Nadwrażliwe dziecko

[k.urba]

4-letnia córeczka od jakichś 2 miesięcy dziwnie się zachowuje:
- częsty histeryczny płacz (w reakcji np. na reprymendę bądź zakaz)
- strach przed deszczem, burzą, wiatrem (wtulanie się w tatę lub babcię i
histeryczny płacz)
- przywiązanie do taty (kurczowe łapanie się ubrań, strach przed
opuszczaniem, histeryczny płacz - w momencie kiedy tato musi iść do pracy,
sklepu i córeczka musi zostać z mamą lub babcią).

Tło:
Geneza - być może nie trafna - wiosenne burze???
Siostra: 2-letnia
Mama - nie pracuje - opiekuje się dziećmi w 90%-ach - czasowo
Mieszkamy z teściami - w momentach ciężkich (histeria) - teściowa często
opiekuje się 4-letnią córką.

[k.urba]

Poradzcie co robić?

W internecie znalazłem np. taki tekst:

***
Dziecko nadwrażliwe
Dzieci nadwrażliwe w nadmiernie silny "nadwrażliwy" sposób reagują na bodźce
płynące do nich z otoczenia - czyli bodźce wzrokowe, słuchowe, dotykowe,
smakowe itd.
Ich odczucia na te bodźce, a co za tym idzie reakcja jest silniejsza niż
"normalna". O takich dzieciach mówi się że "zmysły je ranią".
Ubranie "gryzie", uwiera, piecze, czapka wiązana pod brodą to horror, niektóre
dźwięki: pralki, suszarki, telefonu, ruchu ulicznego, ale nawet
kołysanka z kasety - przyprawiają je o dreszcze i doprowadzają do
płaczu.
Zapachy - nowych perfum mamy, gotujących się potraw, czy niektórych
przypraw są nie do zniesienia.
Takie dzieci dłużej niż inne potrzebują uważnej obecności bliskiej im osoby,
jako towarzyszki w codziennych i nawet drobnych sprawach.
Co jest ważne:
• kontrola i nadzór nad dostarczaniem dzieciom bodźców: unikanie tłumów,
supermarketów (to nawet ulaga dla kieszeni i często uniknięcie niezłego wybuchu
malca), masowych imprez, koncertów czyli ogólnie kontrola dopływających bodźców
• nie wskazane jest sadzanie dziecka przed telewizorem, na długi czas
• stały i uregulowany tryb życia, jasno wyznaczone i czytelne reguły
życia domowego, (daje oparcie, poczucie bezpieczeństawa, spokoju, stabilizacji),
• dawkowanie wrażeń w ciągu dnia - jak rano spacer i wesołe miasteczko,
to po południu raczej nie zapraszać gości,
• uważne obserwowanie dziecka żeby móc wkroczyć do akcji nie dopuszczając
do ataku płaczu, czy furii - a jeśli już on nastąpił - spokojnie opuścić
nieprzyjazne miejsce (czasem nawet warto przed końcem opuścić jakieś np.
przyjęcie rodzinne - niech dziecko zapamięta przyjemne emocje, doświadczenia -
a nie moment utraty kontroli nad sobą).
Dziecko szczególnie nadwrażliwe w "0" i w szkole:
• trudniej się koncentruje (co może kończyć się przypisywaniem róznych
dysfunkcji np. dysleksji)
• uzdolnione werbalnie ładnie i barwnie opowiada, trudniej mu ogarnąć
całość - lepiej pracuje na szczegółach,
• może cierpieć na bóle brzucha i głowy z powodu napięcia emocjonalnego,
• gorzej radzi sobie w sytuacjach stresowych i trudnych.

***

[piotr-albrecht]

Sa to zachowania dośc typowe dla czterolatków, zwłaszcza obciążonych konkurencją
w postaci rodzeństwa, ale te objawy stosunkowo szybko ustępuja, jesli rodzice
nie przywiązuja do nich zbyt dużej wagi. W reakcjach tych podświadomie chodzi
często o zwrócenie uwagi na siebie.