Rodzice sześciolatków wędrują po prośbie

[Gość: Dama z Łasiczką]

Do pani minister Łybackiej w sprawie sześciolatków:
poparliście PO, pójdziecie z nimi na dno!

[Gość: ach]

zaczyna mnie to denerwować... o co do jasnej @#$%^& ta panika? ustawa jest
potrzebna, ma pomóc dzieciakom z mniejszych miejscowości i wsi, dać im lepszy
start, o co to całe oburzenie? rodzice maja 3 lata na decyzję czy posyłam mojego
sześciolatka do pierwszej klasy już czy jeszcze nie... A to że zerówka w szkole
będzie? przecież to żadna nowość, sama chodziłam do zerówki do szkoły i żyję i
nie odniosłam szkód na zdrowiu psychicznym i fizycznym. Rodzice opamiętajcie
się. O co ta histeria? a może o to że zerówka w szkole to już nie opieka od 7 do
18 i trzeba dzieciaka odebrać na czas i nie wiadomo kto ma to zrobić?
Sześciolatek to nie jajko, a jeżeli przeniesienie zerówek do szkoły sprawi że
więcej trzylatków będzie mogło zostać objęte nauczaniem przedszkolnym to jestem
bardzo za!

bezczelność i brak szacunku do drugiego człowieka

[Gość: emka]

oto co dziś mamy w Polsce: PO - wybraliśmy ich a oni nawet nie chcą wysłuchać
i porozmawiać z wyborcami/Rodzicami. Widać co mieliśmy zrobić zrobiliśmy-
oddaliśmy na nich głos a teraz spadać !!!! Urzędnicy państwowi dostali
przyzwolenie na chamskie traktowanie ludzi- bo wg nich to my jesteśmy dla nich
a nie oni dla nas !!!
Co mnie obchodzi jako Rodzica to, ze któryś z cwaniaków straci stanowisko
jeśli okaże się, że warunków nie ma dla dzieci w szkołach. On jest jeden
dzieci tysiące !!!! Dla mnie taki tekst jest poniżej krytyki i czyje się
obrażona nonszalanckim traktowaniem (nie jestem rodzicem z W-wy)! ja poproszę
o sprawozdanie ze stanu przygotowań ze szkół a nie nie związanymi z tematem
obiecankami !!!!!
a lEWICA okazuje się również pseudo społeczna partią, która handluje dobrem
dzieci w imię innych korzyści partyjnych !!! granda !!!!!

Anomalia oświatowe

[Gość: WERT]

Obecny stan polskiej edukacji pozostawia wiele do życzenia. Ciągłe
próby dorównania zachodnim standardom nie przynoszą widocznych
rezultatów. Wciąż wiele pozostaje do zrobienia.
Kiedy Ministrem Edukacji został Roman Giertych, zasypał on Polaków
przeróżnymi pomysłami na niewątpliwie konieczne zreformowanie
polskiego szkolnictwa. Jednym z nich były mundurki. Idea była
istotnie dobra, tym bardziej że jednakowe ubrania dla wszystkich
uczniów doskonale sprawdzają się w Wielkiej Brytanii czy Irlandii.
Uczniowie są ubrani elegancko, a jednocześnie są rozpoznawalni - od
razu wiadomo, do której szkoły uczęszczają. Niestety, Polakom
kolejny raz nie wyszło przejęcie innowacji zachodnich i zamiast w
mundurkach uczniowie polskich podstawówek i gimnazjów chodzili
(albo nadal chodzą, jeśli tak zdecydowali dyrektorzy szkół, w co
wątpię) w niezachwycających wyglądem kamizelkach.
Jednolity wygląd? Kamizelki owszem, identyczne, ale pod nimi
panowała praktycznie dowolność ubioru - oczywiście, regulaminy
szkolne zazwyczaj zakazują stroju wyzywającego, czym pragnące się
pokazać gimnazjalistki nie mają zwyczaju się przejmować. Warto też
dodać, że do jednej szkoły uczęszczali uczniowie posiadający
mundurki z różnych źródeł - czyli różne. Jedne szkoły decydowały
się na umieszczenie na kamizelkach logo, inne nie. U niektórych
mundurki były "obleśne", u innych trochę mniej. Nie zmienia to
faktu, że istniało naprawdę niewielkie grono zwolenników idei
giertychowskiej.
Rodzice byli przeciwni ze względu na koszty (najtańsze mundurki
kosztowały 50 zł, poza tym ubiegający się o zapomogę na zakup
mundurków z opieki społecznej dostawali mniej pieniędzy na zakup
podręczników dla dzieci - no bo jak nagle znaleźć w kasie opieki
dodatkowe pieniądze?), młodzieży były one po prostu niewygodne -
trzeba było pamiętać o założeniu "tej ohydnej kamizelki".
Jeżeli Minister koniecznie chciał wprowadzić mundurki, nie powinien
był tego robić tak nagle. Szkoły powinny przygotować się na
przyjęcie jednolitego stroju (nie kamizelki) już kilka lat
wcześniej - obyłoby się bez całego tego bałaganu. Krótko mówiąc,
mundurki - tak, ale kompletne.
Ciągłe zmiany w spisie lektur obowiązkowych
Lektury szkolne to męka dla wielu uczniów (nie wszystkich,
podkreślam, są jeszcze tacy, którzy lubią czytać i potrafią się
powstrzymać przed sięgnięciem po streszczenie). Nie ma jednak
zgodności co do tego, co tak naprawdę każdy Polak przeczytać
powinien. Skutkiem tej niepewności są ciągłe zmiany w spisie
lektur, powodujące dezorganizację pracy nauczycieli i uczniów.
Nie wiadomo, co właściwie jest powodem tej sytuacji - odmienne
gusta, poglądy, priorytety osób rządzących? Przecież dobro ucznia
jest najważniejsze - to on kiedyś, pobrawszy odpowiednią edukację,
będzie sobą reprezentować naród polski. Wzorce ma on więc czerpać z
lektur - ale jakich?I tu zdania są podzielone.
Ale czy warto się kłócić? Po pierwsze, większość uczniów i tak tych
lektur nie przeczyta - nie ma się co oszukiwać, taka jest
rzeczywistość. Po drugie, czy obecna lista lektur naprawdę jest
taka zła? Mamy epopeję polską - „Pana Tadeusza", mamy poezję
Norwida, Krasickiego, Szymborskiej, mamy "Potop", "Lalkę", "Ludzi
bezdomnych"... Czy to naprawdę mało? Czy warto dokładać nowe
pozycje? W ten sposób nie zachęci się młodzieży do czytania - w mig
pojawią się nowe opracowania. Ci, którzy będą chcieli poszerzyć
swoje horyzonty, będą czytali więcej, ci którzy nie - nie. Nie
można nikogo przecież zmusić, żeby czerpał wzorce z literatury -
jest przecież Internet, telewizja...
Fakt faktem, jeśli chodzi o wprowadzone ostatnio poprawki do listy
lektur obowiązujących w liceum, mam mieszane uczucia. Lista
znacznie się poszerzyła, choć w moim odczuciu pozycje takie
jak "Pamięć i tożsamość" Jana Pawła II każdy Polak znać powinien.
Sześciolatki do szkół
Kolejny pomysł z Zachodu. Mówi się, że w najmłodszych latach życia
dzieci są najbardziej chłonne na wiedzę i ciekawe świata. Dlaczego
więc tego nie wykorzystać? Pomysł ten ma niestety wiele usterek.
Najważniejszą przeszkodą, którą rząd powinien wziąć pod uwagę, jest
fakt, że dzieciom zostanie odebrany rok dzieciństwa - rok
beztroskich zabaw z rówieśnikami, czy to w domu, czy nawet w
przedszkolu. Dzieci szybciej będą musiały przyzwyczaić się do
szkolnej rzeczywistości - zadań domowych, obowiązków, noszenia
ciężkiego plecaka, itd. Owszem, należy od najmłodszych lat uczyć
dzieci obowiązkowości, ale nie można przesadzać. Poza tym, wydaje
mi się, że nie każdy sześciolatek jest gotowy stawić czoła takiemu
wyzwaniu.
Wątpliwości budzi też zamiar realizacji tego planu. Przez kilka lat
rodzicom daje się wolną rękę - będą mogli zadecydować, czy chcą
posłać swoje dziecko do szkoły w wieku sześciu czy siedmiu lat.
Skutkiem tego w szkołach powstaną klasy pierwsze mieszane -
sześciolatkowie z siedmiolatkami. I jak tu dopasować poziom
nauczania? Już teraz nauczyciele mają z tym problem, ponieważ w
jednej klasie są często uczniowie mniej i bardziej zdolni, tacy
którzy potrzebują więcej czy mniej uwagi. A nauczyciel po prostu
nie ma czasu na to, by dopasować się do indywidualnych potrzeb
każdego dziecka.
Pozostaje też kwestia argumentacji tej decyzji. Przecież dotąd
obowiązujący system nikomu nie przeszkadzał, wszyscy byli
zadowoleni, a jak ktoś nie był, to nie mówił o tym głośno. Poza
tym, jeżeli dziecko urodziło się w pierwszej połowie roku, nie było
problemu z posłaniem go wcześniej do szkoły, jeżeli tego sobie
życzyli rodzice. Więc po co zmuszać wszystkie sześciolatki do
chodzenia do szkoły? Po co odbierać im dzieciństwo?
Przywileje (?) nauczycielskie
Ostatnim problemem, który chciałbym poruszyć, jest kwestia
nauczycieli. Wiele osób ma im za złe, że: mają krótszy tydzień
pracy (etat - 18 godzin i to jeszcze 45-minutowych!), mają wolne
wszystkie weekendy, święta, dwa tygodnie ferii, dwa tygodnie
wakacji i jeszcze mają czelność narzekać, że im mało płacą... Nie
zdają sobie jednak sprawy z tego, że praca nauczyciela nie jest
wcale taka łatwa i przyjemna. Oprócz godzin spędzonych w szkole,
nauczyciele sprawdzają w domu prace uczniów, sprawdziany,
kartkówki, projekty, referaty... Wielu z nich skrupulatnie
przygotowuje się do zajęć, bo dzisiejsza młodzież coraz mądrzejsza,
ale też coraz trudniej ją zaciekawić... Bardzo możliwe, że gdyby
ktoś pokusił się o policzenie tych wszystkich godzin spędzonych na
poprawianiu, sporządzaniu notatek, dokształcaniu się, wypełnianiu
dzienników i załatwianiu spraw związanych ze szkołą, okazałoby się,
że nauczyciel wcale nie ma tak mało do robienia, a godziny które
poświęca on na pracę są porównywalne z tymi standardowymi 40
godzinami tygodniowo.
Inną kwestią jest stosunek uczniów do nauczycieli. Ci pierwsi
niejednokrotnie próbują tym drugim utrudnić życie (szczególnie jest
to zauważalne w gimnazjach, gdzie pomysłowość uczniów przekracza
wszelkie granice zdrowego rozsądku). Pedagodzy częstokroć nie mają
warunków, aby w spokoju przeprowadzić zajęcia. Dlatego też tak
ważna jest dla nich przerwa w postaci wakacji, być może nawet
ważniejsza niż dla uczniów.
Warto następnym razem zastanowić się - czy nauczyciele rzeczywiście
mają lepiej? I czy zamiast wydłużenia im tygodnia pracy nie lepiej
byłoby dać im podwyżki, o które od tak dawna się domagają? W końcu
to oni wychowują młodzież, a to młodzież jest przyszłością narodu.
Podsumowując, z całą pewnością mogę stwierdzić, że polska oświata
nie jest wolna od problemów. Ich rozwiązanie wymaga jednak
porozumienia społecznego i wyjścia rządu naprzeciw potrzebom i
oczekiwaniom zwykłych ludzi.

Uwaga Rodzice!!!

[Gość: belfer]

Uwaga Mamo!
Uwaga Tato!


Twoje dziecko dobrze czuje się w przedszkolu?
Niestety już niedługo to się zmieni!

Ministerstwo edukacji planuje rewolucyjna reformę. Już
za rok 1 września 2009r. ma się zacząć całkowita
likwidacja przedszkolnych zerówek. Sześciolatki będą
trafiać do szkoły, która zupełnie nie jest przystosowana do
potrzeb maluchów. A za dwa lata obowiązkiem szkolnym
mają zostać objęte pięciolatki!

Pani minister przekonuje, że w tak krótkim czasie
przygotuje szkoły w całej Polsce na przyjęcie malutkich
dzieci. Nie wierzysz w takie obietnice? Podobnie jak my
boisz się, że Twoje dziecko ucierpi na pospiesznie
wprowadzanych zmianach?

Podpisz się pod ogólnopolskim protestem rodziców. Sejm
jeszcze nie uchwalił reformy. Jeszcze jest czas, żeby
powstrzymać szkodliwe pomysły urzędników.

Wejdź na www. ratujmaluchy.pl


Nie pozwólmy eksperymentować na naszych dzieciach!