Studencki plan walki o plan

[Gość: w]

O swoja prawa walczą studenci Architektury Krajobrazu SGGW, a nie jak
napisaliście projektowania krajobrazu. Projektowanie to jedne z zajęć jakie
mają studenci AK :D

Studencki plan walki o plan

[Gość: Muciek]

Jest taka anegdota, że studenci dzienni przynoszą na egzamin z grafiki papier
A3, 4 ołówki różnych grubości, dopuszcza się ekierkę/linijkę, a zaoczni kredki
świecowe. Dzienni ścierają się cały tydzień z wykładowcami, którzy mają do
nich dużo ostrzejsze (czyt. normalne) podejście, a te lenie chcą w 2 dni
zrobić cały tydzień, mają luzy u wykładowców i jeszcze protestują :|

[Gość: woltron]

Ja słyszałem inną anegdotę: pracodawca ma do wyboru studenta, który skończył
studia dzienne, ale przez 5-lat nic poza tym nie robił i studenta zaocznego,
który przez 5-lat pracował (najpierw w kawiarni, a potem w zawodzie). Jak
myślisz kogo wybierze pracodawca?

Poza tym bzdury opowiadasz: akurat na AK SGGW studenci zaocznie zdają te same
egzaminy, u tych samych profesorów co studenci dzienni i nie ma żadnego
"ulgowego" traktowania.

Studencki plan walki o plan

[Gość: Miłosz :D]

no raczej Na UAM jest Porazka studenci zaoczni sa traktowani jak przedmioty
zajecia nie dosc ze co tydzien to jeszcze lektoraty dolozone w piatek..... a
nie wsponme jak byl zjazd klimatyczny 2 miesiace bez zajec za ktore trzeba
bylo placic .... zenada

Toż to naiwność

[Gość: DOC]

Liczenie na to, że postkomunistyczna kadra „naukowa” polskich
uczelni nauczy studentów jeszcze czegoś więcej, świadczy o wielkiej
naiwności pracodawców. Gdyby w roku 1989 (w którym komuna obaliła
komunę tak, że i obalony i obalający spadli jak kot na cztery łapy)
wprowadzono w Polsce takie same przepisy prawa dotyczące kadry
dydaktycznej wyższych uczelni jak w Niemczech, to ostałoby się tej
kadry na polskich uczelniach może z 5% jej pierwotnego stanu!
Przypomnijmy w tym miejscu, że po połączeniu dwóch państw
niemieckich, z uczelni dawnego NRD wydalono wszystkich „naukowców”
bijących pianę na temat marksizmu i leninizmu, oraz tych którzy
porobili doktoraty i kariery udowadniając wyższość socjalizmu nad
kapitalizmem w każdej dziedzinie Weryfikację „przeżył” 1 (słownie:
jeden) naukowiec, z dziedziny „nauk społecznych”. Reszcie pozwolono
wspaniałomyślnie wykładać na wyższych uczelniach niemieckich…
kafelki.
W Polsce nic takiego nie nastąpiło, wręcz przeciwnie!
Najwięksi „ogłupiacze” polskiej młodzieży za PRL-u, fachowcy od
marksizmu, leninizmu, stalinizmu, ekonomii politycznej socjalizmu,
historii PZPR-u i innych bratnich partii komunistycznych, doktorzy
od teorii Miczurina i Łysenki, fachmani od wpływu Lenina na teorie
wytrzymałości materiałów stosowanych przy budowie mostów, wybitni
specjaliści od teorii socjalistycznych funkcji mieszkania, oraz
socjalistycznego współzawodnictwa pracy w brygadach młodzieżowych,
oni wszyscy, jak jeden mąż, pociągnęli edukacyjny wózek z PRL-u do
III RP, i pchają go ochoczo nadal z efektem opisanym na wstępie.
Guru polskiej ekonomi, prawie że murowany kandydat polskiej „nauki”
na laureata ekonomicznej nagrody Nobla, pan Balcerowicz (za komuny
lektor marksizmu i leninizmu na wyższej Szkole Nauk Społecznych
przy KC PZPR), gdyby miał pecha „robić” w nauce w NRD, zostałby tam
potraktowany tak samo jak i pozostali „ogłupiacie” i mógłby co
najwyżej - tak jak i oni - wykładać na uniwersytetach…kafelki o ile
by potrafił, w co wątpię.

Aby zdjąć z polskich uczonych czasochłonny i absorbujący obowiązek
śledzenia aktualnych „tryndów” w pyskowaniu, obowiązek ten w
całości scedowano na ich oficerów prowadzących w SB. Tym prostym
sposobem kadra naukowa polskich uczelni mogła się zająć badaniami
naukowymi i dydaktyką (w zakresie wyżej wymienionym), zaś
oficerowie prowadzący SB, podpowiadali swoim TW (tajnym
współpracownikom), na kogo mają pyskować, bądź komu zgotować owację
na stojąco. W wyniku tej zgodnej współpracy, polskie uniwersytety
stały się kuźnią kadr dla SB, czy też może odwrotnie, co położyło
podwaliny pod dzisiejszy boom edukacyjny III RP.

[Gość: Mo]

Ale my mówimy o SGGW, tu raczej dorobili się na badaniach naukowych, a nie na
ideologii.

Wprowadzenie---mobbing

[Gość: WERT]

Mobbing to długotrwały terror psychiczny stosowany w pracy na ogół
wobec jednostki. Mobberem jest na ogół przełożony szykanujący
niewygodnego pracownika; niekiedy koledzy mobbbingują nietypowego
kolegę, którego chcą odizolować od grupy; bardzo rzadko to
przełożony jest nękany przez podwładnych.. Możliwość obrony przed
mobbingiem w Polsce jest jedynie iluzoryczna ze względu na
przyzwolenie społeczne dla mobbingu oraz często niekorzystną dla
poszkodowanych interpretację przepisów prawnych stosowaną przez
sądy. Pewną pomoc dla poszkodowanych pracowników mogą stanowić
stowarzyszenia antymobbingowe. Najważniejsze aby nie być samemu.

Mobbing na uczelniach ma szczególnie korzystne warunki rozwoju ze
względu na feudalną strukturę nauki polskiej zagwarantowaną prawem,
no i aprobatę tej struktury przez demokratyczną większość.
Powszechny konformizm społeczności akademickiej i brak mediatora
(rzecznika) akademickiego dla rozwiązywania problemów w obrębie
korporacji uczelnianej sprzyja mobbingowi. Ktoś kto nie pasuje do
układów, kto chce zachować niezależność myślenia i działania, kto
ujawnia patologie, uczelniane przekręty, ten jest mobbingowany.
Poziom merytoryczny pracownika nie ma znaczenia. Na ogół im
bardziej utalentowany i lepiej zorganizowany pracownik, tym dla
niego gorzej - zagraża innym, a jak się go pozbędą to miejsce się
zwalnia dla miernot, konformistów, oportunistów. Mobbing jest
jednym z najważniejszych przyczyn kiepskiej kondycji nauki i
edukacji w Polsce i ucieczki młodych z instytucji naukowych.

Mobbing na uczelniach i w instytucjach naukowych jest jednak bardzo
słabo poznany. Nie ma badań nad mobbingiem ani w skali kraju, ani
nawet w skali wybranych uczelni czy instytucji naukowych. Niewiele
o nim można znaleźć w mediach. Niekiedy można przeczytać w
internecie. Przypadki mobbingu są tuszowane przez władze uczelni a
same uczelnie, szczególnie te najważniejsze, przedstawiane sa
jako 'Wszechnice Cnót Wszelakich'. Prawda o uczelniach jest inna.
Obraz prezentowany w mediach to najczęściej fałszywy obraz
rzeczywistości. To na ogół obraz tworzony przez trzymających władzę
i trzymających z mobberami. Obraz uczelni w oczach osób
mobbingowanych jest niemal nieznany. Uczelnie są w mediach niekiedy
współudziałowcami, często media są patronami obchodów, uroczystości
uczelnianych a dziennikarze-absolwenci uczelni tworzą
stowarzyszenia aby przedstawiać ich uczelnie jedynie w korzystnym
świetle.

Jeśli o mobbingu na uczelni nic nie słychać to nie znaczy, że go
nie ma. To znaczy, że jest zamiatany pod dywan. Jeśli dywan jest
gruby i dobrze pod niego zamieciono to NIC NIE SŁYCHAĆ!

'Podwładny powinien przed obliczem przełożonego mieć wygląd lichy i
durnowaty tak, by swoim pojmowaniem istoty sprawy nie peszył
przełożonego' - z ukazu cara Rosji Piotra I z 9 grudnia 1708 r.

[Gość: Mo]

bzdura...

Studencki plan walki o plan

[Gość: studentka SGGW]

Wykładowcy nie mogą się rozdwoić! Jeśli wybiera się naukę na kierunku
inżynierskim to trzeba liczyć się z tym, że będzie więcej zajęć. A okienka są
zawsze, bo jeden wykładowca, czy ćwiczeniowiec prowadzi zajęcia z różnymi
kierunkami.