OT-Nie mogę zdecydować się na kierunek studiów..

[m_antoinette]

Witajcie forumowiczki

Przepraszam,że taki temat nie na temat,ale celowo piszę na tym forum ,bo wiem
że jest tu dużo 'światowych' osób które mogłyby doradzić mi coś sensownego :)
Tak więc jestem w klasie maturalnej,maturę zdaje z polskiego,wosu-rozszerzenia
i podstawę z angielskiego.Chciałabym studiować w Warszawie.
Jestem humanistką,więc odpadają wszystkie kierunki związane z naukami
ścisłymi.Interesuje mnie szeroko pojęta
kultura,kino,media,fotografia,reklama.Moi rodzice jednak najchętniej widzeliby
mnie na prawie,a potem jako notariusza(ale pomijając znajomości,te studia
trwają przecież całe wieki i są potwornie ciężkie)
Sama chciałam uczyć się w Warszawskiej Szkole Reklamy,ale odradzano mi to ze
względu na brak pracy po tej szkole(a po za tym nie mogłam doszukać sie na ich
stronie ile trwają te studia i czy są to właściwie studia po których ma sie
wykształcenie wyższe,czy może to tylko takie studium?).Myślałam też o
kulturoznawstwie na UW(ale tu z kolei pewnie trzeba mieć niebotyczne wyniki z
matury i praca potem jest żadna z tego co wiem)

Byłabym wam bardzo wdzięczna za podzielenie sie wrażeniami z waszych studiów i
podsunięcie mi jakiś dobrych rad.Sama nie bardzo mam jak się rozejrzeć ,więc
będę bardzo wdzięczna za każdą odpowiedź.

[ensoleillement]

no z tego co piszesz to najlepiej właśnie kulturoznawstwo, filmoznawstwo,
dziennikarstwo i pokrewne...i nie mów nigdy, że nie dostaniesz się tam bo
cośtam, zawsze warto spróbować, naprawdę! Złóż papiery na wymarzone kierunki i
na jednego pewniaka, zawsze mozesz za rok spróbować jeszcze raz. Na temat szkół
prywatnych w Wawie nie wiem zbyt wiele, ale..może zostanę wyzwana od
konserwatystek ale radziłabym jednak Uniwerystet:) Co UW to UW. Jeśli natomiast
przyjdzie Ci do głowy psychologia to chętnie odpowiem wyczerpująco, bo to moja
działka:) Powodzenia.

[m_antoinette]

O,psychologię studiowałabym z wielką przyjemnością,tylko nie wiem czy przyjmie
mnie jakakolwiek uczelnia z takimi przedmiotami na maturze jak wos,a nie
biologia cyz chemia.
A nawet gdyby okazało sie że można z wosem startować na psychologię to na
studiach pewnie byłyby przedmioty ścisłe,a ja jak już pisałam jestem tylko
humanistką :)

[ensoleillement]

nie orientuje sie za bardzo, ale raczej na pewno nie ma znaczenia jakie masz
przedmioty na maturze, raczej wazne jest to ile rozszerzonych ile nie itd.
sprawdz na stronie, wiem ze z wosem ludzie sie dostawali.
co do studiów- bardziej humanistyczna moze byc tylko polonistyka:) no może
przesadzam, pojawia sie gdzies na początku studiów biochemia na moment no i
metodologia, ale generalnie nie powinnas miec z tym problemu jesli tylko jestes
inteligentna:) psychologowie to raczej humanisci, a jeśli oni nie, to wiedzą, że
ich studenci owszem (w większej części oczywiście).

[cori_celesti]

z tego co kojarzę, na psychologię na UJ można od tego roku zdawać WOS. ale
Ciebie chyba interesuje Warszawa :)
studia takie jak kulturoznawstwo czy socjologia moim zdaniem są mało
przyszłościowe, zdobycie dobrej pracy po nich wymaga bardzo wiele konsekwencji,
tak samo dziennikarstwo.

[suonce89]

z wosem będzie ci ciezko. sama w tym roku pisze mature i wybieram sie na
psychologie. zdaje historie, polski i angielski (wszystko na rozszerzeniu). tez
jestem humanistką, ale jakoś sie tym nie przejmuje i nie zakładam, ze sobie nie
poradze na tym kierunku. zazwyczaj wymagana jest matura z historii, biologii i
matematyki, ale np. na Uniwersytet Jagielloński mozna zadawać dowolny przedmiot.
wystarczy poszukac na stronach uniwersytetów, tam sie wszystkiego dowiesz.

[alicepoint]

o dżizys!;) odpisuje Ci, bo sama miałam ten problem w zeszłym roku.
Zdawałam mature też z tych przedmiotów. Nie wiedziałam jaki wybrać
kierunek. Moją największą pasją jest moda, ale w Polsce wiadomo -
kwaśno jeśli chodzi o kierunki z tym związane. Ostatecznie
wylądowałam na kulturoznastwie. Dzisiaj wiem, że to jedna wielka
porażka. Studia są nudne jak flaki z olejem! Więc rada dla Ciebie:
skoro interesują Cię sprawy związane z mediami, wybierz np.
dziennikarstwo. Trzymaj się z dala od kierunków, gdzie musisz się od
razu zdeklarować na konkretną specjalizację. Bo jeśli nie masz
wąskich zainteresowań możesz się szybko zniechęcić, jak na przykład
ja. Uważaj na kierunek kulturoznastwo, bo tutaj często musisz wybrać
specjalizacje. To zdecydowanie studia dla pasjonatów. Powodzenia i
współczuje matury ;)

[m_antoinette]

alicepoint,a wiesz już jaki masz wybór pracy po tych studiach?ja zawsze byłam
ciekawa co można robić po tym kulturoznawstwie

[trocineczka]

O nie! W zyciu nie wybieraj dziennikarstwa. Dziennikarzem moze byc kazdy, do
tego nie trzeba konczyc studiow kierunkowych. Nie wierzysz? Sprawdz ilu
"powazanych" dziennikarzy je ma. Powiem Ci nawet wiecej- lepiej postrzegani sa
ludzie po innych kierunkach studiow, bo dziennikarstwo tak naprawde niewiele
uczy. Tego samego, a nawet lepiej, mozesz nauczyc sie odbywajac np. staz w
jakiejs redakcji. Nie wiem co Ci poradzic, bo Twoje zainteresowania malo
przystaja do tego, co oferuja polskie uczelnie :D Poszperaj troche po necie
patrzac nie tylko na kierunki, ale i specjalnosci, ktore oferuja.

[alicepoint]

słuchaj. Musisz zmienić troszkę nastawienie. Nie patrz na to tylko
pod kątem pracy. Pamiętaj także o tym, że studia to Twoje najbliższe
5 lat życia. Niby najlepszy okres w życiu. Jeśli chcesz, żeby tak
było, studia muszą sprawiać Ci przyjemność, dawać satysfakcje, no i
przedewszystkim interesować. Wyobraź Sobie, że przez 5 lat będziesz
musiała chodzić na zajęcia które Cię nie interesują tylko po to,
żeby mieć dobrą pracę. Prawda jest taka, że żaden kierunek Ci tego
nie gwarantuje. W dzisiejszych czasach ludzie często nie pracują w
zawodach, które studiowali ( może jedynie lekarze, prawnicy itp.).
Jeśli chodzi o mój kierunek, to studiuje kulturoznastwo dalekiego
wschodu. Ucze się języka japońskiego i poznaje kulturę orientalną
bardzo dogłębnie. Ze znajomością tego języka można zdobyć dobrze
płatną pracę w wielu branżach - obecnie wiele firm współpracuje
przecież z firmami japońskimi, produkuje tam swoje towary. Ale co z
tego, jeśli mnie to wogóle nie interesuje. Męcze się na tych
studiach. Tobie dobrze radze, żebyś przemyślała, na czym Ci w zyciu
najbardziej zależy...:)

[mary.nara]

Niestety moje doświadczenie i wizja tego co można robić po
kulturoznawstwie jest o wiele bardziej pesymistyczna.
Być może i studia miały inny wymiar - nie wykładano "konkretnego"
kulturoznawstwa (tak jak wspomniane powyzej dotyczącego dalekiego
wschodu), nie było (oprócz ogólnouniwersyteckich lektoratów na
poziomie żałosnym - np. angielski do poziomu FC) innych mozliwości
nauki języka obcego. Absolwenci - a nie było ich tak znowu dużo (35
osob na roku, a i tak część z nich zrezygnowała na 4, 5 roku z
pisania pracy mgr), wylądowali w zawodzie "żona", inni na
przysłowiowym "zmywaku" zagranicą, resztki w agencji reklamowej,
przypadkowych firmach wszelkich branż, jedna osoba została na
uczelni, ale nie wygląda na to żeby jeszcze się rozwijała;)
W czasie rozmów z absolwentami często pojawia się temat - co byś
zrobił jakby Twoje dziecko chciało studiować kulturoznawstwo? I
odpowiedź "zdzieliłbym przez łeb" jest jedną z najdelikatniejszych,
uwierz mi;).
Jeśli nie zależy ci na wiedzy, umiejetnościach, karierze, masz za
dużo czasu wolnego i za dużo pieniedzy (np. rodziców którzy kupią ci
mieszkanie, lub na 100% będą utrzymywać cię do 30-35 roku życia, a
po studiach załatwią pracę " u wujka" bo mają plecy) to polecam
kulturoznawstwo:)
Jeśli chcesz się usamodzielnić (albo musisz), przestać bawić i
zrobić coś sensownego z życiem pókiś młoda - to wybierz COKOLWIEK
innego - prawo, filologię, psychologię, a najlepiej budowę dróg i
mostów. I wtedy w najgorszym wypadku postudiuj sobie kult. jako 2
fakultet albo zaocznie i sama zobaczysz, że mam rację. Te studia (w
większości przypadków) są bez sensu:(.
Jeśli jeszcze się wahasz to pomyśl- studiowałabyś filozofię?
Kulturoznawstwo to filozofia tylko zawężona do myśli o kulturze:)

[foamclene]

Twoje zainteresowania to raczej pasja oparta na obserwacji i
konsumpcji czy moze myslas o uczelni artystycnej?
Jezeli widzisz siebie w reklamie to albo psychologia albo uczelnia
artystyczna
najlepiej jedno i drugie :) wtedy bedziesz dobrze przygotowana do
pracy
ja studiowalam psychologie wlasciwie nie myslac o pracy w zawodzie
w toku studiow okazalo sie, ze szkala daje mi mozliwosci polaczenia
zamilowania do bazgrania i psychologii (robilam specjalizacje z
psychologii torczosci po krotce teorie procesow tworczosci, wiedza
na temat rozwijania/stymulowania kreatywnosci)
rownolegle wybralam kierunek laczacy psychologie i bazgranie :) i
druga specjalizacje zrobilam z komunikacji wizualnej (nabywanie
praktycznych poza teoretycznymi umiejetnosci graficznego
przekazywania ideii :)
nie wiem jak jest na warszawskim uw poniewaz studiowalam na uczelni
niepanstwowej (ale drugi kierunkek studiowalam w katedrze profesora
miziolka ktory stacjouje rowniez na uw byc moze wiec i psychologia
spoleczna uw daje mozliwosc polaczenia sztuki i psychologii w jenym
kierunku :))

[foamclene]

namieszlam
miziolek stacjonuje chyba na wydziale historii sztuki uw :)

[m_antoinette]

co do dziennikarstwa,to odradzali mi je wszyscy więc nie zastanawiam się nad nim już
a najbardziej widziałabym siebie w organizowaniu jakis wydarzen
kulturalnych,projektowaniu reklam telewizyjnych i fotografowaniu mody do
czasopism-sama idylla ;)

[trocineczka]

Jak tak- to proponuje jakis kierunek z lekkim zacieciem artystycznym :)
Ewentualnie cos takiego jak animacja kulturalna, ale wtedy postaw na srednie
oceny i zbieranie doswiadczenia, nawet za niewielkie pieniadze, bo animatorow
niestety malo kto ceni. Musialabys sie wiec wykazac ;)

[foamclene]

o mode ja tez bym chcla fotografowac
o ile warsztatu mozna sie wyuczyc to juz dryg do tego typu zajec
tzreba miec
a fotogafowanie mody chyba nie nalzey do najlatwiejszych
za cienias jestem
ale chcialbym chocby sprobowac calkiem amatorsko

[trocineczka]

He he, ja studiuje psychologie spoleczna. Tyle, ze bardzo mocno nastawiona na
marketing, PR, reklame, badania rynku i takie tam :D I ostrzegam; do tej
specjalnosci trzeba jednak byc troche scislowcem. Chyba, ze przez psychologie
spoleczna dana uczelnia rozumie warsztaty i ksztalci trenerow (tak tez moze byc).
A pracuje w tej chwili jako... dziennikarz :D Ale propozycje z reklamy tez sie
kolo mnie kreca. Tyle, ze najpierw magistrem trzeba zostac :) Jezeli wiec
myslisz o reklamie, ale bez nalecialosci przedmiotow scislych- psychologia
spoleczna raczej odpada.

[m_antoinette]

Właśnie myślałam o tej animacji kultury na UW,nie wiem tylko czy mam szanse sie
tam dostać.
Ciekawi mnie w jaki sposób można dostać staż w prasie,czy reklamie jeśli
studiuje się np jak Ty psychologię społeczną,zastanawiam się czego wymagają
pracodawcy i w jakim charakterze można dla nich pracować...:>

[foamclene]

ja odbywalam staz w centum sztuki wspolczesnej w warszawie
byl gwarantowany pzrez uczelnie...
byly to najrozniejsze roboty glownie przy organizowaniu wystaw

[trocineczka]

Ja zaczynalam jako reporter. Trafilo mi sie jak slepej kurze ziarno, bo akurat
pewna redakcja niemal na gwalt poszukiwala ludzi. Nieskromnie jednak powiem, ze
mam tzw. "lekkie pioro" i troche talentu w te strone, wiec dosc szybko sie na
mnie poznali ;) W tej chwili nie jestem zwiazana jako tako na stale z zadna
redakcja. Pracuje jako wolny strzelec na umowe o dzielo. Choc nie da sie ukryc,
ze w tych moich umowach najczesciej przewija sie jedna nazwa ;) Zdarzylo mi sie
tez pracowac jako tzw. researcher. To taki czlowieczek, ktory zbiera material,
pod ktorym pozniej podpisuje sie i tak ktos inny :D No ale coz... frycowe trzeba
zaplacic :D Czy latwo dostac sie na staz? To zalezy gdzie. W mniejszym miescie,
do oddzialu danej redakcji- powiedzmy, ze dosyc latwo. Do oddzialu glownego juz
jednak naprawde trudno. Trzeba miec bardzo szeroka wiedze z wielu dziedzin.
Nigdy nie wiesz, z czym podczas rozmowy wyskoczy rekrutujacy. A wyskoki bywaja
rozne :D Co zas sie tyczy reklamy, to ja jestem raczej czlowiekiem
odpowiedzialnym za skutecznosc i sprzedaz czasu antenowego tudziez miejsca w
gazecie. Ty chcialabys sie zajac chyba graficzna strona :) Od razu powiem tez,
ze najlepiej funkcjonuja te placowki, w ktorych tacy jak Ty pracuja z takimi jak
ja :D
Nie patrz na to czy gdzies masz szanse sie dostac. Nigdy nie bedziesz wobec
siebie obiektywna. Po prostu sprobuj.

[foamclene]

zazroszcze ludziom, ktorzy potrafia pieknie i "skutecznie"
werbalizowac
to chyba najlepsze co mozan dostac od zycia
dar
czlowiek nie bladzi nie miota sie
wie do czego jest sworzony i czym sie zajac

jak ogladalam pierwsza edycje idola gdize min. spiewala gosia
stepien zupelnie sie rozstroilam, kiedy dotarlo do mnie jak to
cudownie jest miec talent i jacy zdolni sa ludzie
a tu czlowiek siedzi i kombinuje czym sie zajac zeby jaknajmniej
schrzanic :)

[trocineczka]

Ja mam tylko ten problem, ze szybko sie nudze. Musze do czegos dazyc, o cos
walczyc. "Ciepla posadka za biurkiem" chyba nie jest mi pisana :D Stad pewnie to
dziennikarstwo- tam zawsze sie cos dzieje. I na rozne imprezy mozna wejsc za free ;)

[foamclene]

podbno to cecha ludzi bardzo inetligentnych
to ze szybko sie nudza
wiec nie martwilabym sie zbytnio na Twoim miejscu :)

[foamclene]

tez uwazam psychologie za nauke scisla ;)
psychologia to jednak glownie badania empiryczne

[trocineczka]

Ja raczej za taka ni pies ni wydra ;) Troche tego, troche owego :D Ale to mi
pasuje, bo ja zawsze i pisac umialam i zadania z fizyki np. rozwiazywac :D Za to
nie znosilam biologii, ale jakos przetrwalam i nawet w indeksie z
biologio-podobnego przedmiotu mam 5 :P Ale z tymi badaniami to racja ;)

[ensoleillement]

no kurcze bez jaj dziewczyny:)
slyszalam ze osrodki psychologii wawa-poznan roznia sie bardzo ale aż tak? co
prawda plota głosi że w warszawie właśnie bardzo matematycznie, ale u nas
Brzeziński jest najważniejszy na wydziale i no kurde nijak bym nie powiedziała
że psychologia to nauka ścisła. Owszem- badania tak, przy pracy mgr pewnie mi
czkawką wyjdą, psychometria i te sprawy również, ale przecież to nie jest jakaś
czarna magia:) u nas naprawdę jeśli chodzi o te przedmioty to doktorzy
prowadzący ćwiczenia (ale prof również!) az nas przepraszali że tyle tu liczb i
tłumaczyli jak ostatnim debilom bo wiedzieli że łatwo nam nie będzie:) A oprócz
tych 3 przedmiotów trwających raptem jeden semestr są tysiące innych,
pasjonujących wręcz i humanistycznych do przesady, człowiek od początku do konca
i ze wszystkich stron:) A przedmioty typu logika czy jakas biologia zdarzają się
na pierwszych latach najróżńiejszych kierunków..

[foamclene]

metodologia i ststystyka badan psychologicznych to moja zmora :)
do dzis dnia mimo, ze od studiow troche juz minelo panstwo
brzezinscy maja u mnie w domu wlasna polke :) (bo rowojawa mialam
wlasnie z psorka brzezninska)
ciezkie mam wspomnienia pamietam, ze spalam z metodologia pod
poducha :) i wlasciwie nie ruszlaalm sie bez ksiazki z domu
wyklady mialam z samym guru Jerzym :) niestety niewiele mi to pomoglo
nie wiem jakim cudem zaliczylam metodologie i statystyke
chyba fart
z tego co pamietam metodologie mialam na tzrecim roku na pewno dwa
semsry (cwiczenia i wyklady) chyba ze ze starosci co popieprzylam :)
statystyka dwa semstry
juz na drugim roku bylo cos w rodzaju metodologii w praktyce w
formie cwiczen (za cholere nie pamietam jak to sie nazywalo) na
tzrecim jakby to nazwac zaawansowane ciwieczenia oraz wyklady z
brzezinskim

[foamclene]

na ktorym jestes roku?
sluchaj moze na klinicznej macie nieco odwrocony program i ina forme
specjalizacji byc moze dopiero na 4 i 5 roku Wam zasuna porzadna
porcje ;)
ja na wydziale spolecznej wlasciwie na tzrecim roku musialm miec
zaliczone wszytsko a potem juz tylko spec. robilam

[ensoleillement]

jestem na trzecim ale przede mną już tylko stricte kliniczna, metodologie
mieliśmy na drugim (ustny egzamin z brzezinskim to dopiero przeżycie...)
Cwiczenia ze statystyki były, ale z moim ukochanym panem doktorem i to własciwie
tylko wklepywanie danych do spssa..Więc mam zupełnie inne doświadczenia, zero
traumy:) (jak już mówimy o traumie to dla mnie- pani Brezzińska, psych.
edukacji- jej działka- i sztuczny twór co się nazywa zdrowie publiczne, teraz
właśnie mam i jakaś masakra...ale to już osobisty uraz:)

a co to jest ta metodologia? ;> n/t

[lady_agrest]

[foamclene]

metodologia badan psychologicznych
czyli jak przeprowadzic badanie zeby mialo status naukowy :)
w przypadku bzrezinskiego o ktorym mowimy to metodologia szczegolowa
okreslajaca proceduty procesu badawczego
np. jak zbudowac narzedzie psychologiczne zeby dokladnie mierzylo :)
to co chcemy zmierzyc i zeby pozwoliło na wyciagniecie poprawnych
wnioskow
jak przy pomocy tych narzedzi psychologicznych przeprowadzic badanie
w celu potwierdzenia lub odrzucenia zalozen, w taki sposb zeby mozna
je bylo zreplikowac, zintegrowac z innymi i zeby jeszcze bylo zgodne
z zasadami etyki zawodowej :)

[trocineczka]

Semestr?! Semestr to ja mialam logiki, kolejny sztuki argumentacji (taka logika,
tylko pod inna nazwa :D), rok metodologii ze statystka (wyklady, cwiczenia,
zajecia na kompach osobno, wiec wlasciwie caly II rok byl pod znakiem
metodologii), badan wlasnych wymagali ode mnie na kilku innych przedmiotach (2-3
badania z jednego przedmiotu na semestr!)... Traumy nie mam :D Ale rozumiem skad
ta rozbieznosc; nasi kliniczni pewnie tez by inaczej niz ja pisali :D

[ensoleillement]

specjalizację wybieramy teraz dopiero, więc to kwestia uczelni a nie tego:) nie
wiem, sama, może tylko ja to tak lajtowo odebrałam wszystko, ale naprawde nie
wydaje mi się...widocznie mieliście kładziony nacisk na coś zupełnie innego niż
my. nawet nie widocznie tylko na pewno, prac badawczych obowiązkowych nie miałam
żadnych..ale to dla Was lepiej. no nie wiem, dziwne to ale nie myślcie że u mnie
psychologia to wielki pikuś bo nie do końca tak jest, no tylko więcej wkuwania
teorii osobowości, rozwojówki czy poznawczej niż matematyki:) ja tam wole to:P a
Ty trocineczka UW czy coś innego?

[foamclene]

ja akurat wpominam bardzo dobrze ;) mialam z nia rozwojawa i jakos
lekko poszlo ale o nim dlugo nie zapomne :)))) tym bardziej ze ta
czarna ksiega lypie na mnie z polki ;)

[decembersnowdrop]

Co do Warszawskiej Szkoły Reklamy - jeszcze 4 lata temu (więc prawdopodobnie i teraz) było to 2-letnie studium. Praca po tym jest, ale poziom niski, ponoć dziwny klimat, a potem i tak stwierdziłabyś, że jednak warto mieć magistra, albo chociaż licencjat. Szkoda czasu i pieniędzy.

Kulturoznawstwo - jak wyżej, no i jedynie 20 miejsc...

Moja siostra ma podobne upodobania do ciebie i wybrała wspomnianą już polonistykę, po roku można wybrać specjalizację medialną.

[m_antoinette]

Dzięki za informacje o tej szkole reklamy.
faktycznie samo studium to za mało.A w jakim charakterze pracuje sie po
polinistyce ze specjalnością medialną?

[m_antoinette]

aha,dodam jeszcze że interesuje mnie również POU w Warszawie na wydziale
markeningu i reklamy,jeśli któraś z was wie coś o tej szkole będę wdzięczna za
informacje

[danuu]

Coz...nie znam rynku uczelni warszawskich. Wiem, ze w Lodzi polonistyka jest
raczej dla niespelnionych poetek ;p
Sama studiuje kulturoznawstwo i pracuje w duzym wydawnictwie - wiekszosc moich
znajomych ma jakies fajne zajecia. Uwazam, ze mowienie o jakims kierunku ze jest
przyszlosciowy lub nie jest troche bez sensu, bo sama znam kilku looserow po
informatyce (b.przyszlosciowy kierunek, nieprawdaz?) ktorzy maja problem z
praca... Kulturoznawstwo umozliwia podjecie pracy, bo zajec jest malo, wiec w
sumie niewiele jest osob konczacych te studia bez zadnego doswiadczenia. A sama
widze po rynku pracy, ze to wlasnie doswiadczenie jest czesto wazniejsze dla
pracodawcow niz 5 dyplomow

[zettrzy]

skoro sama nie wiesz CO chcesz studiowac, moze najpierw zadaj sobie
pytanie CZY chcesz w ogole zawracac sobie glowe studiami... bo
studiowanie "wybrane" tylko dlatego ze tak "wypada" albo ze tak chca
rodzice to mniej wiecej to samo co kiedys malzenstwo z rozsadku

nie masz sprecyzowanych zainteresowan, zestaw

szeroko pojęta
> kultura,kino,media,fotografia,reklama

brzmi troche jak "bardzo lubie siedziec przed telewizorem albo
przegladac kolorowe czasopisma"; to przeciez mozna robic bez dyplomu

z drugiej strony, skoro rodzice moga zapewnic ukonczenie studiow
przez znajomosci, to o co chodzi?

innych rad podsuwac nie moge, bo mialam diametralnie inne podejscie
do studiow, wiec moje doswiadczenie nic tutaj nie pomoze

[n_nicky]

Studiuję Dziennikarstwo i Komunikację Społeczną, właśnie piszę pracę
licencjacką. Wielokrotnie wypowiadałam się na forum na temat tego kierunku i
wszystkiego co z nim związane. Tutaj jest chyba mój najobszerniejszy komentarz:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=245&w=76625492&a=76727004

>Interesuje mnie szeroko pojęta
> kultura,kino,media,fotografia,reklama.

Studiowanie dziennikarstwa daje sporo możliwości do pogłębienia tych
zainteresowań. Nie wybieraj kulturoznawstwa - dziennikarstwo bywa nudne, ale
kulturoznawstwo (przynajmniej we Wrocławiu) to jest kompletna nuda.

>Moi rodzice jednak najchętniej widzeliby
> mnie na prawie,a potem jako notariusza(ale pomijając znajomości,te studia
> trwają przecież całe wieki i są potwornie ciężkie)

Nie patrz na ambicje rodziców i rodziny, tylko na siebie i swoje plany. W moim
przypadku krewni ze strony taty dawali mi do zrozumienia, że mam kontynuować
tradycje rodzinne i być lekarzem. Co z tego, że miałabym "dobry start" w tym
zawodzie, skoro żyłabym pod ciągłą presją i kontrolą. Zawsze miałam swoje plany
i, co ciekawe, są powiązane z tradycjami rodzinnymi ze strony mamy ;)) Moi
rodzice nigdy mi niczego nie narzucali, akceptują w pełni moje wybory i trzymają
za mnie kciuki, żeby udało mi się spełnić moje marzenia.

Mogę się podzielić wiedzą i przemyśleniami na temat dziennikarstwa, świata
mediów itp., ale trudno mi cokolwiek doradzać w pozostałych kwestiach, bo nie do
końca potrafię zrozumieć osoby, które nie są pewne, co chciałyby w życiu robić.
Pewnie dlatego, że sama zawsze miałam sprecyzowane plany i marzenia, jestem
perfekcjonistką do przesady ;)

Do Foamclene

[autentyczna]

A jak z pracą po psychologii? Same studia, jak się domyślam, ciekawe? ;)
Jakby nie patrzeć, od kogoś, kto jest już po psychologii, dowiem się więcej, niż z artykułów prasowych ;>

[foamclene]

o w tej kwestii chyba niewiele Ci pomoge
bo ja rzucilam prace :) zeby studiowac :) czyli odwrotnie niz
normalny czloweik ;) to czyni...
nigdy tez nie tarktowlam studiow jako inwestycji :) tak naprawde
traktowalam to bardziej jak hobby
nie szukalam tez pracy po skonczeniu studiow (w tym czym sie zajmuje
tez nie zawsze sie przyznaje :) do psychologii wole funkcjonowac
jako plastyk, a ze gdzies po drodze trafilam tez wykszalcenie
plastyczne nie musze klamac :), a jedynie nie ujawniam calej
prawdy :) moj chlop sie czasmi wygada przed klientami jak mu
argumentow nie wystarcza do przepchniecia "projektu" :), ze
uzasadnienie nie jest przypadkowe tylko opracowane prze "fachowca" ;)
faktycznie studia wspominam bardzo dobzre szczegolnie kierunek,
ktory studiowalam dziennie, ale to chyba dosc powszechne odczucie

mysle, ze na studiowaniu psychologii mozna starcic najmniej ;) jak
sie nie jest pewnym co wybrac :) wiedza, ktora mozna sie wspomagac w
kazdej dziedzinie i kazdej branzy do ktorej pozniej sie trafii...

[foamclene]

jezcze tak mi przylo do glowy :)
ja chyba nie moge byc traktowana jako probka preprezentatywna
bo jakby to powiedizc
jestem delikatnie mowiac
nico inna niz noramlny czlowiek
zeby nie powiedzec p...lnieta :) (jak mowi rodzina i znajomi ;)

nigdy nie bylam zbyt lotna/bystra ale mysle, ze inteligentny
czlowiek moglby te sytuacje wykorzystac znacznie lepiej niz ja.

ad rem;)

[yavanna86]

Hmmm a wracając do doradztwa w sprawie kierunku...Wiesz,humaniści rzadko robią w
życiu dokładnie to, "co skończyli".Masz wielkie szanse na to,że Twoja nauka nie
zakończy się na studiach,że będziesz musiała się w czymś wyspecjalizować itd...
Jak dla mnie możesz równie dobrze iść na jakąś filologię (potem dziennikarstwo
czy tłumaczenia jak najbardziej, a dodatkowo masz konkretny fach w ręku-tylko
nie wiem jakie są wymagania na UW jeśli chodzi o maturę) albo na kierunek o
nazwie Ochrona dóbr kultury (znów nie wiem czy UW ma to w ofercie,ale na UMK w
Toruniu jest,studia nie są lekkie, bo to jeden z pierwszych i najlepszych w
kraju,z tego co wiem-WOS starczyłby(rok temu był potrzebny j.obcy+dowolny
przedmiot)... masz tam zarówno historię sztuki,elementy archiwistyki,jak i
fotografię i rysunek- w praktyce,oczywiście)
chociaż i tak wymienione przez Ciebie zainteresowania najbardziej kojarzą mi się
z DAMS-em na Universita' di Bologna - czyli ciekawe,rozwijające studia dla nie
do końca zdecydowanych humanistów zainteresowanych kinem,teatrem,kulturą,po
których jednakowoż z robotą ciężko...

[autentyczna]

> jestem delikatnie mowiac
> nico inna niz noramlny czlowiek
> zeby nie powiedzec p...lnieta :) (jak mowi rodzina i znajomi ;)

Dzięki za odpowiedź :)
Mówi się, że psychologię wybierają ludzie, którzy mają problemy ze swoją psychiką ;] Hm, nie wykluczam, że coś w tym jest... :P

[foamclene]

mnie raczej chodzilo o dosc lekki stodunek to zycia :) malo powazny
i odmienne od wiekszosci poglady czesto skrajne...
ale fakt teakich soosbowosci jak na uczelni nie spotyka sie co
dzien :) a juz na pewno nie w jendym miejscu w takiej ilosci :)
i mowie tu nie tylko o studentach, ale i profesorach :)

mysle jendak, ze ta opinia o zaburzeniach osobowosci wsrod studentow
psychologii jest mocno przesadzona :) mysle ze jest ich tylu ilu na
kazdym innym kierunku studiow
byc moze ten kierunek studiow wybiera specyficzna gruba ludzi,
majcych nasilone pewne cechy osobowosci czesto odbierane
jako "nadwrazliwosc" :) w rzeczywistosci wynikajace jedynie z
glebszej analizy otaczajacego swiata :)

[ensoleillement]

zawsze mi się płakać chce jak słysze takie gadanie.
napisze sobie chyba na czole wyjaśnienie i tak będę łazić bo nigdy nie wiadomo z
jakiego kąta padnie zarzut ze jestem pscyhiczna bo studiuję psychologię.
na kiego grzyba ktoś chory psychicznie męczyłby sie 5 lat, zdawał egzaminy z
logiki, filozofii, biochemii, neuronauki i innych żeby dowiedziec sie czegoś o
swojej chorobie?? jak moze przeczytać o niej w pierwszej lepszej książce??
nikt nigdy nie podał mi jeszcze jakiegokolwiek sensownego uzasadnienia (nie
wspomne o dowodzie na istnienie) tego idiotycznego stereotypu.
jedyne co może mieć miejsce, to oczywista lepsza znajomość stanów, chorób
psychicznych- u innych i u siebie siłą rzeczy też. wiec UŚWIADAMIAM sobie, że
mam depresję, bo znam jej objawy, przebieg i przyczynę. Ktoś kto ich nie zna
może tej choroby nie rozpoznac. Ale będzie ja miał.
Co nie zmienia faktu że nigdy nikt nie stwierdził faktu, że na pscyhologii jest
więcej chorych psychicznie niż na innych uczelniach. Z tą różnicą że psycholog
powie ci: a kto nie jest??? i będzie miał racje.

[beatrycze123]

polski+wos+podstawowy angielski nie zapewniają dobrego startu :/ Przynajmniej
nie na uczelnie publiczne.

[ensoleillement]

zgodzę się bardzo z jedną z poprzednich wypowiedzi- wybierz coś, co lubisz, bo
pracę znajdziesz po każdych studiach, jeśli tylko będziesz dobra w tym co
robisz. Ja niestety w trakcie studiów zostałam brutalnie pozbawiona złudzeń- nie
ma że kończysz psychologię (czy cokolwiek innego) i już jesteś panią psycholog,
tak naprawdę g.. wiesz. Więc: praktyki, wolontariaty, wyjazdy, kursy, szkolenia,
treningi- wszystko w trakcie studiów. Może gdzieś mnie polubią i zechcą przyjąć
do pracy? Wszystko zależy od tego, co robisz ze sobą i wolnym czasem, wystarczy
że kierunek jest zbliżony, a z humanistycznymi tak juz jest że to wszystko i
nic...Nie wspominam oczywiście o tych koszmarach które muszę przejść po
studiach- szkoły psychoterapii, studia doktoranckie czy podyplomowe,
specjalizacja. Ale to moja droga- chcę być psychologiem klinicznym, bliżej
medycyny niż psychologii- ale znajomi idą na p. pracy i są HRowcami już teraz na
studiach. Albo pracują w reklamie właśnie.
Reasumując- studia to dopiero początek. Cała reszta zależy tylko od tego, co
będziesz chciała zrobić, one dają Ci jakieś tam możliwości, ale to nie wszystko..

ensoleillement

[m_antoinette]

a gdzie studiujesz psychologię i jakich matur tam chcą?

[ensoleillement]

studiuje na UAM a co chcą to nie wiem bo zdawałam 3 lata temu. jest na stronie

najlepiej zdawaj na kilka

[vivian.darkbloom]

spośród kierunków humanistycznych najbardziej poszukiwane na rynku pracy są
chyba prawo (to są bardzo ciekawe studia o ile kogoś to interesuje, ale
rzeczywiście ciężkie!), psychologia (np. do pracy w HR), socjologia - zwłaszcza
ze specjalizacją reklama ( np. agencje reklamowe, instytuty badające rynek), PR
albo dziennikarstwo jako specjalizacja - takie odnoszę wrażenie. kulturoznawstwo
- nie.
czy rozważałaś jakąś filologię?
najlepiej zdawaj na kilka różnych kierunków.

[littlefrog]

kulturoznawstwo (przynajmniej to na uw) to kierunek dla ludzi którzy naprawdę
się na niego nadają: realizują tam swoją pasję, angażują się całościowo i nie
trafili tam przypadkowo. inaczej - nie ma szans. mam koleżankę która w tym roku
robi tam mgr i szczerze mówiąc możliwości zawodowe są żadne. wszystko gdzie
można się zaczepić to głownie staże dla studentów, a jeśli praca to na przykład
w muzeum, 8h dziennie czyli pełen etat z tym że.. jako wolontariusz :/
także jeśli Twoja pasja nie jest ważniejsza niż chęć zarobienia w przyszłości
jakichkolwiek pieniędzy na życie to kulturo nie wybieraj.
i mała ciekawostka na koniec: spotkanie osoby hetero na kulturoznawstwie to nie
lada wyczyn ;))

[danuu]

Co do tych klopotow z praca, to tak jak mowilam - to sprawa indywidualna. Ja mam
swietna prace studiujac kulturoznawstwo :>
Ale w stu procentrach zgadzam sie z tym...
littlefrog napisała:

> i mała ciekawostka na koniec: spotkanie osoby hetero na kulturoznawstwie to nie
> lada wyczyn ;))

I dodaje, ze takze - przynajmniej u mnie na uczelni - sporo osob dodatkowo
ladowalo w psychiatryku. Ot, niespelnieni artysci :|

[ryfkaa]

Jeśli już musisz humanistyczne ,po których umie się"wszystko " a tak naprawdę
żadnego "fachu w ręku",to w zasadzie każdy jeden kierunek a potem roczna
podyplomówka ukierunkowana na PR ( z pełnym zaangazowaniem)Powodzenia.

[alex_koz]

ryfkaa napisała:

> Jeśli już musisz humanistyczne ,po których umie się"wszystko " a
tak naprawdę
> żadnego "fachu w ręku",to w zasadzie każdy jeden kierunek a potem
roczna
> podyplomówka ukierunkowana na PR ( z pełnym zaangazowaniem)
Powodzenia.

nie zgadzam sie z Toba.
moim zdaniem w tzw. kierunkach humanistycznych najwazniejszy jest
pomysl na siebie, a pomysl takowy rodzi sie najczesciej w toku
studiow. studia humanistyczne takie wlasnie jak politologia,
kulturoznawstwo, stosunku miedzynarodowe etc. daja szeroka wiedze i
otwieraja wiele sciezek i moim zdaniem sa idealne dla absolwentow
szkol srednich, ktorzy nie wiedza czym konkretnie chcieliby sie
zajmowac. umozliwiaja poszerzenia horyzontow i odnalezienie
swojejsciezki. a przy tym studenci takowych maja dostatecznie duzo
czasu by uczyc sie jezykow obcych.

zadne studia nie daja "fachu w reku", wszak od absolwentow takich
zdawaloby sie konkretnych kierunkow jak chociazby prawo czy ekonomia
rowniez wymaga sie pewnej specjalizacji, doswiadczenia zawodowego
uzyskanego w toku studiow podczas praktyk, stazu czu chociazby
wolonatariatu.

wracajac do tzw. studiow humanistycznych, to że dopiero na trzecim,
czwartym roku studiów student ma wizje tego co chce robic po
studiach nie jest wada, najlepsze decyzje to przemyslane
decyzje,podjete w oparciu chociazby o przebyte podczas studiow
praktyki w roznych dziedzinach.

dodam tylko, ze znam absolwentow takich "beznadziejnych" kierunkow
jak historia sztuki, kulturoznawsto, polonistyka, historia,
socjologia, politologia ktorzy doskonale sobie poradzili na rynku
pracy i moga przebierac w ofertach pracy.