Korupcja bez aresztu

[Gość: adam]

ciekawe. Czy sąd /sędzia/ nie obawia się że ta i inne decyzje wcześniejsze
nie sprawi, że ludzie zaczna się pytać ile taka decyzja kosztowała?

[Gość: xxxx]

Należy sprawdzić wszystkie wątki i powiązania pana biznezmena z olsztynskimi
spółdzielniami mieszkaniowymi.Ja bym zaczął od powiązań z Procykiem
SM"Pojezierze".I widocznie ta możliwość powiązań mogła mieć wpływ na pewne
decyzje pana B.Zagrożony biznesmen niech ucieka z granicę i nie będzie sprawy.
A tak chciałbym widzieć zakutego Procyka.

[Gość: gosc]

Mam nadzieje ,ze dobiora sie do procyka.To typ bezczelny...arogancki cham!!!!!!

[Gość: samsob]

>Policja podejrzewa, że biznesmen nie działał sam lecz był członkiem
zorganizowanej grupy, która od kilku lat w całym kraju korumpowała urzędników i
szefów spółdzielni mieszkaniowych.<
>
I to powinno stanowić dostateczne uzasadnienie do utajnienia postępowania
sądowego zgodnie z utartym zwyczajem aby bez potrzeby się nie narażać. Może
ktoś ważny za tym stoi?
pzdr.

A zanim coś skomentujesz

[Gość: Lolek]

to najpierw poczytasz?
Postępowanie przygotowawcze /to zanim wpłynie akt oskarżenia/, jest zawsze
niejawne. Podawanie informacji z tego postepowania jest przestępstwem. I dlatego
też osoby, które zetknęły się z tym postępowaniem, nie mogą gadać oficjalnie bo
groziłaby im odpowiedzialność karna. Tłumaczenie samemu sobie wszystkiego
rzekomym spiskiem, świdczy tylko o tobie, i to mało pozytywnie.
pamiętaj czytanie i myślenie ma przyszłość, niezlaeznie od tego co ci koledzy na
zebranich SLD, a wcześniej PZPR, tłumaczyli.

Bez pozdr.

Łapówkarstwo to tylko odmienna forma libido

[Gość: lejek]

No cóż w tej sytuacji istnieje niebezpieczeńswo mataczenia. Komuś musi na tym
zależeć. Z drugie strony: póki jest na wolności dyskretniej zapłaci za
koleżeńską przysługę. Ale przy takich kolesiach czuł bym się pewnej w areszcie.

Absolutne nie jestem przeciwko łapówkarstwu: wszak to też usługa i to podobnie
stara jak prostytucja (to tylko bardziej zboczona forma erotyczna - kurwiki
pani poseł?). Amant to amant - zawsze znajdzie okazję by się skurwić.

Mnie irytuje jedynie to, że obie te działalności usługowe nie są opodatkowane.
Jestem za tym by wszystke kurwy i wszystkch kurwików zarejestrować i ryczałtowo
opodatkować. Kto sę kurwi zawsze będzie miał dochody z tego, czy to z lepkiego
łoża czy z lepkich rąk. Zdaję sobie sprawę, że uderzyło by to przede wszystkim
w polityków, sędziów, prezesów, dziennikarzy. Dlaczego mają obciąźać tym swoje
sumienia. Niech zapłacą i dajmy im spokój. To jest też jedynie sposób na życie -
jak wiele innych.

[Gość: samsob]

Znaczy się, że łapówkarstwo to popęd seksualny i źródło życia psychicznego?
pzdr.

[Gość: cykl]

Jestem ciekawy jakby tak udał sie do prezesa procyka w pojezierzu - hmm sądze
że sprawy nabrałyby innego biegu???

[...]

[Gość: obrokon]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[Gość: za]

obrokon - hipochondryk

[Gość: obrokon]

Od 11 lat sadzę się o odszkodowanie z tytułu uszkodzenia kręgosłupa w wypadku
komunikacyjnym. Pracownik PZU S.A. postanowił, że otrzymam odszkodowanie jeśli
się z nim podzielę. ZUS oraz Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych kierował mnie
na badania przez swoich lekarzy, którzy jak się okazało nie posiadali do
wykonywania tych badań wymaganych ustawą uprawnień, by nie odpowiadać za
przekroczenie uprawnień zeznali przed organami ścigania, że badali mnie w inny
sposób, który był i jest nie zgodny z Ustawą o Rentach itd., Ponieważ ZUS i
Sądy podejmując decyzje powoływały się jednak na te ustawę, popełniali
przestępstwo potwierdzenia nieprawdy w dokumentach mających znaczenie prawne.
Tym sposobem zadarłem nie tylko z PZU S.A. i ZUS-em ale również z wydziałem
sprawiedliwości, który nie chcąc podjąć śledztwa w tej sprawie uznałem za
skorumpowany. Przez wiele lat oskarżałem wszystkich, którzy ukrywali
przestępstwa i przestępców w odpowiedzi byłem kilkakrotnie pobity przez
policjantów, oskarżano mnie również za przestępstwa drogowe, których nie
popełniłem. Za przejechanie przez skrzyżowanie na czerwonym świetle Sąd
Okręgowy w Olsztynie skazał mnie na 9 miesięcy, gdy najwyższy wyrok za tego
typu wykroczenie wynosi 300,00 PLN.
Oskarżenie o znieważenie tych osób, oparte zostało na ich zeznaniach, żeby
jednak zrobić ze mnie bandytę, Policja uzbierała szereg wystawianych przez
różnych funkcjonariuszy notatek służbowych, z których wynika, że w mieszkaniu,
w którym zamieszkuje wraz z rodziną nikt nie mieszka. Stało się to podstawą do
rozesłania za mną na całą Polskę listu gończego a następnie wyciagnięcie mnie z
łóżka i osadzenie w więzieniu w Barczewie.
Należy tutaj wyjaśnić, że jestem niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do
pracy i z koniecznością pomocy drugiej osoby do samodzielnej egzystencji z
powodu urazy kręgosłupa szyjnego w wypadku komunikacyjnym z powodu, którego
właśnie należy mi się odszkodowanie, o które się tyle lat sądzę.
Na pierwszej rozprawie Sąd odrzucił wszystkie moje wnioski o przesłuchanie w
charakterze świadków osoby, które złożyły do akt sprawy swoje notatki, (z
których powodu zostałem aresztowany) twierdząc, że jest to nie potrzebne,
ponieważ Sąd tam ich nie umieścił.
Od wielu lat będąc pod stałym zagrożeniem życia lub wolności, będąc
dyskryminowanym przez urzędy państwowe, aby chronić się przed szykanami i
wyrządzeniem mi krzywdy korzystam z cyfrowego dyktafonu. Z licznych nagrań
można potwierdzić, że policjanci składają fałszywe dokumenty oraz, że po prostu
kłamią. Zresztą wynika to nawet z zebranych przez nich samych dokumentów
złożonych do akt sprawy. Policja od początku nie wykonała żadnych obowiązków
związanych z procedurą zawartą w KPK. Następnie Prokuratura nakładała, co
prawda wykonanie różnych czynności i obowiązków na Policję, jednak nie podjęła
żadnych czynności sprawdzających. Teraz Sąd odmawia mi praw zawartych w tym
kodeksie. Tym sposobem wyrok wydano na mnie zanim sprawa się rozpoczęła. Ta
sama zorganizowana grupa przestępcza prowadzi już podobne sprawy przeciwko
obywatelom od wielu lat, ich główną przesłanką jest pokazanie, kto tu rządzi. W
identyczny sposób prowadzona sprawa, na podstawie schizofrenicznych przewidzeń
policjanta Deligi trwa już 7 lat i nieuchronnie dąży do umorzenia. Państwo w
tym czasie ponosi koszty utrzymania całego systemu sprawiedliwości łącznie z
adwokatami, biegłymi sądowymi a jedynym efektem tego pozostanie uraz psychiczny
u oskarżonego oraz pozbawienie go możliwości pracy i prawo do odszkodowania.
Działanie takie jest działaniem przeciwko własnemu narodowi i Państwu.
Osoby, które wypowiadają się na tym forum odmiennie po prostu nie rozumieją, że
cały ten system okrada ich z pieniędzy, żądając wciąż więcej i więcej, a III
Władza nieźle się bawi udaje że ciężko pracuje.

Dlaczego usuwacie takie wiadomości?
Czyżby Andrzej Lepper mówił prawdę o waszych powiązaniach?
Przecież Wam nie jest wszystko jedno?
Częstochowa się kłania.

Pomóżcie

[Gość: wymiar sprawiedliw]

od 11 lat jest molestowany, prawie seksualnie, przez jednego gościa. Najbardziej
chodzi mu o rentę inwalidzką, która w świetle przepisów mu nie przysługuje. Gdy
załatwiłem jego wnioski odmownie, wszystko zgodnie z przepisami, to aby wyłudzić
tę rentę, gość zaczął opowiadać, że jestem skorumpowany. Ponieważ siłą rzeczy
sam pewnych okoliczności ocenić nie mogę i muszę korzystać z biegłych, a ich
opinie są dla niego niekorzystne, to od pewnego czasu twierdzi, że i biegli w
jego sprawach są skorumpowani. Oczywiście do jego umysłu nie dociera to, że w
takich sprawach nie ma mnie kto skorumpować, bo renty wypłacane są z budżetu
państwa, a to w ogóle w swoim interesie nie korumpuje. Wprost przeciwnie
korumpuje się urzędników, aby z budżetu wyciągnąć nienależną kasę.
Gość twierdzi także, że za przejechanie skrzyżowania na czerwonym świetle dałem
mu karę 9 miesięcy pozbawienia wolności. No tak, ale co miałem zrobić, jak gość
jechał bardzo szybko, czekać aż kogoś zabije ? Dopiero wówczas wy jako opinia
publiczna mielibyście do mnie pretensje /i słusznie/, że go nie ukarałem.
Zresztą mam nadzieję, iż po jego wpisach na forum zorientowaliście się, że gość
wszędzie wietrzy spiski i korupcję. To rzeczywiście najprostszy sposób
wytłumaczenia sobie złożoności świata. Osobiście, aż się dziwię, że gość jeszcze
nie twierdzi, iż cały świat jest skorumpowany, skoro kręci wokół słońca a nie
odwrotnie. Przecież to ewidentny skandal.Już inkwizycja zwróciła na to uwagę.
Widocznie gość jeszcze nie dostrzegł możliwości użycia tak poważnego argumentu,
przemawiąjącego za jego teorią spisku i korupcji.

Wymiar sprawiedliwości.

[Gość: obrokon]

Do Wymiar sprawiedliwości.
Twoja teoria spisku już dawno przestała być teorią
Raport Zbigniewa Ziobro.
To dotyczy Twoich biegłych.
Paweł kubiak biegły sadowy podrobił pieczątkę posługiwał się nią prokuratura
nie wszczęła dochodzenia 2003-10-11

Rzeczpospolita": Dziennik dotarł do akt sprawy zabójców, którzy dzięki opiniom
lekarzy uniknęli kary. Np. u Janusza K., który brutalnie zamordował dwie osoby,
orzekli oni psychozę. Oskarżony trafił do szpitala psychiatrycznego.
A to Wymiaru sprawiedliwości

Prezydent ułaskawił syna senatora SLD



Po pół roku nowosolska sędzia napisała w końcu uzasadnienie wyroku w sprawie
oficera ABW. Czy nie było więcej takich przypadków opieszałości - zbadają
wizytatorzy

Prokurator za kratkami

Lubelski sąd aresztował Mirosława Cieślaka, prokuratora z Inowrocławia, o
którym napisaliśmy, że za łapówki umarza sprawy. W lipcu ujawniliśmy, że
Cieślak "ukręcił" przynajmniej jedną sprawę i wziął za to pieniądze. Po
nagłośnieniu tego przez
Sędzia sądu okręgowego została oskarżona o jazdę autem po pijanemu i stanie
przed swoimi młodszymi kolegami sędziami. To precedensowa w stolicy sprawa.
Tylko czy zechcą ją rozpatrzyć stołeczni sędziowie?
Mogę jedynie dodać, że renta mi się należy i ją dostanę, należy jednak
poinformować, że to wymiar sprawiedliwości wyłudza pieniądze na ciągnące się
tyle lat postępowanie w tej sprawie, co oczywiście wiąże się z utrzymywaniem
dobrych posadek sędziów, adwokatów i całego aparatu, gdzie sędzia zatrudnia
swojego lub kolegi brata biegłego i po prostu mu płaci nie zależnie od jakości
wykonania jego pracy. Korupcja, z której to niby nie macie zysków to przede
wszystkim korzystanie z ubezpieczeń społecznych przez waszych kolegów i
rodziny. Syn senatora SLD prawdopodobnie już jest na rencie itd.
Problem polega na powoływaniu się na rzeczy, o których nie ma się pojęcia i
jest mi znany. Na skrzyżowanie, które według „wymiaru sprawiedliwości”
przejechałem bardzo szybko, wjechałem, ponieważ zbyt długo czekałem na zmianę
żółtego światła i uznałem, że jest ono uszkodzone, ponadto skręcałem w lewo
prowadząc, samochód ciężarowy, manewr ten wykonałem ruszając z pod świateł,
zatem faktycznie szybkość musiała być zawrotna.
Twój post stanowi jedynie dowód na to jak policjant potrafi opisać prawdę,
powołując się przy tym na świat, słońce itd. To ty przyjacielu masz problemy z
Bogiem. Jesteś po prostu niezadowolony z przydziału mózgu, jaki otrzymałeś.

[obrokon]

A teraz afera w słuzbie zdrowia i Małoposkim NFZ, która przeniesie sie na całą
Polskę. Kto następny?

[redakcja]

Usuwałem posty - i będę to robił - w których z imienia i nazwiska wymienia pan
konkretne osoby podając, że są skorumpowane, chore psychicznie, że są
bandytami. Taka jest m.in. moja rola na tym forum. Jeśli według pana ktoś
złamał prawo, to mogę doradzić tylko zgłoszenie tego odpowiednim organom
ścigania. Nie podzielam bowiem pana mniemania, że wszyscy w Polsce sędziowie,
prokuratorzy i policjanci oraz biegli i lekarze - na wszystkich szczeblach - są
skorumpowani i działają w porozumieniu ze sobą.
Roman Antonowicz

[Gość: obrokon]

Panie Romanie, oczywiście to Pan ma władze i może usuwać, co mu się podoba.
Biorąc jednak pod uwagę waszą reklamę, że „nam nie jest wszystko jedno” oraz
oskarżenia ze strony Andrzeja Leppera dawałem jednak wiarę Wam.
Nie będę się tu wypowiadał na temat art. 54. Konstytucji, na który sami się
powołujecie, ponieważ z Pańskiego pisma wyraźnie wynika, że nie prawa się tu
liczą, lecz przywileje i posiadana władza.
Natomiast chciałbym się odnieść do sprzeczności, które wynikają z tych Pańskich
paru zdań.

„w których z imienia i nazwiska wymienia pan
konkretne osoby podając, że są skorumpowane, chore psychicznie, że są
bandytami. „

„Nie podzielam bowiem pana mniemania, że wszyscy w Polsce sędziowie,
prokuratorzy i policjanci oraz biegli i lekarze - na wszystkich szczeblach - są
skorumpowani i działają w porozumieniu ze sobą.
Roman Antonowicz”

Według Pana nie należy wymieniać z imienia i nazwiska osób skorumpowanych itd.
nie należy również uważać, że wszyscy są skorumpowani itd.
Według mnie to Pan jeszcze nie wie, co należy i jak to zrobić? Ponieważ
opierając się o Pańską wypowiedź to jedynie milczenie jest tu odpowiednie.

Osoby wymieniane przeze mnie z nazwiska to osoby publiczne i funkcjonariusze
państwowi, wiedza Oni, kto pisze te posty, ponieważ się pod nimi podpisuję i
ponieważ wiedzą, co wyprawiają. Wiedzą również o tych sprawach, gdyż od wielu
lat informuje o tym w oficjalnie składanych pismach urzędowych.
Prokuratorzy używając słów wulgarnych próbowali mnie zastraszyć i kazali
spierd…, z Prokuratury, a Pan zabrania mi o tym pisać zarówno ogólnie jak i
podając nazwiska. Czy nie uważa Pan, że jedyny w takim wypadku sposób, by
uzyskać swoje prawa to podjąć działania takie jak podjął oszukany poznaniak?
Czy do tego dążycie?

Mirosław Kołecki

[redakcja]

Absolutnie nie sugeruję niczego innego, niż działanie zgodnie z prawem. Każdy
urzędnik, sędzia, itp. ma swojego przełożonego i jeśli łamie - jak pan pisze -
prawo, trzeba to zgłosić na wyższym szczeblu.
Nie zabraniam panu pisać - jest pan autorem wielu postów na tym forum, a
wyciąłem zaledwie kilka. Forum jest miejscem publicznym i to, że pisze pan o
funkcjonariuszach państwowych, nie zmienia faktu, że sprzeczne z prawem jest
nazywanie ich złodziejami i schizofrenikami. Na to pierwsze, nawet gdyby to
była prawda, musielibyśmy mieć niezbite dowody, które dałyby się obronić w
sądzie. O tym drugim nie możemy pisać, nawet jeśli to byłaby prawda.
Roman Antonowicz

[Gość: rita]

Drogi panie z redakcji
po pierwsze nie rozumiem dlaczego GW może wypisywac o róznych osobach z imienia
i nazwiska podając przy tym, iz sa bandytami, skorumpowani itp. zamiast, jak
pan radzi, powiadomic o tym ich przełozonych?
po drugie, przestań Pan wypisywac o zgłaszaniu nieprawidłowości do
przełozonych, bo gdyby to funckjonowalo tak jak powinno, to pewnie
deliberowalibyśmy o najnowszych wersjach jabłecznika lub urodzeniu się
trojaczków na Bali.
Na temat postepowania sądów i niezbitych dowodow, którym sie sędziowie nie
oprą - proponuje poczytać kilka artukułów na temat afery Rywina czy tzw. Afery
starochowickiej.
może sie Pan weźmie za pisanie bajek, podobno sa jeszce w Polsce grzeczne
dzieci, którym mozna bajac o sprawiedliwych sądach i konstytucji, która chroni
obywateli.

[Gość: rita]

Gość portalu: rita napisał(a):

> Drogi panie z redakcji
> po pierwsze nie rozumiem dlaczego GW może wypisywac o róznych osobach z
imienia
>
> i nazwiska podając przy tym, iz sa bandytami, skorumpowani itp. zamiast, jak
> pan radzi, powiadomic o tym ich przełozonych?
> po drugie, przestań Pan wypisywac o zgłaszaniu nieprawidłowości do
> przełozonych, bo gdyby to funckjonowalo tak jak powinno, to pewnie
> deliberowalibyśmy o najnowszych wersjach jabłecznika lub urodzeniu się
> trojaczków na Bali.
> Na temat postepowania sądów i niezbitych dowodow, którym sie sędziowie nie
> oprą - proponuje poczytać kilka artukułów na temat afery Rywina czy tzw.
Afery
> starochowickiej.
> może sie Pan weźmie za pisanie bajek, podobno sa jeszce w Polsce grzeczne
> dzieci, którym mozna bajac o sprawiedliwych sądach i konstytucji, która
chroni
> obywateli.

to bylo nieładne, takie mieszanie mnie w sprawy polityczno-gospodarcze i
osobiste
rita , odbieram Ci koncesję na klonowanie mojego nika
bardzo przepraszam, ale są granice

[Gość: rita ;-D]

no prosze, a ja uzywam swego nika juz od dawna i takie spotkanie. Niestety z
przyczyn anturalnych nie moge go zmienic bo mam juz nan patent urzędowy.
ale mogę go troszke zmodyfikować, tez nie lubie jak ktos przypisuje to, czego
nie powiedziałam.

[Gość: obrokon]

Panie Romanie.
Czy ten wyższy szczebel to na przykład :
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=64&w=13009507&v=2&s=0
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=521&w=13017967
Dwa zarzuty postawi rzeszowska prokuratura generałowi Antoniemu Kowalczykowi,
byłemu komendantowi głównemu policji.
Kowalczyk został ponownie wezwany do wydziału przestępczości zorganizowanej
rzeszowskiej prokuratury okręgowej na 28 maja. Na wcześniejsze wezwanie się nie
stawił, wysłał zaświadczenie lekarskie o pobycie w szpitalu. Nieoficjalnie
dowiedzieliśmy się, że ostatnie wezwanie Kowalczyk odebrał i przekazał
prokuraturze informację, że na ponowny termin już się stawi.
Piątkowa "Rzeczpospolita" podała, że generał ma mieć postawione zarzuty.
Ucieczka policjanta z miejsca wypadku











PAP 23-05-2004, ostatnia aktualizacja 23-05-2004 22:18

Naczelnik Sekcji Ruchu Drogowego Komendy Powiatowej Policji w Kłobucku
(Śląskie), podejrzewany o spowodowanie w niedzielę wypadku, w którym dwie osoby
zostały ranne, oraz ucieczkę z miejsca zdarzenia, został zatrzymany w niedzielę
wieczorem.

Czy może Prezydent i inni, którzy maja stanąć przed trybunałem stanu? No i
dlaczego nie można nam pisać o chorobach skoro:
Podstawą odpowiedzialności karnej stanowi czyn. Czyn jest to zachowanie
człowieka realizujące decyzje jego woli wyrażone w działaniu albo zaniechanie.
Odpowiedzialności karnej podlega ten, tylko, kto popełnia czyn zabroniony.
Zasada odpowiedzialności karnej za czyn przesądza o tym, że czyn jest niezbędną
przesłanką odpowiedzialności karnej.

Rzeczpospolita": Dziennik dotarł do akt sprawy zabójców, którzy dzięki opiniom
lekarzy uniknęli kary. Np. u Janusza K., który brutalnie zamordował dwie osoby,
orzekli oni psychozę. Oskarżony trafił do szpitala psychiatrycznego.

Premier Leszek Miller odmówił skomentowania doniesień "Gazety". Premier
powtórzył wczorajsze słowa rzecznika rządu, że nie będzie komentował "urojeń,
zwid, omamów i stanów psychicznych" byłego ministra skarbu Wiesława Kaczmarka.

2003-11-17 TVP 1 Wiadomości Alicja SLD
Tylko idiota zweryfikowałby Leszka Millera negatywnie

Chce Pan powiedzieć, że tylko ekipa Leszka Millera może używać słów znanych
jako określenie stanów psychicznych i chorób. Od kiedy to określenie czyjegoś
zachowania jest zabronione.
Mirosław Kołecki

Podstawą odpowiedzialności karnej stanowi czyn. Czyn jest to zachowanie
człowieka realizujące decyzje jego woli wyrażone w działaniu albo zaniechanie.
Odpowiedzialności karnej podlega ten, tylko kto popełnia czyn zabroniony.
Zasada odpowiedzialności karnej za czyn przesądza o tym, że czyn jest niezbędną
przesłanką odpowiedzialności karnej.

[redakcja]

Proszę nie zarzucać mnie i reszty czytelników przykładami czyjejś nieuczciwości
lub złamania prawa , bo to nie ma nic do rzeczy. To, że ktoś gdzieś złamał
prawo, nie znaczy, że każy może je łamać. Nie wolno publicznie głosić, że jakiś
sędzia czy lekarz wymieniany z nazwiska jest złodziejem. A jeśli ma pan na to
dowody, to trzeba zgłosić o przestępstwie odpowiednim służbom. Co do reszty, to
porusza pan zbyt wiele wątków, bym mógł na nie wszystkie odpowiedzieć. Powiem
tylko, że nie wycinam postów, w których „określa pan czyjeś zachowanie”, tylko
te, w których nazywa pan kogoś chorym psychicznie.
Roman Antonowicz
PS. W wolnej chwili mogę odpowiedzieć na pana wątpliwości. Skoro to jednak
prywatna dyskusja, to proszę wysłać je mejlem, nie na forum

[obrokon]

Nie zarzucam Pana ani czytelników niczym, ponieważ nie musi Pan tego czytać. O
tym, czego, nie wolno publicznie musi się Pan jeszcze poduczyć. Prawdę można
ogłaszać publicznie a nawet trzeba. O przestępstwach też trzeba zawiadamiać i
ja właśnie to robię.
PS. Większy może więcej.
Mirosław Kołecki

[Gość: do za]

czemu tym razem nie reklamujesz speluny.

[obrokon]

Aukcje Film Książki Muzyka + więcej serwisów + Ogłoszenia Gazeta
Wyborcza



poczta czat forum randki katalog

Dowiedz się pierwszy
o czym się dziś pisze! Szukasz przyjaciół?
Wstąp do CafeGazeta!



Forum Prywatne Fora regionalne Moje forum Wyszukiwarka Zaloguj się


Gazeta.pl ) Forum ) Regionalne ) Warmińsko-mazurskie ) Olsztyn Czwartek, 11
września 2003




Olsztyn


• Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 09-09-2003 19:25 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Kołecki Mirosław
Olsztyn, dn. 2003-09-04
ul. Klasztorna 3m2
10-285 Olsztyn
[e-mail]
Niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do pracy.
Z koniecznością opieki lub pomocy innej osoby w związku
z ograniczeniem samodzielnej egzystencji. Nr. 8286-1 Uu/02.
Nie karany, o wykształceniu podstawowym, posiadającym
na utrzymaniu jedno dziecko, z zawodu kierowca,
nigdzie nie zatrudniony, utrzymujący się z zasiłku MOPS
w Olsztynie.


Sygn. akt II K 1208/03


Sąd Rejonowy w Olsztynie

Wydział karny

Sprawa: Odpowiedź na akt oskarżenia z dn. 2003-08-27 sygn. akt Ds 2788/03


Dn. 1993-03-20 uległem wypadkowi komunikacyjnemu, w którym doznałem
uszkodzenia kręgosłupa szyjnego. Krąg szyjny C3 wraz z towarzyszącym mu
krążkiem kręgowym przesunął się w ten sposób, że centralnie uciska rdzeń
kręgowy.
Uznałem, że nie muszę dawać łapówki by uzyskać z tego tytułu rentę i
odszkodowanie z ZUS i PZU. Tu niestety się mocno pomyliłem. ZUS, co prawda
przyznał mi rentę, ale z ogólnego stanu zdrowia, PZU do istniejącej już
umowy postawił nowe warunki następnie nie dopuścił do ich spełnienia. W obu
przypadkach podstawową rolę odegrali tu sędziowie, którzy traktowali mnie
jak przestępcę, a tymczasem wspólnie i w porozumieniu z biegłymi sądowymi
sami dokonywali i nadal dokonują przestępstwa. Polegają one na wydawaniu
opinii lekarskich przez lekarzy, nieposiadających odpowiednich uprawnień.
Sędziowie uznają te badania za doskonałe i nie dopuszczają do przesłuchania
tych lekarzy ani nawet do złożenia wyjaśnień na piśmie.
Ponieważ w2000 r. lekarze oszuści uznali, że wyzdrowiałem i mogę
wykonywać swój zawód kierowcy TIR-a. Zmieniłem taktykę, zacząłem zawiadamiać
prokuraturę o popełnieniu przez tych lekarzy przestępstwa z art. 271 § 1 i 3
kk, a ZUS z art.273 kk.
Prokuratura do prowadzenia dochodzenia w tych sprawach dopuszczała
policjantów, którzy to twierdzili, że art. te dotyczą dokumentów takich jak
dowód osobisty czy prawo jazdy. Innym razem policjant okazał się
niekompetentny do prowadzenia takiej sprawy, za każdym razem kończyło się to
odmową podjęcia dochodzenia potwierdzoną przez wszystkie kolejne instancje z
sądem karnym włącznie. Prokuratura Rejonowa w Olsztynie zaczęła mieć dosyć
moich wizyt. Toteż prowadzący sprawę prokurator Tokarzewski odmówił mi moich
praw do przejrzenia dokumentów i po prostu kazał mi spierdalać z Prokuratury
i więcej tam nie przychodzić. Spowodowało to, że musiałem powiadomić o tym
wyższe władze.
Spowodowało to również, że zakupiłem wysokiej klasy cyfrowy
dyktafon, na którym zacząłem nagrywać kolejne badania lekarskie.
Podczas jednego z takich badań lekarz psychiatra po obejrzeniu moich
zdjęć MRI sam opisuje, że uraz kręgosłupa jest u mnie powodem moich
dolegliwości i zawrotów głowy, pomimo to namawia mnie bym ukrył swoje
dokumenty i podjął pracę w zawodzie kierowcy.
Ponownie złożyłem doniesienie o popełnieniu przestępstwa, ale i tym
razem Prokuratura i Sądy uznały, że lekarze ZUS nie popełnili przestępstwa.
Stwierdzili, bowiem oni, że nie badali mnie zgodnie z moimi kwalifikacjami
do pracy w charakterze kierowcy, lecz zwracali uwagę na moje wykształcenie.
Nie pomogło żadne moje tłumaczenie, że podpisane przez nich dokumenty
stwierdzają, że badania wykonano na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia
1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a ponieważ
w ustawie tej wyraźnie jest napisane, że należy badać zdolność do pracy
zgodną z poziomem posiadanych kwalifikacji lekarze ci popełnili przestępstwo
dołączając swoje badania pod w/w ustawę.
Sprawa, zatem wygląda, że przechodząc badania po wypadku w 1993r.
ani razu nie badano mnie zgodnie z w/w ustawą, a zatem wszyscy lekarze
włącznie z biegłymi sądowymi okazali się przestępcami, takimi samymi
przestępcami są prokuratorzy i sędziowie, którzy do tej pory utrudniają
przeprowadzenie normalnego śledztwa.
Ta sama grupa przestępcza zaczęła mścić się na mojej rodzinie. Już
wcześniej byłem kilka razy pobity przez Policję, następnie zamiast udzielić
nam pomocy po zgłoszonej przez nas kolizji, w której nie braliśmy udziału,
policja, próbowała nas pobić, a nawet zamordować. Gdy zgłosiłem ten fakt do
prokuratury uznano, że nic takiego nie miało miejsca, natomiast po około pół
roku zostałem przez Policję w sposób uwłaczający godności ludzkiej
wyciągnięty z łóżka i bez okazania jakichkolwiek dokumentów przewieziony na
komendę. Tam okazało się, że jestem ścigany listem gończym, bez żadnych
wyjaśnień przewieziono mnie do Zakładu Karnego w Barczewie tam po trzech
dniach przedstawiono mi zarzuty o obrażeniu policjanta.
W tym czasie lekarze ZUS spowodowali sytuację, że moja żona nie
została przyjęta do szpitala na leczenie, o którym wszyscy dużo wcześniej
wiedzieli, spowodowali również to, że po 25 latach pracy odebrano jej
uprawnienia do korzystania ze świadczeń zdrowotnych, co stało się
bezpośrednią przyczyną zaistniałego zajścia w dniu 20 maja 2003r.

W dn. 2003-12-19 około godz 8:00 przebywałem w swoim pokoju
mieszkania kwaterunkowego znajdującego się w Olsztynie przy ul. Klasztornej
3 m. 2. W mieszkaniu tym w drugim pokoju znajdowała się moja żona Barbara
Kołecka, z którą od 1993 r. jestem w separacji. Wyrokiem sądu zniesiona
została między nami wspólność majątkowa oraz orzeczono o alimentach na córkę
Agnieszkę, która również zamieszkuje z żoną i znajdowała się w tym czasie
razem z żoną w pokoju.
W w/w dn. i czasie włączył się alarm w samochodzie należącym do
mojej żony (samochód ten został sprzedany przeze mnie dla żony za długi
alimentacyjne, pozostaje nadal zarejestrowany na moje nazwisko z powodu
braku decyzji Urzędu Skarbowego), który stał zaparkowany pod naszymi oknami.
Alarm zamontowany w tym pojeździe włącza się tylko w razie nieuprawnionego
otworzenia drzwi tego pojazdu lub spowodowania jego silnego poruszenia.
Ustawiony został w ten sposób by nie uruchamiał się przy silnych podmuchach
wiatru i przy kontakcie z osobami, ze względu na często bawiące się w tym
miejscu dzieci.
A zatem uruchomienie się tego alarmu następowało dopiero z powodu
nieuprawnionego otworzenia drzwi lub np. kolizji, to też natychmiast
podeszłem do okna i zaobserwowałem taką sytuację: samochód marki Deawoo Tico
stał tylnim zderzakiem oparty o przedni zderzak samochodu marki Mercedes 207
D należący do mojej żony. Szyby pojazdów były obmarznięte i przyprószone
śniegiem i dopiero, gdy pojazd, Tico ruszył do przodu można było stwierdzić,
że winę za bezspornie zaistniałą kolizję ponosi kierowca tego pojazdu.
Stojąc przy oknie obserwowałem, co dalej nastąpi.
Pojazd Deawoo Tico jak już wyżej wspomniałem ruszył, przejechał
jednak do przodu oddalając się zaledwie od Mercedesa na odległość około 50
cm. Następnie zatrzymał się otworzyły się drzwi kierowcy i z tego miejsca
wysiadła kobieta, która natychmiast udała się do tyłu pojazdu, z którego
wysiadła

[obrokon]

która natychmiast udała się do tyłu pojazdu, z którego
wysiadła. Wyraźnie można było zaobserwować jak Pani ta, kierowca poj, Tico
sprawdza stan tyłu swojego pojazdu po zaistniałej kolizji następnie nie
spoglądając w ogóle na drugi pojazd, czyli Mercedesa należącego do żony,
udała się ponownie do drzwi swego pojazdu.
(Można było zaobserwować, że Pani ta w ogóle nie zainteresowała się
pojazdem, który uszkodziła lub przynajmniej mogła uszkodzić, ponieważ tak
bliska odległość obu pojazdów wymagała w celu ich obejrzenia przyjęcia
odpowiedniej pozycji, czyli wejścia pomiędzy pojazdy, pochylenia się i
zwrócenia głowy w kierunku oglądanego pojazdu. Pani ta wykonała te czynności
kierując jednak swoją głowę tylko w kierunku swego pojazdu.)
Następnie zauważyłem jedynie coś w rodzaju kurzu śniegowego, który
powstaje


• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 09-09-2003 19:31 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Następnie zauważyłem jedynie coś w rodzaju kurzu śniegowego, który
powstaje
np. podczas czyszczenia szyb samochodowych z oblodzenia i śniegu. Trwało
to
zaledwie kilka sekund, po czym Pani ta odjechała swoim pojazdem.
Z orientowałem się, że całe zajście obserwowały z okna swojego pokoju
moja żona z córką, otrzymałem również od nich informację, że osobą, która
spowodowała kolizję jest nasza sąsiadka Pani Łój mieszkająca w
adaptowanym
mieszkaniu na strychu w naszej klatce schodowej.
Ubrałem się, zatem spokojnie, po czym przeszedłem do pokoju
zajmowanego przez żonę i córkę w celu porozmawiania o zaistniałym
zdarzeniu.
Znałem tą Panią na, tyle, że uważałem ją za osobę kulturalną i godną
zaufania,
nigdy nie było między nami żadnych konfliktów to też w spokoju
oczekiwaliśmy
na pojawienie się tej Pani lub ewentualnie na telefon z informacją na
temat
zdarzenia. Córka udała się na uczelnię a ja z żoną po około godzinie
zdecydowaliśmy, że ucieczka z miejsca kolizji jest przestępstwem, o
którym
mamy obowiązek zawiadomić organy ścigania.
Około godz. 8:50 zadzwoniłem pod nr. 997 składając zawiadomienie o
popełnieniu przestępstwa poprosiłem o przysłanie odpowiedniego patrolu.
Osoba
przyjmująca zgłoszenie wiedziała już o tej kolizji, bowiem stwierdziła,
że
skoro nic się nie stało to żadnego patrolu nie wyśle, po czym rozmowa
została
przerwana.
Natychmiast ponownie zadzwoniłem pod nr. 997 tym razem stanowczo
zażądałem przysłania odpowiedniej ekipy w celu dokonania ustaleń
dotyczących
kolizji jak również ścigania przestępcy, ponieważ zachowanie Pani Łój
mogło
wynikać z powodu znajdowania się w stanie upojenia patologicznego lub
innego
stanu, który wyklucza możliwość prowadzenia pojazdów mechanicznych.
Ponieważ
tym razem potwierdzono przyjęcie zawiadomienia, ubraliśmy się i wyszliśmy
na
ulicę gdzie w między czasie obejrzeliśmy miejsce kolizji.
Na świeżym śniegu wyraźnie było widać ślady opon Deawoo Tico
(wystarczyło zmierzyć odległość tych śladów od zderzaka Mercedesa i
stanowiłoby to dowód czy doszło do kolizji czy nie) jak również wyraźnie
było
widać ślady kolizji. Pod zderzakiem leżały grudy brudnego lodu na całej
jego
szerokości. Trudno było ustalić w tym momencie, jakie powstały
uszkodzenia, za
które odpowiadała Pani Lój, ponieważ na zderzaku istniały już uszkodzenia
spowodowane inną wcześniejszą kolizją oraz uszkodzenia lakieru powstałe
wskutek normalnej długiej eksploatacji pojazdu. Jednak ja znając ten
pojazd
rozpoznałem, że cały zderzak został cofnięty w głąb pojazdu, co
świadczyło o
uszkodzeniu uchwytów mocujących ten zderzak. Rozpoznałem również,
powstanie
nowych pęknięć oraz poszerzenie już istniejących szczególnie w okolicy
zaczepu
służącego do holowania. ( Poprzednia kolizja polegała na tym, że zderzak
został uderzony z prawej strony przez pojazd omijający Mercedesa od tyłu,
a
zatem zupełnie z innego kierunku i w inne miejsce, pomimo to powstały
uszkodzenia z powodu wystawania po za zderzak zaczepu służącego do
holowania
zgodnie z konstrukcją tego pojazdu.) Nie było by jednak większych
problemów z
ustaleniem poniesionych strat, ponieważ istnieje dokumentacja w postaci
zdjęć
i opisów fachowców, którzy zajmowali się poprzednią kolizją.
Od strony ul. Sienkiewicza nadjechał Ford Mondeo bez oznakowania
policyjnego. Wewnątrz znajdowało się dwóch osobników w mundurach. Ford
zatrzymał się obok nas i padło pytanie czy to tu zgłaszano o kolizji,
(lub coś
w tym rodzaju) po uzyskaniu potwierdzenia jeden z osobników wysiadł i
zaczął
interesować się naszymi dokumentami. Ponieważ zgłoszenie dotyczyło
Mercedesa w
między czasie stojąc przed nim osobnik ten oglądał z odległości około
dwóch
metrów jego stan.
Nie pamiętam dokładnie czy ten, który przyjechał Fordem następnie
zaczął go parkować czy też panowie Ci się przesiadali, ponieważ żaden z
nich
się nie przedstawił nie wiem, który z nich (jak się później okazało) był
policjantem, a który strażnikiem miejskim. Uważałem przez cały czas, że
na
miejsce przyjechał patrol policyjny złożony z dwóch policjantów. A zatem
jeden
z policjantów rozmawiał z nami stojąc przed Mercedesem żony, drugi zaś
wykonywał coś dziwnego, co z początku uznałem jako próbę zaparkowania
pojazdu
przez osobę nie mającą o tym pojęcia.
Ul. Klasztorna, na której się znajdowaliśmy jest ulicą dwukierunkową
praktycznie bez żadnych zakazów, posiadającą swobodny przejazd w obu
kierunkach ponadto jest ulicą o bardzo małym natężeniu ruchu drogowego.
Kierowca Forda postanowił jednak zaparkować go na miejscu przed
Mercedesem gdzie poprzednio stał Deawoo Tico jednak w odwrotnym kierunku
jazdy
niż stał Tico i z którego sam przyjechał. W tym celu trzeba było odwrócić
Forda o 180 stopni. Każdy kierowca skorzysta by w tym celu z istniejącego
obok
w odległości 5 m. wjazdu na podwórze, którego swobodnie korzystają
ciężarowe
śmieciarki lub skrzyżowania istniejącego w odległości 10m., z którego
właśnie
panowie policjanci przyjechali lub jadąc 40m. do przodu można swobodnie
zawrócić na znajdujących się tam rozjazdach. Można również było zawracać
na
ul. mającej nie więcej niż 6m. szer. Jednak należałoby skorzystać z
istniejącego miejsca na dł. wspomnianych już 40m. wolnej od pojazdów
ulicy.
Kierowca Forda rozpoczął jednak zawracanie na 6-cio m. szer. ul. tuż
przy Mercedesie. Około 10 razy wykonywał manewr jeżdżąc do przodu i do
tyłu.
Za każdym razem, kiedy jechał do przodu cała pozostała trójka musiała
ustępować mu miejsca. Trwało to tyle czasu, że gdy wreszcie zakończył
swój
manewr zatrzymując przód Forda na miejscu gdzie poprzednio stał Deawoo
Tico w
odległości około 1m. od zderzaka Mercedesa pozostała trójka trzęsła się z
zimna.
To też, ponieważ wszystko zostało już ustalone w kwestii, kto i jakie
dokumenty musi przedstawić moja żona wraz z dokumentami zaproszona
została do
zaparkowanego już Forda. Ja w tym czasie ponownie obejrzałem pozostawione
przez Deawoo, Tico ślady. Stwierdziłem, że pomimo starań ślady opon nie
zostały rozjeżdżone przez Forda i nadal są dobrze widoczne.
Gdy wszystkie dokumenty zostały już spisane żona wraz z policjantem
podeszli do mnie z nowym problemem, policjant uznał, że gdyby podać mu
jeszcze
adres miejsca pracy Pani Łój to On mógłby

[obrokon]

On mógłby tam pojechać i sprawdzić czy jest
trzeźwa i jakie ma uszkodzenia na swoim samochodzie, można by również
porównać
ślady pozostawione na śniegu i zderzaku Mercedesa ze śladami z Tico,
zaczęliśmy nawet poszukiwać innego Tico w celu określenia jak wygląda w
ogóle
tył Tico, jakie elementy ma na takiej wysokości, co mógłby nimi uszkodzić
i w
którym miejscu. Gdy w pobliżu nie było żadnego Tico do porównania
policjant
stwierdził, że skoro nie znamy adresu do pracy Pani Łój to On nie może
stwierdzić, że w ogóle do kolizji doszło. Pokazywałem ponownie ślady gród
lodu, które odpadły od zderzaka Mercedesa, ślady opon, pokazałem, jakiej
siły
trzeba użyć by uruchomił się alarm, niestety brak adresu miejsca pracy
osoby,
która dokonała przestępstwa uniemożliwił wykonanie przez policję nawet
podstawowych czynności takich jak: zabezpieczenie śladów opon, zmierzenie
i
sfotografowanie gdzie się one znajdują, sfotografowanie zderzaka
Mercedesa.
(policja posiada dostęp do informacji, której żądano od nas)
Policjant, który z nami rozmawiał stwierdził kategorycznie, że do
kolizji nie doszło, ponieważ On nie może tego stwierdzić, bo nie ma
drugiego
pojazdu a my nie znamy adresu miejsca pracy Pani Łój. Idąc już w kierunku
drzwi klatki schodowej rozmawiałem z idącą przede mną moją żoną.
Powiedziałem,
że to nie ma już żadnego sensu, że to debilizm, niedługo trzeba będzie
podać
im nr. butów żeby zaczęli ścigać przestępcę. (lub podobnie, na pewno już
nie
zwracałem się z niczym do policjantów. Ponieważ interwencja została
zakończona)
Moja żona idąc przodem otworzyła drzwi zewnętrzne budynku kluczem i
weszliśmy do środka. Drzw


• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 09-09-2003 19:37 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Moja żona idąc przodem otworzyła drzwi zewnętrzne budynku kluczem i
weszliśmy
do środka. Drzwi za nami zamknęły się automatycznie. (drzwi te nie
posiadają
klamki od zewnątrz, żeby je otworzyć trzeba użyć klucza lub zamka
elektromagnetycznego sterowanego z mieszkań. Drzwi te mają zamontowany od
środka mechanizm, który sam zamyka drzwi i spowalnia ich zamykanie by nie
trzaskały)
Żona znajdowała się już na schodach, gdy tuż za mną drzwi zostały
wyłamane, przez jednego z policjantów (prawdopodobnie był to strażnik
miejski). Wyraźnie można było zauważyć, że drzwi zostały wyłamane przy
pomocy
uderzenia w nie wysoko podniesioną nogą. Ogarnęła nas panika zaczęliśmy
krzyczeć ratunku policja, gdy osobnik ten zatrzymał się, krzyknąłem
jeszcze
raz do żony: leć i dzwoń na policję. W tym momencie podbiegł ten drugi i
ku
naszemu zdziwieniu zabrał swego kolegę, po czym wycofali się do swego
samochodu.
My udaliśmy się do swego mieszkania. A następnie obserwowaliśmy tych
Panów przez okno zastanawiając się jednocześnie, co dalej robić.
Postanowiłem
udać się natychmiast do prokuratora i to zrobiłem, wyszedłem z budynku
wykorzystując drzwi prowadzące na podwórko. Szedłem najszybciej jak tylko
mogłem, przechodząc skrzyżowanie przy Placu Bema mając zielone światło
zostałem dosłownie najechany przez Forda Mondeo. Pojazd ten zauważyłem w
ostatniej chwili znajdując się już, co najmniej na środku jedno
kierunkowej
ulicy posiadającej dwa pasy ruchu, gdybym się nie cofnął na pewno
zostałbym
przejechany. Policjanci siedzący w Fordzie natychmiast zawrócili, jednak
popełnili ten sam błąd, co na ul. Klasztornej. Manewr ten wykonali za
wcześnie
i znaleźli się za stojącym na światłach autobusie, pobiegłem wtedy dalej,
jednak zauważyłem jak Ford Mondeo wjeżdża na chodnik znajdujący się koło
apteki przecinając mi drogę do Prokuratury. Wycofałem się ponownie i
udając,
że wchodzę za budynek przy moście zatrzymałem się na jego skraju
obserwując,
co ścigający mnie bandyci dalej zrobią. Ponieważ wjechali oni następnie
właśnie w bramę pomiędzy tym budynkiem, pobiegłem szybko na wiadukt
kolejowy
następnie idąc cały czas w kierunku swego mieszkania przechodziłem przez
rynek
przy ul. Kolejowej. Spotkałem tam znajomego, który zauważył, że mam całą
lewą
dłoń zalaną krwią. Znalazłem wtedy ranę szarpaną na palcu serdecznym
lewej
ręki i zawinąłem ją w chusteczkę higieniczną. W między czasie
opowiedziałem
znajomemu o bandyckim napadzie i pościgu prowadzonym przez umundurowanych
bandytów.
Następnie udałem się do mieszkania, dowiedziałem się tam od żony, że
parę minut po moim wyjściu dwaj umundurowani bandyci zapukali do drzwi
naszego
mieszkania, zażądali oni widzenia się z panem Kołeckim. Żona
poinformowała
ich, że Pan Kołecki udał się do Prokuratury. Natychmiast zadzwoniłem do
Prokuratury informując, że nie mogę się do Prokuratury dostać, ponieważ
dwóch
bandytów przebranych za policjantów chce mnie zamordować, obiecano mi, że
ktoś
z prokuratury do mnie przyjdzie i przesłucha mnie na miejscu.
Próbowałem jeszcze powiadomić policję o tym zdarzeniu, ale nie chciano
ze mną rozmawiać.
Następnego dnia tj. 2003-12-20 udałem się do kasy MOPS w celu pobrania
zasiłku, wewnątrz pomieszczenia zastałem siedzącego na ławce w kącie
umundurowanego strażnika miejskiego oraz stojącego za drzwiami osobnika,
którego mundur wskazywał na to, że jest to policjant. Policjant ten
uśmiechając się do mnie oraz swoim zachowaniem dawał mi do zrozumienia,
że
mnie zna, zastanawiałem się przez chwilę czy nie powinienem się z nim
przywitać podając mu rękę (przywilej osoby starszej) ale osobnik ten sam
przypomniał mi, że brał udział w bezprawnym ataku na moja osobę dzień
wcześniej, po czym przystąpił do tłumaczenia mi co w obecnej sytuacji
może mi
zrobić, ja ostrzegłem go, że mimo mojego wieku i choroby nie będę miał
żadnych
trudności w obronie swego życia i zdrowia a następnie zaproponowałem mu
by
wyładował swoją złość kopiąc drzwi tak jak to uczynił dzień wcześniej.
Zagroził mi w tedy, że zadzwoni po swoich kolegów. Wyśmiałem go mówiąc by
skatowali mnie wraz ze strażnikiem miejskim, który w widoczny sposób
swoim
zachowaniem wykazywał, że również ma chęć na takie rozwiązanie. Pokazałem
im
dyktafon oraz powiedziałem, że za drzwiami znajduje się moja żona,
pokazałem
również, że w kasach MOPS siedzą dwie Panie, które po prostu śmiały się z
ich
zachowania.
W rezultacie policjant ten, chwaląc się poinformował mnie, że wnieśli
oni na mnie sprawę do sądu o próbę wyłudzenia odszkodowania.
Komenda Miejska Policji w Olsztynie przeprowadziła postępowanie w tej
sprawie. Okazało się, że umundurowanym osobnikiem, którego ja brałem za
policjanta był strażnik miejski Mariusz Dudek. (Strażnik ten był również
dzień
wcześniej uczestnikiem dokonanego na mnie i mojej żonie napadu) Policja
stwierdziła również, że: „obecny tam strażnik miejski Mariusz Dudek
powiedział, że zgłoszenie o nie zaistniałej kolizji drogowej może
skutkować
przeprowadzeniem postępowania przygotowawczego w kierunku usiłowania
wyłudzenia odszkodowania.”
Z przeprowadzonej w dniu 2003-12-20 w MOPS rozmowy bezspornie wynika,
że strażnik miejski Mariusz Dudek jeszcze w tym dniu nie czuł się
obrażony
natomiast oskarżając mnie o popełnienie przestępstwa próby wyłudzenia
odszkodowania sam przestępstwo popełnił.

Dn. 2002-12-

[obrokon]

Dn. 2002-12-23 Kołecka Barbara w Policji Miejskiej w Olsztynie złożyła
wniosek o sporządzenie na piśmie ustaleń dotyczących kolizji z dn. 2002-
12-19.
Wniosek ten uznano również jako skarga. W pismach Komendy Miejskiej z dn.
2003-
01-13 skargę oddalono a z dn. 2003-02-03 nie potwierdzono faktu
zaistnienia
kolizji. Składając zeznania w tej sprawie Barbara Kołecka odmówiła
składania
zeznań jako świadek z powodu gdyż Mariusz Dudek strażnik miejski,
funkcjonariusz państwowy poinformował nas o wniesieniu oskarżenia o próbę
wyłudzenia odszkodowania.
Ponieważ Policja Miejska nie chciała ujawnić, w jakiej firmie i czy w
ogóle Pani Łój ubezpieczyła swój pojazd (Nie ujawniono do dnia
dzisiejszego)
zgodnie z prawem Barbara Kołecka w dn. 2003-01-06 zgłosiła szkodę w swoim
pojeździe w PZU S.A. Oddział w Olsztynie. Mając prawo wyboru zakładu
ubezpieczeniowego, który ma obowiązek i nie może odmówić przyjęcia
zgłoszenia
oraz wykonania odpowiednich czynności w przypadku ucieczki sprawcy lub
innej
przeszkody uniemożliwiającej sprawdzenie gdzie lub czy sprawca był
ubezpieczony od odpowiedzialności cywilnej, wybrała PZU S.A. W tym
zakładzie
istnieją, bowiem dokumenty i zdjęcia z poprzedniej kolizji, ułatwiłoby to
na
pewno oszacowanie szkody.
W momencie, kiedy Barbara Kołecka wraz z inspektorem PZU S.A. udawała
się do zaparkowanego w pobliżu PZU S.A., swojego pojazdu w celu wykonania
ekspertyzy, zostali zatrzymani przez p. Kowalską, innego pracownika PZU
S.A.
Zabroniła Ona przyjęcia zgłoszenia, ponieważ sprawca jest ubezpieczony w
innej
firmie. Uzasadniła to, że dzwoniła w tej sprawie na Policję i tak ją
poinformowano, kategorycznie odmówiła podania, w jakiej firmie
ubezpieczona
była Pani Łój. (całe zdarzenie nagrano na dyktafonie)
Następnie wszystkie dokumenty przesłano do Ubezpieczeniowego Funduszu
Gwarancyjnego w Warszawie.


Z odpowiedzi jednoznacznie wynika, że inspektorat I PZU S.A. w
Olsztynie oraz Policja popełnili przestępstwo. W takim stanie rzeczy
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny poinformował Barbarę Kołecką,
że: „nie
jest instancją nadrzędną nad firmami ubezpieczeniowymi jak też organami
ścigania. Ingerencja w sposób działania wymienionych jednostek wykracza
poza
zakres udzielonych nam kompetencji.”
Pani Łój również otrzymała te same dokumenty, co UFG w Warszawie, do
dnia dzisiejszego Barbara Kołecka nie otrzymała żadnej odpowiedzi od tej
Pani.
Powinna zawiadomić o popełnieniu przestępstwa, ale się bała, co
okazało się nie bezpodsta


• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 09-09-2003 19:40 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Powinna zawiadomić o popełnieniu przestępstwa, ale się bała, co okazało
się
nie bezpodstawne. Ta sama zorganizowana grupa przestępcza, na podstawie
potwierdzenia nie prawdy w dokumentach, w dn, 2003-04-21 odebrała mojej
żonie
prawo do zasiłku rehabilitacyjnego, prawo do dalszego leczenia, prawo do
podjęcia pracy, prawo do uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Sprawa
sądowa
prowadzona przez skorumpowane sądy może trwać aż do jej śmierci. (jeszcze
nie
wyznaczono ani jednego terminu )

Dn. 2003-01-02 zainspirowany wystąpieniem w telewizji nadinspektora
policji Władysława Padło napisałem pismo zatytułowane „Policja Miejska w
Olsztynie”, przekazałem te pismo Komendzie w Olsztynie oraz pocztą do
Rzecznika Praw Obywatelskich. Pomimo podania przez telewizję adresu
internetowego do Komendy Głównej Policji nie potwierdzono otrzymania
moich e-
mail’i. W odp. od Komendy Miejskiej w Olsztynie pismo te uznano jako
bezzasadną skargę, natomiast Rzecznik Praw Obywatelskich skierował moje
pismo
do prokuratury.
Prokurator Prokuratury Rejonowej w Olsztynie Tomasz Kossakowski
prowadząc tę sprawę sygn. akt DS. 1222/03 odmówił wszczęcia dochodzenia z
powodu mojego złego stanu zdrowia twierdząc, że Policja wyjaśniła już tę
sprawę uznając ją jako bezzasadną. Nie wnosiłem nawet odwołania od tego
postanowienia, bowiem zorganizowana grupa przestępcza i tak nie
dopuściłaby do
wszczęcia jakiegokolwiek dochodzenia przeciwko swym żołnierzom.
Wiedziałem, że
grozi mi niebezpieczeństwo a nie przyjęcie mojej żony do szpitala, oraz
pozbawienie jej prawa do życia potraktowałem jako cios poniżej pasa.
Ponadto
otrzymywałem już wystarczającą ilość wezwań z policji i z prokuratury by
lada
dzień spodziewać się podjęcia przeciwko mnie działań bezpośrednich.
Dn. 2003-05-20 w MOPS sprowokowano sytuację, która prowadziła mnie
prosto do więzienia, jednakże w trakcie tej prowokacji uszkodzono mi
kręgosłup
i chwilowo zaniechano tych działań.
Jak już wyżej wspomniałem, otrzymywałem z Policji i Prokuratury sporo
wezwań bym stawiał się u w/w w charakterze świadka, na większość z nich
odpowiadałem pisemnie. Powołując się na art. 26 § 1 kk., oraz
przedstawiając
zaświadczenia lekarskie i orzeczenie o stopniu niepełnosprawności
składałem
oświadczenia, że nie mogę osobiście przybyć na te wezwania i proszę o
dokonanie tych przesłuchań w miejscu zamieszkania.
Policjanci po sprawdzeniu moich dokumentów sami nie chcieli mnie
przewozić, toteż przesłuchania dokonywali u mnie w mieszkaniu.
W dn. 2003-06-30 dwóch policjantów wtargnęło do mojego mieszkania,
ponieważ na ich drodze stanęła moja córka Agnieszka powiedzieli: policja,
czy
jest tata? Córka potwierdziła moją obecność i pokazała drogę do mojego
pokoju.
Dwóch nieumundurowanych osobników weszło do mojego pokoju, usłyszałem
słowa policja, wstawać, pojedzie pan z nami. Leżałem jak zwykle w łóżku,
w
którym spędzam większość czasu, osobnicy nie przedstawili się, a ja
zapytałem,
o co chodzi. W odpowiedzi na różne moje pytania usłyszałem: Jest pan
aresztowany, wystawiono na pana list gończy, my nie wiemy, o co chodzi,
żadnych dokumentów łącznie z listem gończym nie posiadamy, ponieważ nie
spodziewaliśmy się, że pan będzie w domu. Zażądałem wtedy okazania
dokumentu
tożsamości, oraz zadzwoniłem pod nr. 997 w celu potwierdzenia i
zapytania, o
co chodzi. Potwierdzono jedynie, że wysłano do mnie policjantów w celu
dokonania aresztowania, nie uzyskałem więcej żadnej informacji.
Policjantów
znajdujących się u mnie w domu poinformowałem o moim urazie kręgosłupa i
istniejącym problemie podczas ewentualnego przewożenia, zamiast lekarza
wezwano pomoc w postaci dwóch następnych tym razem umundurowanych
policjantów,
z których jeden od razu przeszedł do działania, ściągnął ze mnie kołdrę
obnażając moje gołe ciało przy mojej córce, która krzycząc, co Pan robi
natychmiast odepchnęła go i przykryła mnie ponownie. Policjant zaczął się
tłumaczyć skutkiem, czego, ponownie wysłuchano o mojej chorobie,
uzgodniliśmy
nawet, że się ubiorę i przejdziemy do komendy pieszo. Niestety chamskie
zachowanie się jednego z policjantów oraz dokonywanie rewizji za moimi
plecami
spowodowało, że ponownie zażądałem przewiezienia mnie przy pomocy
lekarza.
Lekarz pogotowia ratunkowego, kazał mi założyć kołnierz ortopedyczny, dał
mi
zastrzyk przeciw wymiotny i pozwolił na przewiezienie mnie do Komendy.
Wychodząc uwzględniając żebym tego nie słyszał poinformował jednego z
policjantów: jak będziecie go przew

[obrokon]

to ostrożnie, uważajcie żebyście nie
mieli kłopotów, łatwo można zrobić mu krzywdę i będziecie za to
odpowiadać.
Jestem pewny, że gdyby poinformowano lekarza o powodzie mego
aresztowania nigdy by się na to nie zgodził.
Na Komendzie Policji otrzymałem protokół zatrzymania osoby oraz
postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie z dn. 2003-05-26 sygn. akt II
Ko1
263/03. Postanowienie te stworzyła Sędzia ASR Iwona Litwińska przy
udziale
Prokuratora Rej. Krzysztofa Stodolnego. (Na te postanowienie w Zakładzie
Karnym złożyłem zażalenie, następnie aneks do tego zażalenia. Do dnia
dzisiejszego nie otrzymałem odpowiedzi, co sprawia, że postanowienie te
nadal
jest nie prawomocne)
Dnia 2003-05-26 w w/w postanowieniem postanowiono wobec mnie
zastosować tymczasowe aresztowanie. „Zastosowanie tymczasowego
aresztowania na
podst. art., 249 § 1 kpk, art., 258 § 1 pkt 1 kpk, art., 259 § 4 kpk
stanowi
obrazę prawa. Zarzucany mi czyn z art. 226 § 1 KK nie stanowi zagrożenia
w
stosunku, co, do którego, należy stosować areszt tymczasowy tym bardziej,
że
jak wynika z przedstawionych mi w sposób nie zgodny z prawem zarzutów,
użyte
przeze mnie słowa nie mogą zostać uznane za obraźliwe w stosunku do
pełniących
służbę funkcjonariuszy, ponieważ słowo „ debilizm”, „debil”:
1. debilizm (łc. debilis) psych. lekka forma niedorozwoju umysłowego
umożliwiająca naukę czytania, pisania, prostego zawodu oraz czynności...

debil (fr. débile z łc. debilis ‘ułomny, słaby’) ktoś
niedorozwinięty umysłowo. Hasło opracowano na podstawie „Słownika Wyrazów
Obcych...

...a zatem ewentualnie użyte przeze mnie słowo lub słowa
adekwatnie odzwierciedlały zachowanie się tych osób w miejscu czasie
zgodnym
ze zdarzeniem.
2. Postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w
Białymstoku sygn. akt III AUz 4 / 03
3. słowa te nie mogą zostać uznane za obraźliwe, ponieważ są to
ogólnie uznane słowa stosowane przez społeczeństwo, a w szczególności
przez lekarzy określające stan psychiczny osoby lub formę jego
zachowania.
Określenie katar czy nazwa każdej innej choroby mogłoby, zatem być użyte
w
celu aresztowania lekarza czy sędziego. Np. Sąd Okręgowy w Olsztynie
niezgodnie z prawdą i wiedzą medyczną uznał u mnie”

Kiła, syfilis, choroba weneryczna wywołana przez infekcję krętkiem bladym
(Spirochaeta pallida, Treponema pallidum), szerząca się głównie drogą... „

4. nie przeprowadzono żadnych badań tych funkcjonariuszy, które
wyeliminowały by istnienie tego schorzenia czy zachowania się w dniu
zdarzenia, które pozwala stwierdzić o ich niewinności.

Również oskarżenie mnie o uporczywe nie stawianie się na wezwanie organów
ścigania nie może mieć uzasadnienia, ponieważ jako pierwszy złożyłem w
tej
sprawie odpowiednie pisma. Pisma podobne złożyła również Barbara Kołecka.
Prokurator prowadząca sprawę potwierdziła, że pisma takie są jej znane, w
dniu
2003-07-01 odpowiedziała, bowiem na pytanie zadane przez moją żonę „ Za
co Pan
Kołecki został zatrzymany?” - „Powinna Pani wiedzieć przecież pisaliście
obydwoje”.
Tak jak już napisałem w zażaleniu nie byłem wzywany w w/w sprawie ani
razu w charakterze podejrzanego. Natomiast na wezwania w charakterze
świadka
odpowiadałem pisem


• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 09-09-2003 19:43 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Jak już wyżej wspomniałem, otrzymywałem z Policji i Prokuratury sporo
wezwań
bym stawiał się u w/w w charakterze świadka, na większość z nich
odpowiadałem
pisemnie. Powołując się na art. 26 § 1 kk., oraz przedstawiając
zaświadczenia
lekarskie i orzeczenie o stopniu niepełnosprawności składałem
oświadczenia, że
nie mogę osobiście przybyć na te wezwania i proszę o dokonanie tych
przesłuchań w miejscu zamieszkania.
Policjanci po sprawdzeniu moich dokumentów sami nie chcieli mnie
przewozić, toteż przesłuchania dokonywali u mnie w mieszkaniu.
W dn. 2003-06-30 dwóch policjantów wtargnęło do mojego mieszkania,
ponieważ na ich drodze stanęła moja córka Agnieszka powiedzieli: policja,
czy
jest tata? Córka potwierdziła moją obecność i pokazała drogę do mojego
pokoju.
Dwóch nieumundurowanych osobników weszło do mojego pokoju, usłyszałem
słowa policja, wstawać, pojedzie pan z nami. Leżałem jak zwykle w łóżku,
w
którym spędzam większość czasu, osobnicy nie przedstawili się, a ja
zapytałem,
o co chodzi. W odpowiedzi na różne moje pytania usłyszałem: Jest pan
aresztowany, wystawiono na pana list gończy, my nie wiemy, o co chodzi,
żadnych dokumentów łącznie z listem gończym nie posiadamy, ponieważ nie
spodziewaliśmy się, że pan będzie w domu. Zażądałem wtedy okazania
dokumentu
tożsamości, oraz zadzwoniłem pod nr. 997 w celu potwierdzenia i
zapytania, o
co chodzi. Potwierdzono jedynie, że wysłano do mnie policjantów w celu
dokonania aresztowania, nie uzyskałem więcej żadnej informacji.
Policjantów
znajdujących się u mnie w domu poinformowałem o moim urazie kręgosłupa i
istniejącym problemie podczas ewentualnego przewożenia, zamiast lekarza
wezwano pomoc w postaci dwóch następnych tym razem umundurowanych
policjantów,
z których jeden od razu przeszedł do działania, ściągnął ze mnie kołdrę
obnażając moje gołe ciało przy mojej córce, która krzycząc, co Pan robi
natychmiast odepchnęła go i przykryła mnie ponownie. Policjant zaczął się
tłumaczyć skutkiem, czego, ponownie wysłuchano o mojej chorobie,
uzgodniliśmy
nawet, że się ubiorę i przejdziemy do komendy pieszo. Niestety chamskie
zachowanie się jednego z policjantów oraz dokonywanie rewizji za moimi
plecami
spowodowało, że ponownie zażądałem przewiezienia mnie przy pomocy
lekarza.
Lekarz pogotowia ratunkowego, kazał mi założyć kołnierz ortopedyczny, dał
mi
zastrzyk przeciw wymiotny i pozwolił na przewiezienie mnie do Komendy.
Wychodząc uwzględniając żebym tego nie słyszał poinformował jednego z
policjantów: jak będziecie go przewozić to ostrożnie, uważajcie żebyście
nie
mieli kłopotów, łatwo można zrobić mu krzywdę i będziecie za to
odpowiadać.
Jestem pewny, że gdyby poinformowano lekarza o powodzie mego
aresztowania nigdy by się na to nie zgodził.
Na Komendzie Policji otrzymałem protokół zatrzymania osoby oraz
postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie z dn. 2003-05-26 sygn. akt II
Ko1
263/03. Postanowienie te stworzyła Sędzia ASR Iwona Litwińska przy
udziale
Prokuratora Rej. Krzysztofa Stodolnego. (Na te postanowienie w Zakładzie
Karnym złożyłem zażalenie, następnie aneks do tego zażalenia. Do dnia
dzisiejszego nie otrzymałem odpowiedzi, co sprawia, że postanowienie te
nadal
jest nie prawomocne)
Dnia 2003-05-26 w w/w postanowieniem postanowiono wobec mnie
zastosować tymczasowe aresztowanie. „Zastosowanie tymczasowego
aresztowania na
podst. art., 249 § 1 kpk, art., 258 § 1 pkt 1 kpk, art., 259 § 4 kpk
stanowi
obrazę prawa. Zarzucany mi czyn z art. 226 § 1 KK nie stanowi zagrożenia
w
stosunku, co, do którego, należy stosować areszt tymczasowy tym bardziej,
że
jak wynika z przedstawionych mi w sposób nie zgodny z prawem zarzutów,
użyte

[obrokon]

użyte
przeze mnie słowa nie mogą zostać uznane za obraźliwe w stosunku do
pełniących
służbę funkcjonariuszy, ponieważ słowo „ debilizm”, „debil”:
1. debilizm (łc. debilis) psych. lekka forma niedorozwoju umysłowego
umożliwiająca naukę czytania, pisania, prostego zawodu oraz czynności...

debil (fr. débile z łc. debilis ‘ułomny, słaby’) ktoś
niedorozwinięty umysłowo. Hasło opracowano na podstawie „Słownika Wyrazów
Obcych...

...a zatem ewentualnie użyte przeze mnie słowo lub słowa
adekwatnie odzwierciedlały zachowanie się tych osób w miejscu czasie
zgodnym
ze zdarzeniem.
2. Postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w
Białymstoku sygn. akt III AUz 4 / 03
3. słowa te nie mogą zostać uznane za obraźliwe, ponieważ są to
ogólnie uznane słowa stosowane przez społeczeństwo, a w szczególności
przez lekarzy określające stan psychiczny osoby lub formę jego
zachowania.
Określenie katar czy nazwa każdej innej choroby mogłoby, zatem być użyte
w
celu aresztowania lekarza czy sędziego. Np. Sąd Okręgowy w Olsztynie
niezgodnie z prawdą i wiedzą medyczną uznał u mnie”

Kiła, syfilis, choroba weneryczna wywołana przez infekcję krętkiem bladym
(Spirochaeta pallida, Treponema pallidum), szerząca się głównie drogą... „

4. nie przeprowadzono żadnych badań tych funkcjonariuszy, które
wyeliminowały by istnienie tego schorzenia czy zachowania się w dniu
zdarzenia, które pozwala stwierdzić o ich niewinności.

Również oskarżenie mnie o uporczywe nie stawianie się na wezwanie organów
ścigania nie może mieć uzasadnienia, ponieważ jako pierwszy złożyłem w
tej
sprawie odpowiednie pisma. Pisma podobne złożyła również Barbara Kołecka.
Prokurator prowadząca sprawę potwierdziła, że pisma takie są jej znane, w
dniu
2003-07-01 odpowiedziała, bowiem na pytanie zadane przez moją żonę „ Za
co Pan
Kołecki został zatrzymany?” - „Powinna Pani wiedzieć przecież pisaliście
obydwoje”.
Tak jak już napisałem w zażaleniu nie byłem wzywany w w/w sprawie ani
razu w charakterze podejrzanego. Natomiast na wezwania w charakterze
świadka
odpowiadałem pisem


• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 09-09-2003 19:43 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Jak już wyżej wspomniałem, otrzymywałem z Policji i Prokuratury sporo
wezwań
bym stawiał się u w/w w charakterze świadka, na większość z nich
odpowiadałem
pisemnie. Powołując się na art. 26 § 1 kk., oraz przedstawiając
zaświadczenia
lekarskie i orzeczenie o stopniu niepełnosprawności składałem
oświadczenia, że
nie mogę osobiście przybyć na te wezwania i proszę o dokonanie tych
przesłuchań w miejscu zamieszkania.
Policjanci po sprawdzeniu moich dokumentów sami nie chcieli mnie
przewozić, toteż przesłuchania dokonywali u mnie w mieszkaniu.
W dn. 2003-06-30 dwóch policjantów wtargnęło do mojego mieszkania,
ponieważ na ich drodze stanęła moja córka Agnieszka powiedzieli: policja,
czy
jest tata? Córka potwierdziła moją obecność i pokazała drogę do mojego
pokoju.
Dwóch nieumundurowanych osobników weszło do mojego pokoju, usłyszałem
słowa policja, wstawać, pojedzie pan z nami. Leżałem jak zwykle w łóżku,
w
którym spędzam większość czasu, osobnicy nie przedstawili się, a ja
zapytałem,
o co chodzi. W odpowiedzi na różne moje pytania usłyszałem: Jest pan
aresztowany, wystawiono na pana list gończy, my nie wiemy, o co chodzi,
żadnych dokumentów łącznie z listem gończym nie posiadamy, ponieważ nie
spodziewaliśmy się, że pan będzie w domu. Zażądałem wtedy okazania
dokumentu
tożsamości, oraz zadzwoniłem pod nr. 997 w celu potwierdzenia i
zapytania, o
co chodzi. Potwierdzono jedynie, że wysłano do mnie policjantów w celu
dokonania aresztowania, nie uzyskałem więcej żadnej informacji.
Policjantów
znajdujących się u mnie w domu poinformowałem o moim urazie kręgosłupa i
istniejącym problemie podczas ewentualnego przewożenia, zamiast lekarza
wezwano pomoc w postaci dwóch następnych tym razem umundurowanych
policjantów,
z których jeden od razu przeszedł do działania, ściągnął ze mnie kołdrę
obnażając moje gołe ciało przy mojej córce, która krzycząc, co Pan robi
natychmiast odepchnęła go i przykryła mnie ponownie. Policjant zaczął się
tłumaczyć skutkiem, czego, ponownie wysłuchano o mojej chorobie,
uzgodniliśmy
nawet, że się ubiorę i przejdziemy do komendy pieszo. Niestety chamskie
zachowanie się jednego z policjantów oraz dokonywanie rewizji za moimi
plecami
spowodowało, że ponownie zażądałem przewiezienia mnie przy pomocy
lekarza.
Lekarz pogotowia ratunkowego, kazał mi założyć kołnierz ortopedyczny, dał
mi
zastrzyk przeciw wymiotny i pozwolił na przewiezienie mnie do Komendy.
Wychodząc uwzględniając żebym tego nie słyszał poinformował jednego z
policjantów: jak będziecie go przewozić to ostrożnie, uważajcie żebyście
nie
mieli kłopotów, łatwo można zrobić mu krzywdę i będziecie za to
odpowiadać.
Jestem pewny, że gdyby poinformowano lekarza o powodzie mego
aresztowania nigdy by się na to nie zgodził.
Na Komendzie Policji otrzymałem protokół zatrzymania osoby oraz
postanowienie Sądu Rejonowego w Olsztynie z dn. 2003-05-26 sygn. akt II
Ko1
263/03. Postanowienie te stworzyła Sędzia ASR Iwona Litwińska przy
udziale
Prokuratora Rej. Krzysztofa Stodolnego. (Na te postanowienie w Zakładzie
Karnym złożyłem zażalenie, następnie aneks do tego zażalenia. Do dnia
dzisiejszego nie otrzymałem odpowiedzi, co sprawia, że postanowienie te
nadal
jest nie prawomocne)
Dnia 2003-05-26 w w/w postanowieniem postanowiono wobec mnie
zastosować tymczasowe aresztowanie. „Zastosowanie tymczasowego
aresztowania na
podst. art., 249 § 1 kpk, art., 258 § 1 pkt 1 kpk, art., 259 § 4 kpk
stanowi
obrazę prawa. Zarzucany mi czyn z art. 226 § 1 KK nie stanowi zagrożenia
w
stosunku, co, do którego, należy stosować areszt tymczasowy tym bardziej,
że
jak wynika z przedstawionych mi w sposób nie zgodny z prawem zarzutów,
użyte
przeze mnie słowa nie mogą zostać uznane za obraźliwe w stosunku do
pełniących
służbę funkcjonariuszy, ponieważ słowo „ debilizm”, „debil”:
1. debilizm (łc. debilis) psych. lekka forma niedorozwoju umysłowego
umożliwiająca naukę czytania, pisania, prostego zawodu oraz czynności...

debil (fr. débile z łc. debilis ‘ułomny, słaby’) ktoś
niedorozwinięty umysłowo. Hasło opracowano na podstawie „Słownika Wyrazów
Obcych...

...a zatem ewentualnie użyte przeze mnie słowo lub słowa
adekwatnie odzwierciedlały zachowanie się tych osób w miejscu czasie
zgodnym
ze zdarzeniem.
2. Postanowienie Sądu Apelacyjnego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w
Białymstoku sygn. akt III AUz 4 / 03
3. słowa te nie mogą zostać uznane za obraźliwe, ponieważ są to
ogólnie uznane słowa stosowane przez społeczeństwo, a w szczególności
przez lekarzy określające stan psychiczny osoby lub formę jego
zachowania.
Określenie katar czy nazwa każdej innej choroby mogłoby, zatem być użyte
w
celu aresztowania lekarza czy sędziego. Np. Sąd Okręgowy w Olsztynie
niezgodnie z prawdą i wiedzą med

[obrokon]

i wiedzą medyczną uznał u mnie”

Kiła, syfilis, choroba weneryczna wywołana przez infekcję krętkiem bladym
(Spirochaeta pallida, Treponema pallidum), szerząca się głównie drogą... „

4. nie przeprowadzono żadnych badań tych funkcjonariuszy, które
wyeliminowały by istnienie tego schorzenia czy zachowania się w dniu
zdarzenia, które pozwala stwierdzić o ich niewinności.

Również oskarżenie mnie o uporczywe nie stawianie się na wezwanie organów
ścigania nie może mieć uzasadnienia, ponieważ jako pierwszy złożyłem w
tej
sprawie odpowiednie pisma. Pisma podobne złożyła również Barbara Kołecka.
Prokurator prowadząca sprawę potwierdziła, że pisma takie są jej znane, w
dniu
2003-07-01 odpowiedziała, bowiem na pytanie zadane przez moją żonę „ Za
co Pan
Kołecki został zatrzymany?” - „Powinna Pani wiedzieć przecież pisaliście
obydwoje”.
Tak jak już napisałem w zażaleniu nie byłem wzywany w w/w sprawie ani
razu w charakterze podejrzanego. Natomiast na wezwania w charakterze
świadka
odpowiadałem pisemnie informując o całym zdarzeniu oraz stanie mojego
zdrowia
załączałem również zaświadczenia i informację o stopniu
niepełnosprawności.
Zastosowanie, art., 258 kpk można określić jedynie tym samym
schorzeniem, co wymyślili na siebie sami oskarżający mnie
funkcjonariusze.
Należy, bowiem zastanowić się, przed czym miałbym uciekać skoro nikt do
tej
pory o nic mnie nie oskarżył.” Jest to treść złożonego aneksu do
zażalenia na
postanowienie z dn. 2003-05-26.
Następnie przewieziono mnie do Zakładu Karnego w Barczewie, wykonano
badanie lekarskie, po którym lekarz odmówił mi przyznania lekarstw,
pomimo że
lekarstwa, które pobierałem trzeba było pobierać na stałe a przerwanie
pobierania można było wykonać stopniowo zmniejszając dawkę. Z tego powodu
podjąłem protest w postaci nie przyjmowania żywności ani napoi.
Zarzuty przedstawiono mi po upływie 48 godz od aresztowania.
Zasięgnięto opinii biegłych, którzy w zakładzie karnym twierdzili, że nie
mogę
być dalej przetrzymywany w więzieniu ze względu na stan zdrowia, ale w
swej
opinii napisali całkiem coś innego, przy czym opinię tę oparli o
stwierdzenia,
których nie można uzyskać bez przeprowadzenia specjalistycznych badań.
Takie
badania były już przeprowadzane w szpitalach, a wyniki nie potwierdzają
istnienie chorób, na których oparli swoją opinię biegli sądowi.
Dn. 2003-07-04 prokurator Ewa Tokarzewska (prokurator Tokarzewski
kazał mi spierdalać z Prokuratury itd.) postanowiła oddać mnie pod dozór
Policji mając na uwadze konieczność zapewnienia prawidłowego toku
postępowania
przygotowawczego.
Złożyłem na te postanowienie zażalenie, które zostało utrzymane w mocy
przez sędzię ASR Iwonę Litwińską uzasadnienie to „Zażalenie podejrzanego
nie
zasługuje na wyjaśnienie”

REASUMUJĄC
Od ponad 10-ciu lat prowadzę walkę z III władzą, która nie bacząc na
Ustawy,
na Konstytucje oszukuje obywateli i Państwo. Wydawane przez Sądy wyroki
na
podstawie przez siebie wym


• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 09-09-2003 19:46 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Wydawane przez Sądy wyroki na podstawie przez siebie wymyślonych praw
powoduje
składanie skarg przeciwko Polsce i związane z tym odszkodowania.
Te oskarżenie mnie nie jest pierwszym ani zapewne ostatnim,
spowodowane zostało beznadziejną sytuacją, w jakiej znalazła się
zorganizowana
grupa przestępcza, w której III władza stanowi główny trzon. Przez wiele
lat
starałem się by ujawnić fakt wystawiania przez lekarzy ZUS dokumentów,
których
potwierdzano nie prawdę. (opisane na wstępie tego pisma) III władza
robiła
wszystko żeby do tego nie dopuścić. Ja jednak dobrze znam swój cel i
pomimo,
że prokurator Mariola Maślany umorzyła dochodzenie w dn. 2002-10-18 w
sprawie
DS. 3425/02 to w uzasadnieniu tego postanowienia ujawniono, że lekarze
ZUS nie
wykonują badań zgodnie z ustawą do tego przeznaczoną. Przyznając się do
tego
potwierdzili również, że nie posiadają uprawnień do wykonywania badań
kierowców. Orzeczenia lekarskie oraz podpisane przez tych lekarzy wywiady
zawodowe świadczą, że wykonywane przez nich badania są wykonywane na
podstawie
tych ustaw i posiadania uprawnień do badań kierowców. ZUS potwierdza to
wystawiając decyzję z informacją, że wydano ją na podstawie Ustawy z dn.
1975-
06-12 lub 1998-12-17 Dz. U. NR. 162 itd.
W dn.2002-11-28 złożyłem do ZUS, Prokuratury Rejonowej oraz lekarza
konsultanta ZUS o mogącym nastąpić kolejnym przestępstwie polegającym na
tym,
że lekarz bez posiadania uprawnień do badania kierowców takie badanie
wykona.
Prokurator Krzysztof Stodolny tak zamataczył sprawę, że przestępstwa
dokonano
bez żadnej trudności i przeszkód. Następnie wezwano mnie do Prokuratury
Rejonowej w Olsztynie na godz. 9: 00 dn.
2002-12-19. W tym dn. policjant wraz ze strażnikiem miejskim nie
dopuścili bym
do prokuratury dotarł, zawiadomiłem prokuratora o tym zdarzeniu
telefonicznie
i obiecała mi, że kogoś zaufanego przyśle. Tymczasem wezwanie przysłała
mi ta
sama policjantka sierż. Aleksandra Żabińska, która wcześniejszą sprawę
umorzyła, chyba dostała tę sprawę za karę, bo w uzasadnieniu ujawniła
przestępstwa dokonane przez lekarzy. Tym razem już nie dopuściła do
żadnego
postępowania, wezwanie dla mnie wypisała w nowy rok dn.2003-01-01 do
osobistego stawiennictwa, w dn. 2003-01-06 a więc już z założenia
wezwanie te
nie miało do mnie dotrzeć na czas, wysłano je 2003-01-03 w piątek, więc
dotarło do mnie 2003-01-06 o godz. 10: 30 tj. 1 godz. i 30min. po
ustalonym w
nim czasie (potwierdzone przez Pocztę Polską) i tym sposobem prokurator
Piotr
Murzynowski odmówił wszczęcia dochodzenia Sygn. akt 2 Ds., 98/03. Pomimo,
że
złożyłem zażalenie dokładnie informując o posiadaniu potwierdzonych
dokumentów
Prokurator Okręgowy Olga Sałacińska nie przychyliła się do złożonego
zażalenia. Większość tych spraw w Sądzie Rejonowym prowadzi
prawdopodobnie
szefowa zorganizowanej grupy przestępczej SSR J. Naworska. Uzyskanie od
niej
Sentencji Postanowienia graniczy z cudem, J. Naworska nie rozróżnia
zarządzenia od postanowienia, stosuje również dyskryminację ludzi
biednych,
nieposiadających majątku.
Sędziowie i prokuratorzy stosują metody, ukrywania dokumentów i
zastraszenia, np. za przejechanie skrzyżowania na czerwonym świetle
zostałem
skazany na 9 miesięcy. Gdy powiadomiłem o tym Rzecznika Praw
Obywatelskich
oraz Prokuraturę Krajową Sąd Rejonowy wysłał inny wyrok, teraz mam dwa
prawomocne wyroki w tej sprawie, zanim zdążę wyjaśnić tę sprawę Sąd może
posadzić mnie do więzienia.
Prokurator Prokuratury Okręgowej Naczelnik Wydziału Postępowania
Przygotowawczego Janina Jurewicz-Jankowska odpisała mi tak: „Odnośnie zaś
kwestionowanej treści wyroku Sądu Okręgowego w Olsztynie z 18.02.2002 r.
sygn.
VII Waz 8/01, którego „odpis” dołączył Pan do cytowanego pisma na
poparcie
swoich wywodów, informuję, iż znajdujący się w aktach IX Wydziału
Grodzkiego
Sądu Rejonowego w Olsztynie wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie z
18.02.2002 r.
sygn. IIV Waz 8/01 zawiera zupełnie inną treść

[obrokon]

treść w pkt I” dalej brzmi to tak:
jak se Pan chcesz to se go weź. Pani Naczelnik napisane przez siebie
słowo „odpis” wzięła w cudzysłów, co oznacza, że wie o dokonaniu
przestępstwa,
ale co to ją obchodzi?
Również w sprawie powyższej posiadam dwa różne orzeczenia, lekarze
orzecznicy ZUS twierdzą, że jestem zdolny do wykonywania swego zawodu,
kierowcy. Lekarze mający uprawnienia do badań kierowców twierdzą, że nie
jestem zdolny do prowadzenia żadnych pojazdów mechanicznych, z tego
powodu
Urząd Miasta Olsztyna w trybie natychmiastowym odebrał mi prawo jazdy.
Jak
zatem wykonywać swój zawód? Czy w sprawie powyższej II K 1208/03 otrzymam
dożywocie w zawieszeniu? Czy mogę liczyć, że zorganizowana grupa
przestępcza
tym razem się nie pomyli i dostanę karę śmierci? Odłączono mi już energię
elektryczną, zabrano dostęp do lekarstw, niedługo pozbawiony zostanę
telefonu,
a ja nadal się nie poddaje. Sędziowie i prokuratorzy twierdzą, że ubliżam
w
swoich pismach ich godności to, dlaczego do tej pory nie wystąpili o
wyjaśnienie tej sprawy i ukaranie mnie, było by to o wiele prostsze niż
podstawianie mi swoich podwładnych i tworzenie oskarżeń, z których już
cała
Polska się śmieje.


Mirosław Kołecki




• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 09-09-2003 20:29 odpowiedz na list odpowiedz cytując

O moich problemach informuję od 10 lat wszystkie Władze Państwowe oraz
media,
do tej pory jedynie gazeta Olsztyńska w dn. 2003-08-25 odważyła się
cokolwiek
na ten temat napisać. Jedyne, co w ten sposób uzyskałem, to dalsze
represje w
postaci pozbawienia mnie lekarstw i wszelkiej pomocy z MOPS. W dn. 2003-
09-04
Prokuratura Krajowa potwierdziła odbiór złożonego przeze mnie
zawiadomienia o
przestępstwie, w którym zgodnie z prawem zażądałem przeprowadzenia
dochodzenia, mającego przede wszystkim na celu sprawdzenie czy
którykolwiek z
lekarzy badających mnie w tej sprawie posiadał odpowiednie uprawnienia.
(posiadam nagrania na dyktafonie gdzie lekarze twierdzą że nie posiadają
tych
uprawnień) Prosiłem również o ochronę mnie i mojej rodziny, ponieważ do
tej
pory nie mam żadnej odpowiedzi, jedynym gwarantem na to że, policja nie
znajdzie mnie z podciętymi żyłami i nie stwierdzi, że popełniłem
samobójstwo,
jest informowanie, że nie popełnię samobójstwa i będę walczył nawet jak
je
popełnię. Zabezpieczyłem, bowiem swoje dokumenty oraz poinformowałem
odpowiednie osoby jak i gdzie je złożyć.



• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.skane.se
Gość: 123 10-09-2003 05:48 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Gość portalu: obrokon napisał(a):

) Kołecki Mirosław
) Olsztyn, dn. 2003-09-04
) ul. Klasztorna 3m2
) 10-285 Olsztyn
) [e-mail]
) Niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do pracy.
) Z koniecznością opieki lub pomocy innej osoby w związku
) z ograniczeniem samodzielnej egzystencji. Nr. 8286-1 Uu/02.
) Nie karany, o wykształceniu podstawowym, posiadającym
) na utrzymaniu jedno dziecko, z zawodu kierowca,
) nigdzie nie zatrudniony, utrzymujący się z zasiłku MOPS
) w Olsztynie.
)
)
) Sygn. akt II K 1208/03
)
)
) Sąd Rejonowy w Olsztynie
)
) Wydział karny
)
) Sprawa: Odpowiedź na akt oskarżenia z dn. 2003-08-27 sygn. akt Ds
2788/03
)
)
) Dn. 1993-03-20 uległem wypadkowi komunikacyjnemu, w którym doznałem
) uszkodzenia kręgosłupa szyjnego. Krąg szyjny C3 wraz z towarzyszącym mu
) krążkiem kręgowym przesunął się w ten sposób, że centralnie uciska
rdzeń
) kręgowy.
) Uznałem, że nie muszę dawać łapówki by uzyskać z tego tytułu rentę i
) odszkodowanie z ZUS i PZU. Tu niestety się mocno pomyliłem. ZUS, co
prawda
) przyznał mi rentę, ale z ogólnego stanu zdrowia, PZU do istniejącej już
) umowy postawił nowe warunki następnie nie dopuścił do ich spełnienia. W
obu
) przypadkach podstawową rolę odegrali tu sędziowie, którzy traktowali
mnie
) jak przestępcę, a tymczasem wspólnie i w porozumieniu z biegłymi
sądowymi
) sami dokonywali i nadal dokonują przestępstwa. Polegają one na
wydawaniu
) opinii lekarskich przez lekarzy, nieposiadających odpowiednich
uprawnień.
) Sędziowie uznają te badania za doskonałe i nie dopuszczają do
przesłuchania
) tych lekarzy ani nawet do złożenia wyjaśnień na piśmie.
) Ponieważ w2000 r. lekarze oszuści uznali, że wyzdrowiałem i mogę
) wykonywać swój zawód kierowcy TIR-a. Zmieniłem taktykę, zacząłem
zawiadamiać
) prokuraturę o popełnieniu przez tych lekarzy przestępstwa z art. 271 §
1 i 3
) kk, a ZUS z art.273 kk.
) Prokuratura do prowadzenia dochodzenia w tych sprawach dopuszczała
) policjantów, którzy to twierdzili, że art. te dotyczą dokumentów takich
jak
) dowód osobisty czy prawo jazdy. Innym razem policjant okazał się
) niekompetentny do prowadzenia takiej sprawy, za każdym razem kończyło
się to
) odmową podjęcia dochodzenia potwierdzoną przez wszystkie kolejne
instancje z
) sądem karnym włącznie. Prokuratura Rejonowa w Olsztynie zaczęła mieć
dosyć
) moich wizyt. Toteż prowadzący sprawę prokurator Tokarzewski odmówił mi
moich
) praw do przejrzenia dokumentów i po prostu kazał mi spierdalać z
Prokuratury
) i więcej tam nie przychodzić. Spowodowało to, że musiałem powiadomić o
tym
) wyższe władze.
) Spowodowało to również, że zakupiłem wysokiej klasy cyfrowy
) dyktafon, na którym zacząłem nagrywać kolejne badania lekarskie.
) Podczas jednego z takich badań lekarz psychiatra po obejrzeniu moich
) zdjęć MRI sam opisuje, że uraz kręgosłupa jest u mnie powodem moich
) dolegliwości i zawrotów głowy, pomimo to namawia mnie bym ukrył swoje
) dokumenty i podjął pracę w zawodzie kierowcy.
) Ponownie złożyłem doniesienie o popełnieniu przestępstwa, ale i tym
) razem Prokuratura i Sądy uznały, że lekarze ZUS nie popełnili
przestępstwa.
) Stwierdzili, bowiem oni, że nie badali mnie zgodnie z moimi
kwalifikacjami
) do pracy w charakterze kierowcy, lecz zwracali uwagę na moje
wykształcenie.
) Nie pomogło żadne moje tłumaczenie, że podpisane przez nich dokumenty
) stwierdzają, że badania wykonano na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia
) 1998r.o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a
ponieważ
) w ustawie tej wyraźnie jest napisane, że należy badać zdolność do pracy
) zgodną z poziomem posiadanych kwalifikacji lekarze ci popełnili
przestępstwo
) dołączając swoje badania pod w/w ustawę.
) Sprawa, zatem wygląda, że przechodząc badania po wypadku w 1993r.
) ani razu nie badano mnie zgodnie z w/w ustawą, a zatem wszyscy lekarze
) włącznie z biegłymi sądowymi okazali się przestępcami, takimi samymi
) przestępcami są prokuratorzy i sędziowie, którzy do tej pory utrudniają
) przeprowadzenie normalnego śledztwa.
) Ta sama grupa przestępcza zaczęła mścić się na mojej rodzinie. Już
) wcześniej byłem kilka razy pobity przez Policję, następnie zamiast
udzielić
) nam pomocy po zgłoszonej przez nas kolizji, w której nie braliśmy
udziału,
) policja, próbowała nas pobić, a nawet zamordować. Gdy zgłosiłem ten
fakt do
) prokuratury

[obrokon]

• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 10-09-2003 11:51 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Kołecki Mirosław
Olsztyn, dn. 2003-08-31
ul Klasztorna 3m2
10-285 Olsztyn
[e-mail]
Niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do pracy.
Z koniecznością opieki lub pomocy innej osoby w związku
z ograniczeniem samodzielnej egzystencji. Nr. 8286-1 Uu/02.
Nie karany, o wykształceniu podstawowym, posiadającym
na utrzymaniu jedno dziecko, z zawodu kierowca,
nigdzie nie zatrudniony, utrzymujący się z zasiłku MOPS
w Olsztynie.

Prokuratura
Krajowa
Al.
Ujazdowskie 11
00-950
Warszawa


Sprawa: Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa zawartego w art. 156. §
1.
kk.
Art. 157. § 1 i 2. kk. Art. 177. § 1 i 2. kk. Art. 179. kk.
Art.189. § 1. kk. Art. 190 i
191. § 1. kk. Art. 193. kk. Art. 218. § 1. kk. Art. 219. kk.
Art. 228. § 1. kk. Art.
231. § 1 i 2 kk. Art. 233. § 1 i 4. kk. Art. 234., 235.,
236., 238. kk. Art. 239. § 1.kk
Art. 246. kk. Art. 266. § 1. kk. Art. 267. § 1. kk. Art.
268. § 1. kk. Art. 270. § 1. kk. Art. 271. §
1 i 3. kk. Art. 273. kk. Art. 276. kk. Art. 296. § 1. kk. w związku z
art.
258 § 1. kk. przez:
Lekarzy z komisji lekarskich ZUS oraz lekarzy biegłych sądowych:
Stanisław Rek, Felicja Baranowska, Grzegorz Sczepanik, Józef Krajewski.
Stefan Dikunow. Włodzimierz Połubiński, Irena Popko.
Lekarzy konsultantów ZUS: Dariusz Kunert, Teresa Kupeć, Anna Sielaszuk.
Lekarzy orzeczników ZUS : Krzysztof Klonowski, Stanisław Stańczyk,
Stanisław Rek, Irena Żebrowska.
Lekarzy kontrolujących w ZUS: Mieczysław Krasiński i innych, którzy
złożyli swoje podpisy pod dokumentami, w których potwierdzono nieprawdę
oraz
używali tych dokumentów (określonych w art. 271. § 1. kk.). Spr. ZUS
262682.
Sędziów Sądów Pracy i Ubezpieczeń Społecznych: SSW w Olsztynie Ewa
Puchajda sygn.akt IVU571/97, SSA w Warszawie: Maria Poroszewska, Krystyna
Bednarczyk, Zofia Formańska sygn. akt III AUa 789/97. SSO w Olsztynie
Romuald
Czarniecki sygn. akt IV U 2368/00, SSA w Warszawie: Mieczysław Bareja,
Mirosława Zawadzka, Danuta Libucka, Jolanta Strusińska, Genowefa Glińska,
Mirosława Dudzińska, Grażyna Otola-Pawlica sygn. akt III AUa 651/01 SSO w
Olsztynie Krzysztof Staryk, Bohdan Bieniek, B. Łożyńska, I. Ekiert, M.
Glabas
sygn. akt IV U 1614/02, SSA w Białymstoku: Alicja Sołowińska, Tomasz
Kajewski,
Władysława Prusator, sygn. akt III AUz 91/03.
Policjanci komisariatów w Olsztynie: Aleksandra Żabińska, Robert
Sienkiewicz, Jolanta Krzaczek, Krzysztof Kapuściński, Lech Kanabrocki i
inni.
Prokuratorzy: Mariola Maślany, Radosław Tokarzewski, Jarosław
Szyszkowski, Tomasz Kosakowski, Ewa Tokarzewska, Krzysztof Stodolny, A.
Szwedowski, Piotr Marek, M. Stodolna
Sędziowie Sądu Rejonowego w Wydziałach Karnych: J. Naworska, Iwona
Litwińska, D. Lutostańska, A. Górczyńska, Dariusz Firkowski, Adam Barczak.


Wnoszę o:
1. wszczęcie śledztwa – dochodzenia przeciwko w/w osobą działającym
wspólnie i w porozumieniu w zorganizowanej terrorystycznej grupie
przestępczej.
2. wszczęcie śledztwa – dochodzenia przeciwko w/w osobą niepowiązanym z
tą grupą.
3. zabezpieczenie mnie i mojej rodziny przed użyciem przemocy lub innej
groźby bezprawnej.
4. dokonanie czynności procesowych w postaci nakazu złożenia na piśmie
przez wszystkich występujących w sprawie lekarzy (również biegłych
sądowych)
informacji o posiadanych uprawnieniach w dniu wykonywania badań na mojej
osobie.
5. dokonanie czynności procesowych w postaci nakazu złożenia na piśmie
przez wszystkich występujących w sprawie lekarzy ( również biegłych
sądowych)
informacji o posiadaniu lub nie uprawnień do wykonywania badań lekarskich
osób
kierujących pojazdami silnikowymi i wydawanie opinii lub orzeczeń o
posiadaniu
kwalifikacji do wykonywania zawodu kierowcy pojazdów silnikowych w
stosunku,
do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii A, B, B+E, C,
C+E.

U z a s a d n i e n i e


Dn. 1993-03-20 uległem wypadkowi komunikacyjnemu, w którym doznałem
uszkodzenia kręgosłupa szyjnego. Krąg szyjny C3 wraz z towarzyszącym mu
krążkiem kręgowym przesunął się w ten sposób, że centralnie uciska rdzeń
kręgowy.
Uznałem, że nie muszę dawać łapówki by uzyskać z tego tytułu rentę i
odszkodowanie z ZUS i PZU. Tu niestety się mocno pomyliłem. ZUS, co
prawda
przyznał mi rentę, ale z ogólnego stanu zdrowia, PZU do istniejącej już
umowy
postawił nowe warunki następnie nie dopuścił do ich spełnienia. W obu
przypadkach podstawową rolę odegrali tu sędziowie, którzy traktowali mnie
jak
przestępcę, a tymczasem wspólnie i w porozumieniu z biegłymi sądowymi
sami
dokonywali i nadal dokonują przestępstwa. Polegają one na wydawaniu
opinii
lekarskich przez lekarzy, nieposiadających odpowiednich uprawnień.
Sędziowie
uznają te badania za doskonałe i nie dopuszczają do przesłuchania tych
lekarzy
ani nawet do złożenia wyjaśnień na piśmie.
Ponieważ w2000 r. lekarze oszuści uznali, że wyzdrowiałem i mogę
wykonywać swój zawód kierowcy TIR-a. Zmieniłem taktykę, zacząłem
zawiadamiać
prokuraturę o popełnieniu przez tych lekarzy przestępstwa z art. 271 § 1
i 3
kk, a ZUS z art.273 kk.
Prokuratura do prowadzenia dochodzenia w tych sprawach dopuszczała
policjantów, którzy to twierdzili, że art. te dotyczą dokumentów takich
jak
dowód osobisty czy prawo jazdy. Innym razem policjant okazał się
niekompetentny do prowadzenia takiej sprawy, za każdym razem kończyło się
to
odmową podjęcia dochodzenia potwierdzoną przez wszystkie kolejne
instancje z
sądem karnym włącznie. Prokuratura Rejonowa w Olsztynie zaczęła mieć
dosyć
moich wizyt. Toteż prowadzący sprawę prokurator Tokarzewski odmówił mi
moich
praw do przejrzenia dokumentów i po prostu kazał mi spierdalać z
Prokuratury i
więcej tam nie przychodzić. Spowodowało to, że musiałem powiadomić o tym
wyższe władze.
Spowodowało to również, że zakupiłem wysokiej klasy cyfrowy dyktafon,
na którym zacząłem nagrywać kolejne badania lekarskie.
Podczas jednego z takich badań lekarz psychiatra po obejrzeniu moich
zdjęć MRI sam opisuje, że uraz kręgosłupa jest u mnie powodem moich
dolegliwości i zawrotów głowy, pomimo to namawia mnie bym ukrył swoje
dokumenty i podjął pracę w zawodzie kierowcy.
Ponownie złożyłem doniesienie o popełnieniu przestępstwa, ale i tym
razem Prokuratura i Sądy uznały, że lekarze ZUS nie popełnili
przestępstwa.
Stwierdzili, bowiem oni, że nie badali mnie zgodnie z moimi
kwalifikacjami do
pracy w charakterze kierowcy, lecz zwracali uwagę na moje wykształcenie.
Nie
pomogło żadne moje tłumaczenie, że podpisane przez nich dokumenty
stwierdzają,
że badania wykonano na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998r.o
emeryturach
i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, a ponieważ w ustawie tej
wyraźnie jest napisane, że należy badać zdolność do pracy zgodną z
poziomem
posiadanych kwalifikacji lekarze ci popełnili przestępstwo dołączając
swoje
badania pod w/w ustawę.
Sprawa, zatem wygląda, że przechodząc b

[obrokon]

Sprawa, zatem wygląda, że przechodząc badania po wypadku w 1993r. ani
razu nie badano mnie zgodnie z w/w ustawą, a zatem wszyscy lekarze
włącznie z
biegłymi sądowymi okazali się przestępcami, takimi samymi przestępcami są
prokuratorzy i sędziowie, którzy do tej pory utrudniają przeprowadzenie
normalnego śledztwa.
Ta sama grupa przestępcza zaczęła mścić się na mojej rodzinie. Już
wcześniej byłem kilka razy pobity przez Policję, następnie zamiast
udzielić
nam pomocy po zgłoszonej przez nas kolizji, w której nie braliśmy
udziału,
policja, próbowała nas pobić, a nawet zamordować. Gdy zgłosiłem ten fakt
do
prokuratury uznano, że nic takiego nie miało miejsca, natomiast po około
pół
roku zostałem przez Policję w sposób uwłaczający godności ludzkiej
wyciągnięty
z łóżka i bez okazania jakichkolwiek dokumentów przewieziony na kome


• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 10-09-2003 11:58 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Gdy zgłosiłem ten fakt do prokuratury uznano, że nic takiego nie miało
miejsca, natomiast po około pół roku zostałem przez Policję w sposób
uwłaczający godności ludzkiej wyciągnięty z łóżka i bez okazania
jakichkolwiek
dokumentów przewieziony na komendę. Tam okazało się, że jestem ścigany
listem
gończym, bez żadnych wyjaśnień przewieziono mnie do Zakładu Karnego w
Barczewie tam po trzech dniach przedstawiono mi zarzuty o obrażeniu
policjanta.
W tym czasie lekarze ZUS spowodowali sytuację, że moja żona nie
została przyjęta do szpitala na leczenie, o którym wszyscy dużo wcześniej
wiedzieli, spowodowali również to, że po 25 latach pracy odebrano jej
uprawnienia do korzystania ze świadczeń zdrowotnych, co stało się
bezpośrednią
przyczyną zaistniałego zajścia w dniu 20 maja 2003r.
W dn. 2002-10-02 Sąd Apelacyjny – Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych
w Warszawie wydał wyrok, w którym uznaje mnie za całkowicie zdolnego do
wykonywania zawodu kierowcy, ale potwierdził również, że badania
dokonywane
przez wszystkich badających mnie do tej pory lekarzy są nie zgodne z
prawem.
Wykonałem, zatem badania zgodne z prawem, które to pozbawiły mnie
prawa do wykonywania zawodu. Decyzją z dn. 2003-08-11 Urząd Miasta
Olsztyn pod
rygorem natychmiastowej wykonalności cofnął mi prawo jazdy do czasu
poprawy
warunków zdrowia, czyli na zawsze. Pod groźbą kary żąda natychmiastowego
zwrotu tego dokumentu.
Tym czasem ZUS razem z resztą bandy wykonują swoje badania uznając
mnie za zdolnego do wykonywania zawodu kierowcy. W między czasie próbują
po
prostu pozbawić mnie życia. Wystąpiłem już nawet do Sądu z prośbą o
eutanazję.
Dwukrotnie stosowałem protest w postaci głodówki, który miał wyjaśnić,
której
władzy mam się słuchać. Jednak to ja wylądowałem w szpitalu
psychiatrycznym.
Już najwyższy czas z tym skończyć, sprawa stała się jasna i nie wymaga
żadnych dodatkowych wyjaśnień. Sądy muszą postępować zgodnie z prawem i
ustawami.


Mirosław Kołecki



• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 10-09-2003 15:28 odpowiedz na list odpowiedz cytując


Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa przez zorganizowaną grupę
przestępczą, w której udział brali olsztyńscy sędziowie i prokuratorzy,
Prokuratura Krajowa przekazała Prokuratorowi Okręgowemu w Olsztynie do
stosownego rozpatrzenia. Prokuratorzy Okręgowi w Olsztynie od wielu lat
nie
dopuszczają do podjęcia dochodzenia, w powyższej sprawie a teraz podejmą
dochodzenie przeciwko sobie. To ciekawe, prawda.



• Re: Zorganizowana grupa przestępcza w Olsztynie adres: *.olsztyn.pl
Gość: obrokon 11-09-2003 12:47 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Są już skutki dalszej działalności zorganizowanej grupy przestepczej MOPS
odmawia mi, każdej pomocy o jaką poproszę.








--------------------------------------------------------------------------------

Poleć ten adres swoim znajomym | Ustaw ten serwis jako Stronę Startową |
Dodaj tę stronę do Ulubionych | Napisz do nas, jeśli na tej stronie są błędy

--------------------------------------------------------------------------------

Gazeta.pl:
Wiadomości • Gospodarka • Sport • Praca • Dom • Auto • Film • Kobieta •
Twoje miasto • Ogłoszenia +wszystkie serwisy

Czat • Forum • Katalog • Poczta • Randki • Usenet


--------------------------------------------------------------------------------
Copyright © Agora SA • O nas • Informacje prasowe • Reklama u nas •
Ogłoszenia • Ochrona prywatności • Kontakt • Mapa serwisu

[obrokon]

Tak było, a tak jest.

[obrokon]

Obecnie mam 46 lat, w tym czasie urodziłam i wychowałam dwoje dzieci. Syna,
który po odbyciu zasadniczej służby wojskowej założył własną rodzinę i ciężko
pracuje na jej utrzymanie oraz córkę, która nadal jest przy mnie, ponieważ uczy
się na studiach dziennych. W 1993 r. mój mąż prowadząc działalność gospodarczą
został potrącony przez samochód w wyniku, czego doznał urazu kręgosłupa
szyjnego, od tego czasu nie pracuje, ponieważ jest z zawodu kierowcą, a doznany
uraz zgodnie z orzeczeniem Komisji do Spraw Inwalidztwa nie zezwala mu na
podjęcie jakiejkolwiek pracy. Przez pewien okres czasu przebywał na rencie
inwalidzkiej, a kiedy jego stan zdrowia się pogorszył uznany został za zdolnego
do wykonywania zawodu kierowcy. W tej sprawie jednym z orzeczników ZUS była
Irena Żebrowska, która została oskarżona przez męża, że wydana przez nią opinia
jest fałszywa, a Pani Żebrowska nie posiada nawet uprawnień do wykonywania tych
badań. Pomimo, że Irena Żebrowska przyznała się, iż wykonane przez nią badania
nie były zgodne z ustawą z dnia 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu
Ubezpieczeń Społecznych, Prokuratura Rejonowa Olsztyn-Północ dnia 18.10.2002r.
sygn. akt Ds. 3425/02 postanowiła umorzyć dochodzenie. Tym sposobem otwierając
tej Pani drogę do bezkarnego popełniania przestępstw.

Moja choroba dyskopatia kręgosłupa szyjnego dała znać o sobie w 2000
roku, leczenie i zabiegi rehabilitacyjne trwały około czterech miesięcy, a po
uzyskaniu poprawy powróciłam do pracy. W dniu 17.12.2001r., tj. po dwóch latach
od pierwszych objawów, gdy po powrocie z pracy przygotowywałam sobie posiłek
bezwiednie obcięłam sobie czubek palca. Udałam się, zatem do lekarza w celu
zaopatrzenia rany, po przeprowadzeniu wstępnych badań okazało się, że do tego
okaleczenia doszło, ponieważ ręka ta jest częściowo sparaliżowana.

Od tego dnia nie powróciłam już do pracy, ponieważ rozpoczęto leczenie
polegające na aplikowaniu środków przeciwbólowych oraz rehabilitacji mającej
usprawnić sparaliżowane części ciała. Po około 5-ciu miesiącach trwania
leczenia i ciągłego pogarszania się stanu zdrowia wykonano szereg badań
diagnostycznych, które to wykazały, że na mojej tarczycy są liczne guzy,
podjęto decyzję o jej usunięciu. Tym samym zabroniono mi wykonywania dalszego
leczenia i rehabilitacji kręgosłupa szyjnego, którego uszkodzenie powodowało
właśnie i powoduje nadal silne bóle szyi z niedowładem lewego barku lewej ręki.
Dnia 15.09.2002r. usunięto mi tarczycę i rozpoczęto leczenie pooperacyjne oraz
leczenie uszkodzonych strun głosowych.

Dnia 23.09.2002r. zakład pracy przesłał mi Świadectwo Pracy, w którym
powiadomił mnie, że stosunek pracy ustał w wyniku: art.53 § 1 pkt 1b KP –
wyczerpanie zasiłku chorobowego.

ZUS natomiast podjął decyzję o przyznaniu świadczenia
rehabilitacyjnego na okres 4-ech miesięcy. W tym czasie lekarz endokrynolog
całkowicie zabronił mi leczenia kręgosłupa uznając leczenie po operacji
tarczycy za priorytetowe. Po tym okresie nadal istniał problem z uszkodzonymi
strunami głosowymi, rozpoczęto również leczenie kręgosłupa przy pomocy
fizykoterapii i blokad przeciwbólowych.

ZUS przedłużył świadczenia rehabilitacyjne o kolejne trzy miesiące.

W okresie tym lekarz endokrynolog ustalał odpowiednią dawkę
Euthyroxu, leku stosowanego w celu wyrównania dawki hormonu po usunięciu
tarczycy. Wykonywane były różne próby z powodu silnego osłabienia, pocenia się
i odczuwania złej termoregulacji organizmu oraz nasilających się bólów w klatce
piersiowej, z powodu tych bólów rozpoczęto również badania pracy serca.

Lekarz rodzinny zapowiadał wykonanie badań serca podczas wysiłku,
najpierw jednak skierował mnie na rehabilitację do Szpitala Rehabilitacyjnego w
Górowie Iławeckim, specjalista rehabilitacji medycznej nie zakwalifikował mnie
do leczenia z powodu braku dokładnej diagnozy i mogących istnieć powiązań
choroby kręgosłupa z chorobą tarczycy. Lekarz ten uznał, że nie mając wglądu w
tkanki miękkie nie może podjąć leczenia, zaproponował wykonanie badań za pomocą
Rezonansu Magnetycznego kręgosłupa szyjnego.

Lekarz prowadzący mnie od razu zalecił wykonanie tego badania, a po
uzyskaniu i przedstawieniu mu zdjęć natychmiast skierował mnie do Szpitala na
oddział neurologii.

W dniu 21.03.2003 r. zgodnie z ustawą złożyłam w ZUS wniosek o
przedłużenie Świadczenia Rehabilitacyjnego oraz Zaświadczenie o Stanie Zdrowia,
w którym to lekarz rodzinny oraz lekarz prowadzący leczenie kręgosłupa oceniają
wyniki leczenia i rokowania co do wyleczenia jako nie pomyślne.

Na dzień 14.04.2003r. ZUS wyznaczył badania lekarskie dotyczące
przedłużenia świadczeń, lekarz orzecznik ZUS Czesława Dąbrowska – Łukaszuk
rozpoznała u mnie odchylenia od stanu prawidłowego głowy, szyi skóry i wzroku,
kierując mnie na natychmiastowe wykonanie badań TSH oraz konsultację u lekarza
neurologa na dzień następny.

Badania TSH wykonałam zgodnie z zaleceniami przekazując wynik tego
samego dnia, należy tutaj wyjaśnić, że badanie te zostało wykonane w trzy do
czterech godzin po przyjęciu przeze mnie 75 mg Euthyroxu. Zgodnie z nauką
badanie przeprowadzono nieprawidłowo, a zatem jego wynik jest nie miarodajny.

W dniu 15.04.2003r. zgodnie z zaleceniem zgłosiłam się na badanie
przez lekarza konsultanta lek. med. Anna Sielaszuk, osoba ta jest znana z
wystawiania fałszywych dokumentów oraz przeprowadzania badań bez posiadania
uprawnień. Prokuratura olsztyńska powiadomiona o popełnieniu przez tą osobę
przestępstwa również nie podjęła śledztwa. Należy tutaj wyjaśnić, że w dniu
03.12.2002r. przeprowadziła badania kierowcy zawodowego i wydała opinię, że
jest on zdolny do wykonywania zawodu nie posiadając uprawnień do badań
kierowców.

W tym samym czasie 29.10.2002r.Wojewódzki Zespół Medycyny Przemysłowej, a
następnie dnia 16.12.2002r. po przeprowadzeniu badania w dniu 29.11.2002r.
Instytut Medycyny Pracy w Łodzi wydały orzeczenia lekarskie rozpoznając u tego
kierowcy przepuklinę jądra miażdżystego C3 - C4, objawowy zespół korzeniowy
szyjny z cechami rwy ramiennej lewostronnej i ubytkami czucia, obustronny
odbiorczy ubytek słuchu, uszkodzenie lewego błędnika, zawroty głowy, osobowość
dyssocjalna.

Wynik badania: Badany nie kwalifikuje się do prowadzenia pojazdów silnikowych.
Istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi w
stosunku, do których wymagane jest posiadanie prawa jazdy kategorii. (
Zaznaczono wszystkie )

W dniu 05.12.2002r. Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Stopniu
Niepełnosprawności w dwa dni po przeprowadzeniu badań przez lek. med. Sielaszuk
uznał tego kierowcę za osobę niepełnosprawną z koniecznością opieki lub pomocy
innej osoby w związku z ograniczeniem samodzielnej egzystencji.

Według ustawy dotyczącej ZUS jest to I grupa inwalidzka.

Pani Sielaszuk przeprowadzając badanie mojej osoby dnia 15.04.2003r. miała do
dyspozycji zdjęcia rtg, badania MRI, wyniki wszystkich innych badań i
przeprowadzonych konsultacji i rehabilitacji. Z wszystkich tych dokumentów,
nawet ZUS-owskich wynika, że dotychczasowe leczenie dyskopatii kręgosłupa
szyjnego nie przyniosło pozytywnych skutków, dlatego po uzyskaniu wyników badań
MRI skierowana zostałam kolejno przez dwóch lekarzy specjalistę chirurgii
urazowo-ortopedycznej oraz neurologa do leczenia szpitalnego na 22.04.2003r..
Pani Sielaszuk zapoznała się z treścią skierowania, w którym jako powód podany
jest brak poprawy po leczeniu.

W tym czasie zaczęłam pobierać zastrzyki Cocarboxylaza, Witamina B1 forte
zalecone przez lekarza foniatrę z powodu nadal nie wyleczonych strun głosowych
uszkodzonych po operacji usunięcia tarczycy. Lekarz neurolog zalecił dodatkowo
pobieranie zastrzyków Witamina B12 i Pyralginy w trakcie oczek

[obrokon]

Pyralginy w trakcie oczekiwania na leczenie szpitalne. Należy tutaj wyjaśnić,
że termin zgłoszenia się na leczenie szpitalne został przesunięty z powodu
Świąt Wielkanocnych.

Pani Sielaszuk, pomimo całej tej wiedzy dokonała cudu uznając mnie za osobę
wyleczoną, co potwierdziła w wydanej przez siebie opinii uznając moje
schorzenia za przebyte.

Nie mając jednak o tym pojęcia w dniu 22.04.2003r. zgodnie ze skierowaniem
udałam się na Izbę Przyjęć Szpitala Wojskowego na podstawie Decyzji ZUS okazało
się, że z dniem 21.04.2003r. skończył się okres przyznanego mi przez ZUS
świadczenia rehabilitacyjnego, a zgodnie z ustawą z dnia 23.01.2003r. o
powszechnym ubezpieczeniu w NFZ w tym samym momencie utraciłam prawa do
świadczeń zdrowotnych.

Natychmiast udałam się do ZUS-u w celu wyjaśnienia, dlaczego pomimo upłynięcia
terminu nie otrzymałam nowej decyzji, żądając jednocześnie wydania
zaświadczenia umożliwiającego mi dalsze leczenie z wyjaśnieniem powodów
spowodowania przez ZUS takiej sytuacji. Ponad dwie godziny ZUS z jednej strony
obiecywał wydanie takiego zaświadczenia, z drugiej zaś próbował doprowadzić do
sytuacji bym opuściła ten zakład bez jakiegokolwiek potwierdzenia na piśmie.
Kilkakrotnie próbowano mnie usunąć siłą przy pomocy pracowników ochrony
zakładu. Po okresie przekraczającym dwie godziny wezwano do tego celu
funkcjonariuszy policji, na szczęście uznali Oni moją rację i zaczęli dociekać,
dlaczego zakład państwowy nie chce wystawić dokumentu do wystawienia, którego
zgodnie z prawem jest zobowiązany. Natychmiast sytuacja się odwróciła w
przeciągu paru sekund otrzymałam zaświadczenie, w którym to ZUS informuje, że w
dniu 24.03.2003r.złożyłam wniosek o przedłużenie świadczenia rehabilitacyjnego,
który jest w trakcie rozpatrzenia. Policjant chcąc sprawę załatwić definitywnie
osobę, pracownika ZUS Panią, która wręczyła mi zaświadczenie poprosił o zejście
do radiowozu w celu wylegitymowania, stwierdził tam, że wzywanie policji przez
pracowników ZUS było nieuzasadnione i nie potrzebne zapytał również tej Pani,
czy na podstawie wydanego przez nią zaświadczenia zostanę bez dalszych
problemów przyjęta do szpitala na leczenie. Pani ta potwierdziła, że nie będzie
żadnych problemów, że szpital ewentualnie porozumie się jeszcze z ZUS-em
telefonicznie.

Ponownie udałam się do szpitala i ponownie nie zostałam przyjęta.

Uznałam, że ponowne próby uzyskania informacji w ZUS-ie mogą zagrozić mojemu
zdrowiu, wolności, a nawet życiu, dlatego oczekiwałam w domu na decyzję. Nie
mogłam oczywiście kontynuować leczenia w postaci pobierania zastrzyków, ani
nawet liczyć na jakąkolwiek pomoc lekarską, ponieważ nie posiadałam
ubezpieczenia społecznego. W dniu 24.04.2003r. otrzymałam Decyzję o odmowie
przyznania świadczenia rehabilitacyjnego, według wypisu z treści orzeczenia
lekarza orzecznika ZUS okazało się, że decyzję tą podjęto w dniu 23.04.2003r.
na podstawie orzeczenia lekarza orzecznika ZUS Ireny Żebrowskiej, która to
dokończyła opinię lekarską rozpoczętą przez lekarza orzecznika ZUS Czesławę
Dąbrowską-Łukaszuk twierdząc na podstawie źle wykonanego badania TSH o
zakończeniu leczenia po częściowym wycięciu tarczycy oraz, że nie ma powikłań
neurologicznych i dyskopatii.

Należy tutaj przypomnieć, że Irena Żebrowska trzy miesiące wcześniej
przeprowadzała badania przyznając mi świadczenia rehabilitacyjne twierdząc
wtedy, że stan mojego zdrowia nie pozwala na podjęcie żadnej pracy, natomiast
orzeczenie z dnia 23.04.2003r.podjęła bez jakiegokolwiek kontaktu ze mną, bez
przeprowadzania badań opierając się na badaniu TSH wykonanym nie zgodnie z
nauką zwaną medycyną oraz na opinii wydanej przez Panią Sielaszuk, która to
jest jedyną opinią odmienną od wszystkich innych, również od dotychczasowych
opinii orzeczników ZUS.

Ponieważ obydwie Panie dokonywały już wcześniej przestępstw, a wydawane przez
nie opinie są wręcz debilistyczne są one całkowicie odmienne od opinii
Instytutów Medycznych, można przypuszczać, że w tym przypadku wydane zostały
jako odwet za oskarżenie ich (oczywiście słuszne) przez mojego męża i próbę
pociągnięcia do odpowiedzialności. W działaniu tych Pań i innych pracowników
ZUS widać profesjonalizm znajomość tematu oraz perfidię i premedytację. Zarówno
w wydanym po dwóch godzinach walki zaświadczeniu z 22.04.2003r. oraz decyzji o
odmowie przyznania świadczenia rehabilitacyjnego z dnia 23.04.2003r. popełniono
przestępstwo z art. 271 § 1 i 3 oraz art.273 KK poświadczając w nich nie
prawdę, a następnie nimi się posługując. W obu tych dokumentach potwierdzono
nie prawdę polegającą na tym, że wniosek w sprawie przyznania świadczenia
rehabilitacyjnego złożyłam 24.03.2003r. Faktycznie wniosek ten złożyłam
21.03.2003r. zmiana daty miała ukryć niedotrzymanie terminu wydania decyzji w
sprawie świadczenia rehabilitacyjnego. Następnym potwierdzeniem nie prawdy w
decyzji z dnia 23.04.2003r. oraz innych dokumentach wystawionych przez ZUS
mających znaczenie prawne i korzystanie z tych dokumentów jest podanie
informacji, że decyzja, czy świadczenie rehabilitacyjne powinno zostać
przyznane zależy od orzeczenia lekarza orzecznika ZUS, w tym przypadku
orzeczenie lekarz orzecznik ZUS wydał 23.04.2003r. Jednak z postępowania ZUS
bezspornie wynika, że decyzja ta została podjęta w innym czasie.

Wyjaśnienie tu jest oczywiste i bardzo proste, pomimo, że okresy poprzednich
świadczeń również kończyły się 21 dnia miesiąca to wypłaty z tyt. tych
świadczeń następowały zawsze za okres od 01 do ostatniego dnia miesiąca w
ostatni dzień miesiąca, natomiast w m-cu kwietniu 2003r. zasiłek
rehabilitacyjny wypłacono mi już 19 kwietnia wliczając w to okres do 21
kwietnia2003r., czyli do ostatniego dnia zasiłku. Jest to bezsporny dowód, że
decyzja o zakończeniu, czyli odmowie przyznania dalszych świadczeń
rehabilitacyjnych zapadła przed 19 kwietnia 2003r. Nie wiem, kto tą decyzję
podjął, ale na pewno nie ma ona nic wspólnego z orzeczeniem orzecznika z dnia
23.04.2003r. Celowe mające uzasadnienie poświadczenie nie prawdy w tych pismach
winno być wyjaśnione, a winni popełnienia przestępstwa ukarani.

Tak jak napisałam w meritum tego pisma działania ZUS pozbawiły mnie prawa do
ponownego podjęcia pracy na podstawie art. 53 § 5 KP w związku z art. 20 Ustawy
z dnia 25.06.1999r.o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w
razie choroby i macierzyństwa (Dz.U. Nr 60, poz. 636) Zakład pracy odmówił mi
ponownego przyjęcia, ponieważ nie mogłam złożyć stosownego dokumentu o
możliwości dopuszczenia mnie do pracy na wcześniej zajmowanym stanowisku.
Decydował tu fakt przyjmowania leków, po których nie dopuszczalna jest praca
przy maszynach i urządzeniach będących w ruchu, jak również wymagana sprawność
obydwu rąk oraz całkowita nie możność otrzymania takiego dokumentu znajdując
się w stanie przed leczeniem szpitalnym.

Pomimo dwukrotnego złożenia wniosku o zarejestrowanie mnie w Miejskim Urzędzie
Pracy w Olsztynie w celu uznania za osobę bezrobotną, uznania prawa do zasiłku
oraz zarejestrowania do ubezpieczenia społecznego w dniu 29.04.2003r.
otrzymałam decyzję odmowną . Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że by uzyskać
status bezrobotnego trzeba być zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w
pełnym wymiarze czasu pracy. Posiadając skierowanie na leczenie szpitalne nie
mogę podjąć zatrudnienia.

Odmówiono mi również przyznania świadczeń na pokrycie wydatków na świadczenia
zdrowotne w postaci ubezpieczenia społecznego w MOPS.

Namawianie mnie do popełnienia przestępstwa przez złożenie fałszywych
oświadczeń zagraża mojej wolności, odmowa popełnienia tego przestępstwa
zagroziła już pozbawieniem wolności mojej rodziny.

Chwili obecnej potrzebuję stałej i dożywotniej opieki lekarskiej endokrynologa,
foniatry i rehabilitanta po operacji tarczycy.

Oczekuję nadal na przeprowadzenie leczeni

[obrokon]

Oczekuję nadal na przeprowadzenie leczenia szpitalnego, postawienia diagnozy i
podjęcia dalszych decyzji, co do leczenia dyskopatii kręgosłupa szyjnego.
Podjęcie leczenia w początkowym okresie może okazać się skuteczne i bez
nawrotów. Pozostawienie mnie w tym stanie równoznaczne jest z dożywotnią męką i
kalectwem, w ten sam sposób ZUS postąpił z moim mężem.

Do chwili obecnej wraz z córką nie posiadamy ubezpieczenia społecznego,
płaciłam na ten cel składki do ZUS przez ponad 20 lat, przerwanie mi leczenia w
momencie, gdy uzyskałam najważniejsze badania diagnostyczne, gdy po raz
pierwszy można by było podjąć skuteczne leczenie to dokonanie zwykłego
morderstwa przy pomocy zabójców zwanych lekarzami orzecznikami ZUS.

Informuję, że nie mam prawa ubezpieczyć siebie ani córki do ubezpieczenia męża,
ponieważ po jego wypadku w1993r. prowadzę z nim osobne gospodarstwo domowe.
Wynika to gdyż na wskutek, jego choroby Sąd zniósł między nami wspólność
majątkową, od tej pory prowadzi On samodzielne gospodarstwo domowe. W tym
czasie jego stan zdrowia pogorszył się na, tyle, że właściwie już umiera,
jednak stanowi również zagrożenie dla otoczenia, ponieważ coraz częściej nie
kontroluje On stanu swojej świadomości, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla
niego samego jak również dla osób znajdujących się w jego otoczeniu.

W żaden sposób nie neguję jednak jego zachowania, gdyż pozostawiona bez prawa
do świadczeń zdrowotnych, wątpię czy uda mi się wytrzymać tyle czasu, co jemu.





Barbara Kołecka

` ul. Klasztorna 3m2

10-285 Olsztyn

[e-mail]

[obrokon]

Minął rok i Sąd Rejonowy Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Olsztynie nie
może zakończyć tej sprawy, ale za to są efekty w postaci kradzieży dokumentów i
nie podjęcia dochodzenia przez olsztyńska prokuraturę dochodzenia w sprawie ich
zaginięcia jak i w sprawie przekroczenia uprawnień przez biegłą Sochocką, która
jako lekarz leczący nie powinna wydać opinii. Jak również popełnienia
przestępstwa potwierdzenia nieprawdy przez tę samą biegłą, która w tym samym
czasie wydała dwie sprzeczne ze sobą informacje zawarte w dokumentach mających
znaczenie prawne.

[obrokon]

Oskarżony:
Olsztyn dn. 2004-05-04
Kołecki
Mirosław

ul. Klasztorna 3m2
10-285 Olsztyn
Niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do pracy.
Z koniecznością opieki lub pomocy innej osoby w związku
z ograniczeniem samodzielnej egzystencji. Nr. 8286-1 Uu/02.
Nie karany, o wykształceniu podstawowym, posiadającym
na utrzymaniu jedno dziecko, z zawodu kierowca, bez prawa jazdy?
nigdzie nie zatrudniony, utrzymujący się z zasiłku MOPS
w Olsztynie.

Sygn. akt II K 1208/03

Prezes Sądu Okręgowego w Olsztynie

II Wydział karny

Sprawa: Zażalenie na zasadzie art. 467. § 1. kpk. na zaniechanie czynności oraz
podejmowanie czynności niezgodnych z prawem.

Wnoszę o: 1. Wszczęcie kontroli instancyjnej.
2. Zawiadomienie prokuratora o popełnieniu przestępstwa z art.
271. § 1. kk. 273. kk. i innych przez SSR. K. Beśka, SSR. K Zabuska
SSR. P. Zienchowski. Protokolant pracownik sądu R. Pniewska.
3. Uznając zasadność zażalenia, organ odwoławczy stwierdza
niezgodność czynności
z prawem lub brak czynności i zarządza, co należy, zwłaszcza w
celu naprawienia
skutków uchybienia oraz zapobieżenia podobnym uchybieniom w
przyszłości, a także podejmuje inne przewidziane w ustawie
środki.
4. Zawiadomienie rady adwokackiej na zasadzie art. 20. § 1. kpk.
5. Zawiadomienie przełożonego art. 20. § 2. kpk.

U Z A S A D N I E N I E

Dnia 2003-09-09 zgodnie z kpk. złożyłem do Sądu pismo: „Zgłoszenie
znanych mi dowodów i świadków niezbędnych do rozpoznania sprawy.
W piśmie tym wniosłem w pkt. 1. o rozpatrzenie postanowienia z dnia
2003-07-04 sygn. akt Ds. 2788/03. Do dnia dzisiejszego wniosek ten nie został
rozpatrzony.
Dnia 2004-02-13 złożyłem : Wniosek na zasadzie art. 40. § 1. pkt. 1
kpk. oraz art. 41.§ 1. lub art. 41. § 2. kpk. o:
1. wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Rejonowego w
Olsztynie.
2. wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Okręgowego w
Olsztynie.
Wniosek ten szeroko uzasadniłem a sędzia zgodnie z art. 42. § 3. kpk.
powstrzymał się od udziału w w sprawie.
Dnia 2004-03-02 otrzymałem zawiadomienie o brzmieniu: „Sekretariat Sądu
Rejonowego w Olsztynie zawiadamia Pana, że wniosek o wyłączenie składu sądowego
nie został uwzględniony”.
Zażalenie oraz wniosek o stwierdzenie czynności niezgodnych z prawem
złożyłem dnia 2004-03-12., również i te pismo pozostało bez odpowiedzi.
Należy tutaj podkreślić, że Policja, Prokuratura i Sąd prowadząc
postępowanie przygotowawcze w/w sprawie ukrywały przede mną wszystkie dokumenty
również i te, które należały mi się z urzędu, w celu by dokonać przestępstwa w
postaci tymczasowego aresztowania. Sędzia K. Beśka oddalił wniosek dowodowy o
przesłuchanie świadków i stwierdził, że on ich tam nie wstawiał (karta akt
nr.203. pkt. 45)do dnia dzisiejszego żaden z moich wniosków nie został
rozpatrzony a podejmowane postanowienia i zarządzenia nie są mi dostarczane
zgodnie z art. 94. § 1. i 2. kpk. art. 96., 98. i 100. kpk. Protokoły rozpraw
sporządzane są z pominięciem wszystkich art. kpk. Ale za to potwierdzając nie
prawdę wyczerpują znamiona przestępstwa zawarte w art. 271. § 1. kpk. Tym
sposobem nie mając bezpośrednio wglądu do powstających fałszywych protokołów
sędzia Beśka wraz z protokólantką zapisują całkiem cos innego niż np.:

1. na rozprawie w dniu 2004-02-13 zostało powiedziane przez sędziego,
który odroczył rozprawę z powodu złożenia przez oskarżonego wniosku o
wyłączenie sędziów. Zapisano tam nieprawdę, że Sąd postanowił wezwać
oskarżonego do uzupełnienia wniosku. Takiego postanowienia w dniu rozprawy nie
było, a gdyby było to byłoby bezprawne, ponieważ sędzia Beśka nie miał prawa
podejmować decyzji we własnej sprawie, dotyczącej jego wyłączenia. Żądam
również wyjaśnienia w trakcie kontroli instancyjnej, co to za dokument
znajdujący się w aktach, karta akt nr. 221. kto go napisał i dla kogo, czyżby
umysłowo chory sędzia sam rozpatrzył następny wniosek o jego wyłączenie
(dlatego brak nawet daty).
Postanowienie karta akt nr. 222 również nie posiada legitymacji
prawnej. Cyt.
„Ponieważ nie żądałem wyłączenia składu sądowego to nie wiem czy te
pismo dotyczy mojej sprawy. Nie ma żadnej informacji o przysługujących mi w
takim wypadku prawach. Nie ma również takiego art. w kpk.
Żądam rozpatrzenia wniosku z dnia:
2004-02-13 na zasadzie art. 40. § 1. pkt. 1 kpk. oraz art. 41.§ 1. lub art.
41. § 2. kpk. o:
1. wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Rejonowego w
Olsztynie.
2. wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Okręgowego w
Olsztynie.
Na zasadzie art. 42. § 4. kpk. lub art. 43. kpk.
Przypominam, że na wniosek na zasadzie art. 40. § 1. pkt. 1 kpk. oraz
art. 41.§ 1. lub art. 41. § 2. kpk. o:
1. wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Rejonowego w
Olsztynie.
2. wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Sądu Okręgowego w
Olsztynie.
Sąd wydaje postanowienie art.93. § 1. kpk. art. 94. § 1. i 2. kpk. art.
98. § 1. kpk. art. 100. § 2. kpk.”
Biorąc pod uwagę, że sędzia Beśka nadal jest wyłączony z prowadzenia sprawy
art. 42. § 4. kpk. lub art. 43. kpk. nie ma się co dziwić, że dalsze jego czyny
to już zwykły bandytyzm.

2. Na rozprawie z dnia 2004-03-12 sędzia Beśka dopuścił do
przesłuchania świadków łamiąc art.
371. § 2. kpk. pomimo ostrego sprzeciwu oskarżonego. Następnie nie dopuścił do
swobodnego wypowiedzenia się świadka, który poruszył podstawowy temat sprawy
tzn. dlaczego doszło do zdarzenia naruszając art. 370. § 1. kpk. Po złożeniu
zeznań przez tego świadka oskarżenia i jednocześnie poszkodowanego, z których
można wywnioskować, że faktycznie ma on problemy z prawidłowym myśleniem i
nazwanie jego zachowania w dniu zdarzenia „Debilizmem” jest całkowicie
uzasadnione.
Na udzielone mi pozwolenie do przesłuchania świadka, odmówiłem z
powodów, że uniemożliwiłoby to udowodnienie swojej niewinności i ukaranie
winnych. Mój pełnomocnik z urzędu, prawdopodobnie dla tego gdyż już kolejny raz
złożyłem wniosek o jej wyłączenie postanowiła tym razem coś powiedzieć, i
zapytała tegoż świadka, w jakim kierunku oskarżony był odwrócony mówiąc te
słowa? Świadek zeznał, że oskarżony: „właściwie to do mnie powiedział te słowo”
a na następne pytanie zeznał: „ powiedział je tylko raz” Sędzia od razu zaczął
dyktować do protokołu całkiem coś innego, nie mogąc tego pozostawić w tym
stanie natychmiast zwróciłem uwagę, że zapisuje nie prawdę, że świadek tak nie
zeznał (jest to bardzo ważne zeznanie, ponieważ drugi bandyta udający
poszkodowanego zeznał, że wielokrotnie ich wyzywałem od idiotów i debili) w
rezultacie sędzia Beśka powtórzył do zaprotokołowania słowa zeznane przez
świadka. Jednak po otrzymaniu kopii protokołu okazało się, że jest zapisane
inaczej.

3. Na rozprawie z dnia 2004-04-09. sędzia Beśka zachowywał się
skandalicznie. Jak zwykle nastąpiło łamanie przepisów zawartych w art. 367. §
1. kpk. Protokół rozprawy ukazał, że sędzia Beśka to zwykły oszust a swoimi
działaniami chce dokonać zwykłego bandytyzmu na ciężko chorym człowieku. Próba
sprostowania dokumentu, w którym Sąd Rejonowy potwierdza nieprawdę nie udała
się. Sąd Rejonowy zamiast zarządzenia z uzasadnieniem, na które przysługuje
przecież zażalenie przysłał mi zawiadomienie, na które nic nie przysługuje.
Nie zgadzam się by moim sędzią był zwykły przestępca. Mam prawo do
n

[obrokon]

Nie zgadzam się by moim sędzią był zwykły przestępca. Mam prawo do normalnego
Sądu działającego zgodnie z Konstytucją RP i prawami zawartymi w Konwencji o
Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności. Sędzia Beśka i wielu innych to
ludzie chorzy na władzę. Ich miejsce jest w więzieniu lub u lekarza.
Proszę nie tłumaczyć mi, że będę mógł złożyć apelację, ponieważ
apelację składa się od wyroku sądu pierwszej instancji a tego, co wyprawiają
sędziowie Sądu Rejonowego nie można nazwać ani Sądem ani pierwszą instancją.
Dosyć represji wobec mnie i prześladowania mojej rodziny. Nawet
niewolnik ma prawo do obrony i ja również będę się bronił.
Żądam rozpatrzenia mego wniosku w trybie pilnym, ponieważ Sędzia Beśka
nie podejmując decyzji czy w ogóle nie rozpatrując moich wniosków pozbawił mnie
wielu praw a przede wszystkim prawa do złożenia zażalenia na bezprawne
aresztowanie i stosowanie represji w postaci wyroku ograniczenia wolności przez
zgłaszanie się dwa razy w tygodniu na policję. Takie wyroki dostają przestępcy,
którzy pokradli miliony PLN. Do dnia dzisiejszego nie rozpatrzył mego
wniosku o nagrywanie rozpraw i się dziwi, że ja nagrywam. A co mam robić?
Pełnomocnik z urzędu bez mojej zgody przysyła na rozprawy ucznia, który
jak widać nie ma pojęcia o swoich obowiązkach. Sędzia Beśka odrzucił ostatnio
wniosek nawet go nie czytając, czy to jego kozielanka?
Prokurator nie odpowiedział na przysługujące mi zażalenie, może po
prostu jeszcze raz przyślijcie policjanta ze strażnikiem miejskim, może tym
razem uda się mnie przejechać.


Kołecki Mirosław

[obrokon]

Oskarżony:
Olsztyn dn. 2004-05-13
Kołecki
Mirosław

ul. Klasztorna 3m2
10-285 Olsztyn
Niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do pracy.
Z koniecznością opieki lub pomocy innej osoby w związku
z ograniczeniem samodzielnej egzystencji. Nr. 8286-1 Uu/02.
Nie karany, o wykształceniu podstawowym, posiadającym
na utrzymaniu jedno dziecko, z zawodu kierowca,
nigdzie nie zatrudniony, utrzymujący się z zasiłku MOPS
w Olsztynie.

Sygn. akt II K 1208/03




Sąd Rejonowy w Olsztynie

II Wydział karny


Sprawa: Zażalenie na postanowienie z dnia 2004-04-19 nie uwzględniające wniosku
o sprostowanie protokołu z dnia 2004-04-09.
Postanowieniu temu zarzucam:
1. Oszustwo i wprowadzenie w błąd poprzez uzasadnienie, że: „Protokół
odzwierciedla przebieg rozprawy”
2. Niedostarczenie postanowienia wydanego poza rozprawą, brak
pouczeń uczestników postępowania przysługującym im prawie,
terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia lub o tym, że
orzeczenie nie podlega zaskarżeniu.

Wnoszę o:
1. Kasację postanowienia.
2. Powiadomienie prokuratora o popełnieniu przestępstwa.



U Z A S A D N I E N I E

Na zasadzie przepisów art. 143. § 1. pkt. 11.zawartych w Kodeksie
postępowania karnego: „Spisania protokołu wymagają: Przebieg rozprawy”
W innych przypadkach można ograniczyć się do sporządzenia notatki
urzędowej, art. 143. § 2. kpk.
Na podstawie takich właśnie notatek zostałem oskarżony a następnie dla
dodania atrakcyjności sprawie aresztowany. Skorumpowany sędzia Beśka nie chce
dopuścić żadnych dowodów w tej sprawie, pomimo, że Kpk wyraźnie stwierdza, że
postępowanie karne toczy się według przepisów niniejszego kodeksu a liczne art.
nakazują podejmowanie jakichkolwiek decyzji dopiero po przeanalizowaniu
całokształtu i okoliczności sprzyjających popełnieniu przestępstwa.
Policja na złożone przeze mnie zawiadomienie o popełnionym
przestępstwie przez swoich funkcjonariuszy w postaci czynnej napaści na moją
rodzinę, wyłamania (uszkodzenia) drzwi wejściowych do budynku należącego do
wspólnoty mieszkaniowej (cena naprawy około 700,00 PLN) oraz dokonanie próby
zabójstwa poprzez przejechanie mnie na przejściu dla pieszych, przy palącym się
zielonym świetle zezwalającym na przechodzenie przez jezdnię, zamiast podjąć
śledztwo oskarżyła mnie o to, że wobec tych bandytów używałem słów powszechnie
uważanych za obelżywe.
Sędzia Beśka jako kolejna instancja zorganizowanej grupy przestępczej
nie ma zamiaru prowadzić normalnej rozprawy, (co zresztą jest nie możliwe,
ponieważ według mnie sam jest nienormalny) tylko wraz ze składem sędziowskim K
Brzostek i Z Banaszczyk oraz protokolantem R Pniewska tworzą protokoły sądowe,
które sami wymyślają i nie ma od tego odwołania, pomimo, że całość rozprawy
nagrałem na dyktafonie.
Zgodni z przepisami kpk. Art. 144.
§ 1. Protokół rozprawy spisuje aplikant lub pracownik sekretariatu. Protokół
może
też spisać asesor sądowy, jeżeli nie należy do składu orzekającego.
Ustawodawca celowo nie dopuszcza by protokół spisywała osoba należąca
do składu sędziowskiego gdyż ma on być wykonany sumienie Art. 144. § 3.
Art. 145.
§ 1. Jeżeli czynność procesową utrwala się za pomocą stenogramu, protokół można
ograniczyć do zapisu najbardziej istotnych oświadczeń osób biorących w niej
udział. Stenograf przekłada stenogram na pismo zwykłe, przy czym czyni
wzmiankę, jakim posługiwał się systemem; pierwopis stenogramu oraz jego
przekład stają się załącznikami do protokołu.
Protokół spisywany jest zwykłym pismem z pominięciem lub zamianą
najbardziej istotnych oświadczeń osób biorących w nich udział.
Art. 148.
1) oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca oraz osób w niej uczestniczących,
2) przebieg czynności oraz oświadczenia i wnioski jej uczestników,
3) wydane w toku czynności postanowienia i zarządzenia, a jeżeli postanowienie
lub zarządzenie sporządzono osobno, wzmiankę o jego wydaniu,
4) w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu
§ 2. Wyjaśnienia, zeznania, oświadczenia i wnioski oraz stwierdzenia określonych
okoliczności przez organ prowadzący postępowanie zamieszcza się w protokole
z możliwą dokładnością. Osoby biorące udział w czynności mają prawo
żądać zamieszczenia w protokole z pełną dokładnością wszystkiego, co dotyczy
ich praw lub interesów.
Po złożeniu wniosku o rezygnacji ze świadków sędzia, Beśka kazał mi się zamknąć
a następnie nie dopuścił do uzasadnienia moich wniosków wyrzucając mnie z Sali.
§ 4. Osoby biorące udział w czynności mają prawo żądać odczytania fragmentów
ich wypowiedzi wciągniętych do protokołu.

Jest rzeczą ogólnie znaną fakt, że protokoły w sądach polskich
spisywane są pod dyktando sędziego.
W posiadanych przeze mnie nagraniach z różnych rozpraw sądowych
(również z rozprawy z dnia
2004-04-09 i z dnia 2004-03-12) wyraźnie słychać jak sędzia interpretuje i
dyktuje każde słowo mające zostać zapisane w protokóle rozprawy. W ten sposób z
dwu godzinnego przesłuchania biegłego zostało zapisane zaledwie kilka zdań.
Sędzia oczywiście nie podyktował jak to w czasie przesłuchania wielokrotnie
sugerował, jaka ma paść odpowiedź.
Na rozprawie z dnia 2004-03-12 sędzia Beśka nie zezwolił na swobodne
wypowiedzenie się świadka oskarżenia K. Kapuścinskiego, który to chciał zeznać
o okolicznościach, w jakich według niego doszło do przestępstwa. Następnie ja
odstąpiłem od prawa do zadawania pytań, co dość obrazowo zostało zapisane na
karcie sprawy nr. 234 pod tytułem: „Oskarżony zadaje pytanie:”. Następnie mój
obrońca z urzędu a raczej jego substytut działający bez mojego pełnomocnictwa
Pani E. Stankiewicz zadała pytania świadkowi K. Kapuscińskiemu. Pytania te
dotyczyły odległości, w jakiej znajdował się świadek w momencie wypowiadania
przez oskarżonego obraźliwego słowa, wielokrotności wypowiadania słów
obraźliwych ogólnego zachowania się oskarżonego podczas zajścia i czy te słowo
padło do konkretnej osoby? W odpowiedzi, jaką udzielił świadek jest
cyt. „Właściwie to powiedział to do mnie” zawarta jest cała epikryza zdarzenia.
Sędzia Beśka dyktując protokólantce odpowiedź świadka fałszywie zaczął
dyktować, że: cyt. „ Te słowa były wypowiedziane do nas…oskarżony patrzył na
nas…” zareagowałem natychmiast słowami: „ sędzia kłamie, świadek tak nie
zeznał” sędzia Beśka próbował mnie zastraszyć, ale podyktował prawidłowa wersję
zeznań złożonych przez świadka K. Kapuścińskiego. W protokole rozprawy z dnia
2004-03-12, który otrzymałem z dużym opóźnieniem zapisane zostały jednak
zdarzenia w całkiem innej kolejności niż następowały oraz zeznania świadka,
jakich on nie złożył. A zatem protokół ten jest dokumentem, w którym
potwierdzono nieprawdę i złożono go w sądzie. Osoby, które się pod tym
dokumentem podpisały oraz osoby, które korzystają z tego dokumentu wyczerpały
znamiona przestępstwa zawarte w art. 271. § 3. i 273. kk.
Protokół z dnia 2004-04-09 jeżeli nie zostanie poprawiony lub usunięty
z akt stanie się takim samym dokumentem jak poprzedni a co najważniejsze
potwierdzi to tylko fakt istnienia w strukturach III władzy zorganizowanej
grupy przestępczej.
W zaskarżonym postanowieniu z dnia 2004-04-19 zawarto uzasadnienie
podpisane przez wiele osób, w którym potwierdzono nieprawdę wyczerpano, zatem
znamiona przestępstwa zawarte w art. 271. § 3.

[obrokon]

Protokół z dnia 2004-04-09 jeżeli nie zostanie poprawiony lub usunięty z akt
stanie się takim samym dokumentem jak poprzedni a co najważniejsze potwierdzi
to tylko fakt istnienia w strukturach III władzy zorganizowanej grupy
przestępczej.
W zaskarżonym postanowieniu z dnia 2004-04-19 zawarto uzasadnienie
podpisane przez wiele osób, w którym potwierdzono nieprawdę wyczerpano, zatem
znamiona przestępstwa zawarte w art. 271. § 3. i 273. kk.
Dlatego wnoszę jak na wstępie.



Kołecki Mirosław

[obrokon]

Oskarżony:
Olsztyn dn. 2004-04-14
Kołecki
Mirosław

ul. Klasztorna 3m2
10-285 Olsztyn

Sygn. akt II K 1208/03

Sąd Rejonowy w Olsztynie

II Wydział karny

Sprawa: Wniosek o: Sprostowanie protokółu rozprawy z dnia 2004-04-09 na
zasadzie art. 152 kpk.

Wyjaśnienie, co do terminu:
Rozprawa, z której spisano fałszywy protokół odbyła się dnia 2004-04-
09 następnie włącznie do dnia 2004-04-12 Sąd był nieczynny. Dnia 2004-04-0-13
nie było możliwe zapoznanie się z aktami sprawy, ponieważ znajdowały się u
protokolanta w wykonaniu po rozprawie z dnia 2004-04-09. Dnia 2004-04-14 akta
sprawy się odnalazły jednak nie można było wykonać odpisów zgodnie z art. 157.
§ 1. kpk., ponieważ w Sądzie nie było sędziego, który miałby wyrazić na to
zgodę.
Należy tu wyjaśnić, że protokół rozprawy sporządzano na komputerze.
Sędzia posiada oddzielny monitor, na którym na bieżąco kontroluje i dokonuje
poprawek w zapisywanym tekście, następnie sędzia przewodniczący oraz
protokolant mają obowiązek niezwłocznie podpisać protokół, art.149. § 1. kpk.
Obok istniejących podpisów przewodniczącego i protokolanta nie istnieją żadne
wzmianki, że protokół podpisano w innym terminie niż termin jego wykonania,
czyli 2004-04-09 czyli jakie czynności wykonywał protokolant w dniu 2004-04-
13. Żądam wyjaśnienia z podaniem art. kpk. na jakich opiera się Sąd wykonując
manipulacje związane z protokółem z dnia …. Nie wiadomo, jakiego?

Żądam sprostowania fałszywego protokołu rozprawy, w którym potwierdzono
nieprawdę wyczerpując w ten sposób znamiona przestępstwa zawarte w art. 271. §
1. i 3. kk. oraz art. 273. kk.
W pkt. 5. zdanie 1. dokonano skreśleń bez uwzględnienia art. 151. § 1.
kpk.
pkt. 5. zdanie 2. wobec braku sprzeciwu obecnych stron.
Sąd nie stosuje się do żadnych procedur dotyczących przesłuchania
świadków, traktuje ich jak kumpli z pod kiosku z piwem, nie zezwala nawet na
swobodne wypowiedzenie się. Sąd postanowił przesłuchać bez przyrzeczenia – to
się zgadza zdanie – wobec braku sprzeciwu obecnych stron należy usunąć.
Pkt. 5. Świadków usunięto do osobnego pokoju, a następnie każdego
świadka wezwano na salę osobno i przesłuchano w nieobecności tych świadków,
którzy jeszcze nie zeznawali.
Jest to oczywiste oszustwo. Tak jak napisałem wyżej Sąd nie stosuje się
do żadnych przepisów kpk. Dowodem jest tu zeznanie świadka Tomasza Maślanka
pkt. 20 cyt. „Ja potwierdzam słowa kolegi, podtrzymuję swoją opinię.” Skąd
Maślanka znałby słowa kolegi skoro niby znajdował się w osobnym pokoju?
Pkt. 25. Oskarżony oświadcza Należy wyjaśnić, że było to pytanie do
biegłych zeznających jako świadkowie a nie oświadczenie. Sąd nie zezwolił
świadkom do udzielenia odpowiedzi, a zatem, po co ich wezwał? Dla jaj? Co
prawda było to tuż przed świętami???
Pkt. 30. – w tym miejscu chodzi o sędziego a nie „o Sądu”
prawdopodobnie błąd pisarski?
Pozostały zapis w protokóle jest zwykłym oszustwem, na co istnieją
dowody w postaci świadków znajdujących się na sali rozpraw oraz nagrania na
cyfrowym dyktafonie. Prawidłowo przebiegało to tak.
Po oświadczeniu Sądu, że nie podjął jeszcze decyzji w stosunku do moich
wniosków o przesłuchanie świadków i sprowadzenie dowodów, złożyłem wniosek o
rezygnacji z tych świadków, ponieważ Sąd celowo przedłuża rozprawę pkt. 30. w/w
protokółu. Następnie zacząłem uzasadniać swój wniosek ( dalszy zapis w pkt.
30 ). W tym miejscu sędzia K Beśka wydarł się do mnie: „milczeć” następnie już
spokojnie podyktował protokolantce: „ ogłaszam przerwę” , na co ja zapytałem: „
przerwę czy koniec?” Sędzia K.Beśka zamamrotał pod nosem i zaczął dalej
dyktować: „oskarżony oświadcza, że dziękuje za wszystko”, odpowiedziałem: „ja
tak nie oświadczyłem to jest kłamstwo”, Sędzia krzyknął: „ zamknij się” i dalej
dyktował, ja mówiłem dalej: „ja nie oświadczyłem, że to jest wszystko, Sąd
kłamie w tej chwili i jest oszustem, ja żądam żeby Sąd pozwolił mi się
wypowiedzieć, nie jesteśmy w komunistycznej bandzie”, Sędzia w tym czasie
wykrzykiwał: „milczeć, natychmiast opuścić salę” zapytałem: „dlaczego ja mam
milczeć, ja mam prawo się wypowiedzieć”, Sędzia krzycząc kazał mi opuścić tą
salę, powtórzył to kilkakrotnie, ja obawiając się dalszych represji
odpowiedziałem tylko: „ bardzo ślicznie się Sąd zachowuje, jutro wszystko
przekażę w Internecie, dziękuję, do widzenia!”
W powyższym protokole zapisano wszystko niezgodnie z kolejnością
wydarzeń oraz krzyki i bandyckie zachowanie się skorumpowanego Sędziego
przedstawiono jako moje, co jest niezgodne z prawdą.


Mirosław Kołecki

[obrokon]

Oskarżony:
Olsztyn dn. 2004-04-14
Kołecki
Mirosław

ul. Klasztorna 3m2
10-285 Olsztyn

Sygn. akt II K 1208/03






Sąd
Rejonowy w Olsztynie

II Wydział karny

Sprawa: Wniosek o: Sprostowanie protokołu rozprawy z dnia 2004-03-12 na
zasadzie art. 152 kpk.


Żądam sprostowania fałszywego protokołu rozprawy, w którym potwierdzono
nieprawdę wyczerpując w ten sposób znamiona przestępstwa zawarte w art. 271. §
1. i 3. kk. oraz art. 273. kk.

Sąd nie stosuje się do żadnych procedur dotyczących przesłuchania
świadków, traktuje ich jak kumpli z pod kiosku z piwem, nie zezwala nawet na
swobodne wypowiedzenie się. Sąd postanowił przesłuchać bez przyrzeczenia – to
się zgadza zdanie – wobec braku sprzeciwu obecnych stron należy usunąć.

Na zasadzie przepisów art. 143. § 1. pkt. 11.zawartych w Kodeksie
postępowania karnego: „Spisania protokołu wymagają: Przebieg rozprawy”
W innych przypadkach można ograniczyć się do sporządzenia notatki
urzędowej, art. 143. § 2. kpk.
Na podstawie takich właśnie notatek zostałem oskarżony a następnie dla
dodania atrakcyjności sprawie aresztowany. Skorumpowany sędzia Beśka nie chce
dopuścić żadnych dowodów w tej sprawie, pomimo, że Kpk wyraźnie stwierdza, że
postępowanie karne toczy się według przepisów niniejszego kodeksu a liczne art.
nakazują podejmowanie jakichkolwiek decyzji dopiero po przeanalizowaniu
całokształtu i okoliczności sprzyjających popełnieniu przestępstwa.
Policja na złożone przeze mnie zawiadomienie o popełnionym
przestępstwie przez swoich funkcjonariuszy w postaci czynnej napaści na moją
rodzinę, wyłamania (uszkodzenia) drzwi wejściowych do budynku należącego do
wspólnoty mieszkaniowej (cena naprawy około 700,00 PLN) oraz dokonanie próby
zabójstwa poprzez przejechanie mnie na przejściu dla pieszych, przy palącym się
zielonym świetle zezwalającym na przechodzenie przez jezdnię, zamiast podjąć
śledztwo oskarżyła mnie o to, że wobec tych bandytów używałem słów powszechnie
uważanych za obelżywe.
Sędzia Beśka jako kolejna instancja zorganizowanej grupy przestępczej
nie ma zamiaru prowadzić normalnej rozprawy, (co zresztą jest nie możliwe,
ponieważ według mnie sam jest nienormalny) tylko wraz ze składem sędziowskim K
Brzostek i Z Banaszczyk oraz protokolantem R Pniewska tworzą protokoły sądowe,
które sami wymyślają i nie ma od tego odwołania, pomimo, że całość rozprawy
nagrałem na dyktafonie.
Zgodni z przepisami kpk. Art. 144.
§ 1. Protokół rozprawy spisuje aplikant lub pracownik sekretariatu. Protokół
może
też spisać asesor sądowy, jeżeli nie należy do składu orzekającego.
Ustawodawca celowo nie dopuszcza by protokół spisywała osoba należąca
do składu sędziowskiego gdyż ma on być wykonany sumienie Art. 144. § 3.
Art. 145.
§ 1. Jeżeli czynność procesową utrwala się za pomocą stenogramu, protokół można
ograniczyć do zapisu najbardziej istotnych oświadczeń osób biorących w niej
udział. Stenograf przekłada stenogram na pismo zwykłe, przy czym czyni
wzmiankę, jakim posługiwał się systemem; pierwopis stenogramu oraz jego
przekład stają się załącznikami do protokołu.
Protokół spisywany jest zwykłym pismem z pominięciem lub zamianą
najbardziej istotnych oświadczeń osób biorących w nich udział.
Art. 148.
1) oznaczenie czynności, jej czasu i miejsca oraz osób w niej uczestniczących,
2) przebieg czynności oraz oświadczenia i wnioski jej uczestników,
3) wydane w toku czynności postanowienia i zarządzenia, a jeżeli postanowienie
lub zarządzenie sporządzono osobno, wzmiankę o jego wydaniu,
4) w miarę potrzeby stwierdzenie innych okoliczności dotyczących przebiegu
§ 2. Wyjaśnienia, zeznania, oświadczenia i wnioski oraz stwierdzenia określonych
okoliczności przez organ prowadzący postępowanie zamieszcza się w protokole
z możliwą dokładnością. Osoby biorące udział w czynności mają prawo
żądać zamieszczenia w protokole z pełną dokładnością wszystkiego, co dotyczy
ich praw lub interesów.
Po złożeniu wniosku o rezygnacji ze świadków sędzia, Beśka kazał mi się zamknąć
a następnie nie dopuścił do uzasadnienia moich wniosków wyrzucając mnie z Sali.
§ 4. Osoby biorące udział w czynności mają prawo żądać odczytania fragmentów
ich wypowiedzi wciągniętych do protokołu.

Jest rzeczą ogólnie znaną fakt, że protokoły w sądach polskich
spisywane są pod dyktando sędziego.
W posiadanych przeze mnie nagraniach z różnych rozpraw sądowych
(również z rozprawy z dnia
2004-04-09 i z dnia 2004-03-12) wyraźnie słychać jak sędzia interpretuje i
dyktuje każde słowo mające zostać zapisane w protokóle rozprawy. W ten sposób z
dwu godzinnego przesłuchania biegłego zostało zapisane zaledwie kilka zdań.
Sędzia oczywiście nie podyktował jak to w czasie przesłuchania wielokrotnie
sugerował, jaka ma paść odpowiedź.
Na rozprawie z dnia 2004-03-12 sędzia Beśka nie zezwolił na swobodne
wypowiedzenie się świadka oskarżenia K. Kapuścinskiego, który to chciał zeznać
o okolicznościach, w jakich według niego doszło do przestępstwa. Następnie ja
odstąpiłem od prawa do zadawania pytań, co dość obrazowo zostało zapisane na
karcie sprawy nr. 234 pod tytułem: „Oskarżony zadaje pytanie:”. Następnie mój
obrońca z urzędu a raczej jego substytut działający bez mojego pełnomocnictwa
Pani E. Stankiewicz zadała pytania świadkowi K. Kapuscińskiemu. Pytania te
dotyczyły odległości, w jakiej znajdował się świadek w momencie wypowiadania
przez oskarżonego obraźliwego słowa, wielokrotności wypowiadania słów
obraźliwych ogólnego zachowania się oskarżonego podczas zajścia i czy te słowo
padło do konkretnej osoby? W odpowiedzi, jaką udzielił świadek jest
cyt. „Właściwie to powiedział to do mnie” zawarta jest cała epikryza zdarzenia.
Sędzia Beśka dyktując protokólantce odpowiedź świadka fałszywie zaczął
dyktować, że: cyt. „ Te słowa były wypowiedziane do nas…oskarżony patrzył na
nas…” zareagowałem natychmiast słowami: „ sędzia kłamie, świadek tak nie
zeznał” sędzia Beśka próbował mnie zastraszyć, ale podyktował prawidłowa wersję
zeznań złożonych przez świadka K. Kapuścińskiego. W protokole rozprawy z dnia
2004-03-12, który otrzymałem z dużym opóźnieniem zapisane zostały jednak
zdarzenia w całkiem innej kolejności niż następowały oraz zeznania świadka,
jakich on nie złożył. A zatem protokół ten jest dokumentem, w którym
potwierdzono nieprawdę i złożono go w sądzie. Osoby, które się pod tym
dokumentem podpisały oraz osoby, które korzystają z tego dokumentu wyczerpały
znamiona przestępstwa zawarte w art. 271. § 3. i 273. kk.
Protokół z dnia 2004-03-12 jeżeli nie zostanie poprawiony lub usunięty
z akt potwierdzi tylko fakt istnienia w strukturach III władzy zorganizowanej
grupy przestępczej.
Dlatego wnoszę jak na wstępie.



Kołecki Mirosław

[Gość: bez nadziei]

Mirek, wspolczuje Ci stary...Nie jednemu by juz rece opadly. Powodzenia

Wymyślane przestępstwa

[Gość: Picolo]

tylko, że by wyłudzić nienależną rentę. Jak, ktoś się temu sprzeciwa, jest
znieważany.
Tak dalej, niech leser nie okrada społeczeństwa, pobierając nienależną rentę.

[Gość: obrokon]

Ja się ubezpieczyłem w ZUS-e i PZU. PLaciłem za to długie lata, to po pierwsze.
Skoro nie mam racji, to dlaczego tyle lat trwają sprawy sądowe? dlaczego nie
oskarżono mnie o wyłudzenie czy próbę wyłudzenia? dlaczego nie oskarżono mnie o
rospowszechnianie kłamliwych informacji? itd. itd.
Poniewaz posiadam niepodwazalne dowody, a zresztą sami się do wszystkiego
przyznają. Zapraszam na rozprawę. Sąd Rejonowy w Olsztynie ul. Dabrowszczaków
44, 2004-06-08 godz. 11:30 sala 43. wstęp wolny.

[Gość: obrokon]

Kołecki
Mirosław
Olsztyn dnia 2004-07-04
ul. Klasztorna 3m2
10-285 Olsztyn
Niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do pracy.
Z koniecznością opieki lub pomocy innej osoby w związku
z ograniczeniem samodzielnej egzystencji. Nr. 8286-1 Uu/02.
Nie karany, o wykształceniu podstawowym z zawodu kierowca
nigdzie nie zatrudniony z powodu pozbawienia prawa jazdy.
Utrzymujący się z zasiłku MOPS w Olsztynie.



Prokuratura Krajowa
Al. Ujazdowskie
11
00-950
Warszawa


Sprawa: Zawiadomienie o popełnieniu przestępstwa „oszustwa” i innych przez
Sędziego Sądu Rejonowego w Olsztynie Joannę Urlińską oraz Sędziego Sądu
Okręgowego w Olsztynie Andrzeja Żurawskiego, Karola
Radaszkiewicza, Dariusza Firkowskiego i innych.

U Z A S A D N I E N I E

SSR. J. Urlińska w uzasadnieniu Postanowienia z dnia 2004-04-20 sygn.
akt VII K 1163/03 (załącznik nr. 6.) potwierdziła nieprawdę, co do okoliczności
mającej znaczenie prawne a mianowicie cyt. „Wezwany do złożenia oświadczenia
majątkowego nie uczynił tego” kon. cyt.
SSR. J. Urlińska przesłała mi informację noszącą datę Olszyn dnia
06.04.2004r., (załącznik nr. 1.) w której to, wzywa mnie do sprecyzowania
wniosku o zwolnienie z kosztów sądowych oraz wypełnienie i odesłanie Sądowi
druku, który nazywa oświadczeniem. Oświadczenie dotyczy wniosku o wyznaczenie
obrońcy z urzędu, nosi ono sygnaturę akt VII K 1163/03 oraz w pkt 1/ Imię i
nazwisko Mirosław Kołecki
( załącznik nr. 2.) W tej korespondencji otrzymałem również Zarządzenie
odmawiające przyjęcia zażalenia (załącznik nr. 3.)
Zgodnie z siedmio dniowym terminem pismem z dnia 2004-04-14 (załącznik
nr. 4.) i pismem z dnia 2004-04-15 (załącznik nr. 5.) Odpowiedziałem na
zarządzenia Sądu, oczywiście nie wypełniłem oświadczenia dotyczącego wniosku o
wyznaczenie obrońcy z urzędu, ponieważ takiego wniosku nie składałem.
Należy tutaj wyjaśnić:
Skorumpowana grupa przestępcza składająca się z sędziów, prokuratorów i
innych urzędników państwowych wykorzystuje adwokatów podczas prowadzenia
procesów sądowych, do uniemożliwiania prawidłowej drogi procesowej poprzez
przekroczenia terminów i ukrywania dokumentów przez adwokatów pełniących
również funkcję pełnomocników z urzędu.
Dlatego pomimo wielokrotnego namawiania mnie do złożenia wniosku o
wyznaczenie obrońcy z urzędu takiego wniosku nie złożyłem i nie złożę aż do
momentu składania kasacji gdzie udział adwokata (nadal) jest niezbędny. (dowód:
Postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna w Warszawie z dnia 29 października
2003 r. Sygn. akt II KZ 39/03 i wiele innych.).
W uzasadnieniu Postanowienia z dnia 2004-04-20 sygn. akt VII K 1163/03
(załącznik nr. 6.) SSR. J. Urlińska pisze, że:
„Oskarżony złożył wniosek o wydaniu mu kserokopii z całych akt sprawy
oraz zwolnienie go od kosztów sądowych. Wezwany do złożenia oświadczenia
majątkowego nie uczynił tego.”
Z tych zdań wyraźnie wynika, że wezwany zostałem do złożenia
oświadczenia majątkowego w sprawie wydania mi kserokopii akt i zwolnienie od
kosztów sądowych. Z sentencji w/w Postanowienia wynika, że odmówiono mi tego
prawa na podstawie oszustwa wynikającego z przesłania mi SSR. J. Urlińską,
druku oświadczenia, które dotyczyło całkiem innej sprawy i SSR. J. Urlińska
wiedziała, że tego druku nie wypełnię.
Wykorzystanie i umieszczenie tej informacji w Postanowieniu (zał. nr.
6.) wyczerpało znamiona przestępstwa zawarte w art. 271 § 1. i 3. kk., 273. kk.
przez SSR. J. Urlińską.
Zgodnie z przysługującym prawem złożyłem do Sądu Okręgowego w Olsztynie
zażalenie (załącznik nr.7.), w którym poinformowałem o matactwie i innych
manipulacjach dokumentami. Jak zwykle zażądałem powiadomienia prokuratora o
popełnionych przestępstwach.
Na posiedzeniu w dniu 2004-05-07 sygn. akt VII Kz 300/04 ponownie
przedstawiłem sprawę, poinformowałem o przysłaniu mi do wypełnienia całkiem
innego druku niż opisany w postanowieniu z dnia 2004-04-20 ( zał. nr. 6.).
Najpierw podśpiewywano się z moich wyjaśnień a następnie podjęto próbę
zastraszenia mnie. Posiadam nagranie dźwięku z tego posiedzenia, na którym jest
utrwalone jak zawiadamiam sędziów o posiadaniu przeze mnie tych dokumentów i
chęci ich przekazania.
(Jednym z sędziów orzekających w tej sprawie był SO D. Firkowski, który
w sprawie o wykroczenie skazał mnie na 9 miesięcy na podstawie kasety video,
która zaginęła. Należy tu wytłumaczyć, ze najwyższy wyrok w tej sprawie zgodnie
z ustawą to grzywna w wysokości 350,00 PLN. Dlatego gdy w tej sprawie noszącej
sygn. akt VII Waz 8/01 (załącznik nr. 8.) zwróciłem się do Ministerstwa
Sprawiedliwości sygn. akt DSP VI 632/530/02 oraz Rzecznika Praw Obywatelskich,
RPO-405273-II/02/KK ktoś podmienił wyrok i nie wiadomo, jakim cudem uznano, że
wszystko jest w porządku. Wygląda na to, że ta grupa przestępcza to cała III
władza?)

W Postanowieniu z dnia 2004-05-28, Sąd Okręgowy w Olsztynie w składzie
SSO. A. Żurawski, SO. K. Radaszkiewicz i SO. D. Firkowski sygn. akt VII Kz
366/04 (załącznik nr. 9.) udowadniają jak łatwo skorumpowana grupa przestępcza
może manipulować dokumentami.
W uzasadnieniu tego Postanowienia przestępcy napisali: cyt. „Istotne
jest także i to, że do pisma z dnia 4 III 2004 r. M. Kołecki nie dołączył
dokumentów, na które się w 4 punktach powoływał i tych dokumentów również nie
ma w aktach postępowania przygotowawczego dołączonych do aktu oskarżenia” kon.
cyt.
Skoro tych dokumentów nie ma, a ja je złożyłem jako załączniki do pisma
z dnia 2003-07-30 potwierdzone pieczątką i podpisem „Komisariat Policji II w
Olsztynie wpłynęło dn. 1 Się. 2003 i poinformowałem o tym Sąd Rejonowy właśnie
w piśmie z dnia 2004-03-04, na które się skorumpowani sędziowie Sądu Okręgowego
powołują, to znaczyć może tylko jedno:
1. policja ukrywa, usunęła lub ukradła te dokumenty?
2. zrobił to prokurator?
3. zrobili to sędziowie?

Znaczy to również, że moje żądania dotyczące dokumentów są zasadne.
Następne zdanie uzasadnienia Postanowienia z dnia 2004-05-28 brzmi:
cyt. „Znamienne jest także i to, że wezwany do złożenia oświadczenia
majątkowego oskarżony tego nie uczynił” kon. cyt.
Tę kwestię już wyjaśniałem, załącznik numer 2 jest według
skorumpowanych sędziów oświadczeniem, którego nie złożyłem. Na szczęście druk
ten dostarczono mi z wpisaną sygn. akt VII K 1163/03 oraz imieniem i nazwiskiem
Mirosław Kołecki posiada też inne znaki szczególne świadczące o jego
autentyczności. Dokument ten nie jest na pewno oświadczeniem majątkowym
dotyczącym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
Skorumpowani sędziowie wpisując te dane do prawomocnego Postanowienia z
dnia 2004-05-28 sygn. akt Kz 366/04 (zał. nr. 9.) wyczerpali znamiona
przestępstwa zawarte w art. 271. § 1. i 3. kk., 273. kk. w związku z art. 258.
§ 1. kk.
Ponadto popełnili wiele innych przestępstw utrudniając prowadzenie
postępowania karnego zgodnie z Kodeksem postępowania karnego, Konstytucją RP i
Konwencją o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności.
Na przykład zawarta na str. 2 uzasadnienia (zał. nr. 9.) informacja o
wydawaniu kserokopii z akt sprawy, „a nie całe akta sprawy” jest również
oszustwem. Art. 156. § 2. kpk. w żaden sposób nie ogranicza wydawania
dokumentów z akt sprawy pod względem ich ilości. Nie jest również prawdą, że
oskarżony w każdym czasie może zapoznać się w sekretariacie z aktami, np. w
sprawie sygn. akt IV U 668/03 prawdopodobnie SSR. w Olsztynie J. Strumiłło
usunęła dokumenty z akt sprawy powodując utrudnienia w prowadzeniu sprawy i
brak możliwości jej zakończenia. Policja olsztyńska i prokurator uznali, że
wyczerpanie znamion zawartych w a

Pięć lat zastraszenia za powiedzenie prawdy o pr

[Gość: obrokon]

I jest wyrok wydany przez sędziego terrorystę Beśk
Przeczytaj komentowany artykuł »
Autor: Gość: obrokon IP: *.internetdsl.tpnet.pl
Data: 02.08.2004 17:11 + dodaj do ulubionych wątków

+ odpowiedz na list

--------------------------------------------------------------------------------
Pięć lat zastraszenia za powiedzenie prawdy o pracy policjanta i strażnika
miejskiego.
Przeczytaj komentowany artykuł »
Autor: Gość: obrokon IP: *.internetdsl.tpnet.pl
Data: 02.08.2004 15:15 + dodaj do ulubionych wątków

+ odpowiedz na list


Terrorystyczna zorganizowana grupa przestępcza (III władza) nigdy się nie
zmieni.
Sygn. akt II K 1208/03

WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 19 lipca 2004r.


Sąd Rejonowy w Olsztynie w II Wydziale Karnym w składzie:

Przewodniczący SSR K. Beśka
Ławnicy K. Brzostem, Z. Banaszczyk
Protokolant J. Znojek

w obecności Prokuratora E. Oliwy
po rozpoznaniu dnia 19.07.2004r. sprawy Mirosława Kołeckiego ur. 18.10.1954 r.
w Olsztynie syna Alojzego

oskarżonego o to, że:

w dniu 19 grudnia 2002 r. w Olsztynie, znieważył funkcjonariusza Policji mł.
asp. Krzysztofa Kapuścińskiego oraz funkcjonariusza Straży Miejskiej mł.
strażnika Mariusza Dudek używając wobec nich słów powszechnie uważanych za
obelżywe, podczas pełnienia przez nich obowiązków służbowych,
- tj. o przestępstwo z art. 226 § 1 kk

I oskarżonego Mirosława Kołeckiego uznaje za winnego popełnienia
zarzucanego mu czynu i za to na podstawie art. 226 § 1 kk skazuje go na karę 10
(dziesięciu) miesięcy pozbawienia wolności;
II na podstawie art. 69 § 1 kk, 70 § 1 pkt 1 kk, 73 § 1 kk warunkowo
zawiesza wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności na
okres próby 5 (pięciu) lat, oddając go w tym czasie pod dozór kuratora;
III na podstawie art. 63 § 1 kk na poczet orzeczonej kary zalicza
oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od 30.06.2003r.
do 04.07.2003r.;
IV zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. M. Gryczewskiej kwotę 630
(sześćset trzydzieści) złotych tytułem opłaty za obronę z urzędu;
V na podstawie art.624 § 1 kpk zwalnia oskarżonego od zapłaty kosztów
sądowych na rzecz Skarbu Państwa.



Zgodność z oryginałem
świadczę
Sekretarz
II K 1208/03

Uzasadnienie
Sąd ustalił co następuje
W dniu 19 grudnia 2002 pokrzywdzeni: policjant Krzysztof Kapuściński i
strażnik miejski Mariusz Dudek zostali w czasie pełnienia obowiązków
służbowych wezwani na ul. Klasztorną 3 w Olsztynie. Tam oskarżony Mirosław
Kołecki zgłosił im, że jego sąsiadka spowodowała uszkodzenie jego samochodu
marki Mercedes. Pokrzywdzeni stwierdzili, że uszkodzenia na przednim
zderzaku samochodu oskarżonego są stare. Gdy Kapuściński powiedział
oskarżonemu, że uszkodzenia Mercedesa nie mogły powstać w tym dniu, Kołecki
zaczął oddalać się w kierunku wejścia do swojego domu. Krzyczał do policjanta i
strażnika: „wy debile". Gdy ruszyli za nim, zatrzasnął za sobą drzwi wejściowe.
(dowody: zeznania K. Kapuścińskiego k 233 odw. - 234, 20 - 22, 30 - 31,
M. Dudka k 291 - 292, 24 - 26)
Biegli psychiatrzy nie stwierdzili u oskarżonego objawów choroby
psychicznej, ani upośledzenia umysłowego. Rozpoznali cechy organicznych
zaburzeń osobowości. Jego zdolność pokierowania postępowaniem była
ograniczona w stopniu nieznacznym (k 83 - 85, 244).
Oskarżony nie przyznał się do winy (k 73 - 74, 202 odw.). Podał, że wezwał
Policję, albowiem jego sąsiadka uderzyła w jego Mercedesa. Kiedy Policjanci
przyjechali, mieli do niego pretensje, bo nie umiał podać miejsca zatrudnienia
sąsiadki. Wtedy on im oświadczył: „Czy może jeszcze mam numer butów
podać?" i zdenerwowany zaczął iść do swojego domu. Gdy wszedł na klatkę
schodową, drzwi się zamknęły. Jeden z tamtych otworzył drzwi kopiąc w nie.
Oni cofnęli się. Oskarżony wyszedł tymczasem tylnymi drzwiami. Nie używał
słów wulgarnych wobec funkcjonariuszy, nie chciał ich bezpośrednio obrazić.
Mógł użyć słowa „debilizm", ale wobec wykonywanych przez nich czynności.
Był zdenerwowany, dlatego mógł skomentować ich czynności.
Sąd zważył co następuje
Wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na wiarę, albowiem są sprzeczne z
pozostałymi zebranymi w sprawie dowodami, w postaci zeznań
pokrzywdzonych.
Obaj pokrzywdzeni konsekwentnie i zgodnie przedstawiali zdarzenia.
Wskazać należy, iż istotne jest w sprawie to, czy oskarżony zwrócił się do nich
słowami „wy debile", gdy on sam twierdzi, że chodziło tylko o określenie
„debilizm" wobec czynności przez nich wykonywanych. Według świadków
Kapuścińskiego i Dudka oskarżony użył słów „wy debile". Jak już wyżej
wspomniano zeznawali oni konsekwentnie i zgodnie. Sąd dał im wiarę, tym
bardziej, że nie widać żadnego powodu, dla którego mieliby kłamać. Obaj
wykonywali funkcje publiczne i trudno uwierzyć, aby mieli ryzykować całą
swoją przyszłością, aby fałszywie obciążyć osobę niewinną. Trudno też
uwierzyć, aby w wypadku, gdyby rzeczywiście nie zostali znieważeni, mieli
sobie całe zdarzenie zmyślać i składać zawiadomienie o przestępstwie.
Słowa „wy debile" zostały powtórzone przez obu świadków w trakcie
postępowania przygotowawczego, a przez Kapuścińskiego także przed Sądem.
Tylko Dudek nie potrafił podać dokładnego brzmienia słów oskarżonego w
trakcie rozprawy, jednak biorąc pod uwagę upływ ponad półtora roku od
zdarzenia nie świadczy to wcale o niskiej wiarygodności świadka, skoro
wcześniej, lepiej pamiętając przebieg zdarzenia potrafił podać jego przebieg w
sposób bardzo zgodny z Kapuścińskim.
Zeznania obu świadków są jasne, nie może tu być mowy o tym, ażeby
pomylili określenie „wy debile" z określeniem tylko i wyłącznie wykonywanych
przez nich czynności. Jak to opisali: „zaczął on krzyczeć do mnie i strażnika"
(k
21), „zaczął wyzywać nas" (k 25).
Dlatego brak było podstaw, aby dać wiarę wersji oskarżonego, szczególnie,
że nie potwierdzały jej żadne dowody.
Sąd dał wiarę opinii psychiatrycznej, albowiem została ona sporządzona
przez specjalistów w ramach posiadanej przez nich wiedzy, jest pełna i jasna.
Słowo „debil" oznacza potocznie osobę ograniczoną umysłową, o niskim
stopniu rozwoju intelektualnego. Jest oczywiste, że dla każdego, choćby
przeciętnie inteligentnego człowieka określenie to należy uznać za obelżywe. Nie
ma też żadnych wątpliwości, że sposób jego użycia przez oskarżonego wobec
pokrzywdzonych w dniu 19 grudnia 2002 wskazuje, iż celem jego było
znieważenie obu funkcjonariuszy w trakcie pełnienia przez nich czynności
służbowych. Dlatego też czyn oskarżonego należało uznać za przestępstwo z art.
226§1 kk.
Przy wymiarze kary jako jedyną okoliczność łagodzącą przyjęto
dotychczasową niekaralność oskarżonego (k 35). Dlatego też wykonanie
orzeczonej kary warunkowo zawieszono.
Nie można jednak pominąć faktu, że zachowanie oskarżonego było
manifestacją jego całkowitego lekceważenia panującego w Rzeczypospolitej
Polskiej porządku prawnego, a także lekceważenia wobec funkcjonariuszy
publicznych. Państwo prawa nie może takich rzeczy puszczać płazem. Mirosław
Kołecki działał celowo, w warunkach zamiaru bezpośredniego. Jego zachowanie
zarówno w trakcie jak i po popełnieniu przestępstwa (por. zdarzenie na terenie
MOPS w Olsztynie relacjonowane przez świadka Dudka k 291 odw.) wskazuje
na oskarżonego jako na osobę zdemoralizowaną, której zbyt łagodne kary nie
mogłyby wdrożyć do przestrzegania porządku prawnego. Biorąc to pod uwagę
uznano, iż kara 10 miesięcy pozbawienia wolności połączona z długim okresem
próby i dozorem kuratora będzie karą adekwatną do stopnia zawinienia i
społecznej szkodliwości czynu.
Odstąpiono od orzekania grzywny biorąc pod uwagę fakt, iż oskarżony jest
ubogi (por. art. 5 8 §2 kk). Z tego samego względu zwolniono go od zapłaty
kosztów sądowych na rzecz Skarbu Państwa.
O opłacie za obronę z urzędu orzeczono zgodnie z art. 29 ust. l ustawy
Prawo o Adwokatu

[Gość: obrokon]

KANCELARI ADWOKACKA
Małgorzata Gryczewska
a d w o k a t
10-402 Ołsztyn
ul. Partyzantów 79/10
Tel. [phone]: tel/fax [phone]
Olsztyn, dnia 9 sierpnia 2004 r.

Sygn. akt: II K 1208/03
Są
Sądu
Okręgowego
II Wydział Karny
w Olsztynie
za pośrednictwem
Sądu Rejonowego
n Wydział Karny
w Olsztynie

Adwokat Małgorzata Gryczewska
prowadząca Kancelarię Adwokacką
10-402 Olsztyn, ul. Partyzantów 79/10,
obrońca z urzędu Mirosława Kołeckiego
oskarżonego z art.226 § l kk
Apelacja
od wyroku Sadu Rejonowego Wydział II Karny w Olsztynie z dnia 19 lipca 2004
r. w sprawie II K 1208/03 doręczonego obrońcy oskarżonego dnia 2 sierpnia 2004
r.
W imieniu oskarżonego Jako Jego obrońca na zasadzie art. 425 § l kpk i art.444
kpk
zaskarżam apelacją powyższy wyrok w stosunku do Mirosława Kołeckiego w całości.
Na zasadzie art.427 §2 kpk i art.438 pkt 2 i 3 kpk wyrokowi temu zarzucam:
I obrazę przepisów prawa procesowego, a w szczególności art.4, art.5 § 2 i
art.7 kpk, która
miała wpływ na Jego treść, a wynika z oparcia orzeczenia o winie oskarżonego
tylko na
dowodach obciążających, z pominięciem dowodów dla mego korzystnych, a
mianowicie:
a) wyjaśnień oskarżonego, w których kategorycznie i konsekwentnie zaprzecza
Jakoby
dopuścił się zarzucanego mu czynu,
II błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia, a
polegający na
przyjęciu przez Sąd, ze Mirosław Kołecki w dniu 19 grudnia 2002 r. w Olsztynie
znieważył
funkcjonariusza Policji mł.asp. Krzysztofa Kapuścińskiego i mł.strażnika
Mariusza Dudek
używając wobec nich stów powszechnie uważanych za obelżywe podczas pełnienia
przez

nich obowiązków służbowych podczas gdy w rzeczywistości oskarżony skomentował i
ocenił
jedynie czynności dokonywane przez funkcjonariuszy w związku z jego zgłoszeniem
nazywając je „debilizmem".
Podnosząc wymienione zarzuty wnoszę:
l) o zmianę wyroku i uniewinnienie oskarżonego Mirosława Kołeckiego od
popełnienia zarzucanego mu czynu,
ewentualnie
3) o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Olsztynie.
Uzasadnienie
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 19 lipca 2004 r. Sąd Rejonowy II Wydział Karny w
Olsztynie uznał Mirosława Kołeckiego za winnego popełnienia zarzucanego mu
czynu i za to
wymierzył mu karę 10 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej
wykonania na okres próby 5 lat oddając go w tym czasie pod dozór kuratora,
zaliczając
jednocześnie na poczet orzeczonej kary okres pozbawienia wolności w sprawie od
dnia
30.06.2003 r. do 04.07.2003 r.
Powyższy wyrok jest nietrafny z następujących względów.
Sąd Rejonowy w Olsztynie wydając zaskarżony wyrok przyjął błędne ustalenia
faktyczne, które miały wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia. Nadto orzeczenie
o winie
oskarżonego oparł tylko na dowodach obciążających, z pominięciem dowodów dla
niego
korzystnych.
Sąd w ogóle nie uwzględnił faktu, że oskarżony w trakcie całego postępowania
składał konsekwentne i kategoryczne wyjaśnienia, nie przyznając się do
popełnienia
zarzucanego mu czynu. Wyjaśnienia te należy ocenić w powiązaniu z całym zebranym
materiałem dowodowym, mając na uwadze zasadę, że nie dające się usunąć
wątpliwości
rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.
Zwrócić należy uwagę, że oskarżony wyjaśniał konsekwentnie, że w związku z
czynnościami wykonywanymi na skutek jego wezwania przez funkcjonariuszy
Kapuścińskiego i Dudka, ocenił je krytycznie i wyraził opinię, że dokonywane
czynności to
„debilizm". Jak wyjaśnił oskarżony, funkcjonariusze wypytywali go szczegółowo o
okoliczności również niezwiązane z przedmiotem wezwania t.j. uszkodzeniem jego
samochodu przez sąsiadkę, co spowodowało jego zdenerwowanie i w konsekwencji
krytyczną
ocenę. Sam oskarżony podał, że nie miał zamiaru bezpośrednio obrazić samych
funkcjonariuszy. Takie zachowanie oskarżonego nie wyczerpuje znamion
przestępstwa
znieważenia funkcjonariusza publicznego, użyte prze z niego słowa były bowiem
jedynie
krytyczną, wypowiedzianą pod wpływem zdenerwowania, oceną czynności dokonywanych
przez funkcjonariuszy i nie miały na celu ich obrażenia.

Wyjaśnienia oskarżonego zasługują na danie im wiary zwłaszcza jeśli weźmie się
pod uwagę fakt że mł. strażnik Dudek na rozprawie nie potrafił podać dokładnego
brzmienia
słów jakie skierował do nich oskarżony, nie podał aby to były słowa „wy
debile", choć mając
na względzie wymowę takich słów powinny one utkwić w pamięci wymienionego.
Przesłanka z jakiej powodu Sąd dał wiarę wskazanemu świadkowi t.j. upływ czasu,
który
miałby zatrzeć to wydarzenie w Jego pamięci, nie jest wystarczająca do
przypisania im
wiarygodności.
Reasumując, powołane przez Sąd dowody dotknięte wskazanymi wyżej
mankamentami, do przypisania oskarżonemu przestępstwa znieważenia
funkcjonariusza
publicznego, są niewystarczające.
Mając wzgląd na powyższe zarzuty oraz ich uzasadnienie, apelacja niniejsza jest
konieczna i uzasadniona.

Załączniki
l )odpis apelacji

[oso1]

obrokon
Załóz sobie blog-a

[Gość: obrokon]

Oskarżony:
Olsztyn dn. 2004-08-16
Kołecki
Mirosław

ul. Klasztorna 3m2
10-285 Olsztyn
Niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do pracy.
Z koniecznością opieki lub pomocy innej osoby w związku
z ograniczeniem samodzielnej egzystencji. Nr. 8286-1 Uu/02.
Nie karany, o wykształceniu podstawowym z zawodu kierowca, bez prawa jazdy?
nigdzie nie zatrudniony, utrzymujący się z zasiłku MOPS
w Olsztynie.

Sygn. akt II K 1208/03






Sąd Okręgowy w Olsztynie

II Wydział karny


za pośrednictwem


Sądu Rejonowego w Olsztynie

II wydział karny


Sprawa: Apelacja
Od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie II Wydział Karny z dnia 2004-07-
19 sygn. akt
II K 1208/03

Zaskarżam wyżej wymieniony wyrok w całości na zasadzie art. 425. § 1 i
2 kpk. i art. 444. kpk.

W oparciu o dyspozycję art. 438. pkt. 1, 2, 3 i 4. kpk.
orzeczeniu temu zarzucam:
1) obrazę przepisów prawa materialnego, przez zaniechanie
stosowania prawa co wyczerpało definicje
odpowiedzialności karnej zawartej w art. 6. § 1. i 2. kk. oraz art. 18. § 1.,
2., i 3. kk.

2) obrazę przepisów prawa procesowego, mających wpływ na
treść orzeczenia, poprzez niestosowanie przepisów zawartych w art. 1. kpk. art.
2. § 1. pkt. 1., 2., 3. i 4. kpk. art. 2. § 2. kpk. przez nie ujawnienie
okoliczności sprzyjających popełnieniu przestępstwa i brak ustaleń faktycznych
co do wartości prawnej działań podjętych przez funkcjonariuszy podczas
wykonywania obowiązków służbowych po zgłoszeniu o popełnieniu przestępstwa
ucieczki z miejsca kolizji.
Nie ujawnienie okoliczności dotyczących samej kolizji, która przecież
była bezpośrednia przyczyną wezwania funkcjonariuszy.
Nie ujawnienie dalszej działalności zorganizowanej
grupy przestępczej prowadzącej postępowanie dotyczące: kolizji, postępowania
odszkodowawczego oraz postępowania w związku z zawiadomieniem o próbie
zabójstwa oskarżonego i jego żony.
Nie ujawnienie postępowania funkcjonariuszy prowadzonego w sprawie
bezpodstawnego oskarżenia o wyłudzenie odszkodowania, które miało miejsce dnia
następnego w MOPS w Olsztynie, a pomimo tego celowe i demonstracyjne odwrócenie
faktów przez zdemoralizowanego skorumpowanego sędziego, co następnie
wykorzystał wyżywając się na oskarżonym i maksymalnie zwiększając wyrok.
Nie ujawnienie żadnych okoliczności dotyczących
(bezpodstawnego) użycia wobec oskarżonego
środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego
aresztowania, a pomimo tego wydanie w tej kwestii wyroku (pkt. III zaskarżonego
wyroku z dnia 2004-07-19) i brak określenia do jakiej kary wyrok ten należy
zaliczyć. A mianowicie do kary 10 miesięcy pozbawienia wolności czy do kary
próby warunkowego zawieszenia na 5 lat? Przypominam tu Sądowi, że oskarżenie
mnie z art. 226. kk. w żaden sposób nie usprawiedliwia zastosowania wobec mnie
tymczasowego aresztowania a wręcz jest zabronione. Jedynym sądowym
wytłumaczeniem tego zdarzenia jest fakt posiadania władzy.


3) błąd w ustaleniach faktycznych (działanie celowe Sądu wyczerpujące
znamiona przestępstwa zawarte w kk) przyjętych za podstawę orzeczenia i mający
wpływ na jego treść, poprzez zmianę w zapisie protokołu zeznań świadka
(poszkodowanego) Krzysztofa Kapuścińskiego, który od momentu przyjechania na
zgłoszenia o kolizji w dniu 2002-12-19 wyraźnie powstrzymywał (prawdopodobnie
umysłowo chorego) strażnika miejskiego (obecnie policjanta) Mariusza Dudek, a
następnie (prawdopodobnie zmuszony) składał jednobrzmiące zeznania „Notatka
służbowa”(k. 3.) (Brak daty złożenia), Przesłuchanie prowadzone przez
przestępcę Wojciecha Deligę (k. 21.) i oszustkę Jolantę Krzaczek (k. 30.) We
wszystkich zeznaniach Krzysztof Kapuściński oskarża oskarżonego jedynie o
nazwanie funkcjonariuszy „wy debile” a zeznając przed sądem najpierw powtarza
dokładnie to samo cyt. „zaczął do nas krzyczeć debile” ( k. 234) a następnie
poproszony o sprecyzowanie tych słów twierdzi, że tak naprawdę to oskarżony
zachowywał się grzecznie odwrócił się do mnie powiedział, powiedział to do
mnie. (k. 262) niestety skorumpowany Sąd rozkazał zapisać całkiem inne
zeznanie. (k. 234)
Natomiast strażnik miejski Mariusz Dudek cały czas opowiada o całkiem
innym zdarzeniu, oskarżony cały czas wyzywał nas używając słów „idioci
debile” po wejściu do klatki zaczął na nas krzyczeć (k. 25.) Mariusz Dudek
wiedział, że jego zeznania kolidują z zeznaniami Krzysztofa Kapuscińskiego, wie
również dlaczego tak jest. Mariusz Dudek przez wiele miesięcy nie stawiał się
na rozprawy by w reszcie składając zeznania w dniu 2004-07-19 stwierdzić, że
nic nie pamięta (k. 291 – 292)
Błąd w ustaleniach faktycznych ( działanie celowe Sądu wyczerpujące
znamiona przestępstwa zawarte w kk.) przyjętych za
podstawę orzeczenia i mający wpływ na jego treść, poprzez przyjęcie fałszywych
zeznań złożonych pod przysięgą na rozprawie w dniu 2004-07-19 przez strażnika
miejskiego Mariusza Dudek.
Błąd w ustaleniach faktycznych uznających opinie biegłych za
niepodważalny dowód.
Błąd w ustaleniach faktycznych uznających, że Słowo „debil”
oznacza potocznie osobę ograniczoną itd.

debil (fr. débile z łc. debilis ‘ułomny, słaby’)



Hasło opracowano na podstawie „Słownika Wyrazów Obcych” Wydawnictwa Europa, pod
redakcją naukową prof. Ireny Kamińskiej-Szmaj, autorzy: Mirosław Jarosz i
zespół. ISBN 83-87977-08-X. Rok wydania 2001.


Encyklopedia PWN
Debile – mogą uzyskać elementarne wykształcenie i wykonywać prostsze
zawody.

Sąd nie powołał biegłych ani do wykonania ekspertyzy dotyczącej tego
słowa ani do wykonania badania zachowania się poszkodowanych mogącego wykluczyć
lub potwierdzić użycie tego słowa wobec wykonywanych przez nich czynności a
zarazem dotyczących ich samych. Art. 54. 1. Konstytucji RP
Sąd nie ma prawa występować w prowadzonej przez siebie sprawie jako
biegły czy ekspert.

4) Rażącą niewspółmierność kary polegająca na wysokim
wyroku mającym na celu zastraszenie osób
działających przeciwko zdemoralizowanym urzędnikom i funkcjonariuszom
państwowym .
Wnoszę o:
1. uniewinnienie.
lub
2. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie prokuraturze w
celu uzupełnienia.






U Z A S A D N I E N I E

Po wypadku komunikacyjnym w 1993 r. ZUS przyznał mi rentę inwalidzką z tytułu
ogólnego stanu zdrowia. Zaoszczędzono w ten sposób na nieco wyższej rencie i
odszkodowaniu. (Wypadek podczas wykonywania rzemiosła)
Za karę, że udowodniłem oszustwa orzeczników ZUS i pracowników
wystawiających dokumenty, w 2000 r. ZUS opierając się o opinię oszusta Pan

[Gość: obrokon do XXX]

Za karę, że udowodniłem oszustwa orzeczników ZUS i pracowników wystawiających
dokumenty, w 2000 r. ZUS opierając się o opinię oszusta Pana dr. Dariusza
Kunerta, który dokonał badania w przychodni nr. 37 przy ul. Wojska Polskiego w
Olsztynie (Poradnia Neurologiczna) oraz przestępcy na etacie ZUS lek. med.
Krzysztofa Klownowskiego uznał mnie za zdrowego i zdolnego do wykonywania pracy
kierowcy TIR-a.
Lekarze ci przy pomocy własnego wzroku uznali, że uszkodzony kręgosłup
szyjny sam się naprawił (szkoda, że nie ogłosili tego w światowych mediach,
byłby to pierwszy na świecie taki przypadek).
Skorumpowany sędzia Romuald Czerniecki nie dopuścił do wykonania badań
przez biegłych z Akademii Medycznych i bez badań wydał wyrok potwierdzający
rację ZUS-u.
Sąd Apelacyjny w Warszawie utrzymał w mocy ten wyrok, co nareszcie
pozwoliło mi podjąć pracę. W tym celu musiałem przejść badania kwalifikacyjne.
Wojewódzki Zespół Medycyny Przemysłowej w Olsztynie orzekł jednak, że
nie nadaję się do prowadzenia żadnych pojazdów. Nie zgodziłem się z tym
orzeczeniem.
(Sąd Okręgowy w Olsztynie i Sąd Apelacyjny w Warszawie uznały mnie przecież za
zdolnego do wykonywania zawodu)?

Instytut Medycyny Pracy w Łodzi na podstawie rezonansu magnetycznego
mego kręgosłupa i przeprowadzonych cało dziennych badań rozpoznał:

Uraz czaszki i kręgosłupa szyjnego w wywiadzie (1993)
Przepuklina jądra miażdżystego C3-C4.
Objawowy zespół korzeniowy szyjny z cechami rwy ramiennej lewostronnej i
ubytkami czucia
Bóle głowy i zawroty głowy w wywiadzie
Obustronny odbiorczy ubytek słuchu niewielkiego stopnia
Uszkodzenie lewego błędnika
Zawroty głowy
Osobowość dyssocjalna.

Wn: Badany nie kwalifikuje się do prowadzenia pojazdów silnikowych.

Również Miejski Zespół do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności wydał Orzeczenie:

Niepełnosprawny z całkowitą niezdolnością do pracy.
Z koniecznością opieki lub pomocy innej osoby w związku
z ograniczeniem samodzielnej egzystencji. Nr. 8286-1 Uu/02.

Urząd Miasta Olsztyn w trybie art. 108. § 1. kpa. odebrał mi prawo do
wykonywania zawodu z powodu wystawienia przez lekarza uprawnionego do badań
istnienia przeciwwskazań

I tu rozpoczęła się moja droga związana z NSA
NSA Postanowieniem z dnia 29 lipca 2004 r.
Sygn. akt OZ 284/04
Oddalił moje zażalenie na decyzję o odebraniu mi uprawnień do kierowania
pojazdami ponieważ decyzji nadany został rygor natychmiastowej wykonalności (
art. 108 kpa. )
Nie muszę chyba tłumaczyć, że identyczne decyzje podjęto we wszystkich
kolejnych instancjach.
Nie mam, zatem innego wyjścia jak złożyć skargę do Trybunału Konstytucyjnego o
niezgodność art. 108 § 1. kpa. z art. 2., 45 i innymi Konstytucji RP.

Oczywiście uważam, że to raczej złośliwa i naruszająca Konstytucje
interpretacja tego art. kpa. przez sędziów jest przyczyną naruszenia
Konstytucji, bowiem już sam fakt, że od tego art. kpa. przysługuje odwołanie
świadczy o tym, że ustawodawca przewidział ewentualną zmianę decyzji
wynikającej z art. 108. kpa oraz decyzji, na którą nadano rygor natychmiastowej
wykonalności.

NSA twierdzi na dodatek, że nie może rozpatrywać mojej sprawy, dlatego, że w I
instancji nadano rygor natychmiastowej wykonalności i decyzja została już
wykonana.
To, że decyzja została wykonana (przyjmijmy, że to prawda) to chyba normalne
(natychmiastowa wykonalność)
Kpc. określa dokładnie kiedy Sąd może nadać natychmiastową wykonalność wyroku i
zastrzega, że nie może narażać nikogo na szkodę. Następnie, gdy wyrok się
zmieni (co oznacza, że sprawa dalej toczy się swoim biegiem) podejmuje się
odpowiednie decyzje uchylając itd. itp.

Krótko mówiąc w demokratycznym państwie prawa nie może istnieć taka sytuacja,
że urzędnik nakładając na swoją (nie koniecznie zgodna z prawem) decyzję art.
108. kpa. pozbawia obywatela wszelkich praw.

W ramach wyjaśnienia należy dodać, że WSA w Olsztynie oddalił również inne
sprawy złożone w celu wyjaśnienia mojego aktualnego stanu prawnego, który
polega na tym, że:

Lekarze ZUS uznają mnie za osobę zdolną do wykonywania zawodu.

A lekarze w/w (instytut w Łodzi itd.) dali mi pierwszą grup inwalidzką i
odebrali uprawnienia i kwalifikacje do wykonywania zawodu.

Taka sytuacja powoduje, że zamiast przysługującej mi renty i odszkodowania,
które umożliwiłoby mi wykonanie operacji i może w przyszłości powrotu do
normalnego życia. Odebrano mi kwalifikacje i zdycham z głodu, trując się
lekarstwami zakupywanymi na czarnym rynku.

NSA w swoim postanowieniu twierdzi, że moje argumenty są gołosłowne i nazywanie
ludzi naruszających prawo przestępcami jest niedopuszczalne.

Jak zatem nazwać sędziego, który nie tylko nie dopuszcza do
udowodnienia swojej niewinności ale popełnia wraz z całym składem sędziowskim
przestępstwa matactwa i chroni bandytów przed odpowiedzialnością.
Rejonowy Sąd w Olsztynie Wydział II Karny prowadził przeciwko mnie
sprawę karną za wypowiedzenie słowa „debil” na funkcjonariusza państwowego,
który znajdując się w stanie upojenia patologicznego wyłamał drzwi do budynku a
następnie próbował mnie zamordować przejeżdżając samochodem na przejściu dla
pieszych. Sądu nie interesuje jak do tego doszło i dlaczego. Ale czemu się
dziwić skoro Sąd sam wyzywa mnie człowieka ciężko chorego, niekaranego,
żyjącego w skrajnej nędzy a pomimo to niekradnącego, nienapadającego na ludzi
ani zwierzęta od przestępców nieposiadających wartości moralnych, wykolejonych
a na dodatek skorumpowanych. (Encyklopedia Popularna PWN)
Sąd posiadając immunitet po prostu uważa, że jemu wolno a mi nie.

W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku z dnia 2004-07-19 Sąd kłamie, że w
dniu 19 grudnia 2002 pokrzywdzeni policjant Krzysztof Kapuściński i strażnik
miejski Mariusz Dudek zostali wezwani tam przez oskarżonego, który zgłosił im,
że jego sąsiadka spowodowała uszkodzenie jego samochodu marki Mercedes.
Wezwanie i to dwukrotnie zgłaszane dotyczyło, kolizji i ucieczki z
miejsca kolizji kierowcy mogącego się znajdować pod wpływem alkoholu. Sąd bez
problemów mógł to sprawdzić, ponieważ policja prowadzi zapisy tych rozmów. Sąd
jednak wolał wybrać kłamstwo i oszustwo, wysoki stopień zdemoralizowania i brak
odpowiedzialności sędziego (immunitet)wskazuje na działanie w warunkach zamiaru
bezpośredniego.
Dalej Sąd informuje, że biegli psychiatrzy nie stwierdzili u
oskarżonego, jednocześnie ukrywając, że nie dopuścił do prawidłowego
przesłuchania biegłych, nie zezwolił na odpowiadanie na zadane pytania oraz nie
dopuścił do złożenia innych całkowicie odmiennych opinii wydanych również przez
biegłych sądowych. Tym bardziej, że notatka na ten temat znajduje się w aktach
(k. 33.)
Należy tu jednak zaznaczyć, że co najmniej jeden z biegłych należy do
najbliższej rodziny z prokuratorem wydającym postanowienia w moich sprawach jak
i fakt, który zgłaszałem również na rozprawie potwierdzający o fałszerstwie
opinii polegającym rozpoznaniu u oskarżonego organicznych cech zaburzeń
osobowości, gdy tymczasem takie rozpoznanie wymaga wykonania badań z
koniecznością umieszczenia badanego w szpitalu, których biegli nie wykonywali.
Należy tu również wyjaśnić, że badania takie wykonywano u mnie i nie
wykazały one żadnych zaburzeń organicznych.
Nie będę odnosił się do opisu własnego postępowania, ponieważ złożyłem
odpowiedź na akt oskarżenia, który zawiera opis całego zdarzenia z tamtego
okresu. (k. 150 – 157.)
Natomiast bardzo dokładnie będę wyjaśniał dalsze rozważania
zdemoralizowanego sędziego, przestępcy.
„Wyjaśnienia oskarżonego nie zasługują na wiarę, albowiem są sprzeczne
z pozostałymi zebranymi w sprawie dowodami, w postaci zeznań pokrzywdzonych”
Praktycznie całe uzasadnienie polega na tym, że: „wyjaśnienia są
sprzeczne z innymi zebranymi w sprawie dowodami, w postaci zeznań
pokrzywdzonych” i tu można by zakończyć moje uza

[Gość: obrokon]

Praktycznie całe uzasadnienie polega na tym, że: „wyjaśnienia są sprzeczne z
innymi zebranymi w sprawie dowodami, w postaci zeznań pokrzywdzonych” i tu
można by zakończyć moje uzasadnienie, ponieważ zdemoralizowany Sąd nie dopuścił
żadnych innych dowodów, jednak wiedząc, że moja apelacja najprawdopodobniej
zostanie odrzucona przez innego zdemoralizowanego przestępcę, to przynajmniej
niech się pośmieją inni obywatele, którym udostępniam całą sprawę w Internecie
pod adresem:
https://forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=64&w=12880190&a=13055144
korupcja bez
granic

Dalej zdemoralizowany Sąd twierdzi, że daje wiarę pokrzywdzonym
świadkom „Obaj wykonywali funkcje publiczne i trudno uwierzyć, aby mieli
ryzykować swoją przyszłość, aby obciążyć osobę niewinną. Trudno uwierzyć, aby w
wypadku, gdyby rzeczywiście nie zostali znieważeni, mieli sobie całe zdarzenie
zmyślać i składać zawiadomienie o przestępstwie”.
Odpowiadając na ten zwarzony przez zdemoralizowanego sędziego problem
należałoby się zastanowić, dlaczego Sąd odrzucił wszelkie dowody znajdujące się
w aktach, a następnie udaje, że przyleciał z kosmosu i nie wie ilu policjantów,
prokuratorów i sędziów jest zwykłymi przestępcami. Najlepsze w tym wszystkim
jest to, że Sąd mógł to wszystko sprawdzić, mało mógł. To było obowiązkiem
sądu. Więc, po jaka cholerę teraz Sąd snuje domysły i bawi się w zgadywanki.
Prawie dwa lata Sąd zawracał mi i innym gitarę, żeby teraz na podstawie swoich
domysłów wydać wyrok bo trudno uwierzyć w inne rozwiązanie. Ponieważ ja swojej
obrony nie budowałem na bzdurach i nie należę do żadnej organizacji
przestępczej to opisałem całe zdarzenie w odpowiedzi na akt oskarżenia i Sąd
miał obowiązek przeczytać, co tam jest napisane. A każdy, kto nie jest debilem
zorientuje się, że strażnik miejski po prostu nie był obecny podczas tego
zdarzenia, dlatego robiłem wszystko żeby przesłuchanie odbyło się zgodnie z
kpk., który mówi, że Sąd powinien podjąć wszelkie kroki żeby świadkowie nie
mogli kontaktować się ze sobą podczas składania zeznań. Sąd postąpił całkowicie
nie zgodnie z prawem i nie dopuścił do konfrontacji a teraz zgaduje i trudno mu
uwierzyć.
Mnie nie jest trudno uwierzyć ja to przeżyłem i widziałem. Strażnik
miejski zafascynowany Fordem Mondeo po prostu go nie opuszczał, chciał jak
najdłużej posiedzieć za kierownicą, prawdopodobnie to on wykonywał manewr
zawracania a następnie zaparkowania służbowego samochodu na miejscu
przestępstwa, co mogło doprowadzić do zatarcia śladów. Była zima więc strażnik
miejski siedział za kierownicą uruchomionego i pozamykanego samochodu.
Policjant Kapuściński domagał się odemnie podania adresu miejsca pracy kierowcy
samochodu, który uciekł z miejsca kolizji, ponadto twierdził, że z tego powodu
nie może uznać, że w ogóle do kolizji doszło, zakończyłem rozmowę
stwierdzeniem, że niedługo to będziecie chcieli żeby podać wam numer butów
przestępcy i udałem się za żona do domu, rozmowa została zakończona.
Policjant Kapuściński jednak tak nie uważał, idąc za mną twierdził, że
jego opinia o niczym nie przesądza, że mogę wystąpić o odszkodowanie on tylko
nie jest w stanie potwierdzić o zaistniałej kolizji.
Znam policjanta, Kapuścińskiego osobiście i uważałem go za uczciwego
człowieka, opowiadał mi on o swoich problemach z uzyskaniem odszkodowania
właśnie za uszkodzony zderzak w samochodzie służbowym. Nigdy nie posądziłbym go
o popełnienie przestępstwa a obecna sytuację uważam za wymuszoną przez
skorumpowany układ.
Otóż tym razem to ja się jedynie mogę domyślać, zdemoralizowany sędzia
nie dopuścił, bowiem do wyjaśnienia żadnego wątku w tej sprawie, i tak na
podstawie domysłów uważam, że siedzący w zamkniętym i uruchomionym Fordzie
Mondeo prawdopodobnie z uruchomionym ogrzewaniem nie bardzo orientował się co
dzieje się na zewnątrz, dlatego gdy zobaczył zamykające się za mną drzwi i
udającego się za mną policjanta Kapuścińskiego ruszył natychmiast do ataku.
Prawdopodobnie liczył, że nogą uda mu się zatrzymać drzwi przed zamknięciem,
ale się przeliczył, zamek zaskoczył i uderzenie nogą spowodowało już tylko jego
rozerwanie.
Część tego zamka do dzisiaj tkwi w moim palcu, zdemoralizowany Sąd nie
dopuścił do usunięcia tego i wykonania ekspertyzy.
Następnie (jak widać bardzo ograniczony i niebezpieczny, obecnie
policjant noszący broń) strażnik miejski został złapany przez policjanta
Kapuścińskiego i ponownie umieszczony w Fordzie Mondeo.
Zawiadomienie o przestępstwie złożyłem ja i dlatego trzeba było
wymyślić odpowiednią historię by ratować swoją skórę.
Ciekawy w tym wszystkim jest fakt, że policja i prokuratura
zawiadomiona o wyłamaniu drzwi i próbie zabójstwa nie podjęła w tej sprawie
żadnych działań wyjaśniających, a jeszcze bardziej zastanawiający jest fakt, że
nie zostałem oskarżony o złożenie zawiadomienia o przestępstwie wiedząc, że
przestępstwa nie popełniono. Ale i to mogę wytłumaczyć: cale zdarzenie miało
miejsce w centrum Olsztyna między godz. 8:00 a 10:00 więc musiało być wielu
świadków, ponadto wyłamanie drzwi zostało zarejestrowane na kamerze video.
Ponadto naprawa drzwi kosztowała 700,00 PLN.
Dlatego skorumpowana grupa przestępcza oskarżyła mnie o powiedzenie
słowa „debil”, a zdemoralizowany sędzia nie dopuściłby jakakolwiek związana z
tym sytuacja została rozpatrzona.
Dlatego bandyta (obecnie policjant noszący broń) Mariusz Dudek uogólnia
w swoich zeznaniach, że oskarżony krzyczał i wyzywał nas a następnie nie
pamięta, jakich używał słów, najlepsze jest w jego zeznaniach
oświadczenie: „nie pamiętam dokładnie, jakich słów użył, były też wyzwiska
takich, jakich najczęściej używają w takich wypadkach, nie pamiętam, jakie to
były wyzwiska” (k. 291 – 292)
Takie zeznanie świadczy tylko o tym, że Mariusz Dudek jest osobą w
stosunku, do której często używa się słów obraźliwych i należałoby sprawdzić,
dlaczego prawi obywatele tak do tej osoby się odnoszą.
Zdemoralizowany Sąd nie dopuścił do wyjaśnienia żadnego wątku w tej
sprawie.
Następnie Sąd zamienił się w biegłego i wyjaśnił, co według sądu znaczy
potocznie słowo debil.
Zdemoralizowany Sąd na rozprawie w dniu, kiedy wydał zaskarżony wyrok
otrzymał ode mnie oświadczenie (k. 284.) w którym proszę o przesłuchanie
Mariusza Dudek zgodnie z art. 371.§ 2. kpk. i o przeprowadzenie konfrontacji
zgodnie z art.172. kpk. w celu potwierdzenia swoich racji jako załączniki
dołączyłem pismo skierowane przeze mnie do Policji Miejskiej w Olsztynie w celu
wyjaśnienia sytuacji w MOPS w Olsztynie, która miała miejsce dnia następnego po
wyłamaniu drzwi i próbie zabójstwa. (k. 285 – 286.) oraz odpowiedź uzyskaną w
tej sprawie (k. 287.)
Policja oczywiście ukrywa całe zdarzenie i nie potwierdza, żeby kolizja
miała miejsce, natomiast jak najbardziej potwierdza, że w MOPS „strażnik
miejski Mariusz Dudek powiedział, że zgłoszenie o niezaistniałej kolizji
drogowej może skutkować przeprowadzeniem postępowania przygotowawczego w
kierunku usiłowania wyłudzenia odszkodowania. To i tak dużo, co mogłem uzyskać
od tak skorumpowanej grupy przestępczej. Dudek składając jednak zeznania
zeznał, że w ogóle ze mną nie rozmawiał, co w porównaniu z zeznaniami złożonymi
na policji stanowi dowód, że Mariusz Dudek po prostu jest oszustem.
Zdemoralizowany Sąd wykorzystuje te fałszywe zeznanie do popełnienia
następnego przestępstwa wyzywając mnie i przy okazji zwiększając wyrok.
Identycznie zdemoralizowany Sąd zrobił w punkcie zaskarżonego wyroku,
nie dopuścił do rozpatrywania kwestii tymczasowego aresztowania ale wyrok w tej
kwestii wydał.
Sąd wyłączony od rozpatrywania sprawy, rozpatrzył ją sam. Najpierw nie
mając do tego prawa podlegając pod wyłączenie podjął postanowienie (tak
twierdzi) o uzupełnienie wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy (k.

[Gość: obrokon]

Sąd wyłączony od rozpatrywania sprawy, rozpatrzył ją sam. Najpierw nie mając do
tego prawa podlegając pod wyłączenie podjął postanowienie (tak twierdzi) o
uzupełnienie wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy (k. 218.) Czyli podjął
czynności we własnej sprawie a następnie uznał się za zwolnionego od wniosku o
wyłączenie sędziego (k. 221. )
W trakcie trwania zarówno dochodzenia prowadzonego przez policję i
prokuraturę pozbawiono mnie wszelkich praw wynikających z kpk. Policja w ogóle
nie wykonywała zaleceń prokuratury, składano tylko fałszywe notatki służbowe i
doprowadzono do poszukiwania mnie listem gończym a następnie do tymczasowego
aresztowania. Do dnia dzisiejszego prokuratura nie odpowiedziała mi na składane
zgodnie z prawem i terminami zażalenia. Sąd Rejonowy najpierw twierdził, że
nie interesują go żadne sprawy znajdujące się w aktach, a następnie właśnie w
tych sprawach ferował wyrok.
Nie trzeba tutaj żadnej wyobraźni by stwierdzić, z kim mamy do
czynienia.
Zarówno ten wyrok jak i całe postępowanie jest nadużyciem władzy i
zapłatą w zamian za należną mi rentę i odszkodowanie.
W 11 lat toczącej się sprawie o odszkodowanie wynikające z
ubezpieczenia się w PZU, pomimo mego stanu zdrowia muszę pamiętać wszystko, co
się działo 11 lat temu, sędzia potrafił 2 godziny przesłuchiwać 68 letniego
lekarza biegłego sądowego, ponieważ, wiele lat temu złożył opinię korzystną dla
mnie. A tu strażnik miejski nie musi nic pamiętać a ja na podstawie tego
dostaję wyrok.
To samo w sprawie toczącej się w Sądzie Pracy i Ubezpieczeń Społecznych, Sąd
wzywa kolejnych biegłych a oni po kolei odmawiają przeprowadzenia badań,
ponieważ musieliby się wypowiedzieć na moją korzyść i jednocześnie przeciwko
orzecznikom ZUS albo na moją niekorzyść i jednocześnie przeciwko lekarzom z
medycyny pracy i instytutu z Łodzi.
Lepiej jest posadzić mnie w więzieniu i zamordować.


Wysłano dwa jednobrzmiące egzemplarze.



Mirosław Kołecki