myszaczek79
06.11.05, 19:49
Witam serdecznie i proszę o Waszą opinię. Przeszło rok temu wróciłam do
Polski po prawie dwuletnim pobycie w Londynie. Przed wyjazdem pracowałam
przeszło 4 lata w księgowości, ale nie za bardzo lubiłam tą pracę... Wyjazd
był dla mnie jedyną wówczas widzianą dla siebie szansą wyrwania się z szarej
polskiej rzeczywistości....Nigdy nie żałowałam tej decyzji, aczkolwiek po
dwóch latach splot okoliczności życiowych podkusił mnie do powrotu do Polski,
jak to sobie powiedziałam na początku 'na próbę'. Zupełnie nieoczekiwanie po
m-cu pobytu w domu poznałam chłopaka i zakochałam się....3 miesięczne
poszukiwanie pracy przyniosło efekt w postaci posady jako sekretarka-
asystentka w firmie handlowej. Niestety, jakoś nie mogę przystosować się do
życia na powrót w Polsce, nie podoba mi sie podejście pracodawców ani nawet
nasza polska mentalność(panie w urzędach, zachowanie ludzi na ulicy)......Nie
widzę tu dla siebie raczej szans na karierę i rozwój, ani na świetlaną
przyszłość(wiem, wiem brzmi to bardzo pesymistycznie, ale tak to według mnie
wygląda). Nie mogę liczyć na pomoc i wsparcie rodziny, od wielu lat jestem
niezależna i stwierdzam, że łatwiej było mi żyć za granicą. Wydaje mi się, że
teraz kiedy jesteśmy w unii, Anglia jest naprawdę krajem otwartych możliwości
i chociaż oczywiście nikt z marszu nie proponuje nam tam kierowniczych
stanowisk, jeżeli jest się człowiekiem inteligentynym i upartym, pukając do
wielu drzwi moża w końcu trafić na ciekawą pracę. CZY KTOŚ Z WAS MA TAKIE
SAMO ZDANIE W TYM TEMACIE??? Podsunęłam mojemu chłopakowi wizję wyjazdu
razem, na próbę...Nie chcę go naciskać, a On nie jest przekonany.....Właśnie
kończy studia politechniczne (inzynierkę ma z okrętownictwa, mgr robi z
zarządzania też na polibudzie) Od roku pracuje w przemyśle stoczniowym
(przeniósł się na zaoczne) i ma tytuł:PRODUCT MANAGERA (choć zarabia na razie
tyle co ja:-). Boi się, że za granicą będzie musiał pracować na
zmywaku.....że nie ma szans dostać lepszej pracy, a w Polsce załamie się
jego "ścieżka kariery". Czyta cały czas forum, podsuwając mi drastyczne
wątki, ludzi załamanych, zdołowanych, rozczarowanych swoją decyzją o
wyjeżdzie....którzy czują się jak "sługusy Angoli". CZY JEST WŚRÓD WAS KTOŚ,
KTO JEST ZADOWOLONY,ŻE WYJECHAŁ, OSIĄGNĄŁ COŚ W ANGLII I MOŻE PODZIELIĆ SIĘ
POZYTYWNYMI PRZEŻYCIAMI???? Nie chcę naciskać mojego chłopaka, jeżeli
naprawdę nie będzie mu się podobało, możemy przecież po pół roku wrócić do
Polski....ale uważam, że warto spróbować. Czy kotś się ze mną zgadza?