wiem ze nie to forum ale po czym poznac depresje?

[annamalgorzata25]

zapytam was bo wiem ze tu dużo mądrych osób jest.Mam nadzieje ze na ten jeden
wątej "nie na swoim miejscu" pozwoli tu moderatorka zostawic? Bo mam jakies
takie problemy z samą sobą.

[anik35]

witaj w klubie, mam to samo, szkoda, ze mnie nie widzisz, to byś wiedziała po
czym poznać depresje.Trzymaj się.Ania

[ulala.v]

dziewczyny1 depresja to choroba, sama z siebie nie mija tylko się pogłebia i
nie wolno jej lekceważyć. Wiem coś o tym, bo mam za sobą leczenie. Idźcie do
psychiatry i nie bójcie się wizyta u psychiatry nie oznacza bycia wariatem. Od
siebie mogę wam tylko powiedzieć żebyście nie poprzestawały na lekach jakie wam
psychiatra zapisze tylko poszukały sobie jakiejś grupy wsparcia, kluczowym
ogniwem w leczeniu depresji jest psychoterapia-leki tylko dodatkowym
wspomagaczem. Ja mam za sobą przejścia z róznym lekarzami i faszerowanie
lekami o robienie ze mnie warzywka bo to żebym nie miała siły się nawet zabić
ale po tych doświadczeniach wiem że nie trzeba bezmyślnie słuchać lekarz i że
terapia jest ważniejsza. Jak chcecie mam fajny artykuł o depresji-powysyłam
wam.
pozdrawiam cieplutko i trzymajcie się

[anik35]

przyślij prosze

[ulala.v]

wysłałam

[vaniliaa1]

poslesz mi tez??

[ulala.v]

poszło

[tweens]

to ja tez proszę

[lucia1]

Moge tez poprosic?

[mamajulitki]

prosze tez
rozne sa objawy depresji, jest to cos czego nigdy wczesniej sie nie czulo, nie
ma wiele wspolnego z popularnym dolem i samemu sie nie wyjdzie, bo poprostu
zachwiana jest rownowaga chemiczna w mozgu, to taka choroba jak inne tzn cos
sie zepsulo w organizmie tylko objawy sa nie somatyczne a psychiczne,
jak by co to pomoge, bo teraz to bagno przechodze
caluski, wiosna idzie
iwona

[ulala.v]

oj somatyczne też są i to jeszcze jakie !!
wysłałam artykuł

[nela12]

to ja tez b.prosze

[blu-velvet]

A moze to tylko przygnebienie a nie od razu depresja.Jak przygnebienie to
zapewne tylko chwilowe-jeszcze troche i zacznie sie wiosna-sloneczko potrafi
naladowac pozytywnie-zobaczysz.Ja jak mam dola ide na solarim-chociaz na kilka
minutek-i mnie pomaga.Natomiast jesli depresja to juz powazna sprawa-nie
mialam,nie wiem co robic w takim wypadku-a wiec nie bede sie
wypowiadala ,powodzenia.

dziekuje za odpowiedzi dziewczyny

[annamalgorzata25]

niestety nie wydaje mi sie to chwilowe,ponieważ:
1 rano wstaje i placze (niby bez sensu)ale niewiem z jakiego nawet powodu
2.mam wszystkiego dosc
3.Nienawidze miejscowosci w ktorej mieszkam
4.Kontakty z ludźmi sa tu ograniczone do plotek ( masakra)
5.Pozatym mam wrażenie ze jakies bezcelowe i bezsensowne jest moje zycie i
ogólnie niewiadomo jakie
6.Wachania nastroju (nie mialam nigdy)
7.Solarium tu nie ma bo nie ma wogole nic (3 sklepy na krzyż)
8.Nie moge pracy znaleźć bo nawet jak znajde to nie ma w okolicy czlowieka do
dziecka (zadupie -każdy swoich dzieci pilnuje)
9.Nie moge sobie poradzic z tym ze tyle waże (80kg) - śnilo mi si ze waze 100 i
nie moge na siebie patrzec -bez sensu?)
10.Nie stac mnie na wage zeby kontrolowac mase ciala
11.Wogóle na nic mnie nie stac żeby dla przyjemności jakąś pie.. sobie nawet
kupić nie wspomne o rzeczach dla niuni
12.Mam dosyć siedzenia w domu i nicnierobienia i niezarabiania...
13.Jedynie ten komputer u rodziców jakoś mnie pozytywnie nastawia że mogę z
kimś pogadać i sie troche wyżalić (w regionie uwaza sie że mama jest po to aby
sie wylącznie dziecku poświęcać)
14.Nie mam na fryzjera ( a chcialabym)
15.Nie mam na nowe spodnie(podarly sie jedne ostatnio)
16.Nasze mieszkanie ma 42 m wiec ile czasu mozna na takim terenie sie poruszac
17.Wzięłam sie wreszcie z tego wszystkiego za robienie kartek...
18.Teraz akurat jakoś w miare sie czuje ale brakuje mi aktywnosci życiowej
19.Najgorzej jest z tym że jestem osobą lgnącą do ludzi i z ambicjami na wyrost
a tu (w krzeszowie) ambuicje mozna w kieszen schowac.
20.Ogólnie nie wiem co mi dolega tylko takie wachania nastroju
21.Ogólnie to nie mam żadnych wlasnych przyjemnosci i czuje jak normalnie
wypalam sie wewnętrznie a za godzine juz np sie w miare czuje i wracam do
obowiązków domowych

Mi ogólnie dziwne sie wydaje to wszystko bo nigdy sie tak nie czulam.
mam nadzieje ze z wiosną mi przejdzie...

[alex05012000]

annomałgorzato,
z twojego opisu wynika, że raczej nie masz klinicznej depresji, a jesteś
przytłoczona złą sytuacją materialną, mieszkaniem w małej miejscowości, bez
perspektyw, brakiem pieniędzy na rzeczy dla dziecka, na fryzjera, na coś dla
siebie... brakiem aktywności, jak sama słusznie piszesz!, do tego jest
przedwiośnie a zima tego roku nie chce ustąpić...
prawdziwa depresja to ciężka choroba, którą się leczy farmakologicznie
miesiącami a nawet latami, nie życze ci jej.
A teraz konkretnie: napisz mi na priva adres i:
- prześlę ci ksero broszury o depresji, przekonasz się ze jej nie masz....
- poproszę o 5 sztuk kartek świątecznych wielkanocnych twojej roboty i numer
konta jeśli masz to prześlę ci pieniądze za kartki, będziesz miała na fryzjera!
- waga wcale nie jest w domu konieczna, można się "odchudzać" bez wagi....
- jakie masz wymiary, w pasie, w biodrach, to tak względem tych spodni.....
no, to chyba wszystko na razie.. mój mail: [e-mail] - alex

alex

[l.e.a]

rozmawiałam wczoraj z Anią na GG i uwierz, ma początki lub jest na drodze do
depresji albo nerwicy, wiem bo rozmowa trwała dłuuugo, a ja niestety znam z
własnego doświadczenia objawy ale wiem też, że terapia ma dobre skutki. Im
szybciej nauczymy się rozpoznawać objawy tym lepiej...

[sylka22]

ja też myslę (jako przyszły terapeuta) że początki depresji są - teraz
nalezałoby jak najszybciej zacząć jakaś terapię aby tego nie pogłębiać

Aniu

[sylka22]

jeśli chcesz sprawdzić mogę przepisac i przesłac Ci na maila testy

-test BECKA - do szacowania mozliwości poziomu depresji, leku i aleksytymii
-test szybkiego diagnozowania nerwicy metodą C.HACKA i H.HESSA

[sylka22]

aha bo znów zapomniałam dodac (biegam za młodym i wszystko na szybko dzisiaj
robię)

testy te są tylko wstępna analizą i nie przesądzaja niczego ponieważ aby
zdiagnozować stan lekarze prowadzą badania oraz szczegółową rozmowę kliniczna -
a do szerszych testów prywatnie w domu nie mam dostępu..ani papierka do ich
prywatnego wykonywania

[alex05012000]

nie znam annymałgorzaty... wiem tylko tyle co napisała... ale skoro jest
podejrzenie rzeczywistej depresji, to powinna sie udać jak najszybciej do
psychologa a potem do psychaitry w jakiejś poradni zdrowia psychicznego,
skierowań nie potrzeba... a terapia zapewne będzie polagała na podaniu leków...
tylko te leki też kosztują i trzeba je brać regularnie dłuższy okres ..., a jak
dziewczyna nie ma pieniędzy na podstawowe potrzeby to czarno widze....

test Becka

[sylka22]

znalazłam go w internecie wiec moze go zrobić sobie każdy
trzeba zjechac nizej i kliknąc na szczególowy test Becka
www.csk.lodz.pl/depresja/

test jest w wyskakujacym oknie więc jak ktos ma wyłączone wyskakujące okna to
przeba włączyć

[mamajulitki]

tez sie wtrace, na kliniczna gleboka depresje to absolutnie nie wyglada, nie
martw sie
ale sa warunki, ze mozesz zachorowac na depresje, wiec szoruj do terapeuty,
albo otocz sie wianuszkiem osob wspierajacych, nawet wirtualnie, nie dopusc do
rozwoju choroby bo zacznie sie dopiero pieklo
lekow tez raczej ci nie przepisza
trzymaj sie idzie wiosna, napisz jaki masz rozmiar moze cos wyszperam
Iwona

[lakie]

Ja tak z ciekawości zrobilam ten test. Wyszło mi 5 punktów... co ja tu robie??

Kasia


lakie.bobasy.pl
GG 1930647 Mam już WIZYTÓWKĘ!!!

[annamalgorzata25]

wlasnie czytam od sylki22 strone o depresji i niestety objawy mi pasuja nawet
to uczucie zimna

[vaniliaa1]

nie martw sie.. ze mna chyb atez gorzej niz myslalm
wynik: 52 punkty a pow 17 juz jest zle i tzreba sie z psychiatra lub
psychologiem skontaktowac

w ktorym miejscu jest ten test?

[annamalgorzata25]

[vaniliaa1]

[blu-velvet]

u mnie tylko -lagodna depresja-a myslalam,ze wszystko ze mna ok...ach-warto
czasami sprawdzic...

leczenie

[mircea]

Dziewczyny - psychoterapia to jedno. Na pewno jest to ważny element odbudownia
swojej spękanej duszy, ale nie najważniejszy. Takie jest moje prywatne zdanie.
Jestem dość radykalna w tej kwestii, ale zawsze wyżej ceniłam sobie farmakologię
od porad psychologów (może dlatego, że mam wśród swoich znajomych kilku
psychologów i psychiatrów i do tych drugich miałam zawsze większe zaufanie).
Po pierwsze: leczenie. Depresja to problem z serotoniną. Prosta zasada: nie
wyrwiesz się z choroby, która ma podłoże somatyczne za pomocą technik
psychologicznych. Tak więc najpierw - leki, a JEDNOCZEŚNIE psychoterapia. Bez
leków nie wierzę w skuteczność terapii.
Na rynku jest wiele antydepresantów. Zapomnijcie o lekach ziołowych typu
"Deprim", bo to tylko niepotrzebne koszta.
Są leki drogie i ich tańsze odpowiedniki. Jeśli traficie do psychiatry, to
proście o tańsze odpowiedniki (np.Fluoksetyna, Seronil) - efekt działania jest
taki sam, a różnice w cenach są ogromne!
Pamiętajcie tylko, że antydepresanty działają dopiero po upływie ok.3 tygodni -
nie ma więc co liczyć na nagłą poprawę.
I jeszcze jedna ważna sprawa - w przypadku lęków i nastrojów samobójczych
leczenie jest zupełnie inne - to bardzo ważne! Antydepresanty powodują ogólne
"uaktywnienie" organizmu - niestety, także w tą "złą" stronę, stąd moja uwaga,
abyście o wszystkim powiedziały lekarzowi prowadzącemu.

Nie ma co czekać, aż depresja się rozwinie - do lekarza po leki i na terapię!
Powodzenia życzy ta, co z tego wyszła

dobry link:

[mircea]

www.leczdepresje.pl/

miracea

[sylka22]

w większości masz racje..
depresja to choroba leczona klinicznie pod wpływem leków..
ja też stawiałabym na leczenie lekami ale dość mocno poparte terapią..

niestety jak dla mnie psychiatra to taki lekarz który jedynie wieksze pole do
popisu nad psychologiem ma takie że może przepisać recepte...
ale co do leków jestem dość sceptyczna bo nie jestem za tym aby zamulać
czynności życiowe a tak w wiekszości działają antydepresanty
i uważam że leki owszem ale te jak najmniej ingerujące w OUN

[alex05012000]

zgadzam sie z mircea, depresję leczy sie lekami, antydepresantami (nie mylić z
psychotropami!), i nie zamulają one wcale, sylwio-sylka22, czynności życiowych!
wrecz przeciwnie, pozwalają egzystować normalnie, lub w miarę normalnie...
nie wiem sylko22 czy jesteś lekarzem czy też chorowałas na depresję, bo
wypowiadasz sie na ten temat z wielkim przekonaniem...
co do psychologa i psychaitry, to naogół zaczyna sie od wizyty/wizyt u
psychologa i jeśli to nie starcza ten kieruje do psychaitry, dając mu już
pewien obraz choroby-swoje notatki (najlepiej robić to w ramach jednej
przychodni), można iść od razu do psychaitary też, oczywiście...psycholog nie
jest lekarzem, a lekarz to nie tylko wypisywacz recept!
leki działające jako antydepresanty czyli hamujące wychwyt zwrotny serotoniny -
po pierwsze muszą być dobrze dobrane, te same różnie działają na różne osoby,
na kogoś moze nie działać/żle działać tani odpowiednik (to tak a propos
cen...), po drugie niczego jak juz pisałam nie zamulają, a czynności życiowe
właśnie po nich można normalnie wykonywać! co przedtem nie było możliwe, leki
działają naogół po 2-3 tyg., czasem wcześniej... ale po 1-2 miesiącach może sie
okazać, ze przestają działać i lek trzeba zmienić na inny...dawki itd. to już
lekarz musi dostosować.. na początku tzreba sie liczyć z licznymi wizytami...
i nie ma co się bać i wstydzić, teraz naprawdę wiele osób bierze
antydepresanty, chyba taki znak czasów w których żyjemy...

[sylka22]

jasne
każdy ma swoje zdanie
i pozwól że ja swoje beę opdtrzymywać - wcale nie zmuszam cie do zmieniania
swoich przekonań i nie neguje tego co mówicie...

ja poprostu uważam że psychiatra to taki sam lekarz jak psycholog z tym że może
wypisywać recepty
i wybacz ale z reguły nie zagłebiają ię zbytnio w pomoc pacjentowi tylko
dowalaja mu recepte z kolejnymi zamulającymi lekami ..no niestety jak dla mnie
leki te osłabiaja czynności życiowe - miałam tu na mysli jakąś werwę życiowa,
obniżają zainteresowanie światem, spowalniaja, itp - niestety w dość głeboki
sposób wpływają na OUN

ale jak uz napisałam to tylko moje zdanie

aha

[sylka22]

bo zaraz mi napiszesz ze przy depresji nie ma werwy zyciowej

chociało mi o to że stosując tylko leki mozna mało osiągnąć...takie jest moje
zdanie...
wydaje mi sie że pomoc terauperyczna i stosowanie leków (bo nigdzie ich nie
wykluczam) powinno byc ściśle ze sobą wiązane

pewnie że i samymi lekami mozna wyleczyć - ale często w takich przypadkach
choroba nawraca..dlatego ważna jest pomoc psychologiczna i przegadanie problemu

do sylka22 i inne kwestie dot. leków

[mircea]

Sylka22 - nie wiem jakiego rodzaju antydepresanty masz na myśli, ale nie
spotkałam się z tym, aby Seronil czy inne leki antydepresyjne "zamulały". Wręcz
przeciwnie - ich działanie polega (w wielkim skrócie) na "uaktywnieniu
organizmu". Antydepresanty to nie są psychotropy (jak słusznie zauważyła jedna
z mam), i mają zupełnie inne działanie.

Jestem za tym, aby od razu udać się do psychiatry, omijając wizytę u psychologa.
Jeśli psychiatra zdiagnozuje depresję, to od razu rozpocznie się właściwa faza
leczenia. Wtedy też można udać się do psychologa na psychoterapię.
Czasami jest tak (dość często nawet w przypadku początkowej fazy depresji), że
same leki pomagaja już na tyle, że terapia nie jest konieczna.
Natomiast bardzo istotny jest tutaj CZAS.

Sceptycznie podchodzę do pomysłu: od psychologa do psychiatry. Psycholog zwraca
uwagę na zupełnie inne sprawy niż psychiatra i rzadko kiedy obaj są
zainteresowani jakąkolwiek współpracą. Po wizycie u psychologa zazwyczaj trzeba
i tak od nowa powtarzać wszystko u psychiatry, a tutaj czas nagli. Nie mówiąc
juz o kolejkach, zapisach i czekaniu na wizyty u specjalistów.

Życzę wszystkim osobom dotkniętym tym problemem znalezienia jak najszybciej
dobrego, wyrozumiałago i sensownego lekarza.
Im szybciej zaczniecie takiego szukać, tym lepiej dla Was

[alex05012000]

do sylka:
"ja poprostu uważam że psychiatra to taki sam lekarz jak psycholog z tym że
może wypisywać recepty "
- sylka, psycholog nie jest lakarzem!!!
i wybacz ale z reguły nie zagłebiają ię zbytnio w pomoc pacjentowi tylko
dowalaja mu recepte z kolejnymi zamulającymi lekami ..
- no to trzeba znaleźć dobrego lekarza a nie ougólniać
no niestety jak dla mnie leki te osłabiaja czynności życiowe - miałam tu na
mysli jakąś werwę życiowa, obniżają zainteresowanie światem, spowalniaja, itp -
niestety w dość głeboki sposób wpływają na OUN - nie wiem co to jest OUN, ale
ja mam doświadczenia wręcz przeciwne, dzieki lekom wzrasta werwa życiowa,
zainteresowanie światem, czynności zyciowe wracają do normy...
doświadczenia z autopsji, mojej i innych osób, ale oczywiście mozesz obstawać
przy swoim zdaniu...
mircea,
to ja napisałam o psychotropach w odróżnieniu od antydepresantów... zgadzam sie
z tobą, ale:
Sceptycznie podchodzę do pomysłu: od psychologa do psychiatry. Psycholog zwraca
> uwagę na zupełnie inne sprawy niż psychiatra i rzadko kiedy obaj są
> zainteresowani jakąkolwiek współpracą. Po wizycie u psychologa zazwyczaj
trzeba i tak od nowa powtarzać wszystko u psychiatry, a tutaj czas nagli. Nie
mówiąc juz o kolejkach, zapisach i czekaniu na wizyty u specjalistów.
- pisałam, że byli z jednej poradni! wtedy to ma sens, a różnica między jedną a
drugą wizytą była w czasie niewielka...poza tym akurat pacjentowi nie przyszło
do głowy, iż potrzebne bedą leki, więc dlatego udał sie do psychologa...
Życzę wszystkim osobom dotkniętym tym problemem znalezienia jak najszybciej
> dobrego, wyrozumiałago i sensownego lekarza.
> Im szybciej zaczniecie takiego szukać, tym lepiej dla Was :
- ooooo, tak, ja również, w warszawce mogę polecić....mirceo, napisałam ci coś
na priva, jeśli mozesz odbierz - alex

[sylka22]

alex05012000 napisała:

> do sylka:
> - sylka, psycholog nie jest lakarzem!!!



psycholog kliniczny jest lekarzem - co prawda nie w pełni tego słowa znaczeniu
ale jest
nawet podpisuje sie dr ....jakis tam

ja cały czas mówie o psychologach z zakresu psychologii klinicznej a nie o
psychologach ogólnie

[pour]

doktor to tytuł naukowy, dr przed nazwiskiem stawia osoba, która posiada
doktorat, może więc nim być zarówno psycholog jak i polonista, geolog czy
inżynier. Zaś lekarz na to lek. med. (lekarz medycyny), ew. specjalista....
(nazwa specjalizacji); nawet, gdy lekarz posiądzie już doktorat, to zawsze
będzie dr n. med. (doktor nauk medycznych), nie zaś dr. To potoczna nazwa
lekarza))
A psycholog kliniczny to psycholog, nie lekarz

[sylka22]

patrz a moja promotorka..nota bene psycholog kliniczny ma doktorat i jest
lekarzem (dr. n. med.)

ciekawe jakim cudem..bedąc tylko psychologiem

[pour]

sylka22 napisała:

> patrz a moja promotorka..nota bene psycholog kliniczny ma doktorat i jest
> lekarzem (dr. n. med.)
>
> ciekawe jakim cudem..bedąc tylko psychologiema

oj)), przeczytaj, proszę, co sama pisałaś wyżej))

Podrawiam. p1

kilka uwag

[mircea]

OUN - to Ośrodkowy Układ Nerwowy.

Jeśli zaś mówimy o "zamulaniu" przez leki, to napiszcie dziewczyny, co
brałyście? Są antydepresanty nowej generacji, które nie powinny mieć takich
skutków ubocznych, w przeciwieństwie do leków starego typu.

Jeśli zaś chodzi o kolejność wizyt u lekarza: w małych miejscowościach czekanie
na wizyte sie przeciąga, stąd mój apel, aby zacząć od psychiatry. Niewiele jest
takich ośrodków, gdzie mozna za jednym zamachem zaliczyć psychologa i psychiatrę.

Jesli zas chodzi o psychologów: to mogą być również lekarze (po specjalizacji
"psychologia kliniczna"), ale takich ze świecą szukać.

Natomiast jeśli psychiatra ogranicza sie tylko do wypisywania leków, to nie
pozotaje nic innego, jak szukać innego lekarza. Niestety..

[ulala.v]

sulpiryd, seronil, pernazyna, afobam, lerivon to brałam-działania różne ale
żeby to opowiedzieć głebiej to musiałabym pół życia opowidzieć a to nie miesjce
na to. Najgorzej "zamulające" była pernazyna i lerivon, afobam był świetny-
istna pigułka szczęścia, godzinę "po" wszystko było już piękne ale masakra z
odstawianiem-napady paniki, lęki, drgawki, wymioty jak przy zaspole
abstynencyjnym :] Sulpiryd i seronil poza działaniem powiedziałabym lekko
tonizującym nie działały w ogóle. W moim przypadku dała dopiero rezultaty
terapia z trafną diagnozą a było to dopiero 5 lat po przygodach z lekami.

[mircea]

Ulala.v, a co oznacza: "W moim przypadku dała dopiero rezultaty
terapia z trafną diagnozą a było to dopiero 5 lat po przygodach z lekami"?
Bo ja wychodzę z założenia, że najważniejsza jest własnie trafna diagnoza.
Nie pomoga leki na depresję podawane w zupełnie innym zespole chorobowym.

[ulala.v]

mircea mam takie samo zdanie co Ty. Ja tutaj nie chcę uogólniać tylko opisuję
swoje doświadczenia, mną się po prostu nikt nie zajął i nie "przyjżał" dobrze
ani nie wysilił na indywidualny dobór leków-takie odnosze wrażenie po latach.
Tak jak pisałam nie byłam u jednego lekarza-było ich kilku i wszędzie to samo,
ale trudno o dobrego psychiatre szczególnie gdy nie ma sie pieniędzy ani na
lekarzy ani na zagraniczne leki. Wyglądało to u mnie tak, że dałam sobie spokój
z próbami leczenia i po 5 latach dopiero trafiłam w odpowiednie miejsce na
odpowiedniego PSYCHOLOGA dzięki życzliwym ludziom, którzy mi bardzo, bardzo
pomogli. Z tym, że ja jestetm troszkę bardziej złożonym przypadkiem i u mnie
to jest cała masa róznych rzeczy nie tylko depresja sama w sobie.

Ulala.v - leki i i ch działanie

[mircea]

Ulala.v, jeszcze jedna uwaga: z leków zamulających, które wymieniłaś jeden to
antydepresant starej generacji (Lerivon), a także Perazyna (Pernazinum) lek nie
mający nic wspólnego z leczeniem depresji (podawany np. w przypadku schizofrenii
i psychozy). Afobam nie jest antydepresantem, lecz lekiem przeciwlękowym, stąd
takie a nie inne jego działanie.

Typowe antydepresanty to Seronil (nowsza generacja) i Sulpiryd (na który można
zareagować bardzo różnie).

Zrobiłam tą krótką charakterystyke leków po to, aby uzmysłowić wszystkim, że to
nie antydepresanty zamulają, lecz źle dobrane (stosowane) psychotropy.
Dlatego też tak ważny jest DOBRY lekarz.

Ulala.v

[mircea]

Pisałyśmy chyba jednocześnie
Cieszę się, że w końcu trafiłaś na "swojego" lekarza, to najważniejsze

[sylka22]

no tak..to teraz mnie zaszlachtujecie że sie wymądrzam

ja nic nie brałam..poprostu sie tego ucze i jesli tylko będzie mi dane i
dotrwam to będę psychologiem klinicznym

[alex05012000]

nikt ciebie nie ma zamiaru mordować.... ale zwłaszcza jako przyszły psycholog
powinnaś chyba lepiej wsłuchać sie w przyszłych może swoich pacjentów.... chyba
co nieco wiedzą ci, którzy byli/są pacjentami i jeśli mówią "że nie zamulają
ich takie czy inne leki, to znaczy że nie zamulają...",
ja jestem od roku na Asentrze (antydepresant nowej generacji) i czuję sie
dobrze, w każdym razie nieporównywalnie lepiej niż przedtem.... jak na razie
mój lekarz (do którego mam pełne zaufanie) nie przepisał mi żadnej terapii...

[sylka22]

bo ja sobie tak myśle że psychiatrzy dość sceptycznie podchodza do pomocy
psychologicznej..
uważają że to nie potrzebne - przecież podważałoby ich pomoc a co za tym idzie
kompetencje

a ja mysle że i jedno i drugie jest potrzebne

[alex05012000]

bo ja sobie tak myśle że psychiatrzy dość sceptycznie podchodza do pomocy
psychologicznej... - no, nie wiem ilu znasz lekarzy?, moja lekarz nie
uważają że to nie potrzebne - przecież podważałoby ich pomoc a co za tym idzie
kompetencje - czemu? leki to jedno, terapia drugie, ani jedno drugiego nie
wyklucza, ani, co więcej nie jest przecież niemozliwe do połączenia...
a ja mysle że i jedno i drugie jest potrzebne - my też, tzn i ja i moja
doktórka...

[ulala.v]

są psychiatryz, którzy jednocześnie mają uprawnienia psychoterapeutów i
prowadzą również terapię. Znam psychiatrę (chociaż osobiście mnie nie leczył),
który sam ma za sobą depresję i korzystał z pomocy psychoterapeutów

[escribir]

alex05012000 napisała:


> ja jestem od roku na Asentrze (antydepresant nowej generacji) i czuję sie
> dobrze, w każdym razie nieporównywalnie lepiej niż przedtem.... jak na razie
> mój lekarz (do którego mam pełne zaufanie) nie przepisał mi żadnej terapii...


no to teraz ja rozumiem skąd u ciebie, alex, tyle usmiechu )))
(a to na receptę jest? pytam poważnie)

[ulala.v]

zgadzam się z sylka22, miałam identyczne doświadczenia o czym już wspominałam,
byłam u róznych psychiatrów, żaden nie wysilał się na rozmowę itd recepta i do
domu i to wszystko a leki zamulały mnie okropnie, po prostu byłam po nich
warzywko. MOże po prostu trafiałam na złych lekarzy i złe leki ale takie są
moje doświadczenia niestety

[malgog]

widzę, że toczy się tu ciekawa dyskusja...

a ja chciałabym jednak namówić autorkę wątku na skorzystanie najpierw (zanim
pójdzie do psychiatry i sięgnie po leki) z pomocy psychologa

mnie ciągle się wydawało, że leki i wizyta u psychiatry to ostateczność, może
miałam złe wyobrażenie....
ale spróbowałam od pomocy psychologa i ...chyba jestem na dobrej drodze
nie mogę powiedzieć, że pomógł, bo efektów tak naprawdę nie widać gołym okiem
a może to jeszcze za krótko trwa (od jesieni)
ale....
czuję się pewniej
znalazłam odpowiedź na wiele pytań, które do tej pory bezwładnie kłębiły sie w
mojej głowie
rozwiązanie zagadek z życia, które żyły we mnie i niepozwalały normalnie
funkcjonować

nie dostałam recepty na uzdrowienie mojego życia, kłopotów, natręctw, fobii i
lęków ale widzę światełko i to coś czego mi brakowało....nadzieję

spróbuj, może warto

dlaczego psychiatra to ostateczność?

[mircea]

Widzę, że ciągle jeszcze pokutuje u nas przesąd, że u psychiatry to tylko
ciężkie przypadki się leczą.. To krzywdząca opinia, szczególnie, że wiele osób
nie korzysta w porę z pomocy psychiatry, ulegając takim właśnie stereotypom.

Psychiatra to lekarz. Psycholog kliniczny, który ukończył MEDYCYNĘ (!) to także
lekarz, z tym, że takiego trudniej znaleźć w mniejszych miejscowościach.
Depresja ma podłoże somatyczne (nie psychiczne), więc należy ją leczyć tak jak
każdy inny zespół chorobowy. Objawy depresji mają charakter psychiczny, stąd też
potrzebna bywa psychoterapia (pomoc psychologa). Ale najpierw należy usunąć
PRZYCZYNĘ (problemy z wychwytywaniem serotoniny w organizmie), a dopiero potem
skupić się na leczeniu OBJAWÓW.

Nie mylmy depresji z zaburzeniami nastrojów. Złe samopoczucie, wahania
nastrojów, niską samoocenę itp. może uratować psychoterapia, ale na serotoninę
ona nic nie pomoże.

Nie wiem skąd się wziął pomysł, że psychiatra i psycholog muszą się wykluczać i
pałać do siebie niechęcią? Skąd pomysł, że psychiatrzy nie lubia psychologów, bo
ci zabieraja im pacjentów? Co ma wspólnego jedno z drugim? Przepraszam, ale dla
mnie LEKARZ jest lekarzem, a psycholog, który ukończył studia uniwersyteckie
lekarzem nie jest (nawet po specjalności: psychologia kliniczna).

Nie róbmy także z psychiatry rzeźnika! Znam wielu psychiatrów, którzy oprócz
wypisywania recept zalecają także różne inne formy terapii (indywidualną,
grupową, terapię rodzinną). Sporo z nich prowadzą psychiatrzy właśnie.
I takich właśnie specjalistów wszystkim potrzebującym życzę

[sylka22]

mircea napisała:

> Nie wiem skąd się wziął pomysł, że psychiatra i psycholog muszą się wykluczać
i
> pałać do siebie niechęcią? Skąd pomysł, że psychiatrzy nie lubia psychologów,
bo ci zabieraja im pacjentów?

niestety ale u większości psychiatrów nadal panuje takie przekonanie
jeśli wy trafiłyscie na takich którzy zalecaJĄ PSYCHOTERAPIĘ TO SUPER..

ja znam niektórych takich którzy metody psychologów wręczy wyśmiewają


a psycholog, który ukończył studia uniwersyteckie
> lekarzem nie jest (nawet po specjalności: psychologia kliniczna)

a jesli zrobi doktorat po psychologii klinicznej jest lekarzem nauk
medycznych

[pour]

sylka22 napisała:

> mircea napisała:
>
> > Nie wiem skąd się wziął pomysł, że psychiatra i psycholog muszą się wyklu
> czać
> i
> > pałać do siebie niechęcią? Skąd pomysł, że psychiatrzy nie lubia psycholo
> gów,
> bo ci zabieraja im pacjentów?
>
> niestety ale u większości psychiatrów nadal panuje takie przekonanie
> jeśli wy trafiłyscie na takich którzy zalecaJĄ PSYCHOTERAPIĘ TO SUPER..
>
> ja znam niektórych takich którzy metody psychologów wręczy wyśmiewają
>
>
> a psycholog, który ukończył studia uniwersyteckie
> > lekarzem nie jest (nawet po specjalności: psychologia kliniczna)
>
> a jesli zrobi doktorat po psychologii klinicznej jest lekarzem nauk
> medycznych
>
>
> Przepraszam, al piszesz bzdury. Absolwent wydziału psychologi, ze
specjalnością psychologii klinicznej, jesli napisze doktorat, nie zostanie
lekarzem. Nie będzie również lekarzem po habilitacji, ani nawet jak otrzyma
tytuł profesora. Lekarzem jest wyłącznie osoba, która ukończyła wydział
lekarski, ta zaś może specjalizować się w przeróżnych dziedzinach medycyny. A
doktorat może również lekarz nie mający specjalizacji, np. z historii
medycyny))

Zaś co do depresji - może mieć ona przeróżne podłoże, nierzadko bywa jednym z
objawów towarzyszących zupełnie innej choroby bądź skutniem ubocznym stosowania
niektórych leków (np. hormonalnych). Dlatego też wizyta lekarska z dokładnym
wywiadem dotyczącym stanu zdrowia, a czasem koniecznością wykonania analiz
powinna poprzedzić wszelkie decyzje dotyczące leczenie czy, w dalszym kroku
psychoterapi. Bowiem niekiedy wyeliminowanie bezpośredniej przyczyny depresji -
leczenie pierwotnego schorzenia - nie daje konieczności stosowania leków
antydepresyjnych czy tez terapii.

do malgog i inne kwestie

[mircea]

Malgog, nie napisałam nigdzie, że twierdzisz, iz psychiatra to nie lekarz. Do
Twojej wypowiedzi nawiązywał jedynie początek mojego postu.
Dalsza jego część dotyczyła raczej wypowiedzi Sylki22, która - jak widzę - nadal
tkwi w błędzie. Sylko: jako studentka psychologii powinnaś wiedzieć, że żaden
tytuł naukowy nie zrobi z psychologa uniwersyteckiego lekarza. Ja być może
wkrótce (jak dobrze pójdzie), też będę miała dr przed nazwiskiem, a na pewno nie
stanę się dzięki temu lekarzem Dziwi mnie Twoja niefrasobliwość i brak
rozeznania w tej kwestii, to Ty wszak zamierzasz zostać dyplomowanym
psychologiem, więc powinnaś mieć o tym większe pojęcie.

Wracając jeszcze do wypowiedzi Małgog - nie chodzi mi o spór, co było pierwsze
(czy też powinno być pierwsze), ale o podkreślany przeze mnie fakt, iż DEPRESJA
JEST CHOROBą SOMATYCZNą Z OBJAWAMI PSYCHICZNYMI. A nie odwrotnie. Więc kolejność
leczenia powinna być właśnie taka.

Jeśli zaś mowa o wszelkich internetowych testach - potraktujcie je jako pewnego
rodzaju "miernik" i wskazówkę, ale nie diagnozę. Prawdziwą diagnozę postawi
tylko DOBRY lekarz. I z tym nie należy zwlekać. Leczenie wcześnie rozpoznanej
depresji nie jest wcale takie trudne, warto więc zacząć leczyć ją jak najszybciej.

[malgog]

mircea
chyba jednak nie zrozumiałaś intencji mojego posta
ja wydawało mi się, że wyraźnie ale chyba jednak między wierszami napisałam, że
miałam świadomość, iż funkcjonująca powszechnie opinia "psychiatry jako
ostateczności" jest zła,

ale chciałam spróbować sobie pomóc właśnie niefarmakologicznie
stąd wizyta u psychologa

wydawało mi się i nadal tak twierdzę, że do psychiatry zawsze zdążę pójść, a
szczególnie w sytuacji kiedy pomoc psychologa okaże się niewystarczająca

nigdzie nie napisałam, że psychiatra nie jest lekarzem !!!

generalnie najpierw należałoby postawić diagnozę a potem dopiero ustalać sposób
leczenia i podejmować decyzję kto winien "leczyć"

ta dyskusja poszła w jakimś dziwnym chyba niezamierzonym kierunku dyskusji
typu co było pierwsze jajko czy kura ???
kto lepszy psycholog czy psychiatra ???

czy autorce wątku pomoże psychiatra - być może
czy pomoże psycholog - być może

ale osoba kompetentna musi postawić diagnozę czy cierpi ona na depresję czy to
tylko zły nastrój, niski poziomseratoniny czy czegoś innego

test z internetu nie będzie miarodajny dla tej diagnozy (jak sądzę jako
niepsychiatra i niepsycholog)

mnie pomógł psycholog i "tej wersji będę się trzymać"

[alex05012000]

zgadzam sie w 100% z mądrą kobietą mirceą!
a pozostawiając spory o wyższość psy... nad psy... jednemu pomogło to innemu
tamto... najważniejsze, że pomogło,
autorka wątku moim zdaniem powinna jak najszybciej poszukać poradni zdrowia
pasychicznego i tam sie udać celem diagnozy...
pozdrawiam wszystkie "deprimki" alex