Z Układem na imieninach...

[plazzek]

Ciekawe widowisko dał gawiedzi laureat pokojowej nagrody Nobla. Na
jego salonach spotkało się kilkaset osób - byli działacze partyjni z
byłymi opozycjonistami, dawni i obecni bezpieczniacy ze swoimi
współpracownikami.

Establishment III RP. Może tak nie chcieli, ale okazało się, że tak
muszą. Razem w kupie - bo kupy nikt nie ruszy...

Pisał jeden z tego środowiska "Nie można dążyć do życia w prawdzie
poprzez kłamstwo, nie można zmierzać ku wolności poprzez stosowanie
przemocy, nie można być normalnym w nienormalny sposób”. Tylko
pisał - ale do wykonania zabrakło odwagi.

Kapus polski

[swantevit]

„Jednym z podstawowych narzedzi pracy operacyjnej SB byla zawsze
agentura.Przemiany ekonomiczne w latach 70., otwarcie na wspolprace
z Zachodem w zamian za oficjalne przyjecie nalozonych przez
konferencje KBWE w Helsinkach zobowiazan w kwestii przestrzegania
praw czlowieka, paradoksalnie nastepowaly z rozbudowa
instytucjonalnego i ideologicznego monopolu PZPR, w czym do
dzisiaj widzi sie niezbedna cene na zgode Moskwy na gierkowska
liberalizacje.
Trudniej jednak (w czasach gdy Gierkowi stawia sie pomniki) zauwazyc
inne zjawisko: przemiany lat 70. staly sie czynnikiem stymulujacym
takze rozbudowe „policyjnej Rzeczpospolitej Ludowej” i zwiekszenie
kontroli nad spoleczenstwem. Wyrazem tego byl dynamiczny wzrost
liczby agentury pozyskiwanej przez SB. Powstanie jawnych struktur
opozycji, przelom sierpniowy i burzliwa dekada lat 80.
zintensyfikowaly tylko to zjawisko.
Rozmiary sieci agenturalnej wyraznie wzrastaly od polowy lat 70.,
osiagajac w 1976 r. ponad 20 tys TW, zwiekszajac sie srednio rocznie
o 30% i osiagajac w 1984 r. ponad 69 tys, a w 1988 prawdopodobnie ok
100 tys TW.
Wynagradzaniu tej armii kapusiow sluzyl tzw. Fundusz operacyjny.
W latach 70. nie stosowano (lub stosowano rzadko) fizycznych metod
rozprawy z przeciwnikami politycznymi. Dzialania SB koncentrowaly
sie na operacyjnej kontroli i dezyintegracji wybranych srodowisk i
osob. Podstawowym celem pracy sieci agentury bylo zbieranie
informacji, a jej elita uzywana byla do zadan ofensywnych;
dezinformacji, rozbijania grup opozycyjnych –
czyli „uprzedzania” i „zapobiegania” zjawiskom uznanym przez SB i
jej mocodawcow z partii komunistycznej za niebezpieczne dla systemu.
Co wtedy sklanialo do podjecia wspolpracy z SB? Mozna odpowiedziec,
ze to, co zawsze bylo wykorzystywane przez wszelkie policje
polityczne. W omawianym jednak okresie , brutalne srodki przymusu,
stosowane zwlaszcza w latach 40.-50. odgrywaly znacznie mniejsza
role. Nadal z pewnoscia istotny byl szantaz, jednak, jak sie zdaje,
a co nawet dla historyka jest szczegolnie przygnebiajace,
najczesciej motywem wspolpracy byla chec wzmocnienia wlasnej
pozycji na drodze kariery. Olbrzymia czesc tajnych wspolpracownikow
SB w liberalnej epoce Gierka zgadzala sie na wspolprace dla
osobistych korzysci – w tym jak najbardziej wymiernych – za
pieniadze po prostu.
Jak wskazuja oficjalne statystyki MSW w latach 70., a takze 80.
wsrod pozyskiwanej agentury rosl wyraznie udzial osob
wspolpracujacych, jak to oficjalnie okreslano „z pobudek
patriotycznych” lub „obywatelskich”. Z wewnetrznych sprawozdan MSW
wynika, ze w latach 70. i 80. wiekszosc TW zwerbowano na
podstawie „wspolodpowiedzialnosci obywatelskiej”. W praktyce
oznaczalo to dobrowolna wspolprace, w zamian za ktora oczekiwano nie
tylko wynagrodzenia, ale i wsparcia ze strony policji politycznej i
innych instytucji systemu w robieniu kariery w warunkach poznego
PRL. W 1980 r. „pozyskano” w ten sposob 64,6% nowych TW, w 1981 r.
juz 87%, a np. W 1989 r. w pionie II az 95,5% nowych TW. Bylo to
odwrocenie sytuacji z lat 40., gdy 70-80% agentow werbowano przy
uzyciu materialow kompromitujacych (w 1981 r.
pozyskano tak zaledwie 2,3%, a w 1982 r. 3% nowych TW) Dane te stoja
w jaskrawej sprzecznosci z rozpowszechnionym do tej pory obrazem
zlamanego i zaszczutego czlowieka, ktory zostaje konfidentem jedynie
pod brutalnym naciskiem czy przy uzyciu przez bezpieke szantazu. Tak
wiec zlamanych lub szantazowanych zastapili w ostatnich dekadach
PRL, glownie ambitni karierowicze.

Wydaje sie wrecz, ze dla wielu osob nieraz dobrowolne przyjecie
oferty donoszenia na swoich bliskich i znajomych bylo elementem
zyciowej strategii, podobnie jak wstepowanie do PZPR,
sposobem „ustawienia sie” na przyszlosc, odniesienia „sukcesu” w
warunkach PRL. Jak swiadczy wiele faktow zwiazanych
chocby z procedurami lustracyjnymi w III RP, a takze wbrew
oficjalnym przepisom wewnetrzym SB (np. Zarzadzenie 006/70) nieraz
przyjecie czerwonej legitymacji partyjnej laczono z podjeciem
wspolpracy z SB jako tzw. „kontakt operacyjny” lub w postaci
wspolpracy z wywiadem badz kontrwywiadem, przy okazji wyjazdow
zagranicznych.” *

Dodajac do powyzszego obrazu „aktywnosci obywatelskiej” katolika
polskiego, ostatnimi laty naglasniane masowe donoszenie na siebie
Polakow w czasie okupacji niemieckiej, ktorego zwalczanie badz
ograniczanie wiazalo gros sil AK...
(Pomijam tu swiadome i celowe donoszenie do Gestapo przez PPR i jej
agendy na członkow niekomunistycznego podziemia zbrojnego)

*Henryk Glebocki „Policja tajna przy robocie”, Wydawnictwo Arkana,
Krakow
2005.

[Gość: TATO]

powinno ZOMO to rozpędzic porządnie, moze by cos zrozumieli

To łatwe, ale dla łebskich.

[Gość: poloneZ]

Ingmar Bergman rzekł:
"Szczęście polega na tym, że ma się dobre zdrowie i słabą pamięć".
Tę mądrą maksymę, jedyną w swoim rodzaju pasującą do tego zjadliwego
wątku i jątrzącego tematu -wy kapuściane łby - przetłumaczcie to
sobie na WASZE.
O ile zrozumiecie, bo Bergman to "trudna" sztuka.

z:)))))

[felix_edmundowicz]

kneblujesz usta na forum wymyślnymi powiedzonkami?
:))))))
to wolny kraj

[Gość: poloneZ]

Nie, felixie, nie knebluje. Co to za rzekoma prawda, która nie liczy
się z człowiekiem który coś dokonał. Czas przerwać zjadliwość,
wylewny jad. Ludzie mali co to w życiu niczego nie dokanali nie mogą
bezkarnie lżyć z ludzi wielkich. Bez względu czy to Wałesa, Jurczyk,
Wielgus, Kwaśniewski, itp. Ci czegoś dokonali, byli kimś. Oni
podlegają krytyce, ale nie zjadliwemu krętactwu.
Dla mnie jad to wytwór "kaczych łbów". I z tym walcze.

[Gość: Zdzitowiecki]

bi.gazeta.pl/im/1/5336/z5336461X.jpg piję zdrowie IPNu

[felix_edmundowicz]

rozumiem że jesteś po lekturze tej książki i stwierdziłeś że są to wyssane z
palca dywagacje?
Dziwne to , bo przecież sam Wałęsa potwierdza że był na SB.
Udało mu się z tego wyjść i dobrze, mnie ta książka w niczym nie przeszkadza!
Ujazdowski,Borusewicz też tak uważają, był epizod, zakończył się a na człowieka
patrzymy przez cały jego życiorys.
Więc skąd ta nagonka?