śmierć/wszystko straciło sens

[mloda8809]

Nie wiem jak mam nawet zaczać, stwierdziłam, że tutaj mogę się Wam
wygadać, bardzo często czytałam Wasze wątki, mało natomiast pisałam.
Ostatnio opowiedziałam Wam moja historie ślubu, a teraz weszłam
tutaj...czytam jakie macie problemy, że jesteście za niskie, nie
macie butów itd...a ja mam ślub za dwa tygodnie a w środę zginał
smiercią tragiczną ( w wypadku samochodowym) moj tata. tata którego
kochałam nad życie, nie chce się tutaj żalic na tej stronie, bo
wiele osob w tym samym czasie przechodzi podobne tragedie i nie
chce, żebyście pisały mi o kondolencjach, współczuciu itd. pisze
tutaj b to jest jedyne miejsce gdzie moge sie wypisac i przy okazji
wyplakac, poniewaz musze wspierac moja mame i mlodszego brata. nie
moge im pokazywac ze sie zalamalam i dusze to w sobie. pogrzeb byl
piekny, ale czemu tak sie musialo stac, jechalo ich 5 a zginal tylko
on...powiedzcie mi jak mam to przetrwac co robic zeby sie uspokoic
zebrac do kupy i wogole zeby dalej zyc bo nie widze sensu...

[fuksiowy]

mloda8809, ja szczerze radziłabym Ci pójść do psychologa. W tak ciężkim okresie
warto sięgnąć po radę osób które pomogą Ci jak najlżej przejść przez te ciężkie
chwile. My tu możemy pisać milion rad i słów, ale prawda jest taka że każdy
człowiek jest inny i inaczej przechodzi przez takie trudne momenty.

Nawet brak mi słów aby wyrazić jak bardzo CI wspólczuję. Ale żyć masz dla kogo i
po co. I nie poddawaj się. Myślę, że Twój Tata by tego nie chciał.

[ga_lapagos]

Nie wyobrazam sobie tego bolu ktory odczuwasz. Na sama mysl o tym placze razem z Toba. Ale wyobrazam sobie ile potrzebujesz sily by przetrwac te czarne chwile. Te sile powinnas czerpac z milosci do swojego przyszlego meza, i z milosci do swojego taty. Bo gdy ludzie odchodza zostaje tylko ta milosc, ktora ciagle jest zywa. I chcialabym, zeby wlasnie milosc utrzymywala Cie na powierzchni przez najblizszy czas, a potem przyjdzie czas. Czas czasem pozwala na chwile zapomniec.

Usciski.

[malenka691]

młoda,tak naprawde nie wiem co napisać....bo gdy czyta sie takiego
posta to odbiera mowę,a człowiek na chwile zatrzymuje sie w
kołowrocie pędzącego życia i co naturalne, współczuje ....cokolwiek
tu nie napisze to mimo iż szczere i prosto z serca,to dla Ciebie
będzie marną pociechą...nawet nie próbuje sobie wyobrazić co teraz
przeżywasz ,bo taka śmierć niespodziewana i w takim momeńcie Twojego
życia jest niezwykle ciężkim doświadczeniem ...ja na codzień żyje z
piętnem ciężkiej choroby jednej z najbliższych mi osób ,marze aby
była na moim ślubie, ale nie wiem czy da radę, nie wiem co
będzie.... Może to brutalne co powiem ,ale nie jestesmy w stanie
wpłynac na pewne rzeczy ,w takich sytuacjach musisz myśleć o sobie,
o życiu z przyszłym mężem,śmierć taty jest czymś tragicznym ale sama
dobrze wiesz że on pragnął by Twojego szcześcia i dla niego właśnie
musisz być silna ,aby patrząc na Ciebie z góry mógł oglądać cudowne
wesele swojej córki...Napewno chciał by Cię widzieć szczęśliwą i
uśmiechniętą,a niezapominaj że będzie Cię dobrze widział , bo z góry
ma przecież najlepszy z możliwych widoków..to tak jakby siedział w
pierwszym rzędzie...
jestem s Tobą , i zapewne nie tylko ja
trzymaj się
lena

[zoselin1987]

Nie chcę i nie zamierzam nawet pisać,że Ci współczuję.Wiem,że te słowa bolą
bardzo,a nic nie dają.Nie dają ani ulgi ani pocieszenia.

Pytasz dlaczego?Wiesz..nie raz zadaję sobie to pytanie. Ostatnio z płaczem i w
bezradności 18 sierpnia tego roku kiedy zmarł mój dziadzio.Dziadzio,u którego
spędziłam większość swojego dzieciństwa.I którym opiekowałam się przez ostatni
miesiąc jego pobytu w szpitalu,razem z moją mamą,wujkami, ciocią. I nie dostałam
odpowiedzi.Nie wiem dlaczego. Bo tak głupio musi być??? Bo śmierć jest
nieodzownym elementem naszego życia?Bo 'przychodzimy na świat z wyrokiem
śmierci'? Wszystko to głupie odpowiedzi,które nie uśmierzają bólu.

To,co przytrafiło się Tobie nie powinno się przytrafić nikomu.To niemiłosierny
ból.Najpierw płaczesz ze złości,żalu,a potem godzisz się z losem i czujesz się
bezsilna! Najgorsze uczucie chyba.Bezradność i bezsilność! Kiedy wiesz,że Twój
płacz nie pomoże.A i potem już łez brakuje.Wiem,wiem jak cholernie cierpisz i
jak jest Ci ciężko.
Teraz ryczę razem z Tobą,chociaż jesteś obcą dla mnie osobą.Ale to mało
istotne.Nie wiem co Ci poradzić,bo powiem Ci,że ja sama jeszcze ledwo
funkcjonuję po śmierci dziadzia...
Powiem CI tylko tyle,że płacz ile chcesz.Nikt nie powiedział,że musisz być
silna, udawać! Masz prawo cierpieć,bo zabrano Ci ukochaną osobę!
Mi poradził tak zaprzyjaźniony kleryk. Coś pomogło.
Powiedział,żebym porozmawiała z Bogiem.Żebym wykrzyczała jak bardzo jestem na
niego zła,jak wielką mi zrobił przykrość. Tak zrobiłam. Spróbuj.

I pamiętaj.Że ponoć Ci co odchodzą nie chcą,żebyśmy cierpieli.Że oni widzą.I źle
jest im tam,gdy widzą ból i cierpienie swoich bliskich.Masz prawo tęsknić, ma
prawo Ci go brakować.Ale pomyśl,że on i tak jest i będzie z Tobą.Że będzie nad
Tobą czuwał.
Tak jak mój dziadzio czuwa nade mną.I ja to wiem.
A czas tylko może załagodzić ból.Bo nie wyleczyć...

Ściskam Cię najserdeczniej

[lapwing123]

Bóg podobno daje tyle człowiekowi ile on może udźwignąć.

ja nie twierdzę, że Ty to udźwigniesz. pójdź do psychologa lub księdza. oni Ci
pomogą.

ja Ciebie rozumiem w jakimś małym procencie. straciłam w lutym najukochańszą na
świecie babcię. prawie drugą matkę. minęło 7 miesięcy. ból zelżał. ale stracił
tylko na intensywności, bo nadal budzę się w nocy i płaczę.

ja Ciebie nie znam, ale powiem Ci co mi pomagało: modlitwa, modlitwa, modlitwa.
dbanie o grób. poza tym babcia kochała kwiaty- takie doniczkowe- ja nie za
bardzo umiałam takowe pielęgnować, ale po jej śmierci odnalazłam w tym ukojenie.
robiłam to dla niej. zawsze będąc u niej w pokoju czułam jej obecność. może
jest coś w czym Ty znajdziesz ukojenie?

sama wiem, że nasze gadanie może Cię denerwować. bo ja miałam taki moment, że
ucinałam wszystkie rozmowy na temat babci. chciałam być z tym sama- ale nie tędy
droga. dziel się bólem z innymi. na pewno masz wspaniałego prawie-męża, który z
Tobą dźwignie to wszystko.

co do ślubu- nie wyobrażam sobie Ciebie teraz w tej roli. przełóżcie.

[monikapers]

wszystko, co tu napiszemy wybrzmi i tak zbyt banalnie, ale ja chce CI
powiedziec, ze czas leczy rany... badzcie teraz wszyscy razem, wazne jest aby
dac sobie czas na zalobe czyli przezycie w pelni bolu po stracie.
wspierajcie sie nawzajem, dwajcie sobie siebie, nie pytajcie, placzcie,
zalujcie, wspominajcie.
to straszne ale wszystko, co dzieje sie w naszym zyciu ubogaca nas i powoduje,
ze stajemy sie silniejsi, madrzejsi i wiemy, jak prawdziwie smakuje zycie.

[mloda8809]

1Dziękuje Wam wszystkim za te słowa, nawet nie wiecie jak mi ulżyło,
może nie w 100% ale zawsze choc troszkę. Co do ślubu to odbędzie się
on normalnie, bo wierzę, że tata by tego bardzo chciał, poza tym
szykował się na nie od wielu miesięcy przed smiercia zdarzyl kupic
nawet garnitur w którym byl pochowany, dlatego byłby na nas bardzo
zły jesli byśmy go przełożyli, tym bardziej, że czekaliśmy na ten
dzień od dwóch lat, a wiele osob jest w takim wieku w naszej
rodzinie, że lada dzien i ich tez moze nie byc. co mi to da ze
przeloze slub na za rok, jak w kazdej chwili cos sie moze wydarzyc,
a bol i tak bedzie do konca zycia we mnie siedzial, bo minal tydzien
a ja nadal nie czuje ze go nie ma. mysle ze tylko wyjechal i zaraz
wroci. dzisiaj bylam na cmentarzu jak codzien i sie wyryczalam bo
nie moglam wytrzymac juz tego napiecia. poza tym tata byl bardzo
rozrywkowy lubial sie bawic i wierze ze to on mi dodaje sily i
pomaga przetrwac, byc dzielna i pomaga mi w zalatwianiu tych
wszystkich spraw....jeszcze raz wam dziekuje napewno jeszcze sie
odezwe

[monikapers]

czekamy z niecierpliwoscia, na Twoim slubie bedzie z Wami Twoj tata, nie mam
watpliwosci...

[malenka691]

Młoda dobrze że napisałaś,bo zastanawiałam sie wczoraj jak sie
czujesz....pisz,myśle że to dobre miejsce aby się ,chociażby
wirtualnie, wygadać...Dobrze że nie rezygnujecie ze ślubu,tak jak
napisałaś,nie wiemy co nam przyniesie życie, więc przekładanie tej
uroczystości, zwłaszcza że czekaliście na nią tak długo,nie ma sensu.
Trzymaj sie ,nie zapomnij o nas i pisz...

[mycha0211]

Młoda wiem co czujesz,trzy lata temu zmarł najstarszy brat mojego
taty a do mnie nadal to nie dociera chociaż minęło już tyle
czasu,tajk jak napisała jedna z dziewczyn że była zła na Boga że
zabrał jej dziadka tak ja byłam zła że zabrał mi najlepszego wujka
jakiego miałam.
Też bardzo żałuję że nie będzie Go na moim ślubie ale jak kiedyś
powiedział mój tato Pan Bóg nie może otaczać się tylko złymi
ludźmi,wierz mi on jest z Wami cały czas i na pewno nie byłby
zadowolony gdybyście przełożyli Wasz ślub,tym bardziej że czekał na
niego tak samo jak Wy.
Trzymaj się cieplutko i odzywaj.

[emily_valentine]

Dobrze, że nie przekładacie wesela. Na pewno Twój tata by tego nie
chciał. Możecie też uczcić jego pamięć, odprawiając mszę ślubną w
jego intencji. W rodzinnych stronach mojej mamy jest też taka
tradycja, że jeśli ktoś z rodziców PM nie żyje, to po ślubie PM
jedzie na cmentarz i składa wiązankę panny młodej na grobie. Sama
bym tak zrobiła, ale mam za daleko jechać.
Trzymaj się

[mloda8809]

Dziewczyny a to juz jutro...dam wam znac jak wroce jak bylo i wkleje
fotki.3majcie kciuki papa

[dorothy_mills]

Powodzenia;* czekamy na relacje i fotki

[odsrodkowa]

Trzymam kciuki.
Miesiąc temu zmarła moja mama, a półtora miesiąca temu- babcia. Zdążyły
dowiedzieć się o zaręczynach i pierwszych planach weselnych. MAmie bardzo
zależało na naszym ślubie. W tym dniu będzie 8 miesięcy jak zmarła.
Nie przekładaliśmy, bo wiem że mama nie chciałaby tego. Poza tym- mama
narzeczonego też nie jest najlepszego zdrowia
Ja nie potrafię być w żałobie. Jest mi ciężko- płaczę po nocach,ale na co dzień
żyję normalnie. Mam nadzieję, że do dnia ślubu mój tata też trochę okrzepnie z
tym wszystkim i mimo wszystko to będzie piękny dzień.
Czego i Tobie życzę.

Jak tak sie czyta..

[zoselin1987]

niektóre Wasze dramaty to aż łzy cisną się same do oczu....
Jednej zmarła mama, drugiej tato....
Boże... nie powinno tak być. To najpiękniejszy dzień w naszym życiu.
Powinni być na nim wszyscy Ci,których kochamy i są dla nas
najważniejsi.
I powinni patrzeć na nas i cieszyć się razem z nami.. Ale patrzeć
nie z góry...

Gratuluję Wam wszystkim,które mają w sobie na tyle siły,żeby jakoś
żyć

[jaszczur.ka_87]

zoselin1987 napisała:

> Powiedział,żebym porozmawiała z Bogiem.Żebym wykrzyczała jak bardzo jestem na
> niego zła,jak wielką mi zrobił przykrość. Tak zrobiłam. Spróbuj.

Tak powiedział ksiądz? Osoba, która powinna budować wiarę w Boga wmówiła Ci, że
to On zabrał Ci dziadka i teraz musisz sie na Niego wydrzeć i Go może jeszcze za
to znienawidzić? Warto czasem poczytać Słowo Boże zamiast rozmawiać z
"mądrymi" ludźmi...

[zoselin1987]

tak jaszczurko mi właśnie powiedział,ale nie uważam,że zrobił coś
złego...

[jaszczur.ka_87]

Zrobił złego to, że wzbudził w Tobie negatywne odczucia do Boga, który nie miał
z tym nic wspólnego...

[zoselin1987]

jaszczurko a kto jak nie Bóg miał najwięcej wspólnego ze śmiercią mojego dziadzia?

[jaszczur.ka_87]

Na przykład kierowca samochodu? Bóg dał nam życie i wolna wolę, nie jest
bezlitosnym tyranem, który siedzi w niebie i tylko pstryka palcami odbierając
komuś życie. Naprawdę warto poczytać Biblię.

[foczkaka]

Nie ma nic złego w tym że człowiek ma wątpliwości w wierze, że zadaje sobie
pytania, że pyta Boga dlaczego stało się to czy tamto. Nie ma nic złego w
gniewie na Boga, w takim krzyku do Niego. Każdy ma prawo wyrazić swoje emocje. O
ile potem nastąpi też głębsza refleksja, dalsza modlitwa, pokora, że są rzeczy
których nie rozumiemy.
Lepiej krzyczeć i wyrzucać coś Bogu, niż w ogóle z Nim nie rozmawiać.

[foto_tosz]

Przeżyłem coś podobnego i mogę powiedzieć, że dobrze, że masz rodzinę, którą
musisz wspierać.
Powiem brutalnie - pierwszy rok po śmierci rodzica jest straszny, beznadziejny.
Potem zaczynasz wracać do siebie, choć już nigdy nie będzie tak samo.
Co robić? To co musisz i co trzeba robić. Jak pracujesz to pracować, jak
zajmujesz się domem to zajmować się domem. Powoli będzie się robić coraz lepiej,
sens zacznie powracać.

[klekleklekle]

w połowie czytania tego forum poryczałam się na dobre,baaardzo ci współczuję,z
całego serca

[mloda8809]

Dziewczyny widze, ze duzo tu przez ostatni czas
napisalyscie...niechce teraz tego czytac bo jestem w podrozy
poslubnej i byloby mi bardzo ciezko, w sobote odbyl sie slub, byl
przepiekny mielismy pelno niespodzianek troche stresu ale wszystko
wyszlo jak najlepiej, zdjecia juz jakies mam, ale i tak nie umiem
tutaj wklejac wiec kto bedzie chcial to wysle gdzie, a jak nie to
prosze mnie na forum dokladnie nauczyc jak sie tutaj zamieszcza tego
linka to wam pokaze kilka fotek, pozdrawiam i czekam na wasze
komenatrze

[monikapers]

wyslij Tomelance, ona je wkleji gratulacje!

[mloda8809]

no dobrze a jak mam sie skontaktowac z tomelanka???macie jakiegos
emaila do niej???dajcie znac, to cos powklejam jak mnie nauczycie

[najta]

Najlepiej otwórz jakiś wątek, w którym tomelanka coś napisała. Potem kliknij na
jej imię "Tomelanka". Pojawi Ci się jej profil. W prawym, górnym rogu profilu
jest mały napis "Napisz do mnie". Kliknij na to i uż masz email do tomelanki

Gratuluję ślubu! I pamiętaj, że zyskałaś nową rodzinę

zdjęcia młoda8809

[dorothy_mills]

[tomelanka]

jestes przesliczna, piekna sukienka, super wygladaliscie; serdeczne gratulacje i
wszystkiego dobrego, zaluje ze nie zajrzalam tu wczesniej, ale teraz musze
sledzic watki zia... a szkoda, bo Twoje fotki ciekawsze niz te wpisy
najezdzajace na nia

[najta]

Młoda, pięknie wyglądałaś Uśmiechnięta, delikatna, super po prostu.
Gratulacje. Miałaś dwóch mężczyzn za świadków?

[dorothy_mills]

bardzo podoba mi sie sukienka
też chce byc taka uśmiechnieta w dniu swojego slubu

[tomelanka]

ten wyzszy blondyn to chyba Twoj brat, a ten drugi to brat meza, zgadza sie?

[mloda8809]

dziekuje Wam bardzo za pomoc w umieszczeniu fotek, sama nie dalbym
sobie rady, a juz mnie nerwy braly. co do swiadkow to mielismy dwoch
braci, bo i ja i maz mamy braci i brdzo to fajnie wygladalo, co do
mojego brata to rzeczywiscie ten bladyn, natomiast brunet meza
brat...pozdrawiam, jak bedziecie mialy ochote posluchac mojej
opowiesci od poczatku do konca to piszcie

[lapwing123]

naprawdę pięknie wyglądałaś. i bije od Ciebie radość. aż się uśmiechnęłam do
Ciebie

pisz nam pisz

[mloda8809]

Chciałyscie opowieści, a ja wogóle nie mam czasu, żeby Wam pisac,
ale mam 10 minut, wiec chociaz zaczne. pogada byla piekna, suknia,
fryzura, makijaz wymarzony...rodzina pomimo tragedii przygotowala
sie na maksa, mielismy przed kosciolem chlopaka ktory gral na
dudach, w kosciele byly dwie wokalistki, kwartet smyczkowy i jeszcze
kwartet instrumentow detych, w ktorym kiedys gral moj tata i to bylo
rowniez moim marzeniem zeby oni zagrali, oczywiscie wszystko bylo
niespodzianka. ksiadz pieknie odprawil msze, po slubie czekala na
nas kolejna niespodzianka, a mianowicie balony z helem w wielkim
kartonie, ktory przygotowala kuzynka ze znajomymi. po ich
wypuszczeniu dostalismy dwa balony dla siebie i mielismy przypiete
do nich male karteczki na ktorych napisalismy swoje marzenai i
wypuscilismy w niebo (nie chcialy leciec bo karteczki byly za
ciezkie, wiec musielismy troszke urwac...) na sali mielismy
zywiolowy pierwszy taniec, pelno grosikow od gosci do zamiatania,
bylo cudownie, bajecznie i jak w niebie. nie pamietam prawie nic,
nie zwracalam uwagi na zadne szczegoly, usmiech sam mi sie malowal
na twarzy i nie wiem, moze tata nam w tym pomagal, bo mama nie
zaplakala ani razu, do tego stopnia sie bawila, ze przez 2 tgodnie
miala nogi popuchniete.,.wszyscy byli wspaniali, swietnie sie
bawili, spiewali przy stolach, nawet maz mi zaspiewal Zono
moja...c.d.n

[megi1973]

najładniejsza panna młoda na tym forum naprawdę

[lili-2008]

Panna Młoda rzeczywiście piękna Dopiero zobaczyłam zdjęcia, gratuluję serdecznie. Naprawdę cudownie wyglądałaś

[mloda8809]

napewno nie najpiekniejsza, bo każda Pani Mloda jest w tym dniu
piękna, ale dziękuje Wam ślicznie, naprawdę dzięki temu forum wiele
się dowiedziałam, pomimo tego, że nie pisałam często i się nie
wypowiadałam, to byłam i jestemuzależniona od niego i często tu
wchodzę oglądam inne Panie czytam rozterki itp itd. dzieki temu
forum wiele spraw miałam zrobionych perfekcyjnie chociaż i tak
większość szliśmy na żywioł i w 100% lepiej to wychodzilo niż
zaplanowaneogolnie była rewelacja, a jutro już dostanę filmik z
wesela i nie mogę się doczekać. zjeżdża się cała rodzinka na wspólny
seans. pozdrawiam cieplutko

[mloda8809]

No więc płytka wyszła cudownie, zero jakichkolwiek uwag, rodzinka
już wszystko otrzymała, oglądają po tysiąc razy dziennie, jak bym
umiała to jeszcze bym wam coś wstawiła z pleneru bo tez mam ale nie
umiempozdrawiam wszystkie Panny młode