Olgo,

[czan-dra]

Czy to jest to o czym myślę, pokrótce:

Mieszkaliśmy w bloku, od urodzenia, i byliśmy traktowani jak rodzina, ja jadłem u każdego z nich i oni jedli u mnie jak u siebie, podłączałem im każdy sprzęt który sobie kupili, i byłem przy muzyce którą oni nagrali, i nagle dwóch z nich zmarło, było to dwa lata temu, stworzyłem stronką z muzyką, którą oni uwielbiali, i co dzień wkładam słuchawki na uszy słucham tej muzyk, mało tego, coraz bardziej mi się to podoba, czy to jest normalne, proszę odpowiedz...

[olga_w_ogrodzie]

Czandro,
ale to nie boli ?

muzyka Ci się podoba, lubisz jej słuchać.
a, gdy słuchasz jest Ci źle i ciężko czy ożywiasz po prostu dobre, ciepłe,
miłe wspomnienia ?

[czan-dra]

Czuję że są koło mnie, nie czuję, że jest mnie mniej...

[olga_w_ogrodzie]

określiłeś to tak, że już wszystko wiem.

właśnie siedzę w sweterku Ś.P. Babci. która mnie jako jedyna na świecie tym bożym...
nie ma co nawet gadać.
przy Babci byłam zaopiekowana.
przestała być 5 lat temu.
w tym sweterku, gdy jestem, to i Ona odrobinkę,
zupełnie malusieńką odrobinkę,
jest.

[czan-dra]

Nawet nie wiesz jak mi pomogłaś...
Dziękuję...

[olga_w_ogrodzie]

z psychoterapeutą w poniedziałek ostatni właśnie mówiliśmy o śmierci.
zauważył, że coś dziwnego w tym jest, iż, z jednej strony nie chodzę już na pogrzeby,
bo mnie to załatwia totalnie.
bywam na grobie sama położyć różę, dopiero, gdy już czas
jakiś minie i jest nieco spokojniej,
a jednocześnie idę się opiekować ludźmi, którzy śmiertelnie chorzy i odchodzą.
no dziwne, bo kosztuje mnie to niezmiernie dużo.

mówiłam mu też o Ś.P. Tacie i o tym, że, gdy już się do siebie wreszcie zaczęliśmy zbliżać,
to wziął i umarł nagle, choć zapowiadał, iż jest z długowiecznej rodziny i zamierza żyć długo.
i stwierdziłam, iż dziwne to, bo innych czas leczy, a mnie nie.
Tata umarł tak dawno temu, Ś.P. Babcia też już 5 lat temu, a ja wciąż czuję tak mocno ten brak.
powiedział mi ten doktor, że jednak, skoro między mną i Tatą już było dobrze pod koniec,
to się nad tym skupiać i to wspominać - wszystko, co dobre było i wiązało się z Tymi, którzy odeszli.
tak zrobić, by nie bolało, ale było ciepło i radośnie, kiedy się o Nich myśli.

sądzę, że Ty tej muzyki słuchasz z takimi ciepłymi myślami właśnie
i dlatego nie ma bolesnego braku, ale namiastka dobrej obecności.
zatem to zupełnie naturalne jest i normalne.

[czan-dra]

Dzięki Twoim postom, potrafiłem wczoraj rozmawiać w miarę normalny sposób, z żoną jednego z nich, widziałem zdziwienie w jej oczach, do tej pory unikałem jej, z powodu irracjonalnego poczucia winy, a Ty pomogłaś mi pogodzić się z tym co się stało, dziękuję...
Naprawdę mi pomogłaś, świat jest przyjemniejszy w byciu w nim....