prosze o porade

[bezimienna93]

wszystko zaczelo sie rok temyu kiedy po dlugich latach przestalam
trenowac.bylam zla na caly swiat ze nie moge juz robic tego co sprawialo ze
chce zyc.niestety zdrowie mi w tym przezkodzilo no i rodzice.chodze do
gim.gdzie wszystko bylo w porzadku.jednak rok temu zaczalam sie strasznie
izolowac od wszydtkich .przestalam co kolwiek robic.uwazam ze moje zycie leglo
w gruzach nic nie robie na codzien jedynie sie obijam.przez to zaczelam
tyc.czyuje sie okropnie.Na dodatek w mojej szkolde jestem najnizsza i czuje
sie strasznie pograzona wzsriod wszystkich wysokich szczuplutkich
dziewczyn.Ostatnio zaczelma wymiotowac regularnie po kazdnym posilku.mysle ze
w ten sposob bede czula sie dowartosciowana. z nikim nie utrzymuje kontankow i
czuje sie straznie samotna...neiwiem jak dlugo jeszcze to bedzie
trwalo..czesto siadam i caly dzien placze i sie obrzeram ...probowalam zaczac
cos trenowac ale nie umiem nie mam sily.niewiem co mam robic..z rofdzicami nie
potrafie o tym porozmawiac...neiwime co mam robic prosze niech ktos odpisze.

[angua0]

to co opisujesz to stany depresyjne ... jak najszybciej odwiedź psychologa lub
psychiatrę, najeliej obu
jesli dluzej sie będziesz izolowała może być ci ciężko potem odnawiac znajomosci
brak ludzi zabija, zwłaszcza gdy mamy problem, ktory staramy sie za wszelką a
cenę ukryć, nie będąc w stanie samemu go udzwignąć, poszukaj wokol siebie ososb
ktorym ufasz i zacznij sie z nimi spotykac, nawet z musu, niekoniecznie zeby sie
im zwierzac, po prostu zeby z nimi byc
samemu jest niesamowicie ciezko wyjsc z takiego stanu, psycholog moze pomoc,
psychiatra moze dac leki delikatne, ktore pozwola ci sie wybic z tego w co
wpadlas i wtedy bedziesz w stanie pracowac z pscyhologiem
nie zwlekaj z tym, nie ukrywaj sie ze swoim problemem, bo moze byc jeszcze gorzej
uwierz ze inni tez przechodzą takie stany i znajdują pomoc
przyczyna może byc głębsza i bardziej złożona (a moze prostsza) niz
przypuszczasz, ale to temat na spotkania z zaufana doświadczoną osoba
przykro mi czytac to o czym piszesz bo dobrze rozumiem co sie z toba dzieje
i jedna sprawa, odstaw wszystkie fora tego typu do lamusa ;>
ja sama wiem ze wchodzę na nie tylko jak sie parszywie czuje, kiedy wydaje mi
się ze nikt wokół nie jest w stanie mnie zrozumieć
tu jeszcze bardziej sie nakręcam, kiedy wszytko jest ok nawet mi do głowy nie
przyjdzie by tu wchodzić i czytać cokolwiek
te stany i myśli ktore nakrecaja caly mechanizm upadku trzeba sie nauczyć ucinać
i sobie z nimi radzic zanim nas przytłoczą
ale pamiętaj takze ze każda pauza, każdy kryzys, każdy dół jest szansa na
odkrycie czegoś istotnego (np. swojej prawdziwej niepodważalnej wartosci ;>), na
zmianę i odbicie sie w bardziej twórcza stronę życia ;)
sciskam cie mocno

[bezimienna93]

tyle ze boje sie ludzi...i sama napewno sie nie odwaze isc do psychologa nie
wiem gdzie. co mam mamie powiedzic "mamo ide do psychologa bo tak poprostu czuje
taka potrzebe.."moze wiesz gdzie moge w wawie lub w poblizu cos znalesc w takim
razie i zadzwonic.?dziekuje za odpowiedz

[nienill]

jakim cudem rzyganie ma cie dowartosciowac?


bezimienna93 napisała:

> tyle ze boje sie ludzi...
ja takze
no to obie mamy przechlapane... echh.. ;p

i sama napewno sie nie odwaze isc do psychologa nie
> wiem gdzie.
to musisz sie dowiedziec
dla wlasnego dobra

co mam mamie powiedzic "mamo ide do psychologa bo tak poprostu czuj
> e
> taka potrzebe.."
fajnie by bylo, gdybys to zrobila :)
boisz sie, ze mama źle na to zareaguje?

[bezimienna93]

tak czuje sie dowartosciowana myslac w nastepujacy sposob kurde musze cos zrobic
bo normalnie znow usiade i caly dzien przerycze nie mam sily i ide do kibla
zygam i czuje ze to jakos podnosi mnie na duchu mylse ze dzieki temu czuje sie
lepiej.jest mi dobrze jak wszystko zwroce .i przez jakis czzas dół jest
mniejszy.tak boje sie reakcji mamy niewiem jak zareaguje ale wiem ze napewno
negatywnie albo mnie wysmieje albo powie ze jestem nienormalna niewiem...nie mam
w nikim oparcie nie mam zkim porozmawiac...

[bulimia88]

o mojej chorobie też nikt nie wie. jestem całkiem sama z problemem, pomijając
forum, ale wiem, że na dłuższą metę to nie jest w stanie pomóc. potrzebuję
czyjegoś wsparcia w realu:(

[nikoola89]

Zgadzam sie z kolezankami;-)niemozesz, tego tak zostawic, wiem ze
ciezko jest sie przyznac, jednak postaraj sie to zrobic..moze wcale
niejest tak zle... moze sobie sporo rzeczy poprostu zabardzo
wkreciłas...pomysl.. hehe widzisz ty płaczesz ,ze jestes najnizsza a
klasie a ja zawsze płakałam ze jestem najwyzsza a klasie hehe takze
widzisz;-) popatrz na to z troche innej perspektywy.. nieszukaj
przyjaciela w jedzeniu, staraj sie jesc umiarkowanie, zacznij po
trochu cwiczyc niewszystko na raz;-)i powrociz do formy.. bedzie
dobrze głowa do góry!!!!3 mam kciuki

[nienill]

jeszcze jej napisz, ze ludzie maja raka i chodza glodnie tygodniami,
a ona beczy z powody niskiego wzrostu

[edetan]

> potrzebuję czyjegoś wsparcia w realu:(

Jeśli masz ochotę porozmawiać i jesteś z okolic Trójmiasta to już wiesz do kogo
możesz się zgłosić :)

[bulimia88]

oj oj, jestem z centrum. dziękuję serdecznie:) za oferowaną pomoc i rozmowę, ale
niestety.. :(

[edetan]

Szkoda ale myślę że znajdziesz odpowiednią osobę w Twojej okolicy. Trzymam kciuki :)

[bulimia88]

mam taką nadzieję i dziękuję bardzo za zainteresowanie:)
pozdrawiam;)

[nienill]

pisac i czytac umiesz, wiec znajdz w necie jakies miejsce, do
ktorego bedziesz moglo sie udac. moze jakis osrodek interwencji
kryzysowej? (nie wiem, bo ja poszlam od razu po poskierowanie do
psychologa).tylko po to, zeby ci podali jakies namiary na psychologa
lub psychiatre. w warszawie musi byc tego od cholery, wiec nie ma
mozliwosci, zebys niczego nie znalazla.
jesli uwazasz, ze twoja mama cie wysmieje, to masz niestety pecha.
takie sytuacje sie niestety zdarzaja. musisz sama zaopiekowac sie
soba i tego raczej nie przeskoczysz.
nie martw sie, jakos sobie poradzisz.

nie wiem jak to jest w przypadku osob neipelnoletniech (bo chyba do
psychologa powinnas isc z jednym z rodzicow), ale wlasnie dlatego na
poczatku sprobuj sama sie czegos dowiedziec i zapytac na miejscu jak
to wyglada.
moze bedzie taka mozliwosc, zeby to psycholog powiedziala twojej
mamie o tym ci sie z toba dzieje, a nie ty? zawsze trudniej jej
wtedy bedzie zbagatelizowac sytujacje.

trzymam kciuki

[papaciajka]

je jestem z Warszawy. Chodze do ASLANA, to swietne miejsce,
bezplatne, znaja sie na tym co robia, maja terapie indywidualna,
grupowa, rodzinna...co tylko chcesz.
Sa niesamowicie mili i zorientowanie w temacie.

Bardzo Ci polecam.

wiecej info w necie na ich stronie.

Mysle, ze nie musisz byc pelnoletnia.
:)