żygałam ponad 3 lata. Może to krótko, może długo.
Miałam poranione dłonie i ślady zębów. Nie warto..

[martika567]

Ja już choruje ponad 3 lata i od jakiegoś czasu biegam co chwilke do
ubikacji ale nie wiedziałam że to przez bulimie. Serce mnie boli ale
przeważnie w nocy. Kurcze ja naprawde chciałabym się zmienić ale jak
pomyśle że nie będe wymiotowała chociaż raz dziennie to aż się
trzęse i łykam pełno tabletek. Jeżeli wiecie jak moge sobie poradzić
to naprawde prosze napiszcie.

[alicenicci33]

A ja jeszcze coś dołożę od siebie bo chorowałam 11 lat.
Pod koniec choroby nie dotrzesz do szkoły bo będziesz musiała
wysiąść na następnym przystanku by zachaczyć o ciastkarnię .
Zawartość torby opróżnisz gdzieś w parku po czym w kszakach
zaczniesz wszystko wyżygiwać. Będąc w podruży zrobisz sobie przerwę
na jakiejś stacji by co nie co kupić do przekąszenia co oczywiście
zostawisz w pociągowej ubikacji. Przestaniesz pracować bo nie
bedziesz w stanie, nie będziesz mieć znajomych ani przyjaciół.
Będziesz zazdrościć każdemu przechodniowi bo będziesz
cieniem...,wrakiem. Jak będziesz miała dzień wolny . Nikt i nic nie
będzie w stanie Ci przeszkodzić będziesz żygać i spać cały dzień bo
na nic nie będziesz miała siły. Zaczniesz mieć drgawki, udeżenia
zimna z oblewaniem się potem. Nie będą Ci potrzebne palce by móc się
wyrzygać . Wystarczy ,że się nachylisz. Stracisz wszystko, bądz
prawie wszystko. Będziesz jak ten pijak przed sklepem. Zaczniesz
tęsknić za życiem . Takim zwykłym ,normalnym który wyda Ci się
nieosiągalny.
Ale narazie baw się w bulimię. Ja pewnie Cię nie przestraszyłam.

[martika567]

Pobawie się w bulimie i mam nadzieje że niedługo umre bo mam dość
wiecznych kłamstw i jedzenia jak nikogo nie ma w pobliżu. To dopiero
3 LATA DAlej wole nie żyć.

[ereszkiqal]

Martika wykaz sie odrobina rozsadku i nie pisz takich bzdur:/

[maddalena85]

Sedno moim zdaniem w tym, że gdybyś pozwoliła sobie nie chorować-
nie wymiotować, nie zaprzątać sobie myśli chorobą, okazałoby się, że
masz czas aby przeżywać swoje życie, odczuwać je intensywnie.
Odczuwać- nie bój się własnych uczuć, pozwól sobie je mieć i
odczytywać. Primo psychoterapia. Pozdrawiam.