Negatywny odbior par mieszanych

[atamanek]

Witajcie :)

Tak sobie myslalam nad ta kwestia bedac jeszcze w Egipcie, dlaczego nasze
spoleczenstwo z reguly negatywnie odnosi sie do kwestii par mieszanych?
Czesto negatywnie ocenia sie juz na wstepie polskie dziewczyny bedace w
zwiazkach z Arabami.
Czy chodzi tu o urazona dume naszych polskich Panow? ;)
Okreslenie "byc dziewczyna Araba" tez ma na wstepie negatywne znaczenie.

p.s.Pamietacie slowa piosenki"... z autobusem Arabow zdradzila go..."

[Gość: cs]

taki punkt widzenia powszechny jest w calej Europie, nie tylko w Polsce.
nie chodzi tu o zadna dume panow, ale o mieszanie "gatunkow", Arabskie kobiety
w Europie w zasadzie nigdy nie mieszaja sie z bialymi panami, a jezeli tak sie
stanie, to sa przesladowane przez cale zycie i czesto mordowane przez wlasne
rodziny.
Sadze ze jest to powod, dla ktorego biali patrza zle na biale
kobiety "mieszajace" sie z inna rasa, na zasadzie wzajemnosci.

[atamanek]

Witam :)

No tak, ale... czy takie myslenie nie jest znakiem przeszlych czasow?
Przeciez mozna to podciagnac pod rasizm, ktory w cywilizowanym swiecie jest
niedopuszczalny. :)

[Gość: Rolf]

Atamanek, pozbądź się myślenia teoretyczno-książkowego i spójrz realnie na
różnice kulturowe między ludźmi. Z mieszania ras, kultur i obyczajów wynikają
często wielkie tragedie (vide ostatnie akcje Rutkowskiego w krajach arabskich -
oglądałeś???)

Ja nie mówię, że każdy ma się zamknąć w swojej niszy etnicznej, ale trzeba też
mieć trochę zdrowego rozsądku. Zaślepionym pseudo-miłością ludziom często go
brakuje... zwłaszcza kobietom

[atamanek]

Witam :)

Akurat w akcje Rutkowskiego na ekranie telewizji bym tak do konca nie wierzyla.
Tam wiecej bylo reklamy i naginania pod idee programu... tak mi sie wydaje :)
Co do myslenia teoretycznego... widzisz, jakos nie moge negatywnie spojrzec na
opluwana wiecznie mentalnosc Arabow. Moze dlatego, ze nigdy nie bylam rasistka,
zawsze mnie bolal rasizm wsrod moich znajomych, czy nawet bliskich.
Nie odnosi sie to tylko do Arabow, Murzynow takze.

p.s. Nick moj jest meski, ale ja jestem jak najbardziej kobieta :)

rasizm ? blad

[Gość: cs]

Strasznie duzo mowi sie o rasizmie bialych, ale nikt nie dostrzega rasizmu tych
ciemniejszych.
To, ze ludzie z krajow arabskich, Iranu, Afryki nie integruja sie w
srodowiskach europejczykow nie wynika bynajmniej z rasizmu europejczykow.
Owszem, teraz, kiedy po kilkudziesieciu latach okazalo sie, ze ludzie ci nie
maja w ogole zamiaru sie asymilowac, jezeli np w Danii ocenia sie ze 60%
Polakow jest na rynku pracy, a tylko 12% Somalijczykow, to mowi samo za siebie.
"Obcy" stanowia tylko 8% spoleczenstwa, ale popelniaja 25% przestepstw.
Do tego dodaj bandy terroryzujace cale miasta, to zrozumiesz, dlaczego ludzie
sie od nich odwracaja, ale tak nie bylo zawsze. 10 lat temu np nikt nie
dyskutowal o Koranie albo kobiecych chustach.

Nie ma takiego problemu z azjatami, ktorzy wprawdzie tez sie nie mieszaja, ale
potrafia zadbac o siebie i nie obciazaja spoleczenstwa tak, jak czesc muslimow,
bo chodzi tu nie tylko o arabow, ale takze Turkow, Somalijczykow i
Pakistancztkow.

Tak ze rasizm dziala w dwie strony, moja pani, a rasizm muzulmanow jest o wiele
gorszy od rasizmu bialych.
To nie jest tylko problem, ze biali nie chca muslimow, to raczej muslimi nie
chca sie mieszac z innymi rasami.

"w cywilizowanym swiecie jest niedopuszczalny"

[Gość: cs]

> No tak, ale... czy takie myslenie nie jest znakiem przeszlych czasow?
> Przeciez mozna to podciagnac pod rasizm, ktory w cywilizowanym swiecie jest
> niedopuszczalny. :)


Jest dopuszczalny, i to w coraz wiekszym stopniu. Tez tak myslalem, kiedy
mieszkalem w Polsce, z dala od problemow etnicznych.
Ale to nieprawda, wszedzie tam, gdzie mieszaja sie rozne rasy, tam panuje
nienawisc, rasizm i ciagla walka.

[atamanek]

Witam :)

Madrze piszesz, podoba mi sie Twoj sposob tlumaczenia problemu rasizmu, ale...
no wlasnie, czy negatywny stosunek spoleczenistwa, nie tylko polskiego
spoleczenstwa, do par mieszanych, to sam rasizm? :)

Co do zacytowanego przez Ciebie fragmentu: niedopuszczalny wg mnie.

"w cywilizowanym swiecie jest niedopuszczalny

[Gość: cs]

oczywiscie, nie to mialem na mysli
mimo iz rasizm nie powinien istniec, tendencje rasistowskie w Europie nasilaja
sie coraz bardziej i, moim zdaniem, wynika to z coraz blizszego kontaktu
pomiedzy kulturami i zrozumienia roznic pomiedzy nimi.

[Gość: rp]

Ej, chyba jednak z NIEZROZUMIENIA owych różnic??? Gdyby ludzie rozumieli na
czym polegają róznice - nie byłoby takich problemów. Dam ci przykład: jeśli
dwóch ludzi nie może się dogadać z powodu nieznajomości języka - nie robią z
tego problemu, tylko zatrudniają tłumacza, bo wiedzą na czym polega kłopot, a
inny język na ogół nie uważają za gorszy lub groźny. Jeśli chodzi jednak o
różnice mentalne to często upierają się przy swoim rozumieniu świata i swoich
sposobach rozwiązywania problemów i atakują inne, bo postrzegają je jako
zagrożenie dla swojej kultury i nie rozumieją że można życ inaczej i też
dobrze. Widzę tu ogromne puste pola do zagospodarowania dla edukacji i oświaty -
i to we wszystkich kulturach - wszędzie tam, gdzie mieszkają ludzie którym
zależy w jakim świecie będą żyły nasze dzieci i, jak Bog da, wnuki i prawnuki.
Sorry, że zabrzmiało tak górnolotnie:), ale to jest podejście pragmatyczne -
albo się jakoś dogadamy (zatrudnimy tłumacza), albo bedziemy się nawzajem
porównywać, oceniać, oskarżać, udawadniać, że tylko my mamy rację, itd. a to w
rezultacie prowadzi do konfliktów i przemocy.

"w cywilizowanym swiecie jest niedopuszczalny

[Gość: cs]

oczywiscie, nie to mialem na mysli
mimo iz rasizm nie powinien istniec, tendencje rasistowskie w Europie nasilaja
sie coraz bardziej i, moim zdaniem, wynika to z coraz blizszego kontaktu
pomiedzy kulturami i zrozumienia roznic pomiedzy nimi.

[Gość: Piotrek]

Nie bede sie wypowiadal na temat tego watku, ale musze przyznac, ze fotki sa
naprawde rewelacyjne!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

trudny temat? drazliwy?

[atamanek]

Witam :)

Czemu to nie bedziesz zabieral glosu w dyskusji?

[beduinka]

Niestety w Polsce upowszechnił się stereotyp - pogłębiany przez nasze kochane
media + "wspaniałego detektywa Rutkowskiego ala Kojak ala Superman - Araba
gnębiącego swoją żonę, która jest więziona w domu, sponiewierana...
tymczasem większość małżeństw polsko-arabskich jest udana.
Nieudane związki są skutkiem braku chęci wzajemnego poznania się, wynikiem
tego, że dziewczyna bierze ślub - będąc zauroczona śniadą buzią Egipcjanina,
Tunezyjczyka itp., natomiast nie stara się poznać jego, jego rodziny,
otoczenia, kultury, zwyczajów, religii. W takiej sytuacji może - choć nie musi -
po jakimś czasie dojść do konfliktów. Ale zwróćmy uwagę, że konflikty
małżeńskie zdarzają się też w polskich rodzinach i wydaje mi się, że są one
nawet częstsze. I nie chodzi mi tu tylko o kobietę podobną do osoby z
plakatu "bo zupa była za słona", bo często gorsza może być przemoc psychiczna,
która nie pozostawia zewnętrznych śladów, natomiast ciągłe upokarzanie niszczy
taką kobiętę od wewnątrz... oj czuję, że odchodzę za daleko od tematu... a więc
wracając do Polek i Arabów... jeśli ich związek jest oparty na wzajemnym
poznaniu oraz zaakceptowaniu, że pochodzą z różnych miejsc, że myślą w różny
sposób itp. to wtedy jak najbardziej mają ogromen szanse być udanym
małżeństwem... tylko trzeba dużo dyskutować na ważne tematy - i to przed
ślubem...

czemu takie związki są źle spostrzegane w Polsce? być może także spowodowane
jest to kompleksami niektórych polskich mężczyzn - którzy czują się po prostu o
zazdrośni, że jakaś tam Polka woli Araba niż niego...

miłość jest czymś, co przychodzi - bez względu na narodowości kochanków...
pojawia się... często podróżując po krajach arabskich słyszę: czy wzięłabyś
ślub z Egipcjaninem/ Libijczykiem/ Tunezyjczykiem/ Palestyńczykiem/
Syryjczykiem/ Jordańczykiem/ Libańczykiem ? A ja odpowiem, że ja wezmę ślub z
tym, którego pokocham i uznam za partnera, z którym mogę spędzić resztę życia,
obojętnie jakiej narodowości będzie... dla mnie nie liczy się czy jest Niemcem,
Polakiem, Izraelczykiem, Eskimosem, Indianinem, Murzynem, Hindusem,
Amerykaninem czy Arabem... to się nie liczy w miłości, natomiast gdy ktoś
decyduje się na między-kulturowy związek musi zdawać sobie sprawę z tego, że
oboje partnerzy będą musieli iść na kompromisy...

uff.. to tyle nocnego pisania...

[Gość: kobieta]

Witajcie,

od kilku miesiecy jestem zona Araba.Dlugo walczylismy o ta milosc,poniewaz moi
rodzice z gory zalozyli,ze Mohamed na pewno zabierze mnie do swojego kraju,w
ktorym bedzie mnie wiezil...Postanowilam byc cierpliwa.Zajelo mi to ponad 3
lata...!Ale dzisiaj siedzimy przy jednym stole,jezdzimy na wakacje i z checia
sie spotykamy:)np.wczoraj maz dostal zaproszenie na "obiadek u tesciow".

Wedlug mnie,zdeycdowanie sie na zwiazek mieszany,to wielka
odpowiedzialnosc,poniewaz tak jak powiedziala Beduinka,wiele kobiet zakochuje
sie w pieknych czarnych oczach zapominajac o najwazniejszych
kwestiach:religia,tradycja,inna kultura.Wspolne zycie nie buduje sie przeciez
na wygladzie partnera.

Zycze wszystkim paniom zwiazanym z obcokrajowcmi wiele madrosci i rozsadku w
podejmowanych decyzjach.

Negatywny odbior par mieszanych

[Gość: cs]

Wszystko ma swoja przyczyne.
Jeszcze raz nawiaze do Danii - w osrodkach dla kobiet przesladowanych przez
mezow przebywa 60% kobiet z malzenstw mieszanych ( 60% w skali osrodka, a nie
60% malzenstw :o) ) co przy ilosci malzenstw mieszanych ponizej 1% w skali
kraju jest iloscia przerazajaca.
Oczywiscie to nie sa jedynie malzenstwa z muslimami, zeby zle nie zrozumiec, to
samo dotyczy malzenstw z Dunczykami czy Azjatami.
Chodzi generalnie o problemy w malzenstwach mieszanych.

[Gość: a]

Dzieci ze związków mieszanych są najzdrowsze > najmniejsze prawdopodobieństwo
pokrewieństwa:)

[Gość: rozwiedziona]

ok, ale podaj jeden przykład w którym Arabski mąż idzie na kompromis w takim
mieszanym związku!!!!!!

[beduinka]

zerknij np. tutaj:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10662&w=8340510
poza tym ja osobiście znam wiele par polsko-arabskich (nie tylko polsko-
egipskich, ale także polsko-libijskich, polsko-libańskich, polsko-syryjskich,
polsko-irackich, a nawet polsko-saudyjskich), w któych i kobieta i MĘŻCZYZNA
poszli na kompromis

[beduinka]

Polecam zajrzeć do wątku na temat udanych małżeństw polsko-arabskich:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10662&w=8340510

trochę teorii na temat małżeństwa w islamie

[beduinka]

Poczytajcie sobie:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10662&w=7909376

[Gość: Minius]

Negatywny odbiór par mieszanych wcale nie jest domeną Europy. W Egipcie również
niezbyt przychylnym okiem patrzy się na Europejkę w objęciach Egicjanina.
Ale z innych powodów. Porpostu u nich nie ma czegoś takiego jak "chodzenie ze
sobą". Randki są aranżowane zawsze z przyzwoitką, a o pójściu do łóżka przed
ślubem w tamtej kulturze można sobie pomarzyć.
Zasadą jest również nie okazywanie uczuć w miejscach publicznych.

Jeśli zaś krzywym okiem patrzy się na Egipcjanina i Europejkę, to pomyślcie
sobie jak negatywna panuje tam opinia i brak przyzwolenia o małżeństwie
Egipcjanki z Europejczykiem.

[Gość: rp]

Zawodowo zajmmuję sie komunikacją międzykulturową i przy różnych okazjach
rozmawiałam na ten temat z moimi studentami z państw muzułmańskich. Nie można w
paru słowach streścić wielogodzinnych dyskusji, ale chciałam zwrócić uwagę na
jedną sprawę. Kiedy muzułmanka wychodzi za mąż jej mąż płaci jej rodzinie pewną
znaczną sumę pieniedzy (jej wysokość zależy oczywiście od zamożności jego i ich
i od kraju), którą jej ojciec, brat lub wuj składają jako lokatę w banku lub
inwestują - przynajmniej tak powinni zrobić. Studenci z Libii tłumaczyli mi, że
jest to rodzaj ubezpieczenia. Gdyby męzowi coś się stało lub rozwiódł się z
żoną - dziewczyna wraca do domu rodzinnego, domu brata lub wuja i żyje z
odsetek od tego "depozytu", jest więc finansowo niezależna od byłego męża lub
jego rodziny (przynajmniej teoretycznie, bo wszędzie zdarzją się patologie). Z
drugiej strony, jesli zarobienie na taki "depozyt" zajmuje mężowi kilka lub
kilkanście lat życia, to ceni sobie potem partnerkę i o nią dba. Kiedy żona
jest Europejką i wyjeżdżają do jego kraju, jest jakby pozbawiona oparcia,
zaplecza, które muzułmankom dają ich własne rodziny. Niemniej uważam, że zawsze
i wszędzie szczęście małżeńskie zależy od małżonków, na ile są ze sobą
szczerzy, otwarci i nawzajem tolerancyjni. W przypadku
małżeństw "międzykulturowych" z pewnością jest więcej obszarów potencjlnych
nieporozumień, ostatecznie każdy z nas został jakoś w
dzieciństwie "zaprogramowany" i uważa swoje wartości, normy i obyczaje za
oczywiste i najwłaściwsze. Z drugiej jednak strony świadomośc tych (czasem
ogromnych!) różnic w postrzeganiu świata może działać na korzyść małżeństwa, bo
ludzie, jesli są rozsądni i refleksyjni, wiedzą o nich i będą sobie wychodzić
naprzeciw, co nie zawsze ma miejsce w małżeństwach monokulturowych. CZyż nie?

[Gość: Minius]

Masz całkowitą rację twierdząc, ze finansowo ze związku małżeńskiego w islamie
kobieta wychodzi na lepszych warunkach. Jednakże nie wspomniałaś o 2 bardzo
istotnych, acz negatywnych konsekwencjach tego rozwodu.
1. Kobieta pracująca jest traktowana negatywnie, więc w wielu przypadkach
bardziej opłaca się w islamie takiej kobiecie wyjść za mąż za brata męża (np. w
sytuacji śmierci męża) lub kogoś z jego rodziny, niż zostać samej. Z prostej
przyczyny, ona nie będzie miała stałego środka utrzymania, ponieważ wiano na
zbyt długo jej nie wystarczy, a czegos takiego jak emerytura, czy ZUS tam nie
ma.
2. Kobieta nie ma żadnych praw do dzieci z danego związku malżeńskiego, a nie
widzę tutaj polskiego podejscia kobiety, że urodzi dzieckow bólach i wyrzeknie
się go, bo jest "TYLKO" kobietą.

I tu nasuwa się jedno podsumowanie kobieta w islamie jest jednak traktowana
gorzej niż mężczyzna. Smutne to ale prawdziwe. Nawet jeśli mężczyzna jest
światły i potrafi swoje poglądy zmienić na nie islamskie, to jednak otoczenie
wymusi na nim powrót do korzeni.
Związki mieszane (gdzie mężczyzna jest wyznania muzułmańskiego) mogą mieć
szansę na powodzenie jedynie jeśli ich realizacja odbywa sie w neutralnym
środowisku, np. w innym kraju, gdzie islam nie jest dominującą religią.

[Gość: rp]

Patrząc z naszego "zachodniego" punktu widzenia - masz rację, jednak kobiety
Muzułmanki często współczują Europejkom że te muszą pracować i w domu, i
zawodowo (dla wielu kobiet, chocby w Polsce, praca nie jest sprawą wyboru,
tylko konieczność ekonomiczną) i bynajmniej nie palą się do zmiany swego status
quo. Nie dlatego, że są "ciemnymi Arabkami" tylko dlatego, że tak zostały
wychowane i cenią sobie poczucie bezpieczeństwa i opiekę, które zapewniają im
mężczyźni. Jasne, że za to poczucie bezpieczeństwa muszą zapłacić jakąś cenę,
podobnie jak my musimy zapłacić za naszą niezalezność i wolność wyboru drogi
życiowej. Ta cena nie przeraża ich, podobnie jak nasza nie przeraża nas!
Zachodnie kobiety które "świadomie" wybierają związek z Muzułmaninem (tzn.
kiedy nie jest to chwilowa fascynacja jego urodą połączona z brakiem wyobraźni
i wiedzy o jego kulturze)muszą przynajmniej częściowo zaakceptować inny sposób
myslenia i system wartości i pogodzić się, że coś zyskają i coś stracą. Ale czy
tak nie dzieje się zawsze, gdy dokonujemy jakichkolwiek poważniejszych zmian w
życiu? To jest chyba sprawa wewnętrznej odwagi, gotowości do zmian, możliwości
zaakceptowania innych "reguł gry" w imię tego, co jest dla nich najważniejsze.
I trudno to oceniać ludziom, którzy nie dokonali takich wyborów,nie przeszli
tej drogi i nie wiedzą ile te kobiety zyskują i jakie koszty (życiowe,
emocjonlane, materialne, itd.) ponoszą. Gdy nie dają rady ponieść konsekwencji
własnych wyborów- proszą Rutkowskiego o interwencję... Proszę jednak pomysleć
ile kobiet w naszym kraju żyje w toksycznych związkach, z których nie potrafią
się wyzwolić - gdzie jest wtedy detektyw Rutkowski ???

[Gość: rp]

Aby jeszcze wyjaśnić do końca - razi mnie określenie "gorzej traktowane" - bo
zakłada, że tylko my wiemy czym jest lepsze, a czym gorsze traktowanie, a to
przecież jest kategoria względna i uwarunkowana kulturowo: Muzułmanie sądzą
wręcz przeciwnie. Wydaje mi się, że w dobie globalizacji powinniśmy próbowac
porzucić etnocentryzm i przynajmnie starać się zrozumieć, że istnieje wiele
sposobów postrzegania świata i te same ogólnoludzkie wartości mogą "przekładać
się" na bardzo różne normy społeczne i zachowania. Jesli przyznajemy zachodnim
kobietom prawo do wyboru drogi życiowej i uważamy to za wartość poztywną- nie
możemy równoczesnie ich krytykować lub potępiać, że np. wiążą się z Muzułmanami
jesli taką drogę uważają za atrakcyjną, właściwą itd. W przeciwnym razie
jestesmy hipokrytami. Z drugiej strony dla Muzułmanów wolny wybór drogi
zyciowej kobiet nie jest wartością pozytywną - jakże więc możemy mieć im za
złe, że nie popierają związków kobiet muzułmańskich z ludźmi z innych kultur. W
sumie zachowują się racjonalnie i zgodnie z własną wizją świata....

[Gość: ana]

zgadzam się w 100% z rp

Podejście lalki Barbie!!!

[Gość: Minius]

Jeśli użyłem słowa "gorzej traktowane" to nie zrobiłem tego porównując rolę
kobiet w europie z rolą kobiety w islamie, lecz prawa jakie mają mężczyźni i
kobiety w islamie.
A tu nasuwa się jedno tylko spostrzeżenie. Choć kobiety islamu mają jakies tam
prawa, to jednak kanony religijne w praktyce pozbawiają ich nawet tej
namiastki. Bo nawe tjeśli kobieta odejdzie od swego męża, to skazuje się
najczęściej na los żebraczy. Zaś jeśli chodzi o prawa sądowe do dzieci TO NIE
MA ONA ŻADNYCH!
Więc uważam, że wszystkie te afery z "odbijaniem kobiet" z arabskich krajów,
biorą się jedynie z infantylnego podejścia samych kobiet do kwestii małżeństwa
mieszanego. Myślą wyłącznie o sobie nie interesując się przed małżeństwem, że
same (całkowicie bez przymusu) rezygnując ze swoich praw, a później dziwiąc
się, że ich status się zmienił.
Widać wiele z tych rozczarowanych pań ma móżdżek lalki Barbie.

Więc nie płaczcie nad ich losem, same sobie taki zgotowały. Nikt ich siłą nie
zmuszal do małżeństwa. Zaś ich całkowity brak zainteresowania tamtejszymi
zwyczajami czy prawami jest PORAŻAJĄCY.

[Gość: a]

Nie wiem skąd masz informacje, że kobiety nie mają żadnych praw do dzieci. Tak
samo prawo jak i Koran daje prawo do dziecka do trzynastego roku życia matce.
Później dziecko samo wybiera przed sądem czy chce być z matką lub ojcem.

[Gość: Minius]

Może moralne owszem, prawnie zaś (a nie jest to żadną tajemnicą) dziecko nawet
nie figuruje w żadnych dokumentach żony.
Więc Twoja teoria pozostaje jedynie teorią. Praktyka zaś i przepisy mówią
inaczej.

[Gość: a]

Egipscy mężczyźni bardzo kochają swoje dzieci, są do nich bardzo przywiązani i
nigdy ich nie porzucają. Problem z mieszanymi małżeństwami zaczyna się w
momencie kiedy są dzieci, a w związku nie dzieje się najlepiej. Egipcjanie boją
się utraty kontaktu ze swoimi dziećmi, kiedy to kobiety zabierają ich do swoich
krajów i b.często ucinają kontakt z ojcem. Znowu żadko który egipski mężczyzna
zgodzi się na to, aby jego żona czy była żona mieszkała zupełnie sama z
dzieckiem w Egipcie.
Jeżeli chodzi zaś o związki samych Egipcjan, nie spotkałam się z czymś takim (a
znam wiele rozwiedzionych Egipcjanek z dziećmi), że mężczyzna odbiera dziecko
matce. Nie zdarza się też że ląduje ona "na ulicy". Egipcjanie płacą bardzo
wysokie alimenty na swoje dzieci i byłe żony - dla mężczyzny to hańba, jeśli
jego nawet była kobieta żyje w biedzie (jako jego była żona i matka jego
dzieci).
Znam też tutaj jedną Rosjankę, która rozwiodła się z mężem Egipcjaninem.
Umówili się że dla dziecka będzie lepiej, jeśli ona zostanie na terenie Egiptu
i dziecko będzie mogło widywać ojca i matkę. Mężczyzna opłaca tej dziewczynie
wszystko: ona nie pracuje.

[Gość: a]

rzadko oczywiście przez "rz" :)

[Gość: Minius]

To prawda co napisałaś. Ale dotyczy to bardziej światłych Egipcjan, do których
(jak sami Egipcjanie to mówią) można zaliczyć jakieś 10-15% populacji. Reszta,
te 90% to mało światli mieszkańcy wiosek, miasteczek. Biedota.

Jaką masz pewność, ze Europejka trafi właśnie na te 10-15%? Większość ych
żigolakó z miasteczek turystycznych, to właśnie takie cwaniaczki, liczące, że
babeczka w wianie wniesie tyle, że będą ustawieni na lata. Kobieta w tych
planach ma marginalne znaczenie. Dziecko?! Owszem, spore (bo tak są wychowani),
ale szansa na dobre małżeństwo nikła. Same Polki, żony Egipcjan, mieszkające w
Egipcie uważają, że sporo naszych rodaczek, nie zdaje sobie sprawy z kim mają
do czynienia decydując się na flirty.
Najpierw należy poznać kulturę, zwyczaje, potem przyszłego męża i jego rodzinę.
Status finansowy, a dopiero potem podejmować decyzję życia. Bo jednak
małżeństwo to nie zmiana samochodu!

[Gość: a]

Z tym się zgodzę, że kobiety często źle oceniają swoich adoratorów. Wiąże się
to z innymi podziałami klasowymi w krajach europejskich i arabskich.
Niestety większość mężczyzn, szczególnie w Hurghadzie ma umysł odpowiednika
naszego "dresa", chociaż tego dresu nie nosi (inne trendy:)), nie lata z kijem
(państwo policyjne), nie pije na umór (religia)...

[Gość: rp]

Masz rację. Jeśli nie zna się lokalnych układów i symboli, to łatwo się pomylić
co to poziomu i statusu człowieka. W Polsce niepijący chłopcy, bez dresów,
pałek i w dodatku posługujący się w miarę płynną angielszczyzną uważani są
powszechnie za "porządnych młodzieńców":) Jak w takim razie może
rozpoznać "egipskiego dresa" dziewczyna, która nie zna arabskiego i niezbyt
dobrze mówi po angielsku? Czy mają jakieś łatwo rozpoznawalne cechy
charakterystyczne, np. ubiór lub sposób mówienia?

[atamanek]

Witam :)

Wiekszosc? Moze nie generalizujmy. Trafiaja sie pewnie wsrod nich i porzadni
faceci. Chyba?;)
Znam kilka par mieszanych, wlasnie zyjacych w Egipcie. Jak na razie wszytsko
uklada sie Im pomyslnie. Nie zawsze pojawia sie dziecko, nie zawsze trzeba sie
na potomstwo decydowac, ba, na samo malzenstwo.
To moje zdanie.

[Gość: rp]

I tu się z Toba w pełni zgadzam. Kobiety te często wykazuja brak wyobraźni,
wiedzy i konsekwencji. Podobnie jak te, które wychodzą za mąż za chłopaka
który "lubi wypić", zaraz potem rodzą kilkoro dzieci, a następnie dziwią się,
że mają "przemoc w rodzinie" i oczekują pomocy ze wszystkich stron. I co z
tego, że prawo je chroni, skoro i tak nie są w stanie go wyegzekwować i np.
doprowadzić do eksmisji męża-pijaka? Takie programy tez oglądamy w TV, prawda?
Programy przedstawiąjce odbijanie kobiet z krajów arabskich mają plusy i
minusy - wzmacniają negatywne uprzedzenia i stereotypy, ale powodują też, że
niejedna dziewczyna zastanowi się zanim pochopnie podejmie decyzję o wyjeździe
za granicę. Nie wrzucałabym jednak wszystkich kobiet, które wiążą sie z
Muzułmanami do jednej kategorii. Zapewniam cię, że zdarzają się też udane
mieszane związki, tylko ich nie widac w tv. Jeden z moich studentów, który swą
pracę seminaryjną poświęcił porównaniu małżeństw chrześcijańskich i
muzułmańskich próbował mi swego czasu wytłumaczyć, że jeśli chrześcijanka jest
zadowolona z małżeństwa, to tylko dlatego, że nie była żoną Muzułmanina i nie
wie, czym jest PRAWDZIWE SZCZĘŚCIE :))) Mam nadzieję, że nie zaliczasz sie
przypadkiem do grupy jego polskich "negatywów"??? To jest oczywiście
żart!!

[atamanek]

Witam :)

Podoba mi sie szczegolnie jedno zdanie z Twojej wypowiedzi "
Jeden z moich studentów, który swą
> pracę seminaryjną poświęcił porównaniu małżeństw chrześcijańskich i
> muzułmańskich próbował mi swego czasu wytłumaczyć, że jeśli chrześcijanka
jest
> zadowolona z małżeństwa, to tylko dlatego, że nie była żoną Muzułmanina i nie
> wie, czym jest PRAWDZIWE SZCZĘŚCIE :)))"

"Prawdziwe szczęście"

[Gość: rp]

Dyskutowałam z nim wtedy chyba przez godzinę: próbowałam skłonic go różnymi
argumentami do wyjścia poza własny etnocentryczny punkt widzenia, ale tym
zdaniem mnie "powalił"; uznałam, że dalsza rozmowa jest pozbawiona sensu bo i
tak go nie przekonam, że w każdej religii zdarzają się udane i nieudane
związki. Może gdybym była mężczyną nie poniosłabym takiej dydaktycznej
porażki...?:)

[atamanek]

Witam :)

Poprostu mial swoje zdanie, rozne od Twojego :)

[Gość: rp]

Tak, po prostu miał inne zdanie. Problem w tym, że zachęcam studentów do
pisania prac w małych grupach międzynarodowych, żeby nie tylko dowiedzieli sie
że można widzieć te same sprawy w bardzo różny sposób, ale żeby odczuli na
własnej skórze jak trudno czasem jest znaleźć wspólny punkt widzenia i
zrozumieć racje ludzi wychowanych w innych warunkach. Przeważnie okropnie
psioczą w trakcie pisania, skarżą się że trudno się dogadać, że każdy chce
inaczej podejść do tematu, ale potem przyznają, że najwięcej nauczyli się
właśnie w trakcie tego ćwiczenia. W tym wypadku poniosłam "klęskę", bo
Libijczyk nawet nie próbował spojrzeć na swoją kulturę oczami ludzi z zewnątrz -
a taki właśnie był cel zadania. Bywają oczywiście Arabowie, którym się to
udaje, choć przyznaję, że bywa to trudniejsze dla nich, niż np. dla Azjatów.
Może wybrany przez nich temat pracy był zbyt "kontrowersyjny", za bardzo
ingerował w głęboki system wartości...?

[atamanek]

Witam :)

Czy ingerowal.. nie wiem, chyba tu musialby sie wypowiedziec jakich rodowity
Arab :) To inna kultura i inny swiat, wiec nasze zasady sa chyba malo
uzyteczne :)

[Gość: ika]

nie szukajcie tak daleko - zobaczcie jak reaguje środowisko w Polsce na związek
np.Cyganki i Polaka (a przecież ona też jest Polką!)

[beduinka]

mnie to strasznie dziwi
może dlatego, że u mnie w rodzinie - jeden wyjek ma za żonę Cygankę, inny ma
Ukrainkę z Krymu, mój tata -> też sobie żonę importował - co prawda Polkę, ale
z Czech, z Zaolzia

apropo spraw o "uprowadzenie" dzieci

[Gość: cs]

nie jestem wcale taki pewny, ze sprawy te dotycza generalnie arabskich ojcow,
moze to raczej nagonka w mediach.
Ostatnie dwie sprawy o jakich czytalem w Danii, to uprowadzenie dzieci do USA
przez ojca, oraz, tutaj niespodzianka, do Szczecina przez matke :o).

[Gość: Anna]

Wiem, że książka jest może stara, bo z lat 80-tych, ale mimo wszystko dobrze
ukazuje kwestię różnic kulturowych, które mogą stać się przyczyną prawdziwych
dramatów rodzinnych. Chodzi konkretnie o 2 część słynnej "Tylko razem z córką"
Betty Mahmoody, Amerykanki która wyszła za Irańczyka. O ile pierwsza część jest
autobiografią ukazującą naparwdę dramatyczne wydarzenia tej kobiety, o tyle
część druga, napisana już w Stanach, po jej ucieczce z Iranu, opisuje historie
bardzo różnych małżeństw. To, co zaskoczyło mnie w lekturze najbardziej, to
skala zjawiska uprowadzania dzieci przez jedno z rodziców do wlasnego kraju.
Okazuje się, że to nie tylko "źli" Arabowie uprowadzają dzieci albo maltretują
uwięzione w swoim kraj żony. Okazuje się, że "zjawisko" to powszechne jest na
całym świecie, również w "cywilizowanej Europie". Mało tego, dzieci z
mieszanych związków porywane są nawet przez matki !! W książce znajdziecie
historie rodem z Holandii, z Austrii, Stanów, Belgii, Niemiec i nie tylko.

Ja wiem, że to tylko książka, ale książka powstała w oparciu o autentyczne
wydarzenia ! Wiem, że minęło już ponad 20 lat. Ale czy to wszystko nie daje
czytelnikowi dużo do myślenia ? Ja uważam, że bardzo. Nie zamierzam niczego
uogólniać i generalizować, bo wiem, że to bez sensu. Ale jednak te poszczególne
(opisane, bo nieopisanych jest znacznie więcej !) przypadki naprawdę miały
miejsce i nie można powiedzieć pierwszego dnia po ślubie, czy też przed nim,
że "mnie to nigdy nie będzie dotyczyć"...

Bardzo polecam lekturę wspomnianych książek.
Anna

[Gość: Anna]

A propos, znalazłam właśnie na allegro :
www.allegro.pl/search.php?string=mahmoody
Z góry mówię, że to nie moje aukcje, nikogo nie namawiam ani nie zachęcam do
kupna, a do przeczytania opisu książek.
Czytałam wszystkie 3 książki Betty Mahmoody i chciałam sie jeszcze zaptać, czy
wiecie o jakichś innych tytułach ? Z tego co wiem, po ucieczce z Iranu zaczęła
się zajmować pisaniem niemalże zawodowo, ale jakoś do nas chyba nic poza tymi 3
tytułami nie dotarło .. :( Zresztą, nawet te 3 można teraz dostać wyłącznie w
antykwariatach lub na aukcjach... Szkoda :((

Anna