plusy i minusy emigracji

[Gość: jakatoja]

Cześć. Zastanawiam się nad wyprowadzką do Irlandii. Byłam tam
ostatnio i wiem, że finansowo byłoby mi lżej, ale trudno mi podjac
decyzję. W Polsce nie mam najgorzej: srednie dochody (ok 2500
netto), kochajaca rodzina, dobra praca. Tylko, że wychowuje sama
synka i chciałabym oderwac się od przeszłości. Myślę o zmianie,
jestem w punkcie wyjscia, więc mogę zacząć wszystko od nowa. Moje
pytanie dotyczy nie aspektów finansowych (mniej wiecej wiem, ze nie
żyłoby mi sie gorzej niz w Polsce, a byc może lepiej). Boje się
tęskonoty za rodziną, krajem, osamotnienia w obcym srodowisku,
bariery jezykowej itd. Jak wy odnależliście sie w nowym środowisku i
jak długo trwała wasza asymilacja? Kiedy stwierdziliście, że to była
dobra decyzja, a może błąd? Pozdrawiam wszystkich odważnych
emigrantów :)

[Gość: ff]

czesc
na twoim miejscu bym sie zastanowil skoro jestes samotna matka to
lepiej zostac wsrod znajomych i rodziny

[maecki]

Nic z tego. Nie wyjezdzaj, bo sie zawiedziesz.

Ja tu jestem tylko z trzech powodow (przedluzenie studiow): nauka
angielskiego (i paru innych rzeczy zawodowych), znakomita przygoda,
pieniadze. Czy ktoras z tych rzeczy jest dla Ciebie? Nie sadze.
Angielskiego mozna uczyc sie w Polsce, na az takie przygody to
troche za duzo masz odpowiedzialnosci - dziecko, pieniadze - 2500
nie jest najgorzej. Wg mnie tu mozna przyjechac na jakis czas, ale
raczej dla zaspokojenia ciekawosci, poza tym podroze ksztalca i inne
takie pierdoly, ale emigrowac na stale? Ja wiem, ze na stale tu nie
zostaje - no way :) Zreszta taki byl plan.

Stanowczo odradzam. I jezeli juz teraz boisz sie tesknoty, bedac
jeszcze w Polsce, to szybko stwierdzisz, ze popelnilas blad.

[vierablu]

Moze ten watek pomoze Ci znalezc odpowiedz:
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=29377&w=66651445
Nie lekcewazylabym faktu, ze sama wychowujesz dziecko. Przeszlam przez to
(aczkolwiek w Polsce) i wiem, ze wychowywanie dziecka samemu, z daleka od
rodziny i przyjaciol jest zadaniem bardzo, bardzo trudnym. Za kazda minute nie
spedzona z dzieckiem bedziesz musiala komus zaplacic, a przede wszystkim
najpierw znalezc kogos, kto by chcial byc oplacony. Policz, ile czasu tygodniowo
Twoja rodzina/ przyjaciele spedza z Twoim dzieckiem. Policz bardzo dokladnie,
rowniez wszystkie 'zostan na 5 minut z ciocia, mama tylko wejdzie na chwile do
sklepu'.

Nie odradzam Ci wyjazdu, wazne jednak, zebys miala PELNA swiadomosc, na co sie
piszesz. Prawie kazdy po przyjezdzie przechodzi jakis kryzys - bo ciezko sie
porozumiec, bo czuje sie obco, bo ma klopoty i nie ma sie komu wyzalic. Taki
kryzys + brak wsparcia w wychowaniu dziecka moze byc trudny.

[maja92]

Mieszkam w Eire od 9 lat i tutaj jest mi dobrze;-)
Irlandia jest dobrym miejscem na wychowywanie dzieci (sama mam
dwojke), ale....
Finanse. Jezeli Twoje Malenstwo nie ma jeszcze 5 lat (wiek szkolny)
to musisz zalozyc okolo €1000 miesiecznie na creche/opiekunke. gdy
dziecko jest w szkole to musisz zapewnic opieke od 14:00 do momentu
az wrocisz z pracy. Bylas juz wiec, wiesz ile kosztuje zycie.
Zakladam, ze szukasz pracy od €50K rocznie, bo inaczej sie nie
utrzymasz z dzieckiem i mowisz jeszcze o normalnym zyciu....
Przemysl wszystko na spokojnie: plusy i minusy....

Pozdrowienia,

nie rob sobie problemow

[Gość: asdfsdfa]

aa

nie rob sobie problemow..

[Gość: asdfsdfa]

aa

nie rob sobie problemow..

[Gość: asdfsdfa345345]

aah

50k rocznie?

[Gość: sbs]

50k rocznie - chyba nie czesto zdarza sie taka praca?

[maja92]

Gość portalu: sbs napisał(a):

> 50k rocznie - chyba nie czesto zdarza sie taka praca?
%%%%%%%%%%%%%%%%
wszystko zalezy od zalozen i celow w zyciu;-)))
€50K w instytucjach finansowych to nie takie "pana Boga za nogi", ze
tak powiem: srednia. Wystarczy spojrzec na:
www.irishjobs.ie/Search_Roles2.asp?RecType=3&Company=ON&Agency=ON&Location=1&IsProvince=1&MatchPerc=40&R
anking=&Category=20&JobType=0&No_Days_Created=0

Jezeli ma sie wyksztalcenie wyzsze, pare lat doswiadczenia w banku w
Polsce i mozna podeprzec je referencjami, to absolutnie nie jest to
cos nieosiagalnego....

Lub bycie programerem JAVA lub inne IT, takze z udokumentowanym
doswiadczeniem to moja firma szuka od paru miesiecy: €60K na dzien
dobry ale nie ma chetnych;-((( jezyk ang jest wymagany...
www.irishjobs.ie/Member.asp?Mid=3139
Wszystko zalezy kto przyjezdza z nastawieniem: ja tylko na roczek by
zarobic na VW w Polsce;-), a kto by zostac na stale i spelniac
marzenia zawodowe...i nie tylko, bo wtedy jest i kasa na spelnianie
prywatnych marzen;-)))

Pozdrowienia,

Bedziesz zyl z nie wyuczonymi Polakami na wyspach.

[Gość: Krol]

nie rob tego.

Co i tak bedzie skokiem w gore pod tym wzgledem

[korkix78]

Jacy by nie byli emigrujacy Polacy - Ci pozostajacy sa srednio rzecz biorac
znacznie tepsi. Jesli Polak na emigracji jest glupi, to ten w Polsce jest bardzo
glupi. Jesli juz ten na emigracji jest bardzo glupi - to ten w Polsce jest
bezdennie bardzo glupi itd:

"- Niepokojace wydaje sie, ze z Polski wyjezdzaja glównie ludzie mlodzi ok.
30-ego roku zycia i wyksztalceni. Wsród emigrantów, osób z wyzszym
wyksztalceniem jest zdecydowanie wiecej niz w populacji Polski - uwaza Czarnecki. "

biznes.interia.pl/wiadomosci-dnia/news/emigranci-nie-chca-wracac,939356

Aspekty psychologiczne

[psychoguru]

Gość portalu: jakatoja napisał(a):

> Cześć. Zastanawiam się nad wyprowadzką do
Irlandii. Byłam tam
> ostatnio i wiem, że finansowo byłoby mi lżej,
ale trudno mi podjac
> decyzję. W Polsce nie mam najgorzej: srednie
dochody (ok 2500
> netto), kochajaca rodzina, dobra praca.

Jak juz ktos wspomnial, biorac pod uwage ze nie
jestes sama, musialabys dostac naprawde dobra
place. Skad masz pewnosc ze tak by bylo?

Ale nie to jest najwazniejsze. Z twoich mysli
o wyjezdzie przebija ze jest to problem
psychologiczny:

>Tylko, że wychowuje sama
> synka i chciałabym oderwac się od przeszłości.
Myślę o zmianie,
> jestem w punkcie wyjscia, więc mogę zacząć
wszystko od nowa.


Wyjazd z dzieckiem zeby zaczac od nowa jako
lekarstwo jest niezwykle powaznym ryzykiem. No
bo jesli zapytac czy swoich problemow nie
moglabys rozwiazac na miejscu odpowiesz: to
niemozliwe, za duzy wysilek. Otoz po wyjezdzie
zeby wszystko ulozyc musialabys dokonac o wiele
wiekszego wysilku. A cene mogloby zaplacic
dziecko.

>Boje się
> tęskonoty za rodziną, krajem, osamotnienia w
obcym srodowisku,
> bariery jezykowej itd. Jak wy odnależliście
sie w nowym środowisku i
> jak długo trwała wasza asymilacja? Kiedy
stwierdziliście, że to była
> dobra decyzja, a może błąd?

Jezeli masz tego typu mysli to tym bardziej
wyjazd wyglada na bardzo ryzykowny. Wyjazd jest
dobry dla ludzi o mniejszym poziomie wiezi
emocjonalnych.

W najbardziej optymistycznej wersji jesli
mialabys gwarantowana dobra prace (jak mozna
sadzic na miare twoich aspiracji bo byle co cie
nie interesuje) plus bardzo dobry uklad na
miejscu (dobre mieszkanie, pomoc w opiece nad
dzieckiem np. od rodziny) to mozna by ryzykowac.
W przeciwnym razie absolutnie nie. Na dodatek
najlepiej zalozyc ze wyjazd nie przyczynilby sie
do rozwiazania twoich problemow niematerialnych
(brak rodziny, koniecznosc opieki nad dzieckiem).

[Gość: takatoja]

Dziekuje za odpowiedz.
Staram się rozsadnie podejść do tego tematu i podjąc odpowiedzialna
decyzję. Do Irlandii wyjechałabym z synkiem i mamą. Podstawowy
warunek, ze pracę musiałabym miec juz nagraną. Mam kolezankę, która
w ten sposób ułozyła sobie zycie w Irlandii i jest b.zadowolona,
chociaż twierdzi, ze na poczatku było bardzio ciężko. Ale wiem, ze
mogłabym liczyc na jej pomoc.
Zdaje sobie sprawę, ze pierwsze m-ce to bedze ciezka walka, ale mam
nadzieje, ze potem wszystko sie ułozy.
Planuje tak. 1. znależć pracę 2. znalezc mieszkanie 3. Sprzedac
samochód, wtedy starczyłoby mi na opłacenie 2 mcy za mieszkanie 4.
babcia opiekuje się synkiem 5. zorganizowanie dla mamy sprzatania
domów, lub opieki nad jeszcze jednym dzieckiem 5. Po uzyskaniu
benifitów praca na pół etatu jako kelnerka, barmanka itp 6. po
opanowaniu jezyka perfekt znalezienie dobrze płatnej pracy na cały
etat.
Mam studia wyzsze, znam angielski dosc dobrze, jestem odwazna i
ambitna, wiec powinnam sobie poradzic
Byłam w agencji rekrutujacej do biur, wg opini rekrutujacego "CV
bdb, angielski dobry, ale proszę podszlifowac angielski, i wrócic do
nas za jakies pół roku, a napewno cos znajdziemy"
Zostając w Polsce nic się nie zmieni, brak perspektyw na awans,
zmiana pracy wiaze się z duzym ryzykiem w naszym kraju (moze
wiekszym niz wyjazd do Irlandii), jesli zostane w firmie w której
pracuje, to wkrótce szefostwo przestanie się ze mną liczyć bo będę
za "stara" żeby odejść, wiec będą mną pomiatać (widze to na
przykładnie innych długoletnich pracowników).
Sama musze podjac decyzję, ale rozważam wszystkie za i przeciw i
ciekawa jestem waszych opini.

Plusy i minusy mamy

[psychoguru]

Gość portalu: takatoja napisał(a):

> Dziekuje za odpowiedz.
> Staram się rozsadnie podejść do tego
tematu i podjąc odpowiedzialna
> decyzję. Do Irlandii wyjechałabym z
synkiem i mamą. Podstawowy
> warunek, ze pracę musiałabym miec juz
nagraną. Mam kolezankę, która
> w ten sposób ułozyła sobie zycie w
Irlandii i jest b.zadowolona,
> chociaż twierdzi, ze na poczatku było
bardzio ciężko. Ale wiem, ze
> mogłabym liczyc na jej pomoc.
> Zdaje sobie sprawę, ze pierwsze m-ce to
bedze ciezka walka, ale mam
> nadzieje, ze potem wszystko sie ułozy.
> Planuje tak. 1. znależć pracę 2. znalezc
mieszkanie 3. Sprzedac
> samochód, wtedy starczyłoby mi na
opłacenie 2 mcy za mieszkanie 4.
> babcia opiekuje się synkiem 5.
zorganizowanie dla mamy sprzatania
> domów, lub opieki nad jeszcze jednym
dzieckiem 5. Po uzyskaniu
> benifitów praca na pół etatu jako
kelnerka, barmanka itp 6. po
> opanowaniu jezyka perfekt znalezienie
dobrze płatnej pracy na cały
> etat.

Plan jest sprytny ale opiera sie na
niesamowitym wykorzystaniu mamy. Z jednej
strony mozna podziwiac gotowosc mamy do
takich poswiecen ale z drugiej kazdy jednak
powinien w koncu uniezaleznic sie od
rodzicow. Mama oczywiscie tez moze widziec w
tym rozwiazaniu korzysci ale zwykle zdrowsze
jest odciecie pepowiny. No i psychologicznie
w takim bliskim zwiazku z mama jakos nie
widac przestrzeni na inne zwiazki:)

[Gość: takatoja]

To juz całkiem inna sprawa. Dotknełaś czułego punktu mojego zycia.
Rozumiem o czym mówisz. Czasami czuję się z mamą jak w małzenstwi.
Przez 10 lat mieszkałam sama, ale w ciązy zostałam sama, bez
mieszkania i musiałam wrocic na stare kąty. Chciałabym mieć swój
dom, mieszkanie ale w Polsce mnie na to niestać. Tylko tam mam
szanse na zaoszczedzenie pieniedzy na mieszkanie i wkoncu stanac na
własnych nogach. Myslałysmy nawet z koleżanką w Irlandii, o
zamieszkaniu razem, troche dalej od naszych matek, ale to tez wymaga
przemyślenia (dwójka dzieci w podobnym wieku w jednym domu...?)
Myślę, ze kazda dziewczyna, która jest w naszej sytuacji rozumie
nas. Jesteśmy wdzięczne matką za pomoc, za wsparcie, ale chcemy
niezalezności i wolności, a tutaj nie jest to mozliwe. Myslę ze
mojej mamie tez nie pasuje ten układ i obie chciałbysmy go uciąc,
ale tutaj nie widze na to szansy.

[psychoguru]

Gość portalu: takatoja napisał(a):

> To juz całkiem inna sprawa. Dotknełaś
czułego punktu mojego zycia.
> Rozumiem o czym mówisz. Czasami czuję się
z mamą jak w małzenstwi.
>...
> Myslę ze mojej mamie tez nie pasuje ten
układ i obie chciałbysmy go uciąc,
> ale tutaj nie widze na to szansy.

Jesli mama nie jest entuzjastycznie
nastawiona do twojego planu to stres
adaptacyjny po wyjezdzie moze podminowac
wasze relacje.

Zycie samotnej matki jest wszedzie trudne,
nie tylko w Polsce. Normalnie tez na
horyzoncie kreca sie jacys faceci, u ciebie
jest tylko mama i wyjazd???

[maja92]

Gość portalu: takatoja napisał(a):

> Dziekuje za odpowiedz.
> Staram się rozsadnie podejść do tego tematu i podjąc
odpowiedzialna
> decyzję. Do Irlandii wyjechałabym z synkiem i mamą. Podstawowy
> warunek, ze pracę musiałabym miec juz nagraną. Mam kolezankę,
która
> w ten sposób ułozyła sobie zycie w Irlandii i jest b.zadowolona,
> chociaż twierdzi, ze na poczatku było bardzio ciężko. Ale wiem, ze
> mogłabym liczyc na jej pomoc.
> Zdaje sobie sprawę, ze pierwsze m-ce to bedze ciezka walka, ale
mam
> nadzieje, ze potem wszystko sie ułozy.
> Planuje tak. 1. znależć pracę 2. znalezc mieszkanie 3. Sprzedac
> samochód, wtedy starczyłoby mi na opłacenie 2 mcy za mieszkanie 4.
> babcia opiekuje się synkiem 5. zorganizowanie dla mamy sprzatania
> domów, lub opieki nad jeszcze jednym dzieckiem 5. Po uzyskaniu
> benifitów praca na pół etatu jako kelnerka, barmanka itp 6. po
> opanowaniu jezyka perfekt znalezienie dobrze płatnej pracy na cały
> etat.
> Mam studia wyzsze, znam angielski dosc dobrze, jestem odwazna i
> ambitna, wiec powinnam sobie poradzic

*********************************

Nie podobaja mi sie niektore punkty z Twojego planu:
Praca kelnerki to praca dla nastolatki lub studentki, ktora mieszka
u rodzcow i dorabia sobie na to by kupic pare bluzeczek w BT2 i
wyjscie do Night Club'u.
Jak za taka pensje chcesz wynajac mieszkanie i utrzymac dziecko i
mame?
O jakich benefitach mowisz? W jakiej wysokosci? By dostac mieszkanie
od panstwa kolejki sa duze (dzisiaj ranow radiu mowili, ze 48 tys
ludzi jest zapisanych na listy w tym roku). Child benefit - €150
dostaniesz co miesiac, bez znaczenia czy zarabiasz €18K czy €100K na
rok.
Czy benefity wystarcza Ci na pokrycie czynszu? (zalezy co i gdzie,
ale potrzebujesz okolo €1200 miesiecznie na 2 sypialnie w
poludniowym Dublinie)
Pamietam jak mieli rozszerzac UE w 2004 Irlandia wprowadzila ustawe,
ze obywatele nowych krajow EU musza byc i pracowac w Eire 2 lata, by
miec prawo do wszystkich benefitow - czy to bierzesz pod uwage?

www.daft.ie/index.daft?
www4.daft.ie/searchrental.daft?search=1&s[cc_id]=ct1&s[a_id]=ga3&s[mnp]=&s[mxp]=&s[bd_no]=2&s[search_type]=rental&s[refreshmap]
=1&limit=10&search_type=rental&id=484723

dodatkowo rachunki za TV, telefon, gaz i prad - zanim mama nie
znajdzie pracy, placisz za wszystko sama.... plus jedzenie, a jakies
wakacje, a ciuchy, a zabawki dla dziecka, a szkola i ksiazki,
mundurki, skladki?

Jad dlugo planujesz byc w Eire sama, a synek w Polsce? Ile planujesz
wysylac do Polski na utrzymanie dziecka, a jaki masz plan na wydatki
w miedzyczasie, bo kolezanka na pewno za darmo Cie nie bedzie
utrzymywac.

*********************************

> Byłam w agencji rekrutujacej do biur, wg opini rekrutujacego "CV
> bdb, angielski dobry, ale proszę podszlifowac angielski, i wrócic
do
> nas za jakies pół roku, a napewno cos znajdziemy"

**************************

W jakiej firmie rekrutacyjnej bylas? Moze warto zmienic?
Ze mna w tamtym roku zaczela pracowac jedna dziewczyna Polka -
zatrudniona poprzez firme rekrutacyjna CPL - angielski miala
fatalny, ale chodzilo o to jakie miala doswiadczenie (project
management/business processes re-engineering). Teraz jej angielski
ciagle nie jest perfekcyjny, ale sie poprawia i ona sobie niezle
radzi. Sama stwierdzila, ze taki szok byl lepszym bodzcem do nauki
jezyka niz wkuwanie slowek wieczorami....a ma ponad 40-stke;-) I
brawo dla tej Pani!!

Czy rozgladalas sie po specjalistycznych firmach rekrutacyjnych, czy
poszlas do jakiejs polskiej, z ktorej zadna np. firma finansowa nie
korzysta?
Bylas w jednej i zrezygnowalas, bo tak Ci powiedzieli? W ilu firmach
narzekali na Twoj angielski?
Do boju kobieto!! ;-))) a gdzie nastawienie, gdzie diabel nie moze
tam babe posle? ;-))))))))

*********************

> Zostając w Polsce nic się nie zmieni, brak perspektyw na awans,
> zmiana pracy wiaze się z duzym ryzykiem w naszym kraju (moze
> wiekszym niz wyjazd do Irlandii), jesli zostane w firmie w której
> pracuje, to wkrótce szefostwo przestanie się ze mną liczyć bo będę
> za "stara" żeby odejść, wiec będą mną pomiatać (widze to na
> przykładnie innych długoletnich pracowników).
> Sama musze podjac decyzję, ale rozważam wszystkie za i przeciw i
> ciekawa jestem waszych opini.

*****************************

Jeszcze nie napisalas jakie masz za i jakie przeciw...a lista moze
byc dluga;-)))))
Bo benefity w Irlandii to raczej na "przeciw" strona Twojej listy
(irlandzki uklad w opiece socjalnej przypomina bardziej amerykanski
niz europejski - w koncu jakos ten Celtic Tiger musial wystartowac,
a wiadomo rozbujana polityka spoleczna boomowi gospodarczenu nie
sprzyja)
Takze na "przeciw" praca kelnerki, bo jak pozniej bedziesz starala
sie o prace np. w banku to bedziesz musiala to pominac ze swojego
CV, i jak wytumaczysz roczna lub wieksza dziure w zycorysie?
Takze z gory skazujesz sie na dluga separacje z dzieckiem, a tego
nie chcesz prawda?

Pozdrowienia,

[Gość: listeczek]

Takatojo, dobrze że ułożyłaś sobie plan, tylko wyjaśnij proszę
punkt 5 i 6.Dotyczą one Twej mamy czy Ciebie? Napisz też ile dziecko
ma lat i ile lat masz Ty i jakie doświadczenie w pracy( czy może ono
być przekładalne na irlandzkie warunki?). Piszesz że byłaś w biurze
pośredniczącym do pracy biurowej, jak rozumiem to biuro w PL? Jak
widzisz nic Ci nie zaproponowali, bo niejeden na tym forum Ci powie
że pracy umysłowej szuka się tylko u źródła czyli na portalach bryt.
lub irl.Wiedz też że placa w pracy 'jakiejs tam biurowej' jeśli nie
masz jakiegoś konkretu w ręce, nie jesteś specjalistą jakiejś branży
jest bardzo ale to bardzo niska. Dobre to dla osoby do 30.
bezdzietnej i zgadzającej się na mieszkanie w pokoju w shared
flat.To forum da Ci sporo rad czasem gorzkich, ale niestety trzeba
podać kilka podst. faktów o sobie - wtedy oddzywają się ludzie o
podobnej historii. Pozdrawiam.

[staruch]

Jedz i sprobuj. Nie uda sie - wrocisz. Zaden wstyd. I nie sluchaj na
Boga bredni o pensjach minimum 50000 rocznie. Rad takich udzielaja
ludzie, ktorzy pojecia o zyciu nie maja. Wedlug takiej rachuby 5/6
ludnosci swiata powinna byla wyzdychac w nedzy. A jakos sie zyje :)

[Gość: nie-emigrant]

emigracja jest jak boks.

Dostajesz dzień w dzień po mordzie, a zauważ , że bokser już z
kilkuletnim stażem i poobijaną twarzą zazwyczaj mówi, że boks jest
ok i to jest jego cały styl życia... cóż... innego pewnie nie zna,
albo nie może znać skoro dostał kilka tysięcy ciosów w głowę.

pozdrowienia
nie-emigrant