Gość: ja
IP: *.szczecin.cvx.ppp.tpnet.pl
03.02.04, 13:00
Wrocław, 19 stycznia 2004 r.
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej
Janusz Dobrosz
Pan Leszek Miller
Prezes Rady Ministrów RP
Interpelacja poselska w sprawie polityki narodowościowej Rządu RP na
Opolszczyźnie w aspekcie niemieckim
Szanowny Panie Premierze
Jeden z polskich śląskich autochtonów z Opolszczyzny skarżył się mojemu
współpracownikowi, że rząd w Warszawie "sprzedał ich Niemcom paszportowym".
Znaczy to, że administracja centralna wbrew polskiej racji stanu odstępuje od
respektowania idei repolonizacyjnej, która została skutecznie zrealizowana w
ramach polskiego prawa konstytucyjnego i prawa międzynarodowego publicznego
na Śląsku Opolskim po wysiedleniu stamtąd po 1945 r. do Niemiec Niemców
etnicznych. Hasło "Niemcy paszportowi" to skrót nowej, antypolskiej, polityki
narodowościowej biurokracji warszawskiej wobec śląskiej ludności
autochtonicznej, prowadzonej po 1990 r. "Niemcy paszportowi" są to tacy
polscy obywatele mieszkający obecnie na Opolszczyźnie, których przodkowie po
1945 roku optowali na rzecz narodowości polskiej, a następnie otrzymali
obywatelstwo polskie, i którzy pod wpływem agitacji nacjonalistycznych
emisariuszy niemieckich przybywających do województwa opolskiego po 1970 roku
pod różnymi pretekstami zapisali się około 1990 roku do organizacji
mniejszości narodowej niemieckiej.
Dramatyczne niekiedy tragiczne losy tych naszych rodaków opisał najwnikliwiej
profesor Franciszek Marek, pierwszy rektor Uniwersytetu Opolskiego. Ostatnio
w eseju zatytułowanym: "Wielokulturowość w edukacji na Śląsku Opolskim"
(zob.: czasopismo "Prace Naukowe Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Częstochowie"
Pedagogika, XII, 2003; odbitkę artykułu załączam do niniejszej interpelacji).
Profesor wspomina w eseju między innymi opinię "najdociekliwszego dotąd
niemieckiego badacza i znawcy dziejów Śląska, a mianowicie Colmara Grühagena,
który w dziele pt. 'Geschichte Schlesiens' wyznał otwarcie, że dzieje Śląska
są dziejami germanizacji tej dzielnicy". Podkreślam tę niemiecką opinię
naukową, żeby zwrócić uwagę na to, czego rządzący w Warszawie i Opolu
urzędnicy nie traktują z należytą powagą. A mianowicie, że Śląsk Opolski był
polskim obszarem ludnościowym i kulturowym dość skutecznie niemczonym w
latach 1743-1945 pod rządami pruskimi. A zatem repolonizacja dokonana po 1945
roku była autentycznym przywróceniem do kultury polskiej tych Ślązaków na
Opolszczyźnie, którzy przed 1945 r. posiadali obywatelstwo Rzeszy Niemieckiej
i którzy po 1945 r. jednoznacznie optowali za przynależnością do narodowości
polskiej, a następnie otrzymali obywatelstwo polskie, w odróżnieniu od
zniemczonych Ślązaków, którzy zadeklarowali wtedy narodową opcję niemiecką i
razem z etnicznymi Niemcami legalnie zostali wysiedleni do Niemiec.
Ignorancja urzędników warszawskich i opolskich, zajmujących się sprawami
narodowościowymi po 1989 r., oraz zagraniczna intryga polityczna są głównymi
przyczynami niekorzystnie dla Polski kształtujących się procesów świadomości
narodowej w obrębie starej społeczności autochtonicznej na Opolszczyźnie.
Likwidowane są, z powodu braku polskich dotacji budżetowych, różnorakie
polskie autochtoniczne przedsięwzięcia kulturalne, nawet wielce zasłużone dla
polskiej kultury organizacje, np. Opolskie Towarzystwo Kulturalno-Oświatowe
(OTKO). Równocześnie rząd w Warszawie i jego wojewódzki przedstawiciel w
Opolu, a także opolska administracja samorządowa dotują różne formy
organizacyjne, które mają służyć programowi niemczenia masy ludności
śląskiej, która po 1945 r. wbrew niemieckiej racji stanu została przywrócona
do swojej macierzystej kultury polskiej. Są to na przykład Stowarzyszenie
Społeczno-Kulturalne Niemców na Śląsku Opolskim i afiliowane przy nim liczne
wyspecjalizowane organizacje lub "Tygodnik Śląski-Schlesisches Wochenblatt".
Profesor Franciszek Marek napisał w eseju demaskatorskie zdanie: "W mojej
ocenie nie ma już dziś na całym Górnym Śląsku, poza pojedynczymi (jak
wszędzie) przypadkami jakiejkolwiek zwartej grupy mniejszości narodowej, ci
zaś etniczni Ślązacy, co dziś niemiecką tożsamość głoszą, stanowią antypolską
dywersję polityczną, uprawianą świadomie przez wyrachowanych liderów i
nieświadomie przez manipulowanych, a często zastraszonych i przestraszonych
szarych członków zarejestrowanego w sądzie i uznawanego przez państwo (a
raczej przez rządzących państwem ignorantów) ruchu".
Z Wrocławia widać, że antypolska polityka narodowościowa na Opolszczyźnie
zaczyna stawiać następny krok. Po narzuceniu wielu publicznym placówkom
szkolnym funkcji niemczenia dzieci z polskich rodzin śląskich, po bezprawnym
zbudowaniu 60 pomników wehrmachtowskich w województwie opolskim - rozpoczęto
tworzenie nowego segmentu niemieckiej tkanki symbolicznej, jaką jest
krajobraz urbanistyczny wsi i miasteczek: niemieckie nazwy miejscowości, ulic
oraz niemieckie szyldy urzędowe na siedzibach administracji samorządowej.
Warszawskie przepisy ministerialne zezwalające na niemczenie krajobrazu
urbanistycznego Opolszczyzny są sprzeczne z art. 5 Konstytucji RP, który
nakazuje pielęgnowanie zrepolonizowanego w latach 1946-1989 statusu
urbanistyczno-architektonicznego tego regionu.
Niezależnie od tego, czy Polska wbrew swoim interesom zostanie inkorporowana
do nowej Unii Europejskiej, czy nie, władze lokalne i regionalne Opolszczyzny
będą miały prawny obowiązek chronić polski charakter osadnictwa ludności,
polską własność i polską kulturę śląską oraz polską tkankę symboliczną
(pomniki, tablice pamiątkowe i inne znaki i symbole, napisy w miejscach
publicznych). Powyższej tezy nikt jeszcze w Polsce oficjalnie nie neguje. Ale
nieoficjalnie są podejmowane różne przedsięwzięcia socjotechniczne, które
mają doprowadzić do niekonstytucyjnej zmiany w życiu zbiorowym. A mianowicie
do zniemczenia własności, do zniemczenia kultury, administracji i
szkolnictwa.
Przedstawiając te doniosłe kwestie, uprzejmie zapytuję Pana Premiera na
podstawie art. 192 ust. 2 regulaminu Sejmu RP:
1. Czy Rząd RP zamierza opracować kompleksową i długoterminową (do 2030 roku)
koncepcję polskiej polityki narodowościowej na Opolszczyźnie, uwzględniającą
konieczność przeciwstawienia się jawnie antypolskiej polityce
irredentystycznej Federalnego Rządu RFN, który na podstawie art. 116 ust. 1
Ustawy Zasadniczej wydaje paszporty RFN zamieszkałym na Śląsku Opolskim
polskim obywatelom wywodzącym się z rodzin polskich, których członkowie przed
1945 rokiem posiadali obywatelstwo Rzeszy Niemieckiej, a po 1945 roku
optowali na rzecz przynależności do narodu polskiego, i który z tego terenu
pobiera rekruta polskiego do armii niemieckiej?
2. Czy w skład tej koncepcji będzie wchodzić teza głosząca konieczność
umacniania polskiego charakteru własnościowego, ludnościowego i kulturowego
Opolszczyzny, która po 1945 roku została zrepolonizowana, gdyż ludność
niemiecka legalnie wysiedlona z tego terenu do Niemiec została zastąpiona
osadnictwem ludności polskiej, a własność niemiecka na tym obszarze została
legalnie skonfiskowana i zastąpiona polskim systemem prawa własności wraz z
polskimi księgami wieczystymi, bowiem niemieckie księgi wieczyste zostały
zamknięte i utraciły moc prawną?
3. Jakie działania dyplomatyczne podejmie w przyszłości Rząd RP w celu
uniemożliwienia Rządowi Federalnemu RFN kontynuowania aktywności
irredentystycznej, o której mowa w punkcie 1.?
4. Jak Rząd RP definiuje obowiązek wierności Niemców - obywateli polskich,
wobec Rzeczypospolitej Polskiej oraz ich obowiązek troski o Rzeczpospolitą
Polską (art. 82 Konstytucji RP), a w szczególności ich obowiązek obrony
Rzeczypospolitej Polskiej (art. 85 Konstytucji RP)?
5. Czy zjawisko mniejszości niemieckiej w swojej masowej, kilkusettysięcznej
postaci po 1989 r. (przed tą datą żyło na Opolszczyźnie kilka tysięcy Niemców
etnicznych, przyznających się do sw
