z2006
09.10.09, 16:51
mateusz.pl/czytania/2009/20091009.htm
"„Błogosławieni, którzy wprowadzają pokój, albowiem oni będą nazwani
synami Bożymi” (Mt 5, 9). Królestwo niebieskie jest obiecane
miłosiernym jako miłosierdzie, tym, którzy są czystego serca, jako
widzenie, a tym, którzy wprowadzają pokój, jako usynowienie Boże.
Człowiek czyniący pokój zasłuży w szczególny sposób, aby był uznany
za dziecko Tego, który jest „Bogiem miłości i pokoju” (2 Kor 13, 11).
Historia zbawienia jest historią pokoju między Bogiem a ludźmi,
pokoju, który ofiarował Ojciec ludzkości przez swojego Boskiego
Syna. Chrystus przyszedł na świat, „aby nasze kroki zwrócić na drogę
pokoju” (Łk 1, 79); tak Go widział Zachariasz i tak zapowiedzieli
Aniołowie śpiewając przy Jego narodzeniu: „Na ziemi pokój ludziom”
(Łk 2, 14). Rozsyłając uczniów, aby przepowiadali, Jezus chciał, aby
byli wysłannikami pokoju: „Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw
mówcie: pokój temu domowi!” (Łk 10, 5); w przeddzień swojej śmierci
zostawił im jako pociechę i zadatek miłości pokój: „Pokój zostawiam
wam, pokój mój daję wam” (J 14, 27), a po zmartwychwstaniu, ukazując
się, pozdrowił ich: „Pokój wam!” (J 20, 21).
Chrześcijanin jest prawdziwym dzieckiem Boga w tej mierze, w jakiej
przedłuża na świecie misję pokoju Jednorodzonego Syna Bożego, Jezusa
błogosławionego, który sam stał się „naszym pokojem” (Ef 2, 14).
Lecz aby stać się zwiastunem pokoju, trzeba przede wszystkim
posiadać go w sobie. Mieć doskonały pokój z Bogiem zachowując z
miłością synowską Jego przykazania, uspokajając serce i osobiste
pożądania przez miłosne przylgnięcie do woli Bożej, tak aby nie było
już różnic między wolą człowieka a wolą Boga. Doskonały pokój z
braćmi przez wypełnianie przykazania Chrystusowego: „zachowujcie
pokój między sobą” (Mk 9, 50), „miłujcie się wzajemnie, jak Ja was
umiłowałem” (J 15, 12). Ten pokój, jaki Chrystus daje wierzącym na
chrzcie i nie przestaje dawać przez inne sakramenty, a w szczególny
sposób przez pokutę, powinni oni zachowywać nienaruszonym nie tylko
dla własnego zbawienia, lecz tak, aby przekazany innym, stał się
zbawieniem dla wszystkich ludzi i uspokoił cały świat."
O. Gabriel od św. Marii Magdaleny, karmelita bosy
Żyć Bogiem, t. III, str. 297